Later deze eeuw zullen drinkwater en bewoonbaar land
de kostbaarste grondstoffen zijn.
Steden zullen overbevolkt zijn, het platteland zal langzaam leeglopen
en er zullen plannen komen voor nederzettingen in de ruimte.
'Mensenvervangers' - AI met het vermogen tot bewustzijn -
zullen in de zwaarst verwoeste gebieden menselijke arbeid gaan vervangen.
In het begin voelt alles zo sprankelend
en opwindend.
Maar later wordt het voorspelbaar.
Hij ziet me niet meer echt.
Alsof hij me heeft vervangen.
Ik ben delen van mezelf kwijt,
van wie ik kan zijn.
Voorgoed, vrees ik.
Misschien moet ik dit niet vertellen.
Nog eens 500.000 mensen zijn ontheemd
als gevolg van de tornado's die Centraal- en West-Europa teisteren.
De Europese leiders noemen de stormen catastrofaal.
De waarschuwing voor extreme warmte en droogte is weer verlengd
voor bijna 60 miljoen Amerikanen...
Dus tref extra voorzorgsmaatregelen en blijf binnen...
HET MIDDEN-WESTEN, 2065
Hen?
Hen.
Verwacht je iemand?
Wat is er?
Ik had je niet gehoord.
Er is iemand.
-Iemand van de regering? -Zou kunnen.
We krijgen nooit bezoek.
Zeker verdwaald.
Dat denk ik niet.
Hij wil vast iets.
Jezus.
Heb je hiermee geklungeld?
-Hoezo? -Het is leeg.
Het is nooit geladen.
-Hoe bedoel je? -Zet het weg.
Zet het weg.
Wat doe je anders?
Zet het gewoon weg.
-Kom op. -Doe open. Het is leeg.
-Oké. -Ik kan niks doen. Het is leeg.
Doe open.
Hallo?
Sorry. Ik weet dat het laat is.
Henrietta?
Wie is daar?
Terrance.
We kennen geen Terrance.
Junior?
Ik heb interessant nieuws
voor jullie beiden.
Waar gaat dit over?
Ik kom namens OuterMore.
OuterMore?
We werken aan de klimaatmigratie.
Naar buiten de aarde, om precies te zijn.
Wat bedoelt hij?
In de ruimte wonen, denk ik.
Mag ik binnenkomen?
Is er iemand bij je?
Nee. Mensen bezoeken is mijn werk.
Wil je gaan zitten?
Ja.
Mooi huis.
Charmant.
Rustiek.
Hoe oud is het?
Oud.
Een jaar of 200.
Dit zie je niet meer.
Is het altijd in de familie geweest?
Ik ben de vijfde generatie.
Geweldig.
Leven zoals vroeger.
Ja. Er zijn er nog een paar.
Jullie verbouwen niks.
Oké. Ik heb een geweldig aanbod, maar voor ik iets kan zeggen,
moet ik jullie dit laten zien.
Jullie kennen onze eerdere campagnes wel.
Maar deze is speciaal.
Kun je het zien?
Ja. Zie jij het?
We zijn zo trots op jullie.
-Een inspiratie. -Jullie geven ons hoop.
-Negen, acht... -Ik mag de ruimte in.
Reuze bedankt. Ik kijk uit naar jullie lachende gezichten.
We werken al lang aan de volgende transitiefase.
De mens kan op verschillende plekken in de ruimte leven.
Op de maan, op Mars.
Maar omdat de aarde zo snel verandert,
besloten we een ruimtestation te bouwen.
Onze eigen planeet.
Ga verder. Wees beter.
Voor de planeet. Voor de toekomst.
Voor ons allemaal. Hoe maken jullie jezelf waar?
Wat heeft dat met ons te maken?
Ik ben hier vanwege de Installatie,
de eerste tijdelijke-hervestigingsgolf.
-Daar heb ik over gehoord. -O ja?
Belachelijk.
Waarom bouwen jullie in de ruimte? Jullie moeten de aarde herstellen.
Onze motivatie is om proactief te zijn,
onze nazaten te helpen.
Heb jij kinderen?
Zou ik een glaasje water mogen?
Doe mij een biertje.
-Ja. -Bedankt.
Bedankt.
Wat is het warm.
-Ik ben de airco gewend. -Oké.
Weet je nog dat hier boerderijen waren
met veestapels en gewassen?
Echte boerderijen. Sorry, hoor.
Ja. Toen ik klein was.
