PERYFERAL
LONDYN 2099
W co się tym razem wpakowałaś, Aelito?
To ty mnie w to wpakowałeś.
Kto by pomyślał, że wpadniesz w tak groźne towarzystwo.
Kiedyś chodziłam pół roku bez butów.
Pamiętasz?
Zdumiewające, jak podeszwy stóp mogą twardnieć lub mięknąć.
Zależnie od czynników zewnętrznych. Podobnie jest z duszą.
Pamiętasz, co się stało z moimi butami?
Dałaś mi je.
Gdy cię znalazłam, złożyłam przysięgę.
Że spróbuję cię ocalić.
Zrobiłaś to.
Czyżby?
Co ty knujesz?
Ratuję świat.
Mówiłaś, że nie da się go ocalić.
Nie powiedziałem, że nasz.
Żegnaj, Wilku.
Aelita?
GÓRY BŁĘKITNE 2032
Dzień dobry, mamo.
Przyniosłam kawę. Uważaj, gorąca.
Dziękuję.
Proszę. Zrobiłam ci kanapkę. Jest w lodówce.
Burton niech sam sobie zrobi.
Wczoraj zjadł twoją, wiem o tym.
Nie byłam głodna.
Nie możesz dalej chudnąć.
Znowu trafisz do szpitala.
Burton!
Kuźwa.
Burton, otwórz!
Burton.
Dlaczego mamie została tylko dziesiątka tamozyny?
Siadaj, idę się odlać.
Podmieniasz tabletki?
Burton, podmieniasz mamie tabletki?
Chryste, Flynne. Naprawdę tak myślisz?
Ma 10-miligramowe tabletki.
I żadnych innych.
Czyli nie tylko podmieniasz, ale i kradniesz.
Potrzebuję forsy.
-Ile? -Ile masz?
Tysiaka, jak przejdę poziom. Możesz pomóc.
-To jedna tabletka. -Czyli jeden dzień, prawda?
Dziś coś mi się szykuje, reszta będzie jutro.
Mów.
ZESTAW POŁĄCZONY
Naziści są w domu. My w stodole.
My czyli kto?
Ja, Reece i jakiś koleś z Kalifornii.
Płaci nam za wbicie 20. poziomu.
Ciągle mówi „luzik”. Wnerwia mnie.
Reece to ten w berecie.
Pośpiesz się! Jestem spóźniona.
WZNOWIENIE GRY: EASY ICE
Macie wy choć resztkę...
Godności?
Przynajmniej wypuśćcie te owce.
Fajny beret, Reece. Klasa.
Flynne?
Gdzie jest Burton?
Pudruje nos.
-Czego szukamy? -Powinna tu być mapa.
Gdzie jest?
Co ty robisz?
Otwórz drzwi.
Wróciłem.
Daj sekundę.
Ruchy!
Luzik, weź.
-Wiesz, dlaczego nie znaleźliście mapy? -Dlaczego?
Jeszcze jej nie było.
Prześlij mi kasę na telefon.
Do usług.
Reece!
Co tu się odjebało?
Flynne.
BANKOMAT
WYPŁATA
Departament Bezpieczeństwa wie o każdej wypłacie?
To miałoby sens.
Teraz za gotówkę chodzi tylko lewizna.
To jakieś ukryte pytanie, Tommy?
Co u mamy?
Nie jest źle.
Dzięki, że pytasz.
Co tu robisz?
Macon i Edward są na bakier z prawem?
Jeszcze nie, cierpliwości.
Podrzucałem coś od Dee Dee.
Drukuje nam dekoracje na tort weselny.
Lepiej pójdę im pomóc.
Bez dorosłych coś popsują.
Billy Ann czeka. Z przekąskami.
-Ostrzegam. -Dziękuję.
Pa, Tommy.
Nic nie powiedziałaś, prawda?
-Co miałam powiedzieć? -Może tak.
