O zaman seni neden işe aldığımı mı merak ediyorsun?
Ne?
Evet.
Çünkü Mi-so'ydun.
Mi-so Kim'din.
Nasıl...
Önceden tanıyor muydunuz beni?
Daha neler.
Hep merak etmiştim.
Genel İşler ekibinde geçici olarak çalışırken
bir üstüm, yurt dışı sekreterliğine başvurmamı önermişti.
Seçileceğimi sanmıyordum. İşe alınmam çok tuhaf gelmişti.
Ne kastettiğinizi bilmek istiyorum.
Bir şey kastetmedim.
Seni sen olduğun için işe aldım.
Mi-so Kim...
...en kötü adaydı.
Ne?
Benimle Amerika'ya gelip zorluk çekecek birini seçecektim.
Çok vasıflı biri bunu yapmazdı.
O yüzden en az vasıfsız olanı seçtim.
Başka şirketlerce keşfedilmeyecek, işi bırakmayacak birini.
Ben de özel bir sebebi var zannetmiştim.
İzninizle, iyi geceler.
Ağabeyimle...
...eski günlerden konuştunuz mu?
İkinizi birlikte gördüm.
Aradığın çocukla nihayet karşılaşmak nasıl bir his?
Hem memnunum...
Hem de hâlâ hiçbir şey hissedemiyorum açıkçası.
Tabii.
Beni de duymuşsundur.
Onu orada bıraktığımı.
O yüzden kaçırıldığını.
Evet.
O zamana dair tüm anılarınızı yitirdiğinizi de duydum.
Hafızanızı yitirmeniz...
Sanırım o kadar acı verdi ki unutmak istediniz.
Yani kendinizi suçlamayın.
Ben artık gideyim. Yarın görüşürüz.
SEVGİLİ AĞABEYİM
ABLAMLARLA SAKLAMBAÇ OYNADIM VE HERKESİ BULDUM. SENİ DE BULACAĞIM.
ÖZ GEÇMİŞ: Mİ-SO KİM
Önceden tanıyor muydunuz beni?
-İçki sever misin? -Pek değil...
-Ver gitsin! -Yok ben...
-Şerefe! -Şerefe!
-Seninle çalışmak için sabırsızlanıyorum. -Ben de.
Genel Müdür.
Evet, söyleyeceğiniz bir şey mi var?
Şey... Bu toplantıya katılmanıza gerek yok.
Hayır, bu aynı zamanda işin bir parçası.
İyi ki gelmişim.
Adınız ne?
Mi-so Kim.
-Mi-so Kim. -Evet.
Ben kimim biliyor musunuz?
Evet, başkanın oğlusunuz.
Yanılıyor muyum?
Hayır, doğru.
-Mi-so, şerefe. -Evet.
-Şerefe. -Size doldurayım.
GENEL MÜDÜR YOUNG-JUN LEE
Tamam, güzel.
Yurt dışı sekreterliği için yaptığım mülâkat...
Genel İşler ekibinde geçici bir personel var.
Söyleyin o da başvursun.
Başüstüne.
Merhaba Genel Müdür.
Ben Mi-so Kim ve sekreteriniz olarak resmen işe başladım.
Elimden geleni yapacağım. Dört gözle bekliyorum.
Peki Mi-so Kim. Ben de öyle.
-Kafanızı kaldırabilirsiniz artık. -Efendim?
Peki!
Young-jun değil, ağabeyi miymiş?
Evet. Benim aradığım çocuk ağabeyiymiş.
Düş kırıklığına mı uğradın?
Nasıl yani?
Bunca zaman deli gibi aradığın kişi o değil, ağabeyiymiş.
Düş kırıklığına uğramış gibisin.
Öyle mi?
Hayır, yok öyle bir şey.
Neyse, açıklığa kavuşturmak istedim.
Lütfen bilmiyormuş gibi davranmaya devam edin.
Hoşça kalın.
Young-jun değil, ağabeyiymiş.
Bizimki geride kaldı anlaşılan.
Efendim Müdür Choi? Öğle yemeği mi? Müsait değilim.
Evet, sabah toplantım uzayabilir. Peki.
Toplantı materyalleri nerede? Sekreter Sul.
Sekreter Sul!
Çok yorgunum. Yarın bir güzel dinlenmek istiyordum.
Aynen. Hafta sonu atölye mi olur? Hiç sevmiyorum.
Yine de senede bir kere oluyor. Ekibin uyumu ve birliği için.
Katılmalıyız. Üstelik sanat merkezi!
Başkan Yardımcısı'nın önem verdiği bir proje...
...çok hoşuna gider. Eminim.
Olmaz mı?
Programınıza böyle yazın.
Ama hep beraber gidip temiz hava alır,
bir şeyler içeriz.
