NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 11
J ONE HOLDINGS
PAN YOO
Proszę.
Proszę...
Halo?
Cześć Diego. To ty?
Tu Hee-ju, przewodnik grup koreańskich.
Pamiętasz mnie?
Tak, to ja.
Minęło dużo czasu, prawda?
Nie, jestem teraz w Seulu. Mam do ciebie prośbę.
Mógłbyś dla mnie kogoś znaleźć?
Ktoś wszedł do podziemi.
Kto? Po co tam schodzić?
Wyjaśnię później. Proszę, idź tam szybko.
On może tam zaraz umrzeć.
Dziękuję.
ZOSTAŁEŚ ZAATAKOWANY
ZINU: POZIOM 91, MIECZ CZARNEGO RYCERZA
WYKRYTO ZEWNĘTRZNE ŹRÓDŁO ŚWIATŁA,
KTÓRE JEST TU NIEDOZWOLONE
ZASŁOŃ ŚWIATŁO, BY KONTYNUOWAĆ
ZINU: POZIOM 91, MIECZ CZARNEGO RYCERZA
Tutaj. Hej!
Proszę pana, to teren zamknięty. Co pan tu robi?
ZADANIE ZOSTAŁO ZAWIESZONE
Tak.
Znalazłeś go?
Żyje?
Dziękuję.
Bardzo ci dziękuję.
Dziękuję.
Co się dzieje?
O rety, ty płaczesz?
Dlaczego płaczesz?
- Co się stało? - Nic, babciu.
Dlaczego płaczesz?
To nic...
Hee-ju wyciągnęła mnie z lochu.
Uratował mnie jej telefon.
Hej, jak pan tu wszedł?
Jest pan Koreańczykiem, prawda?
Zna pan Hee-ju?
Ale szansa Hee-ju...
na spotkanie z bratem przepadła.
Co pan robi na terenie zamkniętym?
Nie może pan...
Proszę pana.
Hej!
Dokąd pan idzie?
Jeśli jeden z nas zginie
albo będziemy nieosiągalni, najpierw wyłącz serwer.
To znaczy, że gra jest wadliwa.
Ale jeszcze nie teraz.
Jeśli teraz wyłączysz serwer,
nie będę w stanie znaleźć Se-ju.
Halo?
Tak, pani Jung. Wciąż ani słowa od...
Skontaktowała się pani z Jin-woo?
Wyszedł?
TRAFIENIE
CENTRUM DANYCH J ONE
- Panie Park. - Wyłączyć serwer.
- Słucham? - Natychmiast wyłączyć serwer!
O którym serwerze pan mówi?
Ten na Grenadę i Seul. Wszystkie.
Rozumiem.
SERWER ROZŁĄCZONY
Wygrałem.
Moje złote monety.
SERWER ROZŁĄCZONY
CENTRUM DANYCH J ONE
ZINU: POZIOM 91
ŁADOWANIE
SERWER ROZŁĄCZONY
Co się dzieje?
SERWER ROZŁĄCZONY
- Spróbuj się połączyć. - Rety.
SERWER ROZŁĄCZONY
Co się stało?
SERWER ROZŁĄCZONY
Wszystko wyłączone.
Nie włączymy gry,
póki nie naprawimy błędu.
W grze jest błąd?
W porządku? Potrzebuje pan pomocy?
Tak.
Przepraszam.
To pan do mnie dzwonił, prawda?
Szukał pan kogoś na dworcu.
Czy to jego pan szukał?
Tędy.
Dobrze.
To nie tutaj Jin-woo był leczony rok temu?
Tak.
Chcę tu przyjeżdżać dla dobrych rzeczy.
Odwiedzam Grenadę tylko przez coś złego.
Co mam teraz robić?
Dawno temu mu mówiłam, żeby złożył rezygnację.
Setki razy mówiłam, że powinien odejść.
Nie posłuchał mnie
i skończył właśnie tak.
Panie Park.
To dyrektor Park Seon-ho.
Właśnie przybył z Seulu.
Szczere wyrazy współczucia.
Mną także wstrząsnęły te informacje.
Pana szef zabił mojego syna.
Pan prezes...
Ten wariat postradał zmysły.
Zaciągnął go aż tutaj i go zabił.
Kochanie, wystarczy.
W przyszłym miesiącu miał się żenić.
Po co ciągnął go aż tutaj?
