Sekreter Kim.
Efendim?
Bir daha...
...aklımı bulandırma demiştin.
Evet, şey...
Ben...
Aklını bulandırmak istiyorum.
Ne? Şey...
Lütfen yapma!
Son kez bak bana.
Hayır!
Sekreter Kim!
Sekreter Kim! Açıklayayım. Açıklayabilirim.
-Şöyle ki... -Şimdi hatırladım.
Kim olduğunuzu, nasıl bir insan olduğunuzu.
Nasıl yani?
Aynadaki yansımasından başkasını görmeyen narsistin tekisiniz.
Diğer herkes öz geçmişten ibaret sizin için.
"Beni arzulamak ne haddine!" Az önce bunu düşünerek beni ittiniz.
Büyük bir... Yanlış anlaşılma oldu.
Ama biliyor musunuz?
Artık biri bana "İlk öpücüğün ne zamandı?" diye sorduğunda
anaokulundayken Sang-chul adlı bir çocuğun şaka olsun diye öpmesiyle
şu an arasında gidip geleceğim.
Sekreter Kim.
-Başkan Yardımcısı. -Efendim?
-Ben yarın izinli olacağım. -Ne?
Yüzünüze bakabilir miyim bilmiyorum.
Hoşça kalın.
Dur!
Bu arada, şu an eve gidiyorum.
Sakın peşimden gelmeyin.
Ama o hiçbir şey sezmedi. Hiç faydası yok.
Böyle olmamalıydı.
Dudakları değer değmez itmiş demek.
Evet! Bunu...
...internette okudum, utanç vericiydi.
Neden böyle yapmış sizce?
Cinsel arzu bozukluğu gibi geldi.
Ne? Cinsel ne?
Şaşıracak bir şey yok.
Bizim üroloji kliniğine böyle sorunlarla gelen
bir sürü delikanlı var.
Fazla stresli olunca farkında olmadan bedenleri tepki veriyor.
Nasıl böyle bir şey söylersin?
Ne var? Cinsel bozukluk yaşamak suç mu?
-Bence ruhsal bir sorun. -Ne?
Öpüşmeden hemen önce öyle aşırı bir harekette bulunduğuna göre
kadınlarla veya öpüşmeyle ilgili bir travma olabilir. Ondan reddetmiştir.
Travma mı?
-Bir tur daha yapalım mı? -Ne güzel olur!
Ablalarım, durun! Benden bu kadar.
Ne? Bir tur daha içki içecektik.
Mazur görün. Yarın benim izin günüm.
Tam da o yüzden daha fazla içmelisin.
Böyle fırsat bir daha...
Olmaz.
Değerli izin günümü içki mahmurluğuyla ziyan edemem. Harika bir gün geçireceğim.
Görüşürüz!
Dikkatli git.
İnternette okuduğunu söylediği hikâye var ya...
Bence hikâyenin kahramanları Mi-so ve Başkan Yardımcısı.
Mi-so ve Başkan Yardımcısı mı?
Ne yani, o forslu herifin mi cinsel arzu bozukluğu var?
Forslularda da olabilir. Neden olmasın?
-Önemli olan o değil! -Tanrım!
Önemli olan, ikisinin arasında bir şeyler olması.
Öpüşmeden hemen önce öyle aşırı bir harekette bulunduğuna göre
kadınlarla veya öpüşmeyle ilgili bir travma olabilir.
Belki de... Bir sebebi vardır.
Varsa ne olmuş? Çok saçma!
Sekreter Kim, benimle öpüşmeyi beklerken çok heyecanlanmışsındır.
Beklentin kadar hayal kırıklığın da büyük olmuştur. Anlıyorum.
"Sekreter Kim, benimle öpüşmeyi beklerken..."
Sekreter Kim, özür dilerim.
Kolaya kaçmak en iyisi!
"Sekreter Kim, özür dilerim."
İlki zor oluyor, gerisi çorap söküğü.
Özür dilemek artık zor gelmiyor.
Başkan Yardımcısı: ''Sekreter Kim, özür dilerim."
Özür mü? Bir şey mi oldu ki?