Ze zijn opgekocht of platgebrand.
Platgebrand?
Door de bedrijven.
Ze branden oude boerderijen plat
om ruimte te maken voor hun hybride troep. Het boeit ze niet.
Ik zag het koolzaad op je oprit.
Dat het in dit seizoen groeit.
Het hele jaar door. Met weinig water.
Dat is onnatuurlijk.
Nee, hoor.
Je kunt...
Je kunt hier doen wat je wilt.
Alsjeblieft.
Bedankt.
Zulk water krijg je in de stad niet.
-Heerlijk. -Bedankt.
Proost.
Ze hebben me je dossier toegewezen.
Hebben we een dossier?
Heb je ons ergens voor opgegeven?
-Nee. -Komt dit zomaar uit de lucht vallen?
-Ja. -Het zou niet de eerste keer zijn...
Nee, het is waar. Jullie hebben niks gedaan.
Maar we hebben geloot.
En het goede nieuws is dat je
op de shortlist staat.
Eén stap dichter bij het leven in de ruimte.
Je verdoet je tijd, want we...
We hebben zelfs nog nooit gevlogen. Ze zou het vreselijk vinden.
-En jij niet dan? -Je zou het niks vinden, zeg ik alleen.
Jij hebt ook nooit gevlogen.
We vliegen niet graag. Nou en?
Sorry, ik was niet duidelijk.
Ik heb het over jou, Junior.
-Alleen jou. -Wat...
De tests vereisen lichamelijke kracht
en specifieke vaardigheden. Die heb jij.
Je neemt me niet in de maling, hè?
Nee. Dit is een waarschuwing.
Sorry.
Dat is niet het juiste woord. Dit is goed nieuws.
Goed nieuws?
En
-weet de regering hiervan? -Wij zijn de regering.
Ons ruimtestation draait om de aarde.
En als ik gewoon nee zeg?
Als we weigeren. Wat dan?
Weet je wat dienstplicht is?
Vroeger werd je geselecteerd
en moest je ten strijde trekken. Als je weigerde...
Bedreig je ons?
-Junior. -Gebeurt dat hier?
-Junior. -Nee. Bedreig je ons?
We raken de boerderij kwijt.
Laten we niet op de wet focussen.
Dit zou weleens het grootste openbare initiatief ooit kunnen worden.
Je zou een held zijn, Junior.
Wil je een saai leven leiden, net als iedereen?
Of wil je deel uitmaken van iets speciaals en unieks?
Want daar gaat dit om.
De kans om beter te zijn.
Klinkt goed.
Luister. We moeten verder.
Nog even en de aarde wordt onleefbaar.
De wereld was prachtig. Hij is prachtig,
maar hij kan ons niks meer geven.
Omdat wij alles hebben gestolen.
Hoe lang is die shortlist?
Dat mag ik niet zeggen.
Het duurt nog een paar jaar voor er een besluit valt.
Een paar jaar?
Ja. De tests vinden helaas om de twee jaar plaats.
Dus wij moeten gewoon verder
alsof alles normaal is?
Ja.
Want dat is ook zo.
Er staat nog niks vast.
Zorg goed voor Henrietta.
Deze situaties kunnen vervelend zijn.
Serieus?
Ga je
na zoiets gewoon slapen?
Sorry.
Kunnen we morgen praten? Ik voel me niet lekker.
Nee. We moeten er nu over praten.
Kun je in de logeerkamer slapen?
Anders word jij ook ziek.
Sinds wanneer is dat een punt?
Ik wil alleen zijn.
Moet ik echt ergens anders slapen?
Alsjeblieft.
-Hoe wist je het? -Wat?
Wat wist ik?
Voor hij... Hen?
Je zei: 'Hij wil vast iets.' Hoe wist je dat hij een man was?
-Zei ik dat? -Toen de auto stopte.
Geen idee.
Niet met opzet. Ik zei het vast zonder na te denken.
Ik ben kapot. Ik wil gaan slapen.
Je klonk zo zeker toen je het zei...
Vrouwen rijden hier 's nachts echt niet alleen rond.
-Zoals hij je aankeek... -Waarom zet je me onder druk?
Doe je de deur dicht?
Oké.
Geweldig.
Verdomme.
Yoghurtparfait.
We zien hem niet meer terug.
Iemand als ik willen ze echt niet.
Wat heb ik te bieden?
Meer dan je denkt.
-Kun je wat voor me doen? -Wat dan?