Co on, do diabła, chciał tu zrobić?
Proszę, wystarczy.
To nie był wypadek.
Mówię panu. Mój syn został zamordowany.
Prezes zabił mojego syna.
Co pan z tym zrobi? Niech pan przywróci go do życia.
Proszę się uspokoić. Pan Park przyjechał pomóc.
Przykro mi.
Nie doszedłem dokładnie do tego, co się wydarzyło,
dlatego nie mogę nic powiedzieć.
Zabił mojego syna. Dlaczego nie ma tu tego dupka?
Wyłaź!
Każcie mu wyjść!
Wyłaź. Lepiej, żebyś wyszedł!
Przywróć mu życie.
Jeong-hun!
Przywróć życie mojemu synowi!
- Jak się czuje Jin-woo? - Cóż...
Pan Yoo zniknął.
Co?
Mówiłeś, że dostaje kroplówkę.
Tak, ale gdy wróciłem do jego pokoju, już go nie było.
Wszyscy go szukają.
Kiedy zniknął?
Rano. Minęło kilka godzin.
Dobrze.
Najpierw Jeong-hun.
Pani Jung, powinna pani tu zostać.
PAN YOO
Gdzie pan jest?
Jestem w Grenadzie.
Martwię się o pana. Proszę oddzwonić.
Tęsknię za panem.
PAN YOO
Halo?
Halo? Gdzie pan teraz jest?
Wszystko w porządku? Gdzie pan jest?
Po co przyjechała pani aż tutaj?
Pytałam, gdzie pan jest.
Miała pani zostać w domu.
Spodziewała się pani zobaczyć brata?
Zmarnowała pani czas.
Nie mogłem znaleźć Se-ju,
a Jeong-hun nie żyje.
Nie mogłem ukończyć zadania.
Spełnił się najgorszy scenariusz.
Gorzej już być nie może.
To ja zadzwoniłam.
Zadzwoniłam do Alhambry i prosiłam, by pana poszukali.
Martwiłam się, że pan też zginie.
Teraz ja poszukam Se-ju.
To w końcu mój brat.
Proszę przestać.
Niech pan odpocznie.
Proszę...
Proszę przestać.
Halo? Słucha mnie pan?
To jeszcze nie koniec.
Jeszcze nie skończyłem.
To jeszcze...
nie koniec gry.
Gdzie pan jest? Przyjadę do pana.
Halo?
KOSTNICA
Znajdźcie szybko Jin-woo, zanim stanie się coś jeszcze.
Tak jest.
Lekarz sądzi, że bezpośrednią przyczyną śmierci był wylew krwi do mózgu.
Zapewne uderzył w coś głową, gdy upadał.
Słyszałem, że nie miał założonych soczewek.
To prawda?
Gdy go znaleźliśmy, nie miał soczewek.
Nie miał soczewek
i nie wylogował się tam, gdzie został znaleziony.
Całe szczęście nie wygląda na to, że zmarł podczas grania w grę.
Zdaje się, że to był zwykły wypadek.
Jednakże nie wiemy, jak się tam znalazł.
HAN JEONG-UK, DYREKTOR CENTRUM DANYCH
Wybacz na chwilę.
Oczywiście.
Halo?
Halo, panie Park. To ja. Ma pan chwilę?
Tak, co się dzieje?
Wczoraj mówił pan, by serwery były wyłączone do odwołania.
Ale właśnie słyszałem, że pan Yoo żąda, by je znowu włączyć.
Nie wiem, co mam robić.
O czym pan mówi?
CENTRUM DANYCH J ONE
Tak, panie Park.
Co mamy robić? Możemy je włączyć?
- Kiedy dzwonił Jin-woo? - Kilka minut temu.
- Skąd dzwonił? - Tego nie wiem.
Powiedział, by natychmiast włączyć serwer.
Najpierw powinienem to zgłosić panu Hanowi...
Zostaw to.
Więc nie włączać go?
Nie, wciąż badamy tę sprawę.
Rozumiem.
I daj mi znać, jeśli Jin-woo znów zadzwoni.
A także spytaj go, skąd dzwoni.
Jest tutaj.
Kazałem wam włączyć serwery!
Chwila, kto to był? Czy to Jin-woo?
Tak, jest tutaj.
Szukaliśmy czegoś niezwykłego
we wszystkich procesach i plikach dziennika,
ale niczego nie znaleźliśmy.
