NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 6
HOSTEL BONITA
Rety, wróciłaś.
Miałam iść do szpitala, jak tu trochę posprzątam.
Ponoć się obudził.
- Tak. - O rety.
Dzięki Bogu. Tak mi ulżyło.
Myślałam, że zostanie już warzywem.
Tak się martwiłam.
Ponoć uszkodził sobie tylko nogę, a głowa jest w porządku.
Co za ulga.
Powinnaś coś zjeść. Chcesz teraz?
- Najpierw się umyję. - Dobrze.
A dlaczego jesteś przemoczona?
Nie miałaś parasola?
Hej, a czemu już wróciłaś? Nie powinnaś być w szpitalu?
Mówiłaś, że nie ma kto się nim zająć.
Teraz już jest. Przyjechała jego żona.
Jego żona?
Co masz na myśli? Nie jest rozwiedziony?
Prawnie jeszcze nie.
Naprawdę?
Myślałam, że rozwiódł się już dawno temu.
To dobrze, że jest tu jego rodzina.
Idź się umyć.
Dobrze.
Co, do diabła?
Z drogi!
Co się dzieje?
Proszę pana.
Ostrożnie. Panie Yoo!
W porządku? Proszę się obudzić.
Wszystko będzie dobrze.
Co mu się stało?
Proszę pana.
Chyba uszkodził nie tylko nogę.
Głowa też musiała ucierpieć.
Dziwnie się zachowuje. Ciągle gada bez sensu.
Co mam zrobić, jeśli faktycznie oszalał?
Nie powinnam wycofać pozwu?
Wszystko się trochę skomplikowało.
Co? Zostać przy nim? A co z moim harmonogramem?
Oddzwonię później.
A kto ci pozwolił wejść?
Jesteś Jung Hee-ju, tak?
Okłamałaś mnie w chwili, gdy się poznałyśmy.
Zapłacono ci za to?
Ile dostałaś?
Seo Jeong-hun cię w to wkręcił? Ten durnowaty sekretarz?
Nie bądź taka pazerna, bo wpadniesz w kłopoty.
Pilnuj swojego nosa i idź do domu.
Chyba nie rozumiem.
Każę ci spadać.
Wiem, jak wyglądasz, więc nie zadzieraj ze mną.
Pani Go.
Proszę okazać szacunek.
Proszę nie krzyczeć na kogoś, kto pomaga...
Ty jesteś największym problemem.
W porządku?
Tak.
Cóż...
Proszę się nią nie przejmować. Taka już jest.
Ale jak...
Proszę iść do domu.
Będąc tutaj, prosiłaby się pani o więcej kłopotów.
Zadzwonię później.
Jin-woo.
Jestem tu.
Minęło sporo czasu,
prawda?
Jeong-hun.
Ja śnię, prawda?
Powiedz, że to sen, błagam.
Nie. Niestety nie.
Cholera.
Nic ci chyba nie jest, skoro tak mówisz.
Myślałam, że mocno rozwaliłeś głowę.
Nie musi pani jechać na sesję zdjęciową?
Powinna pani iść. Wszyscy czekają.
Martwisz się o moją sesję?
Nie, martwię się o ekipę.
Proszę iść. Ja tu będę, więc nie ma się o co martwić.
Dlatego właśnie będę się martwić.
Najbardziej trapi mnie fakt, że ty przy nim będziesz.
Więc przestań chrzanić.
Proszę pomyśleć, kogo naprawdę nie powinno przy nim być.
Musisz się tak odszczekiwać?
Proszę tak przez chwilę zostać.
Tylko przez chwilę.
Myśli pani, że zwariowałem?
Bo ja tak właśnie myślę.
Kto tam?
Panie Yoo.
- Jeszcze pani nie spała? - Co pan tu robi?
Sam pan tu przyjechał?
Mówiłem, że to pani wina.
- Ale co? - Ściągnięcie tu tej kobiety.
Jak mogła mnie pani zostawić
zamiast wziąć odpowiedzialność?
Cóż...
Nie myślałam, że się na coś przydam, jeśli zostanę.
Naprawdę pan uciekł przez swoją żonę?