Draag dat shirt niet.
Waarom niet?
Ik vind het mooi.
Je droeg het toen ik je ontmoette.
Als je het draagt, verslijt het.
Wat herinner je je nog meer van die dag?
We waren gelukkig.
Ik mis je.
Woon je hier nog graag?
Wat?
Ben je hier gelukkig?
Natuurlijk. Jij niet dan?
Wat ben ik voor je?
Zeg je dat omdat ik wegga?
-Als dat je dwarszit... -Het gaat om ons.
Om ons?
Had je twijfels toen we trouwden?
Die mag je niet hebben.
-Die heeft iedereen. -Niet als je je geloftes aflegt.
Heb je in die zeven jaar nooit twijfels gehad?
Nooit.
We trouwden meteen na ons eindexamen.
-We waren tieners. -We waren geen schoolvrienden.
En we zijn veranderd.
Het was het juiste moment.
-Sorry dat ik afstandelijk was. -Geeft niet.
Denk je meer aan het verleden of aan de toekomst?
Wat?
-Jezus. -Sorry.
Ik wil je niet overspoelen met vragen
zo vroeg, maar ik wil het echt weten.
Ik vind
dit bed te klein.
Met jou erin.
Het was een serieuze vraag.
Weet ik.
-Je neemt me niet serieus. -Sorry.
-Dat meen je niet eens. -Nee.
Oké, het spijt me.
EEN JAAR LATER
Voor een goed begrip van het leven boven
moet de geselecteerde groep heel gevarieerd zijn.
Kies een ander. Mensen als wij horen er niet thuis.
Dat is het punt. Ooit moeten we er allemaal naartoe. Permanent.
Jullie worden goed betaald.
Een gebaar van de overheid.
We bieden je een zeldzame kans
die nu nog eng lijkt.
Maar het onbekende hoeft geen last te zijn.
Dit is heel zeldzaam.
We hebben jou geselecteerd. Je gaat naar de Installatie...
Het zint me niks dat je zomaar langskomt
en doet alsof we je moeten bedanken.
Als het echt zo'n buitenkans is,
waarom komt er dan verder niemand?
Waar blijft de rest dan, Terrance?
Zou het helpen als hier meer mensen rondliepen?
Wat heb je bij je?
Ik laat vast wat dingen hier.
Ik moet hier blijven nu het officieel is.
Hier, in huis?
De vorige keer zei ik...
-Ik dacht dat we meer tijd hadden. -Het staat in de documentatie.
-Is er een logeerkamer? -Wat een onzin.
Waarom?
Er zijn een aantal stappen.
-Observaties, gegevens... -Wanneer vertrekt hij?
Over een paar weken.
Wat?
De volgende fase verloopt snel.
Ik logeer voorlopig in de buurt.
-Om jullie wat privacy te geven. -Kom hier.
Het komt goed.
Kom op.
Die zijn van mij.
Je draagt ze nooit en ze stinken.
Nieuwe handschoenen zijn altijd zo stijf.
Daarom hebben we zo veel rotzooi. Jij kunt niks wegdoen.
Wat bedoel je daarmee?
Dat dit allemaal troep is.
Uit jouw verleden. Niet het onze.
Dus als je alles weggooit... Hou daarmee op.
Dit heb ik nog nodig.
-Je gezicht is rood. -Wat?
Hen, ik wou dat je dit niet deed.
Vooral vanavond niet.
Waarom is vanavond zo speciaal?
Onze laatste avond alleen.
En jij wilde zeker een rustig avondje thuis,
net als vroeger?
We hebben er nog niet over gepraat.
Je doet alsof het niks voorstelt.
-Alsof dit niet gebeurt. -Geef.
Praat verdomme met me.
Het gebeurt sneller dan ik dacht.
En nu komt hij logeren.
Waarom ga je dan opruimen?
Geef me... Maak je niet zo druk om hem.
Ik maak me niet druk om hem.
Wat is er dan? Kijk me aan.
Ik maak me zorgen om je.
Hen, ik blijf een paar jaar weg, niet een paar dagen.
Ik laat je alleen achter.
Maak je daar maar geen zorgen om.
-Verdomme. -Wat?
Dat, daar.
Zo ken ik ze niet.
Ze worden groter. Hopelijk is het geen plaag.
Dan zitten ze in de muren. Fijn.
Het is er maar een.
Een is al te veel.
Ik controleer onze kamer.
Hé, kleintje.