FOREVER FAB - DRUK 3D
„Zastanawiam się, jak to jest. Być tobą.
„Tak sobie stać”.
I dodajesz: „Ale nie mogę. Jesteś zbyt przystojny.
„Jakbym wyobrażała sobie siebie wewnątrz lwa”.
Billy, lew?
Wybierz zwierzę.
A potem dodaj namiętnie:
„Cenisz swój czas?”.
Odpowie, że tak, bo co innego.
A ty na to: „No to nie marnujmy go na rozmowę”.
Flynne. Mam zamówienie Tommy'ego.
„Lepiej spleść spocone...”
Dlaczego wziął dwóch facetów i pannę młodą?
„Czołem, Billy Ann! Coś bym przekąsił”.
Bo źle odczytałeś formularz?
Ja pieprzę.
Wszystko gotowe.
„Dzięki za przekąskę!”
Muszę to powiedzieć.
Marnujesz umiejętności i osobowość w tej pełnej tępoty dziurze.
Zacięła się 15.
Zwłaszcza że masz lepszą robotę
na wyciągnięcie ręki.
Ile Burton dostaje za pomaganie bogaczom w grze?
Więcej, niż powinien.
Mogłabyś zarobić więcej. Na jego koncie.
Nie ogarną, że to laska.
Skończyłam z tym. Mówiłam ci.
Fakt. Ale powodów nie podałaś.
A te są najważniejsze.
To nieprawdziwe.
Innego świata niż ten nie mam.
Cóż,
zanim wezmę się za sprzątanie świata,
powiem jedno słówko.
Gdyby ktoś robił do mnie maślane oczy,
zanim poślubiłam Jaspera,
chciałabym to wiedzieć.
Sama mówiłaś, życie mija szybko.
Po co je marnować na nieśmiałość?
Sporo tych słówek.
Miłego dnia, słonko.
Zbierz się na odwagę, chcę być dumna.
-Pa, Billy Ann. -Pa. Cześć.
Ja pierdolę.
Co?
Burton kazał to podrzucić.
Co to?
Najfajniejsze gówno, jakie zrobiliśmy.
-Jak za to zapłacił? -Nie zapłacił.
Płaci coś o nazwie Milagros Coldiron.
Opłacili też nasze miesięczne koszty.
I co to niby robi?
Czymś zdalnie steruje.
Tak nam się wydaje.
Na połowę części nie ma jeszcze patentów.
Według mnie to szajs dla najemników.
-I skąd to jest? -Milagros Coldiron.
Firma z Kolumbii. Sprawdziliśmy.
-Co za firma? -Zarejestrowana w Bogocie.
Więcej nie powiedzą. I chuj.
Burton pracuje dla kartelu?
Odpieprz się.
Jesteście pewni, że nie zapłacił
-ani centa? -Nic a nic.
Musisz się przeskanować.
Moment. Powaga?
Nic osobistego. Klient zażądał.
Chcesz ze mną porozmawiać o tabletkach mamy?
Śmiało. Wiem, że chcesz.
Co?
Spytać, co to jest.
Kiedy ostatnio to na mnie zadziałało?
Odwracanie uwagi zabawką?
Może się zdziwisz. Nie zauważysz, że to działa.
W tym rzecz.
Dziwnie to wygląda.
Co robią te srebrne dynksy?
Nie ma ekranu.
Nowa generacja VR-u.
Mam to przetestować za górę forsy.
Wystarczy na parę miesięcy.
Dlaczego ty?
Nieliczni gracze osiągnęli 100. poziom w Halcyonie.
Wbiłeś 83. Utknąłeś na ognistych jaskiniach.
Ale ktoś grał na moim koncie. Jako Easy Ice.
I wbił poziom 107.
Nie, Burton.
Nie mam czasu. Robię obiad.
Tylko tak kupimy leki dla mamy.
Wiesz, że jestem z ciebie dumny. Wymiatasz.