Przyniesie pani moje rzeczy?
- Pańskie rzeczy? - Są wciąż na górze, prawda?
Pudełko na soczewki. Może je pani przynieść?
Ja tam raczej nie wejdę.
To dlatego pan tu jest?
Może się pani pospieszyć?
Proszę dać mi chwilę. Niech pan zaczeka w środku.
W porządku. Zaczekam tutaj.
Czemu? Proszę wejść.
Tu jest bezpieczniej.
Panie Seo, to ja.
Pan Yoo tu jest.
Co? Jest teraz u pani?
Tak. Co się dzieje?
Usnął, więc zszedłem na chwilę na dół.
Wtedy znowu zniknął.
Szukałem go po całym szpitalu.
Jak on tam dotarł?
Przyjechał samochodem.
Rany boskie.
Chce swoje rzeczy. Co mam robić?
Zaraz tam będę.
Proszę się zgadzać,
nawet jeśli będzie mówił dziwne rzeczy.
Lekarz mówił, że ma
paranoidalny tok myślenia w skutek stresu.
„Paranoidalny”?
Widzi i słyszy różne rzeczy.
Mówi też, że martwa osoba wciąż pojawia się z mieczem niczym duch.
Ten człowiek, który umarł wczoraj?
Tak.
Po tym, jak pani wyszła, miał napad.
Chodźmy tam.
Proszę pana!
Co się stało?
Proszę pana, co się stało?
- Panie Yoo! Co się stało? - Upadł.
- Nagle upadł. - Panie Yoo!
Proszę coś powiedzieć. Nie reaguje...
Musieli podać leki uspokajające.
Zdawał się mocno spać, dlatego straciłem czujność.
Nadal będzie miał halucynacje?
Nie wiem. Lekarz powiedział, że mogą odejść po kilku dniach odpoczynku.
Dlatego mówię, by się pani zgadzała na to, co mówi,
nawet jeśli będzie bez sensu.
Prowokowanie go tylko pogorszy jego stan.
W porządku.
To ja już jadę.
Dobrze.
POJAWIŁ SIĘ WRÓG
Panie Yoo.
ZINU: POZIOM 4, ATAK 460, OBRONA 470 OSTRZE ASASYNA
CZAS MINĄŁ
POJEDYNEK ZOSTAŁ ANULOWANY
Soczewki. Znalazła je pani?
Tak. To jest to, prawda?
Dzięki.
Proszę włożyć kurtkę. Jest zimno...
TO TWOJE 59 LOGOWANIE
OBECNY POZIOM: 4
ROZEJRZYJ SIĘ PO WIOSCE
MIEJSCE POJEDYNKU, PLAC, KAWIARNIA ALCAZABA, SKLEP Z BRONIĄ
Panie Yoo, proszę zaczekać.
Dokąd pan jedzie? Ja poprowadzę.
Nic mi nie będzie.
Proszę zaczekać.
Proszę wyjść. Ja poprowadzę.
Pan teraz nie może.
Proszę otworzyć. Nie zna pan okolicy.
Znam. Dobranoc.
Jak mam teraz spać? Żartuje pan sobie?
Próbuje pan ze mną pogrywać.
Jak mam spać, gdy pan odjedzie? Będę się martwić.
Czemu mnie pan nie posłucha?
Muszę przyznać, że żal mi pana Seo.
Ma najgorszą pracę na świecie.
Oby chociaż dobrze zarabiał.
Każdy, kto pracuje dla takiego szefa, oszaleje!
Będzie pan prowadził ze złamaną nogą.
Jak mam spać, wiedząc o tym?
Dostał pan leki.
Spowoduje pan wypadek, jeśli wciąż działają.
Jest pan przy zdrowych zmysłach?
Nie jestem.
Mówiłem przecież, że oszalałem.
Pani też coś dolega?
Co?
Tylko w złości może pani mówić, co myśli? Ciągle tak pani robi.
Z łatwością mogłaby pani być raperką.
Mówię teraz bardzo poważnie.
A także,
chcę, by anulował pan umowę sprzedaży.
Nie potrzebuję tych pieniędzy. Proszę je zabrać.