Junior?
-Wat is er? Je zit te staren. -Ik handel het wel af.
Waarom beweeg je niet?
Alstublieft.
Wat doe je hier? Wat is er?
Ik dacht na over mijn vertrek.
Over de vreemde dingen die ik ga missen.
-Laten we hier buiten over praten. -Nee.
Stomme, kleine dingen.
Zoals dat ik aan de krakende vloer hoor
dat jij naar boven komt.
Dat weet helemaal niemand.
Dat is een geheim tussen ons.
Dat geluid ga ik missen.
-Junior. -Wat is er?
Kunnen we hier vanavond over praten?
-Ik heb deze baan nodig. -Laten we samen zijn.
Nu.
Niks anders doet ertoe.
Vreemd hoe een sterfproces toch mooi kan zijn.
Ben je bang voor de dood?
Dat ik dan niet klaar ben.
Stel je voor
dat we niet omhoogkijken om de hemel te zien.
Maar dat we omlaagkijken.
Naar de hemel onder ons.
Denk er eens over na.
Zie je het?
Geef me mijn broek.
Hen, ik meen het.
Laten we verdwijnen.
Hier weggaan.
Hallo.
Kijk jou eens.
Ik doe je niks.
Kom maar.
Wat is er met je gebeurd?
Waar kom je vandaan?
Junior?
Stop.
Waar ga je naartoe?
Junior.
Nee.
Flikker op. Nee.
Nee. Het is zijn schuld niet.
Gaat het?
Ben je ongedeerd?
-Hoezo? -Je was...
Ik mankeer niks.
Er waren mannen. Je...
-Je schreeuwde. -Nee.
Ze brandden een oude schuur plat.
Je bent in de war. Je hebt je bezeerd, maar het komt goed.
-Je boft nog. -Nee.
We moeten dit aan iemand melden.
Wat dan?
Je hebt een ongeluk gehad.
Nee. We zijn in gevaar, lieverd.
Junior.
Jij rende dat vuur in.
Waarom deed je dat?
-Wat... -Wat zag je daar?
Hopelijk was het geen opzet.
Denk je dat ik dat expres deed?
Eventueel letsel verandert niks aan de zaak.
Ik voel niks aan deze kant.
Dat is de verdoving. Je zult je arm een poos niet kunnen gebruiken.
En je zult aan je relaxfauteuil moeten wennen.
-Waarom? -Je mag niet liggend slapen.
Je mag hooguit 45 graden achteroverleunen.
Niet liggend slapen?
De arts heeft een kleine ingreep...
Een ingreep? Welke arts?
Ze heeft die gescheurde pees hersteld.
Het is goed gelukt, maar het moet verbonden blijven.
Hier.
Je moet deze slikken.
Jacqueline du Pré.
'Een natuurtalent
'met een feilloos instinct.'
Zo omschreef haar man haar.
Dit is voor jullie allebei zwaar.
Maar binnenkort is dit allemaal achter de rug.
Gefeliciteerd dat je zo ver gekomen bent.
Zuid-Frankrijk.
Het echte spul.
Waarom volg je me?
Ik moet jullie allebei beschermen.
Ons allebei?
We nemen Junior mee.
Je bent hier nog nooit alleen geweest.
Ja, en?
Daar lijdt zij onder en jullie huwelijk ook.
Jij dwingt me om weg te gaan.
Daarom doen we wat juist is.
En wat noem jij juist?
We gaan je vervangen.
Wat? Mij?
Dan heeft Hen gezelschap zolang je weg bent.
Nee. Flikker op. Echt niet.
Wil je haar achterlaten,
helemaal alleen, dag en nacht?
Ze redt zich wel.
Waarom vraagt niemand mij wat?
Ik zit er verdomme bij.
-Rustig. -Jij moet rustig zijn.
Luister even.
Geen andere man.
We werken aan een biologische vervanging.
Waar heeft hij het over?
Vroeger zou je Hen
een foto van jezelf hebben gegeven.
Dit is de volgende stap.
Een dynamische kopie van jou, van levend weefsel,
-met een lichaam. -Ik wil geen robot
bij mijn vrouw.
Het is geen robot.
Het is een nieuwe, autonome levensvorm.
De eerste in een huiselijke setting,
net zo vrij als jij.
Je zult 't zien.
Je zult versteld staan.
We voeren een reeks gesprekken.
Elk detail is belangrijk.
Ik moet je observeren en je routine vastleggen.
