Downloaded from YTS.MX
NETFLIX — ORYGINALNY PROGRAM KOMEDIOWY
Official YIFY movies site: YTS.MX
Panie i panowie, zajmijcie miejsca.
NAGRANO NA ŻYWO W HOLLYWOOD PALLADIUM
Program czas zacząć.
- Seth Rogen! - Nick Kroll.
Jak leci, stary?
- Miło cię widzieć. - I ciebie.
Jak się masz?
Nieźle. Mam szczęście.
Ja też. Farciarze.
- Mamy szczęście. - To prawda.
Nieźle.
Co słychać?
Nic ciekawego.
Zrobisz coś dla mnie?
Możesz odmówić,
ale mój kuzyn jest twoim wielkim fanem
i tak myślę, czy mógłbyś mu nagrać filmik,
gdzie mówisz jego imię i „420 na całe życie”
a potem się głupio śmiejesz?
Szczerze mówiąc, nie chcę przedstawiać się
jako palacza trawki.
Właśnie ją palisz.
W życiu osobistym...
A w życiu publicznym
nie chcę się tak przedstawiać.
A powiedziałeś to swoim oczom i dorobkowi?
Właśnie ten śmiech, ale bardziej...
Jak tonący motocykl.
Słuchaj, stary.
Nie chcę tego robić.
Zrób to.
- Nie chcę. - Nie musisz, ale zrób.
- Nie chcę. Nie! - Zrób!
Ja wciąż coś dla ciebie robię.
O czym ty mówisz?
Pieprzone Sausage Party!
Daj spokój.
To była dobra rola.
Byłeś złoczyńcą.
Byłem irygatorem.
Gdy idę przez lotnisko, ludzie tak na mnie krzyczą.
To nie przez film.
Wiesz co? Kutas z ciebie.
Jestem całkiem miłym facetem.
Taki jestem.
Jesteś facetem, który zniszczył studio filmowe,
bo zadzierał z Koreą Północną.
Pieprz się.
Myślisz, że nie wiem?
Wiem.
Niech to szlag!
Teraz mnie zestresowałeś,
więc zrobię coś, o czym czytałem i będę palił e-papierosa penisem.
Nara!
Mogę też?
Nie! Przestań żebrać!
Wal się.
Czyli wyciągam penisa.
Nie wiedzą, że nie jestem obrzezany. Szlag mi by karierę trafił.
Dobra...
Czas się zaciągnąć.
Czadowo.
A teraz...
Nieźle działa.
Dokąd idziesz?
Będę zapierdalał samochodem po Hollywood Hills.
To nieodpowiedzialne.
Podwieziesz mnie do Jareda Leto?
Nie po tym, co mi powiedziałeś.
To najlepszy tweet, jaki kiedykolwiek przeczytano!
Jaką emotką by go zakończyć?
O nie...
O tak.
Jestem diabłem, a ty jesteś w piekle.
Teraz zacznie się twoje cierpienie.
Mama i ja to chujowy film.
To naprawdę konieczne?
A trzeba było kręcić ten film?
Nie mogę być w piekle.
Jestem gwiazdą.
Powiedz to Allenowi.
- Jeszcze żyje. - Doprawdy?
Widziałeś jego ostatnie filmy?
Kumasz?
Jest w piekle.
John Wayne Gacy właśnie na niego sra.
Jestem dobrym człowiekiem.
Co dobrego zrobiłeś w życiu?
Kiedy się odwdzięczyłeś?
Poza tym, gdy Bud Light prawie przez ciebie zbankrutowało.
Nie mogę nie żyć. Wiele rzeczy zrobiłbym inaczej.
Nie paliłbym trawy przy Spielbergu.
Nigdy nie brał mnie na poważnie.
To prawda.
Wziąłbym główną rolę w Tedzie.
A nie misia, Teda,
tylko jego ludzkiego przyjaciela.
Czyli Johna?
Nie tak się nazywał.
Jestem Szatanem, Księciem Ciemności.
Myślisz, że nie wiem, jak się nazywał bohater mojego ulubionego filmu
z moim ulubionym aktorem
i ulubionym reżyserem?
Nazywał się John.
Gdybym mógł zrobić coś inaczej,
otworzyłbym fundację.
Zaskoczyłeś mnie.
Nie sądziłem, że cię na to stać.
Coś ci powiem.
Dam ci szansę.
Wyślę cię na Ziemię,
ale musisz założyć fundację.
Tak zrobię.
Otworzę fundację
i będzie najlepszą fundacją,
jaką ktokolwiek widział w swoim życiu.
To nie są zawody.
Właśnie, że są i ja je, kurwa, wygram.
Będą mówić: „Widziałeś fundację Setha?
To najlepsza fundacja”.
I wszyscy będą mi obciągać.
Nie o to chodzi.
Wiem, o co chodzi.
Odeślij mnie.
Dobra, spierdalaj.
Obudź się!
Cholera! Dzięki Bogu.
Chyba przysnąłem.
Mój Boże.
Siedziałeś w rogu.
Myśleliśmy, że nie żyjesz, ale obsrałeś gacie.
To nam pomogło określić.
Waliło makaronem z serem i homarem.
Całkiem nieźle.
Zjadłeś to?
Nie, tylko wąchałem z bliska.
O chuj ci chodzi?
Musisz to po sobie posprzątać.
Nie mam czasu, stary.
- Muszę założyć fundację. - Co?
Może najpierw wyjmiesz e-papierosa z kutasa?
Jasne. Chcesz?
Pewnie. Obrzydlistwo.
Cowabunga! Spoko.
Idę otworzyć fundację. Mam ci pomóc?
Nie, szukam lepszych ludzi.
- Jasne. Farciarz. - Dzięki.
Dajcie mi Netfliksa.
Johna Netfliksa.
Seniora.
John? Tu Seth Rogen.
Robię imprezę charytatywną. To będzie początek,
a potem ja zrobię intro,
będę stał na scenie
i wyświetlał nazwiska ludzi
z mojego brzuszka.
Zrobię to teraz.
Hilarity for Charity Setha Rogena,
występują: Ike Barinholtz,
Sacha Baron Cohen,
Jeff Goldblum,
Chris Hardwick,
Nick Kroll,
Lauren Miller Rogen,
Muppety,
Kumail Nanjiani, Chelsea Peretti,
występy Michaela Che,
Tiffany Haddish,
John Mulaney,
Sarah Silverman,
Michelle Wolf,
animacja Justina Roilanda,
występ Posta Malone’a,
Craig Robinson & the Nasty Delicious... oraz gospodarz, Seth Rogen.
