Dişimi fırçalayacağım Saçımı tarayacağım
Bırakın da açık havaya çıkayım
Kendi ev işlerimi yaptım ki annem…
Anne, rahat ol.
Cumartesi öğleden sonra
Bunun anlamı macera
Her ağaca tırmanacağım En yakın arkadaşım yanımda
Burada sonsuza dek oynayabilirim
Hiç endişem yok Dışarıda iyi zaman geçiriyorum
Yani yakalayabiliyorsan yakala
Düşündüğünden daha hızlıyım
Hep benim günümdür Cumartesi!
Evet, evet!
O kayada sürünen de ne? Dürtüp görelim
Macera bulacağım Beni hiçbir şey durduramaz
Atıştırmalık için zaman yok İçecek için zaman yok
Sadece özgür olmak istiyorum
Aslında çok susadım.
Maceraya susadım
Her ağaca tırmanacağım Parkta kendim olabiliyorum
Burada sonsuza dek oynayabilirim
Hiç endişem yok Dışarıda iyi zaman geçiriyorum
En sevdiğim gün Koşabilirim, oynayabilirim
Dünya umurumda değil Bir sincap kadar özgürüm
Hep benim günümdür
Cumartesi!
Evet, evet
Burada sonsuza dek oynayabilirim
Hiç endişem yok Dışarıda iyi zaman geçiriyorum
-Hayır! -Ne?
Onu bana doğrultma.
Bunu mu? Hanımefendi, sivri bir kıymıktan başka bir şey değil.
O şeyi benden uzak tut.
Sadece oyuncak.
Ben alırım.
Benden uzak dur dedim.
Peki. Siz iyi misiniz?
Cole, dostum,
neden bariz oyuncağını bu hanımdan uzaklaştırmıyorsun?
-Selam baba. -Selam evlat.
Çalılıklardan fırlayıp suratınıza salladığında bariz bir oyuncak olmuyor.
Mış gibi yapıyordu. Zararsız.
-Zararsız mı? Dilini koparırım. -Cole.
-Kusura bakmayın ama suratınıza sallamadı. -Fırladı, bana saldırdı…
Saldırmadı, çantanızı almanıza yardım etmek için eğildi.
Çantamı dert etmeyin. Onu kontrol altında tutmayı dert edin.
"Kontrol altında" mı?
Hanımefendi, tehdit oluşturmadığını tespit ettik sanırım.
Ben tehdit edilmiş hissettim. Doğru değildi.
Doğru olmayan şey,
oyuncağı olan 11 yaşında bir çocuktan tehdit edilmiş hissetmeniz.
O da neydi öyle? Sanırım biliyorum.
Hayır, hayır, hayır, hayır. Yapmaya çalıştığınız…
-Bunu çevirip de… -Ne yapmayayım?
Hanımefendi, herkes için en iyisi
yolunuza derhâl devam etmeniz
ve hayati ve önemli Central Park işlerimize dönmemize izin vermeniz.
Çok teşekkürler.
İyi günler. İyi günler.
Kadının sorunu neydi?
Belki sincaplara alerjisi vardır.
Özellikle parkımın etrafında yağma yapan sincap serserilere!
Ya da benim deyimimle "sincaserseriler." Sen osun işte.
Yağma yapmıyordum. Bayım, gezip tozuyordum.
-Öyle kalsın. -Seni seviyorum baba. Evde görüşürüz!
Pekâlâ. İyi eğlenceler Cole!
-İlk miydi? -Evet, ilkti.
-Yani yapman gereken… -Evet. Evet, yapacağım.
Genelde araya girip
neler olduğunu açıklayıp konuyu anlatırım
ama bu sefer sanırım Owen'a bırakacağım. Evet.
Neden tehdit edilmiş hissetti? Ne bekliyordu?
Bu şehirde yaşıyorsa Silahlara alışkın olmalı
Bıçaklara alışkın olmalı Zırh eldivenlerine alışkın olmalı
Sadece savaş baltası Senin sorunun ne?