Nic szkodliwego i żadnych błędów.
Nie znaleźliśmy także żadnych blokad w systemie.
To samo tyczy się bazy danych.
Żadnych wolnych bądź zamkniętych zapytań.
W prostych słowach, z grą jest wszystko w porządku.
Nie znaleźliśmy też niczego w programie i systemie soczewek.
Ani żadnych zapisów modyfikacji klienta gry.
Z setki testerów, która grała
codziennie przez ostatnie trzy miesiące,
nikt nie zgłosił żadnych błędów, poza panem Yoo.
Więc dlaczego musieliśmy wyłączyć serwery?
Na jakiej podstawie?
Pan Park chce się upewnić, nawet jeśli byłby jeden procent szans,
że mógł pojawić się błąd.
Gdy wróci pan Yoo, on i pan Park zdecydują, co dalej.
Przepraszam, że przeszkadzam, ale jest tu pan Yoo.
Jak to? Powinien być w Hiszpanii.
Właśnie stamtąd wrócił.
Dzwoniono z holu, że właśnie jedzie na górę.
Włącz go natychmiast.
Pan Park kazał nam trzymać je wyłączone.
Kogo masz się słuchać?
- Ja jestem prezesem. - Tak jest.
Włączę serwer.
- Czekaj. - Tak?
Daj go do telefonu.
- Daj Jin-woo do telefonu! - Tak jest.
To pan Park.
Halo?
Ty...
Co, do diabła, się stało?
Kazałem włączyć serwer, ale tego nie zrobili.
Dobrze się czujesz?
Zastanawiałem się, gdzie jesteś.
Kiedy wróciłeś do Seulu?
- Co tam robisz? - Muszę mieć wyższy poziom.
Co?
Muszę mieć wyższy poziom, ale wyłączyłeś serwer.
O czym ty mówisz?
Wyłączyłem go, bo tego chciałeś.
Wysłałeś mi nawet testament.
Miałeś to zrobić po wykonaniu zadania.
Wyłączyłem go, bo zadanie się skończyło.
Odniosłeś porażkę. Czego jeszcze ode mnie chcesz?
Jeszcze nie skończyłem.
Nie odniosłem porażki.
- Co? - Zadanie nie jest skończone.
Wciąż je wykonuję.
ZADANIE W TRAKCIE, POZOSTAŁY CZAS
ZINU: POZIOM 91
TRAFIENIE
ZADANIE W TRAKCIE, POZOSTAŁY CZAS
ZINU: POZIOM 91
Nie zakończyłem zadania.
TO KONIEC LOCHU
Doszedłem do końca lochu.
CZY CHCESZ ZAWRÓCIĆ?
ZINU: POZIOM 91
Tylko nie mogłem znaleźć Se-ju.
ZINU: POZIOM 91, MIECZ CZARNEGO RYCERZA
ZNALAZŁEŚ PRZEDMIOT
ZDOBYŁEŚ SPECJALNY PRZEDMIOT MISTRZA
ZŁOTY KLUCZ DLA GRACZY POWYŻEJ POZIOMU 100
Nie znalazłem go, ale coś po sobie zostawił.
Ale muszę być powyżej poziomu 100, by tego użyć, więc muszę grać.
Jeszcze nie przegrałem.
Nie ukończyłem tego zadania,
ale może ono prowadzić do innego.
Ty...
Naprawdę oszalałeś.
Nie chciałem w to wierzyć.
Ale naprawdę postradałeś rozum.
Nie jestem szalony.
Posłuchaj mnie.
Jeong-hun nie żyje.
Poszedł za tobą i zginął.
Dopiero co widziałem jego ciało, na miłość boską!
A ty uciekłeś i teraz mówisz mi o zadaniu?
Co jest tak ważnego w ukończeniu tego zadania, gnoju?
- Oszalałeś? - Muszę je ukończyć, bo on nie żyje!
Jeśli teraz to przerwę, jego śmierć pójdzie na marne.
Nikt nie widział tego zadania i nikt nie udowodni, że ono istnieje.
Ale prosiłeś, bym zaczekał, bo mówiłeś, że to udowodnisz.
To było głupie, ale czekałem przez lojalność.
Nawet wyłączyłem serwer, jak chciałeś.
Ale zobacz, co się stało.
Nie mogłeś udowodnić niczego.
