คุณสงสัยเหรอ ว่าทำไมผมถึงเลือกจ้างคุณตอนนั้น
อะไรนะคะ
ค่ะ
เพราะเป็นมีโซไง
เพราะเป็นคิมมีโซยังไงล่ะ
หมายความว่ายังไงคะ...
คุณรู้จักฉันมาก่อนหน้านั้นเหรอคะ
ไม่เลย
ฉันสงสัยมาตลอดเลย
ตอนที่ฉันเป็นพนักงานชั่วคราว ที่แผนกกิจการทั่วไป
รุ่นพี่ที่ทำงานด้วยกัน แนะนำให้ฉันไปเป็นเลขาทำงานที่ต่างประเทศ
ฉันไม่เคยคิดว่าจะได้รับเลือก แต่แล้วฉันก็ถูกเลือก มันแปลกมากเลยนะ
ฉันอยากรู้ว่าคุณหมายความว่ายังไง
ผมไม่ได้หมายความว่าอะไรทั้งนั้น
ผมแค่จ้างคุณเพราะว่ามันคือคุณ
คิมมีโซเป็น...
ผู้สมัครที่แย่ที่สุด
อะไรนะคะ
ผมพยายามจะเลือกคน ที่จะไปลำบากด้วยกันกับผมที่อเมริกา
คนที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมเกินไปคงทำไม่ได้แน่
ผมก็เลยเลือกคนที่มีคุณสมบัติน้อยที่สุด
และเป็นคนที่ไม่ลาออกจากงานง่ายๆ หรือเป็นคนที่บริษัทอื่นคงไม่จ้าง
ฉันนึกว่าจะมีเหตุผลอะไรที่พิเศษซะอีก
ถ้างั้น ราตรีสวัสดิ์ค่ะ
คุณได้ไปคุยกับ...
พี่ชายของผมเรื่องความทรงจำเก่าๆ รึเปล่า
ผมเห็นพวกคุณอยู่ด้วยกันก่อนหน้านี้
เออคือ...
คุณรู้สึกยังไงบ้าง ที่หาตัวพี่ชายที่แอบปลื้มตอนเด็กเจอเสียที
ฉันก็ดีใจนะคะและ...
พูดตรงๆ ฉันไม่รู้สึกอะไรเลยค่ะ
นั่นสินะ
เขาคงจะเล่าให้คุณฟังเกี่ยวกับเรื่องผม
ผมเป็นคนทิ้งเขาไว้ที่นั่นเองแหละ
เขาก็เลยถูกลักพาตัวไป
ค่ะ
ฉันยังได้ยินมาอีกว่า ความทรงจำในเวลานั้นของคุณได้ถูกลบเลือนไป
ความทรงจำที่ถูกลบเลือนไป...
ฉันเดาว่ามันคงเจ็บปวดมาก จนทำให้คุณอยากที่จะลืมมันไปสินะ
ดังนั้นอย่าโทษตัวเองเลยนะ
ฉันควรกลับบ้านได้แล้ว เจอกันพรุ่งนี้นะคะ
(ถึง พี่ชายที่ฉันรัก)
(ฉันเล่นซ่อนหากับพวกพี่สาวและฉันก็หาทุกคนเจอ ฉันก็จะหาพี่ให้เจอด้วยเหมือนกัน)
(เรซูเม คิม มีโซ)
คุณรู้จักฉันมาก่อนหน้านั้นเหรอคะ
- ชอบดื่มไหมคะ - ไม่เท่าไรน่ะค่ะ...
- ลองดื่มดูสิ - ฉันดื่มไม่เป็นจริงๆ ค่ะ...
- ชน - ชน
- ผมตั้งตารอที่จะได้ร่วมงานกันนะ - ฉันก็เช่นกันค่ะ
ท่านผู้บริหาร
ครับ มีอะไรงั้นเหรอ
คือคุณไม่ต้องลำบากมาร่วมงานสังสรรค์นี่ก็ได้ครับ
ไม่เป็นไร มันก็เป็นส่วนหนึ่งของงานน่ะนะ
ผมก็ดีใจที่ได้มาที่นี่
ชื่ออะไรครับ
อ๋อ ชื่อคิมมีโซค่ะ
- คุณคิมมีโซ - ค่ะ
รู้ไหมว่าผมเป็นใคร
ค่ะ ลูกชายของท่านประธาน
ฉันพูดผิดไปไหมคะ
ไม่ คุณพูดถูกแล้วละ
- คุณคิมมีโซ ชน - ค่ะ
- ชน - ให้ฉันรินให้นะ
(ผู้บริหาร อียองจุน)
โอเค ดีเลยนะ
เรื่องที่จะรับสมัครเลขา ที่จะไปทำงานที่ต่างประเทศ
มีพนักงานชั่วคราวผู้หญิงคนหนึ่ง ที่แผนกกิจการทั่วไป
ไปแนะนำเธอให้มาสมัครตำแหน่งนี้นะ
โอ้ ได้เลยครับ
สวัสดีค่ะ ท่านบริหาร
ฉันชื่อคิมมีโซ จะมาเริ่มทำงาน เป็นเลขาให้คุณอย่างเป็นทางการค่ะ
ฉันจะทำให้ดีที่สุด และฉันตั้งหน้าตั้งตารอที่จะได้ร่วมงานกับคุณค่ะ
ครับ คุณคิมมีโซ ผมก็เช่นกัน
- คุณเงยหน้าขึ้นมาได้แล้ว - คะ
อ๋อค่ะ
ไม่ใช่ยองจุน แต่เป็นพี่ชายของเขาเหรอ
ค่ะ เป็นพี่ชายของเขา ที่ฉันเฝ้าตามหามาตลอด
งั้นคุณก็ผิดหวังนิดหน่อยสินะ ใช่ไหม
ว่าไงนะคะ คุณพูดว่าอะไรนะ
มันไม่ใช่เขา แต่ดันเป็นพี่ชายของเขา ที่คุณเฝ้าตามหามาตลอด
คุณดูเหมือนจะผิดหวังเล็กน้อยนะ
เหรอคะ
เปล่านะคะ ไม่ใช่แบบนั้นเลย
ยังไงก็ตาม ฉันอยากบอกกับคุณตรงๆ
ช่วยแกล้งทำเป็นว่าไม่รู้เรื่องนี้ด้วยแล้วกันนะคะ
ถ้างั้น ไปก่อนนะคะ
ไม่ใช่ยองจุน แต่เป็นพี่ชายของเขา
ดูเหมือนว่าเขาจะเสียเปรียบแล้วสินะ
ครับ ท่านผู้อำนวยการชเว มื้อเที่ยงเหรอครับ ไม่ว่างน่ะครับ
ครับ การประชุมตอนเช้า อาจจะนานกว่านั้น ครับผม
แล้วเอกสารต่างๆ สำหรับการประชุมอยู่ไหนนะ เลขาซอล
เลขาซอล!
เหนื่อยจริงๆ เลย พรุ่งนี้ฉันอยากพักจริงๆ เลยนะ
ใช่แล้วละ ต้องไปเข้าค่ายเวิร์กชอปสุดสัปดาห์ ด้วยเหรอเนี่ย ไม่ชอบเอาซะเลย
แต่มันก็มีแค่ปีละครั้งเอง สำหรับความสมานสามัคคีกันนะ
เราควรไปกัน อีกเรื่องหนึ่ง หอศิลป์น่ะ
เป็นโปรเจกต์ที่ท่านรองประธานให้ความสำคัญ ถ้าเราช่วยกันระหว่างตอนที่ไปค่ายเวิร์กชอป
เขาจะพอใจมากๆ เลยละ ไม่ต้องบอกก็รู้
ถูกไหมล่ะ
ก็แค่เขียนมันลงไปในกำหนดการ
แต่พอเราไปที่นั่นกัน เราก็จะได้ไปสูดอากาศที่บริสุทธิ์
และก็ดื่มฉลองกัน รู้ไหม
ได้พักผ่อนหย่อนใจกันตามสบาย นั่นต่างหากที่จะเกิดขึ้น
คงเจ๋งเลยละนะ ถ้าได้ดื่มและสูดอากาศที่บริสุทธิ์ไปพร้อมๆ กัน
- ฉันอยากไปด้วยจังเลย - ก็ไปด้วยกันสิ เลขาซอล
ไปกับเราด้วยกันเลย
- จริงเหรอคะ - ครับ
งั้นฉันจะไปซื้อ พวกเนื้อกับเครื่องดื่มต่างๆ แล้วกันนะคะ
ว้าว!