Öyle bir şey ki Paranı koyup bahse girersin
Farklı bir tepki verirdi Bal sarışını olsaydı
O siyahi bir çocuk Kâğıttan kaplan değil
Adı Tyler olsaydı Hatları beyaz olsaydı
Ne kadar yüzsüzsün Küçük bir inekten kaçıyorsun
Haberin olsun Şüphelerin haksız
Ve bu absürt
Bunun devam etmesi Bir endişe olmaya
Şu daha olası olurdu Güneş yanığının sana zarar vermesi
Oğlumun kılıcındansa
Bir şekilde o mu hatalı? Şey, neden?
Kartları masaya serelim Açık olalım
Bozmak yerine Küçük siyahi çocukların eğlencesini
Tekrar tekrar oynatıyorum
Kahretsin Tekrar tekrar oluyor
Kahretsin Bu onun başına nasıl gelir?
Tekrar tekrar oynatıyorum Zihnimde
Tekrar tekrar oluyor
Dünyada Bunun başına geleceğini biliyordum
Bozuyorsun Küçük siyahi çocuğun eğlencesini
Şimdi konuşacağımız şey Başkalarının yürüyüşün için düşündükleri
Kendin olamıyorsun
Çünkü düşünmen lazım Derinin renginin insanları korkuttuğunu
Çünkü oradaki insan Polisi ararsa
Eller yukarı olabilir Sonra uyarı atışları
Planımız hazırdı Çocuk olsun, yetişkin adam değil
Bunlar beni çok kızdırıyor
İşte bu Mükemmel bir örnek
Çocuklarımı yetiştirmek istememe Gerçek bir kalede
Süper kahraman olabilsinler diye Ya da kanatlı dinozor
Ya da sihirbaz numarası yaparlar Rahatsız edilmeden
Burası herkesin parkı
Farklı kurallar olmamalı Koyu renkliler için
Ve herkes bakmalı Herkesin kalbine
Çünkü hiç kimse özgür değil Herkes rol yapma oyunu yapana kadar
Oyuncak kılıç İstiyorsan tut
İşi bozmayacağım Çünkü istemiyorum
Yapmayacağım Yapmak zorunda olmamalıyım
Küçük siyahi çocuğun eğlencesini bozmam
Tekrar tekrar oynatıyorum Kahretsin
Tekrar tekrar oluyor
Kahretsin Bu onun başına nasıl gelir?
Tekrar tekrar oynatıyorum
-Nane likörünüz. -Güzel, dişlerimi fırçalamama gerek yok.
Bugünlük işim bu kadar.
-Ne, istifa mı ediyorsunuz? -Hayır.
Benim gitmeme iznim olmayan etkinliğinize gideceğiniz için…
Doğru ya. Uşağa Yardım Vakfı.
Yöneticilere yardım eden ev hizmetlilerine para topluyor.
-Biletler 10.000 dolar. Paranız yetmez. -Doğru, beni düşündüğünüz için sağ olun.
Bir şey değil. Tanrım, söylemek bu kadar zor muydu?
-Sonra görüşürüz. Ben gidiyorum. -Ne yapmaya?
İlla bilmeniz gerekiyorsa bol bol sizilgilendirmez yapacağım.
O ne? İskandinav polisiye dizisi mi?
Hayır, sizi hiç ilgilendirmez. Pardon. En azından beş saat. Hoşça kalın!
Ruj mu sürmüş? Ve eşarp mı takmış? Nereye gidiyor?
Var ya. Uşağa Yardım Galası'nı boş ver.
Yürüyüşe çıkıyorum. Helen! Tabii ya, onu takip ediyorum.
Evet, bu kadar. Ve sonra hiçbir şey olmamış gibi uzaklaştı.
Çocuklara sürekli ırkçılık yapıyormuş, "Görecek bir şey yok!" dermiş gibi.
Tanrım, Owen, inanamıyorum… Yani inanabiliyorum.
-Olacaktı, biliyorduk. -Tabii.
Çok erken. Annen uyarmıştı ama insan hazırlıklı olmuyor.
Ben bile şok oldum diyebilirim. Çok genç.
-Kim çok genç? -Tanrım!
Dünyanın etrafında yelkenle gezen 12 yaşındaki kızı mı diyorsunuz?
Navigasyon sistemi vardı yani sayılmaz.
Hayır, annenle ebeveyn konularını konuşuyorduk.