Bir güzel dinlenir, keyfimize bakarız. Öyle düşünün.
Temiz havada içmek harika olur.
-Ben de gelmek istiyorum. -Neden olmasın? Sekreter Sul.
Sen de gel bizimle!
-Sahiden mi? -Evet.
O zaman ben içki ve barbekü için bir şeyler alayım.
Vay!
Seni hiç bu kadar hevesli görmemiştim.
Sekreter Sul'u gördünüz mü acaba? Buradaymış.
Seni arıyorum.
-Arasaydınız keşke. -Telefonu bırakmışsın.
Ne vardı?
Toplantı için Yumyung Departmanı denetim raporlarını getir.
Başkan. O, cuma günü!
Bugün cuma, değil mi?
-Evet. -Evet, öyle.
Tanrım! Bugün cuma mı?
Yarın görüşürüz o zaman.
Kızmışsınızdır.
Yok. Günde bir hata yapmasına alıştım artık. Şaşırmıyorum bile.
Görüşürüz.
Günde bir hata!
Oğlum, benimle ne zaman vakit geçireceksin?
Dün de bütün gün dışarıdaydın.
Özür dilerim. Önemli biriyle görüşmem vardı.
Önemli biri mi?
Kız arkadaşın mı?
Yani, olabilir.
Yine mi? Yaramaz çocuk seni!
Bu kez farklı.
Onca zaman sonra karşılaşmamızın kader olduğunu hissediyorum.
Yazar olduğundan mıdır nedir, çok güzel konuşuyor.
Bizim karşılaşmamız da kader sanki.
Onca zaman dönüp dolaştıktan sonra.
Keşke biraz daha dönüp dolansaymışız.
Efendim Yazar Bey?
Ne? Öğle yemeği mi?
Dün damdan düşer gibi olduğu için pek konuşamadık.
Konuşacak çok şeyimiz var sanırım.
Haftalık rapor.
Bir de...
Bir de?
New K Grup'la olan toplantıda Ji-ah size eşlik edecek.
Onun dışında başka program yok...
Öğlen yemeğin ayrı yiyebilir miyim?
Planın mı var?
Yazar Sung-yun Lee birlikte yemeyi teklif etti de.
-Öyle olsun. -Peki, anlaşıldı.
Dün gece iyi uyudun mu? Ben uyuyamadım.
Efendim?
Uyuyamadım diyorum.
O karanlık ve korkunç yerde tek başıma değilmişim.
Duygularım çok karışık.
Aradığım kişinin sen olduğuna şaşırdım.
Beni bulunca ne yapmak istiyordun?
Uzun zamandır beni arıyormuşsun ya.
Bilmem. Sadece bulmak istedim, o kadar.
İlk aşk gibi bir şey miydi?
Hayır, daha ziyade...
İlk aşkın olmasam da
hafızamın geri gelmesine yardım eder misin?
Başkan Yardımcısı! Ne işiniz var burada?
Asıl senin burada ne işin var? New K Grup'la toplantımız var.
Ji-ah'ın eşlik edeceğini söylemiştim.
Sürekli seninle gittiğim için senin gelmen lazım.
Güvenlik nedeniyle aynı kişilerle toplantı yapmayı tercih ediyorlar.
Biliyorsun.
Öyle mi?
Öyle.
Ben gideyim o zaman.
Peki Mi-so. Sonra görüşürüz.
Sekreter Kim, sen arabada bekle.
Peki.
Bir daha onunla görüşme.
Bize karışma.
Bize mi?
Bu sadece Sekreter Kim ve benim için kullanılabilecek bir kelime.
Dokuz senedir birlikte çalışıyoruz biz.
Haberin var mı?
Dokuz seneden daha uzun bir zaman Mi-so beni aramış.
Uzun zaman beni görmeyi umut etmiş.
Bunu çok istediği için karşılaştık. Birbirimizin alın yazısıyız biz.
Yeni romanın mı?
Öyleyse fazla klişe olmuş.
Bilmem.
Roman mı gerçek mi göreceğiz.
Az önce sonra görüşürüz dedi. Ne demek oluyor bu?
İşten sonra kentsel dönüşüm bölgesine gideceğiz.
-Kentsel dönüşüm bölgesi mi? -Evet.
Asıl yaşadığım muhit Yumyung Land olduğu için gidemiyoruz.
Biz de en benzer yere gitmeyi düşündük.
O zaman bir şey hatırlar belki.
-İkimiz de eski anılarımızı istiyoruz. -Gitme.
Gitme dedim.
Gitmek istiyorum. Bilmek istediğim çok şey var.
Çok doydum. Cheonggukjang o kadar lezizdi iki iki tabak yedim.
Çok geldi.