Daarom logeer je hier.
Dit is absurd.
Wat heb je vanochtend bijvoorbeeld gegeten?
Luister.
OuterMore moet voor de mensen zorgen die achterblijven.
Weet je wat we van m'n pa moesten doen?
-Nee? -Onze mannelijkheid testen.
Doe niet zo stom.
Dan gingen we naar buiten en gaven we elkaar één dreun.
Sloegen jullie dan?
Ja. Ooit iemand geslagen?
Niet echt, nee.
Dan ben je pas echt een man.
Hen, ik voer gewoon een gesprek.
Kun je die test met mij doen?
Doe niet zo dom.
...wereldwijd. Een miljard kinderen loopt
meer risico op longziektes.
Volgens de VN hebben 820 miljoen kinderen
langdurige droogteperiodes ervaren
en nog nooit regen gezien.
We gaan nu live naar het Aardeconcert.
Iedereen staat te popelen
voor dit historische concert.
Rita, hoor je me?
Jay, er hangt hier een geweldige energie.
Zo'n goed programma hebben we niet meer gehad
sinds Live Aid in de 20e eeuw.
Nogmaals, ze komen op voor wat zij
de grootste noodsituatie van onze generatie noemen.
We hebben geen tijd meer voor discussies,
maar we moeten de eeuwenlange exploitatie en verwaarlozing aanpakken.
De mensen hier zijn...
Ik droom de droom van de gewone man
En hoop dat ik opklim
Ik heb gezworen...
Terrance, het boeit me niet wat je van plan bent.
Wat je ook maakt, dat ben ik niet.
Want ik ben onvervangbaar.
Je zelfvertrouwen groeit. Mooi.
Hoop maar dat het Hen geen pijn doet.
Doe jij haar pijn?
Zonder handen.
Welke haak of kip doet er niet toe.
Fijn dat de pillen helpen.
Ik voel me energiek.
Want je komt onder enorme lichamelijke
en mentale druk te staan.
Klaar?
Je zult aan de tests moeten wennen.
Daar krijg je meer tests. Sommige zijn vervelend.
Verdomme.
Ik test de carpaaltunnelpeesreflex.
Sorry. Ik ben klaar.
-Al thuis? -Waarom zit hij tegen de muur?
Je moet de kamer uit.
Het is wel genoeg geweest. Gaat het?
Dat was de afspraak.
Ik wacht beneden.
Wat was dat nou?
We moeten echt zorgen dat ze het goed maakt.
Als je iets vreemds bespeurt of als ze vreemd doet,
vertel me dat dan.
Om haar te kunnen helpen als je weg bent,
moet je vervanging alles weten wat jij weet.
Ik moet elk detail over jullie huwelijk weten.
Goede en slechte dingen.
Alles wat je me vertelt, blijft geheim.
Het blijft onder ons.
Dat kun je toch wel aan?
Het gaat om meer dan je boerderij redden.
We moeten zorgen dat je huwelijk standhoudt.
-Heb je haar weleens bedrogen? -Wat?
Hen.
Nee, absoluut niet.
Denk je nooit aan andere vrouwen?
-Kom op. -Ik weet het niet. Nee, ik...
-Heeft ze jou bedrogen? -Val dood.
-Ja of nee? -Nee.
Baseer je dat op vertrouwen?
Nee, op wat ik weet.
Weet je in elke situatie hoe ze zou reageren?
Heb je het haar ooit gevraagd?
Zo is Hen niet.
Denk je echt dat je haar beter kent
-dan ze zichzelf kent? -Nee.
Er zijn dingen die je niet van haar weet en ook nooit zult weten.
Gedachten. Gevoelens.
Al die jaren voor je haar kende.
Luister.
Ze heeft verlangens die ze al had voor ze je kende.
Ze bestaan buiten je om.
-Dat accepteer je toch? -Val dood.
Wacht, Junior.
Wil je dat ik stop?
Nee.
Waarom?
Je houdt er niet van.
Ik moest altijd stoppen.
Sorry.
Zolang we van dag tot dag leven
en onze vaste routine volgen,
jouw vaste routine,
denk je dat ik gelukkig ben.
Ik vervolg dezelfde weg als iedereen voor mij.
Jouw moeder,
mijn moeder,
hun moeders, hun oma's.
Ik begin bang te worden.
Wat als het nooit meer regent?
Je mag niet bang zijn.
Weet ik.
