Çok üşümedi mi? Çabuk üşüten biridir.
-Üşütmekten korkuyorum. -Ben iyiyim.
Kendimden bahsediyorum, senden değil.
Doğru, çabuk üşütürsünüz siz.
Adını unutmayacağım.
Lee...
Aptal. Yine söyleyemiyorsun. Adım öyle değil.
Adım Lee Sung...
Nasıldı? Hyun'um nasıl görünüyordu?
Evet. "Hyun" dediğine eminim.
Çocuklar sık sık bilişsel hatalar yapabilir.
Ya benzer bir telaffuzla karıştırıyorsam?
Sung-hyeon oppa?
Efendim?
Sana "Sung-hyeon" diye hitap etmiştim. Neden cevap verdin?
Yoksa adını mı değiştirdin?
Eski adın "Sung-hyeon Lee" değil miydi?
Neden bahsettiğini anlamıyorum.
Annenle kaçırılma konusunu konuşurken net bir şekilde duydum.
"Hyeon'um" dedi.
Ne olduğunu öğrenmek istiyorum.
Sekreter Kim.
Uykumda söylediklerimden fazla anlam çıkarma.
Sesini duyunca alışkanlıkla tepki vermişimdir.
Gitsek iyi olur. Seni eve bırakayım.
Kendi adına cevap veriyormuşçasına doğaldı.
Annenle kaçırılma konusunu konuşurken net bir şekilde duydum.
"Hyeon'um" dedi.
Ne olduğunu öğrenmek istiyorum.
Benimle gelin. Yalnız gitmek istemiyorum.
-Siz de benimle geleceksiniz. -Hayır!
Öğrenmene gerek yok.
Hayır ağabey.
Beni yalnız bırakma!
Seni tekrar ağlatmak istemiyorum.
Sabah sabah ne oldu?
Alelacele geldin, önemli bir şey olmalı.
Aslında size bir sorum var.
Tabii ki.
Başkan Yardımcım hiç adını değiştirdi mi?
Efendim?
Geçen sefer "Hyeon" demiştiniz.
Kastettiğiniz o muydu merak ediyorum.
Sen neden...
Beni yanlış duymuş olmalısın.
Hayır, bana "Hyeon'um nasıl?" diye sorduğunuzu hatırlıyorum.
Kaçırılma olayını konuşurken.
Bunu nasıl karşılarsınız bilmiyorum.
Ama "Hyeon" bana Başkan Yardımcısı gibi geliyor.
Neden öyle düşünüyorsun? Bu saçma.
Sizin için zor olabilir.
Bilmediğim bir şey varsa söyleyebilir misiniz?
Geçmişte senin yanında olan çocuk...
...Sung-yeon. Hyeon'la ilgili bir fikrim yok.
Beni yanlış duymuşsun.
-Ama... -Sekreter Kim.
Ben biraz yorgunum. Şimdilik gidebilir misin?
Tabii.
İzninizle o zaman.
Burada ne yapıyorsun?
Annenizle görüştüm.
Ben de seni arayacaktım. Gördüğüm iyi oldu.
Neden?
Günlüğünü geri vermem gerek.
Bekle. Alıp geleyim.
Bir saniye.
Günlüğümü gördükten sonra aklınıza herhangi bir şey geldi mi?
Bilmiyorum.
Üzgünüm.
Bizi kaçıran kadın. Onun görünüşünü hatırlıyor musunuz?
Görünüşünü, saçının uzunluğunu veya vücut tipini.
Hiç hatırlamıyorum.
Peki kaçırılışımıza veya kurtuluşumuza dair bir şey? Herhangi bir şey?
Bu sorular da nereden çıktı şimdi?
Sanırım günlüğüm size hiç yardımcı olmamış.
Hiçbir şey hatırlamıyorsunuz.
Sanki hatırlamıyor değil de hatırlamak istemiyor gibiyim.
Bir bilinçaltı savunması gibi.
Büyük bir travma olmalı.
Beni oturma odasında bekle. Hemen geleceğim.
Anıları başka birinden duyulmuş bir hikâye gibi.
Çok beklettim mi? Buyur, günlüğün.
Şey...
Bunlardan hangisi sizsiniz?
Buradaki.
Soldaki. Hatırlamıyor musun?
Mi-so, düşündüm de...
Senden hoşlanmamın tek sebebi kaçırıldığımızda yanımda olman değil.
Şu anda bana cevap vermeni istemiyorum ama...
...duygularımı bilmeni istiyorum.
Ji-ah, taşındın mı?
Evet, artık işe gelmek sadece beş dakika sürüyor. Harika.
Ev de çok güzel.
Çok güzel evine ne zaman davet edeceksin bizi?
-Ne? -Yeni ev kutlaması diyorum!
Stüdyo daire, çok küçük.
Hem berbat bir aşçıyımdır.