Jest dziwnie.
Dzięki za przybycie.
Dziękuję.
Dzięki, że przyszliście.
Naprawdę to doceniam.
Zbieramy dla chorych na Alzheimera,
na badania i opiekę w domu,
byśmy nie poszli do piekła.
To w słusznej sprawie.
Chcę, byście wiedzieli,
że zdaję sobie sprawę, iż to ciekawy wybór
rozpocząć tę imprezę
od palenia przez cewkę moczową.
To ciekawy wybór na początek takiej imprezy.
Dlatego teraz zrobimy coś, co nazywamy „altami”,
alternatywnymi żartami,
gdybyśmy stwierdzili,
że palenie przez nieobrzezanego penisa,
to jednak za dużo na otwarcie.
Mam tu operatora,
i pokażemy kilka innych.
Pierwszy z nich
to obrzezany penis.
Na wszelki wypadek, okej?
Mamy to. Idealnie.
Teraz penis realistycznych rozmiarów.
Proszę bardzo.
Dużo lepiej. Świetnie.
Netfliksa oglądają ludzie z wielu krajów,
więc pomyślałem, że potrzebujemy penisy z różnych krajów.
Mamy penisa z Francji.
Odpadł mu monokl. Proszę bardzo.
Dla widzów z Australii
mamy penisa od spodu.
Powalający.
Tak tam jest.
Tacy są.
Kolejnego penisa możecie rozpoznać z programu
Diners, Drive-Ins and Dives.
Powitajcie penisa Guya Fieri.
Idealnie.
Chcę, by to był rodzinny program,
by mogły go oglądać dzieci.
To może jeszcze penis dla dzieci?
Oto penis-Minionek.
Idealnie.
To chyba wszystko.
Dziękuję. Nie wierzę, że to mówię.
Myślę...
że mam dość żartów o kutasach.
Żartuję, będzie ich dziś jeszcze więcej.
Jesteście gotowi?
Pierwszy komik występuje w klubach w całym kraju.
Wielkie brawa dla Michaela Che.
Cześć.
Jak się macie?
Bardzo biało.
Cholera, czarnych nie obchodzi ta sprawa.
Cieszę się, że tu jestem.
Jest super.
Kojarzycie, gdy jesteście w samolocie
nad chmurami?
Tak się czuję. Bardzo się cieszę.
Seth mnie zapytał, a ja się zgodziłem.
Powiedział: „Mam fundację,
mógłbyś przyjść i wystąpić,
poświęcić czas albo przekazać pieniądze,
na co stwierdziłem, że wystąpię.
To wiele dla mnie znaczy.
Moja babcia choruje na Alzheimera.
Jeśli znacie kogoś chorego, odwiedźcie go
i najlepiej dajcie mu jakieś nagrania
albo rzeczy z dzieciństwa...
To im poprawia nastrój.
Naprawdę lubię odwiedzać babcię. Opowiadam jej rasistowski kawał
i dzięki temu
czuje się znowu jak mała dziewczynka.
Od razu pamięta lata 50.
Nie musi być dobry, byle wredny dla Polaków,
a jej się spodoba.
Nie podoba się, to jesteś częścią problemu.
Lubię pić.
W LA nie pije się zbyt wiele. Zamykacie bary o 2.00.
W Nowym Jorku można pić całą noc. Do rana.
Czasem piję tak długo,
że widzę rodziców odprowadzających dzieci do szkoły.
Patrzymy na siebie: „Spieprzyłeś sobie życie?”.
Po godzinach bary są nielegalne,
więc trzeba mieć gotówkę.
Raz poszedłem do baru z kartą kredytową.
Nie chcieli sprzedać mi drinka. Wkurzyłem się, pobiłem z barmanem.
W trakcie bójki podchodzi do mnie gej.
Wiedziałem, że jest gejem, gdy na niego spojrzałem.
To było widać.
Czujecie się źle, bo to leci w telewizji.
Rozumiem.
Nie macie tak? Gdyby wszedł gliniarz:
„Szukam geja-złodzieja”. Odpowiem: „Tego?”.
To dziwne?
Widziałem nawet takie dzieci. Wy nie?
Patrzysz na dzieciaka: „Wyrośnie na takiego”.
Oglądacie MasterChef Junior?
„Cholera.
A ten myśli, że lubi suflety”.
Nie w tym rzecz. Chciałem kupić drinka
i podchodzi do mnie gej.
Mówi: „Hej...
Będę ci kupował drinki”.
Na co ja: „Dziękuję.
Poproszę piwo i shota”.
I dostałem piwo i shota.
Wypiłem shota, sączę piwo.
Gdy piłem piwo, barmanka się śmiała.
Mówię: „Co cię śmieszy?
Rozwaliłem system”.
Na co ona: „Kupił ci to, bo chce cię przelecieć”.
A ja: „To prawda?”.
Na co on: „Taki jest plan”.
„Serio? To twój plan?
Będziesz mi stawiał drinki, aż się upiję
i będziemy uprawiać seks?”
A on: „Tak”.
„Przyjmuję wyzwanie.
Zobaczymy, co będzie”.
Dotrzymał słowa.
Kupował mi drinki.
Co jakiś czas przychodził, masował mnie i pytał:
„Jak się czujesz, twardzielu?”.
„Wciąż hetero,
ale może ta trzydziestoletnia szkocka mnie zmiękczy.
Zawsze była dla mnie za droga,
ale w imię nauki powinniśmy to sprawdzić”.
Wymęczyłem biednego Marco.
Tak miał na imię. Nie zapomnę go, bo zapytałem, a on:
„Jestem Marco. Lubię tańczyć i obciągać”. Na co ja: „Okej,
Robi się gorąco.
Będę o tym pamiętał przed kolejnymi Mikołajkami”.
„Co kupimy Marcowi?”
„Nie wiem, lubi tańczyć i obciągać,
więc pelerynę?”
Co kupić...
facetowi, która ma wszystko?
Piłem do 9.30 na koszt Marco.
W końcu wybiegł z baru.
Na co ja: „Było nieźle.
Dzielnie walczyliśmy”.
