NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Spotkajmy się w Grenadzie. Proszę czekać w Hostelu Bonita.
Halo?
W POPRZEDNIM ODCINKU
Słyszysz mnie? Halo?
Tutaj rozpoczyna się historia.
Gdy przyjechałem do Grenady szukać jego,
kiedy on szukał mnie.
Kim...
Czy są jakieś wolne pokoje?
Mamy jeden na szóstym piętrze.
Pokój chyba nie był wczoraj sprzątany.
Tylko wczoraj? Jest pani tego pewna?
Cholera.
Gotowe, proszę pana. Proszę sprawdzić.
- Widziałeś to? - Co to było?
To najlepsza AR, jaką widziałem. Nie mogę ich rozróżnić.
Soczewka chyba nie nadąży za tą grą.
ZOSTANIESZ WYLOGOWANY
- Jak soczewka? - W porządku.
Nagrzała się?
Trochę.
Jest noc, więc niewiele mogę teraz zrobić.
Nabijmy parę poziomów przed świtem.
Teraz rozumiem. Zaczynam łapać.
TRAFIENIE
W porządku! Ładnie!
ZYSKUJESZ POZIOM 2
Jeśli Neword to przejmie...
Bateria mi pada, pogadamy później.
Proszę to w końcu wyłączyć.
Nic nie słyszę przez telefon.
Czemu pan krzyczy? Przyszłam, gdy usłyszałam alarm.
Czemu na panią krzyczę? Bo jest pani właścicielką.
Właścicielką tej zapadłej dziury!
Czemu na panią krzyczę?
Bo jest pani właścicielką.
Właścicielką tej zapadłej dziury!
Co?
Nie ma pani wstydu?
Będąc biznesmenem samemu,
nie znoszę ludzi, którzy robią rzeczy połowicznie.
Beztroskich i leniwych.
Skoro przyjmuje i kasuje pani gości,
powinna pani uprzyjemnić pobyt.
Co pani oferuje?
Kilka paczek ramyunu?
Toaleta ciągle się zapycha, a w pokoju jest nawet szczurza nora.
Udusić się idzie, bo okna się nie otwierają,
i jest za dużo schodów.
Gdzie teraz nie ma windy?
Przynajmniej powinno być gniazdko.
Dlaczego muszę ładować telefon na dole?
Co za nora!
Dlatego mówiłam, żeby poszedł pan do hotelu.
Proszę posłuchać.
Obecnie zajmuję się projektem wartym 100 bilionów wonów.
Nie mogłem naładować telefonu w pokoju,
a ten głupi alarm włączył się bez pożaru.
Jeśli stracę tę umowę...
będzie to pani wina.
Ale dlaczego...
Przepraszam,
ale jest pan niesprawiedliwy.
Nie uważa pan, że jest zbyt nieuprzejmy?
Czemu mam być uprzejmy, skoro źle pani traktuje gości?
Halo?
Jestem. Było trochę głośno.
Przepraszam za to. Mów dalej.
Tak czy inaczej, programista jest nieletni.
Pan Cha nie może z nim podpisać umowy bez zgody jego opiekuna.
Kto jest jego prawnym opiekunem? Rodzice?
Oni nie żyją. Opiekunem jest jego siostra.
- Siostra? - Tak.
Nazywa się Jung Hee-ju,
prowadzi koreański hostel w Grenadzie, Hostel Bonita.
- Gdzie? - Hostel Bonita.
Wyślę panu adres.
WITAMY W HOSTELU BONITA!
Jeśli jest pan w Grenadzie, powinien pan iść najpierw tam.
Przekonanie siostry może być szybsze.
Ona jest kluczem.
Chyba masz rację.
Przejrzałem ich korespondencję,
ale ona o niczym nie wie.
Czyżby?
Alarm się włączył?
Słyszałem hałas.
Oddzwonię.
ODCINEK 2
Przypaliło się.
Przecież prosiłem.
- Co się dzieje? - Słucham?
Co jest? Co się stało?
Przypaliłem to, mimo że prosiłeś, bym tego pilnował?
I włączył się alarm?
Zezłościłem się i zacząłem krzyczeć i narzekać na hałas?
Niemożliwe.
To dlatego pani płacze? Bo na panią krzyczałem?
Nigdy bym czegoś takiego nie zrobił. To wręcz nieludzkie.
To niemożliwe.
To nie prawda.
To znaczy, możliwe...
Cierpię na zanik pamięci krótkotrwałej.
Żartowałem. Nie ma się co tak spinać.
Chyba nie wyszło, prawda?
O czym on mówił?
HOSTEL BONITA
Cóż...
Skoro tu mieszka, mógł mi o tym powiedzieć.
HOSTEL BONITA
Największe targi telekomunikacyjne na świecie, Mobile World Congress,
rozpoczęły się wczoraj w Barcelonie.
Bierze w nich udział około 2300 firm ze 190 krajów,
a bilety zostały wyprzedane już pierwszego dnia.
Od samego początku dużą uwagę przykuwa
soczewka kontaktowa typu smart od koreańskiej firmy J One.