Sanmıyorum.
Ne diyor bu?
O tatlı ve dinamik anı yok saymak mı istiyor?
Ne anlama geldiğini anlayamadım.
Ne yapsam?
Sekreter Kim geldi.
Bugün izinli olacağını söylemişti. Tabii, huzursuz olmuştur.
Burada ne işin var Bay Yang? Genelde dışarıda beklersin.
Evet ama Sekreter Kim benden...
...kravatınızı bağlamamı istedi.
Ne?
O yokken kravatınızı bağlayabilecek kimse yokmuş.
Hayır! Dur! Yaklaşma.
Güzel yaparım.
Olmaz!
-Kıpırdama. -İzin verin yapayım.
"Ölmeden Önce Tatilde Yapılacaklar Listesi"
Bugün anı yaşayarak mükemmel bir gün geçireceğim.
Önce, lunaparka gidip...
Başkan Yardımcısı.
Bunca zaman inek gibi çalıştığın için bu oyuncak ineği sana veriyorum.
Adı "Aferin".
Aferin, bugün seninle görüşmeyelim.
Bana birini hatırlatıyorsun.
Tanrım.
Gözlerini neden kapadın ki? Neden?
Çok utanıyorum!
Pardon, geciktim.
Olamaz. 14 dakika geciktin.
Özür dilerim.
Canım, Sekreter Kim yok diye kaytarmaya mı başladın?
Ondan değil. Bizimkiler geçen hafta Yang-pyung'a taşındılar da.
İş yerine bayağı uzak.
Ailevi meselelerinle ilgilenmiyorum. İşinin başına geç hemen.
Peki.
Bir ara emlakçıya gidip, yakınlarda bir ev bulup taşınacağım.
O zaman hiç geç kalmam.
İkamet meselelerinle ilgilenmiyorum. İşinin başına geç hemen!
Peki.
Sekreter kim neden izin aldı biliyor musun?
Bilmem. Bir şey mi var acaba?
-Bir şey yok. -Merhaba.
Burada olmayan birini konuşmak yerine her zamankinden iyi çalışın.
-Başüstüne. -Hiç merak etmeyin.
-Sonra görüşürüz. -Görüşürüz.
Çekilsene.
Merhaba.
Canım sıkıldı.
Jieun ne haber? Müsaitsen görüşelim mi?
Kreşte veli toplantısı mı var?
Eunmin, merhaba! Müsaitsen... Yüzüne dolgu mu yaptırdın?
Bol şans.
İşi bırakınca ne yapacağım ben?
Merhaba, ben geçen buluştuğunuz Mi-so Kim.
Kusura bakmayın ama şu 1994'teki kaçırılma olayını soracaktım.
Bir şey buldunuz mu acaba?
Evet! Önce onu bulacağım.
Merhaba.
Kimsiniz?
Geçen gün Başkan Yardımcısı ile görüşmeye gelmişsiniz, değil mi?
Evet.
KİTAP DİNLETİSİ TEKLİFİ
-Dinleti düzenleyecek yazar siz misiniz? -Evet.
-Morpheus? -Mo...
-Evet... -Merhaba.
Ben sizin hayranınızım.
Sizi yüz yüze görmek bir şeref.
Ne oluyor?
İzninizle...
Aman Tanrım. Bunca zaman neden saklandığını şimdi anladım.
Görünüşünün yazarlığını gölgelemesini istememiş.
O ortaya çıktığında benim de kalbim yerinden çıkıyordu.
Çok havalı. Tam yazar havası yok mu ama?
Ben kitaplarını pek beğenmiyorum. Sadece kızlar arasında popüler değil mi?
Ne demek istiyorsun?
Herkes sevdiği için en çok satanlar listesinde.
Aynen. Kitabın kapağını açmanla bitmesi bir oluyor.
Ama bu buraya ikinci gelişi.
Başkan Yardımcısı'nın arkadaşı mı acaba?
Sanmıyorum. Az önce havadaki gerilimi hissetmedin mi?
Olabilir... İyi de nereden tanışıyorlar ki?
Ben ikisinin büyük sırrını biliyorum.