Czemu zjawia się pan w moim życiu i wywraca je do góry nogami?
Nagle daje mi pan dziesięć miliardów wonów.
Przez jeden dzień byłam zachwycona,
byłam w siódmym niebie.
A co się teraz dzieje?
Miał pan wypadek w moim hostelu.
A jeśli pana puszczę i zginie pan w kolejnym wypadku?
Jak miałabym z tym żyć?
Dlaczego mnie pan tak torturuje?
Do tej pory jakoś sobie radziłam bez pieniędzy.
Moja rodzina może żyć wygodnie, mając jedną dziesiątą tych pieniędzy.
Więc proszę...
niech pan anuluje umowę i ściągnie ze mnie to brzemię.
Wtedy z miejsca pana puszczę.
Jest pomiędzy firmami. Nie mogę tego zrobić.
Więc proszę otworzyć drzwi.
Byłbym wdzięczny, gdyby pani pojechała.
Bałem się jechać samemu.
Ja prowadzę.
Proszę usiąść obok. To wystarczy aż nadto.
Dokąd jedziemy?
Wie pan, jak tam trafić?
Wiem.
Ale skąd? Nie ma pan nawet GPS-a.
1,8 KM OD OBECNEJ LOKALIZACJI
To tutaj?
Już jest zamknięte.
Zamykają o 19.00.
- Zna pani ten sklep? - Tak.
Wszyscy wzajemnie się znamy.
Mogłaby pani zadzwonić do właściciela?
Chce pan kupić antyki?
Tak, w tej chwili.
Chwileczkę.
Nie odbiera?
Pewnie nie słyszy telefonu. Założę się, że jest w barze.
Co pan robi?
To włamanie z wtargnięciem.
Proszę to wyjaśnić właścicielowi.
Ja nie mam czasu.
Hej, ktoś cię ściga, mam rację?
Witaj w Armas, najlepszym sklepie z bronią w Grenadzie.
Chyba znajdę dla ciebie to, czego potrzebujesz.
Chciałbyś kupić broń?
ZINU: POZIOM 4, ATAK 470, OBRONA 480 OSTRZE ASASYNA
WŁÓCZNIA BARDA, ATAK, WYTRZYMAŁOŚĆ
MASZ ZBYT NISKI POZIOM
ZDOBĄDŹ WYŻSZY POZIOM, WYPEŁNIAJ ZADANIA, BY ZDOBYĆ ZŁOTO
WŁÓCZNIA BOHATERA ATAK 3300, WYTRZYMAŁOŚĆ 2500
MASZ ZBYT NISKI POZIOM
Hej, znaj swoje miejsce. Powinieneś wybrać coś tańszego.
Cholera...
Halo?
Dzień dobry. To ja, Hee-ju.
Gdzie pan jest? Mam pewien problem.
Jeden z moich gości przez przypadek rozbił pańskie drzwi.
SZTYLET LODU, ATAK, WYTRZYMAŁOŚĆ
MASZ ZBYT NISKI POZIOM
SZTYLET WIATRU
SZTYLET WIATRU, ATAK 140, WYTRZYMAŁOŚĆ 150
CZY CHCESZ KUPIĆ TĘ BROŃ?
ZAKUPIŁEŚ SZTYLET WIATRU
Dobry wybór. Będzie dobrze służył takiemu nowicjuszowi.
SZTYLET WIATRU ZAEKWIPOWANY
ŁUK MŁODEGO ŁUCZNIKA ATAK 550, ZASIĘG 150 M
MASZ ZBYT NISKI POZIOM
WRÓŻKOWE GWIAZDKI NINJA 3 SZT. ATAK 50, ZASIĘG 50 M
CHCESZ TO KUPIĆ ZA 10 SZT. ZŁOTA?
ZAKUPIŁEŚ WRÓŻKOWE GWIAZDKI NINJA
TRYB TRENINGOWY
RZUĆ W CEL
Dobrze, zaczekam tu.
Panie Yoo, co pan robi?
Ćwiczę.
Ale co?
Rzucanie gwiazdkami ninja.
Ale mi nie wychodzi.
Panie Seo, to ja.