Jej niespotykana poręczność
i ultrawysoka rozdzielczość, zbliżona do rozdzielczości ludzkiego oka,
czynią z niej idealne urządzenie
do doświadczania rzeczywistości rozszerzonej.
Technologię wypuścimy w przyszłym roku,
a sam produkt wejdzie na rynek w grudniu.
Opóźnienie nie jest spowodowane problemem z urządzeniem.
Potrzebujemy więcej czasu na opracowanie treści. Proszę o zrozumienie.
Francuska stacja FT1, mam do pana pytanie.
Yoo Jin-woo, prezes koreańskiego J One, wyjawił szczegółowe plany firmy,
oświadczając, że ich soczewka będzie pierwszym urządzeniem,
które skutecznie skomercjalizuje technologię rzeczywistości rozszerzonej.
Co jest powodem opóźnienia w opracowywaniu treści?
Nazywa się Jung Se-ju.
Skończył zawodówkę, ale jest aktualnie bezrobotny.
Za dwa miesiące skończy 18 lat.
Wychodzisz?
- Tak. - Nara.
Spróbuj dogadywać się z przyjaciółmi
i dzwoń do nas często, dobrze?
Dobrze?
Na litość boską. Zakleił sobie usta?
To przecież twój wnuk.
Żaden wnuk tylko utrapienie.
Z trojga rodzeństwa jest średnim dzieckiem.
Ma babcię.
Uważaj na siebie i odbieraj telefon, dobra?
- Kiedy wrócisz? - Zobaczę.
Przynajmniej czasem do mnie napisz.
Wyszedł z domu, mówiąc, że jedzie na spotkanie do Barcelony,
ale do tej pory nie wrócił.
Ile czasu minęło?
Tydzień.
Rodzina się nie martwi?
Przecież skończył już szkołę, jest dorosły.
Z e-maili wynika, że rodzina dała sobie z nim spokój.
HOSTEL BONITA
- Dzień dobry. - Witam.
- Musisz być zmęczony. - W ogóle.
- Ciężko było nas znaleźć? - Nie, bez problemów.
- Blog pomógł. - Naprawdę?
- Tak. - To dobrze.
- Przyjechałeś z Sewilli? - Tak.
A co z siostrą? Masz coś?
O niej nie wiem zbyt dużo,
ale wiem, że prowadzi ten hostel
od czasu śmierci ich rodziców.
Min-ju, spóźnisz się do szkoły. Pospiesz się.
Robi wiele rzeczy.
Sprzedaje w hostelu jedzenie.
- Witam. - Dzień dobry.
Jeśli pójdziemy tędy kawałek dalej, dojdziemy na punkt widokowy.
Czeka tam na was zapierający dech w piersi widok.
Dacie radę!
Oto Mirador de San Nicolás.
Turyści przychodzą tu, by zobaczyć panoramę miasta.
Fontanna spoczywa na 12 lwach...
Pracuje też jako przewodnik.
Jest także tłumaczką.
Mistrzu.
To wygląda dobrze?
- Mogę zerknąć? - Oczywiście.
Chwileczkę.
To powinno być bardziej gładkie.
Tak, mistrzu.
Zobaczmy.
Pracuje też w warsztacie lutniarza.
Dlaczego tak dużo pracuje?
Zapewne im się nie wiedzie.
Jest zapewne jedyną osobą w rodzinie, która może zarabiać.
Ma tylko babcię i nieletnie rodzeństwo.
- Musisz być zmęczony. Proszę. - Dziękuję.
A Hyeong-seok? Jeszcze nie kontaktował się z rodziną?
Nie. Chyba nawet nie wie, że on jest nieletni.
Sam nie powiedział.
Nie chciał być lekceważony. Dlatego mi też nie powiedział.
Masz coś jeszcze?
Na razie to wszystko. Spróbuję znaleźć coś jeszcze.
Dzięki. Wrócę do środka zobaczyć, co się dzieje.
Zjedz śniadanie.
Mieszka z babcią i dwiema siostrami.
Dzień dobry.
- Dzień dobry. - Witam.
Tak, witam.
Cześć.
Dzień dobry.
A pan to kto?
Zameldowałem się wczoraj w nocy w pokoju 601.
Pan z szóstego piętra. Chce pan śniadanie?
Tak. Mogę zapłacić po zjedzeniu?
Oczywiście. Proszę sobie usiąść.
Dobrze.
Jest jakiś jadłospis?
Nie ma. Zje pan to, co podamy.
Rozumiem. Dobrze, że nie muszę wybierać.
Wybory są męczące.
W jadłospisie mamy tylko jedną pozycję
przez ludzi takich jak pan.
Dziękuję. Potrafię być niezdecydowany.
Zupa z wodorostów z małżami. Wygląda na pyszną.
To specjalność mojej wnuczki.
Doprawdy?
Dziękuję za posiłek.
Przyjechał pan wczoraj?
Tak, późno w nocy.
Spotkaliśmy się już kiedyś?
- My? - Tak.
Wygląda pan znajomo.
Też tak myślę.
Nie jestem pewien. Minęliśmy się gdzieś?