Aslında onlar... Kardeş.
Ne?
Morpheus, Yumyung Grup'un en büyük oğlu.
Toplantıya gelmişken uğradım.
Teklifi gördüm, fena gelmedi.
Bana her şeyi söylemek zorunda değilsin.
Pek çok projeden sadece biri.
-Böyle konuşmak zorunda mısın? -Gerçekler.
Tabii, öyle. Senin için önemi yok Bay Mükemmel.
Ama bence annemle babam öyle düşünmüyor.
Birlikte çalıştığımız için çok mutlular.
Bu yüzden geldim.
Aramızın düzeldiğini sandıkları için mutlular.
O yüzden bundan sonra tatsızlık olmasın.
Bunu kendine söyle.
-Ne? -Tatsızlık çıkaran ben değilim.
Sekreter Kim nerede?
Şey... O bugün izinli.
Ben Morphein'in ilk üyelerindenim.
Rumuzum, "Morpheus Âşığı Ji-ah".
Hatırlıyor musunuz? Bir sürü gönderi paylaşmıştım.
Kusura bakmayın. Bundan sonra hatırlayacağım.
Ben de sonsuza dek hatırlayacağım.
Yazar Bey, imzanızı alabilir miyim?
-Adım Se-ra Bong. -Young-ok Lee.
-Bana da! -Bana da!
Lütfen!
Hangi ara aldın onu?
Hâlâ ambalajlı.
-Se-ra Bong. -Young-ok Lee.
"Morpheus Âşığı Ji-ah."
İmza lütfen.
İyi ki bugün izin almış.
Evet Sekreter Kim.
Programı ayarlarım.
Bu arada, bugün neler yapıyorsunuz?
Ne? Neden evde oturuyorsunuz ki?
Peki. Bir şey olursa yine arayın.
Bugün gezip tozması gerek.
Bir şey mi istediniz?
Bugünkü bütün programımı iptal et.
Peki.
Cevap yazan yok, yapacak bir şey yok...
Aslında böyle günlerde yapacak bir şeyin,
görüşecek kimsenin olmaması da Başkan Yardımcısı'nın suçu değil mi?
Her şeyimi ona göre ayarlamışım.
-Hay Başkan Yardımcısı'nın... -Beni mi çağırdın?
Tanrım, Başkan...
Yani, Başkan Yardımcısı, ne işiniz var burada?
Beni düşündüğünü bildiğim için geleyim dedim.
Bugün takılalım mı beraber?
-Ne? -Seninle takılmak için işten izin aldım.
Gerek yoktu. Bugün meşgulüm.
Öylesine dolanıyor gibisin. Neyle meşgulsün?
Dolanmakla meşgulüm.
Ne?
-Evde olduğumu nereden öğrendiniz? -Ji-ah'la telefon konuşmanızı duydum.
Dürüst ol. İçten içe seni görmeye gelmemi diliyordun, değil mi?
Her konuda iyi olduğu gibi yanlış anlama konusunda da iyisiniz.
Her konuda iyi olan bana güven. Bugün seni eğlendireceğim.
Bugün meşgulüm.
Bu mahalle dışında uzak bir yere gitmeyi düşünüyorum.
Pijamayla mı?
Bana telafi etme şansı ver.
Bilhassa sana özel...
...bir program ayarladım.
Lüks bir restoranda orkestra eşliğinde yemek.
Biraz yatla dolaşacağız.
Nehir kıyısından helikoptere binip havaalanına uçacağız, sonra Japonya'ya.
Gece atıştırmalığı olarak suşi yiyip döneceğiz.
Bir saniye!
Bunları yapmayacağım.
Neden?
Bugün benim izin günüm. Ne istersem onu yaparım.
Asla sizin için bir şey yapmayacağım.
O zaman ne istediğini söyle, ben uyayım.
-Uyamazsınız. -Uyarım.
-Uyamazsınız. -Uyarım dedim.
Madem öyle...
-Ne? Otobüs gezisi mi istiyorsun? -Evet.
Avrupa ya da Akdeniz gezisi de değil,
rastgele otobüse atlayıp Seul'u turlamak, öyle mi?