Je breekt
Je breekt mijn hart nog eens
Ik heb hier nog nooit over gepraat.
Echt niet?
Nooit.
Hen.
Het heeft wat om andere levende wezens om je heen te hebben.
Het geeft je hoop.
Dat doen we.
Maar ik mis de bomen.
De bomen?
Ja.
Toen ik klein was, had je er meer.
Sommige waren...
Verlegen.
En andere waren heel brutaal.
En oeroud en wijs.
Je hoefde er maar bij te zitten.
Ik was echt dol op hun karakter.
Karakter?
Junior verslijt me voor gek. Mensen hebben een karakter.
Honden ook.
En katten.
Waarom bomen dan niet?
Geen idee.
Jammer dat je je geloof moet bewijzen.
Bewijzen...
Dus geloof is misleidend?
Nee. Het is...
Het is een gevoel. En dat gevoel is adembenemend.
Even over de piano.
Waarom in de kelder?
Hij ziet er onbespeeld uit.
Hij houdt er niet van.
Misschien maakt de inhoud van de muziek hem bang.
Wat zit er dan in?
Alles wat verdwenen is.
Verdwenen?
Genegenheid.
Mogelijkheden.
Nieuwsgierigheid. Dat is heel belangrijk.
Dat vond hij zo geweldig aan me.
Je kent Junior al zo lang. Denk je dat het
daarom verdwenen is?
Is het weg?
In het begin voelt alles zo sprankelend
en opwindend.
Maar later wordt het voorspelbaar.
Hij ziet me niet meer echt.
Alsof hij me heeft vervangen.
Ik ben delen van mezelf kwijt,
van wie ik kan zijn.
Voorgoed, vrees ik.
Misschien moet ik dit niet vertellen.
Waarom zou je met die angst leven?
Ontzeg jezelf die delen niet.
Nee. Dat wil ik ook niet meer.
Mooi zo.
Ik moedig je aan om deze kans te benutten om je instincten te volgen.
Hoe echt wordt hij?
Identiek.
Gedraagt hij zich als Junior?
Zoals toen je hem net kende.
Een nieuw begin.
Ik ben niet veranderd in iemand
Die ik niet wilde zijn
Ik ben hier nieuw
Leid je me rond?
Misschien.
Hoe ver je ook bent afgedwaald
Je kunt altijd nog omkeren
Ik ontmoette een vrouw
En zei: 'Ik ben lastig te doorgronden
'En nog lastiger te vergeten'
Ik bedoel maar.
Ze zei dat ik een ego had
Ter grootte van Texas
Klaar?
Hoe ver je ook bent afgedwaald
Vooruit.
Een, twee, drie, nu.
Je kunt altijd nog omkeren
Goed zo.
Praat niet meer met hem zonder mij erbij.
Goed zo. Zo moet het.
Wat is er?
Vond je het dansen niks?
Nee.
Goed zo.
Zo moet het.
-Hou je arm omhoog. Zo. -Je bent dronken.
Zit je iets dwars?
-Ik voel het. -Nee.
Het is eerder een bewustwording.
En welke invloed heeft die bewustwording op Hen?
Kan het zijn dat ik wat spanning bespeur?
Je vraagt altijd naar onze relatie.
-Dat is ziek, verdomme. -Al zit ik ernaast. Ik ben
-nieuwsgierig. -Wat is dat?
Het meet je vochtgehalte. Zegt ze wat ze fijn vindt?
Wat?
Je vrouw.
Is ze open over wat ze fijn vindt?
Hoe bedoel je?
Kom nou.
Dat weet je best.
De seks.
-Vertelt ze je wat ze fijn vindt? -Wat zeg je?
Wat ze wil.
In elke relatie moet je open
-en eerlijk zijn. -Val dood.
Dat weet je.
Rustig. Ik praat gewoon met je.
Je kickt erop om ons te stangen.
Ik vind mensen fascinerend.
Jullie zijn fascinerend.
Ik vind mensen ook fascinerend.
Echt?
Soms kijk ik naar mensen.
En zie ik dingen.
Wat zie je?
De mannen in de kantine.
Ze nemen een hap van hun boterham.
Brood met vlees. En ze
vermalen het tot een of ander goor papje.
Wat ze niet doorslikken, plakt
aan hun gele tanden en ontstoken tandvlees.
En dat is niet het enige.
Nee.
Ik zag een collega in slaap vallen met zijn mond wijd open.
Ik werd misselijk toen ik het zag.
Denk eens aan...