Myślisz, że to NPC zabiły Jeong-huna?
Mylisz się.
Jeong-hun się potknął
i zmarł przez wylew krwi do mózgu. Tak powiedział lekarz.
Może upadł, grając w grę.
To jej jedyna wada.
Co za ulga, że z grą jest wszystko w porządku.
Ale co tym razem?
Co jeszcze chcesz rozwiązywać?
Mówiłeś też, że będziesz w stanie znaleźć Se-ju.
Ale zawiodłeś. To koniec.
Udowodniłeś, że to wszystko to twoje urojenia.
Poddaj się i zaakceptuj to.
Nie zaakceptuję tego
ani się nie poddam.
Jeszcze nie skończyłem.
Posłuchaj mnie uważnie.
Nie jestem już z tobą.
Po prostu byłeś szalony.
To był jedyny problem.
Byłeś uzależniony od gry.
Zrujnujesz firmę.
Pospiesz się i włącz serwer!
Nie włączaj go!
Nie powinieneś podejmować żadnych decyzji.
Jesteś zbyt niebezpieczny.
Daj operatora do telefonu.
Z drogi.
Jin-woo!
Panie Yoo.
BIURO OCHRONY, STREFA ZAMKNIĘTA
Proszę się obudzić.
- Panie Yoo! - Co tu się dzieje?
- Co się stało? - Pan Yoo kazał nam włączyć serwer.
Odmówiliśmy,
wtedy zaczął nas okładać.
I nagle zemdlał.
Chyba jest chory.
Coś ci się stało?
Nie, proszę pana. Wszystko dobrze.
- Wezwijcie lekarza. - Tak jest.
Możecie nas zostawić?
Powinniśmy zabrać go do biura.
Zostawcie nas. Muszę z nim porozmawiać.
Tak jest. Chodźmy.
Jin-woo.
Ufałem ci i czekałem na ciebie,
i to dostaję w zamian?
Wiesz, czego dowiodłeś, jadąc tam?
Że jesteś szalony.
Dowiodłeś tylko światu, że naprawdę oszalałeś.
Nikt cię już teraz nie ochroni.
Wyrzekłem się syna, porzuciłem synową
i wybrałem ciebie.
I to dostaję w zamian?
Jakiego rodzaju jest to zdrada?
Czujesz złość?
Bo ja tak.
Moje życie całkowicie się rozsypało.
Wszyscy na zmianę zamienialiście moje życie w piekło.
Masz przestać wydawać pracownikom polecenia.
Nikt cię nie będzie więcej słuchał.
Wkrótce stąd wylecisz, więc koniec z rozkazami.
Zapamiętaj to sobie.
To ty zdradziłeś nasze zaufanie.
Ty jesteś zdrajcą.
To ty odchodzisz.
Wyjaśnijmy sobie jedno.
To ty zdecydowałeś się odejść z firmy.
Ty jesteś zdrajcą.
Zabierzcie pana Yoo do jego biura.
- Już się obudził. - Tak jest.
Profesorze, to pan Park.
Halo?
To ja, proszę pana.
- Jin-woo jest... - Nie mówiłem ci,
że to będzie strata czasu?
Zbierzmy członków rady.
Lepiej, jeśli tam zostaniesz, skoro jesteś taki lojalny.
Ciężko ci będzie podjąć decyzję, więc zostań tam.
Sami podejmiemy decyzję.
DYREKTOR OH
Martwym Koreańczykiem znalezionym w pobliżu
dworca Grenada w Hiszpanii okazał się
pan Seo Jeong-hun, sekretarz prezesa J One,
pana Yoo Jin-woo.
Mówi się, że pan Seo uległ wypadkowi
podczas wyjazdu do Grenady z panem Yoo w celach prywatnych.
Niedawno dowiedzieliśmy się,
że pan Yoo Jin-woo, prezes J One,
dostał się na teren zamknięty w pałacu Alhambra
i spowodował zamieszanie.
Pan Yoo został znaleziony rano w starym lochu
wewnątrz kompleksu Alhambra przez pracowników
trzeciego dnia tego miesiąca.
Odmówił dochodzenia i wrócił do Korei.
Według J One był to wypadek, który zdarzył się,
gdy zgubił się podczas wycieczki,
i że nie miało to związku ze śmiercią jego sekretarza,
która nastąpiła w tym dniu.
