- Kto chce kolorowe naleśniki? - Ja.
- Proszę. - I tak go zjem.
Nie rzucaj jedzeniem w dzieci.
Przepraszam. Jestem podekscytowany.
- Z powodu konferencji? - Nie byle jakiej.
To coroczna Konferencja Menadżerów Parków.
W Nowym Jorku jest 1700 parków.
Raz w roku
wszyscy menadżerowie zbierają się w hotelu.
To świetny dzień pełen przemów, przyjaźni i dzielenia się historiami o gołębiach.
Cieszysz się, że zobaczysz kolegów?
Tak! Gannon, Ned i Alonzo.
Ostatnio nie mieliśmy czasu pogadać.
Ale dziś ekipa znowu się zbierze.
Owen, Gannon, Ned i Alonzo spotkali się kiedyś
w parku Flushing Meadows w Queens
jako nowicjusze w parkowej branży.
Wymyślali gry Jak „szybkie grabie” i „co to za dźwięk”
Owen był mistrzem tej gry
Zawsze wiedział Czy to mysz, czy nietoperz
Mieli razem kota
Owen w poniedziałki i wtorki
Alonzo w środy i czwartki
Gannon w piątki i soboty
A Ned w niedziele
Raz pomogli szczurzycy ze ścieków Urodzić młode i złapali świerzb
Było warto
Teraz gdy widzą szczura Zastanawiają się, czy to jej dziecko
Może
Kiedyś randkowali z różnymi ludźmi O imieniu Adrian
A ślub z nim wziął tylko Gannon
W parku, którym zarządzał
Chłopaki byli jego drużbami
Śpiewają na cztery parki
Na cztery parki
Śpiewają na cztery parki
Na cztery parki
Dni się dłużyły A więź zacieśniała
Codziennie wieczorem biegali razem
Wśród najlepszych przyjaciół Oni byli najlepszymi
Lepszymi niż ja i Owen
Zrobili sobie takie same tatuaże
Odznaki strażnika parku na tyłku
Ale Ned poszedł pierwszy I za bardzo bolało
Kazał tatuażyście przestać Po pierwszym dotknięciu igłą
Miał tylko kropkę
Więc pozostali Też zrobili sobie takie kropki
Z czasem każdy z nich Dochrapał się swojego parku
A teraz po tylu latach Są znowu razem
I czują się Jakby się nigdy nie rozstali
I śpiewają na cztery parki
Na cztery parki
Śpiewają na cztery parki
Na cztery parki
- I śpiewają - Na cztery parki
- Jakby czas się zatrzymał
Na cztery parki
- Parki - Na cztery parki
- Są parkowymi szychami
Na cztery parki
Przyjaźń.
A teraz każdy zarządza własnym parkiem
i są razem w Komitecie wykonawczym zarządców parków,
który jest sądem najwyższych dla zarządców parków,
tylko bez peruk.
A wasza mama ma szczęście, bo idzie ze mną.
Małżeństwo! A wy zostaniecie z ciocią Abby.
Naleśniki i ciocia Abby?
Idealny dzień.
Będziesz świadkiem mojego kawału.
Chłopaki nabrali mnie w zeszłym roku, więc im się odpłacę.
Co zrobili? Obrazili ptaka?
Umówiliśmy się, że wymkniemy się z konferencji na piwo,
ale podali mi adres cukierni.
Może jako dorosły zrozumiem ten dowcip.
W tym roku przyjdę z pudełkiem babeczek, które mają już tydzień.
I będę patrzył, jak je jedzą.
Umiecie imprezować.
Mamy te babeczki w domu od tygodnia?
Tak. Są już czerstwe.
Ty potworze!
Chwila. O rety. To burmistrz. Halo.
Mogę cię prosić o uwagę? Mówi burmistrz.
Rozmawiałem z panią komisarz o programie „Kocham park”
- i jest zaintrygowana. - Świetnie!
Ktoś tu się cieszy.
Ale mówi, że powinieneś dostać zgodę Komitetu wykonawczego zarządców parków.
To nie będzie problem.
Zasiadam w tym komitecie i znam pozostałych członków.
- Dziś się z nimi widzę. - Ups… Kurka.
Muszę kupić taśmę. Kończę.
Helen, co widzisz?
Łupież, rozdwojone końcówki, trochę popcornu…
Nie na głowie. Na podłodze.