Oorsmeer, pus, vingernagels.
En ik...
Ik zag een man op de grond spugen en weglopen.
Hij liep gewoon weg. En...
Meestal zijn we ons er niet eens bewust van.
We zien het niet eens.
Maar op een dag...
Vroeg ik me af waarom.
Een van de mannen veegde zijn neus af
met zijn servetje.
Hij frommelde het op en gooide het vol snot op zijn bord.
En heel langzaam
viel het weer open.
Helemaal vanzelf,
alsof het gezien wilde worden.
Toen besefte ik dat we allemaal iets met elkaar gemeen hebben.
Onze eigen, innerlijke gore zooi.
Ons vuil.
Ons vet.
Val dood.
Wat gebeurt er?
Alles is in orde.
Laat me binnen.
Hij is in orde.
-Junior. -Stop. Alles is oké.
Laat me er verdomme in, Terrance.
-Doe open. -Ga naar beneden.
Hij mankeert niks.
Nee.
Dit is verdomme verknipt.
Wat is een boot zonder anker?
Kleine Hen.
Ik ben hier.
Ik was aan het douchen.
Rustig maar.
Als ik terug ben...
Laten we dan wat doen.
Ergens heen gaan.
Een gezin stichten.
Maar wat we ook gaan doen, we besluiten het samen, oké?
Dan zijn we samen.
Net als vroeger.
Laffe klootzakken.
Toen Hen piano speelde,
vond je dat mooi?
Dat weet ik niet meer.
Waarom vraag je dat?
Ze zei dat het door jou komt dat ze niet meer speelt.
Zei ze dat?
Toen je ernaar luisterde,
hoe voelde je je toen?
In het begin vond ik het mooi.
-Maar het veranderde haar. -Hoe bedoel je?
Ze leek anders.
Ik wist niet wie ze was als ze speelde.
Alsof ze iemand anders probeerde te zijn.
Het was...
Het is een poos geleden.
Hoe voelt het om dat nu te horen?
Nu het achter je ligt.
Ik had altijd een droom...
Dat ik meer kan met mijn leven.
-Wat is ervoor nodig? -Om weg te gaan?
Moed.
De moed om alles los te laten.
M'n gevoel te volgen,
niet bang te zijn.
Waar ga je dan heen?
Er zijn plekken...
Plekken met
leven, met andere mensen.
God. Met nieuwe mensen,
met muziek,
waar het niet voelt alsof alles sterft.
In plaats van hem dat uit te leggen,
deed ik juist het tegenovergestelde.
Ik zou een brief neerleggen,
maar blanco.
Zonder inhoud?
Die brief zou niks, maar tegelijkertijd alles zeggen.
Ik kan je helpen als je die stap besluit te zetten.
-Ik help hem. -Redt hij het?
Vuile leugenaar.
-We leggen alles uit. -Het is overduidelijk.
-Vertel dan 's. -Nee, dit is afgelopen.
Oprotten, nu.
Schat, we gaan praten.
Je moet eerlijk met me praten. Geen gelul meer.
-Wat denk je dat er aan de hand is? -Nee.
Genoeg met die vragen, verdomme.
-Hen, dit moet ophouden, oké? -Oké.
Je aast op mijn vrouw, hè?
Je wilt haar gezelschap houden
-als ik weg ben. -Rustig.
Zieke eikel die je bent.
Hou op.
Junior, stop.
Dit is niet wat je denkt.
Doe iets, verdomme.
Hoewel de zon
Hoog boven ons schijnt
Denk ik maar aan één ding
Aan jou, liefste
Rustig maar.
Ik heb je gemist.
Zo fijn om terug te zijn.
Het is zover.
Ga je mee?
Ga jij maar.
Allejezus, wat lijkt hij echt.
Hen?
Het spijt me.
Hen...
Je bent in de war.
Nee.
Ik snap hoe je je voelt, maar je moet kalm blijven.
Sorry dat we je moesten misleiden,
maar alleen zo konden we je capaciteit en werking testen.
-God. -Je moest helder genoeg zijn
om de omkering persoonlijk te ervaren.
Dit is je vervanging niet, Junior.
Dit ben jij.
Jij bent de vervanging.
Dit...
Dit is Hens echte man.
Nee, dat is gelul.
-Waar is ze? -Veilig, hier in huis.
Hen.
Hen, alsjeblieft.
Luister niet naar hem.
Ik laat ze je niks aandoen. Ik ga nergens heen, schat.