-Merhaba. -Merhaba.
Öğle yemeğinden mi böyle?
Evet, en hafifinden salata yiyip geldik.
Tanrım. Öğle yemeğiniz mi o?
Olmaz! Midenizi tıka basa doldurmanız lazım.
Midemi doldurmaktansa beynimi doldurmayı tercih ederim.
Öğle yemeğindense işimi anlamak daha iyi.
Yarın atölyeye gidiyoruz. Siz de gelir misiniz?
Hayır, sakın!
Ben böyle iyiyim. Sonra görüşürüz.
Gwi-nam Go!
Haberleri aldım.
Ne?
Bir haftadır sadece onunla idare ediyormuşsunuz.
-Sırrımı söyledin mi? -Ne?
Ji-ah söylemedi ki. Hem nesi sır bunun?
Yoksa elinizden alırım diye mi korktunuz?
Benim bedenim alev alev yanıyor zaten. Verseniz bile içemem.
Neyi?
Gwi-nam.
Mesaiye kalmanıza rağmen dayanmanıza şaşırıyordum zaten.
Annenizin memleketten gönderdiği ginseng suyu sayesindeymiş, değil mi?
Bir haftadır sadece onunla idare ediyormuşsunuz.
Ginseng suyu! Ha, siz ondan bahsediyorsunuz.
Hay Allah!
Yoksa sakladığınız başka bir sır mı var?
Hayır! Ginseng suyundan bahsediyordum.
Değil mi? Annenizi sık sık arayın derim.
Galiba işleri anlamak için ben de atölyeye katılmalıyım.
Harika!
Bugünkü yemekli toplantınızı unutmadınız, değil mi?
Sekreter Yang size eşlik edecek.
Sen? Ağabeyinle anılarını aramaya mı gideceksin?
Efendim?
Yani...
Gitme!
Ben gideyim o hâlde.
Nereye gidiyorsun? Anılarına mı?
Anılarını hatırlamaya uğraşacağına benimle anılar biriktir.
Evet, şimdi çıktım, taksi tutup...
Hayırdır? Partiyi iptal edip spora gidelim diyorsun.
Bugün saçma sapan muhabbetler çekecek hâlim yok.
Bir şey mi oldu?
Bilmem.
-Bil bakalım ben kimim? -Ne yapıyorsun sen?
-Kes şunu. -Bil bakalım ben kimim?
Hemen elini çekmezsen ofisteki masanı toplamak zorunda kalırsın.
Yok, yok, kalmam. Bil bakalım kimim?
Ben senin kim olduğunu bilmeyecek miyim yani?
Hakkımda her şeyi bildiğini düşünebilirsin ama bence bilmiyorsun.
Ne?
Ben öylesine bir arkadaş değilim. Senin gerçek dostunum.
İncinmeni istemiyorum.
En benzeyen yere geldik. Bir şey hatırlıyor musunuz?
Pek sayılmaz.
Bizi kaçıran kadın evli bir adamın metresiymiş.
Adamın çocuğunu aldırdıktan sonra adam ondan ayrılmış.
Bizi de öfkesinden kaçırmış.
Doğru, şimdi hatırladım, bizden başka biri daha vardı.
O evden nasıl çıktığımızı hatırlıyor musun?
Tam hatırlamıyorum.
El ele tutuşup çıkmıştık.
Beni eve götürmüştünüz.
Ben mi götürdüm?
Bu arada...
...bana nasıl hitap ediyordun?
Ağabeyim...
O zaman tekrar öyle hitap eder misin?
Ben de rahat konuşurum.
Hey, Young-jun. Gücün bu kadar mı?
Bacaklarını iyice esnetmelisin. Biraz ders alsan iyi olur.
Spar yapalım mı?
Üzgünüm.
Ne oldu? Çok öfkelisin.
Kaptırmak istemiyorum.
Tabii. Kaptırmaman lazım Sekreter Kim'i.
Ne diyorsun sen? Konu o değil.
Kes artık! Sinsi sahip!
Kuzeninin okuldan arkadaşı falan değil.
Daha ne kadar uzatacaksın?
Bana güven ve her şeyi anlat artık.
Biraz delikanlı ol ve sökül!
-Hayır da... -Bak yine bahane uyduruyorsun!
Hemen gidip tut kolundan.
Aranızdaki şeyin adı konmalı artık.
-Aramızdaki şey mi? -Ne o zaman?
Birbirinize karşı hisleriniz var ama çıkmıyorsunuz.
Başka nasıl söylenir ki?
Elini çabuk tut.
Gerçek duygularını açıkla ve kap kızı. Sen Young-jun Lee'sin!
İster eşya olsun ister iş, her daim istediğini alırsın. Malın gözüsün.
