ความเดิมตอนที่แล้วใน ท่องมิติพลิกโลก
พวกนีโอพริม กลุ่มคนที่เชื่อว่า เราเป็นคนทำลายโลกด้วยการปกป้องมัน
ครอบครัวนาย พวกเขาถูกฆ่าอย่างโหดเหี้ยม
นั่นมันค่อนข้างน่ากังวลอยู่นะ
อยากฆ่าเขาสินะ
อยากมากครับ
จะเป็นมิตรหรือศัตรูกับฉันก็ได้
แต่ฉันขอบอกไว้เลยนะว่า การเป็นศัตรูกับฉันมันไม่ง่าย
ตอนนี้ชีวิตเธอได้มีเรื่องอะไรไหม
ที่แปลกใหม่หรือไม่ธรรมดา
ลอนดอน หนึ่งปีก่อนการหายตัวไป ของแอลิต้า เวสต์
พระเจ้า
ฉันก็คิดถึงเธอเหมือนกัน
- เธอทำอะไร - แค่มาทักทาย
ต้องให้ฉันทวนความจำไหม
ฉันตัดสินใจจะเดินหน้าต่อ ช่างหัวอดีต
ปล่อยวางเรื่องบาดหมางทั้งหมดไป
ฉันพยายามทักเธอตั้งแต่วันแรก แต่เธอเมินฉัน
ก็ใช่
และเช้าวันต่อมาก็มีจดหมาย วางอยู่บนโต๊ะทำงานฉัน
ฉันยังเก็บมันไว้อยู่สักที่ ถ้าเธออยากให้ฉันอ่านให้ฟังทุกคำ
แต่เท่าที่จำได้แบบไม่ต้องดูจดหมาย
"ถ้าแกยังมาคุยกับฉันอีก
"ฉันจะควักตาแกออกมา แกมันเฮงซวย นังคนเห็นแก่ตัว"
น่าจะเป็นคำว่า "อี" มากกว่า
"นัง" ฉันมั่นใจ
ฉันน่าจะใช้คำว่า "อี" มากกว่า เพื่อความสวยงาม
งั้นเธอก็พลาดไปอีกหนึ่งเรื่อง
ใช่ ครั้งนี้ก็ด้วย ถ้าเธอเดินหนีไป
ไปดื่มกันหน่อยไหม เหมือนเมื่อก่อน
ฉันแต่งงานแล้ว
ดีใจด้วยย้อนหลังนะ หล่อนเป็นคนยังไง
เขา
โอ้ เกรซ บอกทีว่าไม่จริง
ฉันมีลูกสองคน
ให้ตายสิ
เธอน่าสงสารจัง เป็นข้อตกลงก่อนแต่งเหรอ
เธอหักอกฉันอย่างจังเลยนะ
แค่แก้วเดียว แล้วฉันจะกลับ
อยากพูดอะไรก็พูด ไม่ต้องอ้อมค้อม
ฉันว่ามันถึงเวลาทบทวนผลการกระทำ
พูดอย่างกับเพิ่งออกรบมา
แล้วมันไม่ใช่เหรอ
ฉันเคยไปหาเอไอบำบัดมา หลังจากเรื่องของเรามันพังไม่เป็นท่า
นั่นคือคำที่เธอใช้แทนเรื่องของเรางั้นเหรอ "พังไม่เป็นท่า"
เอไอบอกว่าส่วนที่ดึงดูดและ เป็นข้อผิดพลาดในความสัมพันธ์เรา
ก็คือเธอเป็นคนเฮงซวยที่ดี ส่วนฉันเป็นคนดีที่เฮงซวย
ภายนอกเธอดูเป็นคนแย่ๆ
แต่ลึกๆ ข้างใน เธอช่างเป็นคนดี
และฉันตรงข้ามกับเธอ
เธอยอมจ่ายเงินให้คำพูดโง่ๆ นี่จริงเหรอ
ใช่ มันก็พอช่วยฉันได้บ้าง
เธอยังทำพวกบ้านตุ๊กตาอยู่ไหม
ไม่ได้ทำเป็นปีๆ แล้ว
รู้ไหม เอไอบำบัดมีอยู่หนึ่งทฤษฎี