- Skąd pan przyjechał? - Z Barcelony.
Więc to niemożliwe.
Hee-ju, siadaj.
Dobrze.
Tu jest wolne miejsce.
Jak jest w Barcelonie?
Jedziemy tam za dwa dni.
Byłem tam w interesach, więc niewiele widziałem.
- Przyjechał pan pociągiem? - Przyleciałem.
- Też powinniśmy polecieć. - Bilety są drogie.
Wszyscy lecą stąd do Barcelony.
- Teraz już nie kupimy biletów. - Czemu Se-ju nie odbiera?
Nie mogę się dodzwonić.
- Ma zepsuty telefon. - Odzywał się?
Tak, dzwonił do mnie wczoraj z budki.
Jak popsuł swój telefon?
- To kiedy wraca? - Dzisiaj.
Mówił, że będzie jechał pociągiem.
Nie chciał, żebym go odbierała.
O której przyjeżdża nocny pociąg?
- O ósmej. - Oglądałam występ.
Też chcę go obejrzeć.
- Naprawdę? Chcesz pójść? - Tak.
- Będzie nudny. - Dziękuję za śniadanie.
Skończył pan? Ledwo co pan zjadł.
Cóż...
Zapomniałem, że mam się z kimś rano spotkać.
Mogę zapłacić teraz?
Może pan, ale... Nie będzie pan jadł?
Chyba panu nie smakowało.
Nie. Jest bardzo dobre, ale jestem już spóźniony.
Co za szkoda.
Smacznego. Ja uciekam.
Skąd nagle ten pośpiech?
- Dobry! - Dzień dobry.
Wpadnij dziś do nas. Możesz używać toalety do woli.
Nie przyjdę. Nie jestem już na tym poziomie.
Panie Yoo! Jestem.
Szybko dotarłem, prawda?
Przyleciałem pierwszym lotem.
Nawet nie miałem czasu nic zjeść.
Wynająłem auto. Podoba się panu?
- Dawaj kluczyki. - Rety, nie.
Dokąd? Ja poprowadzę.
Zapomnij. Zajmiesz się czymś innym.
Idź się rozpakuj i zamów kwiaty.
Kwiaty? Komu je wysłać?
Właścicielce hostelu, w którym mieszkam.
Nazywa się Jung Hee-ju. Dołącz moją wizytówkę.
Teraz rozumiem, co się dzieje.
Zastanawiałem się, dlaczego pan tu przyleciał w środku nocy.
- Co? - Proszę pana.
- Chyba pan nie zapomniał. - Czego?
Postępowanie sądowe wciąż trwa.
Nie podpisał pan papierów rozwodowych.
Powinien się pan powstrzymać
- przed wiązaniem się z... - Ty dupku.
Niech pan nie robi niczego niestosownego.
Tu jest wielu Koreańczyków, a ludzie zawsze patrzą.
To ważny potencjalny partner biznesowy.
W ostateczności użyję swojego uroku.
Uroku? To może ja powinienem ją przekonać?
- Jesteś przystojny? - Przystojniejszy.
Wielkie nieba.
Jeong-hun, pomyśl nad tym.
Jeśli któryś z nas musiałby ją oczarować,
kto miałby to być?
Pomyśl. Pomiędzy nami dwoma.
Tak czy inaczej, wciąż jest pan żonaty.
Lepiej, bym ja to zrobił, bo jestem singlem i młodszy.
Singiel czy nie, i tak nie wyglądasz dobrze.
Co? Mama mówi, że jestem najprzystojniejszy w Sanggye-dong.
Jeong-hun.
Bez względu na rasę czy kulturę, twoja twarz
nigdy nie była uznana za „przystojną”.
Ani razu w całej historii ludzkości.
Powiedz to matce.
Nawet ona nie zmieni historii.
To dlatego ma pan tylu wrogów.
To twoja walizka?
Tak.
Wielka. Ciężko ci będzie.
Słucham?
Do zobaczenia.
Windy.
Gdzie jest winda?
Winda?
Nie.
Nie ma windy?
- Tu nie ma windy? - Nie.
Rozumiem.
Najwyraźniej dzwonił do mnie z budki, zanim wsiadł do pociągu.
Nie odzywa się, bo ma zepsuty telefon.
JIN-WOO
Dzięki Bogu.
Myślałem, że się rozmyślił i wrócił do Hyeong-seoka.
Czyli jednak przyjedzie.
Jadę właśnie na dworzec. Chcę z nim osobiście porozmawiać.
Rozmowa w hostelu to zły pomysł.
Dlaczego?
Jego siostra mnie nienawidzi.
Jak może cię już nienawidzić?
Jesteś tam od kilku godzin.
Gniewa się na mnie, bo dałem jej kilka porad.
- Popłakała się. - „Kilka porad”?
Twoje porady to nie porady.
Bez ogródek rzucasz ludziom niemiłe komentarze prosto w twarz.
Nawrzeszczałeś na nią?
Rety, niezły jesteś.
Będzie pan dzisiaj levelował?
To teraz nieistotne.