-Malın gözü mü? -O sözü geri alıyorum.
Göreyim seni Sahip!
Benden istediğin eski günlüğüm.
SEVGİLİ AĞABEYİM
Hafızanı kazanmana faydası dokunur umarım.
Aslına bakarsan, bunca zaman Young-jun'u suçladım.
O olmasaydı, o kadar acı çekmeyecektim.
Ama bu hisler azaldı. çünkü yanımda sen varmışsın.
Ne?
Seninle paylaşabilirim.
Artık Young-jun'a minnet duyuyorum.
Affedersin.
Evet Başkan Yardımcısı?
Ne? Acil mi?
Onu bırakmana gerek yoktu.
Olmaz. Nezaket sahibiyimdir.
Nezaket gösterip git o zaman. İşteki acil durumlarla ilgilenmemiz gerek.
Bugün çok sık oldu.
Kabiliyetsiz olduğundan mı acaba?
Tam tersi, o kadar kabiliyetliyim ki hep saldırıya uğruyorum.
Ama doğru, sen kabiliyetli olmadığın için bu duyguyu bilmezsin.
İşin vardır. Git artık.
Tamam. Seni ararım Mi-so.
-Mi-so? -Kendine iyi bak Sung-yeon ağabey.
Sung-yeon ağabey mi?
Ağabey mi? Bu sözü söylemek bu kadar kolay mı?
Evet, ablam değil sonuçta.
Ne?
-Ofise gidelim hadi. -Hayır.
-Gerek yok. -Ne?
Açlıktan ölüyorum. Bana ramen yap. Acil durum bu.
Nasıl...
Ben kimim? Yumyung Grup'ta tüm kararları veren kişiyim.
Sayısız çalışanın hayatını ve aile yaşantısını etkileyebilirim.
Yani?
Yani, işe konsantre olamıyorum. Bu, şirket için acil bir durum değil mi?
Yani ramen istiyorum. Derhâl!
Benim istediğim ramen bu değil.
Benim istediğim durum da bu değil.
-Niye beni rahatsız edip duruyorsunuz? -Rahatsız etmek mi?
Ne zaman Sung-yeon'un yanında olsam sizi karşımda buluyorum.
Rahatsız etmek değilse ne bu?
Aranızın iyi olmadığını biliyorum ama...
-Eski anılarımı öğrenmek istiyorum... -Göm gitsin.
Efendim?
Neden eski anılara takılıyorsun ki? Geleceğe bakmalısın.
Geçmişte kalmış bir şey. Bu kadar mı önemli?
Beni üzecek kadar mı? Aramızda bir şeyler varken.
Bir şeyler mi?
Evet, bir şeyler. Yüzeysel bir kelime ama hisleri ancak bu tanımlıyor.
Ben senden hoşlanıyorum, sen de benden. Yani aramızda bir şeyler var.
Yani...
Aramızdakileri kabul ediyorsun, değil mi?
Neymiş efendim? Deli gibi aradığı ağabeyiymiş.
Öğrenmek istediği eski anılarıymış. Hiç yakışmıyor!
Buyurun, mantınız.
Bu, burada konuşulacak bir şey değil bence.
Beni buraya sen getirdin.
Sekreter Kim.
Akıllı, yakışıklı, zengin ve yetenekliyim.
O yüzden artık kendini ağırdan satmayı bırak da evlen benimle.
Sana evlenelim, çıkalım dedim ama bu farklı.
O zaman...
İşi bırakma diye yapmıştım ama şimdi öyle değil.
Ciddiyim.
O yüzden, aramızdaki şeyin adını koyup çıkmaya başlayalım.
Sanmıyorum.
Neden?
-Aramızda bir şey yok mu? -Var.
O zaman neden çıkmak istemiyorsun?
Şu anda çıkmak istemiyorum.
Rekabet, kıskançlık duygusuyla beni zorluyorsunuz.
Bu durum hoşuma gitmedi.
Ne?
Her neyse, şimdi sırası değil bence. Hoşça kalın.
Hayır, şimdi istiyorum. Şimdi!
Aynı kız tarafından kaçıncı terk edilişim bu?
Nasıl her defasında böyle bir teklif yapıyor?
Sekreter Sul, bugün ilk siz gelmişsiniz.
Evet. Okula giderken de hep geç kalırdım.
Sadece piknik günü ilk giden ben olmuştum.
Övünülecek bir şey değil.
Sekreter Sul, alışverişten ne haber?
Et! Et mutlaka olmalı!
Ta-da!
Ne seversiniz bilemediğim için
yerli domuz eti aldım. Karın, kalça, çene ve diyafram.
Hepsinden aldım.
Sebze de aldın mı?
Ta-da!
İçki?
Ta-da!