Pieprzysz takie głupoty,
że nie wiem, jak ze sobą wytrzymujesz.
Wiem. Ale to prawda.
Jestem dumny.
Płacą za poziomy?
Za godziny. Dłużej grasz, więcej masz.
Mówiłem. Szukasz dziur.
Czego chcą?
Zabójcy?
Zdobywcy i badacza. Twoje mocne strony.
Znowu mi zrobisz wielką brodę?
O ile wiem, będziesz mną.
Czyli mam udawać przygłupa?
Założyć i tyle?
Teraz się oprzyj.
-Zamknij oczy. -Przestań.
Licz od dziesięciu.
-Reszta powinna być oczywista. -Dobra.
Sześć, pięć, cztery, trzy, dwa,
jeden.
Burton, to nie działa.
Cholera jasna.
Cześć.
Witaj w symce, Easy Ice.
Jest jak zawsze?
Za cholerę.
Wszystko czuję.
Wszyściutko.
Ból także. Ostrzegam.
Kim jesteś?
Głosem w twojej głowie.
Powiem ci, co masz robić, a ty to zrobisz.
I zarobisz.
W lewo.
Jesteś u celu.
Chyba wiem, co to jest.
Nie. Wiesz, co to było kiedyś.
Objedź do połowy.
Jedź dalej.
Skręć za rogiem.
I zatrzymaj się przy drzwiach po lewej.
Dalej pójdziesz pieszo.
Wziąć broń?
Tylko cięty dowcip, jeśli masz.
Żwawo. Ktoś czeka.
Powiedz: „Dotarłem”.
Dotarłem.
Nie ma cię w bazie danych.
Pana godność?
Easy Ice.
-Mamy mówić Easy? -Czy pan Ice?
Pan Ice brzmi nieźle.
Oczywiście, panie Ice.
Miłego przyjęcia.
Gdzie są wszyscy?
W ogrodzie, mój drogi.
Co to takiego?
Impreza firmowa.
Ktoś zrobił symkę imprezy firmowej w Pałacu Buckingham?
Jest i dowcip.
Co to za firma?
Mała firemka zwana IN.
-Czyli? -Instytut Naukowy.
Innowacja i Narodziny. Interesowni i Niemoralni.
Zależy, kogo spytać.
To coroczna impreza, na której nawzajem klepią się po plecach.
Najważniejszy punkt kalendarza.
Wejdź do środka.
Jak się pan bawi?
Zagramy w grę?
Lustereczko, powiedz przecie, kto jest najpiękniejszy w tym świecie?
O nie.
To królowa tego nikczemnego ula.
Lepiej unikać jej żądła.
Już lepiej.
Cieplej.
Coraz cieplej.
Jest i wieniec laurowy.
Podejdź do niej.
Przekonaj tę młodą kobietę, żeby zaprosiła cię do domu.
Nie mów, że jesteś nieśmiały.
Zrób to albo nie otrzymasz zapłaty.
Na początku to pochlebia,
ale po czasie robi się podejrzane.
Zbliżasz się do granicy.
Zastanawiam się, jak to jest.
Być tobą.
Tak sobie siedzieć.
I co?
Nie mogę.
Jesteś zbyt piękna.
Jakbym wyobrażał sobie siebie wewnątrz łabędzia.
Usiądź. Bądź królem u mego boku.
Jestem Mariel.
A ty?
Cenisz swój czas, Mariel?
Jak każdy. Dlaczego pytasz?
Mógłbym się przedstawić,
a następnie przez godzinę
prawić ci komplementy.
Może wszystko dobrze się potoczy
i pójdziemy do ciebie.
A druga opcja?
Pójdziemy od razu.
Twoja nowa znajoma ma szczególny gust.
Jej samochód wymaga kierowcy.
Jeśli spróbujesz skrzywdzić Mariel, kierowca cię zabije.