TRAFIENIE
POJAWIŁ SIĘ WRÓG
TRYB TRENINGOWY ZAKOŃCZONY
POJEDYNEK
ZINU: POZIOM 4, ATAK 220, OBRONA 200 WRÓŻKOWE GWIAZDKI NINJA
TRAFIENIE
GWIAZDKI NINJA WYCZERPANE
ZOSTANIESZ WYPOSAŻONY W OSTRZE ASASYNA
Powinien pan przyjechać. Wyślę lokalizację.
Hee-ju.
Proszę pana.
Co się dzieje?
POJEDYNEK OPÓŹNIONY ZE WZGLĘDU NA PRZESZKODĘ
POJEDYNEK TRWA
ZMIEŃ BROŃ
TRAFIENIE KRYTYCZNE, ŻYCIE -140
UŻYŁEŚ SZTYLETU WIATRU
ZMIEŃ BROŃ
TRAFIENIE KRYTYCZNE
WYGRYWASZ
ZYSKAŁEŚ PUNKTY PRZECIWNIKA
DOŚWIADCZENIE, ATAK, OBRONA
ZYSKUJESZ POZIOM 5
TO JEST CIAŁO DR. CHA
POKONAŁEŚ GO MINUTĘ TEMU
Znowu
zabiłem Hyeong-seoka.
To moje drugie morderstwo.
Panie Yoo.
ZINU: POZIOM 5, ATAK 525, OBRONA 535 OSTRZE ASASYNA
Przyjechał właściciel. Chciał pan coś kupić.
Proszę dla mnie coś wybrać.
Ja?
Proszę wybrać cokolwiek.
No cóż. Nie martw się.
Mam nadzieję, że nic ci nie jest.
- Przepraszam. - Już dobrze.
Uważaj na siebie. Pa.
Powinnam pana zabrać do szpitala. Źle pan wygląda.
Nie pojadę do szpitala.
Więc gdzie?
Nie wiem.
Nie chcę umrzeć.
Zabić to straszne uczucie.
ZINU: POZIOM 5, OSTRZE ASASYNA
Nie ma sensu go zabijać.
Cholera. Z tego nie ma wyjścia.
Może pani jechać?
W aucie czuję się spokojniejszy.
Pana Cha znaleziono na tej ławce.
Siedział na niej.
Tu spotkał się z panem Yoo.
Znaleziono odciski pana Yoo
na szyi i kołnierzu pana Cha.
Co więcej, nasze śledztwo pokazuje,
że czas zgonu pana Cha
pokrywa się z chwilą rozstania z panem Yoo.
I to dziwne, że spadł z góry przez przypadek.
Do czego pan zmierza?
- Słucham? - Mówi mi pan,
że przyjaciel mojego syna mógł zabić...
mojego syna?
Przepraszam.
Przepraszam, ojcze.
Za co?
Powinnam była lepiej się nim zająć.
Gdy się spotykamy,
zawsze mnie przepraszasz.
Jeśli masz sumienie, by czuć żal,
to w ogóle nie powinnaś robić czegoś takiego.
Dlaczego przepraszasz dopiero po zrobieniu wszystkiego,
co chciałaś zrobić?
Kiedy powiedzieliście mi, że się pobieracie,
mówiliście, że spróbujecie za wszystko odpokutować.
Do czego to doprowadziło?
Spójrz, jak to się skończyło. Jeden nie żyje,
a drugi będzie kaleką do końca życia.
Mój syn...
Mój jedyny syn
stracił przyjaciół,
firmę, ojca i swój honor,
stał się alkoholikiem
i zginął w tajemniczych okolicznościach
w obcym kraju przez ciebie.
A Jin-woo...
Tak, wiem, że to nie twoja wina, że zginął.
Wiem też, że to nie twoja wina, że Jin-woo tak skończył.
Ale nie mogę cię pocieszyć.
Nie jest mi ciebie żal.
Ani trochę.
Jeśli chodzi o Jin-woo...
Rodzina Hyeong-seoka powinna zdecydować, czy przeprowadzać szczegółową autopsję.
A ty i ja jesteśmy jego jedyną rodziną.
Ale istnieje ryzyko,
że jej wyniki mogłyby wskazać na Jin-woo.