Canım, lütfen ama.
Biz öyle astlarına baskı yapan insanlardan değiliz.
Tavuk, domuz paçası, tatlı ve ekşili domuz eti ve kaburga rosto yeter.
Sadece bunları bile sipariş etsen memnun oluruz.
Ne kolay, değil mi?
Bizim gibi üstlerin olduğu için çok şanslısın.
Yarın da hafta sonu.
Yarın mükemmel olur! Size uyar mı?
-Uyar! -Uyar!
Uyar!
Merhaba Sekreter Kim.
-Merhaba. -Merhaba.
Yarın Ji-ah'a gidiyoruz. Gelir misiniz?
Yarın aile toplantımız var.
Pekâlâ.
Hediye için ne kadar para gerekecek?
Sekreter Yang dâhil beş kişiyiz. Kişi başı 20.000 won nasıl?
O her daim hazırda beklediği için gelemez.
Ayrıca çok safsın.
O kadar para neye yeter ki?
-Bay Akıllı Park. -Evet.
Kişi başı 24.900 won toplayalım.
Anlaştık o zaman! Yarın ev kutlamasına geliyoruz!
Çok mutluyum!
-Ne giysem acaba? -Mutluluğumu işe yansıtacağım.
BAŞKAN YARDIMCISI YOUNG-JUN LEE
Aradığım kişi oydu.
Neden herkes Sung-yeon deyip duruyor?
Başkan Yardımcım gerçekten hafızasını mı kaybetti ki?
Ben de bilmezden gelmeliyim.
Sekreter Kim, günaydın.
Saat üçten itibaren şubeleri ziyaret edeceksiniz.
Sonra CEO'larla akşam yemeği var. Size Ji-ah eşlik edecek.
Yani akşama kadar seni görmeyecek miyim?
Evet.
Çok kötü.
Gece benim eve gel.
Ne? Gece mi?
Aklından ne geçiyor?
Gece ve benim ev deyince.
İki kelime garip ve sıcak bir hava yaratıyor.
Hayal gücünü harekete geçirmesi normal.
Sanmam, küçükken sizin gibi Yaratıcılık Okuluna gitmedim.
Hayal gücüm o kadar güçlü değil.
Ne yazık.
Dosyalarımı düzenlememe yardım eder misin?
Tabii, sorun değil.
Oppa.
Ne?
Sen ne dedin?
Size öyle hitap etmek istedim.
Oppa.
Devam et. İzin veriyorum.
Yok, teşekkürler. Bir kere söylemem yeterli.
Bana öyle hitap etmeye...
Keşke kaydetseydim.
Başkan Yardımcım!
Başkan Yardımcım.
Erken geldin.
Bornozumun altındaki kasları görsen kalbin durabilir.
Üstümü değiştirip geleyim.
Yoksa o yara izleri kaçırıldığımızda bağlandığı için mi oldu?
Kim bilir ne acı vermiştir.
Niye ağlıyorum şimdi?
-Efendim abla. -Mi-so, neredesin?
Başkan Yardımcısı'nda.
Ne? Bu saatte ne işin var orada?
O pislikle çıkıyor musun gerçekten? O bencil pislikle?
O bencil biri değil.
Düşündüğümden de iyi bir insan.
Lütfen.
Artık bizim için endişelenmeyin.
Neyse, yarın 12'de. Geç kalma.
Tamam, hoşça kal.
İnanamıyorum.
Onu ağlatacak kadar mı karşılar bana?
Neden...
Kasaba girişine pankart asacakları yerde...
Çok mükemmel olduğum için mi bu kadar huzursuzlar?
Sen, Young-jun!
Biraz daha az mükemmel olamaz mısın?
Kendimden nefret ediyorum.
Sekreter Kim.
Her şey yoluna girecek.
Evet, güvenlik dosyaları hariç en az on yıllık dosyaları...
Onu demiyorum.
Seni huzursuz eden tüm karmaşık sorunlar, hepsi hallolur.
-Neden... -Telefon konuşmanı duydum.
Ablan bizim için çok endişeli sanırım.
Yakında o endişeleri sileceğim.
Bilirsin, can alıcı auram insanları etkisi altına alır!
Ablalarının içini rahat ettirmek için elimden geleni yapacağım.
Ağlama.
Eve bırakmana gerek yoktu.
Bu sayede biraz daha vakit geçirdik.
Diğer türlüsü üzücü olurdu.
Yani, senin için.
Evet. Doğru.
Yarın için planım yok. Çıkmak ister misin?
Yarın aile toplantımız var.
Her yıl o yegâne hafta sonu mu yoksa?
-Evet. -Bu yıl da mı Jebu-so'ya gideceksiniz?
Evet.
İzninle o zaman.
Bu arada, Başkan Yardımcım.
Bu...
Bu ne ki?
Sağ salim git. Tanrım!
Git hadi!