-Mortgage, kesintiler, gelir… -Vergiler, faiz geliri…
Kesinlikle bir şey saklıyorsunuz.
Ona anlatmalıyız.
Molly, bugün parkta bir kadın Cole'e ırkçılık yapmış.
Ciddi misiniz?
Alakasız, baba, golf arabasını ve tokat, iteklemek için bir şey alabilir miyim?
Enerjini sevdim ama doğru yoldan halledeceğiz.
Tanrım. O nasıl başa çıktı? Korktu mu?
Açıkçası o kadının ırkçı olduğunu hiç anlamadı.
-Peki onunla… -Ne?
Konuşacak mısın? Bu konuda sen ne dersen onu yapacağım.
Evet. Sanırım konuşmalıyım…
-Hey! Dostum! -Cole! Selam.
Evet, selam tatlım.
Annene kocaman bir sarıl. Seni seviyorum.
Zaman yok! Hazırlıklar yapılmalı!
Unuttunuz mu? Bu gece Ay Palavrası.
Doğru. Ay Palavrası bu gece.
Bugün ona odaklanıp
yarın başka şeyleri konuşuruz.
Durun, Ay Palavrası ne?
Evet, o ne?
Sessizlik, kadın milleti.
Cole, kadın milletiyle öyle konuşmazsın…
Yani kadınlarla. Harika, ben de başladım.
Peki, bunu açıklayabilirim.
Ay Palavrası, Sincap Dalaşları evreninde gerçekleşen bir etkinlik.
SİNCAP DALAŞLARI SOPALAR VE DALLAR KRALLIĞI
Yılda üç defa dolunayda gerçekleşen, sadece yaşlıların katıldığı toplantı.
Duyurular çıkar, hesaplaşmalar yapılır,
rakipler arkadaş olur, arkadaşlar rakip.
Cole çok heyecanlı çünkü rolüne girdiği karakter
Arakçı Mosias artık Hırsızlar Konseyi'nin yaşlılarından.
SEVİYE ATLA
Bu gece parktaki yeniden canlandırmaya sonunda katılabilecek.
Unuttun mu baba? Yeni, daha olgun bir kostüm için
alışverişe götürecektin.
Dursana, zaten kostümün yok muydu? Ve silahın?
Bu şey bir hançer.
Mosias'ın makamına yakışan gerçek bir kılıcı
ve düşmanlarına gerçek dehşet saçan bir kıyafeti olmalı.
Yeni kostüm denersem diye temiz iç çamaşırı giyeceğim.
Vay. Yani daha da korkutucu bir kostüm mü alacak?
-Daha büyük, daha gerçekçi bir kılıçla? -Evet.
Gece vakti parkta, elinde onunla koşuşturacak.
Açıkçası kılıcın boyutundan hiç bahsetmedi.
Belli ki modelini dert ediyor.
Bilemedim, haftalardır kılıç fikirleri karalıyor.
Büyük istediğinden eminim baba.
Onunla konuşmalıyız Owen. Yine sen ne dersen onu yaparım.
Ben yaparım.
Kostüm dükkânına giderken tatlı bir baba oğul konuşmasıyla.
Zamanımız kalırsa leylek hikâyesine de girerim belki.
Zorlamasan daha iyi tatlım.
Merhaba, rezervasyonunuz var mıydı?
Hayır ama şu masayı gören ama bir şekilde görünmeyen bir masa istiyorum. Anlarsınız.
Üzgünüm, tamamen doluyuz hanımefendi.
-Teşekkür ederim. -Tanrım! "Tamamen doluyuz" demeyin.
Hem "hanımefendi" de demeyin. Aynı yaştayız.
Şey, pek masamız yok hanım… insan… bayan.
-Size artık ne diyeceğimi bilmiyorum. -Şuna bakın bakalım.
Bana ceza mı yazıyorsunuz? Ne oluyor?
-Bu bir çek defteri! -Bir ne?
Para! Size para veriyorum. Tanrım. Alın.
Vay. Bir şey diyeyim mi? Bir masa boşaldı gibi duruyor.
Bu taraftan, insan.
-Menünüz. -Az laf çok gidiş.
Helen, Helen, Helen. Yanında olmak bile kemiklerimi ısıtıyor.