Co chcesz zrobić?
Chcesz kolejnej autopsji?
Profesorze Cha.
Kiedy przyjechałeś?
Godzinę temu.
Przyjechałem zaraz po tym,
jak zobaczyłem ich obu.
Co u Jin-woo?
Widziałem go, jak spał.
Gdy nie śpi, ma zaburzenia lękowe.
Ciągle podają mu leki uspokajające.
- Jadłeś już coś? - Nie.
Ponoć tutaj znaleziono Hyeong-seoka.
Powinniśmy dojść do jakiegoś wniosku.
Nie mamy czasu.
Dziennikarze zaczną pisać, jeśli będziemy zwlekać.
To świetny temat do plotek.
Prawda się dla nich nie liczy. Chcą tylko pobudzać ludzi.
A jaki inny temat mógłby być bardziej pobudzający?
Ma pan rację.
Omówiłem już wszystko z Su-jin.
Autopsja nie wróci Hyeong-seokowi życia.
Mówią też, że ciężko będzie znaleźć przyczynę śmierci.
Jeśli zdecydujemy się na autopsję,
dziennikarze zaczną spekulować, że to było morderstwo.
Ale jednego jestem pewien.
Mam już dość słuchania plotek o waszej trójce
przez ostatnie kilka lat.
Ale tym razem gwarantuję, że będzie znacznie gorzej.
Nadal chcesz tej autopsji?
Nie.
Już zdecydowaliśmy.
Nie chcę też, żeby zniszczyli ciało mojego syna.
Nie wątpię...
w Jin-woo.
Dlatego nie ma powodu, by przeprowadzać autopsję.
A ty?
Co o tym myślisz?
Pan Yoo powiedział, że doszczętnie go zniszczył.
Zadzwonił o świcie
i powiedział, że zniszczył pana Cha.
Był bardzo podekscytowany.
Myśli pan, że użył przemocy fizycznej?
Może być oskarżony o napaść albo przypadkowe zabójstwo.
Yang-ju.
Jak możesz tak mówić?
Źle się czuję z tym, jak mi powiedział,
że zniszczył pana Cha.
Zrobiłbym coś szalonego,
gdybyś mnie nie zawołał.
Gdybym miał w ręku nóż,
mógłbym go dźgnąć.
Co o tym myślisz?
Absurdalnym by było...
w niego wątpić.
Więc to zatuszujmy.
Zajmę się wszystkim i wyjadę pierwszy.
Ty podejmij działania związane ze stanem zdrowia Jin-woo.
Ale najpierw pozbądź się Yu-ry.
Sprawia za dużo problemów.
Dobrze.
Gdy wyzdrowieje, od razu wyślij go do Stanów.
Lekarze mówili, że są nikłe szanse,
ale chociaż powinien spróbować fizjoterapii.
Oczywiście. Wszystko przygotuję.
Jedzmy.
Tak po prostu, śmierć Hyeong-seoka
została zamieciona pod dywan.
A gdy spałem po podanych środkach nasennych,
wszyscy wyjechali z Grenady.
Su-jin.
Już idzie!
- Profesorze! - Prosimy o kilka słów.
Proszę o komentarz!
Profesor Cha.
Ci dranie mnie oszukali i zabrali go gdzieś indziej.
Nie wiem gdzie.
Pozabijam ich wszystkich! Cholera!
Cha Byeong-jun, zniszczę go.
Ten staruch musiał zwariować.
Jak śmieli zabrać mojego męża.
- Nawet Yu-ra. - Są nikim.
Za kogo się uważają?
Oraz Hyeong-seok.
W międzyczasie, dobrowolnie przyjąłem lek nasenny,
kiedy dowiedziałem się, że Hyeong-seok się nie pojawi,
gdy śpię.
Sen był moim schronieniem.
By odciąć się od lęków, ciągle spałem.
Jin-woo.
Nawarstwiło się dużo pracy. Muszę wracać do Seulu.
Czy jest coś...
co chcesz mi powiedzieć?
W związku z czym?
Niczego. Tak tylko pytam.
Nikt nie pytał,
co zaszło tamtego dnia między Hyeong-seokiem
a mną.