Widzę podłogę.
Właśnie. Kiedy ostatni raz podłogi były polerowane?
Gdy zwolniłaś pracownika, bo korzystał z łazienki.
Wezwij go.
Idę do spa usunąć modzel z małego palca.
Podłogi mają błyszczeć, gdy skończę.
Mówcie do mnie, jakbym nie mieszkała w Nowym Jorku
i mówcie, co chcecie robić.
Możemy iść zjeść burrito za 1000 $ u gościa z YouTube’a.
Polatamy helikopterem?
Może nie powinnam tak mówić,
bo ciocia Abby nie śmierdzi teraz pieniędzmi.
Ale gdy znajdę pracę, zrobimy to wszystko.
Muszę mieć wolny dzień, by składać CV w mieście.
- Może dzisiaj? - Zrobicie to ze mną?
Pewnie! Na każdej ulicy szukają pracowników.
- Zostaniesz dziewczyną pracującą. - Może nie w tym sensie.
ZARZĄDCY PARKÓW
Pierwszego dnia są przemowy.
W tym roku to „Wspaniały świat ścieków”,
„Dziękujemy trawiaście” i „Czułe robaczki”.
Będzie grill.
Gannon, Ned i Alonzo! Czas na babeczki!
Okej, pójdę sprawdzić, co jest na śniadanie
przed drzemką… znaczy ekscytującymi przemowami.
Fajnie, że tu jestem.
Patrzcie. Babeczki na powitanie. Kocham tę konferencję!
Nigdzie nie widać złotego chłopca. Mamy luz.
Znaczy Złotego Owena.
Może utknął w swoim ukochanym Central Parku.
Nie wie, jak to jest zarządzać parkiem.
W zeszłym tygodniu miałem więcej starych kanap niż odwiedzających.
Szkoda, bo był fajny.
Jeśli go zobaczycie, nie zagadujcie.
Dość o nim. Chcę zjeść babeczkę.
Nie, jest wstrętna.
Zobaczmy. Praca dla cioci.
ODZYSKAJ WZROK DZIĘKI LASIK
- Umiesz wykonywać LASIK? - Nie, ale grałam w laser tag.
Rodzinny dom pogrzebowy.
Uznajmy, że to plan B.
To inaczej. Jakie masz doświadczenie?
Różne! Byłam sprzedawczynią w sklepie z odzieżą,
całe studia pracowałam jako kelnerka,
a latem byłam recepcjonistką u kosmetyczki.
To jest Nowy Jork.
Pracodawcy chcą wiedzieć, czy masz instynkt zabójcy.
Zrób minę zabójcy.
Dobrze.
Dobra wiadomość brzmi, że ugryzłam trzy bułki, by znaleźć owoce.
A zła taka, że jakaś kobieta wzięła mnie za zarządczynię Drumgoole Plaza.
Nazywała mnie Bev, więc teraz jestem Bev.
Wszystko okej?
Nie. Gdy się ukrywałem, by zrobić dowcip,
usłyszałem, że chłopaki nazywają mnie „Złotym Owenem”.
Chyba myślą, że nie muszę dużo pracować i jestem zarozumiały.
Nie. Na pewno nie mieli tego na myśli.
Mieli, Paige.
Nie rozumiem, co się stało.
Nie spędzamy razem czasu, ale piszemy do siebie maile.
- Mogę zobaczyć te maile? - Proszę.
- Nie jest dobrze. - Co nie jest dobrze?
Większość maili jest od ciebie i są o Central Parku.
To niemożliwe.
„Rekordowy dzień recyklingu w parku. Anonimowy datek w wysokości 20 000 $. Co!”
To były maile o rekordzie w recyklingu
i o tym, że dostaliśmy datek, a potem…
Tak, nie, rozumiem.
Ale nikt nie odpisał, więc napisałeś kolejnego maila:
„Upewniam się, że dostajecie maile”,
a Alonzo odpisał tylko: „Tak”.
Alonzo taki jest.
Wiem, że przyjaźnicie się od dawna,
ale oni mogą widzieć tę przyjaźń inaczej niż ty.
Nie wiedziałem, że tak się czują. O nie.
Przypomniałem sobie, że muszę dostać ich zgodę na moją kampanię.
Jak mam to zrobić, skoro mnie unikają?
To dlatego, że chcesz rozmawiać tylko o Central Parku.
