NETFLIX PRESENTEERT
Er zijn drie soorten mensen.
De mensen bovenaan...
...de mensen onderaan...
...en zij die vallen.
Verdieping 48.
Het hol. -Ja.
Het hol.
En de maand is pas net begonnen.
De vraag is dus...
...wat eten we?
Wat eten we?
De restjes van de mensen boven ons, natuurlijk.
Wat is er boven ons? -De 47e verdieping, natuurlijk.
Ik heet Goreng.
Blijf aan jouw kant van het hol.
Goreng.
Welke naam heb jij gekregen?
Ja.
We moeten elkaars namen kennen.
We zullen lang samen zijn.
Of niet.
Wie weet?
Ik heet Trimagasi.
Mr Trimagasi. Weet je hoe het werkt in het hol?
Natuurlijk. Het gaat om eten.
Soms is het heel gemakkelijk.
En soms heel moeilijk.
Het hangt af van de verdieping.
Verdieping 48 is gelukkig goed.
Zitten er veel mensen beneden ons? Wacht, niks zeggen.
Natuurlijk.
Binnenkort zijn het er minder.
Hé. Kunnen jullie me horen? -Niet naar ze roepen.
Waarom niet? -Omdat ze beneden zitten.
Mensen van boven antwoorden niet.
Waarom? -Omdat ze boven zitten, natuurlijk.
Voor jou is alles hier natuurlijk. Je zit hier zeker al lang.
Maanden. Heel veel maanden.
En nogmaals, verdieping 48 is goed.
Je mag van geluk spreken.
Hoelang blijven we op de goede verdieping?
Een maand, minder niet.
Daarna zien we wel.
En ik beantwoord geen vragen meer.
Ik word moe van praten.
Vooral als ik meer informatie moet geven dan ik krijg.
Dat is natuurlijk niet eerlijk.
Dus vanaf nu...
...geef ik jou net zoveel informatie als jij mij.
Het rode licht is uit, het groene is aan.
Ik heb je net informatie gegeven. Het is eerlijk om mij nu te beantwoorden.
Waarom ging het rode licht uit?
Dit eten is al opgegeten.
Natuurlijk, dat hoef ik niet te vertellen.
Wat smerig.
Goed.
Met 47 verdiepingen boven ons en twee man per verdieping...
...eten wij de restjes van 94 mensen.
Geen zorgen.
Er zijn er gauw minder boven ons.
Eet jij niks? -Ik heb geen honger.
Dat komt nog wel.
Waarom zullen er minder mensen zijn?
Ik zal dit keer niet zeggen dat dat natuurlijk is.
Ik snapte het zelf pas toen ik naar de 8e ging.
Wijn.
Op de bovenste verdiepingen zitten vast moslims en geheelonthouders.
Alcohol komt meestal niet tot hier.
Eet je echt niks?
Voor later.
Waarom deed je dat?
Voor de mensen onder ons.
Wat als ze dat boven ook deden?
Dat deden ze vast al.
Die klootzakken.
Is het warm? -Het wordt nog warmer.
Warmer?
We branden helemaal op.
Ja? Hoezo?
Door jou.
De temperatuur blijft alsmaar stijgen, tenzij...
Tenzij wat? -Tenzij je die appel weggooit.
Het eten is alleen van ons als het platform bij ons staat.
Als je iets bewaart, gaat de temperatuur omhoog tot we verbranden.
Of omlaag tot we bevriezen.
Dat verschilt.
Verdomme.
Snap je het?
Wat?
Dat je als je eenmaal binnen bent zolang moet blijven als afgesproken?
Ik ben dus toegelaten.
Nog niet.
Mag mijn voorwerp een boek zijn?
Wat je maar wilt.
DE VERNUFTIGE EDELMAN DON QUICHOT
Ik wil je vertellen waarom ik hier ben.
Waarom?
Zodat jij me kunt vertellen waarom jij hier zit.
Natuurlijk.
Ik wilde stoppen met roken en Don Quichot lezen.
Ik mocht iets meebrengen en dacht...
Kwam je hier vrijwillig?
Zes maanden in ruil voor een diploma.
Een diploma?
Hoe bedoel je?
Dan heb ik er twee tegoed.
Ik blijf hier een jaar.
Waarom zit je hier?
Krijgt hij er wel een en ik niet?