บอกว่าทุกอย่างเป็นเรื่องของ คำสั่งและการควบคุม
เธอมาจากที่ที่ไม่มีทั้งสองอย่าง
และบ้านตุ๊กตา ก็เป็นแค่ทางเดียวที่พอจะชดเชยได้
เป็นโลกใบเล็กๆ ที่ทำให้เธอรู้สึกปลอดภัย
คำพูดเหมือนพวกมือสมัครเล่นพูดไปเรื่อย
เธอมีคำอธิบายที่ดีกว่านี้ไหมล่ะ
เธอต้องยอมรับว่า มันเป็นงานอดิเรกที่แปลก
เธอเคยรู้สึกว่า การเข้าใจคนอื่นเป็นเรื่องยากไหม
อย่างการเข้าใจว่า พวกเขาคิดอะไรอยู่หรือรู้สึกยังไง
เธอหมายถึงความเห็นใจเหรอ
มันมีอะไรบางอย่างเกี่ยวกับ การรับหุ่นเล็กๆ มา เปลี่ยนท่าทางให้มัน
จัดท่านั่งให้
ดูว่ามันกำลังมองอะไร
มันทำให้ฉันรู้สึกเหมือนได้รับอนุญาต
ให้เข้าไปในจิตใจคนอื่นได้
และนั่นช่างเป็นความรู้สึก ที่ประเมินค่าไม่ได้
เธอจะจูบฉันหรือเปล่า
เธออยากจูบเหรอ
ฉันคิดถึงเธอแทบตาย แอลิต้า เธอคิดไม่ออกแน่ว่ามากแค่ไหน
เธอน่าจะดีกับฉันให้มากกว่านี้
อยากได้คำขอโทษงั้นเหรอ แค่นั้นใช่ไหม
เปล่า อะไรที่ผ่านมาแล้วก็ให้ผ่านไป
ถ้างั้นมีอะไร
เล่าเรื่องงานของเธอให้ฉันฟังสิ
- งานฉันเหรอ - ใช่
เธอกำลังวิจัยเรื่องลึกลับอะไร
อยู่ใต้ห้องใต้ดินลับที่มีประตูเหล็กบานใหญ่
- เธอไม่อยากรู้เรื่องนั้นหรอก - ไม่ ฉันอยากรู้
มันเหมือนจานเพาะเลี้ยงขนาดยักษ์
เราทำทุกอย่างที่อยากทำได้ที่นี่ และเราทำทุกอย่างที่เราอยากทำอยู่
จริงเหรอ เธอแน่ใจนะ
นึกไม่ถึงเลยใช่ไหม
เรารู้มาว่ามันเหมือนกับ แบบจำลองที่ประณีต...
เราอธิบายข้อมูลแบบนั้นลงไป
ให้กับคนที่ตำแหน่งต่ำกว่าแบบเธอ
คนที่ตำแหน่งต่ำกว่างั้นเหรอ ก็ได้
และมีกี่คนที่เข้าถึงได้
แค่ทีมของฉัน และแน่นอนว่ามีดร.นูแลนด์ด้วย
แล้วก็บุคลากรรักษาความปลอดภัยระดับสูง รวมๆ ก็น่าจะสักสองโหล
พร้อมไหม
เราเรียกมันว่าน้ำพุแห่งพระเจ้า
ฉันเข้าถึงทุกอย่างได้ที่นี่
ไม่ใช่แค่กับต้นตอ แต่เข้าถึงได้ทั้งสถาบันด้วย
แต่ฐานข้อมูลเราตอนนี้
ก็เหมือนกับเม็ดทราย บนชายหาดที่กว้างใหญ่
เรายังต้องคอยปรับปัจจัยแวดล้อมในต้นตอ
เรามีมากกว่า 8,000 วิจัย ที่กำลังศึกษาอยู่
วิจัยอะไร
มันยากที่จะตั้งชื่อสาขาโดยไม่มีฐานวิชา
พฤกษศาสตร์ อุตุนิยมวิทยา สัตววิทยา พันธุศาสตร์
สมุทรศาสตร์ วิทยาการหุ่นยนต์ วนศาสตร์...