Evet.
Sekreter Kim, benim tersime gitmeye çalışma, istediğin bir şey, yap.
Bunu gerçekten istiyorum.
Kalabalık bir otobüsteyken
bir otobüse atlayıp amaçsızca son durağa kadar gitmek istemişimdir hep.
Ama size zor gelir.
Tanımadığınız birinin sürdüğü araca binmek hoşunuza gitmez.
O yüzden beni hep şoförünüz yaparsınız.
Büyük ihtimalle size zor gelir.
-Tamam, gidelim hadi. -Emin misiniz?
-Bugün sana uyacağım demiştim. -Sahiden mi?
Bugün benden. İki kişi lütfen.
Yetersiz bakiye.
Böyle küçük düşürücü bilgileri de söylüyorlar mı?
Ben veririm. Buyurun.
Benim gibi uzun boyluları düşünmeden tasarlamışlar.
Şunu tutsanıza.
-Geç buraya otur. -Yok, siz...
...oturmayın, ben otururum.
Gördün mü? Yok artık. Bacakları amma çelimsizmiş.
Madem böyle yapacaktınız, siz otursaydınız.
Bacakları pelte gibi.
-Güneş daha batmadı. -Evet.
Hava da sıcak, tavuk bira yapalım mı?
Üzgünüm ama benim işim var.
Emlakçıya gideceğim. Yarın görüşürüz.
Görüşürüz.
-İkimiz gidelim mi? -Yok, kalsın.
Tanrım! Müdür Gwi-nam Go!
Şuraya tavuk bira yapmaya gidiyoruz, bizimle gelir misiniz?
-Az önce "Yok, kalsın." diyordun. -Alakası yok!
Gelirsiniz, değil mi? Bütün günün stresini atalım.
Bence stres atmanın en iyi yolu çalışmaktır.
İşini kusursuzca bitirmek kadar stres attıran bir şey yoktur.
Size afiyet olsun.
-Bir dahakine... -Tamam o zaman.
-Hadi biz tavuk bira yapmaya gidelim. -Yok, kalsın.
Az önce ferahlamak için gidelim diyordun ama.
Öyle bir şey demedim! Gwi-nam Go ile gideceğimi söyledim, seninle değil.
Çok budalasın.
Ne küstah şu Müdür Bong! Keşke bir tane çakabilsem.
-Temiz ve güzel. Hemen taşınabilir miyim? -Tabii.
Çatıya bakmak ister misiniz? Manzarası harikadır.
Çatıyı da kullanabilir miyim?
Elbette. Ortak kullanım.
Çatı katında bir bey yaşıyor.
Küçük bir sebze bahçesi yapmış, marul ve kiraz domates yetiştiriyor.
Bayağı maharetli biri herhâlde.
Hem maharetli hem tutumlu.
Öyle iş bitirici ki normalde 50.000 won olan kirayı
pazarlık yapıp 42.000 won'a düşürdü.
Öyle mi?
-Cevaplamam gerek. Siz önden buyurun. -Peki.
Yine söküldü.
Başka takımım olmadığı için iyice yıprandı.
Sen de mücadele ediyorsun.
Gwi-nam...
İnanamıyorum!
Ne yapıyorsunuz siz? Beni takip mi ettiniz?
-Ne? Hayır, ben... -Evet! Bir tane takım elbisem var!
Takip etmeye değer miydi?
Takip etmedim! Ev bakıyorum.
Ne?
İzninizle o zaman.
Durun!
İşkolik, ateşli
ve Yumyung Grup'un en popüler erkeği imajımı zedelerseniz
bunu yanınıza bırakmam.
Merak etmeyin.
Bir şey soracağım.
Düğmeye ne oldu? O gün düşürmüştünüz.
Acil durumlar için...
...bir sürü almıştım.
Bu kadar yol gelecek kadar güzel mi yemekleri?
Benim favorim. Şurası!
DOMUZ DERİSİ, AL GİT
"Al Git" mi? Gerçekten eve gitmek istedim.
Gidin o zaman.
Senin gittiğin yere gidiyorum.
Bugün sana uyacağım demiştim.