Ga maar gauw aan de kant.
Eet je vandaag ook niet? -Natuurlijk niet.
Wat zonde.
Je verdient deze verdieping niet.
Je hebt nog niet gezegd waarom je hier bent.
Kom, vertel op.
Goed. Alleen als je belooft dat je het woord 'natuurlijk' niet jat.
Ik zat thuis naar een man te kijken die messenslijpers adverteerde.
'Samurai-Max slijpt elk mes, recht en gekarteld,' zei hij.
'Kijk dit mes.
Zo bot dat het nog niet eens door een spons snijdt.
Na Samurai-Max snijdt het door alles, zelfs deze steen.'
En dat was ook zo.
Daarna kwamen enkele huisvrouwen aan bod...
...die zeiden dat Samurai-Max hun leven had veranderd.
'We konden niet eens tomaten schillen...
...en ons brood verkruimelde.
Samurai-Max heeft ons leven veranderd,' zeiden ze.
Ik heb nog nooit een tomaat geschild.
En ik koop gesneden brood.
Ik snap niet waarom iemand een steen moet doorsnijden met een keukenmes.
Maar het zette me aan het denken.
Waarom slijp ik mijn messen niet?
Wat als mijn leven klote is omdat ik ze niet slijp?
Omdat ik niet om de details geef?
Details, Goreng. -Heb je het gekocht?
Natuurlijk. -En toen?
Iemand z'n keel doorgesneden met je geslepen messen?
Ik kocht ze en bleef zitten voor de volgende reclame.
Het was dezelfde man met dezelfde huisvrouwen.
Raad eens wat ze verkochten.
Een mes dat niet bot zou worden, zelfs als je er een steen mee doorsneed.
Het slijpt zichzelf tijdens het snijden.
Weet je hoe het heette?
Samurai-Plus. -Heb jij het ook gekocht?
Nee. -Ze lachten me natuurlijk uit.
Het zit 'm in de details.
Door de details draaide ik door.
Ik pakte mijn tv...
...en gooide hem uit het raam.
Hij kwam terecht op een illegale immigrant op een fiets.
Is zijn dood nou mijn schuld?
Hij had er niet eens moeten zijn.
Zit je hier omdat je iemand hebt gedood?
Ik mocht kiezen. De psychiatrische afdeling of het hol.
Dus kwam ik hier.
Maar mij boden ze geen diploma's aan.
Hoeveel verdiepingen zijn er?
Geen idee. Minstens 132, want daar was ik.
Honderdtweeëndertig.
En nog meer onder ons.
Hoeveel eten komt zo ver beneden? -Geen.
Je overleeft geen maand zonder eten.
Ik zei niet dat ik niet at.
Alleen dat er geen eten kwam.
Je kunt langer dan een maand zonder eten.
Wel pech als je twee lage verdiepingen achter elkaar krijgt.
We moeten contact opnemen met boven.
Waarom?
Ze moeten rantsoeneren.
Zij zeggen het tegen verdieping 46.
En zij weer aan 45, enzovoorts.
Ben je communist?
Ik ben redelijk. Rantsoeneren is eerlijk.
Ze luisteren niet naar rooien.
Dan beginnen we onder ons.
Hé, jullie daar, op verdieping 49.
Laat volgende keer wat meer wijn over, klojo's.
Hier is jullie wijn, klootzakken.
Ze zitten nu eenmaal onder ons, Goreng.
En ooit misschien boven ons. -En dan pissen ze op ons.
Klootzakken.
Ik heb een boek gekozen.
Wat heb jij gekozen?
Dat is duidelijk.
De Samurai-Plus, natuurlijk.
Word je daar niet moe van?
Hij is fantastisch.
Hoe meer ik hem gebruik, hoe scherper.
Was dat een mens? -Natuurlijk.
Hopelijk geen geheelonthouder.
We hebben te weinig wijn.
Boven kun je zoveel eten als je wilt.
Je hebt niks om naar uit te kijken...
...maar hebt veel om over na te denken.
Doet niemand dan iets?
Als ik jou was, zou ik bidden om in het midden te blijven.
Je lijkt me het type dat zou springen als hij bovenin zat.
En je hebt het lef niet om beneden te zitten.
Lef waarvoor?
Wil je me vanavond wat voorlezen?