ผมไม่เคยเห็นคุณกระตือรือร้นแบบนี้มาก่อนเลยนะ
พวกคุณเห็นเลขาซอล... อยู่นี่เอง
ผมกำลังตามหาคุณอยู่เลยนะ
- คุณน่าจะโทรตามฉันนะคะ - ก็คุณไม่ได้เอามือถือติดไปด้วยนี่
มีอะไรเหรอคะ
เอาแฟ้มเอกสารตรวจสอบบัญชีของบริษัท ยูมยองกรุ๊ปสำหรับการประชุมให้ผมหน่อย
ท่านผู้อำนวยการคะ ประชุมวันศุกร์นะคะ
ก็วันนี้วันศุกร์ไม่ใช่เหรอ
- ใช่ - ใช่ วันนี้วันศุกร์
อุ๊ย จริงด้วย ตายแล้ว!
งั้นเจอกันพรุ่งนี้นะคะ
คุณคงหงุดหงิดใจมากเลยสินะครับ
ไม่หรอก เธอชอบทำผิดพลาดวันละครั้ง จนผมชินแล้วละ
แล้วเจอกันนะ
ทำผิดพลาดวันละครั้งเลยเหรอ
ลูกจ๋า เมื่อไรจะมีเวลาให้แม่บ้างล่ะ
เมื่อวานนี้ลูกออกไปนอกบ้านทั้งวันเลยนะ
โทษทีน่ะครับ ผมไปเจอคนสำคัญคนหนึ่งมา
คนสำคัญเหรอ
แฟนของลูกเหรอ
อาจจะใช่ก็ได้นะครับ
อีกแล้วสินะ เจ้าชู้จริงๆ
ครั้งนี้ไม่เหมือนกันครับ
ผมรู้สึกได้เลยว่าเธอกับผม ถูกฟ้าลิขิตให้มาพบเจอกันน่ะครับ
คำพูดนี่ช่างหยาดเยิ้มจังเลยนะ เพราะลูกเราเป็นนักเขียนรึเปล่านะ
ผมก็รู้สึกเหมือนกันว่าคุณกับผมก็ถูกฟ้าลิขิต
ให้มาพบเจอกันในท้ายที่สุด
แต่ฉันอยากให้เรา ถูกฟ้าลิขิตมาไม่ให้พบเจอกันเลยมากกว่า
ค่ะ คุณนักเขียน
อะไรนะคะ มื้อกลางวันเหรอคะ
เมื่อวานเราไม่ค่อยมีเวลาได้คุยกันเท่าที่ควร เพราะมันกะทันหันไปหน่อยนะครับ
แต่ดูเหมือนเรามีเรื่องต้องคุยกันเยอะแยะเลย
นี่เป็นรายงานประจำสัปดาห์ค่ะ
และก็...
และอะไร
และก็จีอาจะไปประชุมบริษัทนิวเคกรุ๊ปกับคุณค่ะ
ส่วนที่เหลือก็ไม่มีตารางงานอะไรแล้ว...
ฉันขอไปทานมื้อกลางวันคนเดียวได้ไหมคะ
ต้องไปไหนเหรอ
คุณนักเขียนอีซองยอน ชวนฉันไปทานมื้อกลางวันด้วยกันค่ะ
- โอเค - ค่ะ ขอตัวนะคะ
เมื่อคืนคุณนอนหลับสนิทไหม ผมนอนไม่ค่อยหลับเลย
อะไรนะคะ
ผมนอนไม่หลับน่ะครับ
กับความจริงที่ว่าตอนนั้น ผมไม่ได้อยู่คนเดียวในสถานที่มืดๆ และน่ากลัวนั่น
ผมรู้สึกสับสนนิดหน่อย
ฉันก็อึ้งเหมือนกันที่รู้ว่า คุณคือคนที่ฉันตามหามาตลอด
คุณอยากจะทำอะไรกับผมเหรอครับ เมื่อเจอผมแล้ว
ก็คุณบอกว่าคุณตามหาผมมานานมากแล้วนี่
ฉันก็แค่อยากตามหาคุณให้เจอเฉยๆ น่ะค่ะ
นั่นเป็นรักครั้งแรกของคุณเหรอครับ
ไม่เชิงน่ะค่ะ...
ถ้าผมไม่ใช่รักครั้งแรกของคุณ งั้นก็ช่วยรื้อฟื้นความทรงจำเก่าๆ ให้ผมทีได้ไหม
ท่านรองประธาน มาทำอะไรที่นี่คะ
คุณทำอะไรอยู่ เราต้องไปประชุมกับบริษัทนิวเคกรุ๊ปนะ
ฉันบอกคุณไปแล้วนี่คะว่าจีอาจะไปกับคุณ
คุณควรจะไปมากกว่า เพราะที่ผ่านมาคุณไปกับผมตลอด
พวกเขาอยากให้คนเดิมๆ ไป เพราะเรื่องการรักษาความปลอดภัย
คุณก็รู้
เหรอคะ
ใช่แล้ว
งั้นฉันไปก่อนนะคะ
ครับ คุณมีโซ เจอกันครับ
เลขาคิม ไปรอที่รถก่อน
ค่ะ
อย่านัดเจอเธออีก
อย่ามายุ่งกับเราเลยนะ
เราเหรอ
มันคือคำที่ไว้ใช้สำหรับเลขาคิมกับฉัน
เราทำงานมาด้วยกันเก้าปีแล้ว
รู้อะไรไหม
เธอเฝ้าตามหาฉันมานานมากกว่าเก้าปีอีกนะ
เธอหวังที่จะได้พบฉันมานานมากๆ
เราถูกฟ้าลิขิตให้มาเจอกัน อย่างที่เธอได้หวังเอาไว้
นี่นิยายเรื่องใหม่เหรอ
ดูเหมือนจะไปได้ดีเลยนะ
ไม่รู้สินะ
เดี๋ยวมาดูกันว่า มันจะเป็นเรื่องจริงหรือแค่ในนิยาย
เห็นเขาบอกว่าจะเจอคุณอีก มันคืออะไรน่ะ
โอ้ เรานัดกันจะไป แถวเขตพัฒนาใหม่หลังเลิกงานน่ะค่ะ
- แถวเขตพัฒนาใหม่เหรอ - ค่ะ
เราคงจะไปสถานที่จริงไม่ได้ เพราะที่ตรงนั้นเป็นพื้นที่ยูมยองแลนด์ไปแล้ว
เราก็เลยคิดว่าจะไปสถานที่ที่ใกล้เคียงที่สุด
แล้วเราอาจจะรื้อฟื้น ความทรงจำเก่าๆ กลับมาได้
- เราทั้งคู่อยากรื้อฟื้นความทรงจำเก่าๆ กลับมา - อย่าไปเลย
ผมบอกว่าอย่าไปยังไงล่ะ
ฉันอยากไปและ มีอะไรต่างๆ มากมายที่นั่นที่ฉันอยากรู้
อิ่มจังเลย ถั่วหมักอร่อยมากๆ ฉันกินไปตั้งสองชามเลยละ
กินไปตั้งเยอะ
- หวัดดีครับ - หวัดดีค่ะ
เพิ่งกินข้าวกลางวันกันเสร็จเหรอครับ
ค่ะ ฉันเพิ่งจะกินสลัดมาน่ะค่ะ
อะไรกัน นั่นมื้อเที่ยงของคุณเหรอคะ
ไม่นะ คุณควรกินให้ท้องอิ่มกว่านี้นะคะ
ผมชอบให้สมองเต็มไปด้วยความคิด มากกว่าท้องที่เต็มไปด้วยอาหาร
มันดีกว่าที่จะเข้าใจงานที่ได้รับมอบหมาย มากกว่าไปกินมื้อเที่ยงน่ะครับ
พรุ่งนี้เราจะไปเข้าค่ายเวิร์กชอปกัน คุณจะไปไหมคะ
ไม่ อย่า!