-Süper! -Vay be!
Mükemmel!
Parti söz konusu olunca bir numarasın.
Aynen öyle! İşine bu kadar asılsa Junior Sekreter Kim olurdu.
Haklısınız.
-Çok doğru. -Merhaba.
Gwi-nam, atölyeye neden takım giyip geldiniz?
Bence atölye de işin bir parçası.
Evet, bir tane takımım var! Sizi ilgilendirmez!
Anlaşılan herkes geldi. Gidelim mi?
-Olur! -Güzel!
Her şeyi yükleyelim!
Ji-ah Kim, atölyeye neden geliyorum biliyor musun?
Efendim?
-Dönerken sanat merkezini görmek... -Hayır.
-Sizi gözlemeye geliyorum. -Ne?
Benim tek bir takımım olduğunu ve yoksul bir hayat sürdüğümü...
Dedikodumu yapacaksınız diye endişeleniyorum.
İnsanların bunu öğrenmesi çok mu önemli?
Önemli tabii!
Çekici, işkolik ve en popüler erkeğim.
Bu imajımın zedelenmesini istemiyorum. O yüzden...
Ne duruyorsunuz?
Geliyoruz!
-Merhaba, atlayın. -Evet.
Nesi var bunun?
Çok güzel.
Dinlenme tesisinde bunlardan yemek lazım.
Siz de yesenize. Diyette misiniz?
İşi bırakın da biraz yiyin. Cidden nefis.
-Lütfen ama, alın! -Gerek yok.
Tanrım!
Ne yapacağım ben? Bundan başka takımım yok.
Ne? Bir tane mi var? On tane aynı takımdan var sanıyordum.
On tane var ama bir tane varmış gibi giyiyorum.
Ha, anladım.
Çıkarın şunu. Ben hallederim. Özür dilerim. Kusura bakmayın.
Uzun sürdü.
Udong ve ramen arasında kaldım.
O yüzden geç kaldım.
Herkes bir lokma alsın.
"Ramen yemek ister misiniz?"
Kızların erkeklerle flört ederken söylediği şey.
Doğru. Baştan çıkarmanın eş anlamlısı.
Ramen yemek ister misiniz?
Ramen mi?
Bunun anlamı ne zaman böyle çirkinleşti?
İnsan gerçekten bir kâse ramen ikram etmek isteyebilir.
Şaka yapmıştım sadece. Niye bu kadar ciddiye aldınız ki?
Ciddi mi görünüyorum?
Ciddi değildim.
-Ben de şaşırdım. -Aynen.
-Hadi buyurun. -Afiyet olsun.
Rekabet ve kıskançlıkmış.
Benim samimi teklifimi böyle anladı.
Bu ne?
-Şöyle yapıyoruz. -Evet.
Ve sonra şöyle.
Sonra birini seçiyoruz.
-Tamamdır. -Vay be.
Sonra böyle oluyor.
-Vay! -Bakın şimdi.
Selam. Ben Ji-ah.
-Gönderdim. -Gönderdin mi?
-Evet. -Bakayım.
Gönderildi.
Selam. Ben Ji-ah.
Vay be! Müthiş!
Aynı sana benziyor, harika!
-Eğlenceli ama, değil mi? -Evet.
Böyle takılmamızda sorun yok mu?
Programa göre vizyon bildirisini sunma saati geldi.
O sadece belgeler için. Değil mi Sekreter Kim?
Doğru. Bunu bir tatil olarak düşünüp dinlenin.
Keşke her gün böyle keyfime baksam.
-Ben de. Bayılıyorum. -Ben de.
Gündüz gündüz içmeye mi başladınız?
Evet. İçkinin tadı öğleden sonra çıkar.
Tek kendiniz içmeyin o zaman. Sofra kurup birlikte içelim.
Yolda bir dere görmüştüm.
Oraya gidip hem sohbet edelim hem içki içelim.
Ne dersiniz?
Hayır, bence sanat merkezi ile ilgili bilgi alışverişi yapsak daha iyi olur.
Dereye gidelim hadi!
Gidelim!
Yürü, yürü!
Cidden mi?
Soğutucuyu alın. Çok güzel olacak.
Hava çok temiz!
Böyle açık hava insana çok iyi geliyor.
Burada olduğunuz için şanslısınız.
Vay be, ilaçlama aracı görmeyeli bayağı oldu.
Sizin nesil de ilaçlama aracını biliyor mu?
Eskiden ilaçlama aracı geçince
mahalledeki tüm çocuklar dışarı çıkıp dumanını koklardı.
-Duman altı! -Burnum yandı.
-Olamaz, gözlerim! -Çabuk yürüyelim, çabuk.
Sizin ne işiniz var burada?
Buraya geliş sebebim...