Gdyby spytali,
odpowiedziałbym...
że zabiłem Hyeong-seoka.
Ale nikt nie śmiał
mnie o to zapytać.
Może obawiali się prawdy.
Panie Park, czas wsiadać do samolotu.
Trzymaj się. Będę się odzywał.
PORT LOTNICZY FEDERICO GARCÍA LORCA W GRENADZIE
Seon-ho także wyjechał.
A gdy obudziłem się ponownie,
znowu byliśmy tylko we dwoje.
Proszę pana!
Dawno pana nie widziałam wśród żywych.
Nie mogłem znów zasnąć.
Pewnie dlatego, że przestał pan brać leki.
Lekarz kazał je odstawić.
Ponoć to nie jest zdrowe.
Duchy już zniknęły?
Nie powinnaś być w szkole?
Dzisiaj nie poszłam.
Powiedziałam, że się kimś opiekuję.
„Opiekujesz”?
- Mną? - Tak.
Wie pan, uwielbiam to miejsce.
A basen...
jest najlepszy.
Mogę jutro przyprowadzić tu znajomych?
Też będą zachwyceni!
Zdaje się, że jesteś tu na wakacjach, a nie do opieki.
Chciałam.
Jestem tu, by zmienić Hee-ju.
Ale nic nie mogę zrobić.
Pan chce tylko Hee-ju.
Kiedy tak powiedziałem?
Nie chciał jej pan puścić, nie pamięta pan?
Miała zostać.
Naprawdę?
Popilnuj go. Pójdę po nowy ręcznik.
Dokąd pani idzie?
Zaraz wrócę.
Proszę zostać.
Boję się być sam.
Dobrze. Nigdzie nie pójdę.
Jestem tu.
Możesz to wyprać?
Ciągle pan to mówił.
Nigdzie przez pana nie mogła pójść.
Nie mogła wrócić do domu i spała tutaj.
Czemu to musi być ona?
Nie wiem.
Co?
Tak samo nie wiem,
czemu to zrobiłem.
To bez sensu.
Taka jest prawda.
Muszę pomyśleć, dlaczego
jej to powiedziałem.
Jest pan niemożliwy.
Czemu próbuje ją pan oczarować?
- „Oczarować?” - Dokładnie to pan teraz robi,
i jest pan w tym niezły.
Pańskie słowa topią kobietom serce.
Jak już mówiłam, dobry pan jest.
Jest pan „mistrzem”.
Podoba się panu ta ksywka?
- A tobie by się podobała? - Do pana pasuje idealnie.
Jeszcze jedno. Go Yu-ra...
Lubiłam ją, bo była ładna, ale już nie lubię.
Jest inna niż w telewizji.
Widziałaś ją?
- Gdzie? - Przyszła do naszego domu.
- Kto tam? - Ty!
Proszę użyć słów...
Jak śmiesz?
Ty suko!
Ostrzegałam cię, żebyś trzymała się od niego z daleka.
Zalana w trupa, krzyczała i pytała, gdzie pan jest.
I? Uderzyła twoją siostrę?
Popchnęła ją.
Go Yu-ra próbowała ją uderzyć,
ale wtrącili się inni goście.
Próbowała ją nawet kopnąć.
Co za suka. Teraz jej nienawidzę.
Czemu się pan z nią ożenił?
Nigdy nie będziecie dobrą parą.
Czemu się pan ożenił?
- Nie pamiętam. - Jak może pan nie pamiętać?
No właśnie. Pewnie zrobiłem to pod wpływem chwili.
Nie śpi pan.
Pamięta mnie pan? Byłem tam, gdy pan kupił...
Oczywiście. „Praktycznie” rodzina pani Jung.
Jej babcia przygotowała trochę rzeczy.
Gdzie jest Hee-ju?
Zasnęła.
Na pewno jest zmęczona.
Minęło już kilka dni.
Jak się pan czuje?
Nie spodziewałem się zastać pana przytomnego.
Wygląda pan dobrze.
Nie jest źle.
Czyli jest już lepiej?
W takim razie
mogę dziś zabrać Hee-ju?