ไม่เป็นไรครับ ขอตัวก่อนนะ
นี่ คุณโกกวีนัม!
รู้ไหม ผมได้ข่าวมาน่ะนะ
อะไรครับ
คุณใช้เวลาทั้งอาทิตย์กับมันใช่ไหมครับ
- คุณบอกความลับผมไปเหรอ - อะไรคะ
ไม่ใช่จีอาหรอกนะ และมันเป็นความลับอะไรถึงขนาดนั้นครับ
คุณคิดว่าผมจะเอาไปยังงั้นเหรอ
ผมไม่ดื่มหรอกนะ ต่อให้คุณจะเอามาให้ผมก็ตาม ร่างกายผมมีพลังความเร่าร้อนมากมายอยู่แล้ว
ดื่มอะไรครับ
รู้ไหม คุณโกกวีนัม
ผมประหลาดใจมากที่คุณ ทำงานจนดึกดื่นทุกคืนทั้งอาทิตย์
มันคือเครื่องดื่มโสมที่แม่คุณส่งมาให้ จากที่บ้านใช่ไหมล่ะ
ผมได้ยินมาว่าที่คุณทำได้ เพราะเครื่องดื่มโสมนั่นใช่ไหม
เครื่องดื่มโสม คุณกำลังพูดถึงมันอยู่นี่เอง
ให้ตายเถอะ
แล้วคุณมีความลับอีกอย่างเหรอครับ
ไม่ครับ ถูกแล้วละ เครื่องดื่มโสมนั่นละครับ
ผมพูดถูกไหม โทรไปหาแม่คุณให้บ่อยๆ สิครับ
ผมน่าจะไปเข้าค่ายเวิร์กชอปด้วยนะ เพื่อที่จะได้เข้าใจงานที่ได้รับหมอบหมายให้ดีขึ้น
เยี่ยมเลยค่ะ!
ท่านรองประธาน รู้ใช่ไหมคะว่า วันนี้คุณมีนัดมื้อค่ำน่ะค่ะ
เลขายางจะไปกับคุณเองค่ะ
แล้วคุณล่ะ ไปค้นหาความทรงจำกับพี่ชายที่รักเหรอ
อะไรนะคะ
ก็...
อย่าไปเลย อย่าไปนะ
อย่าไป
ถ้างั้นฉันน่าจะไปได้แล้ว
ไปไหนล่ะ อะไร ย้อนไปในความทรงจำเหรอไง
เธอควรที่จะต้องสร้างความทรงจำใหม่ ขึ้นมากับฉัน ไม่ใช่ไปค้นหาความทรงจำเก่าๆ
ฉันเพิ่งออกมาค่ะ เดี๋ยวจะเรียกแท็กซี่ไป
มีอะไรเหรอ นายยกเลิกงานปาร์ตี้ และขอให้ฉันมาออกกำลังกายกับนายเนี่ยนะ
วันนี้ฉันไม่อยากไปฟังเรื่องไร้สาระอะไรพวกนั้น
เป็นอะไรไป
ก็...
- เดาสิว่าใคร - นายทำอะไรน่ะ
- เลิกปิดตาฉันได้แล้ว - เดาสิว่าใคร ลองเดาดู
โต๊ะทำงานของนายได้ถูกย้าย ออกจากออฟฟิศแน่ ถ้านายยังไม่เอามือออก
ไม่ๆ ฉันไม่เอาออกแน่ เดาดูสิ
เดาสิว่าใคร คิดเหรอว่าฉันไม่รู้ว่านายเป็นใคร
นายคิดว่านายรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับฉัน แต่ฉันว่านายไม่รู้หรอก
อะไร
ฉันไม่ใช่แค่เพื่อนของนาย แต่เป็นถึงเพื่อนแท้ของนาย
ฉันไม่อยากให้นายเจ็บปวด
นี่เป็นที่ที่ใกล้เคียงที่สุดแล้ว พอจำอะไรได้บ้างไหม
ไม่เลยครับ
ผู้หญิงที่ลักพาตัวเรามา เป็นเมียน้อยของผู้ชายที่แต่งงานแล้ว
เธอทำแท้งก่อนที่เขาจะเลิกกับเธอไป
และเธอทำไปเพราะความโกรธแค้น
ค่ะ ตอนนี้ฉันจำได้แล้วว่า มีคนอื่นอีกคนที่อยู่ที่นั่นนอกเหนือจากเรา
คุณจำได้ไหมว่าเราออกไปจากบ้านนั่นได้ยังไง
ฉันก็จำไม่ได้อย่างละเอียดมากนัก
เราหนีออกมากันแล้วจับมือกันแน่นเลย
ฉันจำได้ว่าคุณพาฉันกลับบ้าน
ผมพาคุณกลับไปบ้านเหรอ
อีกอย่างหนึ่ง...
คุณเรียกผมว่าอะไรเหรอ
พี่ชายค่ะ...
งั้นคุณช่วยเรียกผมแบบนั้นอีกได้ไหม
จะได้คุยกันแบบไม่ต้องมีพิธีรีตองมากนัก
นี่ ยองจุน นายทำได้แค่นี้เองเหรอ
นายควรยืดขาเตะออกมา ให้ไกลๆ หน่อยสิ ไปเรียนหน่อยก็ดีนะ
มาซ้อมกันหน่อยไหมล่ะ
โทษทีนะ
มีอะไรเหรอ ทำไมดูนายอารมณ์ไม่ดีเลย
ฉันไม่อยากปล่อยไปน่ะ
แน่นอน นายไม่ควรปล่อยไป ก็เลขาคิมเลยนี่
หมายความว่าไง ไม่ได้เกี่ยวกับเธอเลย
หยุดพล่ามได้แล้ว! ไอ้เจ้านายปากแข็ง
มันไม่ใช่เรื่องเพื่อนเก่าของญาตินายหรอกนะ
เมื่อไรนายจะพูดออกมาตรงๆ สักที
ทีนี้ไว้ใจฉันและก็เล่ามาให้หมดทุกอย่างได้แล้ว
เล่ามาให้ชัดๆ แบบผู้ชายอกสามศอก
- เปล่า คือมัน... - นายแก้ตัวไปแก้ตัวมาอีกแล้วนะ
ไปสารภาพความรู้สึกและเอาเธอมาให้ได้
มีความรู้สึกบางอย่างระหว่างนายกับเธอ มันต้องหยุดได้แล้ว
- บางอย่างเหรอ - ถ้าไม่ใช่ แล้วมันคืออะไร
มีความรู้สึกต่อกัน แต่ดันไม่เดตกันเนี่ยนะ
แล้วอย่างนี้จะให้คิดว่ายังไง
ไปซะ
ไปบอกความรู้สึกที่นายมีให้เธอได้รับรู้ นายคืออียองจุนนะเว้ย!