"Bir sıkıntın mı var?"...
...diye sormamı bekliyor gibisin.
Evet.
Lütfen! Konuşmak istiyorum.
Konuş o zaman.
Konuşayım mı?
Geçen gün eski eşimi gördüm.
Yanında bir adam vardı.
Çok mutlu görünüyordu.
Sen de perişan olmuş gibisin.
Evet, bu ayın en perişan üç kişisinden biri olacağıma eminim.
Nasıl bu kadar kısa zamanda başka biriyle görüşebilir?
Kıymetini bilseydin.
Ona karşı çok iyiydim!
Tahmin bile edemezsin.
Ona sürekli çantalar, mücevherler alırdım.
Kahvaltı hazırlayıp makyajsız hâline iltifat ederdim.
Ailesine karşı da çok iyiydim!
Ailesine mi?
Birini seveceksen her şeyiyle seveceksin.
Ailesine karşı çok iyiydim.
Ailesindeki herkes
"Bizim damadımız çok iyi! Harika! Ne müthiş çocuk!
Agucuk gugucuk!" diyordu.
-Öyle mi? -Evet.
-Ne kadar iyi olabilirsin ki? -İnanmadın mı?
Hayır, sadece bildiğin bir şey var mı diye merak ediyorum.
Yani, aile...
Sekreter Kim'in ailesinin gözüne mi girmek istiyorsun?
Ne...
Nasıl anlatsam...
Bak sahip.
Taşeronların bizden sipariş alabilmek için nasıl çalıştığını bilirsin, değil mi?
İyi şirket olduklarını göstermeye, kendilerini ispat etmeye çalışırlar.
-Evet. -Aynı olay işte!
Sen büyük bir şirket tarafından değerlendirilecek bir küçük işletmesin.
O büyük şirket Mi-so'nun ailesi ve şu anda güvenilirliğin sıfır.
Şu andan itibaren
kendini kanıtlayıp iyi bir şirket olduğunu göstermelisin.
Anladım.
Peki sen ne yaptın?
Şöyle...
45 derece öne eğil.
Ellerini birleştir.
"Evet, Tabii ki!"
"Peki, çok iyi!" diyerek dedikleri her şeyi yaptım.
Ne?
Yani ailesiyle görüşmeye giderken gururumu evde bıraktım.
O kadarı da fazla.
O kadarını yapmalısın ki ailesi tarafından kabul göresin.
Bu ne şimdi?
Kendi derdimden bahsederken neden birden senin derdini dinlemeye başladım?
Tüylerim diken diken oldu!
Ailesi tarafından kabul görmek...
Odayı temizledim. İyi tatiller.
-Peki. -Teşekkürler.
-Oh! -Çok güzel.
Her yıl geldiğimiz için akraba evi gibi oldu.
Mi-so, neden bu kadar durgunsun?
Yolda da kötü gibiydin. Sorun ne?
Yok canım.
Dün söylediklerim yüzünden mi?
Başkan Yardımcısı konusunda seni zorladım diye mi?
-Hayır... -Mi-so.
Ben senin annen sayılırım.
Sorunlu bir aşka başlamak üzereyken seyirci mi kalayım?
Çok düşündüm, o adam sana göre değil.
Çünkü onunla hiç tanışmadınız. Çok iyi yanları var.
Hey, Mal-hui. Sen kilo mu verdin? İncelmiş gibisin.
-Cidden mi? -Evet.
İki kilo almışım.
Muhtemelen siyah giydiğim içindir.
Sorun ne bilmiyorum ama neşelen biraz Mi-so.
Çok eğlenceli bir gün olacak.
Peki. Eğlenelim bakalım.
Oh!
Çok eğleneceğiz çok!
-Senin evde. -Çok iyi!
Geldik mi?
Evet, geldik. Şurası.
-Burası mı? -Burası mı?
-Siz üçüncü kattaki bayansınız. -Merhaba.
Misafirleriniz var galiba.
Evet, ev kutlaması.
Terasta takılabilirsiniz. İyi eğlenceler o zaman.
Peki, hoşça kalın.
Teras mı? Daha iyi olur!
Terasta içilen içki daha da bir lezzetli olur.
Olmaz! Hava sıcak. Benim eve gidelim.
Neden? Serin olur işte. Hem içmek de keyifli olur.
Gidelim mi? Niteliklerim kadar yüksek terasa!
Ama... Çatı katında oturan kişi rahatsız olabilir.
Her gün gelmiyoruz ya. Anlayış göstersin. Gidelim!
-Tamam. -Bekleyin!
Siz önce benim eve gidip yiyecekleri alın, olur mu?
Ben de çatıya çıkıp masayı temizleyeyim.
Çok kirli. Siz acele etmeyin.
Tamam.
-Ne nazik. -Evet.
-Teras fikri harika! -Hadi gidelim.