Ik slaap de laatste tijd slecht.
Ik mis mijn tv.
Op welke verdiepingen heb jij gezeten?
Ik werd wakker op 72.
Daarna zat ik op 26.
Daarna op 78, toen op 43.
Op 11, op 79.
Tweeëndertig, toen acht.
Vorige maand zat ik op 132.
Nu zit ik hier.
Wie was er bij je? Ik neem aan steeds dezelfde persoon?
Bij wie zat jij? -Waarom neem je dat aan?
Je zei dat we volgende maand samen zouden zitten. Wie was het?
Het enige wat ertoe doet, is dat je een zelfslijpend mes hebt.
En je celgenoot is verdwenen op een verdieping zonder eten.
Je ziet er niet uitgehongerd uit.
Natuurlijk maar één verklaring.
Je zou dat woord niet gebruiken.
Je hebt natuurlijk het vijfde gebod geschonden.
En je celgenoot opgegeten.
Laat haar maar. Eet.
Is ze gewond? -Niks ernstigs.
Toch, Miharu?
Ken je haar?
Ze komt hier elke maand.
Waarom? -Ze zoekt haar zoontje.
Zitten er hier minderjarigen?
Kom maar.
Kijk eens aan.
Wil je haar even houden?
Je was toch een eerlijk man?
Ik wil haar helpen.
Ik help haar.
In het hol mag iedereen vrij kiezen.
Zij koos ervoor om hierheen te komen.
Weet je wat deze schoonheid elke maand doet?
Voordat ze afdaalt, doodt ze haar celgenoot.
Zo heeft ze volgende maand meer kans om bij haar zoon te zijn.
Dat lichaam dat je zag vallen, was vast haar celgenoot.
Ik heb niemand gedood op 132.
Mijn celgenoot mocht het hol uit.
Hij doet het buiten vast goed met zijn diploma.
Acht dagen later viel er een lichaam toen het platform bij ons stond.
We aten mensenvlees.
Maar we hebben niemand vermoord.
Laat haar met rust.
Ze houden haar maar een paar dagen.
Lees je me vanavond voor?
Toe dan. Spring.
Het is maar zo'n zes meter.
Welk hoofdstuk wil je horen?
Het eerste, natuurlijk.
Jezus.
'Ergens in La Mancha, ik weet niet precies waar...
...woonde niet lang geleden een heer met een lans...
...een oud schild, een magere ezel en een windhond.'
Geloof je in God?
Waarom vraag je dat?
Bid voor ons, als je gelooft.
Ruik je dat?
Dat is het gas.
Over een paar tellen vallen we in slaap.
Morgen worden we op een andere verdieping wakker.
Ik mag jou wel, Goreng.
Ik denk niet dat je het lang uithoudt.
Maar ik mag je wel.
Je hebt een goed hart.
Ik heb nog maar twee maanden te gaan.
Als ik vrijkom, krijg ik vast een diploma.
Dat is niet zomaar wat.
Geloof je in God?
Deze maand wel.
Je slaapt als een marmot, Goreng.
Nee.
Rustig maar.
Rustig.
Het is geen goede plek. Snap je het nu?
Je bent jonger en sterker dan ik.
Je valt me vandaag of morgen niet aan.
Maar uiteindelijk zul je me anders zien.
Honger maakt mensen gek.
En in dergelijke gevallen is het eten of gegeten worden.
Ik wil je natuurlijk niet doden.
Je vlees zou snel gaan rotten.
En dan zouden we geen eten hebben.
Ik wil je ook niet meteen kreupel maken.
Vasten lukt nog wel de eerste week.
Heb je ooit slakken gehad?
Niet doen, alsjeblieft.
Deftige mensen noemen ze escargots.
Ze zijn in sommige landen zeer gewild.
Maar ze moeten eerst zeven tot tien dagen gezuiverd worden.
Wees dus nog maar niet bang.
Hoor je ze?
Het gegil van mensen die ontwaken...
...en erachter komen waar ze zijn.
Niet doen.
Je hoeft dit niet te doen, Trimagasi.
Onze vriendschap zou langzaam afbrokkelen.
En eindigen in wantrouwen...
...wat zou leiden tot ruzie en misdaad.
Dat weet ik. Ik heb het meegemaakt.
Je bent een moordenaar.
Nee. Ik ben gewoon bang.