-Buraya iki tane lütfen! -Tamam.
Yesenize.
Tanrım!
Size vermedim diye mi tekme attınız?
Hayır, yanlış anladın.
Favori restoranın burası mı?
Aslında daha çok, ailem yemeğe buraya gelirdi.
Borç içinde olduğumuz için
Kore eti yemeye gidemiyorduk.
Anladım.
Baban nasıl biridir?
Bugün çok soru soruyorsunuz.
-Rockçı'dır. -Ne?
Bir grupta gitarist.
Nakwon Çarşısı'nda bir enstrüman dükkânı işletirken dolandırıldığını söylemiştim.
Evet, o yüzden erken yaşta çalışmaya başlamışsın.
Evet. Sonra da ablamların eğitim masraflarını karşılamak için
işçilik yapmaya başladı ve yaralandı.
Tefeciden borç alınca iyice dibe vurdu.
Bunlar, kendini ona uymayan bir kalıba sokmak istediğinden oldu.
Ama şimdi sevdiği işi yaptığı için mutluyum.
Ablalarım da hayallerini gerçekleştirdi.
Aileni hiç suçlamadın mı?
Hayır. Bilerek yapmadılar sonuçta.
Hayatta sıkıntı çekmenin değerli olduğunu söylerler
ama öyle değil.
Sıkıntı çekerek kendini kaybediyorsun sadece.
Her durumda en önemli olan sensin.
Her durumda en önemli ve öncelikli olanın kendin olduğunu sakın unutma.
Neden gülüyorsun?
Dokuz sene gerçekten de uzun bir zaman.
Bir narsistin sözleri beni rahatlatır oldu.
Narsist mi?
Ayıp oluyor.
Buyurun hadi.
-Ver, ben pişiririm. -Ne?
Bugün izinlisin. Sana uyacağımı söylemiştim.
Pekâlâ, sırada ne var?
Bilmem.
Ne tatlı.
Hâlâ oyuncak seviyorsun.
Bunu size söylemiş miydim?
Anketi hatırlasana.
Sevgilinden kocaman bir oyuncak almak istediğini yazmışsın.
Doğru ya. Hatırladım.
-Bir kere deneyebilir miyim? -Tabii.
Hadi bakalım.
Güzel!
Daha birinci deneme.
Bugün seni seçtim.
Ne şanssızlık! Daha ısınmadım.
Bu sefer tamam.
Çekil şuradan. Daha fazla izlemeye dayanamayacağım.
Oldukça zor. Almak kolay değil.
İzlerken prensibini çözdüm. Önemli olan açı...
...ve zamanlama. İşte böyle!
Makinenin prensibini çözmekle oynamak farklı şeyler.
Açıklama yapmaktan odaklanamadım.
Tam açı ve dikkatli zamanlama. Şimdi!
Hadi bakalım.
Bu sefer olsun lütfen!
Bir kerecik daha!
Olmalı... Olmalı!
-Bu makine ne kadar? -Başkan Yardımcısı.
-Gidelim artık. -Ne kadar bu...
-Para bozdurup bir kere daha... -Olmaz, hiç sanmıyorum.
Yarın işe gelecek misin?
Elbette.
Tekrar sizin için çalışma rutinime döneceğim.
-Yarın görüşürüz öyleyse. -Peki.
Aferin, eve iyi sahip çık.
Nasılsınız?
İyiyim. Hayat dolu, neşeli ve iyiyim.
Dün şehir dışında olduğum için ancak dönebiliyorum.
Bahsettiğiniz 1994'teki kaçırılma olayı...
-Evet. -Onun aradığınız olay olduğunu sanmıyorum.
ama Yumyung Grup'un başkanının oğlu 1994'te dört gün süreyle kaçırılmış.
Olay, şimdi lunapark olan kentsel dönüşüm bölgesinde gerçekleşmiş.
Kentsel dönüşüm bölgesi mi?
Evet, bilgi verilmesini önlediklerinden
o zamanlar dördüncü sınıfta olduğu elde olan tek bilgi.
Büyük oğlan da o zamanlar dördüncü sınıftaymış.