Jednakże pojawiają się spekulacje.
Wiadomości z giełdy.
Cena akcji J One waha się
po ogłoszeniu nadzwyczajnego posiedzenia
dotyczącego zwolnienia pana Yoo.
Yoo Jin-woo jest prezesem
J One od czasu utworzenia firmy w 2004 roku.
Jednakże krążą nieustanne plotki o stanie jego zdrowia
po zeszłorocznym upadku z szóstego piętra.
Pojawiają się także plotki o jego dziwnym zachowaniu,
co, według wielu, jest głównym powodem
spadku wartości akcji J One.
Po wypadku
przez osiem miesięcy przechodził psychoterapię w Stanach,
w trakcie której podawano mu leki Zyprexa i Invega.
Potwierdzono jednak, że jego stan się pogorszył.
Dawkę zwiększono dwukrotnie, co nie przyniosło żadnych zmian.
Dlatego, trzy miesiące temu, dobrowolnie zrezygnował z leczenia
i powrócił do Korei.
Nie przyjmował terapii ani leków
przez kilka miesięcy, co pogorszyło objawy urojeniowe
i sprawiło, że nie potrafi funkcjonować w społeczeństwie.
Dlatego jego lekarz stwierdził, że pilnie potrzebuje
być leczony w szpitalu.
Z tych konkretnych powodów
doszedłem do wniosku, że pan Yoo Jin-woo
nie jest w stanie dłużej pracować na stanowisku
zwierzchnika firmy, które wymaga podejmowania ważnych decyzji.
Jako przewodniczący Rady
z żalem
wnioskuję o odwołanie prezesa Yoo Jin-woo.
Zdecydujemy teraz, czy pan Yoo zostanie odwołany czy nie.
Proszę unieść dłoń, jeśli zgadzacie się na odwołanie.
Z 13 członków Rady, w spotkaniu wzięło udział 11 osób.
Dziewięciu członków jest za.
Wniosek o odwołanie pana Yoo zostaje przyjęty.
Następnym punktem obrad jest mianowanie nowego prezesa.
J One Holdings zwołało wczoraj nadzwyczajne posiedzenie Rady.
Odwołano prezesa Yoo Jin-woo ze względu na stan zdrowia,
a na stanowisko prezesa mianowano dyrektora Park Seon-ho.
Prezes Park Seon-ho był jednym z założycieli firmy J One.
Po ukończeniu administracji na Uniwersytecie Hanguk
dołączył do byłego prezesa Yoo Jin-woo
i zmarłego prezesa Neword Soft, Cha Hyeong-seoka,
by założyć J One.
Był odpowiedzialny
za wzrost i zarządzanie finansami firmy,
a także znany jest z tego, że odegrał kluczową rolę w rozwoju
J One Holdings.
Umieram?
Czy ja umrę?
Nie, proszę pana.
To czemu płaczesz?
Nie. Wcale nie płaczę.
Panie Yoo?
Panie Yoo.
Panie Yoo?
Na pomoc! Jest tu kto?
Jak się pan czuje?
- Lubisz mnie? - Co?
Czemu ciągle płaczesz? Zaczyna się robić ckliwie.
Mam dziewczynę.
Jeśli chcesz ją utrzymać, zrezygnuj i wracaj do domu.
Jeśli naprawdę pan tego chce, zrezygnuję.
Więc zrezygnuj i jedź.
Nie chcę niczego więcej.
- Sam nie pojadę. - Czemu jesteś taki uparty?
Bo się panu polepszy.
Wyzdrowieje pan.
Zupełnie się nie martwię.
Co z ciebie za facet?
Płaczesz jak duże dziecko. To żenujące.
To nie są łzy.
Proszę.
Proszę wejść.
Szefie, to ja.
Nie jestem już twoim szefem.
Jak się tu dostałeś?
Dostałem kartę z sekretariatu.
Dyrektor Park...
Znaczy, prezes Park...
Nie mógł się dodzwonić, więc wysłał mnie.
Jest tu też pani Jung Hee-ju.
Nie śpi.
Ma się dobrze.
Proszę wejść.
Cholercia, coś się dzieje.
Pójdę do łazienki.
Dowiedziała się pani czegoś?
- Kiedy pani wróciła? - Dzisiaj rano.
Najpierw pojechałam do siebie.
Wie pani coś o Se-ju?