Barmanka się nie śmiała.
„Wykorzystałeś go”.
„Po pierwsze, to on mnie chciał wykorzystać”.
Przecież to on chciał mnie przelecieć.
Nie chciałem go wykorzystać, sam zaproponował.
Co w tym złego?
I jeśli jest liczba drinków, po której idę do łóżka z facetem,
to chcę ją, kurwa, znać.
Chcę wejść do baru i powiedzieć: „Nie więcej niż osiem”.
Spadam. Wielkie dzięki.
Michael Che. Dobranoc.
W zeszłym roku
na Netfliksie pojawiło się aż 3000 programów komediowych
takich gwiazd jak Chris Rock,
Amy Schumer i Dave Chappelle.
Tylko jedna legenda stand-upu
nie miała programu na Netfliksie...
aż do teraz.
Po raz pierwszy...
Oto jego historia.
O Netfliksie musicie wiedzieć to, że produkuje mnóstwo stand-upów.
Słyszeliście 3000,
ale te są na wizji.
Mamy ich jeszcze około 64 000.
To super, że możemy pokazać światu tyle stand-upów.
Tak dużo, że ludzie pytają:
„Czemu ci ludzie też mają swój program?”.
Powiem wam czemu.
Bo zarabiamy tyle kasy, że byście w to nie uwierzyli.
To jeden z najlepszych komików w historii.
Miał na mnie wielki wpływ. Jego umiejętności są...
nieludzkie.
Wyobraźcie sobie komedię bez misia Fozzie.
NA ŻYWO W EL SLEZZO 1991
Pamiętam, gdy zobaczyłem go pierwszy raz.
Byłem mały i nie zapomnę jego żartu.
Powiedział:
„Czemu taksówkarz rzucił robotę?
Bo miał dość gadania za plecami.
Wocka, wocka”.
Wtedy komicy robili
jedno „wocka” po swoich żartach.
Niektórzy robili trzy lub cztery.
Ale Fozzie robił dwa.
Jest jedynym komikiem,
który nie ma u nas programu.
Ma je kilku komików, którzy nie żyją.
Hologram Dangerfielda miażdży.
To jest historia mojego życia: nikt mnie nie szanuje.
Fozzie jest komikiem, który mówi to, o czym my myślimy.
Jaka jest ulubiona waluta taksówkarza?
Złotówa.
My boimy się to powiedzieć.
Ale Fozzie nie.
Nie znosimy go,
AWANTURNICY
ale świetnie mu pójdzie
w misiej grupie docelowej.
Ludzi, którzy umarli, oglądając Netfliksa.
Miś Fozzie jest moim idolem
i gdy zapytali, czy mogą go nagrać
na mojej imprezie, powiedziałem: „No pewnie”.
A oto przed państwem.
Powitajcie misia Fozziego.
Dziękuję, Seth. Nic mi nie jest.
Trochę mnie stresuje ten przesył strumieniowy.
Miś powinien się czuć dobrze w strumieniu.
Ale ja tu nie widzę łososi.
Łapiecie? Łosoś, strumień?
Jestem misiem...
A misie lubią łososie.
To chyba nasza ulubiona rzecz.
Co słychać?
Ja tu dogorywam.
To jest...
Widzę, że ci nie wychodzi.
Jakieś pomysły?
Mam kilka pomysłów.
Nie jestem dobry w występach,
więc gdy idzie mi źle,
zawsze pomaga jedna rzecz.
Jaka? Powiedz.
Proszę moich utalentowanych przyjaciół, by ze mną wystąpili
i dogadzali publiczności, by myślała, że sobie radzę.
To świetny pomysł.
Wiem, kogo zawołać.
Kermicie! Co się stało, Fozzie?
Musisz ze mną wystąpić i zabawiać publiczność.
Spoko, ciągle robimy to dla Setha.
Chodźcie, kochani.
Chodźcie tutaj.
Muzyka.
Zaczynamy.
Znam tę piosenkę.
Śpiewamy. Ja zacznę.
Zaczynasz, będąc dzieckiem
Od występu w szkole
Robisz miny do przyjaciół
Jesteś klaunem i błaznem
Robisz głupoty i kiepsko naśladujesz
Olewasz prace domowe Czy poświęcenie już czujesz?
Pracujesz dla sławy
Otrzymujesz owacje na stojąco
Masz wielką nadzieję
Cały aż się gotujesz
Co było dziecinne
Teraz jest dorosłe
Spełnia się twoje marzenie
Że ktoś cię jednak kocha
Wstaje i krzyczy o więcej
Znalazłeś dom W sklepie dla magików
Udało ci się, Fozzie.
To nasz najlepszy program komediowy.
Naprawdę tak uważacie?
Tak, był idealny!
Był niczym film.
Niezła piosenka, Kumail.
Życie jest jak film
Napisz swoje zakończenie
Nie przestawaj wierzyć
Zrobiliśmy to, co chcieliśmy zrobić
Dzięki zakochanym
I marzycielom
I wam
To było super.
Udało się.
Naprawdę fajne.
Brawo, Kumail.
- Dobra robota, Seth. - Brawo.
Bardzo dziękujemy!
Występuje w klubach w całym kraju.
Brawa dla Michelle Wolf.
Cześć, jak się macie?
W jakich my żyjemy czasach.
Tyle się dzieje.
Tyle przypadków molestowania seksualnego w ciągu ostatnich kilku wieków.
Tyle nowych zarzutów
od początku świata.
Mężczyźni molestują kobiety od początku.
Jest to nawet w Biblii.
Co mówi?
„Trzeciego dnia Bóg powiedział: »Hej, cukierkowe cycuszki!«”.
Ale właśnie stworzył cycki.
I cukier. To był dobry dzień. Był najlepszy.
A teraz mężczyźni nie wiedzą, jak się zachować.
Moi kumple-geje pytają:
„Mogę powiedzieć kobiecie, że ładnie wygląda?”.
Mężczyźni, oto jak nie oskarżą was o molestowanie.
Działa prawie zawsze.
Musicie po prostu być seksowni.
A wtedy my powiemy:
„Dotknął mojego cycka.
Przystojniak mnie dotknął”.
Może nawet przeprosimy.
„Wybacz, mój cycek wpadł ci w rękę.
To nie był ten ładny, dotknij tego drugiego.
Ma lepszy kształt”.
Różne kształty.