Dördüncü sınıfta pek mutlu değildim.
Başkan Yardımcısı, dokuz yaşında ikinci sınıfta oluyorsunuz yalnız.
Dördüncü sınıftaydım. Çok zeki olduğum için iki sınıf atladım.
Ağabeyimle aynı sınıftaydım.
Hayır, Başkan Yardımcısı da o zamanlar dördüncü sınıftaydı.
Sekreter Kim!
-Ne düşünüyorsun? -Merhaba.
Atla hadi.
-Gidiyoruz. -Şey... Başkan Park.
Ne? Kaçırılma mı?
Evet.
Başkan Yardımcısı'ndan duyduğunuz bir şey var mı acaba?
Uzun süredir arkadaşız.
Öyle bir şeyden bahsetmedi.
Çocukluğundan çok az söz etti zaten.
Yani siz de bilmiyorsunuz.
Evet.
Peki bu olayı neden araştırdığını sorabilir miyim?
Tam hatırlamıyorum
ama bir gün boyunca boş bir evde tutulmuştum.
Ne?
O gün yanımda benden büyük bir çocuk vardı.
Sanırım o, Başkan Yardımcısı.
O zamanlar Young-jun ve ağabeyi dördüncü sınıftaymış.
Adını bilmiyor musun?
Söyledi ama hatırlayamıyorum...
Peki neden Young-jun olduğunu düşünüyorsun?
-Mi-so Kim. -Buyurun?
Dünyada en nefret ettiğim şey örümcekler demiştiniz.
Kablo bağları da benim için öyle.
Artık kullanmayın lütfen.
-Deminden beri niye... -Hayır..
Hissediyorum.
Neden kendisine sormuyorsunuz?
Onu da düşündüm elbette ama...
Şu ana kadar tek kelime etmemesinin bir sebebi vardır.
Hoş olmayan, acı veren bir hatıra.
Soramam.
Sanırım onu bulduğum için mutlu olacağım.
Bir de...
Bunları hiç konuşmamış olalım.
Merak etme.
Dediğin gibi, dokuz sene tek kelime etmediğine göre
bir sebebi vardır.
Sekreter Kim! Dün güzel bir izin günü geçirdiniz mi?
Evet.
Bugün erken geldi. Dün izinli olduğu için çok işi varmış.
Neden öyle bakıyor bana?
Yakışıklı yüzümü aşındıracak.
Gerçi bakışlarla aşınacak olsa şimdiye yüzüm kalmazdı.
Beni mi çağırdınız?
Evet, çalışma odamda bir sürü kitap olduğu için
okumadığım kitapları kaldırmak istiyorum.
Tabii.
-Ne zaman müsait olursun? -Ne zaman isterseniz.
-Bu akşam nasıl? -Olur.
Niye böyle yardımseversin?
Siz bana yardım ettiğiniz için elimden geleni yapmaya çalışıyorum.
Ne?
Başkan Yardımcısı.
Söylemek istediğin bir şey mi var?
Tekrar karşılaştığımıza çok sevindim.
Ben de.
Sonra görüşürüz.
Daha dün ayrıldığımız hâlde beni gördüğüne seviniyor.
Bana âşık mı oluyor ne?
Ne? Neden gülüyorlar?
Sinir oluyorum!
Benim hakkımda mı konuşuyorlar?
İnanması zor ama tek bir tane!
-Ji-ah Kim. -Tanrım!
Bir bakar mısınız?
Ne? Neden...
İnanamıyorum, şunlara bak...
-Benim hakkımda konuşuyordunuz, değil mi? -Ne?
-Hayır, konuşmuyorduk. -Konuşuyordunuz.
"İnanması zor ama tek bir tane." dediniz.
-Tek bir tane takım elbisem var yani. -Hayır.
Bir stajyer kafeteryada yemek yiyip çok beğenmişti.
"İnanması zor ama Kore'de kafeteryada otel şefi çalıştıran
tek bir şirket var." diyordum.
O zaman neden bana bakıp güldünüz?
Ben hep gülümserim.
Neyse, dikkatli olun. Gözüm üzerinizde.