นายไม่เคยปล่อยให้สิ่งต่างๆ หรือธุรกิจ ที่นายอยากได้หลุดมือไป นายมันโคตรโหดไงล่ะ
- โคตรโหดเหรอ - ถอนคำพูดก็ได้
ไปได้แล้ว เจ้านาย
นี่คือไดอารีที่คุณขอดูค่ะ
(ถึง พี่ชายที่ฉันรัก)
หวังว่าจะทำให้คุณจำอะไรได้บ้างนะคะ
พูดก็พูดนะ ผมโทษยองจุนมาโดยตลอด
ผมคงจะไม่ทุกข์ทรมานแบบนี้ ถ้าไม่ใช่เป็นเพราะเขา
แต่ความรู้สึกนั้นมันจางหายไป เพราะคุณบอกว่าคุณอยู่ที่นั่นกับผมไงล่ะ
อะไรนะคะ
ผมสามารถแชร์ความรู้สึกนั่นกับคุณได้
ตอนนี้ผมเกิดรู้สึกขอบคุณเขาขึ้นมาแล้วละนะ
โทษทีนะคะ
ค่ะ ท่านรองประธาน
อะไรนะคะ เรื่องด่วนเลยเหรอคะ
นายไม่จำเป็นต้องพาเธอมาที่นี่ก็ได้
ฉันควรจะพามาน่ะ ฉันมารยาทดีพอ
งั้นนายก็ควรมีมารยาทพอที่จะกลับไปได้แล้ว เรากำลังยุ่งอยู่เพราะมีเรื่องด่วนเข้ามา
วันนี้นี่มีเรื่องด่วนบ่อยจังนะ
เป็นเพราะนายไร้ความสามารถเหรอ
ตรงกันข้ามเลย ฉันเต็มไปด้วยความสามารถ จนชอบมีคนมาท้าทายความสามารถของฉัน
โอ้ นายไม่รู้หรอกสินะว่าเป็นยังไง เพราะนายไม่ได้มีความสามารถขนาดนั้นใช่ไหม
คุณคงยุ่งอยู่เหมือนกัน กลับก่อนได้เลยนะคะ
ได้ครับ แล้วผมจะโทรหานะ มีโซ
- มีโซเหรอ - กลับดีๆ นะคะ พี่ซองยอน
พี่ซองยอนเหรอ
เรียกพี่เหรอ ทำไมเรียกเขาซะง่ายแบบนั้นเลย
ค่ะ ก็เขาไม่ใช่น้องนี่คะ
ว่าไงนะ
- ไปออฟฟิศกันดีกว่าค่ะ - ไม่
- ไม่ต้องไปแล้ว - ว่าไงนะคะ
ผมหิวสุดๆ เลย ทำรามยอนให้ผมกินหน่อย นั่นละคือเรื่องด่วนเลย
คุณทำอะไรของคุณ...
ผมเป็นใคร ผมคือคนที่ตัดสินใจ ทุกอย่างให้บริษัทยูมยองกรุ๊ปนะ
ผมสามารถส่งผลกระทบต่อพนักงานเป็นร้อย เป็นพันชีวิตและครอบครัวของพวกเขาด้วยนะ
แล้วยังไงคะ
และถ้าผมไม่มีสมาธิในการทำงาน นั่นมันไม่ถือว่าเรื่องด่วนของบริษัทเหรอ
ดังนั้นทำรามยอนให้ผมกินตอนนี้ซะ
นี่ไม่ใช่รามยอนที่ผมต้องการ
นี่ก็ไม่ใช่สถานการณ์ที่ฉันอยากอยู่
- ทำไมคุณต้องคอยรบกวนฉันด้วย - รบกวนเหรอ
คุณจะโผล่มาทุกครั้งเลย เวลาที่ฉันอยู่กับคุณซองยอน
ถ้าไม่รบกวน แล้วมันคืออะไรคะ
ฉันรู้ว่าพวกคุณไม่ค่อยชอบหน้ากัน แต่ว่า...
- ฉันอยากรื้อฟื้นความทรงจำเก่าๆ - ลืมมันไปซะ
อะไรนะคะ
ทำไมคอยแต่หมกมุ่นอยู่กับความทรงจำเก่าๆ คุณควรมองถึงอนาคตนะ
มันเป็นอดีตไปแล้ว มันสำคัญขนาดนั้นเลยเหรอ
เพื่อทำให้ผมโกรธเหรอ มีบางอย่างระหว่างเราอยู่นะ
บางอย่างอะไรคะ
ใช่ "บางอย่าง" มันอาจจะดูไม่มีอะไร แต่เป็น คำเดียวที่อธิบายถึงความรู้สึกที่ละเอียดอ่อน
ผมชอบคุณและคุณก็ชอบผม ซึ่งก็คือความรู้สึกบางอย่างระหว่างเรายังไงล่ะ
คือว่า...
คุณรับรู้ได้ถึง ความรู้สึกบางอย่างระหว่างเรา ใช่ไหม
แล้วยังไง พี่ชายคนที่คุณตามหาเหรอ
ความทรงจำเก่าๆ ที่คุณอยากรื้อฟื้นเหรอ หยาบคายไปหน่อยไหม
เกี๊ยวมาแล้วค่ะ
ฉันว่านี่คงไม่ใช่ที่ที่จะมาคุยเรื่องนี้กันค่ะ
คุณพาผมมาที่นี่นะ
เลขาคิม
ผมทั้งฉลาด หล่อ รวย และมีความสามารถรอบด้าน
ทีนี้ก็เลิกเล่นตัวซะ และแต่งงานกับผมได้แล้ว
ผมเคยขอให้คุณแต่งงานและเดตกับผม แต่ครั้งนี้มันต่างกันออกไป
ตอนนั้น...
ผมทำแบบนั้นเพราะไม่อยากให้คุณลาออก แต่ตอนนี้มันไม่ใช่แบบนั้น
ผมหมายความแบบนั้นจริงๆ
ดังนั้น มาหยุดเรื่องความรู้สึกอะไรบางอย่าง ระหว่างเรา แล้วออกเดตกันได้แล้ว
ฉันว่าไม่ดีกว่าค่ะ
ทำไมล่ะ
- คุณก็มีความรู้สึกบางอย่างกับผมไม่ใช่เหรอ - ใช่ค่ะ
แล้วทำไมถึงไม่อยากเดตด้วยกันล่ะ
ฉันไม่อยากเริ่มเดตกับคุณตอนนี้ค่ะ
คุณกำลังอยากเอาชนะ หึงหวง และกดดันฉันอยู่ตอนนี้ค่ะ
ฉันไม่ชอบอารมณ์และสถานการณ์แบบนี้เลย
อะไรนะ
ยังไงก็ตาม ฉันคิดว่า มันยังไม่ถึงเวลาค่ะ ขอตัวนะคะ
ไม่ ผมอยากเดตกับคุณตอนนี้เลย ตอนนี้!