Sekreter Yang.
Sekreterlikte çalıştığı için atölyeye o da katılmalı.
O hâlde kendi de gelebilirdi.
Bunu ben de düşündüm ama benim için çok çalışıyorsunuz.
Ben de katılırsam anlamlı olur diye düşündüm.
Ne yani, siz de mi geceyi burada bizimle...
...geçireceksiniz?
Evet.
Sekreterliğin olmazsa olmazı kimdir?
Bendeniz Young-jun Lee.
Şeref duyduk!
-Tabii. -Bizim için zevk.
Bir yere mi gidiyorsunuz?
Dere kenarında içki...
Hayır. Karpuz aldık da geri dönüyorduk.
İçeri girip vizyon bildirisini sunacaktık.
Yumyung Grup çalışanları olarak neler yapabileceğimizi tartışmak istiyoruz.
Güzel. Geri dönüp tartışın.
-Peki! -Peki, gidelim.
Tamam, gidelim.
Vizyon!
Ne yapacağım? Görüş falan düşünmedim ben hiç.
Ne sunacağım ya?
Sızlanmayı bırak da bir şeyler karala.
Geçmişin yansıması,
günümüzün çalışmaları ve geleceğin vizyonu.
Hedefiniz yüksek olsun ama gerçekçi olun.
Büyük hayaller kurun ama sağlam olsun. Tamam mı? İşte böyle!
-Müdür Jung. -Efendim?
Siz yazdınız mı?
Ne...
Keşke gelmeseydim. Böyle olacağını hiç düşünmemiştim.
Aynen! Atölye formalite olacaktı ama gerçek oldu.
Evet. Birlik değil, ceza sanki.
Al benden de o kadar!
Niye buradayım biliyor musun?
Sekreter Yang için demiştiniz.
Hayır, Sekreter Yang için değil, Sekreter Kim için.
Beni sürekli reddettiğini düşündükçe hop oturup hop kalktım.
Aklını benimle meşgul et diye geldim.
Belki eski ağabeyini düşünecek olursun falan.
Beynin için büyük lütuf!
Sekreter Kim, bu atölyenin amacı ne biliyor musun?
Şey... Birlik ve beraberlik?
Hayır. "Aramızda bir şey var"ın bitişi, ilişkinin başlangıcı.
Efendim?
Göreceksin. Bu atölye bitince sevgili olacağız.
Ne olacaksınız?
Bir şey olacağız dediniz.
-Şey... -Birlik.
Atölye bitince birlik olup tek yumruk olacağız.
Evet, haklısınız!
Gidelim. Herkes bizi bekliyor.
Vizyon sunumuna başlıyoruz.
Pekâlâ, önce kim gelmek ister?
Bir alkış alalım.
-Müdür Bong önce geliyor. -Ne?
Ama...
Şöyle ki, ilk çözümümü...
Tatmine ulaşmayı ve maaşımı arttırmayı...
Boş verin. Yerinize oturun.
Peki, teşekkürler.
Ben deneyeyim.
Amerikalı psikolog David McClelland demiş ki:
"Kişi geçmişteki başarılarının
karşılığını alıp mutlu hissederse
başarmak için çok daha fazla motivasyonu olur."
Başarı motivasyonu teorisine göre
PPM'i düşürüp CSI'ı azami düzeye çıkaracağım.
2PM'i biliyorum da PPM ne?
CSI "Olay Yeri İnceleme" mi?
Dolayısıyla, iş stratejisinin farklılaşmasıyla
nadir bulunur planlama yeteneğini sergileyebilen tek kişi olacağım.
-Buraya bunun için gelmedim ki ben. -Efendim?
Yok bir şey.
Ben de vizyoner bir üniversiteye gitmiş biri olarak vizyoner bir sunum...
Bir saniye.
Vizyonu ifade etmek için fazla konuşmak gerekmez.
-O zaman? -Sadece...
...gözler!
Vizyonunuzu bana gözlerinizle gösterin lütfen.
Pekâlâ, başlıyoruz.
Vizyonunuz bu mu?
Zorlukları aşıp geçmeye kararlı olduğunuz anlamına geliyor.
Mükemmel!
Pekâlâ, burada bitirelim o zaman. Serbest zaman geçirelim.
Hayır! Kurdele Bulma saati.
Kurdele Bulma mı?
Sloganımızın yazılı olduğu kurdeleler dağdaki çeşitli yerlere saklanacak.
İkili gruplara ayrılacağız. En çok kurdele bulan takım kazanacak.
Hazine avı gibi.
İkili olacağız demek.
Güzel! Hemen başlayalım. Öyleyse ben...
Sekreter Kim'le takım olacağım.
Neden ben?
Ben takım arkadaşımla siyaset, toplum ekonomi, dünya ticareti konuşmak isterim.
Benimle olmak isteyen biri var mı?
Sekreter Kim olsun!
Öyleyse...
Sekreter Kim ve Başkan Yardımcısı bir takım olsun.
Siz bir takım olun.
Siz de bir takım olun.
Jun-hawn ve ben dağa gidip kurdeleleri bağlayalım.
-Tamam, hadi. -Peki.
Müdür Bong, üzerinizi değiştirmişsiniz.
Çok çekici olmuşsunuz.
Gwi-nam Go burada. Bugün üç sütyen desteği taktım.
Ama popo desteği takmadım. Popom doğuştan böyle.
Nerede bunlar? Beni bekleyin, kahretsin!
Önce, takım arkadaşınızın yanında durun.
Siz, siz ve siz. Çabuk.
Siz şöyle gelin.
Müdür Bong, böyle gelin. Böyle, böyle.
Başkan Yardımcısı.
Gönlümden kopan çikolata.
Yürürken şekeriniz düşerse yersiniz.
Teşekkürler.
Kazanan takım hediye çeki kazanmakla kalmayacak,
tablet bilgisayar da kazanacak.
Müthiş ya!
Tamam o zaman.
Hazır...
Ve...
Gwi... Nasıl...
-Yürüyün! -Çabuk!
Yürüyün!
Göreyim sizi Başkan Yardımcısı.
Yürüyün!
Kolay olmayacak.
Hadi! Çabuk olun! Birinci olup tableti almamız lazım.
O surat ne öyle?
Zavallının teki olduğumu mu düşünüyorsunuz?
Ödülü fazla önemsiyorum diye?
Hayır, öyle düşünmüyorum.
Beni iyi dinleyin. Ben birincilik ödülünü değil,
birinci olmayı önemsiyorum.
Kazanma hissi her daim heyecan vericidir.
Pekâlâ. Hadi yürüyün!
Ne...
Kurdele! Orada!
TUTKU
Kurdele!
Bulduk!
-Hadi! -Onu oraya nasıl bağlamışlar?
Bulduk!
Ne yapıyorsunuz?
Tırmanacak mısınız?
Tabii ki. Birinci olup tablet bilgisayarı...
O önemli değil ama kazanmam şart!
Dikkat edin.
-Aldım! -Aldık!
Kurdele!
Pekâlâ...
Bu kadar yüksek miydi ya?
Tanrım... Bir saniye...
-Ji-ah Kim. -Efendim?
Yardım edin. İnemiyorum.
Ne?
Lütfen eğilin de basıp ineyim.
-Üzerime mi basacaksınız? -Çabuk!
-Alo, anne. -Ji-ah Kim.
Duyamıyorum.
Dağdayım, çekmiyor.
-Hey! -Sonra ararım.
-İnince. -Ceketim! Ji-ah Kim!
Ji-ah Kim! Kahretsin!
Ceketim! Orada kalmamalı! Kahretsin!
Tanrım, kahretsin. Ji-ah Kim! Yardım edin!
Yardım edin!
Lütfen biri yardım etsin!
Anne!
Babam bugün bana karamela aldı.
Sana biraz ayırdım.
Ablalarım hepsini almaya çalıştı ama ben seninkileri korudum.
Ağabeyim, beni görmeye gelmeyecek misin? Beni unutmadın, değil mi?
Umarım yakında gelirsin.
Adını unuttum. Hatırlamıyorum.
Artık harfleri yazabiliyorum.
Adını hatırlamadığım için yazamıyorum. Bir an önce gelip adını söyle.
Mi-so şu an ne yapıyor acaba?
Sekreter Kim, konuşmamıza devam edelim mi?
Efendim?
Ben o teklifi rekabet ve kıskançlık yüzünden yapmadım.
Yanlış anlamışsın.
YAZAR SUNG-YEON LEE
Ne var?
-Onun telefonunu niye sen açıyorsun? -Birlikteyiz de ondan.
Ne?
Acil bir şey değil galiba, kapat. Şu an bir şey konuşuyoruz.
Ne yapıyorsunuz siz?
Hoşlandığın kişiye odaklan demiştim sana.
Ben de anılarımı hatırlamayı çok istediğimi söylemiştim.
Yani sürekli onunla görüşüp hatırlamaya mı çalışacaksın?
Evet.
-Benim hoşuma gitmemesine rağmen? -Evet.
Vay canına! Orada!
Sekreter Yang! Gidip al onu!
Tamamdır!
Neydi bu şimdi? Ayıyı alt edebilecek gibi cüssen var.
Göründüğümden daha güçsüzümdür.
Bildiğim iyi oldu!
Ne bakıyorsun? Dağda daha mı güzel geldim?
Böcek.
Ne?
Böcek gibi mi görünüyorum yani?
Hayır, şuranızda böcek var.
Tanrım! Ne yapacağım?
Tanrım! İçime girdi.
-Ne oluyor? -Tişörtüme böcek girdi.
Ne yapacağım?
Tanrım! Kahretsin!
Baksanıza.
Ji-ah'ı gördünüz mü?
Ne? Hayır...
Kahretsin! Nereye gitti?
Başkan Yardımcısı.
Kullan gitsin.
9.000 won'luk şemsiye kullanma fırsatını bir daha bulamazsın.
Bu ceket sınırlı üretim.
Yağmurdan korunalım.
Üşütmekten korkuyorum.
Ben iyiyim. Göründüğümden daha güçlüyümdür.
Senden değil, kendimden bahsediyorum.
Doğru. Çabuk üşütüyorsunuz siz.
Ne zaman diner acaba?
Sekreter Kim. Geçti artık. Korkma.
Geçti.
Al şunu.
Bunu yiyip sakinleş.
Ağabeyim, ben eve gitmek istiyorum.
Mi-so, bırak ağlamayı. Leziz bir şey vereceğim sana.
Leziz bir şey mi?
Al bakalım, karamela. Bunu yedikten sonra ağlamayacaksın, söz ver.
Söz ver.
Afiyet olsun.
Teşekkür ederim.
Daha iyi misin?
Evet, çok daha iyiyim.
Yağmur dindi gibi.
Gidelim mi artık?
Olur.
Sanırım o olaydan sonra, örümcek fobisi oluştu bende.
Küçükken yaşadığım kaçırılma olayından sonra.
Kapının önünde...
...kocaman bir örümcek vardı.
Küçükken gittiğin bir yere
tekrar gittiğinde hissettiğin o tuhaf duyguyu bilir misin?
Burası bu kadar küçük müydü diye düşünürsün.
Ne?
Küçükken her şey gözüne kocaman gelir insanın.
O yüzden küçükken gördüğün örümcek kocaman gelmiştir.
Korkmana gerek yok.
Öyle mi dersiniz?
-Köpeğin oldu mu hiç? -Hayır.
Benim uzun zaman önce safkan bir Golden Retriever'ım vardı.
Adı Big-bang Andromeda Super-nova Sonic'ti.
Köpeğinizin ismini küçükken siz koymuştunuz, değil mi?
Tabii ki.
Big-bang Andromeda Super-nova Sonic uslu bir köpekti.
Hiç havlamazdı ve akıllıydı.
-Big-bang Andromeda Super-nova Sonic... -Kısaca
-Big-bang deseniz? -Olmaz.
Neyse, onun tuhaf bir huyu vardı.
Ne zaman sakız versem toprağa gömerdi.
Üstelik bir daha çıkarmazdı da.
İnsanlardaki gibi unutkanlığı mı vardı?
Belki de.
Big-bang öleli çok oldu
ama gömdüğü sakızlar hâlâ bahçede bir yerlerdedir.
Peki onları bulup çıkarmama lüzum var mı?
Çıkarsam bile çürümüş olabilirler.
İşte ben de senin acı hatıraları öğrenmeni istemiyorum sadece.
O olay yüzünden benim ailem ve ağabeyim
uzun süre sıkıntı çekti.
Aynı süreci sen de yaşarsın diye endişelendim.
Tabii dediğin gibi kıskandım da.
Sizi çok iyi anlıyorum.
Ama ben kendimden ziyade ailem için yaşadım.
Kendimden ziyade başkaları için çalışıyorum.
O yüzden bu hayatta düşünülmeye pek alışık değilim.
Ama o gün...
...o korkutucu anda...
...o beni korudu.
Hayatımda gördüğüm en ince hareketti.
Bunu ilk kez Sung-yeon ağabeyim yaptı.
Onunla görüşmemden çok rahatsız olmazsınız umarım.
Ne istiyorsan ve ne merak ediyorsan.
Hepsini kabul edeceğim.
Ne istersen yap.
Ben katlanırım.
Her şeyine.
Her şeyine katlanırım.
Bu işte bir bityeniği var.
Beni rüyanda görmene izin veriyorum.
Bu gece bir öpücük...
Ben istemiyor muyum sanki? Ben de istiyorum!
...öpüşen bir çift.
Özür dilerim! Tekrar hazırlamalarını söylerim.
Ondan sakladığın bir şey var mı?
Çabuk üşütür.
Kışı severim.
Bazen gözlerimi kapattığımda bir hayalet görüyorum.
Üstesinden gelirim. Ben Young-jun Lee her şeyin üstesinden gelirim.
Alt yazı çevirmeni: Ahmet Neşeli