Chyba już się uzależniłem. Chcę znowu na to popatrzeć.
Tak świetnie mi wczoraj poszło?
Najfajniejsze było oglądanie, jak dostaje pan łomot.
Oczyszczające doświadczenie.
Nie niedoceniaj mnie. Przeszedłem na drugi poziom.
To czemu pan teraz nie gra?
Musimy znaleźć nowy miecz.
Spokojnie. Najpierw muszę się zająć Jung Se-ju.
Dowiedzmy się,
dlaczego odrzucił ofertę Hyeong-seoka na dziesięć miliardów.
Szanowni podróżni, pociąg wkrótce dojedzie do stacji Grenada.
Szanowni podróżni, następna stacja to Grenada.
Obudź się.
Dojeżdżamy do Grenady.
PRZYJAZDY, GRENADA 1 MINUTA
GRENADA
SANT VICENÇ DE CALDERS 5 MINUT
Jest tu inne wyjście?
PARK SEON-HO
- Halo? - I jak poszło?
- Coś tu nie gra. - Nie pojawił się?
Coś tu jest bardzo nie tak.
KWIACIARNIA W GRENADZIE
- Tak? - Przepraszam. Tu właścicielka.
A, tak. Proszę.
Gdzie jest ten pan...
Cóż, wyszedł.
Witam, będę z nim mieszkał. Dopiero co przyjechałem.
Możemy dostać dodatkowe łóżko?
- Zamierzacie tu zostać? - Chyba tak.
Nie prosił, bym go wymeldował.
Ale musicie się wymeldować.
Słucham?
Zapłacił tylko za jedną noc.
I proszę to wziąć.
Co to jest?
Zwracam mu pieniądze.
- Zwrot? - Będzie wiedział, gdy to dostanie.
Macie się wymeldować punktualnie do 11.00.
Chwileczkę. Może pani zaczekać?
- Halo? - Gdzie teraz jesteś?
- W pokoju. - Zejdź do holu
i spytaj panią Jung Hee-ju, gdzie jest jej brat.
Stoi obok mnie.
Kto? Pani Jung Hee-ju jest koło ciebie?
Ale upiera się co do zwrotu pieniędzy.
- Zwrotu? - Dam ją do telefonu.
Porozmawia z nim pani sama? Ja nie wiem, o co chodzi.
Tak?
Halo? Nie potrzebuję zwrotu. Dlaczego...
Nie, powinien pan dostać zwrot.
Było zbyt wiele problemów, dlatego nie mogę przyjąć pieniędzy.
Dałam pieniądze pana przyjacielowi.
I prawie nie ruszył pan śniadania. Za to też ich nie przyjmę.
Nie jestem nierzetelna.
- Widzi pani... - Musimy odnowić ten pokój.
Naprawić okna, sprawdzić instalację,
wyłapać myszy, więc proszę się wymeldować.
Wciąż jest pani zła. Przepraszam za moje zachowanie.
Czasami tracę nad sobą panowanie.
Nie jestem zła.
Wszystko, co pan powiedział, to prawda.
Dlatego ja także chcę powiedzieć coś prawdziwego.
To prawda, że dom jest zniszczony,
ale ja mam sumienie.
To ruina, ale ja jestem sumienna.
Proszę pamiętać. Dlatego zwracam panu pieniądze.
Żegnam.
Proszę zaczekać.
Mogę coś powiedzieć?
Nie dała mi pani dojść do...
To pan nie daje innym mówić.
- Co? - Powiedział pan wszystko,
co chciał, nie dopuszczając mnie do głosu.
Potraktował mnie pan jak osobę nierzetelną.
Ale ja mam sumienie.
Dlatego kazałam panu iść do hotelu.
Mówiłam, że to szóste piętro.
Mówiłam, że pokój jest brudny i żeby wziął pan inny.
Wszystko jasno powiedziałam.
To pan się uparł, że zostanie.
Więc dlaczego miałby pan traktować mnie jak oszusta?
I nie jestem leniwa. Zapewne jestem bardziej pracowita od pana.
Co pan o mnie wie, by tak mnie osądzać?
- To... - Proszę zabrać pieniądze.
Wiem, że ich pan potrzebuje.
Nosi pan podrobione buty i luksusowy zegarek,
i nie chce podrapać podrobionej walizki.
Chce pan jednoosobowego pokoju i najlepszej obsługi.
Ten stu bilionowy projekt mi nie zaimponował.
To było żenujące. Jest pan dość stary,
więc przykro mi, że jest pan tak wyniosły.
Nie wiedziałem, że jest pani tak elokwentna.
Ja też dopiero się o tym dowiedziałam.
Zegarek wygląda na podróbkę?
Tak, wygląda na zegarek z ulicy
kupiony za 30 euro.
- Szokujące. - Tym bardziej, że pan o tym nie wiedział.
Żegnam.
- Proszę. - Dobrze.
- Proszę się wymeldować do 11.00. - Dobrze.
Do widzenia.
Co się właśnie stało?
Jestem w szoku.
Ja tym bardziej, bo zapłaciłem za ten zegarek fortunę.