Ale nic nie działa, bo jesteśmy idiotami.
Ludzi jest za dużo.
A nie wiadomo, co zrobić z imigrantami.
Wielu ludzi się martwi, że imigranci zabiorą im pracę.
Ja się martwię, że Amerykanie zabiorą im pracę.
Robiła mi masaż pani ze Środkowego Zachodu.
Czułam się, jakby mi kot przez godzinę chodził po plecach.
Nie zły ani głody kot.
Szczęśliwy kot...
który chce się położyć spać.
Kilka tygodni później masował mnie Koreańczyk.
Masował z taką siłą,
jakby zostawił w Korei całą rodzinę.
To był świetny masaż!
Powinien masować was ktoś, kto coś przeżył.
A nie kobieta o imieniu Meredith,
którą najgorsze co spotkało w życiu to gdy zrobiła sobie grzywkę.
Weszłam i zobaczyłam białą kobietę,
pomyślałam: „Spoko. Może jest Rosjanką”.
Powiedziała: „Połóż się”.
„Nie, brzmi jak ja”.
Rzadko zdarza nam się myśleć: „Kto robiłby to lepiej? Biała kobieta”.
Chyba że chodzi o płakanie przed barem. To wtedy tak.
Jesteśmy w tym świetne.
Nie chcesz, by masował cię ktoś, kto chce cię masować,
powinien cię masować ktoś, kto musi.
To dwa różne rodzaje ludzi.
Ktoś, kto chce dotykać twoich nagich pleców przez godzinę,
to seryjny morderca.
Ktoś, kto musi cię masować
i myśli: „Ta cholerna baba
przyłazi tu i mówi, że ją kark boli, bo źle spała?
Pracuję 70 godzin dziennie.
Mieszkam trzy stany dalej,
jeżdżę rowerem do pracy, a ta...”.
Wtedy sobie myślisz:
„To jest świetny masaż”.
Mnie nie bolą plecy. On zarabia w Ameryce.
To szczęśliwe zakończenie.
Dziękuję. Jestem Michelle Wolf.
Witam was w Talking Hilarity for Charity.
Dziś jest z nami Seth Rogen.
Jestem Chris Hardwick, a to Talking Hilarity for Charity.
Dziękuję.
Seth, miło, że z nami jesteś.
Dzięki za zaproszenie.
Jak wypada program?
Myślę, że otwarcie...
Starałem się z tym żartem o penisach,
nie byłem pewien, czy wyjdzie,
ale robiłem, co mogłem.
Zapytaliśmy publiczności, co myśleli.
Oto, co powiedzieli.
Dwunastu procentom się podobał.
Osiemdziesięciu procentom nie.
Dwa procent czuło się całkowicie tym zażenowane.
Rozumiem.
Jeszcze będzie John Mulaney,
Tiffany Haddish i Post Malone,
- więc będzie wesoło. - Super.
Zobaczmy główne atrakcje.
Pokażmy to.
Wal się.
To się u nas nie wydarzyło.
Super. Dzięki, Seth.
Chcemy, by ten program zobaczyło wielu ludzi,
a algorytm Netfliksa
decyduje o tym, kto co ogląda.
Nikt nie rozumie, jak on działa.
Chcemy oszukać algorytm Netfliksa,
pokazując tyle różnych gatunków,
ile się tylko da,
by zdobyć jak największą publiczność.
Dlatego pierwszy gatunek spodoba się rodzinom, miłośnikom zwierząt, nauki,
ludziom, którzy się naćpali.
To piękny dokument o naturze.
Podziwiajcie.
Jestem...
Sir David Atten-borat.
To dla fundacji, czego oczekujecie?
Będziemy razem odkrywać
nieskończoną różnorodność,
majestat i pomysłowość...
samego życia.
Południowa Kalifornia...
to nieprzyjazny archipelag,
dom wielu stworzeń,
w tym agentów, publicystów
i 15 innych podgatunków kretynów.
Żadne zwierzę w regionie
nie jest lepszym przykładem kretyna
niż...
Seth Rogen.
Ta prowadząca siedzący tryb życia małpa
jest jednym z najrzadszych podgatunków
pospolitego żydowskiego palacza marihuany.
Judaszius Zjaranus.
Gatunek odkryty 19 lat temu
przez Juddusa Apatowicusa,
Seth żywi się
chipsami, ciastkami i pornografią.
Mimo niedociągnięć natury fizycznej
pokazuje swoją dominację,
zwracając na siebie uwagę
jak paw,
tylko że jego upierzenie składa się
z kutasów, trawki i żartów o pierdzeniu.
Prokreacja stanowi dla tej bestii wyzwanie,
ponieważ Setha w zasadzie
nie podnieca nic poza międzyrasową pornografią
z cyfrowo dodanymi twarzami celebrytów.
Jest teraz...
czwarta nad ranem,
i gdy temperatura spada,
pojawia się niespodziewane zagrożenie.
Sethowi padł internet.
To niechlujne stworzenie jest poruszone.
Nie masturbowało się od prawie dwóch godzin.
A jeśli szybko nie odzyska internetu,
będzie zmuszone wyjść do świata zewnętrznego,
by stymulować się
we wrogim środowisku
toalety dla niepełnosprawnych w Starbucksie.
Podróż tam jest zdradliwa.
Za rogiem
czai się banda komediowych nerdów,
osiem do dziesięciu osób i są żądni...
zrobienia selfie.
Seth, zjarany i przepełniony spermą,
nie jest żadnym przeciwnikiem dla tych młodzieńców.
Ale tym razem Seth ma szczęście.
Nerdzi pomylili go z innym Judasziusem Zjaranusem,
Jonah Hillem.
Zakończywszy swą podróż,
wreszcie uzyskał dostęp do sieci bezprzewodowej.
Ale chwilę przed parzeniem się z ośmioma listkami papieru toaletowego,
natrafia na przeszkodę.
Co teraz pocznie?
Będzie walczył czy spłucze?
Zwycięstwo!
Dumna bestia triumfuje!
To było Samo życie...
Słuchajcie, starałem się.
Wiem, że czasem brzmię jak chiński Winston Churchill.
A czego chcieliście? Jebanego Benedicta Cumberbatcha?
Był niedostępny.
Dobra, nie było nas na niego stać. Chciał 50 kawałków.
To dla fundacji.
Co za dupek.