Bizim için çok hazırlık yapmıştır.
Büyüyüp kocaman olun.
Çeri domatessiniz diye küçük olmak zorunda değilsiniz.
Yandık!
Ne oldu? Ofistekiler mi geliyor?
Nereden bildiniz? Birazdan gelecekler.
Ev kutlaması için geldiler, burada oturmak istiyorlar.
Ne?
-Vaktimiz yok. Saklanın! -Neden saklanayım ki?
-Gelmelerine engel ol. -Tanrım.
Ne çok şey sipariş etmiş!
Çabuk olun!
-Kahretsin! -Tanrım!
-Lanet olsun! -Nereye gidiyorsunuz?
Vay, gerçekten çok güzelmiş.
Ay, sırtım!
Neden bu kadar çabuk geldiniz? Yiyecekleri alın demiştim.
Astlarım varken ben mi taşıyacağım?
Ben de kemiklerim ince olduğu için ağır şeyler taşıyamıyorum.
Çok narinimdir, biliyorsun.
Vay, bu masa şahane!
-Selam. -İşte!
Manzara muhteşem.
Gece manzarası da harika olur.
O zaman sabahlayalım!
Sabahlamak mı?
Bu ne ya...
-Otursanıza! -Herkes otursun.
-Ne çok şey sipariş etmişsin. -Evet.
Tanrım.
Çabuk!
-Tamamdır! -Oley!
Başkan Yardımcım.
Burada ne işin var?
Memnun oldum. Ben Young-jun Lee.
Neden geldin?
Jebu-do'da hep aynı pansiyonda kaldığınızı söylemiştin.
İki yıl önce pansiyonun yakınındaki okulda badminton oynarken
ayağını burkmuştun.
Okulun yakınında bir pansiyon aradım ve burayı buldum.
Yok, yani, burada olmanın nedeni ne? Ablalarım da burada.
O yüzden geldim.
Bizim için çok endişeleniyorlar.
İçlerini rahat ettireceğim.
-Kabul görmek için elimden geleni... -Mi-so!
Abla.
Buraya kadar iş için gelmediniz herhâlde. Neden geldiniz?
Siz görüşüyor musunuz?
-Hayır, öyle değil... -Evet! Görüşüyoruz.
Görüşmemiz konusunda endişeleriniz olduğunu anlıyorum.
Ama merak etmenize gerek yok.
Düşündüğünüzden daha ciddi.
Onun duyguları yani.
Ben de ondan hoşlanıyorum tabii.
Benim tatil köyüme geçelim mi?
-Süit oda ayarladım. -Hayır, teşekkürler.
Merak etmenize gerek yok dediniz. Ama maalesef elimde değil.
Sizin dünyanız çok farklı.
Bu sürpriz ziyaret beni rahatsız etti.
-Abla... -Acıktık demiştiniz. Hadi.
-Bir şeyler yiyelim. -O zaman...
Sizi rezervasyon yaptığım restorana...
Yok, teşekkürler. Biz de rezervasyon yaptık.
Oraya gidelim o zaman.
Ne?
Gerçekten gelir misin?
"Açık Büfe Soya Soslu Yengeç"
"Marine Yengeç, Çiğ Karides, Yengeç Yahni"
Şaşırdınız herhâlde.
Her istediğini yediğin hâlde kişi başı 19.900 olduğu için mi?
Evet, nasıl kâr ediyorlar ki...
Sürümden kazanıyorlar. Ucuz malzeme ve ucuz fiyat.
Ucuz yengeç yiyebileceğinizden emin değilim.
Sadece şeflerin yaptıklarını yiyorsunuzdur.
Zor geldiyse geri dönebilirsiniz.
Hayır, ben de aynı dünyada yaşıyorum.
Hiç de zor gelmedi.
Başkan Yardımcım, gitsen iyi olacak.
Hayır, yengeç yiyeceğim.
Ne istersem yiyebilirim.
Bana bırak Sekreter Kim.
Dışarıda bile resmî hitap mı kullanıyorsunuz?
Başkan Yardımcım ve Sekreter Kim?
İyi bir noktaya parmak bastınız!
Ben de bunu değiştirmemiz gerektiğini söyleyecektim.
Artık bana oppa de Mi-so.
Abla, buna biz karar verelim.
Ay, tıka basa doydum.
Şurama kadar yengeçle dolduğumu hissediyorum.
Devam edip şurama kadar doldurmalıyım.
-Doyduğu hâlde neden yiyor? -Paraya yazık.
-Ne? -Parasını verdik, hepsini yememiz gerek.
Siz böyle şeyleri pek bilmezsiniz.
Boğazımıza kadar doysak bile parayı israf etmemeye çalışırız.
Bilirim!
Hiç doymayan insanlar vardır ya...
...ben öyleyim işte.
Paramın karşılığını verene kadar yiyeceğim.