-Spencer, seni tekrar görmek güzel. -Görülmek güzel.
İstediğini sipariş et tatlım ama karidese alerjim var.
Hava mı atıyorsun?
Seninle evlenip kurtarmama ne zaman izin var?
Aperitif sipariş ettikten sonra. Tüh ya, karides harika görünüyor.
Sorun yok, sorun yok. Âşıklar arasında birkaç kaşıntı olur.
Âşıklar mı? Âşık-Âşıklar mı?
Hey, bir şey sorsam?
-Deli kadavranla mı ilgili? -Çok kinayeli.
Hayır, fark ettin mi, merak ettim.
Annemle babam SD meselesiyle ilgili tuhaf davranıyor.
SD mi? Tabii ya, Sincap Dalaşları. Baş harflerle söylediğimizi kaçırmışım.
Senin için endişeleniyorlar bence.
Peki, sanırım anladım.
Öyle mi? Tam olarak ne anladın?
Annemle babama göre Sincap Dalaşları için yaşlandım.
Cole, ırkçılığı biliyorsun, değil mi?
Evet, ben çocuk değilim. Sorunuma odaklanalım mı?
Evet, doğru, doğru. Sorunun.
Annemle babam Mosias'ın, Ellerbe Perili Ormanı'nda çektiklerini bilselerdi
-fikirleri değişirdi. -Kesinlikle.
İzle baba! Şu dala dokunacağım.
Hayır! İşte böyle. Yine kaçırdım.
Cole, evlat. Birincisi, seni seviyorum. Siyahi bir adam ve bir baba olarak ben…
Ne dedin? Baba, normalden yukarı zıplıyor muyum? İzle!
Evet, güzel zıpladın.
Normalden yukarı mı, bilemedim
ama biraz yavaşlayabilir misin?
Bir şey konuşmak istiyordum.
Mosias için çok heyecanlıyım.
-Sürgünden beri bu geceyi planlıyordu. -Mosias sürgünde miydi?
Evet çünkü Büyücünün İşareti'ni taşıyor.
Yani ona zulmetmelerinin tek sebebi doğduğu hâli, öyle mi?
-Bundan bahsetmen ilginç. -Hayır.
Büyücünün İşareti'ni sihirli insanlara sözlerinden dönersen alıyorsun.
-En başa döneyim. -Yok, en başa dönme.
Önceki bölümleri okumadıysan anlamı yok.
Büyük Buzlanma'dan önce, Parşömenler ilk yazıldığında…
Cole! İzin ver… İzin… İzin ver, araya gireyim dostum.
Mosias zorluklar yaşadı, biliyorsun.
Bazen gerçek hayatta zorluklar olur,
özellikle de belli gruplara mensup insanlar için.
SD'deki gibi. Sansarlar alt tabakada doğar, üst seviyeye çıkmaya uğraşırlar.
Sincap Dalaşları dışında bir şey söylemeye çalışıyorum.
Geldik!
Hey! Cole! Dur, girmeden önce…
Pardon baba, eğlence sesinden seni duyamıyorum.
KOSTÜM MAĞAZASI
Vay! Bütün ünlü kitap serilerinin ve fantezi dizilerinin kostümleri var.
Plazma Günlükleri, Duygusal Dağ Keçisi Kızları, Bıldırcın Çatışmaları.
İşte burada. SD bölümünü buldum. Şunları çok hızlı deneyeceğim.
Hey, Cole, dur!
Buna bakman lazım.
Bayağı gösterişli duruyor.
Ayrıca silah da yok. Neyse. Fiyata baktım da.
Normalde daha dramatik bir şey seçerdim
ama bunun basit saldırganlığı çekici geldi. Baksana.
Bu dehşet verici ve çok gerçekçi.
Sağ ol baba.
O düğmeler, çıkabilen minik hançerler mi?
-Fark etmişsin! Üzerimde kalabilir mi? -Evet, tabii evlat.
Aklımdakinden bile daha korkutucu.
Bu belirli kostümü almadan önce konuştunuz mu?
Şey, pek konuşma fırsatımız olmadı.
İkiniz güzel, uzun bir yürüyüş yapmıştınız…
-Başka şeyler konuştuk. -Anladım. Evet.
Gidip çıkaracağım.