Ne oluyor? Ne konuştunuz?
Hiç.
Hiç mi?
Yoksa Gwi-nam Go ile aranda bir şey mi var?
Sinirimi bozması dışında bir şey yok.
Ne diyorsun sen?
Yemekli toplantıya mı gidiyorsunuz? Araba hazır.
Kişisel bir randevu, sen gelme, rahat rahat yemene bak.
Başüstüne. Bir saniye!
Kravatınız yamulmuş.
Çok geç fark ettiğim için özür dilerim.
Neyi?
Kravatınızı.
Sekreter Kim'in nesi var?
Bugün çok tuhaf davranıyor.
Bana olan hisleri üç kat yoğunlaşmış gibi.
Dün gece çok iyi davranmamdan mı etkilendi acaba?
Bu sefer tamam.
Bir de oyuncak kazansaydım iyice kontrolden çıkacaktı.
O zaman hisleri on kat yoğunlaşırdı.
Evet!
Hiç beceremiyor.
-Az önce ne dediniz siz? -Beceremiyorsun!
Çekil artık Bay İşsiz.
Ne? Bay İşsiz mi?
Evet. Annem işe gitmeyenler işsizdir demişti.
Kim olduğumu bilmiyorsunuz.
Evinizdeki aletlerin, oynadığınız oyuncakların
en az bir iki tanesi benim şirketinden çıkmıştır.
Yani kısacası, ben zenginim.
Zenginsen neden oyuncak kazanmaya çalışıyorsun?
Haklı. İstesen 100 tane alırsın.
Hayır. O zaman adil bir oyun olmaz.
Kendin kazanacaksın ki bir kıymeti olsun.
Tamam, susun artık! Odaklanma zamanı.
Lütfen...
Sekreter Kim.
Sürpriz misafirin var.
Efendim?
Dün eğlenceli bir izin günü yaşattığın için.
Adı, "Beni Hatırla."
Vay canına, bu...
Hatırlamadığım için özür dilerim.
Duygulanmanı anlıyorum ama bir pelüş oyuncak için ağlıyorsun.
Sekreter Kim...
Kahve alacağız, siz de içer misiniz?
Olur. Yok, kendim gidip alırım.
Sonra görüşürüz.
Gözlerini yaşartacak kadar etkileyici miydi?
Üç latte, üç americano lütfen.
Kardeşim, ben eve gitmek istiyorum.
Mi-so, bırak ağlamayı. Leziz bir şey vereceğim sana.
Leziz bir şey mi?
Al bakalım, karamela.
Bunu yedikten sonra ağlamayacaksın. Söz ver.
Afiyet olsun.
Ben alsaydım keşke.
Karamela da mı aldınız?
Birisi için.
Kim? Flörtünüz mü?
Hep böyle diyorsun sen de.
Sadece minnettar olduğum biri.
Beni hatırlamaz gerçi ama.
Haberiniz var mı?
Morphein'deki bir arkadaşımdan mesaj aldım.
Bizim Morpheus çocukken kaçırılmış galiba.
Ne?
Ünlü olmadan önce bir bloga yazmış.
Hemen silmiş ama bazı hayranları kaydetmiş.
Olamaz...
Görebilir miyim?
"İnsanların terk ettiği bir kentsel dönüşüm bölgesinde
burnuma bir çimento kokusu geldi.
Siyah demir kapı gıcırdayarak açıldı.
Bal peteği desenli buzlu camlı bir kapıydı.
Oturma odasındaki iplere bakarak dua ettim.
Onlara elimi uzatıp oturma odasından kaçabilsem keşke.
Sahibini kaybetmiş bir oyuncak tavşan gibi.
Terk edilmiş, canlılığımı kaybetmiştim."
-Kardeşim. -Aptalsın sen.
Değilim.
Beş yaşındayım ama okumam Mal-hui ablamdan daha iyi.
Yine görmeye geleceğim seni.
Sahi mi? Beni görmeye gelecek misin?
Adını asla unutmayacağım.
Senin adın Lee...
Yine söyleyemiyorsun.
Adım Lee Sung...
Doğru.
Lee Sung...