ส่วนเรื่องที่น่าตื่นเต้นจริงๆ น่ะเหรอ
คงเป็นความลับเรื่องการปกป้องโลกเวรนี่
ที่มาจาก แผนกปรับเปลี่ยนพฤติกรรมของเราเอง
พวกเขาตั้งบริษัทบังหน้าในต้นตอ
ไว้ประมูลทำสัญญากับพวกกองทัพ
เพื่อฝังเครื่องแฮปติกส์ในตัวบุคลากร
และใช้เทคโนโลยีเราไม่มากก็น้อย แต่แค่ระดับพื้นฐานที่พอเหมาะเท่านั้น
เพื่ออะไร
ดูสิ อันนี้สนุก
ลองคิดว่าเรามีกองกำลังทหารชั้นยอด ที่คอยควบคุมด่านหน้า
พวกเขาได้ข่าวว่ากองกำลังศัตรู วางแผนที่จะใช้
สัตว์ที่บาดเจ็บล่อให้ไปในที่โล่ง
แล้วทหารหนุ่ม ที่ถูกฝึกมาอย่างดีพวกนี้จะทำยังไง
ถ้าเกิดหมาที่ได้รับบาดเจ็บ ดันโผล่มาอยู่ตรงหน้าพวกเขา
ยิงมันทิ้ง
แต่ถ้าเครื่องฝังของพวกเรา ค่อยๆ กระตุ้นเคมีประสาทเจ้าของร่างล่ะ
เพิ่มกระแสไฟฟ้าไปที่ข้างหน้า กลีบสมองอินซูลา
เป็นจุดที่สร้างความรู้สึกเห็นใจ
โอเค
คนไหน
ทุกคน
จุดที่น่าสนใจมันมาจากตรงนี้
เธอเห็นไหมว่าพวกเขาตอบสนองต่างกัน
ขึ้นอยู่กับพื้นเพ และประสบการณ์ชีวิตของแต่ละคน
เป็นเรื่องลึกลับของตัวตน
- นั่นเขา... - รอดูไปก่อน
หยุดเขา
- ห้ามเขาสิ - มันเกิดขึ้นไปแล้ว ที่รัก
เมื่อนานมาแล้ว
เธอคงเข้าใจว่ามันหมายความว่ายังไง
ใช้งานการปรับเปลี่ยน ที่คล้ายๆ กันแบบนี้ในระดับสังคมได้
บอกลาการจลาจลที่รุนแรง บอกลา...
เธอทำแบบนั้นไม่ได้
พวกเขาเป็นคน เป็นคนจริงๆ
เห็นไหมล่ะ เป็นสิ่งดีๆ ที่น่ากลัว
หล่อนวางแผนจะทำอย่างนั้นที่นี่เหรอ
เชื่อไหมล่ะถ้าฉันปฏิเสธ
หล่อนทำไปแล้วงั้นเหรอ
อีกครั้งนะ ถ้าบอกว่ายัง จะเชื่อไหม
สวัสดีตอนเย็น
เดี๋ยว
คุณมาจากแผนกธัญพืชหรือเปล่า
ใช่
ช่วยอธิบายทีทำไมคุณถึงมาอยู่ที่นี่
ทั้งที่ไม่มีสิทธิ์เข้ามาอย่างเด็ดขาด
- ว่าไงนะ - คุณไม่ได้รับอนุญาตให้ลงมาชั้นนี้
- ฉันแค่มากับ... - รู้ไหมว่าฉันเป็นใคร
แน่นอนค่ะ ดร.โฮการ์ต
งั้นเธอน่าจะมีคำอธิบายว่าทำไม
ถึงได้ตั้งคำถามกับเพื่อนรักของฉัน อย่างไร้มารยาทจนเกินจะรับได้ขนาดนี้
ฉันแค่ทำตามหน้าที่ค่ะ
- หากเธอจะลงมาชั้นนี้ต้องขออนุญาต... - เราเจอกันข้างบน
แต่ฉันลืมแจ็คเก็ต ฉันก็เลยพาเธอลงมาข้างล่างด้วย
ภายใต้การดูแลของฉัน และถือว่าเป็นแขกของฉันด้วย
เธอจะเขียนรายงานเรื่องนี้ก็ได้ ถ้าเธอต้องการ
แต่อย่าลืมเซ็นชื่อตัวเองด้วยละ