Ik geniet hier niet van, mijn slakje.
Ik ben verdomme geen slak.
Sorry. Het is makkelijker voor me om je als slak te zien...
...en je te zuiveren van je gebreken.
Zie je wel? Ik heb toch gevoelens.
Kijk eens aan.
Niet eens botten.
Luister, slakje.
Jij bent vastgebonden, ik niet.
Jij hebt een boek, ik heb mijn Samurai-Plus.
Jij hebt nu natuurlijk niks te willen.
Maar als je meewerkt...
...bied ik je de kans om te overleven.
Je kunt me niet verminken en verwachten dat ik het hier overleef.
Ik zal mijn best doen. Beloofd.
Over acht dagen zal ik stukjes vlees afsnijden.
Ik zal telkens proberen om de wonden te genezen.
En ik geef je jouw deel.
Een deel van mezelf?
Denk aan overleven en werk mee.
Ik hoop dat je snel bijtrekt...
...zodat we verder kunnen lezen uit Don Quichot.
Goed. Die dode van je had een ongeluk kunnen zijn.
Maar dit niet.
Dit keer zou jij alle schuld hebben aan mijn dood, schoft.
Nee, de mensen boven dwingen me ertoe.
Die 340 man zijn eerst verantwoordelijk.
We kunnen overleven op water.
Jij misschien.
Maar ik ben een oude man.
Ik moet denken aan mijn vrijlating over twee maanden.
Als ik zou overleven en we weer omlaag worden gestuurd, wat dan?
Nu snap je het, of niet? -Natuurlijk niet.
Lees je me vanavond voor? -Natuurlijk niet.
Dan staat het vast.
Ik word moe van praten.
Je wordt moe van je bek houden, eikel.
Je wordt moe van je bek houden.
Het is zover, mijn slakje.
Ik probeerde te lezen...
...maar het gaat niet.
De woorden lopen door elkaar.
Ik kan niet nadenken.
We moeten vandaag maar beginnen.
Anders kan ik geen nauwkeurig werk garanderen.
Ik wil dat je weet dat ik jou verantwoordelijk hou.
Niet de mensen boven ons.
Niet de omstandigheden.
Zelfs niet de Administratie.
Alleen jou.
Je zou kunnen zeggen dat je al gezuiverd bent.
Vanbinnen en vanbuiten.
Er zit zelfs geen wrok in je.
Maak je geen zorgen. Ik snij maar een paar stukjes af.
Ik blijf van je genitaliën af.
Klaar?
Dank je.
Hoe heet je zoon?
Eten...
...of gegeten worden.
Je hebt me ertoe gedwongen.
Nee.
Ik was weerloos en je hebt me afgeslacht.
Je toonde mij niet het respect dat ik jou heb getoond.
Natuurlijk.
Weer dat woord, zelfs nu je dood bent.
Het ruikt naar gas.
En jij bent niet echt.
Misschien.
Wat maakt het uit? We zijn nu hetzelfde.
We zijn allebei moordenaars.
Alleen ben ik beschaafder dan jij.
Ga weg. -Nee. Ik ga nooit weg.
Ik ben nu van jou. Ik zit in jou.
Maar jij bent ook van mij.
Slakje.
Ik word moe van praten.
Zie je? Ik heb gelijk.
Ramses II, kom. Kom hier.
Hij heette je gewoon welkom, barbaar.
Ik ben Imoguiri. Dit is Ramses II.
Laten ze hier dieren toe?
Ik zou hier niet zonder hem komen.
Het is niet slim om hier een teckel naartoe te brengen.
Die worst is nauwelijks een hond.
Ik had je als dierenliefhebber ingeschat. Jij koos een boek.
Niemand had ooit om een boek gevraagd.
Mensen vragen om van alles. Geweren, kruisbogen...
...messen, zaklampen...
...golfclubs, honkbalknuppels...
...zelfs een hometrainer. -Weet je hoe ik heet?
Je mag roken.
Zullen we doorgaan? -Ja.
Gluten- of lactose-intolerantie?
Nee.
Allergisch voor zeevruchten, pinda's, fruit?
Niet dat ik weet.
Je weet toch dat je binnen niet mag roken?
Ja, dat weet ik.
Hoort stilte ook bij het gesprek?
Voel je je ongemakkelijk?