- Słucham? - Dziś
są jej urodziny.
Bałem się, że spędzi je tutaj,
ale mógłbym ją stąd zabrać?
Przyjaciele planują przyjęcie.
Nie wiedziałem o urodzinach.
Odłożyliśmy je, bo mówiła, że nie przyjdzie,
ale to ciągle jej urodziny.
Powinna świętować.
Hee-ju wiele przeszła. W końcu nie jest pana osobistą pielęgniarką.
Przez pana wypadek w hostelu
ciągle się zadręcza.
Ma wrażliwą duszę.
Nie musiała się obwiniać.
Prawda?
A jednak kazał jej pan zostać.
Ciągle pan o nią prosił.
To na pewno przez leki.
- Pewnie pomyliłem ją z moim sekretarzem. - Możliwe.
Za bardzo się martwiła, by iść do domu
i ledwie mogła spać.
Byłem utrapieniem, nieprawdaż?
Nie do końca.
Był pan w stanie krytycznym,
- więc to było zrozumiałe... - Już mi lepiej,
więc może iść.
Naprawdę?
Cieszę się.
Panie Yoo?
Panie Yoo!
Rety, myślałam, że znowu pan gdzieś sam wyszedł.
Wszystkiego najlepszego.
- Co? - Słyszałem, że ma pani dziś urodziny.
Skąd pan to wie?
Ten, który „praktycznie” jest pani rodziną, mi powiedział.
Słucham?
Hee-ju.
Cześć, kiedy przyszedłeś?
Jakąś chwilę temu.
Przyszedłem po Min-ju, ale ty też powinnaś pójść.
- Co? - Urządźmy przyjęcie
na twoje urodziny.
Obdzwoniłem wszystkich i mówili, że przyjdą.
Mówiłam, że nie mogę.
Pan Yoo powiedział, że możesz iść.
Miłej zabawy.
Kupiłbym prezent, gdybym wiedział.
To nie jest konieczne.
Bo nie idę. Pobawię się innym razem.
Nie musi pani tu już być. Czuję się dobrze.
Proszę odpocząć w domu.
Bierz kurtkę. Wychodzimy.
- Ale... - Wszyscy już wiedzą.
Znowu mamy wszystko odwołać?
Zaczekam na sekretarza.
Ktoś musi pilnować pana Yoo.
Nic mi nie jest.
Czuję się dobrze.
Nie powinien zostawać sam.
Jego sekretarz tu będzie.
Ale jeszcze go nie ma.
Cholera.
Nie jest już dzieckiem. No i wyglądał dobrze.
Nie wydawał się obłąkany.
A kto mówił, że jest?
Lekarz nie mówił, że ma paranoidalny tok myślenia?
To ja.
Jesteś w centrum?
Musisz coś wysłać.
Gdy leki przestały działać,
znowu zacząłem odczuwać lęk.
Lepiej było, jak spałem,
ale zabrakło lekarstw.
Alkoholu też się pozbyli.
To choroba psychiczna?
Nawet bez żadnych znaków czułem,
że zbliża się czas
jego pojawienia.
PAN YOO
Halo?
Panie Yoo, to ja. Tylko sprawdzam.
Wszystko w porządku.
Jest dobrze, tak?
Oczywiście.
Pan Seo już jest?
Jeszcze nie.
Nie? Powinien tam dotrzeć już dawno temu.
Pojechał coś dla mnie zrobić.
Niedługo tu będzie.
Dobrze.
Co pan teraz robi?
Oglądam telewizję.
Nie nudzi się panu?
Wcale.
Wszystko gra, prawda?
A wróci pani jeśli nie gra?
Źle się pan czuje?
Tylko żartowałem. Miłej zabawy.
Przyniosę jakieś jedzenie. Jest jeszcze coś...
Nie musi pani.
- Mimo wszystko... - W porządku. Proszę nie przychodzić.
- Dlaczego nie? - Rozłączam się.
Halo?
Kto tam?
Cześć, Hee-ju.
Cześć, Raul.
Co to jest?
Ktoś wysłał ci kwiaty.
Mnie? Kto?
Jest bilecik.
Dziękuję.
- Pa. - Pa.