ฉันจะได้รู้ว่าใครเป็นคนร้องทุกข์เรื่องฉัน
ฉันคิดว่าคงไม่จำเป็นหรอกค่ะ ด็อกเตอร์
แต่ฉันขอไม่ให้คุณทำแบบนี้อีก
ขอโทษนะ
ฉันแค่อยากบอกว่า เธอมีดวงตาที่งดงามมาก
ฉันพูดจริงๆ
ฉันยอมตายเพื่อตาแบบนั้นเลยละ
ท่องมิติพลิกโลก
คีย์เวสต์ ปี 2032
พีท โคซินสกี้
โรเบิร์ต โอคอนเนล
ยินดีที่ได้รู้จัก
สิบล้านดอลลาร์นะ บ๊อบ
เงินเข้าบัญชีคุณ ล่วงหน้าไปแล้ว 25 เปอร์เซ็นต์
ถือเป็นค่าความเชื่อใจของผมที่มีให้คุณ
ฉันไม่ได้ชื่อบ๊อบ พวก ฉันชื่อพีท
ทำไมถึงยากขนาดนี้ กะอีแค่ให้พวกคุณรับเงินผมไป
ฉันไม่รู้ว่านายพูดเรื่องอะไร
ผมพูดถึงบ๊อบ "นักฆ่าโฉด" โอคอนเนล
- ฉันไม่รู้จัก - คนดับลิน
สร้างชื่อจากการฆ่านักสู้ยูดีเอไปสามคน ในวันเกิดอายุ 18 ของเขา
ฆ่าคนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ จนเป็นที่จดจำ ก่อนจะหนีข้ามประเทศ
ตอนกลางคืน เคยนึกถึงกองศพพวกเขาหรือเปล่า บ๊อบ
นึกถึงวิญญาณน่าสงสาร ที่คุณกระชากออกมาจากร่าง
นายเป็นใครวะ
นายจ้างคนใหม่ของคุณ ผมลองใช้ค้อนแล้ว มันไม่ได้ผล
ตอนนี้ก็เลยมองหาของใหม่ จะใช้มีดผ่าตัดก็ได้นะ ถ้าคุณอยาก
เคยใช้มาทั้งสองอย่างแล้วไม่ใช่เหรอ
พูดจริงๆ นะ นายโทรผิด
งั้นเบอร์ของทอมมี่ จิโอร์โน่ ก็คงผิดเหมือนกัน
น่าเสียดาย ผมกะว่าจะโทรหาเขาต่อ
อาจจะเล่าเรื่องลูกสาวคุณให้เขาฟัง
ที่อยู่ในบังกะโลเล็กๆ ของเธอ
ที่บาทอนรูจใช่ไหมนะ
พอจะคุยกับผมได้หรือยัง บ๊อบ
นายอยากให้ใครตาย
เอาละ ฟลินน์ พร้อมนะ
พร้อมแล้ว
- เย้ - สุดยอดเลย ป๋า!
แฟรงก์กลับมาแล้ว
โอเค ตาใครต่อ เอาเลย
- จัดเต็มเลยนะ โทนี่ - พวก ลุกมานี่
เอาเลยเพื่อน นายทำได้
นายทำได้
- ก็ได้วะ - เดี๋ยวพ่อมา
โอเค
เบียร์หน่อย เจเน็ต
ขออีกแก้วให้เพื่อนฉันด้วย
เบียร์ของพวกคุณ
ยังดูแข็งแรงดีนะสำหรับคนแก่
จะทำอะไรก็ต้องพยายามมากกว่าแต่ก่อนอยู่
เหมือนทุกๆ อย่าง
แปลกใจไหมที่เจอฉัน
คิดอยู่ว่านายอาจจะโผล่มา
แต่ก็ไม่ได้คิดว่าเป็นที่นี่
นี่เป็นความคิดที่โง่มาก บ๊อบบี้
นายก็รู้ว่าฉันเป็นยังไง ฉันชอบการเสียเปรียบเสมอ
ลูกๆ ฉัน
พวกเขาโตกันหมดแล้ว
เวลาผ่านไปไวมากว่าไหม
ลูกสาวฉัน ก็โตเป็นสาวแล้วเหมือนกัน
ฉันอาจจะแค่ปล่อยไป แฟรงก์ เห็นแก่เมื่อก่อน
ถ้านายไม่เอาเธอมายุ่งกับเรื่องนี้
ที่หมอนั่นอธิบายมา...