Nee.
Je lievelingseten?
Dat weet ik niet.
Denk na, alsjeblieft.
Waarom wil je dat weten?
Dan zetten we het op het menu.
Word ik dan toegelaten?
Nog niet.
Escargots à la Bourguignonne.
Slakken?
Ja. -Mooi.
Krijg je mij hier weg? -Nee, dat weet je.
Hoeveel heb je er naar dit gat gestuurd voordat je zelf werd gestuurd?
Als ik me niet vergis, kwam jij hier vrijwillig.
Niemand heeft me gestuurd.
Ik besloot te komen.
Dus je weet niet dat mensen omkomen in het hol?
We noemen het een verticaal zelfredzaamheidscentrum.
Hoeveel verdiepingen?
Tweehonderd.
Tweehonderd?
We krijgen niet genoeg eten voor 200 verdiepingen.
Als iedereen at wat hij nodig had...
...zouden ze beneden genoeg hebben.
Het is hierbinnen niet zo makkelijk. -Inderdaad.
Erbuiten ook niet.
Maar er moet uiteindelijk iets gebeuren in het VZC.
Iets wat aanzet tot spontane solidariteit.
Het VZC? Spontane solidariteit?
Is dat waar dit hol voor gemaakt is?
Verandering is nooit spontaan, mevrouw.
Misschien zit je daarom hier.
Hier levend uitkomen is genoeg.
Goed. Lekker, hè? Je bent er dol op.
Daar zou iemand door kunnen sterven, hoor.
Goed.
We eten om de dag. Dat is mijn rantsoen.
Er kan een kind omkomen.
Er zit niemand onder de 16 in het hol.
Minstens eentje.
Er zit niemand onder de 16 in het hol.
De Administratie is daar zeer nauwkeurig in.
Goedemorgen, heren.
Luister goed.
Ik heb eten voor jullie bewaard.
Eet jullie deel...
...en zet twee porties klaar voor de mensen beneden.
Wat, oud wijf? Wij zaten op 88. We kwamen er nauwelijks levend uit.
Dat snap ik, maar er zijn mensen die deze maand minder geluk hebben.
Je krijgt genoeg calorieën om van te leven.
Heren, kom.
Spontane solidariteit.
Het doel hier is misschien het tegenovergestelde van wat je denkt.
Solidariteit zou hen waarschuwen...
...om dit buiten te voorkomen, niet?
Wie waarschuwen? -Wie denk je?
De Administratie.
O, ja. Jij denkt dat de Administratie alles verkeerd doet.
Ik heb 25 jaar voor ze gewerkt.
En dan krijg je bepaalde voorrechten.
Hoe bedoel je? -Jij kon je celgenoot kiezen.
Ik niet.
Ik snap dat jullie honger hadden en niet luisterden.
Eet alleen de porties die ik voor jullie heb gemaakt...
...en maak op jullie beurt twee porties voor 35.
Laat ons met rust.
We eten zoveel we willen.
Het dringt uiteindelijk wel door.
Ben jij echt?
Heren, eet jullie aandeel en maak twee porties...
Heren, kom op.
Eet jullie aandeel en maak twee porties...
Heren, kom op.
Eet jullie aandeel en maak twee porties...
Heren, eet jullie aandeel en maak twee porties...
Heren, ik heb jullie porties gemaakt...
...en nog twee voor verdieping 35 om het makkelijker te maken.
Maak twee...
Alsjeblieft. Er zijn 15 dagen voorbij.
Ik smeek jullie om te luisteren.
Onder jullie komen mensen om.
Snappen jullie dat? Er komen mensen om.
Luister, stelletje schoften.
Doe wat ze zegt of ik schijt elke dag op jullie eten.
En dan smeer ik het over elke korrel rijst. Begrepen?
Dan eten jullie elke dag stront.
Geef dat maar door aan die etters beneden. Duidelijk?
Mooi.
Het lijkt te werken.
Natuurlijk.
Dat had ik niet verwacht.
Ik wilde hen overtuigen.
Ze zijn overtuigd.
Met stront? -Dat werkt beter dan solidariteit.
Nu de mensen boven ons nog.
Nee, die luisteren niet naar mij.
Waarom niet?
Omdat ik niet omhoog kan schijten.
Help. Help me.
Het is al goed.
Ze is de moeder van dat kind.