Przy okazji, ona chyba już tu nie wróci.
Jak zejdziesz na dół, znajdziesz młodszą siostrę.
Zapytaj ją. Jest rozsądniejsza.
A o co mam zapytać?
- Cześć. - Dzień dobry.
- Ty jesteś Min-ju? - Tak. A co?
- Co powiedziała? - Jej brat nie dzwonił.
Skoro nie przyjechał dziś, to przyjedzie jutro.
Nikt nie przejmuje się najstarszym synem w rodzinie?
To już ja bardziej się martwię.
Są do tego przyzwyczajeni.
Nieczęsto wraca do domu i nie ma z nim kontaktu.
Mam nas wymeldować?
Nie trudź się. Zaraz tam będę.
Wielkie nieba.
Wielkie nieba, witaj.
- Nie wierzę, że cię tu widzę. - Su-gyeong, czekaj.
Su-jin.
- Halo? Proszę pana? - Oddzwonię.
Minęło sporo czasu. W porządku?
Tak. A to niespodzianka.
Że też na siebie wpadliśmy. W Seulu to się nie zdarzyło.
To prawda.
Szmat czasu.
Tak, to prawda.
- Co cię tu sprowadza? - Praca.
Brzuch jest całkiem duży, prawda?
To zbyt oczywiste?
Nie wiedziałem o tym aż do teraz.
Naprawdę?
Myślałam, że już wiesz.
Nikt mi nie powiedział.
Na kiedy masz termin?
Na grudzień.
Rozumiem. Gratulacje.
Mówiłam, żeby jechać autem,
ale uparła się na pociąg.
Jest kapryśna jak kobieta w ciąży.
- Dokąd jedziecie? - Do Sewilli.
Pociągiem jedzie się jakieś dwie godziny.
Wrócimy wieczorem.
Podróżujesz z siostrą?
Nie, pojechałam z mężem w interesach.
Ale nagle musiał pojechać do Grenady.
Nie planowałyśmy tu przyjeżdżać.
Na początku chciałyśmy zostać w Barcelonie.
Ale przyjechałyśmy razem, bo nigdy nie byłyśmy w Grenadzie.
- Kiedy przyjechałyście? - Wczoraj rano.
A u ciebie
wszystko w porządku?
Co masz na myśli?
Byłam zaskoczona, gdy przeczytałam o tym w gazecie.
Czyli udało mi się.
Chciałem zaskoczyć ludzi.
Pierwszy rozwód jest najtrudniejszy. Drugi był łatwy.
Przetrwaliśmy rok. Nie starczy?
Robi się nudno.
Nie tak było w twoim przypadku?
Pociąg niedługo odjedzie.
Tak, idźcie. Miło było was spotkać. Udanej wycieczki.
Dzięki. Kiedy wyjeżdżasz?
Nie wiem. Mam jeszcze coś do zrobienia.
- Spotkajmy się w Korei. - Jasne.
Chodź, Su-jin.
Nie sądziłam, że tak na niego wpadnę.
Nie widziałam go od trzech lat.
Ale wcale się nie zmienił.
Jest taki sam.
Pojechałam z nim w interesach.
Ale nagle musiał pojechać do Grenady.
Nie planowałyśmy tu przyjeżdżać.
- Kiedy przyjechałyście? - Wczoraj rano.
TO 27. LOGOWANIE ZINU
Miał nie grać.
Co on robi?
Powinien szukać Jung Se-ju. Dlaczego gra?
ZINU JEST OBECNIE NA POZIOMIE 2
ODBIERZ NOWĄ BROŃ, UŻYWAJĄC KLUCZA WOJOWNIKA
ROZEJRZYJ SIĘ PO WIOSCE
ZALOGOWAŁ SIĘ NOWY GRACZ
Nowy gracz?
Ktoś musiał wejść na serwer.
Kto?
WYSZUKAĆ NOWEGO GRACZA?
ZAKOŃCZONO
DZIELNICA SACROMONTE 5,5 KM OD OBECNEJ POZYCJI
4,5 KM OD OBECNEJ POZYCJI
Czy to nie Jung Se-ju? To chyba on.
Czemu nie wrócił do domu, skoro jest w Grenadzie?
Każdy programista chce sprawdzić swoją grę.
Jest jakby jego dzieckiem,
więc będzie chciał sprawdzić, czy nie ma żadnych problemów.
Albo ma jakieś nowe pomysły.
1,9 KM
1,8 KM OD OBECNEJ POZYCJI
1,1 KM OD OBECNEJ POZYCJI
800 M OD OBECNEJ POZYCJI
STRAŻNIK ARAGONU
Co to jest?
Cholera, tego się nie spodziewałem.
STRAŻNIK ARAGONU
- To nie jest pan Cha? - Co?
DR CHA: POZIOM 4, ATAK 380 OBRONA 395, MIECZ MNICHA
STRAŻNICY ARAGONU: POZIOM 1 DR CHA: POZIOM 4
TRAFIENIE KRYTYCZNE, ŻYCIE -300
POKONAŁEŚ WSZYSTKICH STRAŻNIKÓW ARAGONU
DOŚWIADCZENIE +150, ATAK +10, OBRONA +5
WYKRYTO NOWEGO GRACZA
Ten dupek to Cha Hyeong-seok.