ใคร
ฉันไม่รู้ คุยกันทางโทรศัพท์ น่าจะเป็นคนอังกฤษ
- มันบอกว่าไม่ฉันก็นาย - ไปข้างนอกก่อน
ฉันไม่ได้ภูมิใจในตัวเองหรอก บ๊อบบี้
ฉันโคตรรู้สึกละอายด้วยซ้ำ
คุณโอคอนเนล
ให้ตายสิ คิดแล้วว่าเป็นคุณ
ขอเวลาหน่อย หนุ่มๆ เรามีเรื่องต้องคุยกัน
ไม่ ผมว่าเราควรไปส่งคุณโอคอนเนลที่รถ
คุณว่าไง บ๊อบ
ฉันรักนายเหมือนพี่น้อง แฟรงก์
สายเข้ารหัส
- คุณ โอคอนเนล - ฉันรู้ว่าต้องทำอะไร
ทำทำไมไม่สำคัญ ทำยังไงให้ฉันยอมทำ นายก็จ่ายเงินมาแล้ว
ฉันอยากรู้ว่าให้ทำที่ไหนและทำเมื่อไหร่
เป้าหมายคุณจะมาที่นี่พรุ่งนี้เช้า เพื่อเข้ารับการรักษา
น่าจะใช้เวลาไม่เกินหนึ่งชั่วโมง
คลินิกฉุกเฉิน
เป็นการรักษาแบบไหน
เจาะไขสันหลัง หลังจากนั้นพวกเขาจะกลับบ้านตรงนี้
ที่เหลือให้คุณจัดการเองเลย บ๊อบ
แม่งเอ๊ย
แกน่าจะอยู่ข้างในต่อนะ ไอ้หนู แค่แกล้งตายไป
จะบอกให้ว่าฉันจะทำอะไร
ฉันจะขึ้นรถคันนี้
ฉันจะสตาร์ทรถออกไปเฉยๆ หลังจากที่แกกระหน่ำยิงฉัน
และถ้าแกคลานหนีออกไปได้ก่อน
ก็ถือว่าเราเจ๊ากัน
เพราะเห็นแก่พ่อของแก
ฟังดูเป็นไง
ฉันขยับขาไม่ได้
แขนก็ดูแย่พอกัน
ขอให้โชคดี
ขอร้องละ
เวรเอ๊ย
เวรเอ๊ย อย่า!
คลีน สวีป - บิลลี่ แอน
รับงานไหม รับงานเรียบร้อย!
ยาสีฟัน หมากฝรั่ง
- คุณทำอะไรลงไป แจ๊สเปอร์ - อะไร
ฉันไม่ได้ย้ำหรือไงว่าไม่ให้เอาเงินนั่นมา
ผมเปล่านะ
งั้นไอ้เงินนี่ถูกเสกมา เข้ากระเป๋าแจ็คเก็ตคุณงั้นสิ
ใจเย็น ที่รัก ลุงผมเป็นคนให้เงินนั่นมา
ให้มาทำไม
ได้ถามไหมว่าเขาให้ทำอะไรแลกกับเงิน
ถามสิ ผมไม่ได้โง่นะ
แล้วเขาว่าไง
เขาไม่ได้อยากให้ทำอะไร
ก็แค่อยากให้เป็นสินน้ำใจ ที่ผมทำงานหนักมาหลายปี
ผมพูดจริง ที่รัก ไม่มีข้อผูกมัดอะไร
แค่นั้นเอง
ไม่มีอะไรได้มาฟรีๆ แจ๊สเปอร์
ผมเอาไปคืนก็ได้ ถ้าคุณอยากให้ทำ
ไม่ ไม่เป็นไร เราน่าจะใช้มันได้