Het kussen.
Rustig maar.
Goed zo.
Koud.
Wat? -Heel koud.
Ze heeft het koud. Bedek haar.
Goed zo.
Ik heb het ook koud.
Wat gebeurt er?
Die klotehond. Kom hier, rotbeest.
Hij heeft iets gepikt. Laat los.
Ik haat je.
Stomme teef.
Ik haat je.
Wat?
Het is voor haar zoon.
Echt? Wat weet ik daarvan?
Ik ben geen moeder.
Is dit de portie van vandaag?
Te gek.
Ik heb die vrouw tien maanden geleden gekozen. Ze was alleen.
Ze heeft geen ouders of kinderen.
Haar lievelingseten is bibimbap.
Ze is actrice en koos een ukelele.
Ze wilde op Marilyn Monroe lijken.
Ze kwam alleen naar het hol.
Dat hoorde je goed, Goreng.
Helemaal alleen.
Ze wilde een Aziatische Marilyn Monroe zijn.
Die teef...
...met haar ukelele en spleetogen.
Nu is ze een moordenaar, op zoek naar een nepkind.
Spontane solidariteit.
Spontane solidariteit vol stront.
Dit is geen plek voor een boekliefhebber.
Ik heb 25 jaar voor de Administratie gewerkt.
Daarvan heb ik acht jaar mensen onbewust naar dit hol gestuurd.
Want ik wist het niet.
Dat beloof ik.
Geloof je me, Goreng?
Niet, hè?
Je moet me nu geloven.
Kijk me aan. Ik heb drie jaar tegen kanker gestreden.
Toen ik wist dat de strijd verloren was...
...kwam ik hier om te helpen.
Maar weet je wat?
Het kan me niet meer schelen.
Echt niet.
Ik geef nergens meer om.
Wie brengt hier nou een boek mee?
Wie brengt hier verdomme een boek mee?
Een wonder dat niemand de slakken heeft gegeten.
Eet jij niks?
Ik laat er een paar per portie achter.
Imoguiri, waarom eet jij niks?
Vandaag was Ramses II aan de beurt.
Het is de laatste dag. Eet wat.
Wie weet waar we morgen zitten.
Laat je haar hangen?
Ze was een vriendin.
Ga je haar opeten?
Natuurlijk. Daarom heb ik mezelf opgehangen.
Springen zoals zoveel anderen zou veel makkelijker zijn.
Maar ik wilde je iets nalaten.
Mijn lichaam.
Eet mijn lichaam, alsjeblieft.
Verteer het en kak het dan uit als verlossing.
Denk eraan: solidariteit of schijt.
Waarom bedek je je oren?
We zitten in je hoofd, sukkel.
Noemde je hem een sukkel, sukkel?
Je hebt het tegen de Messias.
De Messias van schijt, maar toch de Messias.
Eet mij, Goreng. -Die maffe teef heeft gelijk.
Het is je enige kans om te overleven.
Ja, Goreng. Snij in mijn vlees en voed je met mijn lichaam.
O, verlosser.
'Ik zeg het je eerlijk:
tot je het vlees van de zoon van de mens eet en zijn bloed drinkt...
...heb je geen leven in je.
Wie mijn vlees eet en mijn bloed drinkt...
...heeft het eeuwige leven...
...en zal op het einde der dagen herrijzen.
Want mijn vlees is voedsel...
...en mijn bloed is drank.
Wie mijn vlees eet en mijn bloed drinkt...
...blijft in mij...
...en ik in hen.'
Amen.
Hier, Goreng.
Met de Samurai-Plus is het net boter.
Doe het.
Oren, gezicht, kin.
Borstkas, ribben, vette rug.
Zij, handen, knokkels.
Schouders, ham.
Lendenen, koteletten.
Hé, jullie daarboven. Klootzakken.
Kom op, ik weet dat jullie er zijn. Geef antwoord.
Ik heet Baharat. En ik ben dolenthousiast. Ben je wakker?
Heb je onze verdieping gezien?
Verdieping zes, vriend.
Ik ben dolblij.
Ik kom dit keer vrij.
Verdieping vijf, geef antwoord.
Wat? Wil je naar boven komen? -Ja.
Waarom? -Waarom?
Om uit dit verdomde gat te komen.
Geloof je in God? -Ja.