Może pogadaj o czymś innym?
To pogadam z nimi o ich parkach?
W ogóle nie mów o parkach.
Dla nich jesteś Złotym Owenem.
To o czym mamy rozmawiać?
O ich życiu. Zainteresowaniach.
Mają jakieś hobby? Co ich interesuje?
Butelkowane piwo?
Gannon jest wielkim fanem sportowców.
Tak. Sportowców.
Alonzo złamał kiedyś obie ręce. Ale to nie jest hobby.
Potrzebujesz pomocy.
To twoja pierwsza konferencja. Nie chcę, żebyś coś przegapiła.
O nie. Bardzo chcę obejrzeć prezentację o ślimakach,
ale pomoc tobie jest ważniejsza.
Jestem dziennikarką. Sprawdzę ich i dam ci znać.
To może się udać. Kocham twój mózg.
Skończyłem.
Podłogi się błyszczą jak psu jajca.
- Widzisz swoją twarz? - Każdy por.
Dzięki, że szybko przyszedłeś.
- Dobrze, że nie chowasz urazy. - Wcale.
Wcale?
A kogo nie zwolniła Bitsy Brandenham?
Serio, nie chowam urazy.
Jesteś najlepszy.
Błyszczy się.
Chwila, co się dzieje?
Mauricio kłamał. Chował urazę.
O kurka!
Nie.
Punkt dla ciebie, Mauricio. Pomocy!
Tam są. Co mam powiedzieć?
Okej. Wiem, że Alonzo wrzuca dużo zdjęć gospodarstwa
i swojego małego bratanka. Hasztag Walter.
A Gannon interesuje się akwariami słonowodnymi.
Akwaria i gospodarstwa rolne?
Nic o tych rzeczach nie wiem.
Nie szkodzi. Siądę obok i podam ci notatki.
To się nie uda.
Kiedyś cały rok randkowałam tak w liceum.
Randkowałaś przez rok w liceum?
Tak. Był uroczy. Pogadamy o tym później. Idź!
- Owen! - Tillertown!
- O-ster! - Cześć!
- Przyprowadziłem Paige. - Cześć!
- Mówiłem, że jest prawdziwa. - Miło poznać.
Paige! Wyglądasz jak na zdjęciu w gazecie. Tylko nie czarno-biała.
Moja żona nie chce przyjść.
Usiądźcie z nami. Nadrobicie zaległości. Siadajcie.
Świetnie, tak.
Owen, co tam w wielkim CP?
Kogo obchodzi praca, co? Nudy!
Szczerze mówiąc, skupiałem się na innych rzeczach.
- Jakich? - Wiecie…
- Akwaria. - Tak.
Zastanawiam się nad zakupem najeżki.
Ja mam najeżkę.
Tak. Mają takie urocze kolce.
Nie wiedziałem, że lubisz akwaria.
Jeszcze nie, ale kiedyś na pewno polubię.
Daj znać, gdy zechcesz zgłębić temat.
Mogę dać ci kilka rad.
Zaczyna się!
Powitajcie główną ekspertkę do spraw robaków, Theresę Chin!
POSTĘP ROBAKA
Powiem wam co nieco o robakach.
„Potrzebna pomoc”? „Pomoc” nadeszła.
NAŁÓŻ JESZCZE JEDNĄ
- Załatwmy ci pracę. - A mnie lody!
To są smaki lodów?
Cacio e pepe? Popcorn z ostrym sosem? Co to za miejsce?
Dzień dobry. Mogę złożyć aplikację?
Jestem właścicielem. Mów.
Świetnie. Mam mnóstwo doświadczenia z klientami i…
Związanego z lodami?
Nie do końca, ale…
Ulubione smaki. Podaj trzy. Mów!
Zobaczmy. Ciasteczkowy, sernik truskawkowy, kawa…
- Źle. - Źle? Jak mogę się mylić…
Nie nadajesz się do pracy tutaj.
Okej. Dzięki za otwarty umysł.
Chodźcie.
I tak na przyszłość, kurczakowe to nie smak lodów.
Może stylem grzbietowym…
Szlag. Winda.
Czekaj, nie. To Bitsy. Bitsy, nie wchodź!
Co? Nie będziesz mi mówić, co mam robić. To ja… Helen!
Co, co diabła?
Nie leż jak kupa w kuwecie. Zabierz nas stąd.
Nie mogę. Znajdą nas, gdy przyniosą meble.
Oszalałaś? Nie mogę tu leżeć całą noc!
- Możesz wyjść. - Cholera!
Pobiłeś ostatnio w parku jakieś rekordy?
Kto wie? Chętnie wziąłbym urlop.
Co nie? Musi być fajnie mieć farmę.
To dziwne. Nie mówiłem ci o tym.
Tak, mówiłeś swoimi… Słowami. Dostałeś ją w spadku?
To moje szczęśliwe miejsce.
Hoduję jedzenie, które nie smakuje jak z fabryki.
- Ale pewnie cię nudzę. - Wcale nie!
Uwielbiam rozmawiać o farmach.
A wiesz, co w nich lubię najbardziej?
Sekundę. Słaby zasięg.
- Hej, Bev. Tu jesteś. - Nie jestem Bev.
Jesteś zabawna.
Próbowałaś już brownie ze stołu z deserami?
- Nie, ale pójdę po nie później. - Chodź, bo nie będzie.
- Wybacz! - Nie zostawiaj mnie.
Wszystko okej?
Mówiłeś, że w farmach najbardziej lubisz…
Byki. Najbardziej lubię byki.
- A co dokładnie? - Jeżdżenie na nich.
Jeździsz na bykach? Ty?
Tak. Wskakuje im na plecy i jeżdżę! Iha!
POTRZEBNA POMOC
Dzień dobry. Posada jest nadal wolna?
Masz doświadczenie?
Tak, mam. Tak.
Pracowałam w Cutie 21 w Oshkosh w Wisconsin.
Były tam te same ubrania jak tu. Tylko dwa lata później.
Jakieś dodatkowe umiejętności?
Pewnie, jakie? To znaczy?
Dodatkowe umiejętności.
Na przykład Dalton tańczy w balecie,
a Mariana stworzyła swoją kryptowalutę „Marmonę”.
Renfro nakręcił pięć dokumentów i jest tematem dwóch innych.
A Jamal jest sławny w innym kraju. Nie wiem w którym.
Okej. Nie robiłam nic takiego,
ale mam inne umiejętności.
Umiem ubrać manekina Nim spojrzysz na zegarek
Umiem składać takie bluzki Mimo że mają materiał w kroku
Mogę powiesić te kolczyki Na każdym haczyku
Jednym spojrzeniem sprawię Że klient się uśmiechnie
Widzisz?
Zadziwię cię Umiejętnością rozpoznawania rozmiaru
Bardzo fachowo umiem Układać spodnie
Założę się, że mogę zmienić ten butik W pałac
Dzięki moim wielu talentom Wielu talentom
- Jest skromna. - To prawda.
Umie zgiąć łokieć w drugą stronę
Może ci schować monetę w uchu
Potrafi jeździć na monocyklu
Jest też adeptką lalkarstwa
Umie opowiadać historie I stosuje się do próśb
Pamięta imię każdego psa
Przez co jest najlepsza
Pozwól, że cię oszołomię Moją obsługą klienta
Nigdy nic nie ukradłam Więc się nie denerwuj
Jeśli jest jakiś problem Ja sprostam wyzwaniu
Dzięki moim wielu talentom Wielu talentom
„By móc zwrócić towar, musi on być nieużywany
i w niezmienionym stanie.
Po 50 dniach możemy zaoferować tylko bon”.
Miłego dnia.
Widzisz, jak już cię zachwyciłam Moją pamięcią?
Nie chodzę na chorobowe Nie biorę urlopu
Czytałam książkę o księgowości I umiem rozliczać saldo
Dzięki moim wielu talentom
Zapłacę za to, jeśli dasz mi pracę.
Dzięki moim wielu talentom
Poszło nieźle.
A co u ciebie, Ned? Co słychać w życiu?
- Co słychać w życiu? - Tak. Co słychać w życiu?
Wybacz, chwileczkę.
Owen.
Różne rzeczy w życiu, jak…
Jak twoje garnkowe sprawy?
Co?
Chodziło mi o garncarstwo.
Ćwiczę, ale tylko w weekendy.
- To mnie relaksuje. - Fajnie. Fascynujące.
- Powiedz coś więcej. - Już powiedziałem.
Jesteś dziś bardzo zafascynowany, co?
Dużo rozmawiamy o pracy,
a chcę coś wiedzieć o was.
Tak.
Miło tak z tobą pogadać. Dla odmiany.
Okej?
Chodzi o to… Po prostu to powiem.
Czasem mamy wrażenie, że masz pracę w Central Parku
i tylko o tym chcesz mówić.
To nie usprawiedliwia tego, jak cię traktowaliśmy.
Obgadywaliśmy cię za plecami.
Tak czy siak, wciąż jesteś naszym przyjacielem.
Znamy się od dawna i kupujesz najeżkę.
Prawda jest taka, że byliśmy trochę zazdrośni.
To nie fair. Przepraszamy.
To miłe. Ale to chyba ja powinienem was przeprosić.
Może ci to wynagrodzimy i postawimy piwo?
Hej, ulubiony bar Alonza jest za rogiem.
- Świetny pomysł. - Jestem za.
Niech zgadnę. To dowcipny bar i cukiernia w jednym?
Bo na to się nie nabiorę.
- Przepraszamy, Owenie. - Szczerze.
Żadnych żartów, spędzimy razem czas. Jak kiedyś.
Okej, zróbmy to.
Muszę tylko znaleźć, Paige. Tam jest.
Nie żałuje sobie tych brownie.
Mówiłam. Nie smakuje jak mąka ze świerszczy.
Chwila, co?
LEPKI BUT
No proszę. To nie cukiernia. Naprawdę mnie lubią.
Cieszę się, że się dogadaliście.
Wygląda na to, że podpiszą tę twoją kampanię.
- Jest nasz ujeżdżacz byków. - Zapisaliśmy cię, kowboju.
- O nie. - Chcemy cię tam zobaczyć.
Będzie fajnie.
Matka miała rację.
Umrę, leżąc na plecach obok bezwartościowego worka kości.
Czekaj. Mam pomysł.
Pozwolisz mi odcinać kawałki siebie, żebym miała co jeść, nim nadejdzie pomoc?
Co? Nie. W Weehawken grałam w bilard.
Jeśli cię dobrze popchnę, to odbijesz się od ścian
i wpadniesz do mojej łazienki.
- Twojej łazienki? Obrzydlistwo. - To jedyna opcja.
Dobra. Ale łapy z dala od twarzy. Nią zarabiam na życie.
Wiem, co robię.
Od ściany. W dół korytarza. Do łazienki.
- Tak. - Jestem.
Zadzwoń po pomoc.
Nie. Zadzwonię do gościa od podłóg i znowu go zwolnię.
Świetnie. Poczekam tu, aż skończysz.
Moja noga. Coś strzeliło. O nie.
Rode-Owen, teraz twoja kolej.
Nie byłem z wami szczery.
Usłyszałem ksywkę „Złoty Owen”
i zrozumiałem, co o mnie myślicie.
Przesadnie wyrażałem zainteresowanie
akwariami, garncarstwem i farmami,
bo chciałem naprawić naszą przyjaźń.
Owenie, to wiele znaczy.
I potrzebuję, żebyście podpisali pismo
w sprawie mojej kampanii dla Central Parku. Dzisiaj.
Czyli zrobiłeś to wszystko dla swojego głupiego parku? Niewiarygodne.
Nie, chcę się z wami przyjaźnić. Ale czy to nie…
Nie rozumiesz, że twoja praca jest prosta w porównaniu z naszą?
Ale nie jest. Naprawdę nie jest.
Mam 18 000 drzew Czyli 18 000 kupek liści
Mam najbardziej spocone plecy latem
Park odwiedza Pięćdziesiąt milionów ludzi
Którzy chcą oglądać światła miasta I polegają na mnie
Mam błoto na butach Bo odkopuję prawdę
- Mam mnóstwo zwierząt, mam zoo - Ma zwierzęta, ma zoo
I nie, nie jestem męczennikiem Jestem zmotywowany i samodzielny
Pracuję tak ciężko jak wy
Pracuję naprawdę ciężko
- Gdy zarządzasz Central Parkiem - Central Park
- Pracuje, pracuje, pracuje - Pracuje mądrze
Mówimy rodzinie Że wrócimy po zmroku
- Tak, pracujemy ciężko - Pracujemy naprawdę ciężko
Pracuję ciężko
Gdzie masz błoto na butach? Wymieniłeś je na inne
Twoim największym stresem Jest podawanie kubków na maratonie
Mówisz, że pracujesz ciężej Ciężej niż fryzjer alpak
Odpocznij trochę
Myśli, że pracuje Pracuje naprawdę ciężko
Zarządza Central Parkiem
Myśli, że pracuje Pracuje naprawdę mądrze
Mówi rodzinie Że wróci po zmroku
- Tak, pracujemy ciężko - Pracujemy naprawdę ciężko
Owen Tillerman, do byka.
Zrobię to. Jestem Owen Tillerman.
Jaki poziom trudności mamy ustawić?
Najtrudniejszy.
Ale zawrzemy umowę.
Jeśli utrzymam się osiem sekund,
podpiszecie papiery.
Umowa stoi, Złoty.
Wejdę w potarganych szortach Mocno zawiążę buty
Złapię byka za rogi
- Pracujesz naprawdę ciężko - Pracuje
Gdy zarządzasz Central Parkiem
Moje plecy! Mój tyłek!
Nie, on jest uroczy. Ale… Nic ci nie jest?
Nic mi nie będzie. Chodźmy do domu.
- Proszę. - Podpisaliście?
Rzecz w tym, że myliliśmy się co do ciebie.
To było imponujące i głupie.
Szkoda, że się nie widziałeś.
- Próbowałeś jeździć na byku. - Tęskniliśmy za tobą.
Fajnie było zobaczyć, że ten beztroski facet wciąż żyje.
Powinniśmy się spotykać częściej, nie tylko na konferencji.
- Chętnie. - Fajnie, że przyszłam
i że wszystko wyjaśniliście.
Poszło naprawdę dobrze.
Tak, dobrze.
Patrz, kogo znalazłam. To prawdziwa Bev.
- Okłamałaś mnie. - Wcale nie.
Pomyliłaś mnie z nią? Nie jesteśmy podobne.
- Trochę. - Może trochę.
Miło cię poznać.
Przykro mi, że nie dostałaś tej pracy.
Kogo obchodzi, że nie tańczysz samby z manekinem?
To miasto różni się od Oshkosh. Nie jestem na to przygotowana.
Tu są miliony wakatów. Ten właściwy gdzieś na ciebie czeka.
Dzięki.
Wejdźmy do tego hotelu.
Postawię wam Shirley Temple za pomoc.
- Chętnie. - Cześć, Ricky.
Dzień dobry, Cole.
- Znają cię tu z imienia? - To długa historia.
Jak myślicie, trudno jest operować takim dźwigiem?
Mój urlop został zatwierdzony dawno temu.
Przykro mi, ale ślub Sappersteinów, bat micwa Guthrie
i przyjęcie z okazji ujawnienia płci mają gdzieś twoje plany.
Będziesz to musiał zrobić beze mnie.
Ja jadę na Jamajkę, bo mam tego dość.
- O rety. - Chyba masz kłopoty.
Mój kelner odszedł, zabrał notesik,
a ja nie wiem, komu podać te drinki.
Martini do tamtego stolika, dla trzeciej osoby oliwki.
Szkocka dla gościa w loży,
a tam do rogu dwa piwa
- i gimlet z limonkami. - Dobra jesteś.
Kelnerem pozostaje się na zawsze.
A ten gość wyjdzie bez płacenia, jeśli nie dasz mu rachunku.
A ta klientka szuka pracy.
- Pokaż, co potrafisz. - Serio? Teraz?
O rety. Okej. Świetnie.
- Wybacz, że pachnie Jasperem. - Tuńczyk i woda kolońska?
- Dawaj, ciociu! - Urodzona zabójczyni.
Co? Abby dostanie pracę w Brandenham? Kto wie?
Zobaczycie. Kogo chcę oszukać? Dostanie.
Mam 18 000 drzew Czyli 18 000 kupek liści
Mam najbardziej spocone plecy latem
Park odwiedza Pięćdziesiąt milionów ludzi
- Ci ludzie polegają na mnie - Polegają na mnie
- Pracujesz naprawdę ciężko - Pracujesz ciężko
Gdy zarządzasz Central Parkiem
- Pracuje, pracuje mądrze - Pracuje mądrze
Mówimy rodzinie Że wrócimy po zmroku
- Tak, pracujemy - Pracujemy
- Ciężko - Pracuje naprawdę ciężko
- Pracuję ciężko - Pracuje naprawdę ciężko
Napisy: Agnieszka Otawska