- คุณน่าจะบอกฉันตั้งแต่เมื่อคืน - ผมรู้
- ฉันจะได้ไม่ตกใจขนาดนี้ - ผมขอโทษ
ยังมีกาแฟเหลืออยู่ในกา ไปกินได้
ขอบใจ
โชคดีนะ
คลินิกฉุกเฉินแคลนตัน ดูแลคนแคลนตันอย่างมีคุณภาพ
คุณมั่นใจเต็มร้อยนะ
แน่นอน
เป็นแค่แบคทีเรีย
เป็นเรื่องแปลกที่สุดที่ฉันเคยเจอมา
คล้ายๆ กับเยื่อหุ้มสมองอักเสบ
แต่เป็นแค่ตรงสมองกลีบท้ายทอยของเธอ
มันคืออะไรนะ
เป็นสมองส่วนที่เกี่ยวกับการมองเห็น
การเจาะน้ำไขสันหลัง น่าจะพอบอกอะไรเราได้บ้าง
ว่าแบคทีเรียประเภทไหน ที่มาจัดปาร์ตี้ในร่างกายเธออยู่
มันแค่ดูน่ากลัวกว่าที่เห็น
เธออาจจะรู้สึกถึงแรงกดตรงนี้ แต่จะไม่เจ็บแน่นอน
แต่ก็จับมือพี่ชายเธอไว้ได้นะ ฉันไม่ถือ
เสร็จแล้ว
ไม่เจ็บมากใช่ไหม
ไม่เจ็บสักนิด
- ฮัลโหล - คุณแอนดรูวส์ใช่ไหมครับ
ผมเดเร็ก ธอมป์สัน จากแอปเปิ้ลวิวประกันภัยครับ
ขอโทษที่โทรมารบกวน แต่ว่าเราต้องยกเลิกกรมธรรม์ของคุณ
- มีผลเมื่อไหร่คะ - ผมเกรงว่าจะมีผลทันทีครับ
ผมจะดำเนินการส่วนอื่น ให้เร็วและดีที่สุดเท่าที่เป็นไปได้
สามีกับฉัน
ยังหวังจะทำกรมธรรม์ กับแอปเปิ้ลวิวอยู่ ถ้าเป็นไปได้
น่าจะไม่ได้ครับ คุณผู้หญิง
มีโอกาสที่แอปเปิ้ลวิวจะปิดตัวลง อย่างถาวรครับ
พระเจ้า พ่อคะ
แต่ผมอยากบอกว่าเราเห็นคุณค่า ความสัมพันธ์ระหว่างบริษัทเรากับคุณ
มากกว่าที่คุณคิดไว้
หวังว่าคุณและสามีจะมีสุขภาพแข็งแรง และมีความสุขในทุกเรื่อง
ฉันท้อง
นั่นมัน... เป็นข่าวที่ดีมากครับ คุณผู้หญิง
ลาก่อนครับ
ขอให้โชคดีครับ
เป็นอะไรหรือเปล่าคะ
รถมีปัญหานิดหน่อย
แต่ไม่เป็นไร ขอบคุณ
อยากให้ช่วยดูไหม
เธอช่างใจดีจริงๆ แม่หนู แต่ฉันโทรเรียกคนมาดูแล้วละ
เดี๋ยวช่างก็คงมาถึง
เขาจะส่งชาร์ลี เบอร์มาเหรอ
เขาไม่ได้บอกชื่อช่างไว้
ใช่ ฉันมั่นใจว่าต้องเป็นชาร์ลี
ฉันช่วยคุณประหยัดค่าซ่อมได้นะ เขาเก็บคุณแพงแน่นอน
ฉันขอบใจนะ แต่...