Pekâlâ, başlayalım.
İçinde yumurta var.
Ben bir tabak daha alayım.
Delikanlı!
Hayatında son kez mi yengeç yiyorsun?
Canını riske atmaya değer mi?
İşe bak.
Artık bırakabilirsin. Parası çıktı.
Çıktı mı?
Bugünlük bırakıyorum. Parası çıktı.
Çok mu yedim ki? Midem yengeçle doldu.
Su için.
Mide fesadı geçirmiyorsun, değil mi?
Ben her işte mükemmelimdir. Sindirimde bile.
Artık yemeğini bitirdiğine göre gitsen iyi olur...
Bu kıyafetler ne?
İstiridye toplayacağız da.
Her yıl burada istiridye toplayıp pişiririz.
Tatildesiniz. Niye yoruluyorsunuz ki?
Siz ne anlarsınız?
Şefler size kaliteli mevsim malzemeleriyle yemek hazırlıyordur zaten.
Neden bizzat istiridye toplayıp pişirdiğimizi anlayamazsınız.
İşte bu yüzden farklı bir dünyanız var.
Ben de geleceğim!
Ne?
Yok, teşekkürler. Siz hayat boyu çiçekli yollarda yürümüşsünüzdür.
Çamurda yürüyebilir misiniz ki?
Yürüyebilirim.
Yanımda o varsa dikenli yolda bile yürürüm.
Deniz kenarına!
-Çamurlu alana. -Çamurlu alana!
-Çok güzel. -Enfes!
Arkadaşlar.
Ev kutlaması yapıyoruz. Kadeh tokuşturalım.
Yapalım mı?
Ji-ah'ın mutlu hayatına!
-Şerefe! -Şerefe!
Fondip!
Keyifler yerinde.
Burası çok güzel.
-Olamaz. -Çantam!
Durun!
Size bir peçete getireyim.
Pahalı bir markaydı.
Sağ ol Ji-ah. Ne düşünceli kız.
Serin olur diyordum ama güneş yakıyor.
Gölgeye geçelim mi?
Evet, ultraviyole ışınları cilde zararlı. Geçelim.
-Hadi! -Kalkın o zaman.
-Şuraya. -Evet.
-Birlikte taşıyalım. -Bir, iki, üç.
Şuraya.
Bir, iki, bir, iki.
Tanrım.
Amanın!
Sürpriz!
Merhaba, orada ne yapıyorsun?
"Sürpriz!" dedim ya.
Sürpriz mi?
Evet, ben de davetliyim.
Yeni fikirler arayan yaratıcı biriyimdir.
Eğlenceli bir şeyler yapmak istedim.
Ben de Ji-ah'la bir plan yapıp buraya saklandım.
Eğlenceyi zirveye çıkarmak için doğru zamanı bekliyordum.
Tam o anda siz masayı taşıdınız!
Zamanlama çok iyiydi!
Yemeğimizi bitirelim hadi. Müdür Go, buyurun.
-Yumulalım. -Evet.
Bira ister misiniz? Biraz daha bira lazım.
O sonuncusuydu. Ben gidip alayım.
Hayır! Ben alırım. Yolda büyük bir market görmüştüm. Hallederim.
Hangi dağda kurt öldü? Ayak işi yapmaya gönüllü oldun.
Biraz daha içmek için yediklerimi sindirmem lazım.
-Çabuk gel. -Tabii, gelirim!
-Siz devam edin. -Dikkatli git.
-Vay, leziz görünüyor. -Merhaba.
-Tadabilir miyim? -Tabii, bir alana bir bedava.
-Gerçekten mi? -Evet.
Vay be, çok güzelmiş. Bir tane daha.
Hanımefendi, üç taneden tadını anlamışsınızdır.
-Alacak gibi değilsiniz. -Alacak.
Bir, iki, üç.
Üç tane alacak. Daha fazla aşağılamayın.
Gidelim mi Müdür Bong?
Peki.
Geliyor mu, gelmiyor mu?
Kendine güvenmiyorsa niye büyük konuştu?
Abla!
-Niye öyle bakıyorsun? -Çok sertsin!
Aniden gelip itirafta bulunması hoşuna gitmedi, anlıyorum.
Ama bu kadar kabalık yakışmıyor.
Mi-so, ben seni düşünüyorum...
Düşünme! O sandığın gibi biri değil.
Ben korktuğumda beni koruyup kolladı.
Hiçbir şey bilmiyorsun!
Tanrım! O ne ya?
Affedersiniz, geciktim.
Bunları nereden buldun?
Mükemmel olmak benim mottom.
Ekipman bunu garanti etmez.
Bizim gibi yılların tecrübesine ve bilgisine sahip olmalısınız.
Abla!
-Neden yarış yapmıyoruz? -Yarış mı?
Siz ikiniz, biz ikimiz. Kaybeden, kazanan ne isterse onu yapsın.