นี่ฉันโดนผู้หญิงคนเดียวกันนี้ทิ้งมากี่ครั้งแล้วเนี่ย
เขาขอฉันแบบนั้นทุกครั้งได้ยังไงกันนะ
เลขาซอล วันนี้มาเป็นคนแรกเลยนะคะ
ค่ะ ฉันมักไปโรงเรียนสายเสมอ
ฉันไปโรงเรียนคนแรกแค่วันที่จะมีไปปิกนิกกัน
ไม่ใช่เรื่องที่จะมาอวดกันเลยนะ
เลขาซอล แล้วที่บอกว่า จะไปซื้ออาหารเครื่องดื่มมาล่ะ
เนื้อไง เราต้องมีมันนะ
นี่ไงคะ
ฉันไม่แน่ใจว่าชอบอะไรกันมั่ง ก็เลยซื้อมาทุกอย่างเลย
มีทั้งเนื้อหมูเกาหลี ส่วนท้อง สันคอ คอหมูแล้วก็ส่วนท้อง
ซื้อมาหมดเลยค่ะ
แล้วพวกผักล่ะ
นี่ไงคะ
เครื่องดื่มล่ะครับ
นี่ไง
- เยี่ยมไปเลย - ว้าว
ว้าว สุดยอดไปเลย
ที่สุดของที่สุดเลยนะ เจ้าแม่ปาร์ตี้ตัวจริงเสียงจริง
นั่นสินะ ถ้าเธอทำงานได้สุดยอดแบบนี้ เธอคงจะได้เป็นเลขาคิมดีๆ นี่เอง
ใช่แล้วละนะ
- ใช่เลย - สวัสดีครับ
คุณกวีนัม ทำไมคุณถึง ใส่สูทมาเข้าค่ายเวิร์กชอปล่ะครับ
เพราะผมคิดว่า มันก็เป็นส่วนหนึ่งของงานไงล่ะครับ
ก็ได้ ผมมีสูทอยู่ตัวเดียว ไม่ใช่เรื่องของคุณซะหน่อย
ตอนนี้ดูเหมือนมากันครบแล้ว ไปกันเลยไหมคะ
- ได้เลย - ไปกันเลย
เอาของขึ้นรถกันเลย
คุณคิมจีอา รู้ไหมว่า ทำไมผมถึงมาเข้าค่ายเวิร์กชอปด้วย
ทำไมคะ
- จะได้เห็นหอศิลป์ระหว่างทางกลับ... - ไม่ใช่
- ผมมาจับตาดูคุณยังไงล่ะ - ว่าไงนะคะ
ผมมีสูทอยู่ตัวเดียวและก็อยู่อย่างจนๆ...
ผมจะพูดว่าอย่างพอเพียงน่ะ ผมเป็นห่วงว่าคุณจะเอาผมไปนินทา
มันจะเป็นเรื่องใหญ่ ขนาดนั้นเลยเหรอคะ ถ้าทุกคนรู้
เรื่องใหญ่มากเลยละ
หนุ่มมาดดี บ้างาน และป๊อปที่สุดในบริษัท ชื่อเสียงเหล่านั้น
ผมไม่อยากให้ถูกทำลายไป ฉะนั้นก็...
ทำอะไรกันอยู่เนี่ย
กำลังไปครับ
- ขึ้นมาเลยค่ะ - ครับ
เขาเป็นอะไรของเขาเนี่ย
อร่อยจังเลย
คุณต้องลองกินอาหารพวกนี้ที่จุดพักรถดู
ทำไมไม่ลองกินดูบ้างคะ คุณลดน้ำหนักอยู่เหรอ
หยุดทำงานแล้วกินได้แล้วค่ะ อร่อยมากๆ เลยนะ
- ขอละ เอานี่ - ไม่เป็นไรครับ
ให้ตายสิ!
ทำยังไงดีล่ะเนี่ย มีสูทอยู่ตัวเดียวด้วย
อะไรนะคะ มีอยู่ตัวเดียวเหรอ ฉันนึกว่าคุณมีอยู่สิบตัว
ผมมีสิบตัวแต่ใส่เหมือนว่าผมมีอยู่ตัวเดียวน่ะ
อ๋อ เข้าใจแล้วค่ะ
ถอดออกมาสิคะ เดี๋ยวฉันทำความสะอาดให้นะ ขอโทษนะ ขอโทษมากๆ เลยค่ะ
นานจังเลยนะ
พอดีใช้เวลาตัดสินใจว่า จะเอาอุด้งหรือรามยอนดีน่ะ
ก็เลยนานไปหน่อย
ลองกินดูสิ ทุกคน ลองดูๆ
"อยากลองกินรามยอนดูไหมคะ"
ผู้หญิงชอบพูดแบบนี้เวลาจะจีบผู้ชายเลยนะ
ใช่แล้วล่ะ มันคือตอนที่ผู้หญิงอยากยั่วผู้ชายน่ะนะ
อยากลองกินรามยอนดูไหมคะ
รามยอนเหรอ
มันกลายเป็นความหมายยั่วยวนแบบนั้นได้ยังไงกัน
มันอาจจะแค่ถามเฉยๆ ว่า อยากกินรามยอนสักชามไหมก็ได้นะ
เราแค่พูดกันเล่นๆ เท่านั้นเอง ทำไมคุณต้องจริงจังแบบนั้นด้วย
ฉันดูจริงจังงั้นเหรอคะ
เปล่าสักหน่อยนะ
- ฉันงงไปเลยนะเมื่อกี้ - ฉันก็ด้วย
- เอาเลย - มากินกัน
อะไรกัน ฉันอยากเอาชนะและหึงหวงยังงั้นเหรอ
เธอคิดกับความรู้สึกที่จริงใจของฉันแบบนั้นเหรอ
อะไรน่ะ
- ทำแบบนี้นะ - โอเค
แล้วก็แบบนี้
เสร็จแล้วก็เลือกเอาอันหนึ่ง
- เรียบร้อย - ว้าว
แบบนี้
- สุดยอด - และดูนี่สิ
หวัดดี ฉันชื่อจีอา
- ส่งไปแล้ว - ส่งแล้วเหรอ
- ค่ะ - ไหนดูซิ
ส่งมาแล้ว
หวัดดี ฉันชื่อจีอา
ว้าว เจ๋งไปเลยนะ
มันคือเธอเลยละ สุดยอดมากๆ!
- สนุกไหมล่ะ - ใช่
เรานั่งเล่นกันแบบนี้ได้เลยคะ
ตามกำหนดการ มันได้เวลา เสนอแลกเปลี่ยนวิสัยทัศน์กันแล้วไม่ใช่เหรอคะ
ก็แค่ในเอกสารนี่ ใช่ไหมคะ เลขาคิม
ค่ะ ฉันคิดว่า มันเป็นการมาพักผ่อนหย่อนใจมากกว่านะ
ฉันอยากนั่งเล่นแบบนี้ทุกวันจังเลย
- ฉันก็คิดแบบนั้น ชอบจังเลย - ฉันด้วย
นี่คุณเริ่มดื่มตั้งแต่หัววันเลยเหรอคะ
ใช่แล้วละนะ เวลาดื่มนี่ มันจะดีที่สุดเลยนะถ้าได้ดื่มตั้งแต่หัววัน
ดื่มกันแค่พวกคุณเองเหรอ ไม่เอาน่า ไปจัดโต๊ะดื่มกันสำหรับทุกคนด้วยสิ
ฉันเห็นมีลำธารด้วยนะ
เราไปกันตรงนั้นและไปนั่งดื่มคุยสังสรรค์กันดีกว่า
คุณจะว่ายังไงคะ
ไม่ดีกว่าครับ ผมว่ามันจะดีกว่า ถ้าเรามานั่งแชร์ข้อมูลเรื่องหอศิลป์ด้วยกัน
ไปที่ลำธารกันดีกว่านะ!
ไปกันเลย
ไปกันเลย!
- จะดีเหรอครับ - เอาถังน้ำแข็งไปด้วยนะ มันจะได้ใช้แน่ๆ
อากาศดีจังเลยนะ
ข้างนอกนี่สดชื่นดีจังเลย
โชคดีจังที่พวกคุณมากันได้
ว้าว ไม่เห็นรถฆ่าเชื้อแบบนี้มานานมากแล้ว
รุ่นคุณเกิดทันด้วยเหรอ
แต่ก่อน เวลาที่รถแบบนี้แล่นผ่านมา
เด็กๆ ในหมู่บ้านก็จะออกมากัน และอ้าปากสูดกลิ่นเข้าไป
- เต็มๆ เลยนะ - แสบจริงๆ
- แสบตาเหลือเกิน - เร็วๆ ไปกันเถอะ
ทำไมถึงมาที่นี่ล่ะคะ
เหตุผลที่ผมมาที่นี่...