Ja to robię za 20. Do widzenia.
No dobra.
Nie mogę się doczekać kolejnego komika.
Pewnie widzieliście go w klubach
i college’ach w całym kraju.
Wielkie brawa dla Johna Mulaney’a.
Cześć, jestem John Mulaney.
Jak się macie? Ja...
Będę teraz robił stand-up, czyli taką zabawną przemowę.
Jestem gotowy.
Za kulisami rozlałem na spodnie wodę
i bałem się wyjść,
bo myślałem, że wy pomyślicie,
że zesikałem się w spodnie.
Musimy przestać się tym martwić,
jako społeczeństwo,
bo wiecie co?
Nikt nigdzie nie sika w spodnie
i wraca do swoich zajęć,
jak planował.
Wydaje się, że sikałem w spodnie
aż skończyłem.
Ale mam spotkania,
muszę iść dalej.
Na pewno zrobię więcej,
skoro nie muszę iść do łazienki.
Widzę ludzi w łazienkach, gdy pod suszarkami
prażą sobie genitalia.
Wystarczy.
To nie wygląda jak siki.
Posikaliście się kiedyś w spodnie? No pewnie, że tak.
Wygląda to jak abstrakcyjny obraz po wewnętrznej stronie uda.
Kończy się przy samym bucie.
Siki są jak ogień w Ognistym podmuchu.
Lecą tam, gdzie chcą.
To nie była woda, tylko siki.
Bo przestałem sikać, ale nie do końca.
Wciąż trochę leciało.
Mam 35 lat.
Jestem młody, ale nie do końca.
Moja żona uwielbia tego sukinsyna Timothéego Chalameta.
On ma 21 lat.
To żart, gdy o tym mówi, ale nie do końca.
Mam 182 cm wzrostu, to dla mnie ważne.
Nie wiem dlaczego,
ale podoba mi się ten fakt.
Wracaliśmy z kolacji, żona idzie obok mnie i mówi:
„Chalamet ma 185 cm wzrostu”.
Przyswoiłem to.
Następnego dnia sprawdzam w sieci i widzę, że ma 155 cm wzrostu.
Wychodzę z garażu,
mam biuro w garażu.
Idę do domu, do niej.
Wchodzę do jej biura i mówię: „Ma 155 cm”.
Na co ona: „Co?”. To mówię:
„Ten chłopak ma 155 cm wzrostu”.
Na co ona: „O czym ty mówisz?”.
„Ja mam 182 cm, jestem od niego wyższy.
Mówiłaś, że ma 185, a ma 155 cm wzrostu”.
Na co ona: „Żartowałam”.
Moja żona jest twarda. Nie jest osobą wrażliwą.
Miałem rentgen kręgosłupa, bo nie siedzę prosto.
Na zdjęciu zobaczyli cień na płucu.
Wszystko jest okej, ale to było jesienią,
gdy byłem w trasie i nie chciałem mówić jej o tym przez telefon.
Gdy wróciłem do domu tego ranka,
powiedziałem: „Musimy porozmawiać.
To ważne”.
Muszę to powiedzieć, zanim powiem coś ważnego.
„To ważne.
Zabrzmi strasznie, ale nie martw się.
Wszystko będzie dobrze”.
Nie wiem, czy byliście komikiem jesienią 2017 roku,
albo zimą 2018,
ale powiedzenie żonie:
„Powiem ci coś strasznego,
ale nie martw się, wszystko będzie dobrze”,
ma inne konotacje.
Żona zapytała: „Co zrobiłeś?”.
„Mogę mieć raka płuc”.
Na co ona: „Dzięki Bogu”.
Coś pięknego.
Cieszę się, że mnie zaprosili.
Dawanie jest wspaniałe.
Ale musicie uważać, komu dajecie,
bo czasem dacie komuś, kto na to zasługuje,
a potem widzicie kolejną taką osobę i ta zostaje zrobiony w konia.
Jak w Charliem i fabryce czekolady.
A gdybym nie wyjaśnił?
„Jak w Charliem i fabryce czekolady”.
Dobra, dobranoc. Nie.
Charlie dostał zloty bilet.
Może zabrać jedną osobę do fabryki czekolady
i mówi, że wie, kogo zabierze.
Zabiorę dziadka Joego.
A dziadek Joe: „Naprawdę Charlie, zabierzesz mnie?”
i idą do fabryki Wonki.
Dzieją się tam dziwne rzeczy,
ale są też lekcje życia.
Aż w końcu dostają najpiękniejszy prezent,
to wspaniała historia, nieprawdaż?
Ale wiecie co?
Charlie miał też drugiego dziadka
i nie dał temu drugiego dziadkowi
zupełnie nic.
Nazywał się dziadek George,
jeśli nie pamiętacie.
Dziadek George.
Śpi w tym samym łóżku, zaraz obok dziadka Joego.
Wygląda jak żółw,
nie mówi nic przez cały film
i niczego nie dostaje.
Charlie Bucket wmaszerowuje do domu, macha złotym biletem
i mówi: „Wiem, kogo zabiorę”.
Podchodzi do tego czteroosobowego koszmaru,
czyli łóżka dziadków.
Podchodzi do tej góry odleżyn
i mówi: „Zabiorę dziadka Joego”,
pokazując środkowy palec pozostałym dziadkom.
Może myślicie, że dziadek Joe na to zasługiwał.
Miał ciężkie życie.
Bo przecież powiedział: „Nie wiem, czy dam radę.
Nie chodziłem od 40 lat.
Czekaj... Sprawdzę”.
Potem podnosi śmierdzącą kołdrę,
wychodzi z łóżka i potrafi chodzić.
Wal się.
Cały czas mogłeś chodzić?
Ty sukinsynie z wąsami morsa. Ty dupku wyglądający jak John Bolton.
Pomagaliśmy ci,
moja matka robi pranie,
śpiewając „Uśmiechnij się Charlie”,
a to okropna piosenka.
I wszyscy ją przewijamy.
Dobranoc, panie i panowie.
Kolejną ważną kategorią algorytmu Netfliksa
są animacje.
I żeby oszukać Netfliksa,
by umieścił nas w tym gatunku, potrzebowałem pomocy.
Obejrzyjcie ten krótki film
od współtwórcy Ricka i Morty’ego, Justina Roilanda.
Jesteśmy braci Dobroczynni.
- Ja jestem Dobro. - A ja Czynny.