Anlaştık!
Öyle olsun.
Sekreter Kim, bu bir yarışma olduğu için elimden geleni yapacağım.
Kazanırsak ne isteyeceksin?
Senden nefret etmemelerini.
Yorgunluğum uçup gitti.
Güzel.
Çakılmış.
Doğru yerde değiliz.
Şimdi buldum işte!
İstiridye!
Bir tane daha!
Şimdi toplama zamanı.
Biz kazandık.
Evet, tebrikler. Mi-so ve Başkan Yardımcısı.
Peki ne istiyorsunuz?
Ben...
...ondan nefret etmemenizi istiyorum.
Hayır, isterseniz nefret edin.
Ama...
...beni izlemeye devam edin. Samimi olduğumu kanıtlayacağım.
Tamam, hadi gidelim artık.
-İyi misiniz? -Evet.
Eliniz neden bu kadar soğuk?
Bakayım.
Mide fesadı mı geçiriyorsun?
Orada çok fazla yedin.
-Hayır... -Gel, sana ilaç vereceğim.
-Sekreter Kim, istiridyeler... -Hayır!
-İstiridyeler... -Hadi!
Abla.
Gözümüze girmek için çok fazla yiyip mide fesadı geçirdi, değil mi?
Kim dedi ona o kadar ye diye?
Açıkçası beni şaşırttı.
Haberlerde falan çok kibirli görünüyordu.
Buraya gelip senin kötü muamelene rağmen elinden geleni yaptı.
Galiba gerçekten Mi-so'ya değer veriyor. Sence de öyle değil mi?
Gerçi cinsel işlev bozukluğu olması biraz endişe verici ama...
İyi birine benziyor.
Baldızı uzman olduğu için tedavi olabilir.
Ne, baldız mı?
Ben sevdim bu çocuğu!
Lütfen sen de kalbini biraz aç.
Hava çok sıcak, gidelim hadi.
Al. Büyüğü al.
Çok ağır bu! Of ya!
Elinizi uzatın.
İyiyim ben.
Hayır, en iyi tedavi parmağa iğne batırmaktır.
Ama...
-UFO! -Nerede?
Kan! Kanıyor.
Kanadı.
Şimdi gidip biraz dinlenin. İyi değilsiniz.
Hayır, çok iyiyim ben.
Size yardım edeceğim.
Hayır, biz hallederiz.
O zaman şu hamuru yoğurur musunuz?
Genelde babam yapardı ama işi çıktığı için gelemedi.
Narin kollarla yapmak hiç kolay değil.
Verin lütfen.
Yavaş ol.
Gerçekten şu anda daha iyiyim.
Bir daha olursa yine batırırım.
Yine mi...
Yavaş!
Bir biraya ne dersiniz?
Hemen şurada bir bar var.
-Gidelim. -Tamam.
Nereye gidiyorsunuz?
Yağmur atıştırmaya başladı. Kapalı bir yere gidiyoruz.
Haber verseydiniz ya. Boşa para...
Yani bu da Ji-ah'a hediyem olsun.
Ay... Bu çok fazla ama.
-Tamam, hadi artık. -Gidelim.
Burası çok sessiz. Bizden başka kimse yok.
Evet, neden herkes bu kadar sessiz?
Eğlenceli bir şeyler yok mu?
Her gün birlikteyiz. Ne olabilir ki?
-Teşekkürler. -Teşekkürler.
Afiyet olsun.
-Hey. -Evet.
Dörtyol ağzına park yaptırmaya çalışıyoruz, biliyorsun.
Destek vermek için imzalar mısın?
-301 numaradaki bayan da buradaymış! -Evet.
Sen de imzala.
Senin ve çatı katında yaşayan çocuğun imzasını alamamıştım.
Evet. Buyurun.
-Teşekkürler. -Rica ederim.
Ne yapıyorsun canım? Niye yüzünü balıkla kapatıyorsun?
Şey...
-King of Mask Singer gibi. -Ne?
-King of Mask Singer mı? -Evet.
Eğlenceli bir şeyler istemiyor muydunuz?
Sizi eğlendirmek için şarkı söyleyeyim dedim.
O zaman başlıyorum.
Dur, dur!
Ne oldu?
Kariyerinde ilerlemek istiyor olabilirsin ama bunu yapmak zorunda mısın?
Ne? Kariyerimde ilerlemek mi?
Bizim bölümde bunun kolay olduğunu duydun.
O yüzden bizim ofise geçmek istiyordun.
"Kime yağ çekmem gerek?" diye düşünüyordun.
Sonunda ofisin otorite figürü
Müdür Jung'a yağ çekmen gerektiği sonucuna vardın.
Haksız mıyım?
-Yok artık. -Yok artık mı?
Ben de KORI Üniversitesinden mezunum.
Önce okulu kullanarak bana yaklaştı.