W kieszeni znajdziesz szklaną ampułkę.
Otwórz ją i przytrzymaj pod ślicznym noskiem Mariel.
Pamiętaj jednak,
żeby uważnie obserwować otoczenie.
Ruchy. Kontynuuj.
Spójrz na nią.
Słyszysz mnie jak własne myśli, prawda?
W lewo.
Co za władza.
Nie sądziłam, że tak mi się to spodoba.
Sadzę ziarna słów w twej głowie jak w żyznej glebie.
W lewo.
„Gdy zaistniała potrzeba stworzenia słońca,
„Księżyca, planet i Ziemi,
„istniał tylko mrok”.
„Wszystko zostało stworzone z mroku”.
Wjedź z prawej strony.
To jak?
Pokaż, czego się nauczyłeś.
Dotarłem.
Kto to?
Twoja pani, marionetko.
Ta, która pociąga za sznurki.
No co?
Jesteś moim pierwszym poltem. Dziwne uczucie.
Poltem? Czyli?
Wiem, że jesteś prawdziwy,
a jednak wciąż trudno to pojąć.
Gdybym ci powiedziała, że za dziesięć lat nie będziesz istnieć,
co sobie pomyślisz?
To prawda. Dziesięć lat.
Co czujesz?
Obudzisz się i zmienisz swoje życie?
Nadążałem, gdy byłaś głosem w głowie.
Co teraz?
Coś, co otworzy ci oczy, zapewniam.
Wróćmy do tego jutro, dobrze?
Zamierzasz coś powiedzieć?
Ożeż w mordę.
Jakbym naprawdę tam była.
W twoim ciele.
Czyli poziom wyżej.
Było w chuj dziwnie.
Co to za symka?
Porwanie. Ale to dopiero początek.
Dobrze ci poszło, jutro masz wrócić.
-Za większą kasę. -Pieprzysz.
Nie chcę wyjść na dupka, ale to naprawdę fura gotówki.
Wystarczy na całe miesiące.
Czaję.
-To jak? -Nie ma dyskusji.
-Pasuje? -Gdybyś to widział,
sam chciałbyś to robić.
Uważaj!
-W porządku? -Tak.
To bezpieczne?
Trochę na to za późno.
Jak to działa?
Nie wiem. Wyłącza neurony. Jak moja haptyka.
Kuźwa. Nieźle się porobiło.
Zaczekaj, aż ci przejdzie.
Ja pojadę do Jimmy'ego po leki dla mamy.
Nie, ja pojadę. Muszę się przewietrzyć.
U JIMMY'EGO
To już ostatni, Conner.
Potrzebuję tamozyny.
Coś ci się źle policzyło, Flynne.
Daj mi jedną tabletkę.
Resztę odbiorę jutro.
Wiesz, że to nie tak działa.
Zamknijcie mordy.
Chyba że chcesz, no wiesz,
zrobić jakiś barterek.
Coś dla nas zrobisz.
Atticus,
daj tę zasraną tabletkę.
Spróbuj szczęścia w aptece.
Może tam pójdą ci na rękę.
Panowie.
Dajcie młodej damie to, o co prosi.
Jednoręki gość powinien wiedzieć,
kiedy pilnować swojego nosa.
Wiesz, jakie są zalety życia z jedną ręką, Cash?
Nie poklaszczesz?
Nie ma się wiele do stracenia.
Idźcie stąd.
A co, martwisz się o chłopaka?
O was.
Widzicie sytuację.
Załóżmy, że sięgnę po giwerę.
Co może mi się stać?
O ile widzę,
najgorsze,
ale naprawdę dla mnie najgorsze,
będzie wtedy, jak jednego przypadkiem nie zabiję.
Powinni byli cię dobić, Conner.
Zabić cię i tyle.
Wszystkim by pomogli.
Wierz mi, Cash.
Sam często tak myślę.
-Napadniesz jutro na bank? -Burton coś ogarnął.