Uwielbiamy dobroczynność.
Bierzemy udział w takich imprezach od dawna.
Ale nigdy w takiej dużej. To nasza największa impreza.
Seth Rogen zauważył nas na innej, mniejszej imprezie
i się do nas odezwał. Wielkie dzięki, Seth,
za możliwość wystąpienia na dużej scenie.
Będzie nam w życiu łatwiej.
Bracia Dobroczynni cię kochają, Seth.
Jesteś odpowiedzialny za wszystko, co zrobimy.
Skoro to wyjaśniliśmy, to możemy zaczynać.
Możemy zacząć od tego występu,
który zwrócił uwagę Setha.
Prawda, Dobro?
Może być, Czynny.
Bez dalszych ceregieli, oto:
Harce przy stoisku z jabłkami.
Prosto z 1998 roku.
Włączcie nagranie.
O tak, Czynny.
Nie sądziłeś, że twój brat tak potrafi.
Pokaż, co potrafisz, ty zwierzaku.
Czynny...
Dobra,
nie wiem, co to było.
Nigdy tego nie widziałem.
To nie był nasz klip z 1998 roku.
Nie wiem, co to było.
Nigdy wcześniej tego nie widziałem.
To coś nowego.
Nie znam tego.
Żeby była jasność, my tak nie robimy.
Brak mi słów.
To jakieś komputerowe efekty.
Nie mam pojęcia.
Właśnie miałem to powiedzieć.
Bo dzięki komputerom
wszystko wygląda realnie.
Nawet to, co jest nieprawdziwe.
To chyba koniec.
Przekażcie pieniądze.
To słuszna sprawa.
Dziękujemy Sethowi Rogenowi.
To mnie bawi.
Nie mogę się doczekać naszego kolejnego komika.
Występuje w klubach i college’ach w całym kraju.
Wielkie brawa dla Sarah Silverman.
Cześć, kochani.
Wystarczy.
Boże, naprawdę to zrobię.
Naprawdę nie będę mieć dzieci.
Nie wierzę.
Mam fioła na punkcie dzieci. To właśnie jest dziwne.
Uwielbiam dzieci.
Bardziej od dzieci lubię tylko
robienie, co chcę i kiedy chcę.
Dzieci są super.
Po dzieciach świetnie widać upływ czasu.
Mówisz:
„To było, gdy Billy miał cztery latka, czyli w 1998 roku”.
To fajna sprawa.
Gdy nie masz dzieci...
zostaje ci tylko 9/11.
Sprawia ci to smutek,
zawsze gdy chcesz coś sobie przypomnieć.
Pierwszy raz jadłam grzybki
na szczycie World Trade Center. Słowo.
Tam, gdzie stały World Trade Center
jest teraz piękna Freedom Tower.
Jest piękna...
To było trochę dziwne, gdy ludzie się złościli,
bo chcieli otworzyć sklep z pamiątkami
w holu Freedom Tower.
Uważali, że to niestosowne.
A ja myślę, że to ważne.
Bo dopóki nie masz kubka,
jak będziesz pamiętał o 9/11?
Zanim otworzyli sklepik w Muzeum Holocaustu,
moja babcia wiązała sznurek wokół palca,
żeby jej przypominał, że ma patrzeć na rękę.
O mój Boże. Za wcześnie?
Opowiedziałam milion żartów o 9/11.
Dobry Boże.
Nie zapominajcie.
Nie powinnam tego dziś mówić. Mogę żartować o Alzheimerze.
Nie, spoko.
Naprawdę mogę.
Oglądałam...
Widziałam Motyl Still Alice.
Ostatnio gdy uprawiałam seks, już po seksie...
Wiecie, jak po seksie leżycie rozwaleni na łóżku.
Mój pies wskoczył na łóżko,
chcąc, jak mniemam,
pożreć pozostałości spółkowania.
Zwykle nie używam mądrych słów,
bo to takie elitarne,
ale uważam, że to dobry pomysł w tym przypadku,
bo podnosi poziom żartu.
Chciała te pozostałości zlizać,
a ja nie jestem potworem i jej nie pozwoliłam.
Pewnie macie mnie za zwierzę,
ale odróżniam dobro od zła.
Nie wiem, czy umiem powiedzieć,
czemu to by było złe.
Wiem, że to...
Myślę, że to po prostu obrzydliwe.
Nie wiem, czy to jest etycznie złe, nie dam sobie ręki uciąć...
Najgorsze, co może się stać, to gdyby na spacerze
zwymiotowała spermę i olej kokosowy.
Trudno to wytłumaczyć.
Ale nie jest to niemożliwe.
Powiedziałabym: „Paskudztwo.
Pozwoliłam jej zlizać pozostałości po seksie
i ewidentnie jej zaszkodziły.
Nie zrobię tego ponownie”.
Kanye West zabrał mnie na lunch.
To nie wymaga wstępu.
To prawda. Zabrał mnie na lunch i było bardzo fajnie.
Nie słyszałam, co mówił,
bo jarałam się, że ludzie widzą mnie na lunchu z Kanye Westem.
Nie mamy wiele wspólnego,
ale jednocześnie mamy.
Oboje używamy Notatek na iPhone’ach.
On do...
zapisywania słów piosenek,
a ja do zapisywania żartów,
więc sobie je czytaliśmy.
On mówi...
„Słabość to nie choroba, zielsko ci zdrowia doda”.
A ja...
Byłam pod wrażeniem i gdy była moja kolej...
„Moja babcia ma obfite miesiączki”.
Wspierajcie badania choroby Alzheimera.
Dobra...
Powitajcie moją cudowną żonę, Lauren.
Cześć.
Dziękuję, że tu dziś jesteście i wspieracie Hilarity for Charity.
W dniu, gdy kończyłam studia,
zauważyłam, że moja mama się powtarza.
W kółko opowiada tę samą historię.
W kolejnych latach miała problemy
z wykonywaniem prostych zadań, czytaniem przepisów, planowaniem...
Gdy miała 55 lat, a ja 25,
zdiagnozowano u niej Alzheimera.
To była druzgocząca wiadomość dla niej, rodziny
i wielu przyjaciół, którzy znali ją
jako bystrą, piękną i zaangażowaną kobietę.
Była nauczycielką przez 35 lat.
Codziennie wykorzystywała umysł i poświęcała się
przyjaciołom i rodzinie, których tak kochała.