Gece başlamadan çok terlemek istemiyorum.
Söylemeyin! İkiniz de.
Çok heyecanlıydı. Hevesini kırmak istemedim.
Babasıyım. Törenin başındaki mızıka şefi olmam lazım.
Ya da sondaki başkan… bu benzetmeyi sevmiyorum,
-anladınız, değil mi? -Tabii baba.
Tatlım, tören rotasında bir çukur var
-ve onu bu konuda uyarman lazım. -Daha iyi bir benzetme mi yaptın?
-Ben profesyonelim. -Gidip konuşacağım.
Peki, Helen'ın talibi çok üzerine gitmeye başladı
ve Bitsy, Helen onu bırakır diye dertleniyor.
Şu an buluşmalarını aktif olarak baltalamaya çalışıyor.
Baltalamak derken, yani gündüz vakti içip
menünün arkasından pis pis bakmak.
Helen, sen söyle yeter, seni bütün bunlardan kurtarayım.
Önce yemeyi bitirsek ya? Hâlâ tatlım var.
Ah, ah, ah, ah, ah
Sen ne… Hayır. Dur.
-Dur. Yeter. -Ah, ah, ah, ah, ah
Dur. Ne oluyor? Sen ne…
Hey kızım, ne var? Nereyi istersin?
Söyle, nasıl yaparsın Olmak istediğin yeri?
Arkana yaslan, rahatla Benimle yolculuğa çık
Oyunu oynarken Karma uyumlarda
Du-Du-Du-Dur Bir dakika bekle
Beni kurtarmana ihtiyacım yok
Tek istediğim hoş vakit geçirmek Ve Brie peyniri yemek
Kaliteli peynir.
Ah, seni istiyorum bebeğim Teras katı manzarasında, bebeğim
Birlikte yaşamak istiyorum bebeğim
Neden oynuyorsun, bana söylerken Patronunun psikopat olduğunu
Bu doğru bebeğim Seni özgür bırakayım bebeğim
Çünkü sen hariç her şeyim var bebeğim Benimle kal…
Konuşman tatlı Ama bu yemek beklemez
Hadi yiyelim.
Köpek gezdirmek Çenesinden kıl almak yok
Mutlu olmadın mı Bay Kader geldiği için?
Bitsy, düştüm Ve kalkamıyorum demeden
Sonunda yıkamak istemezsin… Ne
Ah, seni istiyorum bebeğim Teras katı manzarasında, bebeğim
Birlikte yaşamak istiyorum bebeğim
Neden oynuyorsun Bana söylerken
Patronunun psikopat olduğunu
Na na na na no
Hanımefendi, tatlı menümüzü sunabilir miyim?
Hayır! İstemem… Çekilin… Crème brûlée.
Hayır, hayır, unutun. Artık bakamıyorum bile.
Büyük, büyük, büyük Planlarım var, Bitsy gittikten sonra
Ya da nalları diktikten sonra. Köpekle benim aramda
Saygıyla İkimizden biri derine inecek
Çok, çok, çok Çok, çok, çok zengin olacağım
Bu kaz ciğeri gibi. İyiymiş.
Ama seni istiyorum bebeğim Sen hariç her şeyim var bebeğim
-Adı Bentley olan bir köpeğim var -İşe yaramıyor.
Çok arkadaş canlısı komşularım var
-New York City için çok tuhaf. -Değil mi? Hadi.
Tek ihtiyacım olan sensin bebeğim
Ne dersin? Beraber miyiz? Sonsuza kadar?
Peki. Peki.
-Peki. -Baba, iyi misin?
Son beş dakikadır "peki" diyorsun da.
Neler oluyor?
Üzgünüm dostum, ben sadece… Önemli anlardan biri.
Başarmaya çalışıyorum.
Bu sabahki kadınla karşılaşmanı hatırladın mı?
Evet, gerçekten sinirliydi. Göz bandı fobisi mi var acaba?
Sanırım siyahi insan fobisi var.
Ama o kadın benden neden korksun ki? Sadece küçük bir çocuğum.
Karmaşık bir durum evlat.
Hani stereotiplerden bahsetmiştim, hatırlıyor musun?
-Siyahilerin temsil edilmesinden. -Evet.