Znam go na tyle, że brzmi to niepokojąco.
Jak się trzyma?
Wpadnij i go zapytaj.
Może wzruszy się na tyle, że postawi ci piwko.
Tylko jedno?
Zależy, jaki będzie miał dzień.
-Jak tam akumulator? -Słabo.
Burton zawsze się obija.
Można mu to wyryć na nagrobku.
Zdecydowanie.
Pomóc ci?
Na razie, Conner.
Przydałaby się mała ocena wyników.
Prawda?
Konstruktywna krytyka.
Rozumiem pańskie niezadowolenie, panie Pickett.
Idę do klopa.
Siadaj, Jasper.
To nie niezadowolenie.
Raczej zmieszanie.
Skoro sprzedaliście jej jedną tabletkę,
domyślam się, że to z rozsądku.
Mógłbym to uszanować.
Wykazalibyście się zdolnościami improwizacji.
Ale...
to ten rozbój mnie trapi.
Rozbój?
A jak nazwiecie sposób,
w jaki załatwił was pijany kaleka?
Pij, synu.
Zachowaj spokój,
by przyswoić tę lekcję.
Twoja słabość świadczy o mojej.
Rozumiesz?
Dobry chłopiec.
Zabierz go do toalety, Jasper. Ogarnij go.
Coś nie tak, skarbie?
Nie, martwią mnie tylko twoje włosy.
Poproszę Billy Ann, żeby wpadła przystrzyc tę szopę.
Będę wdzięczna.
Dzieli się plotkami, których ty się wstydzisz.
Czyli Billy Ann to plotkara?
Umie zabawić takiego starego odludka.
Ten jej Jasper wciąż gania za swoim wujem Corbellem?
Powiedz, że jej nie pytałaś.
Przyjaciółka mogłaby spytać.
Jak tam ból?
No wiesz.
Nie wiem.
Dlatego pytam.
Burton oddaje mi swoje tabletki. To pomaga.
W sensie?
Mówi, że już ich nie potrzebuje.
Pomagają mi, jak jest ciężko.
-Jak haptyka? -Bywało gorzej.
Widziałam cię zeszłej nocy przez okno.
Dzięki za piwka. Ale trochę za ciepłe.
Nie wybrzydzaj.
Przepraszam, że zarzuciłam ci kradzież.
Gdybyś chciał pogadać, wal jak w dym.
O czym?
O bólu.
O co chodzi?
-To znaczy? -Dziwnie się zachowujesz.
Daj, bo popsujesz.
Nikomu nie powiem, ale wyglądasz tam prawie na szczęśliwą.
Aż chce się zrobić zdjęcie.
Uwiecznić to dla potomnych.
Pieprz się.
Żeby Milagros Coldiron tego nie widzieli.
Bo my będziemy płacić im.
To genialny system. Mówię ci,
to będzie hit.
Korzystaj, póki możesz.
Zamierzam. O to się nie martw.
Sześć, pięć, cztery, trzy, dwa,
jeden.
Dlaczego nie możesz się ruszyć?
To bardzo dobre pytanie.
Prowadzi do kolejnego.
Dlaczego miałabym to zrobić?
Wiesz, czym jest enukleacja?
Zapewne krzyczysz w myślach.
„Zakończ grę”. „Rozłącz”.
To niemożliwe.
Tylko ja kontroluję połączenie.
Spójrz. Piękna, niebieska gałka Mariel.
Zaraz będzie twoja.
To może wydawać się nieco sadystyczne,
brak znieczulenia i tak dalej,
ale zapewniam, że to w szlachetnej sprawie.
Posłuchaj.
Czekają cię długie godziny potwornego bólu.
Potraktuj to jako test.
Przecież nie jesteś w tym ciele, prawda?
Słyszysz swoje serce?
Niczym przerażony koń uwięziony w płonącej stodole.
Ale to się nie dzieje.