Jeszcze nie.
Ale sprawdziłam pewne rzeczy
i spotkałam się z jego kolegami.
Pojechałam nawet do Barcelony.
Pan Park bardzo pomógł,
udzielając wsparcia tamtejszego oddziału.
Teraz mogę jedynie czekać.
Cokolwiek robi Seon-ho, na pewno będzie lepszy,
bo nie jest szalony.
Chodźmy coś zjeść.
- Pan Park mówił, że powinniśmy. - Nie chcę.
Chodźmy. Ja też jeszcze nie jadłam i jestem głodna.
- To idźcie. - We dwoje?
Nie trzeba było przyjeżdżać. Musi być pani zmęczona.
Powinna pani odpocząć.
Zdaje się nieugięty, prawda?
Co by pani zjadła?
Zejdziemy na dół?
- Proszę iść przodem. - Słucham?
Mogę wejść?
Mam dziś urodziny.
Odpuściłam sobie zupę z wodorostów
i przyjechałam do pana w urodziny.
Mógłby mi pan postawić obiad.
Proszę się umyć i przebrać. Poczekam na zewnątrz.
Co nas łączy?
Urodziny należy świętować z ukochanymi.
Jest pani moją dziewczyną czy co?
Jesteśmy razem?
Czy przypadkiem się pani oświadczyłem?
Nie wydaje mi się. Nie przypominam sobie.
Przekonały panią szalone pomysły Min-ju?
Potrafi być pan nieuprzejmy.
Musi nas coś łączyć?
Nie może pan świętować ze mną moich urodzin?
Wszystkiego najlepszego.
Wiem, że się pani o mnie martwi.
Jestem za to wdzięczny, ale naprawdę nie jestem w nastroju.
Może następnym razem.
Do widzenia.
Poprzednie urodziny też pan zepsuł. Wie pan?
Wyszłam z przyjaciółmi, ale to też pan zepsuł.
Naprawdę?
Tak.
Usłyszałam, że pan wyjeżdża, więc pobiegłam na dworzec.
Nie wiedział pan.
Nie.
Chciałam się pożegnać, ale nie mogłam.
Pociąg już odjechał.
Rozumiem.
- Nie wiedział pan. - A niby skąd?
- Więc dzisiaj... - Dlatego
nie powinienem psuć kolejnych.
Proszę się dobrze bawić.
Ja się zdrzemnę.
MASZ 8 NIEODEBRANYCH POŁĄCZEŃ
Wstał pan.
- Dobrze. Nudno tu. - Pani ciągle tutaj?
- Czekałam, aż się pan obudzi. - Tyle godzin?
Urodziny jeszcze trwają,
więc zjedzmy kolację. Wciąż jestem głodna.
Żałowałam, że rok temu pana zostawiłam,
by pójść na swoją imprezę urodzinową.
Dlatego dziś zostałam.
Skoro muszę świętować urodziny z chłopakiem,
mogę być pańską dziewczyną.
Co w tym takiego trudnego?
Szczerze mówiąc, stać mnie na więcej. Nie uważa pan?
I co pan narobił?
Wstał pan tak późno, że nie mieliśmy już wyboru.
Powinno być panu przykro
za psucie moich urodzin każdego roku.
O co chodzi? Czemu pan tak na mnie patrzy?
- Smacznego. - Dziękujemy.
Proszę coś powiedzieć.
Wiem, że przyszliśmy coś zjeść,
ale nie może pan ciągle milczeć.
Niedługo będę w domu. Straciłam poczucie czasu.
Idź spać. Niedługo wrócę.
Pewnie.
To z domu?
Tak, babcia.
Już późno. Powinna pani wracać.
- Proszę wsiadać. - Wezmę taksówkę. Proszę wracać do domu.
Nie będzie pan przecież jeździł tam i z powrotem.
Jestem dziś pani chłopakiem, pamięta pani?
Nie pozwolę swojej dziewczynie jeździć taksówką po nocy.
Proszę wsiadać.
Niech się pan odezwie.
Cały czas jest pan strasznie cichy,
jakbym pana wyciągnęła na siłę.
Przez pana czuję się winna.
Powiedziałam tak, by pana wyciągnąć.
Możemy o tym zapomnieć.
- O czym? - Nie musi pan być moim chłopakiem.
Dyktuje pani warunki w tym związku?
Rzuca mnie pani już po godzinie?