Mój przyjaciel i współzałożyciel mojej firmy.
Teraz nie jest już żadnym z nich.
POWITAJ GRACZA
NAWIĄŻ KONTAKT Z GRACZEM I ZDOBĄDŹ PUNKTY DOŚWIADCZENIA
Patrzcie, kto to.
Skąd wiesz?
Myślałem, że nikt nie wie o grze.
Na tym polu nie ma tajemnic.
Jeśli ty wiesz, ja też wiem.
Jin-woo, zostaw ten projekt.
Gra się skończyła.
Skończyła?
Tak, już po wszystkim.
Wczoraj do mnie zadzwonił.
Powiedział, że nigdy nie podpisze z tobą umowy.
Umowa wciąż jest na stole,
ale uwierzę w twoje kłamstwo
i powiem ci, co będzie dalej.
Powiedzmy, że miałeś szczęście i kupiłeś tę grę.
Ale będziesz mnie potrzebował,
bo to ja mam soczewki.
Neword nigdy ich nie zdobędzie,
bo ci na to nie pozwolę.
Więc musisz wiedzieć,
że biliony, które zainwestujesz w rozwój tej gry,
pójdą na marne.
Daję ci wcześniej znać,
żebyś nie robił sobie nadziei co do połączenia z nami sił.
Nie jesteś wyłącznym właścicielem J One Holdings.
Ale mam prawo blokowania umów.
Czy prezes nie powinien przede wszystkim dbać o zyski firmy?
Istnieją wyjątki ważniejsze od zysków.
Ciebie za taki uważam.
Na pewno o tym wiesz.
Będziesz wyjątkiem do dnia mojej śmierci.
Więc przestań marzyć i tracić pieniądze.
Zająłbyś się lepiej własną żoną.
Nie powinieneś pozwalać ciężarnej żonie
samej jeździć pociągami.
W życiu mierzyłem się z nim sześć razy.
Mój wynik to trzy wygrane i trzy porażki.
Najboleśniejszą przegraną jest jednak to,
że odebrał mi żonę.
GRACZE MOGĄ STAĆ SIĘ PRZYJACIÓŁMI BĄDŹ WROGAMI
CZY CHCESZ ZAWRZEĆ PAKT?
OBYDWAJ GRACZE ODRZUCILI PAKT
OD TERAZ JESTEŚCIE SWOIMI WROGAMI
MOŻESZ POJEDYNKOWAĆ SIĘ Z WROGIEM W KAŻDEJ CHWILI
WYGRYWAJ POJEDYNKI, BY ZYSKAĆ PUNKTY DOŚWIADCZENIA
ZINU: POZIOM 2 ATAK 114, OBRONA 134
DR CHA: POZIOM 4 ATAK 390, OBRONA 400
Walczymy?
Nigdy tego nie robiłem.
Pojedynek z innym graczem.
ZINU: POZIOM 2 ATAK 114, OBRONA 134
Cóż za niespodziewana okazja.
Pan Cha ma wyższy poziom i lepszą broń.
Dlatego mówiłem, żeby znalazł nowy miecz.
Co będzie, jak pójdzie na całość?
ZINU: POZIOM 2 ATAK 114, OBRONA 134
Halo?
Jin-woo.
Nie rób tego. Odpuść.
Czemu nie?
To nie czas na pojedynek.
Wiemy, że też nie kontaktował się z Jung Se-ju, więc jest dobrze.
A teraz odpuść.
Ale ten kretyn mnie prowokuje.
Nie bądź dziecinny i odpuść.
„Dziecinny” mam na drugie. Nie wiesz?
Posłuchaj.
Nie wygra pan tego. Proszę.
Doskonale wiem, że on ma dwie lewe ręce.
W grach wideo liczy się ekwipunek,
a nie tężyzna fizyczna.
Pana miecz nie dorównuje jego.
Zginie pan od samego draśnięcia.
To będzie upokarzające.
Zaczynaj.
Czy ja mam?
ZINU OPUŚCIŁ GRĘ
Co ty robisz?
Wycofujesz się?
Masz wyższy poziom, a tylko fiuty walczą ze słabszymi.
Bądź w okolicy. Zadzwonię do ciebie.
Ile tu zostaniesz?
Czeka nas pojedynek,
więc zadzwoń!
Dam ci fory.
Co się dzieje? Jin-woo był w grze.
Mnie się pytasz? Idiota!
Szlag.
Słuchaj.
Wygląda na to, że chłopak do niego dzwonił,
więc sprawdź, czy się dogadali.
Od trzech lat mój życiowy cel jest prosty.
Zabiorę dla siebie wszystko, czegokolwiek zapragnie Hyeong-seok.
Im bardziej on tego pragnie, tym bardziej chcę to dostać.
Dlatego...
Spotkałem się tutaj z panem Cha Hyeong-seokiem.
Zna go pan, prawda?