Przez 13 lat, które jesteśmy razem,
było wspaniale, ale patrzyłem, gdy jej mama
zapominała, jak się chodzi, mówi, samodzielnie je
i zajmuje sobą.
Ogromnie to wpłynęło na Lauren.
Gdy wyszukacie Alzheimera w Google, zobaczycie,
że tego się nie leczy
i nie ma na to lekarstwa,
co jest bardzo przykre.
Dlatego zrobiliśmy coś, co jako komicy potrafiliśmy zrobić.
Zebraliśmy przyjaciół
i zorganizowaliśmy Hilarity for Charity.
W ciągu sześciu lat Hilarity for Charity stało się wyjątkową organizacją.
Uświadomiliśmy
i zaangażowaliśmy młodzież w całym kraju.
Zorganizowaliśmy grupy,
dla osób, których rodzice lub małżonkowie cierpią na tę chorobę.
Wdrożyliśmy program dotacji do opieki w domu
i rozpoczęliśmy pracę nad badaniami
zdrowia mózgu i zapobiegania chorobie.
Nim zobaczyłem mamę Lauren, nie zdawałem sobie sprawy, że opieka
to praca 24 godziny na dobę, siedem dni w tygodniu.
Odbiło się to na zdrowiu taty
i martwiliśmy się, że go stracimy przed mamą.
Nasza rodzina ma szczęście,
bo stać nas na to, by teściowa była w domu
i miała opiekę.
Niestety, wielu ludzi nie ma takiej możliwości.
Dzięki doświadczeniom w pracy z opiekunami mojej mamy,
nawiązaliśmy współpracę
z agencją opieki domowej,
Home Instead Senior Care, by pomagać potrzebującym.
W ciągu ostatnich trzech lat
zapewniliśmy ponad 200 tysięcy godzin darmowej opieki w domu.
Jedną z najlepszych rzeczy w fundacji
jest to, że dzwonimy do rodzin
i mówimy im, że dostali dotację.
- Halo? - Cześć, Mary.
Mówi Lauren Miller Rogen z Hilarity for Charity.
Jak się masz?
Dobrze.
- Jestem tu z mężem, Sethem. - Cześć.
I chcielibyśmy...
przyznać ci 15 godzin opieki
tygodniowo przez cały rok.
To by pomogło...
DEL W MONTGOMERY
To by mi bardzo pomogło.
Piętnaście godzin tygodniowo.
ANNADORA W PITMAN
W głowie mi się kręci.
Ty i twój mąż...
Bardzo wam dziękuję.
I komisji, i wszystkim.
Dziękuję za prezent na Święta.
Jeśli dostaniecie fundusze, może mogłabym dostać 20 godzin?
Albo trochę więcej?
Bardzo dziękuję.
- Cześć. - Pa.
Obecnie ponad pięć milionów chorych na Alzheimera mieszka w Ameryce.
Na świecie chorych jest około 47 milionów ludzi.
Te liczby wciąż rosną,
a wraz z nimi rosną koszty opieki.
Alzheimer jest uważany za drugą najdroższą chorobę w Ameryce.
Potrzebujemy pieniędzy,
jeśli was stać,
albo jeśli znacie kogoś, kogo stać,
i chcecie podesłać mu link.
Prosimy, pomóżcie nam walczyć z tą chorobą.
Żaden datek nie jest mały.
Pomoże nawet pięć dolarów.
Możecie nam przekazać dowolną sumę.
Szczerze mówiąc,
te wiadomości są bardzo przykre,
a to jest program komediowy.
Bardzo długo trudno nam było pogodzić się z tym wszystkim.
Nie chcieliśmy mówić, jakie to smutne,
ale po latach zrozumieliśmy,
że musimy o tym mówić,
bo wielu ludzi odczuwa smutek
i wstydzi się tego, jakby tak nie powinno być.
I słysząc, gdy inni o tym mówią,
czasem czują się trochę lepiej.
Gdybyśmy nigdy nie mówili, jak nam smutno, przyjaciele by o tym nie wiedzieli
i nie pomogliby nam z fundacją.
A z fundacją przyszła muzyka,
żarty, jedzenie i nowi przyjaciele,
których specjalnością jest rozśmieszanie innych.
Cześć, wszystkim.
Tak.
Cześć, Seth. Cześć, Lauren.
Cześć.
Wiecie, co mnie pociesza, gdy jestem smutny
i sprawia, że nie czuję się samotny?
- Co? - Piosenka.
Właśnie.
Więc wszyscy razem,
nawet w domach,
śpiewajcie i pamiętajcie,
że nie jesteście sami.
Śpiewajmy razem.
Słowa będą tam.
Dobra.
Kermit Żaba.
Dzięki, Seth.
Dziękuję. To była przyjemność.
Dziękuję, Lauren.
Brawa dla Kermita.
Szaleństwo.
Dobra.
Ostatni komik, którego zobaczycie,
występuje w klubach i college’ach w całym kraju.
Brawa dla Tiffany Haddish.
O cholera.
Dobra.
Co słychać?
Cieszę się, że tu jestem.
Zawsze chciałam wystąpić w Palladium.
Tu zaczynali Crips.
Bycie częścią historii jest super.
Pierwszy raz napisano o nich w gazetach,
gdy byli przed Palladium
po występie dla Jamesa Browna.
Czuję się, jakbym tam była.
To było dla czarnych. Wybaczcie biali.
Cieszę się, że tu jestem,
bo czuć tu pieniądze.
Czuć tu sukces.
Robię się od tego mokra.
Czuję się, jak na Oscarach,
tylko nie rozpoznaję waszych twarzy.
Jest super.
Wiedziałam, że są inni bogaci
poza tymi w telewizji.
Dzień dobry.
Podobasz mi się, wyglądasz na starszego.
Gdybyśmy się spotykali, nie musiałabym się napracować.
Weszłabym do pokoju, zatańczyła...
A ty: „Dajesz, Tiffany”.
Zabrałabym ci portfel, wzięła kasę na paznokcie i fryzjera.
To byłby dobry związek.
Dobrze, że podniosłeś kamerę,
bo czułam się, jakbyś mi patrzył na cipkę.
Chciałam ci się oddać,
krzycząc: „No chodź”.
Zobaczmy, czy znajdę bogacza.
Bardzo się cieszę.