เลขายาง
เขาควรมาเข้าค่ายเวิร์กชอปด้วย เพราะเขาก็ทำงานที่ออฟฟิศเหมือนกันนี่
งั้นเขาก็มาคนเดียวก็ได้นี่คะ
ผมก็คิดอยู่นะ แต่พวกคุณก็คอยทำงานหนักเพื่อผม
ผมก็เลยคิดว่ามันคงมีความหมาย ถ้าผมมาที่นี่ด้วย
ถ้างั้นคุณก็จะค้างคืนที่นี่..
กับเราด้วยกันเหรอครับ
ใช่แล้ว
ใครกันล่ะที่ทำให้ทีมสุดยอดไร้ที่ติ
ก็ผมไงล่ะ อียองจุน
เป็นเกียรติมากๆ เลยครับ
- แน่นอนเลยนะ - เรายินดีกันมากๆ เลย
กำลังจะไปไหนกันเหรอ
เรากำลังจะไปดื่มกัน...
เปล่าน่ะครับ เราซื้อแตงโมมา และกำลังกลับไปที่พักครับ
เรากำลังจะกลับเข้าไปข้างในกัน และไปเสนอแลกเปลี่ยนวิสัยทัศน์กันน่ะครับ
ในฐานะที่เป็นทีมทีมหนึ่งในบริษัทยูมยองกรุ๊ป เราต้องการหารือกันถึงสิ่งที่เราตั้งเป้าไว้ครับ
ดีเลยนะ งั้นไปหารือกันได้เลย
- ครับ - ค่ะ ไปกันเลย
ใช่ ไปกันเลย
วิสัยทัศน์
จะทำยังไงดีล่ะเนี่ย ไม่คิดว่าจะต้องมาเขียนเรื่องวิสัยทัศน์แบบนี้
แล้วจะเขียนเสนออะไรดีล่ะเนี่ย
เลิกบ่นแล้วลงมือเขียนได้แล้วนะ
การเรียนรู้จากอดีต
ความพยายามในปัจจุบัน และวิสัยทัศน์ในอนาคต
ตั้งเป้าให้สูงเข้าไว้ แต่ก็ต้องอยู่บนพื้นฐานของความเป็นจริง
ฝันให้ไกลและทำให้ได้ ดีไหม แบบนั้นน่ะ
- ผู้จัดการชอง - ครับ
คุณเขียนเสร็จแล้วเหรอครับ
อะไรเนี่ย...
ไม่น่ามาที่นี่ด้วยเลย ไม่เคยคิดเลยว่าจะต้องมาเจออะไรแบบนี้
ใช่แล้ว มันควรจะต้องเป็นการเข้าค่ายเวิร์กชอป แบบหลอกๆ นี่ แต่นี่เราต้องมาทำกันจริงๆ
ใช่ เหมือนโดนลงโทษ มากกว่ามาทำกิจกรรมร่วมกัน
ก็นั่นสินะ
รู้ไหมทำไมผมถึงมาที่นี่
ก็คุณบอกเองว่าเพราะเลขายางนี่
ไม่ใช่ ไม่ใช่เพราะเลขายางหรอกนะ แต่เป็นเพราะเลขาคิมต่างหาก
ผมคิดเรื่องที่คุณปฏิเสธผมมาครั้งแล้วครั้งเล่า มันทำให้ผมนั่งไม่ติดจนต้องมาที่นี่
ผมมาที่นี่เพื่อทำให้คุณคิดถึงแต่เรื่องผมมั่ง
เผื่อว่าคุณเกิดคิดถึงแต่เรื่องพี่ชายที่รัก
รับพรจากผมเข้าไปในสมองของคุณซะ!
เลขาคิม คุณรู้ไหมว่า จุดประสงค์ของการมาเข้าค่ายเวิร์กชอปคืออะไร
อืม... เพื่อสร้าง ความสามัคคีและร่วมมือกันเหรอ
ไม่ใช่ เพื่อจบช่วงเวลา "มีบางอย่าง ระหว่างเรา" แล้วได้เวลาออกเดตกันแล้ว
อะไรนะคะ
เดี๋ยวคุณก็จะได้เห็น เราจะได้เป็นคู่รักกัน เมื่อการเข้าค่ายเวิร์กชอปนี่จบลงแล้ว
รักอะไรเหรอคะ
คุณเพิ่งบอกว่ารักอะไรสักอย่างนี่คะ
- อ๋อค่ะ คือ... - รักใคร่สามัคคียังไงล่ะ
เราทั้งหมดจะรักใคร่สามัคคีกัน เมื่อการเข้าค่ายจบลงแล้ว ซึ่งผมก็เลยมาที่นี่ไง
ค่ะ จริงแท้แน่นอน
ไปกันเถอะ พวกเขากำลังรอเราอยู่
ตอนนี้เราก็จะมาเสนอวิสัยทัศน์กัน
เอาละ ใครอยากเป็นคนแรกที่ออกมาเสนอก่อน
เข้าใจแล้ว ตบมือให้เธอกันหน่อยเร็ว
- ผู้จัดการบงอยากออกไปเสนอก่อน - ว่าไงนะ
ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย...
ฉันจะไม่ลืมปณิธานที่เคยได้ตั้งไว้ตั้งแต่แรก...
ฉันจะไม่ลืมความรู้สึกที่ได้ทำสิ่งนั้นให้สำเร็จ และไม่ลืมที่จะขอขึ้นเงินเดือน...
- ไม่ต้องพูดแล้ว กลับเข้ามานั่งเถอะ - ค่ะ ขอบคุณค่ะ
งั้นผมขอเป็นคนต่อไปนะครับ
นักจิตวิทยาอเมริกา เดวิด แม็กเคลแลนด์เคยกล่าวไว้ว่า
"เมื่อไรที่คุณได้รางวัลหรือรู้สึกปีติยินดีมากๆ
จากความสำเร็จของคุณในอดีต
คุณจะมีแรงบันดาลใจ ที่จะทำให้สำเร็จต่อไปอีกครั้ง"
จากทฤษฎีแรงบันดาลใจต่อความสำเร็จ
ผมจะลดจำนวนพีพีเอ็ม และเพิ่มซีเอสไอให้มากยิ่งขึ้น
ฉันรู้จักแต่วงทูพีเอ็ม แต่พีพีเอ็มคืออะไรเหรอ
และซีเอสไอนี่มาจากชื่อรายการซีเอสไอเหรอ
ฉะนั้น เพราะยุทธศาสตร์การทำงานที่แตกต่าง
ผมจะเป็นคนที่สามารถเสนอวางแผนงาน ที่ไม่เหมือนใครมาก่อนได้
- ฉันไม่ได้มาฟังเรื่องอะไรพวกนี้ - อะไรนะครับ
ไม่มีอะไรหรอกครับ
งั้นให้ผมที่จบมาจากมหาวิทยาลัยโซล ที่มีวิสัยทัศน์ได้เสนอวิสัยทัศน์ที่...
เดี๋ยวก่อนนะ
วิสัยทัศน์ไม่สามารถกล่าวเป็นคำพูดต่างๆ ได้
- แล้วยังไงต่อครับ - มัน...
มันคือแววตา!
แสดงให้ผมได้เห็นว่าด้วยแววตา ว่าวิสัยทัศน์พวกคุณเป็นยังไง
เอาละ เริ่มกันได้แล้ว
นี่คือวิสัยทัศน์ของคุณเหรอ
คือมันหมายความว่า ฉันจะขยันอดทนและสู้ไปให้ได้ค่ะ
ดีมาก
เอาละ งั้นมาสรุปกันเลย เราจะได้มีเวลาว่างกัน
ไม่นะคะ มันคือเวลาที่ต้องไปหาริบบิ้นกันค่ะ
หาริบบิ้นเหรอ
ค่ะ ริบบิ้นที่มีคติพจน์ของบริษัทเขียนไว้ และซ่อนอยู่ในหลายๆ จุดบนภูเขาค่ะ
แบ่งเป็นทีมละสองคน และทีมที่หาริบบิ้นเจอเยอะที่สุดก็จะชนะไป
ก็เหมือนกับการเล่นเกมหาสมบัตินั่นแหละค่ะ
ทีมละสองคนเหรอ
ดี งั้นมาเริ่มแบ่งทีมกันเลย ถ้างั้นผมจะเลือกอยู่กับ...