Nie o to mi chodziło.
Jestem zmieszany.
Nie może pani tak mówić po tym, jak bawiła się pani moim sercem.
Czyim sercem?
Pańskim?
Nie bądź taka oficjalna. Nie jestem już prezesem.
PAN PARK
Halo?
Tak, witam.
Wie pani, gdzie jest Jin-woo?
Yang-ju mówił, że była pani u niego w domu.
Tak, jest ze mną.
Chwileczkę.
To pan Park.
Zadzwonił do mnie, bo do pana nie mógł.
Zostawiłem telefon w domu.
Oddzwonię do niego.
Oddzwoni do pana.
Dobrze.
Mówi, że to pilne.
Proszę odebrać.
PREZES PARK SEON-HO
JUNG HEE-JU
Halo? Nie chce ze mną rozmawiać?
To ja.
Po co dzwonisz?
Nie będziesz już odbierał ode mnie telefonów?
Czego chcesz?
Chyba będzie dla ciebie najlepiej, gdy jak najszybciej opuścisz kraj.
WNIOSEK O PONOWNE OTWARCIE SPRAWY CHA HYEONG-SEOKA
- Jestem, ojcze. - Trochę ci to zajęło.
Korki na autostradzie?
Dopiero się dowiedziałam, co planujesz.
Mówisz o otwarciu sprawy Hyeong-seoka?
To nie mój pomysł. Wniosek złożyła jego firma.
To było rok temu.
Po co to zakopywać, żeby...
Mówiłem, że to nie ja.
To decyzja rady nadzorczej.
Od czasu jego śmierci
podejrzewali przestępstwo.
Okoliczności wskazywały, że było to zabójstwo.
Tak, od początku to podejrzewałam,
ale to ty to pogrzebałeś.
Zmusiłeś mnie, bym zrobiła to samo, więc...
Tak, wtedy to pogrzebałem.
Bo miałem powód, by chronić Jin-woo.
Już nie muszę tego robić.
Sam się o tym teraz dowiedziałem.
Profesor Cha nie omówił tego ze mną.
Niedługo ukażą się artykuły, a dochodzenie już się zaczęło.
Policja przesłucha ciebie pierwszego,
bo ty widziałeś go ostatni.
Gdy zacznie się przesłuchanie, rozerwą cię na strzępy.
Szybko możesz stać się podejrzanym.
To dochodzenie w sprawie o zabójstwo,
prawdopodobnie ty jesteś celem.
Profesor Cha...
chce cię dopaść.
Więc wyrzucenie go z firmy
nie było końcem, lecz początkiem.
Zwolniłeś go, by móc go dopaść.
Bolało mnie to, ale pozwoliłem mu odejść.
Najwyższy czas.
Więc teraz mówisz mi, bym wyjechał z kraju?
Chcesz, bym znowu uciekał?
Jeśli wycieknie, że jesteś podejrzany o morderstwo,
twojej reputacji nie da się odbudować.
Winny czy nie.
Ludzie wtedy uwierzą, że go zabiłeś.
Ludzie już w to wierzą.
Plotki a policyjne śledztwo to nie to samo.
Sądzisz, że wnioskowali o otwarcie sprawy bez żadnych dowodów?
Muszą coś mieć.
Wiesz, co knuli przez ostatni rok?
Jeśli się o to martwisz,
to znaczy, że także myślisz, że go zabiłem.
Mówię ci to, bo wierzę, że tego nie zrobiłeś.
Gdybyś mi wierzył, nie namawiałbyś mnie do wyjazdu.
Wybrałeś nie wierzyć mi, prawda?
To chyba będzie prostsze i bezpieczniejsze dla firmy.
Mam nadzieję, że bardziej już się nie zrujnujesz.
Już jestem wrakiem.
Co więcej mogę stracić?
Martwię się, że to nie koniec, palancie.
Jak to się niby skończy?
Martwię się jeszcze o coś.
Chcesz wiedzieć?
Sądzę, że profesor Cha zamierza wyrzucić Su-jin.
Usiądź. Będziesz tam tak stać?
Wyciąganie na wierzch jego śmierci
w ogóle nie pomoże naszej rodzinie.
Martwisz się o naszą rodzinę?
Dlaczego brzmi to, jakbyś martwiła się o Jin-woo?
Siadaj.
Porozmawiajmy.