Opanuj swój umysł.
Przekonaj go, że to wyobraźnia.
Twoje serce.
Pokaż mi, że potrafisz.
Bardzo dobrze.
Wyśmienicie.
Zasłużyłeś, by zmrużyć oko, że tak powiem.
Wróciłeś.
Ślicznie wyglądasz.
Zostaw. Lekarz odradza.
Co robimy?
Będziesz miły i otworzysz mi parę drzwi.
Przyłóż oko kochanej Mariel.
Co to za miejsce?
„Nieskończoność na wyciągnięcie ręki,
„wieczność w ciągu godziny”.
Daję ci wspaniały prezent.
Obyś był tego wart.
Gotów?
Na co?
Na swoje przeznaczenie.
Oko.
To drugie.
Opanuj to!
Zatrzymaj go.
Już. Chce nas zabić.
Aelita West.
Ziarna i strączkowe.
Znasz ten sprzęt?
Sprytne urządzonko.
Generuje falę dźwiękową w organy.
Nigdy nią nie dostałem,
ale wygląda na skuteczną.
Z kim współpracujesz?
Pierdol się.
Tu masz wątrobę?
Czy śledzionę?
Muszę powtórzyć anatomię. Ale mózg znajdę.
Wiesz, co dalej. Nazwiska, pani West!
Kto jeszcze ci pomaga?
Pomaga? Chuj, nie pomoc.
Wiej!
Easy Ice?
Świetnie. A jak naprawdę się nazywasz?
Jak utniemy ci łeb,
dotrzemy do źródła.
Po co to utrudniać?
Kim jesteś?
Gdzie jesteś?
Co się stało?
Nigdy więcej. Nigdy, kurwa, więcej.
Flynne!
Flynne Harlene Fisher.
Byłam u Jaspera, myśląc, że opiekujesz się mamą.
Uznałam, że wpadnę pomóc.
Będę dobrą przyjaciółką. Co zastałam?
Wstawaj, księżniczko.
Biorę chorobowe.
Co się stało?
Wszystko.
Wiesz, co oznacza déjà vu? Dosłownie?
„Już widziane”.
Obie wiemy, jak ten szajs działa.
Już to przerabiałyśmy.
Wstawaj, ubieraj się.
-No nie. -Zostaw to.
-Oddawaj. -Zboczuch.
Daj mi tę figurkę.
Przestań.
Coś mnie ominęło. Mów.
Idź, Jasper czeka.
I jeszcze poczeka.
Jedna z jego zalet.
Chodzi o Tommy'ego?
To głupota.
Co w tym głupiego?
Zauroczenie z siódmej klasy, które mi nie przeszło.
Żałujesz.
Wiesz, że nic z tego by nie było.
Grałam w symkę.
Za Burtona.
To nowa technologia.
Czegoś takiego nie widziałam. Jakbym...
tam była.
Wszystko czuć. Jakby to się działo.
Ale ludzie mają tendencję do okropnych rzeczy.
Wszystko się zmieniło.
Wycięli mi oko.
Pobili mnie na śmierć bez powodu. Z czystej podłości.
Po prostu.
Przykro mi, słonko.
Ale to, o czym ciągle myślę.
Oderwało mi dłoń.
-Jezu. -Pod skórą...
byłam maszyną.
Skąd taka koncepcja?
A czemu nie?
Najważniejszą cechą symulacji wydaje się realizm.
Wszystko musiało być jak prawdziwe.
Po co ta maszyna?
Czemu nie ludzka dłoń?
Nie nadążam.
Nieważne, głupoty.
Znam tę minę.
Może oznaczać wiele, ale nie głupotę.
Pieprzyć to. Niech będzie.
Mam wrażenie, że tam byłam.
W prawdziwym ciele, w... prawdziwym miejscu.
Nie w symulacji.
Panno Fisher, proszę posłuchać.
Może pani zginąć.