Sonra da şarkı söyleyerek kendini sevdirmeye çalıştı.
Torpil geçeyim istiyorsun, değil mi?
Gwi-nam Go, doğru anlamışım, değil mi?
Evet, haklısınız.
Dikkatli olun Müdür Bong.
Sen dikkatli ol!
Ne konuda?
Her konuda!
Sütyen desteğimi alıp benimle flört etme.
Aniden karşıma çıkıp bana üç paket sosis alma.
Beni ayartmaya çalışma!
Neden peşimden geliyorsun?
Sarhoş gibisiniz, düşersiniz diye korkuyorum.
Yine flört ediyor bak.
O zaman koru beni.
Çok tuhaf.
Standartlarım yüksektir ama Sekreter Yang'dan hoşlanıyorum.
Çıkma teklifi mi etsem?
Olmaz, bu çok utanç verici. İlk adımı ben atmamalıyım.
Kadın dediğin gururlu olmalı. Çıkma teklifi edemem.
Kalan gururumu korumam gerek.
Nasıl?
Kendi ellerimizle topladığımız istiridye ile noodle ve pankek.
Çok güzel, değil mi?
Evet, gelecek yıl da katılacağım.
Göreceğiz.
Evet.
Her yaz buraya tatile gelip istiridye mi topluyorsunuz?
Evet, babam da gelir, hep birlikte oluruz.
-Çok farklı bir gelenek. -Öyle mi?
Annemize söz vermiştik.
Söz mü?
Mi-so dört yaşındaydı.
Babam bir müzik festivaline katılmak için
birinden ödünç araba almıştı, hep birlikte gidiyorduk.
Yarışmayı kazanıp ödülü annenize doğum günü hediyesi olarak vereceğim.
Konuşma yaparken de
adını haykıracağım.
Bekliyor olacağım.
Deniz!
Vay be, denize bakın!
Çok güzel.
Biraz vaktimiz var. Şurada dursak mı?
Olur!
Çocuklar, denizi görmek ister misiniz?
-Evet! -Evet!
Artık gitme zamanı...
Ne oldu? Bir şey mi kaybettin?
-Arabanın anahtarı. -Ne?
Çok kötü bir kocayım.
Sana doğum gününde hediye vereceğime endişe veriyorum.
En kötü doğum günün budur herhâlde.
Hayır, değil.
Asıl sen festivale gidemediğin için üzülüyorsundur.
Buldum! Mi-so buldu!
Buldun mu? Sahi mi?
Anahtardan değil, istiridyeden bahsediyormuş.
İlk kez istiridye görüyorum. Bununla nefis bir yemek yapabiliriz.
Yemek yapmak için daha fazlası lazım.
Çocuklar, istiridye toplamaya çıkalım mı?
-Evet! -Evet!
-Hadi gelin. -Hadi.
Özür dilerim.
Sen anahtar ararken ben çocuklarla oynayayım.
Hayır!
Michael J. Fox demiş ki,
"Aile önemli bir şey değildir, aile her şeydir."
Araba için servisi ararım, yarışmaya da gelecek yıl katılırım.
Ama bugünü her şeyim olan aileme ayıracağım.
Gerçekten mi?
Tabii, son zamanlarda çocuklarla hiçbir yere gitmemiştik.
Bence ailecek eğlenelim diye...
...böyle bir şey oldu.
Sen kötü bir koca değilsin ve bu en kötü doğum günüm değil.
Senin sayende iyi vakit geçiriyoruz.
Meşhur heavy metal vokalisti Rob Halford demiş ki,
Çişim geldi! Çişim!
Kızın Mi-so demiş ki, "Çişim geldi!".
Pekâlâ, baba götürsün seni.
Her yıl doğum günümde buraya gelelim mi?
-Gerçekten mi? -Yaşasın! Çok heyecanlı!
Ertesi yıla kadar sözünü tuttu ve sonra vefat etti.
Bir dakika.
O zaman bugün...
Evet, onun doğum günü.
Biz annemi hâlâ hatırlıyoruz.
Ama Mi-so çok küçük olduğu için hatırlamıyor.
Ne acı.
Sizi üzdüğüm için özür dilerim.
Siz gerçekten iyi bir insanmışsınız. Ona çok değer veriyorsunuz.
Ama ben...
...erken yaşta annesiz kalan Mi-so'cuğumun...
...mutlu bir aile kurup sevilmesini istiyorum.
O yüzden sıradan olmayan biriyle görüşmesi beni endişelendirdi.
Artık endişelenmenize gerek yok.
Ben de onun mutlu olmasını istiyorum.
Onun görünüşünü hatırlıyor musunuz?
Peki kurtuluşumuza dair bir şey? Herhangi bir şey?
Bunlardan hangisi sizsiniz?
Bunu nasıl karşılarsınız bilmiyorum.