Na pewno będzie chciał odebrać spadek Hyeong-seoka.
Ale martwię się, że użyje go, by jakoś dopaść ciebie.
Jakiś czas temu profesor spotkał się z Yu-rą.
Pański zmarły syn.
W zeszłym roku odwiedził mnie kilka razy.
Naprawdę?
Któregoś razu się rozpłakał.
Kupiłam mu nawet drinki, bo było mi go żal.
Dlaczego się spotkali, co?
O kim rozmawiali?
Po porażce z zadaniem
następstwa zalewają mnie na tyle, że sobie z tym nie radzę.
Jeśli zdołasz, wyjedź jutro,
zanim dowie się o tym prasa a policja wezwie cię na świadka.
Jin-woo.
Naprawdę
nie chcę oglądać w wiadomościach imienia drogiego przyjaciela
jako podejrzanego o zabójstwo drugiego przyjaciela.
Po to razem założyliśmy tę firmę?
Do tej pory...
Jeden z nas zginął.
Jeden został wyrzucony i dlatego zostałem prezesem.
Myślisz, że jestem szczęśliwy?
Zrobię tak, by nie wyglądało, że uciekłeś. Wyjechałeś na leczenie.
Gdy ciebie nie będzie, spróbuję go przekonać.
Potrzebujemy czasu.
Po prostu wyjedź z Korei, proszę.
To moja ostatnia rada dla ciebie.
Wierzy, że zabiłeś jego syna.
A ja to wiem.
Teraz, gdy nie ma obu przeszkód,
moglibyście do siebie wrócić.
Naszła mnie taka myśl.
My możemy być następni.
Bądź ostrożny.
Dziwne, że jeszcze nie dotarłem na dno.
Wciąż spadam.
Nie wiem, ile jeszcze
będę spadał.
Proszę nie stać na deszczu.
Starałem się, jak mogłem,
ale od zeszłego roku nic się nie zmieniło.
Co się dzieje?
Coś się stało, prawda? Coś złego?
Znowu kazał mi wyjechać.
Wyjechać? Dokąd?
Dlaczego? Gdzie pan znów jedzie?
- Co się stało? - Opowiadałem pani kiedyś...
o mojej rodzinie?
Nie.
Rodzice zmarli, gdy byłem młody.
Nie mam rodzeństwa.
Nie mam także żony ani dzieci.
Przyjaciel, którego wielbiłem jak brata,
zginął jako mój wróg.
Sekretarz, który był mi bratem,
również zginął.
Człowiek, na którego patrzyłem jak na ojca, odwrócił się ode mnie.
Firma, którą założyłem,
także mnie porzuciła.
Nie mam nikogo po swojej stronie.
Przed tym wszyscy mi ufali i szli za mną,
a teraz nie wierzy mi nikt.
Chcą, bym przyznał się do jednego z dwóch.
Że oszalałem albo że go zabiłem.
Ale nie mogę,
bo obie te rzeczy są nieprawdą.
Poprosił, bym wyjechał, ale nie chcę tego.
Wyjazd oznaczałby przyznanie im racji.
Jeśli jest choć jedna osoba, która mi wierzy,
nie wyjadę.
Wciąż mi pani wierzy?
Powie pani,
że wciąż mi wierzy?
Wierzę panu.
Mówiłam, że wierzę.
Będę panu wierzyć.
Proszę to udowodnić.
Proszę udowodnić, że mi pani wierzy.
Jak mam to udowodnić?
Nie wie pani,
jak może to udowodnić?
Nic się nie polepszyło od zeszłego roku.
Wciąż jestem żałosnym, pokonanym żołnierzem.
Spadam coraz szybciej.
Ale tym razem
nie uciekłem.
A Hee-ju jest ze mną.
Proszę ubrać coś ładnego.
- Czemu? - Bo to randka.
Nie powinien pan zostać w domu?
- Mam plan. - Naprawdę?
Jeśli szykował to pan przez rok,
nie mogę nic zrobić.
Zrezygnuj.
Jeśli nie wiesz, jak to zrobić,
nauczę cię.
- Co cię tu sprowadza? - Chciałem się z panem spotkać.
Mogę nawet dowieść tu i teraz, że mówię prawdę.
Od teraz będziemy dzielić ten sam los.
Proszę zostać ze mną do końca.
Tłumaczenie napisów: Grzegorz Marczyk