ผมจะเลือกจับคู่กับเลขาคิมแล้วกันนะ
ทำไมต้องเป็นฉันด้วยคะ
เพราะผมมีเรื่องนโยบาย เศรษฐกิจทางสังคม และการค้าขายทั่วโลกที่ต้องคุยด้วยไงล่ะ
มีใครอยากจับคู่กับผมไหมครับ
จับคู่กับเลขาคิมนี่ดีอยู่แล้วค่ะ
เอาละ งั้น...
เลขาคิมกับท่านรองประธานคือทีมเดียวกัน
ส่วนพวกคุณสองคนอยู่ทีมเดียวกันนะ
และพวกคุณสองคนก็อยู่ทีมเดียวกัน
ผมกับจุนฮวานจะไปที่ภูเขา และจัดเตรียมริบบิ้นให้เอง
- โอเค ไปกันเลย - ครับ
ผู้จัดการบงคะ คุณไปเปลี่ยนชุดมาเลยเหรอคะ
คุณดูเซ็กซี่เย้ายวนมากเลย
ก็คุณโกกวีนัมอยู่ที่นี่ด้วย ฉันก็เลยใส่แผ่นเสริมความอึ๋มมาสามแผ่นเลย
ฉันไม่ได้ใส่ที่ก้นด้วยหรอกนะ ฉันเกิดมากับบั้นท้ายที่เซ็กซี่อยู่แล้ว
ไปไหนกันหมดแล้ว รอด้วยสิ ให้ตายเถอะ
ลำดับแรก ไปอยู่ข้างๆ คู่ของคุณ
คุณๆ และก็คุณ เร็วเข้า
เอาละ มานี่ เร็วๆ
ผู้จัดการบงตรงนี้ครับ ตรงนี้ๆ
ท่านรองประธาน
ช็อกโกแลตที่ใส่ใจของผมเอาไว้ข้างใน
กินได้เลยนะครับถ้าระดับน้ำตาล ในเลือดของคุณลดลงตอนที่ปีนเขาขึ้นไปน่ะครับ
โอ้ ขอบคุณครับ
รางวัลชนะเลิศคือบัตรสมนาคุณ และยังมีมากกว่านั้นอีกด้วย
จะมีการแจกแท็บเล็ตให้ด้วยนะ
เจ๋งไปเลย
โอเค งั้นมาเริ่มกันเลย
เตรียมพร้อม...
เริ่มได้...
คุณกวีนัม... อะไรกันเนี่ย...
- ไปกันเถอะ - เร็วเข้า
ไปเลย!
ไปเลยครับ ท่านรองประธาน
ไปเลยครับ
หาไม่เจอได้ง่ายๆ หรอกนะ
เร็วเข้า เร่งฝีเท้าหน่อย เราต้องชนะและเอาแท็บเล็ตมาให้ได้
ทำไมทำหน้าแบบนั้นล่ะ
คุณคิดว่าผมทุเรศขนาดนั้นเลยเหรอ
เพราะผมจ้องเอาแต่ของรางวัล
เปล่าซะหน่อย
ฟังนะ ผมไม่ได้หมกมุ่นแต่จะเอาของรางวัล
ผมแค่อยากที่จะได้ชัยชนะมาให้ได้
มันมักรู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้ชัยชนะมา
เอาละ งั้นมาหากันเลยนะ
อะไรกัน...
นั่นริบบิ้นไง ตรงนั้น
(ความรักต่อสิ่งที่จะทำ)
โอ้ ริบบิ้นนี่
เราหาเจอแล้ว
- เร็วเข้า! - พวกเขาเอาไปผูกบนนั้นได้ยังไงกัน
เราหาเจอแล้ว
คุณทำอะไรน่ะ
คุณจะปีนขึ้นไปเหรอ
แน่นอน ผมจะต้องชนะ และเอาแท็บเล็ตมาให้ได้...
ไม่สำคัญหรอก แต่ผมต้องชนะให้ได้
ระวังนะคะ
- ได้มาแล้ว ริบบิ้น! - เราได้มาแล้ว
ริบบิ้น!
ทีนี้...
สูงขนาดนี้เลยเหรอ
โอ้ ไม่นะ แป๊บนึงนะ
- คุณคิมจีอา - คะ
ช่วยผมที ผมลงไปไม่ได้
อะไรนะคะ
ช่วยเอาหลังมาหน่อย ผมจะได้เหยียบหลังคุณลงไป
- เหยียบฉันลงมาเหรอ - เร็วเข้า
- หวัดดีค่ะ แม่ - คุณคิมจีอา
ไม่ได้ยินเลยค่ะ
หนูอยู่บนเขาค่ะ ไม่ค่อยมีคลื่นเลย
- นี่! - เดี๋ยวโทรกลับไปนะคะ
- ตอนที่ลงจากเขาแล้ว - สูทผม! คุณคิมจีอา!
คุณคิมจีอา! ไม่นะ!
สูทฉัน ไม่นะ มันไม่ควรจะอยู่ตรงนั้น บ้าเอ๊ย!
ให้ตายสิ โอ้ไม่ คุณคิมจีอา ช่วยผมหน่อย!
ช่วยด้วยๆ
ใครก็ได้ช่วยที!
แม่ครับ!
พ่อซื้อคาราเมลมาให้ฉันกินด้วยล่ะ
ฉันเก็บเอาไว้ให้พี่เยอะเลยนะ
พี่สาวพยายามจะแย่งไปกิน แต่ฉันเก็บพวกมันเอาไว้ให้พี่กิน
พี่ชายคะ พี่จะไม่มาหาฉันแล้วเหรอ พี่ไม่ได้ลืมฉันแล้วใช่ไหมคะ
ฉันเฝ้าหวังว่าพี่จะมาหาฉันเร็วๆ นี้นะคะ
ฉันลืมชื่อพี่ไปและก็จำไม่ได้แล้วด้วย
ตอนนี้ฉันเขียนตัวหนังสือได้แล้วนะ
แต่เขียนชื่อพี่ไม่ได้ เพราะฉันจำชื่อพี่ไม่ได้ พี่มาหาและบอกชื่อให้ฉันฟังหน่อยนะ
มีโซทำอะไรอยู่นะตอนนี้
เลขาคิม ทำไมถึงไม่มาเคลียร์กันตอนนี้ล่ะ
อะไรนะคะ
ผมไม่ได้ขอคบกับคุณ เพราะผมอยากเอาชนะหรือหึงนะ
มันคือสิ่งที่คุณเข้าใจผิดไป
(นักเขียน อีซองยอน)
มีอะไร
- ทำไมนายถึงรับสายล่ะ - ก็ฉันอยู่กับเธอ
อะไรนะ
ดูเหมือนนายจะไม่มีธุระสำคัญอะไร วางสายได้แล้ว เรากำลังคุยกันอยู่
คุณทำอะไรเนี่ย
ผมบอกแล้วไงว่าให้ใส่ใจกับคนที่คุณชอบ
ก็ฉันบอกคุณแล้วไงว่า ฉันอยากรื้อฟื้นความทรงจำเก่าๆ กลับมา
ถ้างั้นคุณก็จะไปเจอเขาเรื่อยๆ และพยายามที่จะรื้อฟื้นขึ้นมาให้ได้สินะ
ค่ะ
- แม้ว่าผมจะไม่ชอบใจนักก็ตามเหรอ - ค่ะ
ว้าว อยู่นั่นไง!