Nie wie pani wszystkiego o urządzeniu.
Sprawa jest złożona i niesłychanie niebezpieczna.
Musi pani wrócić do symulacji.
-Skąd ma pan ten numer? -Panno Fisher.
Zadałam pytanie.
Znalezienie numeru to najłatwiejsze zadanie.
-Proszę więcej nie dzwonić. -Grozi pani śmierć.
Kurwa.
ZACHÓD
-Proszę wejść na drogę. -Dlaczego?
Bo cię zastrzelę.
Co?
Musi pani koniecznie wrócić do symulacji.
Natychmiast.
Może pani umrzeć.
W darknecie widnieje ogłoszenie.
Dają za czyjąś głowę dziewięć milionów.
Mam powody sądzić, że pani i pani rodzina jesteście celami.
Ofertę przyjął zespół zabójców z Memphis.
Nie pomogę, jeśli pani nie wróci.
Powtarzam. Nie pomogę, jeśli pani nie wróci do symulacji.
Jestem pewien, że któregoś razu
Conner wytoczy się z nawalony z baru
i już nie dotrze do domu.
To nasza wina.
Choć przysięgaliśmy, że do tego nie wrócimy.
Wiedzieliśmy, że wyleci w powietrze.
Pozwoliliśmy, żeby to olał.
Wtedy wydawało się to trochę bardziej skomplikowane.
Burton.
Hej, Flynne. Co tam?
Potężna Flynne.
Dzwonią do mnie z tej firmy.
-Jakiej? -Milagros, tej kolumbijskiej.
Ktoś ponoć daje za nas dziewięć baniek w darknecie.
Pieprzcie się. Facet za bardzo kombinuje, jeśli to głupi żart.
Podał powód?
Nie. Kazał mi się zalogować, jeśli ma nam pomóc.
Chce cię ściągnąć z powrotem.
Jutro każę mu się odwalić.
Nie możesz dziś?
Mam towarzystwo, Flynne.
I w tym stanie nie znajdzie telefonu.
Podrzuć nam kratę browca z lodówki.
Jak nie dasz rady przynieść, to nie pij.
Co ona chrzani?
Jakiś programista dał mi fuchę.
Twojemu awatarowi, czyli Flynne.
Cokolwiek cię trapi,
mów śmiało.
Conner.
Co z nim?
To, co mówiliśmy.
Jego stan.
Ostrzegaliśmy, ale nie uwierzył.
Kurde, dziewięć baniek.
Poważnie?
Wciąż masz te drony w wozie?
Tommy Constantine cię pozdrawia.
W utracie wzroku zabawne jest to,
że ludzie już się nie zmieniają.
Widziałam dorosłego Tommy'ego
i powinnam umieć go tak sobie wyobrazić,
ale gdy mówisz jego imię,
widzę cherlawego chłopca.
Jego, Burtona i pozostałych,
jak ścigają się na rowerach ze wzgórza.
To było dawno temu.
Co tam się dzieje?
Bawią się dronami.
Żaden z nich nie dorósł.
Mało który facet dorasta.
-Pigułkę na sen? -Poproszę.
Dobranoc.
Pa. Kocham cię.
Ja ciebie też.
Powinnam o czymś wiedzieć?
Ostrożności nigdy za wiele.
Proszę.
Masz coś?
Jeszcze nie.
Jedna sprawa.
Na pewno nie dziewięć dolców?
Wkręcasz nas?
Ktoś idzie po te dziewięć dolców.
W NASTĘPNYM ODCINKU
Co będzie, jak przyjdą kolejni?
Przydałyby się informacje.
Jesteś w peryferalu. Zdalna obecność.
Sterujesz ciałem jak własnym.
Nie wierzę.
W 70 lat wiele może się wydarzyć.
I się wydarzyło.
Przyjdą kolejni zabójcy.
Pozbądź się Flynne i Burtona Fisherów.
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger