POPRZEDNIO
Neoprymitywni. Wierzą, że zniszczyliśmy świat.
Twoją rodzinę zabito. Brutalnie.
To dość niepokojące.
Chcesz go zabić?
Zdecydowanie.
Możesz być moim sojusznikiem lub wrogiem.
Ale zapewniam, że moim wrogom nie jest łatwo.
Masz jakieś inne problemy?
Coś nowego, nietypowego?
LONDYN – ROK PRZED ZNIKNIĘCIEM AELITY WEST
Jezu.
Też tęskniłam.
-Co robisz? -Chcę się przywitać.
A nasza przeszłość?
Twarzą naprzód, dupą w tył.
Co było, to było, i tak dalej.
Mojego pierwszego dnia mnie olałaś.
Tak.
A następnego ranka na biurku znalazłam uroczy list.
Wciąż go mam, mogę zacytować.
Z głowy to szło tak:
„Jeśli się do mnie odezwiesz,
„wydrapię ci oczy, pieprzona suko”.
Raczej „pizdo”.
Na pewno „suko”.
Postawiłabym na aliterację. „Pieprzona pizdo”.
Znów straciłaś okazję.
Tak samo, jak ty stracisz tę.
Szansę na drinka za stare czasy.
Jestem po ślubie.
No to spóźnione gratulacje. Jaka jest?
Jaki.
O rety. Powiedz, że to nie tak.
Mam dwójkę dzieci.
O kurwa.
Biedactwo. Taki był warunek?
Złamałaś mi serce.
Jeden drink.
Przejdź do rzeczy.
Czas na podsumowanie.
Mówisz, jakbyśmy się pożarły.
A nie?
Po naszym rozstaniu chodziłam do terapeuty SI.
Tak przedstawiłaś sprawę? „Rozstaniu”?
Ponoć gwoździem do trumny był fakt,
że ty byłaś zepsutą dobrą, a ja grzeczną złą.
Na pokaz byłaś zła,
choć w sercu byłaś aniołkiem.
Ja przeciwnie.
Zapłaciłaś za to pieprzenie?
Całkiem mi pomogło mi.
Nadal bawisz się domkami dla lalek?
Od lat już nie.
Terapeuta miał teorię.
Chodziło o porządek i kontrolę.
Brakowało ci ich w dzieciństwie,
a domki ci to rekompensowały.
Miniaturowe, bezpieczne światy.
Stek bzdur.
Masz lepsze wyjaśnienie?
Przyznaj, to ekscentryczne hobby.
Trudno ci czasem zrozumieć ludzi?
Ich myśli i uczucia.
Chodzi ci o empatię?
Jest coś w ustawianiu figurek.
Tego, jak siedzą.
Na co patrzą.
Tak poczułam, że mam dostęp
do życia innej istoty.
A to może być bezcenne uczucie.
Pocałujesz mnie?
A chcesz tego?
Tęskniłam za tobą, Aelito. Nie masz pojęcia, jak bardzo.
Trzeba było myśleć wcześniej.
Chcesz przeprosin?
Nie. Co było, to było.
To o co chodzi?
Opowiedz mi o swojej pracy.
-O pracy? -Tak.
Jakie tajemnice skrywasz
za tymi stalowymi drzwiami?
-Nie chcesz o tym słuchać. -Chcę.
Ogromna szalka Petriego.
Tu możemy robić, co chcemy. Robimy.
To prawdziwe? Na pewno?
Zadziwiające, co?
Powiedziano nam, że to jak symulacja...
Tak mamy to wyjaśniać
osobom z niższych szczebli.
Z niższych szczebli? Jasne.
Ile osób ma dostęp?
Tylko mój zespół. I oczywiście dr Nuland.
I personel ochrony wyższego szczebla. Może z 25 osób.
Gotowa?
Nazywamy to boskim źródłem.
Mam tu dostęp do wszystkiego.
Nie tylko z wątku. Z całego instytutu.
Nasza baza danych
to ziarnko piasku na plaży.
Modyfikujemy warunki w wątku.
Prowadzimy ponad 8000 badań.
Co badacie?
Trudniej powiedzieć, czego nie badamy.
Botanika, meteorologia, zoologia, genetyka,
oceanografia, robotyka, leśnictwo...