We hebben je een jaar geleden hier gebracht.
Op de dag dat Junior naar de Installatie vertrok.
De koplampen schakelden je in.
Dat was het begin.
Die dag begon je missie.
Nee.
Je hebt een echte, menselijke relatie kunnen ervaren.
Je focus moest het heden zijn,
maar we gaven je een geheugen.
-Je liegt, verdomme. -Dat gaven we je...
-Je liegt. -...na maandenlange gesprekken
met Junior.
Hen.
Ik moet weten of alles goed is.
Ik moet je stem horen.
Je hebt zijn herinneringen.
Rustig maar.
Rustig maar. Ik ben er.
Lieverd. Terrance heeft het mis.
Wat je ook hebt gedaan, het geeft niet. Kijk me aan.
Waarom?
Het spijt me.
Ik hou van je.
-Ik hou van je. -Ik ook van jou.
-Je moet weg. -Nee.
Ga. Ik hou van je.
Je moet weg, oké?
Doe dit niet.
Alsjeblieft, doe dit niet.
-Schatje. -Alsjeblieft.
-Nee. -Nee. Laat haar verdomme los. Alsjeblieft.
Nee. Alsjeblieft.
Alsjeblieft. Lieverd.
-Alsjeblieft. -Schaam jullie.
Jullie moeten je schamen.
Schaam jullie. Jullie gaan naar de hel.
Krijg de tering.
Dit is onvergeeflijk.
Laat me los.
Nee. Laat me los.
Er waren andere scenario's voor dit gedeelte.
We wilden bewustzijn creëren
en dat door middel van een menselijke band valideren.
Maar we hadden nooit durven dromen dat Hen liefde zou voelen.
Junior.
Hen wist niet dat het zo zou aflopen.
Ik had niks gezegd.
Je bent niet echt, maar wat je ons vanavond hebt laten zien,
is een geschenk voor de mensheid.
Dit is mijn leven.
Dit is ons leven.
Ze gaan nog jaren over je schrijven.
Hen?
Ik...
We gaan ergens anders naartoe.
Het spijt me.
Nee, het gaat wel.
Die verdomde zwaartekracht.
Waarom?
Ik
hoopte op trouw.
Vertrouwen.
Hoe kun je dat zeggen?
Je bent verdomme m'n vrouw. We hadden
een afspraak.
Zo ligt het niet.
Oké. Hoe ligt het dan wel?
Het was geen verhouding.
Ik zag jou in hem.
Zag je mij in dat ding?
Ik zag wat we kwijt zijn.
Ik werd weer verliefd op jou.
Ik was het niet
en het was niet echt.
-Wat ik voel, is echt. -Ik weet
wat echt is en wat we nodig hebben.
Wat dan wel?
Die vanzelfsprekendheid?
Nee?
Dat het gewoon zo blijft?
Dat we stilstaan?
Waarvoor?
We hadden samen dromen. Weet je nog?
We kunnen hier gewoon weg...
Mijn familie ligt hier verdomme begraven.
Ik kan niet alles weggooien
en op een zwerftocht gaan die niks bewijst.
Deze boerderij, dit huis, dit leven. Dat zijn wij.
Dit hebben wij opgebouwd.
We zouden trots moeten zijn.
De wereld heeft je niks te bieden.
Dat weet ik nu. Er is niks.
Junior.
Wat is dit mooi.
Zo mooi.
Junior, kom eens kijken.
Junior.
Kom op.
Vooruit.
Gaat het wel?
Het spijt me.
Kom, ik help je overeind.
Ik wil geen hulp.
Kijk naar jezelf.
Hen?
Hallo?
Wat mooi.
Het is in orde.
Ik ben er.
Een einde is niet makkelijk
zoals een begin.
Maar een einde kan ook sprankelend en opwindend zijn.
Mijn hele leven vertellen mensen me al waar ik van hou,
wat ik wil,
wat ik nodig heb.
Maar ik moest anders worden.
Een ander mens.
-Nog een glas? -Graag.
Maar nu weet ik het.
Er is maar één ik.
Hallo.
Wat doe je, kleintje?
Hij beweegt niet.
Hij zit daar maar.
Wat?
Die ken ik niet.
Hoog boven ons schijnt
Denk ik maar aan één ding
Aan jou, liefste
Ik zie een treurwilg
In het park
Ondertiteld door: Juliëtte van Gurp
Creatief Supervisor Xander Purcell