Ja, ik geloof in God.
Maar in welke God?
De enige echte.
De enige ware God.
Hij zegt dat hij in dezelfde God gelooft.
Kom op. Ik ben maar op doorreis.
God sprak met me en wil me uit het hol halen.
Hij zegt dat hij God heeft gesproken.
Wat zei Hij precies?
Dat twee genadige zielen me zouden helpen om hier weg te komen.
Hoorde je dat, schat? Hij bedoelde ons.
En dat ze ervoor beloond zouden worden.
Hoe zal God ons belonen?
Met het eeuwige leven.
Eeuwig leven nog wel.
Niet slecht voor hulp aan een zwarte.
Kom, laat me naar boven komen.
Goed. Gooi het touw maar.
Bedankt, broeder en zuster. De Heer zij geprezen.
Ik zie je buiten. Ik ben dolblij.
Help me.
Klootzakken.
Smeerlappen.
Ze heeft op me gekakt.
Vraag God om een touw.
Mijn touw.
Nee.
Je bent in orde. Denk positief.
Je bent flink genaaid.
Vijf, vijf...
Zo dichtbij kom je nooit meer.
Vijf verdomde verdiepingen.
Je past je echt goed aan, slakje.
Ik heb je aangevallen.
Dat maffe wijf heeft zelfmoord gepleegd.
Je kunt nu op deze verdieping bijkomen...
...en zoveel eten als je wilt.
Dan kun je over een maand vertrekken...
...met je diploma.
Zie je? Zo moeilijk was het niet.
Alles hangt nu van jou af.
Alleen van jou.
Verandering is nooit spontaan.
Misschien zit je daarom wel hier.
Help me afdalen.
Laten we wapens maken.
We gaan het platform op en geven elke verdieping precies genoeg.
Wat?
Ik kan het niet alleen.
Maar samen kan het wel.
Samen hebben we een kans, Baharat.
Ik probeer volgende maand hogerop te komen.
Er is altijd een eikel die je er niet langs laat.
Omlaag gaan is zelfmoord.
Als we het eten op de laagste verdieping krijgen, hebben we het hol gebroken.
Het hol heeft niks te breken.
Het hol is het hol.
Het hol is een gevangenis.
We weten niet eens hoe diep het is.
Op verdieping 202 telde ik elke seconde af...
...tot het platform weer boven was.
Het is niet heel nauwkeurig, maar met de stoptijden erbij...
...moet het zo'n 250 hoog zijn.
Tweehonderdvijftig? -Ja.
En als je het mis hebt?
Als het eten op is voordat we beneden zijn?
Dan blijven we op het platform om omhoog te gaan.
Zoals je wilde.
Omlaag? -Om weer omhoog te gaan.
Je zou gek zijn als je verdieping zes achterlaat.
Of we zijn twee blije gekken.
Jullie zien er stom uit.
Ik hoop dat jullie allebei sterven.
Jij. Weg daar.
Weg van het platform.
Wat krijgen we nou?
Rustig. We blijven niet.
We geven jullie porties en dan gaan we. -Nee.
Nee?
De eerste 50 krijgen elke dag eten.
We beginnen op 51.
Dit zijn mijn vrienden. Ze hebben me omhoog geholpen.
Ze hebben gisteren gegeten en eten morgen weer.
Ze kunnen wel een dag zonder.
Ik zit op 7. Ik heb het recht om me vol te proppen.
Ik kwam vorige maand bijna om op 114.
Waar waren jullie eikels toen?
Dan snap je het dus wel.
Wie ben jij? De Messias?
Kom je ons verlossen?
De Messias vermeerderde brood en vis. Hij nam het je niet af.
Jezus, Baharat.
Dit had ik niet van je verwacht.
Wie ben jij? De zwarte lakei van de blanke?
Jij. De hoek in, verdomme.
Ik maak je verdomme af.
Blijf in de hoek. Verroer je niet.
De hoek in. Klooi niet met me.
Laat vallen.
Op de grond.
Snel of ik verpletter je.
Jij. Nog één stap en je bent dood.
Baharat.
Het spijt me.
Stap meteen naar beneden, allebei.
Jullie staan op het eten, sukkels.
Wie is dit nou weer?
Een wijs man.
Heb ik je dan niks geleerd?
We proberen eten naar elke verdieping te brengen.