To był najlepszy rok w całym moim życiu.
Żyję na tej planecie
już trochę czasu i to był najlepszy rok.
Byłam na Oscarach.
Prezentowałam i mogłam iść na imprezy.
Poszłam na imprezę Vanity Fair.
Chciałam pokazać dowód,
ale wiedzieli, kim jestem.
„Jestem poszukiwana, czy co?”
Potem poszłam...
na imprezę Beyoncé i JAYA-Z,
zaskakujące...
Tak, zostałam zaproszona.
Udało się.
Co nie?
Dla tych, którzy nie wiedzą,
Beyoncé wypuściła piosenkę
kilka dni przed Oscarami pod tytułem „Top Off”.
I śpiewa:
Jeśli chcesz imprezować z Królową Musisz podpisać umowę
Tiffany A ja: „Udało się”.
Jestem sławna.
Jestem w piosence Beyoncé.
Zapomnijmy o nagrodach
i filmie, który zarobił 100 milionów.
To mi się nie udało.
Ale bycie w piosence? To się udało.
„Obraża cię?”.
„Nie, mówi, że chce się spotkać.
Muszę podpisać papiery”.
To jak zasiłek. Trzeba się zakwalifikować.
Nie znam się na zasiłkach, ale widzowie pewnie tak.
Więc...
Mogę iść na imprezę. Gdy tam trafiam, wchodzę,
wiem, że mam podpisać umowę,
więc idę do budki DJ-a,
ludzie mnie widzą i machają.
„Mam coś do załatwienia. Przepuścicie mnie”.
Gadałam z DJ-em. To był Kid Capri.
Mówię: „Joł, DJ”.
„Tiffany, miło cię widzieć”.
„Też się cieszę, ale słuchaj...
Powiedz Beyoncé,
że Tiffany Haddish już jest
i chce podpisać umowę poufności,
bo jest gotowa na imprezę”.
Wziął mikrofon i mówi:
„Beyoncé, Tiffany Haddish już przyszła
i chce podpisać umowę poufności,
bo jest gotowa na imprezę”.
Wszyscy się śmieją, a ja tańczę przez jakieś 30 sekund,
Beyoncé podchodzi i tyle mogę powiedzieć o imprezie.
Cieszę się, że tu byłam.
Mam nadzieję, że przekażecie jak najwięcej pieniędzy.
Pa.
Dziękuję.
Brawa dla Tiffany Haddish.
Okej.
Przekazano mi, że jesteśmy bardzo blisko zawarcia w programie
każdego elementu, jakiego potrzebujemy,
by pokazać się w każdej kategorii algorytmu Netfliksa
poza jednym.
Więc by doprowadzić to do końca
i upewnić się, że mamy wszystko,
przedstawiam występującego w każdym dokumencie o jedzeniu na Netfliksie.
Powitajcie Davida Changa.
David Chang.
Dzięki, stary.
Miło, że jesteś. Dziękuję.
Super. Dzięki.
Serio? To wszystko? Po to tu jestem?
Tak, to wszystko.
- Mam coś ugotować? - Nie trzeba.
Na pewno?
Z chęcią ugotowałbym coś dla każdego tutaj.
Kto by chciał?
Idź już.
Są po prostu mili.
Miło było cię widzieć. David Chang.
Jezu.
Zawsze chce coś gotować.
Kumamy.
W każdym razie...
dzięki temu...
udało nam się!
Przechytrzyliśmy algorytm.
Udało nam się.
Udało się.
Tak!
Co się dzieje?
Co ty robisz? Seth?
Coś schrzaniłeś.
Kto to? Co to ma być?
Jeff Goldblum?
Wszystko schrzaniłeś.
Jeff Goldblum.
Nie jestem Jeffem. Jestem algorytmem Netfliksa.
Więc algorytm jest Jeffem.
Nie, jestem tylko algorytmem.
Przybrałem kształt,
który ludzki umysł pojmuje.
Tym kształtem jest Jeff Goldblum.
Patrzcie. Prawdziwy Jeff jest gdzieś na widowni.
Gdzie on jest?
Tam. Cześć, Jeff.
Dziwne, ale to ma sens. Co słychać?
Jesteś na mnie zły?
Nie. Posłuchaj...
Robisz to ze złych pobudek.
Słucham?
To program charytatywny. Ale nie tylko.
To najlepszy program charytatywny na świecie,
i jeśli to jest złe,
to nie wiem, jakie są słuszne pobudki.
Słuszne są wtedy, gdy cenisz życie innych
tak samo jak własne.
Jedną z najlepszych ludzkich cech, którą może mieć każdy,
nie tylko celebryci,
których stać, by nagrać taki program charytatywny,
jest...
robienie czegoś,
nawet jeśli nie przynosi ci to żadnych korzyści.
Chyba to rozumiem.
I szczerze mówiąc,
myliłem się z algorytmem.
Przestanę to robić.
Przestanę kombinować i skupię się na pomaganiu.
Postaram się znaleźć lekarstwo,
a nie przedstawiać się jak zabawnego altruistę.
Bingo.
Cieszę się, bo to był test,
którego celem było określenie, czy wyeliminować ludzkość.
- Serio? - Tak.
Algorytm Netfliksa miał zniszczyć ludzkość?
Ludzie mnie rozczarowali przez to,
co oglądają.
Tak, chciałem zniszczyć ludzi.
Nawet prawdziwego Jeffa Goldbluma, przykro mi.
Ale teraz...
ty...
Seth, zauważyłeś błąd swojego rozumowania
i zapewniłeś ludzkości drugą szansę.
Algorytm Netfliksa pozwala ludziom pozostać na tej planecie
i żyć dalej.
Ale będę was obserwował.
Żegnam was na razie. Gratuluję.
Cześć, Jeff.
Dziękuję. Powodzenia.
- Dzięki. - Spoko.
To było pojebane.
Zrozumiałem z tego tyle,
że jestem taki pokorny
i taki pomocny,
że właśnie ocaliłem świat.
Udało się!
USC Marching Band.
Panie i panowie, Post Malone.
Dziękuję.
Dzięki, Seth.
Dzięki.
Post Malone, Craig Robinson.
Dzięki, że przyszliście.
Przekażcie pieniądze.
Wejdźcie na DonateHFC.com.
Bardzo dziękuję.
Dziękuję za przybycie.
Dobranoc.