Jesteście przyjaciółmi.
W chwili, gdy o nim wspomniał,
byłem już zdecydowany.
To wystarczający powód, by zdobyć tę grę.
KONTAKTY
DZWONI A
Halo? Teraz Hyeong-seok...
Patent? Jeszcze nie sprawdziłem.
Naprawdę?
To nasze siódme starcie
i wygram je bez względu na wszystko.
Zrobię wszystko, by wygrać.
Tak, to ja, proszę pana.
Gdzie jest pani Jung?
W kuchni z przyjacielem.
Teraz? Oczywiście.
Co za dupek.
Patrzył na ciebie z góry, bo jesteś młodą kobietą.
Na pewno tylko stałaś i płakałaś.
Tym razem powiedziałam mu od serca.
Co powiedziałaś?
Miałam zamiar odpuścić, ale nie mogłam.
To było tak wkurzające.
Oddałam pieniądze i kazałam znikać.
- Serio? - Tak. Chwilę temu.
Co dokładnie mu powiedziałaś?
Nawet nie pamiętam. To, co przyszło mi do głowy.
Ze złości wykrzyczałam wszystko.
A co on na to?
Że dobrze mówię.
- I? - I...
Tylko mnie słuchał, a myślałam, że wpadnie w szał.
To dlatego takim dupkom należy odpłacać pięknym za nadobne.
Inaczej wejdą ci na głowę.
On tylko słuchał, co było dziwne.
Gdzie się podział jego temperament?
Zniechęcił się. Nie widzisz tego?
Tak należy postępować z dupkami.
Przestań milczeć i płakać w tajemnicy.
A niby kiedy ja tak robiłam?
Tu pani jest.
Tak. Już pan wychodzi?
Nie o to chodzi.
Miałem dać pani moją wizytówkę,
ale wcześniej nie miałem okazji.
Dzień dobry, nazywam się Seo Jeong-hun.
Rozumiem.
Weźmie pani wizytówkę?
A, oczywiście.
J One Holdings?
Czy to nie jest wielka firma inwestycyjna?
Słyszał pan o nas.
Jesteśmy największą firmą w naszej branży.
Pewnie, że słyszałem. Mówią o was w wiadomościach.
Dlaczego mi to pan daje?
Pan prezes chciałby się z panią spotkać
i porozmawiać.
Ze mną?
Tak.
Ale dlaczego?
Kto to dokładnie jest?
Człowiek z pokoju 601.
Że co?
Ten pan z podrobionym zegarkiem, butami i całą resztą.
To mój szef.
Słucham?
Mówi pan o panie Yoo Jin-woo? Tym prezesie?
- Więc go pan zna. - To naprawdę on?
Pan Yoo Jin-woo mieszka w pokoju 601?
Facet, z którym rozmawiałaś. Czy to był Yoo Jin-woo?
YOO JIN-WOO
ZDJĘCIA YOO JIN-WOO
Czemu powiedziałam, że to podróby?
Gdyby nie to, byłoby w porządku. To wszystko wina babci.
Powiedziała, że on nosi same podróby.
Wiedziałam. Tak myślałam, że to oryginały.
Nie myliłam się na początku.
Proszę cię. Bądź na bieżąco z wiadomościami z Korei.
Nie oglądasz ich.
Przecież i tak tam nie wracam, więc po co?
Widzisz? Wiedziałem, że jego żoną jest Go Yu-ra.
- A kto to? - Nie znasz tej aktorki?
Jest bardzo ładna.
- Rozwodzą się. - Jest rozwiedziony?
Jeszcze nie.
Go Yu-ra złożyła pozew.
To jego drugie małżeństwo. Znowu się rozwodzi.
Poważnie? Jest z Hollywood czy co?
Dlaczego chce się ze mną spotkać?
Myślisz, że mnie pozwie za obrazę?
Jeśli tak, będzie to dowód jego małostkowości.
O kurczę. To naprawdę on. To takie absurdalne.
Nie wygląda, jakby chciał cię pozwać.
Przepraszam za spóźnienie.
Nie szkodzi. Sama dopiero przyszłam.
Może uściśniemy sobie ręce?
By się pogodzić.
Dobrze.
Bardzo przepraszam za poranek.
Ostatnio jestem zestresowany. Proszę się nie gniewać.
Nie. To ja powinnam przeprosić. Miał pan zupełną rację.
- Mimo wszystko byłem nieuprzejmy. - Ja też nie byłam zbyt uprzejma.
Nie oglądam wiadomości. Nie wiedziałam, że jest pan znany.
Wcześniej wygadywałam bzdury.
Ten zegarek to nie podróbka.
Wiem. Oczywiście, że nie.
Z bliska faktycznie wygląda inaczej.
Tak czy inaczej, liczę, że zapomni pani o poranku.
Zwykle nie jestem taki podły.
Proszę o to samo.
Zwykle nie tracę tak panowania nad sobą. Przyrzekam.
Zapomnimy o tym, skoro jest to niemiłe dla nas obojga?
Oczywiście.
Udawajmy więc, że mamy utratę pamięci.