Dat is allemaal heel aardig.
Heus, maar goede manieren gaan voor.
Eerst overtuigen, dan verslaan.
En als ze niet overtuigd raken?
Dan sla je toe. Maar ga eerst het gesprek aan.
Maar toch...
Wie zal er hierboven van horen als het jullie lukt?
De Administratie.
De Administratie heeft geen geweten.
Maar is een heel kleine kans...
...dat de werkers op 0 wel een geweten hebben.
Richt je boodschap maar op hen.
Hoe krijgen jullie dat voor elkaar?
Met een symbool.
We hebben een bord nodig.
Een heerlijk, mooi opgemaakt bord.
Dat moet wel in één stuk op verdieping 0 aankomen.
Beeld je hun gezichten eens in...
...als het hol ze zo'n bord terugstuurt.
Alleen dan krijgen ze de boodschap.
Panna cotta.
Hou de panna cotta heel, alsof je leven ervan afhangt.
Panna cotta is de boodschap.
Vrienden.
Ik vraag jullie vriendelijk om bij het platform weg te gaan.
We willen jullie uitnodigen...
...voor een vredig protest...
...dat de gang van zaken onherroepelijk zal veranderen.
Het zal een precedent zijn...
Wat lul je toch? Praat normaal.
We vragen jullie om één dag te vasten. -Eén dag?
Ja.
Krijg maar wat.
Het gaat om de boodschap.
Wacht. -Ga weg.
Nog een paar verdiepingen te gaan. -Ja.
Achteruit.
Vrienden, we willen geen ruzie. We zijn zo weg.
We willen jullie je portie geven en dan gaan we.
Hij gaat dood. -Niet als jij voor hem zorgt.
Hij zal evengoed sterven.
Ik smoor hem met een kussen.
Eet op en hou op met die onzin.
Ik snij zijn buik open en eet wat je hem hebt gegeven.
Shit.
Hier moet Miharu wakker zijn geworden.
De moeder van dat joch? -Dat joch bestaat niet.
Verdomme.
Shit.
Het platform stopte niet.
Dan zijn er dus meer verdiepingen dan je dacht.
Shit...
Het platform stopt niet als er niemand meer leeft.
Shit.
Miharu.
Ze is dood.
Nee.
Ze is dood.
Het platform. Kom op.
Wegwezen.
Het platform.
Blijf daar.
Hou vol.
Er is niks meer over.
We hebben de panna cotta nog.
De panna cotta is de boodschap.
Er is niemand.
Het platform is gestopt.
Dit moet de laagste verdieping zijn.
Maak je klaar. We gaan omhoog.
Het kind.
Nee.
Niet doen.
Nee. Verdomme.
Gooi die panna cotta.
Gooi de panna cotta. -Nee.
Gooi de panna cotta, verdomme.
Nee.
Wacht.
Het is niet warm...
...of koud.
Het is een meisje.
Ze heeft honger.
Geef haar wat.
Nee.
De panna cotta is de boodschap.
'Een groot maar wreed man is een voorbeeld van ondeugd...
...en een gierige rijke man slechts een bedelaar.
Wie rijkdom heeft, wordt niet gelukkig van het bezit ervan...
...maar door het uit te geven.
En door het niet zomaar...
...maar verstandig uit te geven.'
'Niet zomaar.'
Ik hoor je graag voorlezen.
'Maar verstandig uit te geven.'
Heel gewaagd om de rijkdommen van verdieping 6 te verspillen, slakje.
Het was geen verspilling. -Wat nu?
Ga je de zwarte man eten?
Waarom niet het meisje?
Het meisje is weg. Heb je dat niet gezien?
Ramses.
Ramses is de boodschap.
Ramses II is de boodschap.
Wakker worden.
Het meisje is de boodschap.
Zij is de boodschap.
Baharat.
'We trokken er samen op uit.
We hebben hetzelfde lot en hetzelfde geluk gehad.'
Je reis is voorbij, slakje.
Nog niet.
Ik moet met het meisje omhoog.
Jij bent de boodschap niet.
Wel de boodschapper.
Die heeft de boodschap niet nodig.
Noem me geen slakje meer.
Gebruik mijn woord niet meer.
Zal ze het redden?
Zij is de boodschap.
Ondertiteld door: Sylvy Notermans