Sto lat.
Z wyrazami wdzięczności.
Yoo Jin-woo.
Poważnie? Kwiaty po tym, jak się rozłączył?
Rety.
HOSTEL BONITA
Pojawił się.
Hyeong-seok.
Ile jeszcze będziesz mnie ścigał?
Nie możemy przestać?
Naprawdę...
chcę to przerwać.
Będziesz szczęśliwy tylko, gdy mnie zabijesz?
Ile jeszcze musimy walczyć?
Proszę pana.
Panie Yoo, jestem.
Panie Yoo.
Co pan tu robi?
Wyjeżdżamy.
Słucham?
Mogę się już poruszać. Wracajmy.
Nie chcę już niepokoić ludzi.
Dlaczego? Nie odpocznie pan jeszcze?
Powinien pan wyzdrowieć,
a pan Park mówił, żeby wrócić za tydzień. Bilety lotnicze...
Żadnych samolotów. Kup bilety na pociąg.
Najpierw do Barcelony.
Pociąg?
Nie wiem, co mi może odbić w samolocie.
Pociąg będzie lepszy. Wysiądę, jeśli zechcę.
Kiedy chce pan jechać?
Dzisiaj.
- Sto lat, sto lat - Sto lat, sto lat
- Niech żyje, żyje nam - Niech żyje, żyje nam
- Sto lat, droga Hee-ju - Sto lat, droga Hee-ju
Rety, dziękuję bardzo!
- Sto lat! - Dziękuję!
- Sto lat! - Dziękuję, Sang-beom.
Naprawdę. Bardzo dziękuję. Na pewno jesteście zajęci.
No dobra. Na zdrowie.
- Zdrowie! - Zdrowie!
- Poddałaś się? - Dokładnie tak.
- Biedna dziewczyna w Hiszpanii. - Zapłać.
- Sprzedałem zegarek. - Kłamiesz?
- Sprzedałem. - Wykonaj ten telefon.
- Też mu wszystko dałem. - Co ty.
- To prawda. - Nie wierzę.
- To albo przyjaciel, albo oszust. - Słuchaj.
- Powinieneś iść. - Znamy się długo.
- Słuchaj. Mówię tylko... - Hej, nie.
- Na serio? - Wstań.
- Dałem ci to. - Hej.
- Dałem ci całą kasę. - Płać.
- Wypłatę mam za tydzień.
PANI JUNG
To pani Jung.
Co mam robić?
Wyjaśnić jej to pokrótce?
Oddzwoń, jak dojedziemy.
Powiedz, że wyjechaliśmy w pilnej sprawie.
Możemy tak zrobić? Będzie rozczarowana.
Tak, halo?
Panie Seo, to ja. Chciałam tylko sprawdzić.
Wszystko w porządku.
Ma pan tam beze mnie dużo roboty.
Wstąpię później z pysznym jedzeniem.
Chwileczkę.
Wstąpi później do domu.
Chyba powinniśmy jej powiedzieć.
Będzie naprawdę rozczarowana.
Halo?
Jestem, pani Jung.
Tak.
Proszę?
Wyjeżdża?
Rozumiem.
Kiedy planuje wyjechać?
Dokąd ona idzie?
Taxi!
GRENADA
Proszę pana.
Przynieść panu kawę?
Uciekłem z Grenady.
W strachu.
Nie stać mnie było na myślenie o uczuciach innych osób.
Jednakże...
Dlaczego ten cały Yoo Jin-woo wyjeżdża, kiedy zechce?
Pierwszy pojedynek rozpocznie się w każdym znanym miejscu w mieście.
W Seulu to plac Gwanghwamun.
Nie przypuszczałem, że przyjedziesz.
- Wciąż masz halucynacje? - Nie.
Nikt nie może żyć z halucynacjami.
Co robił w Seulu, że nawet mi nie powiedział?
Opowiedzieć ci kolejną dziwną historię?
Co u pani Jung?
Od dawna się nie odzywała.
Jakiś czas temu wróciła z rodziną do Korei.
Przepraszam.
Mogę w czymś pomóc?
Jak się pani miewa?
Napisy: Grzegorz Marczyk