Utratę pamięci? Brzmi świetnie.
Od tej chwili zapominamy o dzisiejszym poranku.
A co się dziś rano stało?
Proszę usiąść.
A kim pan jest?
Dzień dobry, nazywam się Kim Sang-beom.
To mój bliski przyjaciel.
- Rozumiem. Miło mi. - Witam.
Nie jest zbyt bystra.
Nie wiem, o co chodzi, ale też przyszedłem na to spotkanie.
Nie zgadzam się.
Słucham?
Spotkanie dotyczy tylko nas. Proszę zostawić nas samych.
Ze mną też można rozmawiać.
Jesteśmy blisko. Praktycznie jak rodzina.
Ale formalnie rodziną nie jesteście.
Proszę?
Nie ufam ludziom, którzy używają
słowa „praktycznie”.
Nie podoba mi się. Obecnie ciężko zaufać nawet rodzinie.
Skoro wie pan, kim jestem, zapewne mnie pan sprawdził.
Ożeniłem się dwukrotnie. Dwukrotna klapa.
Pierwsza, bo zostałem zdradzony przez żonę i najlepszego przyjaciela.
Drugie małżeństwo przetrwało rok.
Teraz żąda połowy mojego majątku.
Ma fioła na punkcie pieniędzy.
Sprawa potrwa zapewne dłużej niż samo małżeństwo.
Może to brzmi zbyt ostro, ale taka jest rzeczywistość.
Nie mam nikogo, kto byłby
„praktycznie” rodziną lub przyjacielem.
Nie wierzę w coś takiego.
Pani Jung, lepiej mu na razie nie ufać.
To, co mam do powiedzenia, może zupełnie odmienić pani życie.
Zmienione okoliczności mogą zmienić również relacje.
Zwłaszcza, gdy chodzi o pieniądze.
Dlatego będę rozmawiać tylko z panią Jung.
Idę. Do zobaczenia w warsztacie.
Dziękuję.
Proszę usiąść.
O co chodzi?
Pominę pewne kwestie,
ponieważ liczy się czas, i przejdę do rzeczy.
Z pewnością już pani wie, kim jestem.
Jestem inwestorem.
Kupuję dobry produkt, rozwijam go
i sprzedaję w dobrej cenie.
Ale czy wie pani, czemu jestem w Grenadzie?
Za jakiś rok Grenada będzie bardziej znana
z powodu czegoś innego niż Alhambra.
Czego?
- Magii. - „Magii”?
Zgadza się.
Od teraz Grenada będzie znana jako magiczne miasto.
Ogarnięci magią ludzie zaleją to miasto jak powódź.
Będą tu przebywać przez miesiąc, a nie przez kilka dni.
Bogaci ludzie mający czas i pieniądze
będą przyjeżdżać tutaj zamiast na gorące wyspy.
A dlaczego? Bo będą chcieli dobrze się bawić.
Na zabawę nie będą szczędzić grosza.
Dlatego dam pani radę.
Proszę zainstalować tę przeklętą windę.
Proszę nie łatać dziur ani naprawiać okien.
Radzę, by pani naprawiła cały budynek.
W sumie to niech pani go sprzeda i kupi jakiś hotel.
Tak, jakiś przyzwoity hotel.
Słucham?
Za jakiś rok to miasto ogarnie szaleństwo,
ponieważ braknie wolnych pokoi.
Jestem ekspertem, więc kiedy radzę zainwestować, powinna to pani zrobić.
Proszę kupić hotel, zatrudnić ludzi.
Wtedy zrobi pani, co zechce. Miłe życie, prawda?
O czym pani marzy?
Co by chciała pani zrobić, mając pieniądze?
Chwileczkę.
Jak mam kupić hotel?
Nie mam pieniędzy, by naprawić hostel.
Prawdę mówiąc, brałam kredyty na tę norę.
- Pieniądze do pani przyjdą. - Jak to możliwe?
Ktoś mógłby je pani dać.
- Kto? - A jak pani myśli?
To właśnie wydarzyło się mojego pierwszego dnia w Grenadzie.
A było to już rok temu.
Szanowni podróżni, następna stacja to Grenada.
NASTĘPNA STACJA: GRENADA
Rok temu,
co stało się z przyszłością, którą przewidywałem?
W połowie miałem rację.
I zupełnie się pomyliłem co do drugiej połowy.
Właściwie wcale nie planowałem tego robić,
ale rano zmieniłem zdanie.
Złożę pani ciekawą ofertę.
- Kupi pan mój hostel? - Tak.
Muszę go kupić teraz.
Zwlekanie nic nie da.
- Jeśli się nie podoba, może pani iść. - Nie.
Nie mogłem znaleźć pod Jung Se-ju. Sprawdziłem to i znalazłem.
- Spotkałaś tu Jin-woo, prawda? - Skąd to wiesz...
Co ci powiedział?
Pojedynkujmy się. Jestem gotowy.
Już jadę.
Pani Jung.
Gra pani na gitarze?
Nie jest pani dobra w grze na gitarze?
A nie mówiłem?
To miasto będzie znane jako magiczne miasto.