Prawdziwą jazdę,
poufne tematy ratujące świat,
ogarnia wydział modyfikacji zachowań.
Założyli firmę-wydmuszkę w wątku,
która ma kontrakt z armią.
Montuje żołnierzom haptykę.
Nasz sprzęt, ale odpowiednio prymitywny.
W jakim celu?
Podziwiaj. Będzie fajnie.
Powiedzmy, że mamy grupę elitarnych komandosów.
Powiedziano im, że wróg
wabi żołnierzy za pomocą rannych zwierząt.
Co zrobiliby ci świetnie wyszkoleni młodzi ludzie,
widząc rannego psa?
Strzeliliby?
A gdyby nasze implanty podkręciły ich gospodarkę hormonalną?
Zwiększając aktywność elektryczną w przedniej korze wyspowej?
Ośrodek empatii.
Rozumiem.
Który?
Wszyscy.
Dlatego robi się ciekawie.
Wszyscy reagują inaczej
w zależności od doświadczenia, przeżyć,
charakteru.
-Czy on... -Cierpliwości.
Zatrzymaj go.
-Zatrzymaj go. -To już się stało.
Dawno temu.
Skutki możesz sobie wyobrazić.
A taka modyfikacja na poziomie społecznym?
Koniec z brutalnymi zamieszkami.
Tak nie wolno.
To prawdziwi ludzie.
Widzisz? Jesteś przerażająco dobra.
Ona planuje wprowadzić tutaj coś takiego?
Uwierzysz, jeśli zaprzeczę?
Już to zrobiła?
Uwierzysz, jeśli zaprzeczę?
Dobry wieczór.
Zaczekaj.
Ziarna i strączkowe?
Zgadza się.
Po co tu przyszłaś?
Nie masz zasranego prawa tu być.
-Proszę? -Nie masz uprawnień.
-Chciałam... -Wiesz, kim jestem?
Oczywiście, dr Hogart.
Dlaczego więc
zwracasz się do mojej przyjaciółki tak bezczelnym tonem?
Wykonuję swoją pracę, pani doktor.
-Jej obecność wymaga... -Spotkałyśmy się na górze.
Zapomniałam kurtki, więc zjechała ze mną,
pod moim nadzorem i jako mój gość.
Możesz złożyć zawiadomienie,
ale nie zapomnij się podpisać,
bo na pewno złożę skargę.
To nie będzie konieczne, pani doktor.
Proszę, żeby to się nie powtórzyło.
Przepraszam.
Masz niezwykłe oczy.
Naprawdę.
Zabiłabym dla takich oczu.
PERYFERAL
Robert O'Connell.
Miło poznać.
Dziesięć milionów dolarów, Bob.
Na koncie masz już 25%.
Tak bardzo w ciebie wierzę.
Nazywam się Pete, nie Bob.
Dlaczego wy tak nie chcecie pieniędzy?
Nie wiem, o czym ty mówisz.
Mam na myśli Boba „Rzeźnika” O'Connella.
-Nie wiem, kto to jest. -Dublińczyk.
Zabił trzech bojowników UDA w przeddzień swoich 18. urodzin.
Miał na koncie sporo głów, zanim uciekł z kraju.
Liczysz je przed zaśnięciem?
Biedne dusze, które uwolniłeś z cielesnych więzień.
Kto mówi, do chuja?
Twój nowy pracodawca. Próbowałem młotka. Bezskutecznie.
Dlatego szukam lepszego narzędzia. Skalpela.
Posługujesz się jednym i drugim.
To pomyłka, kolego.
Może numer Tommy'ego Giorno też pomyliłem.
Szkoda, miałem do niego dzwonić.
Opowiedzieć mu o twojej córce.
I tym jej małym domku.
Baton Rouge, prawda?
Teraz mnie wysłuchasz?
Kogo mam zabić?
W porządku, Flynne. Gotowa?
Tak.
-Tak! -Brawo!
Frank wrócił!
Zaczynamy. Dalej.
-Dajesz, Tony. -Dawaj.
Dasz radę.
Lecisz.
-Dobra. -Zaraz wrócę.
Piwo, Janet.
I jedno dla kolegi.
Proszę.
Dobrze się trzymasz.
Wymaga to więcej wysiłku niż kiedyś.
Jak wszystko.
Zdziwiony na mój widok?
Spodziewałem się.
Choć nie tutaj.
Kiepska zagrywka, Bobby.
Znasz mnie. Lubię ryzyko.
Moi chłopcy.
Wyrośli.
Lata lecą, co?
Moja córka też wyrosła.
Odpuściłbym przez wzgląd na stare czasy,
gdybyś jej nie mieszał.
Facet tak to przedstawił...
Kto?
Nie wiem. Głos w słuchawce. Brytyjczyk.
-Powiedział, że albo ty, albo ja. -Idźcie stąd.
Nie jestem z siebie dumny, Bobby.
Kurewsko mi wstyd.
Pan O'Connell?
O kurde. Tak myśleliśmy.
Dajcie nam chwilę. Mamy kilka rzeczy do omówienia.
Nie. Odprowadzimy pana O'Connella do samochodu.
To jak, Bob?
Kochałem cię jak brata, Frank.
POŁĄCZENIE SZYFROWANE
-Panie O'Connell. -Wiem, co robić.
O powody nie pytam. Za metody mi płacisz.
Potrzebuję tylko miejsca i czasu.
Cele przyjadą rano na badanie.
Potrwa godzinę.
PRZYCHODNIA
Co to za badanie?
Punkcja lędźwiowa. Po badaniu wrócą do miejsca pobytu.
Resztę zostawiam tobie, Bob.
Ja pierdolę.
Trzeba było zostać i udawać trupa.
Powiem ci, co zrobię.
Wsiądę do samochodu.
Jeśli go nie uszkodziłeś tą kanonadą, odjadę.
Jeśli zdążysz się odczołgać,
będziemy kwita.
Ze względu na ojca.
To jak?
Nie czuję nóg.
Ręka też nie wygląda najlepiej.
Powodzenia.
Proszę.
Ja pierdolę.
Kurwa, nie!
CZYŚCIOSZEK – BILLY ANN
PRZYJĄĆ ZLECENIE? - PRZYJĘTO!
GUMA Z PASTĄ
-Co zrobiłeś, Jasper? -Co?
Mówiłam wyraźnie, żebyś nie ruszał tych pieniędzy.
Nie ruszałem.
Magicznie się pojawiły w twojej kurtce?
Spokojnie. Wujek mi dał.
Za co?
Spytałeś, czego chce w zamian?
Oczywiście. Nie jestem idiotą.
I?
Niczego nie chce.
To gest wdzięczności za lata ciężkiej pracy.
Poważnie. Żadnych haczyków.
I tyle.
Nie ma nic za darmo.
Mogę mu to oddać.
Nie. Przyda się.
-Mogłeś mówić wczoraj. -Wiem.
-Uniknęłabym ataku paniki. -Przepraszam.
W dzbanku zostało trochę kawy.
Dziękuję.
Miłego dnia.
CLANTON URGENTMED PRZYCHODNIA W CLANTON
Jesteś pewna?
Jak najbardziej.
To bakterie.
Czegoś takiego nie widziałam.
Jak zapalenie opon mózgowych,
ale zlokalizowane w płacie potylicznym.
Czyli?
To część mózgu odpowiedzialna za widzenie.
Punkcja lędźwiowa przynajmniej wskaże,
co to za bakterie tam szaleją.
To tylko tak źle wygląda.
Poczujesz ucisk. Nie powinno boleć,
ale możesz chwycić brata za rękę.
I już.
Nie było tak źle, co?
Było milusio.
-Halo? -Pani Andrews?
Derek Thompson z agencji ubezpieczeniowej Appleview.
Musieliśmy unieważnić pani polisę.
-Od kiedy nie obowiązuje? -Niestety już.
Postaram się jak najszybciej wszystko uporządkować.
Czy możemy liczyć
na dalszą współpracę z Appleview?
Obawiam się, że to niemożliwe.
Istnieje szansa, że Appleview wkrótce zamknie podwoje.
Jezu, tato.
Bardzo cenimy sobie dotychczasową współpracę.
Bardziej, niż pani sądzi.
Życzę pani i pani mężowi zdrowia i powodzenia.
Jestem w ciąży.
To wspaniała wiadomość, proszę pani.
Do widzenia.
Powodzenia.
Wszystko w porządku?
Samochód się zepsuł.
Poradzę sobie.
Mam spojrzeć?
To bardzo miłe, ale już wezwałem pomoc.
Mechanik będzie lada chwila.
Który, Charlie Burr?
Nie podali danych.
Na pewno Charlie.
Przynajmniej pana nie skasuję.
Doceniam, ale...
Zaryzykuję.
Ale chyba nie sądzi pan,
że nie dam sobie rady, bo jestem kobietą?
Skądże.
Widzę, że zna się pani na rzeczy.
Teraz to nie wiem, czy to komplement, czy obelga.
Nie znieważyłbym nieznajomej.
Obelgi mam dla przyjaciół i rodziny.
Dobrze. Powodzenia.
Szerokości.
Tylko zerknę, bo może utrę Charliemu nosa.
Nie chce pan wiedzieć, co nas łączy.
Chciałabym go nieco wkurzyć.
Mogę zerknąć?
Wolę zaczekać.
Co się stało?
Wypadek wywrotki ze żwirem.
Jakbym dostał śrutem.
Nieprzyjemne doświadczenie, zapewniam.
-Co za dzień. -To prawda.
A dopiero się zaczyna.
Przyjacielskie ostrzeżenie.
Jeśli Burton Fisher dotknie tego silnika, a ja nie,
zastrzelę was obu.
Chyba nie zajechałaś tu akurat tym swoim złomem?
Chcę tylko pomóc.
Niektórzy nie wierzą w kobiety-mechaników.
Pani mnie źle zrozumiała.
Przepraszam za zamieszanie.
Nie chciałem nikogo urazić.
Byłem nieco skołowany.
Zastrzel go.
Strzelaj, już!
Głowa nisko!
Cholera.
Żyjesz?
Burton! Kuźwa!
-Kurwa, nie wyjdę. -Szlag.
W porządku?
Nóż.
Burton!
Ze strzelbą też sobie radzę.
Nie wierzysz?
Kolejny będzie w łeb.
Flynne?
To robisz podejrzanym? Rozdzielasz ich?
Rozmawiasz na osobności?
Ze świadkami też.
A co z ofiarami, Tommy?
Domyślasz się, co to jest?
Nie wiem. To wygląda jak coś...
z przyszłości.
To prawda.
Nie pisnął słowem.
Nie ma żadnych dokumentów,
ale ma na sobie kamizelkę.
I?
Pomyśleć można, że spodziewał się walki.
Burton też.
Chodzi w pełnym rynsztunku jak w Teksasie.
Broń, drony gotowe do akcji?
Wiesz, że mógł go zabić.
Ale nie zrobił tego. Wezwaliśmy ciebie.
Wiem.
Ale ciągle mam wrażenie,
że trup ściągnąłby na was federalnych.
A byle strzelanina
to wciąż sprawa lokalna.
Nie robimy nic złego.
Obiecuję.
Moje pierwsze wspomnienie o tobie.
Wiesz, jakie jest?
Byłem w trzeciej klasie, więc ty w pierwszej.
Wściekła w gabinecie dyrektora.
Pamiętasz?
Zebrałaś wszystkie dżdżownice z laboratorium
i wyrzuciłaś w lesie.
Nie chciałaś ich dać do pocięcia.
Zrobiłaś na mnie wrażenie.
Wujek miał powiedzenie.
Ludzie są podobni do cebuli.
Co roku obrastają nową skórą.
Ta mała dziewczynka, która uwolniła wszystkie dżdżownice,
wciąż jest w tobie.
A ja muszę ją chronić.
Musisz mi pomóc.
Przykro mi, Tommy.
Wracaj do domu.
Flynne?
Mów do mnie.
Nie wiem.
To mogło się skończyć gorzej.
Skupmy się na tym, co nas czeka.
Jak? Zawsze są dziesięć kroków przed nami.
Czekał na nas na moście.
-Spodziewał się nas. -Wracajmy do domu.
Potem pogadamy.
Nie musisz się hamować. Wiem więcej, niż myślisz.
Podróże w czasie,
nocne ataki,
forsa dla Picketta.
Czyli dostrzegasz konflikt interesów.
Obojgu nam zależy na Flynne.
Nie o ciebie się martwię.
Obrażając Jaspera, obrażasz mnie.
Zasłużyłam chyba na odrobinę zaufania i całkiem sporo szacunku.
Jasper by muchy nie skrzywdził, nie mówiąc już o Flynne.
Dzwoń i przyjadę.
Dzięki.
Mówiłem prawdę.
To moja przyjaciółka, więc i twoja.
Czy ci się to podoba, czy nie, jest teraz w to zamieszana.
Coraz ciężej to ukrywać.
Billy Ann nie wadzi.
Tommy i jego odznaka to nie rozwiązanie.
-Trzeba było to zakończyć na moście. -Za późno.
Gdzie mama?
Mamo!
Leon?
O nie, Burton. Ciała.
Cholera.
Staram się to jakoś ogarnąć.
Lekarstwo z przyszłości.
Tylko skład. W Pharma Jon je zrobili.
Jak go wysłali?
Czy to ważne? Zadziałało.
Wiecie, dlaczego wasi kuzyni dorastali w Ohio?
Wujek Charles stracił farmę na rzecz banku.
Tata mówił mi to tyle razy, że też mam już dość,
ale wzięłam to do serca.
Najgorsze, co można zrobić, to uzależnić się od kogoś z zewnątrz.
Zależy mu tylko na tym,
by coś waszego wziąć dla siebie.
Regularnie.
My im nie płacimy.
To oni płacą nam.
To samo myślał wujek, gdy dostał przelew.
Dali mi leki.
A jeśli przestanę je brać?
Nie wiem.
A jeśli przestaniecie płacić Pickettowi?
Mniejsza o podróże w czasie.
Muszę się z tym przespać,
ale zależność jest wyraźna.
Jasna. Tym się martwię.
Nie ogarnęłam jeszcze
wszystkich szczegółów tej sytuacji,
ale wygląda na to, że nie wy rozdajecie karty.
Jak oni to widzą?
Musimy to omówić.
Mam dość bycia celem.
Sprzęt może być niebezpieczny.
A bezpieczne jest czekanie na zabójców?
Tak?
Polty włamały się do peryferala.
-Zakończyć połączenie? -Nie.
-Miła niespodzianka. -Nie, Wilf.
Niespodzianką jest, gdy ktoś próbuje cię zabić. Jak mnie.
To ktoś nowy.
Miał to urządzenie soniczne.
Jak ten gość z Instytutu.
Miałeś informować o zabójcach.
A nawet nie wiesz, że ktoś u nas był.
Dość tych bzdur o przyszłości.
Co się stało?
Posrało się.
Szeryf w tym siedzi.
Będą komplikacje.
Wszyscy są cali?
Muszę cię o coś zapytać.
Utworzyliśmy wtedy więź.
Miałeś inny motyw?
Nie jestem pewien, czy rozumiem.
Próbowałeś mnie zmylić?
Zagrać na moich emocjach przez ten dryf haptyczny?
Dryf haptyczny?
-Nie rozumiem. -Wilf.
Połączyliśmy się, żebym...
Nie wiem, poczuła do ciebie coś, czego jeszcze nie poczułam?
Przepraszam, naprawdę...
Wilf.
Zaczynam ci ufać.
Czy to błąd?
Nie.
Skądże.
Ile masz lat, synu?
Pewnie jakieś 28.
Nie widzę w tobie wojskowego.
Nie opuszczałeś tego miasta.
Żyjesz sobie po cichu.
To już koniec.
Tej ciszy.
Choć może życia też, zobaczymy.
Wierzysz w chwile, które przesądzają o całym życiu?
Jak rozwidlenia dróg?
Właśnie na takim stoisz,
czy o tym wiesz, czy nie.
Możesz mnie odstawić i spisać.
Pobrać odciski i DNA.
Rozpoczniesz odliczanie.
Dla mnie.
Ale i dla siebie.
Bo ci, którzy po mnie przyjdą,
nie lubią zostawiać niedomkniętych spraw.
A skoro ci to mówię,
właśnie taką sprawą się stajesz.
Kurczę, co za mina.
Grywasz w pokera? Wszystko po tobie widać.
Narasta w tobie ciekawość.
„Co to za koleś?
„Dlaczego chciał ich pozabijać?”
Powiem ci.
Grozili, że inaczej zabiją moją córkę.
Zapłacili mi też 2,5 miliona dolarów.
A to pierwsza rata z dziesięciu, jeśli mi się uda.
Choć się nie udało.
To jasne.
Kto?
Głos w słuchawce. Nieważne.
Liczy się 2,5 miliona. Twoje.
Jeśli zechcesz.
To jak, panie władzo?
To...
Ja pierdolę.
Chyba niepotrzebnie cię tu sprowadziłem.
Co chcesz osiągnąć, przychodząc tu?
Cherise musi zobaczyć, jak to jest być zwierzyną.
Myślisz, że nie dam jej rady?
Wiem, że dasz.
Martwią mnie następstwa.
To nie odpieranie napastnika,
lecz napaść. A za to grożą poważniejsze konsekwencje.
Skąd możesz wiedzieć?
Zawsze tylko się przyglądasz z boku.
Mówiłem ci, jak poznałem Lwa?
W wieku 12 lat trafiłem do szkoły z internatem.
Jeszcze walczyliśmy ze skutkami Kumulacji.
Niektórym nie podobało się,
jak kształtuje się nowa władza.
Uważali ją za zepsutą.
Neoprymy?
Zaatakowali szkołę.
Dlaczego? Byliście dziećmi.
Chodziło o przekaz.
Kazali mi podawać jedzenie w refektarzu.
Nie zauważyli, że zwinąłem z tacy nóż do steków.
Poderżnąłem gardło przywódcy i zastrzeliłem jego czterech towarzyszy.
W samoobronie.
Ale z zimną krwią.
Nie myślałem o następstwach,
bo sobie ich nie wyobrażałem.
Nie rób tego.
Chyba że wiesz, z czym to się może wiązać.
I ci to odpowiada.
Jak mogę pomóc?
-Zeskanowaliście moją twarz? -Oczywiście.
To mi wystarczy.
Jeśli nie jest pani umówiona...
Muszę wezwać ochronę.
Poradzę sobie, dziękuję.
Myślałam, że będziesz wyższa.
Mam tylko minutę.
Do rzeczy.
Czym mogę służyć?
Oprócz niezabijania mnie i moich bliskich?
Owszem, bo to nie podlega dyskusji.
Co ja ci, kurwa, zrobiłam?
Masz lepkie rączki, złotko.
Ukradłaś mi kluczowe dane.
Zwróć je, a o tym zapomnę.
Niczego ci nie ukradłam.
Zagrałam i umarłam. Wróciłam do domu i tyle.
Czyli Aelita West wciąż to ma?
Nie wiem, kto to ma, i chuj mnie to obchodzi.
Zostaw mnie i moją rodzinę w spokoju.
Albo kłamiesz, albo jesteś wyjątkową ignorantką.
Tak czy siak, twoja śmierć pozostanie moim jedynym możliwym celem.
Skąd pewność, że nie zabiję cię tu i teraz?
Nie jestem aż tak nieostrożna. Sama korzystam z peryferala.
To nie znaczy, że nie mogę zadać ci bólu.
Choć pewnie wyskoczysz z tej skórki
z pierwszą oznaką kłopotów.
Dlaczego tak uważasz?
U nas też są tacy jak ty.
Bogacze z władzą. Uwielbiają nas deptać.
Uciekną przed wszystkim, co choćby przypomina walkę.
Przeżyłam ekstrema, jakich sobie nie wyobrażasz.
Twój móżdżek by ich nie pojął.
Nie waż się mówić mi o cierpieniu.
Nie chcę mówić.
Chcę ci po prostu skręcić kark.
Czujesz?
Nadciągający mrok?
Niech to będzie zapowiedź tego, jak zabiję cię naprawdę.
Poznałam już nieco twój świat.
Następnym razem to ja przyjdę po ciebie.
W NASTĘPNYM ODCINKU
Doszło do zabójstwa z udziałem peryferala.
Bierzmy się do pracy.
Dlaczego wszyscy trzymają się na dystans?
Zrób tak.
Czyli zaginął niewidzialny samochód?
Aż tak mocno oberwałeś?
Prawie zginąłeś.
O czymś mi nie mówisz?
Nie waż się jej okłamać.
To nie wypadek, raczej zasadzka.
Nie!
Napisy: Konrad Szabowicz
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Krzysztof Wollschlaeger