Şey, geri planda epey bir hikâyesi var…
seni bilgilendirmem gereken bir konu var.
-Peki. -Bu stereotiplerin zaman içinde,
ki, yine söylüyorum, köle sahipleri ve Klan üyeleri tarafından uyduruldular,
gerçek olduğuna inanıldı,
hatta polisin resmî politikası üzerinde etkisi oldu.
Siyahi insanların aynı şekilde acı hissetmediğini,
boğmanın can yakmadığını savundular.
-Buna inanabiliyor musun? -Çılgınlık.
Annem senden daha güçlü ve çok beyaz bir hanım.
Biliyorum! Sadece bir yüzyıl ve
Dr. King, Malcolm X, Muhammad Ali, James Brown gibilerinin ortak çabaları sonucu
siyahi insanlar siyahi adamların negatif imajını yıkmaya başlayabildiler.
Dur, elemanları tanıyorum.
Dr. King, barış. Malcolm X, gerekirse şiddet. Muhammad Ali, boksör eleman.
Sınav değildi ama aferin.
Ve sonra Rodney King videosu ortaya çıktı.
Bu da, siyahi halkın uydurduğu numarası yapmayı imkânsız kıldı.
Rodney King.
Kim olduğunu bilmeliyim, biliyorum ama kim olduğunu bilmiyorum.
Sorun değil. Bir anda çok fazla şey anlattım.
Ve bütün bunlara rağmen bazen bizi tehdit olarak görüyorlar.
Seni bile mi?
Cole, pek çok kere korkutucu siyahi adam oldum.
Tek başıma bahçıvan makası almayı bıraktım.
Ve aslında annenin ailesiyle ilk tanıştığımda da…
Ne? Anneannem mi?
Evet. Zararsız bir dil sürçmesiydi,
o kadar çok utandı ki
sonraki iki sene boyunca beni her gördüğünde özür diledi.
Annene bu hikâyeyi anlattığımı söyleme.
Yani evet, bu kadar.
Yani bu kadar değil. Sadece 90'lara kadar anlattım.
Ama bir dahaki sefere tamamlarım.
Vay. Irkçı insanlar var, biliyordum baba,
birinin bana ırkçılık yapacağını düşünmemiştim.
Çok üzgünüm Cole.
Bütün bunları bana yeniden olacağı için mi anlatıyorsun?
Umarım olmaz.
Ama eğer… Yani muhtemelen bir ya da iki durum daha…
Peki, evet, evet, kesinlikle bir daha olacak.
Hazırlıklı olduğundan emin olmak istiyorum.
Gece iki korkutucu kılıçla dolanmasam muhtemelen daha iyi olur.
Evet! İşte bu!
O yüzden sana konuşma yaptım. Ama ayrıca bu korkunç.
Yani kimseyi korkutmak istemem. Eğlenceli değil.
Ve kendimi tehlikeye atmak da istemem. O da eğlenceli değil.
Ve parkta bir sürü beyaz insan var.
Evlat, hayatta bir sürü beyaz insan var.
Baba, Ay Palavrası'na gitmek istemiyorum sanırım.
Evde kalıp Rodney King albümleri dinlerim.
-James Brown. -James Brown. Doğru. Pardon, çok isim var.
Biliyorum, sorun yok. Dinle Cole, bunu kaçırmanı hiç istemiyorum.
Çok heyecanlıydın.
Korkutucu olmayan, yüksek beklentilerini karşılayan bir kostüm olsa? Tarzı.
-Yüksek, değil mi? -Çok.
Peki. Ama şatafatlı olmaz. Şatafatlı yapmıyorum.
Biliyorum. Çok ayrıntılı bir şekilde açıklamıştın.
Ama sana aklımda başka bir şey olduğunu söylesem?
Bu kadar büyüleyici bir giysiye sahip olmak bir onurdur.
Ama tabii ki bu kadar altın harcamanın ağır sonuçları olacaktır.
Bayım, aylaklar ve serseriler denizinde
gerçek maceracı ruhuna sahip birine serüveninde yardımcı olmak onurdur.
-Bedeli ne olursa olsun. -O zaman oyun başlasın.
-Yakalama kısmında hâlâ iyi değilim. -Olacak, evlat.
Âşık çocuk.
Hey, selamlar. O kavunla ne yapıyorsun?
Göze çarpmıyorum. Neye benziyor?
-Peki kimsiniz? -Önemsiz.
Yani ben çok önemliyim ama şu an önemli olan bu değil.
Siz Bitsy olmalısınız. Helen bana sizden çok bahsetti.
O zaman Helen'ın iyiliğini istediğimi de bilirsiniz.
-Şey… -Ve Helen'ın ve benim iyiliğim için
hayatından sonsuza dek çıksanız iyi olur.
Bence bu endişelenmeniz gereken bir şey değil.
Şöyle yapacağız.
Size para vereceğim, Helen'da durmayacak, oyalanmayacak ve onu almayacaksınız.
Ve sonra kaybolacaksınız.
Helen'ı görmeyeceğim, para mı vereceksiniz?
Doğru, Valentino. Au revoir. Ciao. Hoşça kal beyinsiz.
-Ama Helen ve ben… -Bu bir kerelik bir teklif
-ve süresi doluyor, üç… -Durun!
-İki… -Şey, durun!
-Bir. -Parayı alacağım!
Doğru. Bu kadar zor muydu? Şimdi eğilin.
-Ne? -Sırtınızda çek yazacağım! Kıpırdamayın.
Hanımlar! Karşınızda Hayalet Porsuk Mosias.
Tanrım. Bayıldım!
O taşlar saçına örülü mü?
-Tel toka sadece. -Yine de muhteşem.
Yansıtıcı bir özellik katmış sanki. Görünürlük için harika.
Evet, evet. En sevdiğim kısmı.
Ve merak etmeyin, sentetik porsuk kılı.
Kılıç yok mu?
Anne, Mosias anlaşmazlıkları çözmek için artık ilkel silahlara başvurmuyor.
-Sihirli aydınlatma konusunda uzman. -Owen, çevirir misin?
Karakteri artık sihir yapıyor. Silah yok.
Kesesinde kristaller, çakıl taşları falan var.
Anladım, anladım. Cole, bu gece iyi eğlenceler.
Merhaba, gününüz nasıl geçti?
Bana bir kere bile bu soruyu sormadınız.
Ve işte buradayız.
Madem bilmek istiyorsunuz, bir arkadaşımla öğle yemeği yedim.
-Kız arkadaş mı? -Hayır, erkek.
Romantik bir şeyler mi?
Hayır, eski bir arkadaş sadece.
Hep ondan fazlasını istedi ama.
İyi biri. Belki biraz fazla iyi.
İlgisini seviyorum. Size neden bunları anlatıyorum?
-Her neyse, bugün her şey bitti. -Olamaz, bu çok kötü. Çok üzücü.
Evet, onu reddettiğimde çok üzüldü.
İnanması çok mu zor?
Bazı detaylar kafamı karıştırdı sadece.
-Yani tam olarak kim, kimden ayrıldı? -Önemi var mı?
Bilmem lazım.
Tatlı yedikten sonra ondan ayrıldım.
Her neyse, bu konuşmayı burada bitirip iş yapmaya gideceğim.
Adamın adresi sizde var mıdır?
-Ona bir şey için ihtiyacım olursa diye. -Uzaklaşıyorum!
Nane likörümüz kalmamış! Helen!
Evet, geldim.
Gerçekten onu seçtim.
AY PALAVRASI
Dünya berbat bir yer, üzgünüm.
Küçük siyahi bir çocuk, kocaman kılıçlı hayalî sincap hırsız taklidi yapamıyor.
Porsuk. Sorun değil baba. Kostümümü seviyorum. Kürkü sıcacık.
Güzel, evlat. Peki, başlıyoruz.
Dikkat edin millet! Yaklaşmayın, siyahi karakter geliyor.
Telaşa kapılmayın.
Baba, yapma. Enrique şurada.
-Cole. İyi eğlenceler. -Eğlenirim.
-Seni seviyorum evlat. -Ben de seni seviyorum.
Enrique, bekle!
Tanrı aşkına… Ödümü patlattın evlat!
-Üzgünüm bayım! -Sorun değil. Sorun değil. İyi eğlenceler.
Alt yazı çevirmeni: Cihan Filiz