Lee Sung-yeon.
Evet, oydu.
Kaçırılan ağabeyimdi.
Peki bir şey sorabilir miyim?
Ayak bileğinizdeki yara nasıl oldu?
Durduk yere bunu niye soruyorsun?
Belli ki unutmak istediğiniz kötü bir anınız var.
Bir de bileğinizde yara olunca sizsiniz sandım...
O yara...
Küçükken bir şekilde oldu işte.
O yüzden miydi?
Ne?
Aradığın çocuğun ben olduğumu düşündüğün için mi...
...bugün bana öyle bakıyordun?
Karıştırdığım için özür dilerim.
Nasılsın?
Sözleşme imzalamaya gelmişken uğrayayım dedim.
Dün de geldim ama sen yoktun.
İzinliydim.
Anladım...
Aramayı düşündüm
ama yüz yüze konuşmak daha iyi olur diye geldim.
Young-jun'la kardeş olduğumuzu söylemediğim için özür dilerim.
Mi-so, ne oldu? Her şey yolunda mı?
Yani biz orada birlikte kilitli kaldık, öyle mi?
Hiç hatırlamıyor musunuz?
Birlikteydik.
Aslında...
Kaçırılmanın şoku yüzünden her şeyi hatırlamıyorum.
Peki ne kadarını hatırlıyorsunuz?
Bildiğim kadarını anlatayım mı?
Evet.
Küçüklüğümüzden beri hiç anlaşamayız.
-Ne? -Young-jun.
Tıpkı şu anki gibi kendini beğenmişin tekiydi.
Her konuda çok iyiydi ve hızlı öğrenirdi.
Beni sürekli onunla kıyaslarlardı.
Ben dördüncü sınıftayken
o iki sınıf atladı ve aynı sınıfa düştük.
O kadar zekiydi ki
arkadaşlarımı kendi tarafına çekti.
Onlarla bir olup bana eziyet etti.
Ondan güçsüzüm diye benimle alay etti.
Ne?
Ağabeyimin arkadaşlarıyla kavga ederdim.
Kibirli olduğumu söyleyerek bana sataşırlardı.
Ama ağabeyinizin yanınızda olması sizin için iyi olmuştur.
Hayır. O daha beterdi.
Pisliğin tekiydi.
Bir gün beni kentsel dönüşüm bölgesine götürdü.
İçecek alacağını söyleyerek bekle deyip gitti.
Sonra geri dönmedi ve ben beklerken...
...kaçırıldım.
Başkan Yardımcısı. Tekrar karşılaştığımıza çok sevindim.
Çok geç fark ettiğim için özür dilerim.
Başkan Yardımcısı, ben geldim.
Tamam. Çalışma odasına git.
Peki. Önce revize edilecek olan kitapları ayıracağım.
SEKRETERLİK İÇİN ADAYLAR
ÖZ GEÇMİŞ: Mİ-SO KİM
Ne rüküşmüşüm.
Neden bunları yazmışım ki?
YAZARLIKTA BÜYÜK ÖDÜL RESİMDE İKİNCİLİK ÖDÜLÜ
Üniversite sınavında yüzde birlik kesimde olmanla övünmek mi istedin?
ÖZ GEÇMİŞ
NİTELİKLER, YABANCI DİLLER
AKADEMİK BURSLA 24 AY ULUSLARARASI STAJYERLİK
ÖZ GEÇMİŞ
Böyle insanlar dururken niye beni seçti ki?
Seni neden işe aldığımı...
...merak mı ediyorsun?
Efendim?
Evet.
Mi-so'ydun çünkü.
Mi-so Kim'din.
Planın var mı?
-Bil bakalım ben kimim. -Ne yapıyorsun?
Bir şey mi?
Birbirinize karşı duygularınız var ama çıkmıyorsunuz.
Eskileri öğrenmek yerine benimle yeni anılar edinse daha iyi olur.
Burada olmamın sebebi...
-Birlik ve beraberlik? -Hayır.
"Aramızda bir şey var"ın bitişi, flörtün başlangıcı.
Ne?
Alt yazı çevirmeni: Ahmet Neşeli