เลขายาง ไปเอามาเลยค่ะ
ได้มาแล้ว
อะไรกันคะเนี่ย คุณออกจะดูแข็งแรงบึกบึนจะตาย
ผมอ่อนแอกว่าที่เห็นครับ
ดีที่ได้รู้ไว้ค่ะ
มองอะไรมิทราบคะ ฉันดูสวยขึ้นมาตอนอยู่บนเขารึไงคะ
แมลงน่ะครับ
อะไรนะ
ฉันดูเหมือนแมลงเหรอ
เปล่าครับ ผมหมายถึงว่ามีแมลงเกาะอยู่ครับ
ให้ตายสิ ทำยังไงดีเนี่ย ทำไงดี
ว้าย! มันเข้าไปข้างในแล้ว
- มีอะไรเหรอครับ - แมลงเข้าไปในเสื้อค่ะ
ทำยังไงดีคะ
อะไรกันเนี่ย! แย่แล้ว!
คืองี้ครับ
เห็นคุณจีอาบ้างรึเปล่าครับ
อะไรนะคะ ไม่ค่ะ...
บ้าเอ๊ย! ไปไหนล่ะเนี่ย
ท่านรองประธานคะ
อยู่แบบนี้แหละ คุณคงจะไม่มีโอกาส ได้ใช้ร่มราคาเก้าล้านวอนหรอกนะ
สูทนี่เป็นลิมิเต็ด อิดิชั่นเลยนะ
ไปหาที่หลบฝนกันเถอะนะ
กลัวเป็นหวัดจังเลย
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันแข็งแรงกว่าที่คิดนะ
ผมพูดถึงตัวเอง ไม่ใช่คุณ
อ๋อค่ะ คุณเป็นหวัดง่ายนี่เนอะ
ฝนจะหยุดตกเมื่อไรกันเนี่ย
เลขาคิม ไม่เป็นไรแล้วตอนนี้ ไม่ต้องกลัวนะ
ไม่เป็นไร
เอานี่ไป
กินนะ จะได้ทำให้ผ่อนคลายลงบ้าง
พี่ชายคะ ฉันอยากกลับบ้านแล้ว
มีโซ หยุดร้องได้แล้ว เดี๋ยวพี่เอาอะไรอร่อยๆ ให้กินนะ
อะไรอร่อยๆ เหรอคะ
นี่ไง คาราเมล กินแล้วก็อย่าร้องไห้ล่ะ
สัญญานะ
ชอบไหม
ขอบคุณค่ะ
คุณรู้สึกดีขึ้นบ้างไหม
ค่ะ ดีขึ้นมากแล้วค่ะตอนนี้
ดูเหมือนฝนจะหยุดตกแล้วนะ
เราลงไปจากเขากันดีไหมคะ
โอเค
ฉันคิดว่าฉันเป็นโรงกลัวแมงมุม หลังจากเหตุการณ์นั่น
ฉันกำลังพูดถึง เหตุการณ์ลักพาตัวในวัยเด็กอยู่น่ะค่ะ
มีแมงมุม...
ตัวเบ้อเริ่มเลยอยู่ที่ประตูค่ะ
คุณรู้สึกไหมว่ามันแปลกแค่ไหน
เวลาที่ไปสถานที่ที่เคยไปในตอนวัยเด็กน่ะ
คุณอาจจะคิดว่า "นี่มันเล็กขนาดนี้เลยเหรอ"
คะ
สิ่งของต่างๆ อาจดูใหญ่ไปเลยนะ เวลาที่เราเป็นเด็ก
แมงมุมก็เลยดูตัวใหญ่ เพราะตอนนั้นคุณเป็นเด็กยังไงล่ะ
คุณไม่ต้องกลัวไปหรอกนะ
คุณคิดแบบนั้นเหรอคะ
- คุณเคยเลี้ยงหมาไหม - ไม่เคยค่ะ
ผมเคยเลี้ยงหมาพันธุ์โกลเดนริทรีฟเวอร์ แบบเลือดที่ดีที่สุด
มันชื่อบิ๊กแบง แอนดรอมิดา ซูเปอร์โนวา โซนิก
- คุณตั้งชื่อตอนที่ยังเด็กๆ อยู่ใช่ไหมคะ - แน่นอน
เจ้าบิ๊กแบง แอนดรอมิดา ซูเปอร์โนวา โซนิก เป็นหมาที่น่ารักมากๆ
มันไม่ค่อยเห่าและก็ฉลาดมากๆ
แต่เจ้าบิ๊กแบง แอนดรอมิดา ซูเปอร์โนวา โซนิก...
- คุณเรียกมันว่าบิ๊กแบงเฉยๆ ได้ไหมคะ - ไม่ได้หรอก
แต่ช่างเถอะนะ มันมีนิสัยแปลกๆ น่ะ
มันชอบเอากระดูกไปฝังหมดเลย
มันไม่เคยขุดเอาออกมาแทะ แต่ฝังไว้แบบนั้น
มันขี้ลืมเหมือนคนรึเปล่าคะ
ก็อาจจะใช่
บิ๊กแบงตายไปนานแล้ว แต่ว่า...
กระดูกที่มันฝังไว้ต้องอยู่ในสนามหน้าบ้านผมแน่
แต่มันสำคัญไหมที่จะต้องไปเอากระดูกออกมา
กระดูกอาจจะเน่าเปื่อยไปแล้วก็ได้ ต่อให้ขุดเอาพวกมันออกมา
ผมแค่ไม่อยากให้คุณ ไปรื้อฟื้นความทรงจำที่เจ็บปวดนั่นกลับมาอีก
ครอบครัวผมและพี่ชายผม มีช่วงเวลาที่หนักหนามานาน
เพราะเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
ผมแค่กังวลว่า คุณจะเป็นแบบเดียวกันเหมือนกับพวกเขา
แน่นอน และผมก็หึงด้วยเหมือนอย่างที่คุณว่าน่ะ
ฉันเข้าใจที่คุณกำลังพูดนะคะ แต่ว่า...
ฉันอยู่เพื่อครอบครัวมากกว่าอยู่เพื่อตัวเอง
ฉันทำงานเพื่อผู้คนมากกว่าเพื่อตัวเอง
ดังนั้น ในชีวิตของฉันที่ผ่านมา ก็เลยไม่ค่อยมีใครที่จะมาใส่ใจฉัน
แต่ ณ วันนั้นเอง
มันอาจจะเป็นช่วงเวลาที่น่ากลัว
แต่เขาคอยปกป้องฉัน
มันคือความเมตตา และมีน้ำใจที่ดีที่สุดที่ฉันเคยได้รับ
พี่ซองยอนมอบสิ่งนั้นให้ฉันเป็นครั้งแรกในชีวิต
ฉันหวังว่าคุณคงจะไม่รู้สึก เกลียดมากนักเวลาที่เจอเขา
อะไรที่คุณต้องการและอะไรที่คุณอยากรู้
ผมจะเข้าใจและยอมรับกับมันเอง
ทำตามที่ต้องการเถอะนะ
ผมจะรับมือกับมันเอง
ทุกอย่างที่เป็นคุณ
ผมรับมันได้ทุกอย่าง
มันดูแปลกๆ ไปนะ
ผมจะอนุญาตให้คุณฝันถึงผมได้แล้วกันนะ
คืนนี้ เราจะจูบกันอย่างอ่อนหวาน...
ไม่ใช่ว่าฉันไม่ต้องการ อยากทำมากๆ เลย
คู่รักที่จูบกัน
ขอโทษนะครับ เดี๋ยวผมให้พวกเขา ทำมันใหม่อีกครั้งแล้วกัน
นายกำลังปิดบังอะไรจากเธออยู่
เขาเป็นคนขี้หนาว
ผมชอบฤดูหนาวนะ
บางครั้งผมเห็นผีเวลาที่ผมหลับตาลง
ผมจะชนะมันให้ได้ ผม อียองจุน ชนะได้ทุกเรื่องอยู่แล้ว
คำบรรยายโดย Poh Jindawech