Ama "Hyeon" bana Başkan Yardımcısı gibi geliyor.
Burada tek başına ne yapıyorsun?
Bu surat ne?
Ne oldu? Bir sorun mu var?
Hayatım...
...sanırım...
...artık onlara söylemeliyiz.
Ne?
Daha fazla saklayabileceğimizi sanmıyorum.
Biraz kabul gördüm galiba.
Evet.
30'lu yaşlardaki en etkili CEO seçildiğim zamandan daha mutluyum.
Ama biraz üzüldüm.
Annenin doğum günü olduğunu bilseydim gelmezdim.
Bu önemli günü ailece geçirmeliydiniz.
Hiç de değil.
Buraya gelip benim için elinden geleni yapman beni çok mutlu etti.
Senin iyi biri olduğunu bilmek kardeşlerimi de mutlu etmiştir.
Annemin ölüm yıl dönümünde yas tutarız.
Doğum gününü ise kutlarız.
Bence ablaların çok iyi insanlar.
Tabii annen de kesin iyi biridir.
Doğru.
Çok iyi biriymiş.
Bu sahile geldikten kısa bir süre sonra
durup dururken düşüp bayıldı.
Saklambaç!
Babam hastanede onunla ilgileniyordu.
O yüzden ben hep yalnızdım.
Yanlarında anneleri olan çocukları kıskanıyordum.
Sonra bir gün...
Hadi. Yapma.
Mi-so.
Anneciğim!
Anneciğim, hadi saklambaç oynayalım. Sen beni bulmaya çalış.
-Öyle mi yapalım? -Evet!
Tamam, hadi!
Onu görmek çok güzeldi.
Çok mutlu olmuştum.
Meğer doktor hiçbir umut olmadığını söylediği için
eve dönmüş.
O durumdayken oyun oynamak ne zor olmuştur kim bilir.
Ama o anı olmasaydı...
...annemi er ya da geç unuturdum.
Çok küçüktüm ve onunla fazla anım yoktu.
Anladım.
Senin de anlatması zor anıların varsa...
...umarım bir gün sen de bana anlatırsın.
O günü bekleyeceğim.
Çünkü sonsuza kadar yanında olacağım.
Hemen gidiyor olmana üzülüyorum.
Öğlen tanıtım var demiştim.
Bir dahakine resmî bir ziyaret yapacağım size.
-İyi eğlenceler. -İyi yolculuklar.
-Lütfen ona iyi bakın. -Tabii.
Hoşça kalın.
İyi görünmüyorsun. Ne oldu?
Çok şaşırma.
Suçluluk duygusuyla
kendini yiyip bitirme.
Beni iyi dinle.
24 yıl önce o gün...
Kaçırılan...
...sen değildin.
Bendim.
Kesinlikle...
Kesinlikle ben yaşadım bunu.
Devrim niteliğinde bir yazılım!
Karşınızda analiz aracı B Data!
Ne yiyorsun?
Affedersin, biraz acıktım da.
-Fotoğraf çekimi bitti mi? -Evet, nihayet.
Çok yoğun bir gündü.
Eve gidip dinlenmek istiyorum.
Kutlama performansından sonra bitiyor, dayan.
Başka bir şey yok, değil mi?
Evet, hepsi birden yorucu olur diye diğer programları erteledim.
Süpersin.
Bay Lee.
-Sen otur da dinlen biraz. -Peki.
Şimdi sırada New K Grup'un tanıtımı için kutlama performansı var.
Sihirbaz Hyeon-woo Choi'den sihir gösterisi!
Kendisine büyük bir alkış alalım!
Ne işiniz var burada?
Anılarım doğru değilmiş.
Sen de böyle mi düşünüyorsun?
Cevap veremeyeceğin kadar...
...zor bir soru muydu?
Şimdi özel konuğumuz gösteriyi daha da baş döndürücü hâle getirecek.
Karşınızda manken Na-yeon Kim!
Bu, anılarımın
yanlış olduğu anlamına mı geliyor?
Çoğu zaman...
...anlaşılması zor çocukluk rüyaları görürdüm.
Ya rüyamda gördüğüm...
...o anılar...
Baban işe gitti.
-Niye saçmalayıp duruyorsun? -Teyze çok tuhaflaştı.
Hayır, Mi So. O değil. Örümcek, kocaman bir örümcek.
Ağabey, korkuyorum.
Mi-so, orada dur. Buraya gelme.
Hayır ağabey. Beni yalnız bırakma!
Aptal! Gelme dedim!
Hatırlıyorum.
Mi-so. Uyan!
Mi-so Kim!
Sekreter Kim, uyan. Mi-so Kim!
Mi-so Kim!
Kim olduğumu biliyor musun?
Ona ne söyledin? Neden bayıldı?
Sırları sonsuza dek saklayamazsın.
Alt yazı çevirmeni: Ahmet Neşeli