เดี๋ยวฉันจัดการเอง
มันคงไม่ใช่ว่า
คุณคิดว่าฉันซ่อมรถไม่ได้ เพราะฉันเป็นผู้หญิงใช่ไหม
เปล่าเลย
ฉันมองออกว่าเธอรู้จักเครื่องยนต์ดี
ฉันดูไม่ออกเลยว่าเป็นคำชมหรือดูถูก
ฉันไม่เคยดูถูกคนแปลกหน้า แม่หนู
ฉันดูถูกเฉพาะเพื่อนหรือครอบครัวฉัน
โอเค งั้นโชคดีนะคะ
ดูแลตัวเองด้วย
ให้ฉันดูหน่อยเถอะ จะได้ขัดขาเจ้าชาร์ลีได้
ฉันเคยโดนมาแล้ว และฉันไม่อยากให้คุณโดนด้วย
สร้างปัญหาให้เขาได้สักนิด ก็ถือเป็นเช้าที่ดีของฉันแล้ว
คงไม่ถือใช่ไหม
จริงๆ ฉันกะว่าจะรอสักหน่อย
เกิดอะไรขึ้น
รถบรรทุกกรวดพลิกคว่ำใส่
แทบจะเหมือนโดนลูกซองยิง
ไม่ใช่ประสบการณ์ที่ดีนัก ฉันขอบอกเลย
- เจอมาหนักเหมือนกันนะ - ใช่เลยละ
เพิ่งเริ่มวันเองด้วย
ฉันขอเตือนด้วยความหวังดี
ถ้าคุณให้เบอร์ตัน ฟิชเชอร์ จับเครื่องยนต์ทั้งที่ปฏิเสธฉัน
ฉันอาจจะยิงคุณทั้งคู่ซะ
บอกทีว่าเธอไม่ได้ขับรถมาหาผู้ชาย ด้วยรถซอมซ่อนี่
แค่พยายามจะเป็นพลเมืองดี
แต่มีคนไม่เชื่อว่าผู้หญิงจะซ่อมรถได้
ฉันว่าแม่หนูนี่เข้าใจฉันผิด
ฉันขอโทษสำหรับเรื่องวุ่นวายทั้งหมด
ฉันไม่ได้อยากทำให้ใครลำบากใจ
พูดตรงๆ ฉันว่าฉันอาจหงุดหงิดนิดหน่อย
ยิงเขา
ยิงเดี๋ยวนี้
หมอบลง
เวร
เป็นอะไรไหม
เบอร์ตัน เบอร์ตัน เวร
- แม่งเอ๊ย ฉันติด - ให้ตาย
เธอโอเคนะ
มีด
โอเค
เบอร์ตัน
ฉันยิงปืนลูกซองแม่นด้วย
อยากลองไหม
นัดต่อไปเข้าหัวแกแน่ ไอ้แก่
ฟลินน์
นายสอบปากคำแบบนี้เหรอ ให้แยกกัน
คุยทีละคน ดูว่าเล่าตรงกันไหม
กับพยานเราก็ทำ ฟลินน์
แล้วกับเหยื่อล่ะ ทอมมี่
รู้ไหมว่านี่คืออะไร
ไม่รู้สิ น่าจะเป็นของจาก...
อนาคต ว่าไหม
ก็เหมือนอยู่นะ
เขายังปิดปากเงียบอยู่
ไม่มีบัตรประชาชน ไม่มีทะเบียนบ้าน ไม่มีอะไรสักอย่าง
แต่เขาใส่เสื้อเกราะ
แล้วไง
มันเหมือนว่า เขาเตรียมตัวมาสู้เลยไม่ใช่เหรอ
แบบที่เบอร์ตันเป็น
ขับรถไปทั่ว ตื่นตัวตลอด เหมือนว่าเขายังอยู่ในเท็กซัส
อาวุธ โดรน พร้อมสู้เต็มที่เลยนะ
ถ้าเขาอยากฆ่าหมอนั่น เขาก็คงทำไปแล้ว
แต่เขาไม่ได้ฆ่า เราโทรหานายแทน
ฉันรู้
แต่ฉันอดคิดไม่ได้
ถ้ามีคนตายบนสะพาน พวกกระทรวงมาตุภูมิคงโผล่มานี่
แต่พอเป็นแค่การยิงกันที่ไม่มีใครตาย
ก็เลยเป็นแค่เรื่องระดับท้องถิ่นงั้นเหรอ
พวกเราไม่ได้ทำอะไรผิด โอเคไหม
ฉันสัญญา
รู้ไหมความทรงจำแรกของฉัน เรื่องเธอคืออะไร ฟลินน์
ความทรงจำแรกเลย
ตอนฉันอยู่ป.สาม เธอก็คงจะอยู่ป.หนึ่ง
พวกเขาพาเธอไปห้องครูใหญ่ อย่างฉุนเฉียวกันใหญ่
จำได้ไหม
ไม่รู้ว่าเธอเอาไส้เดือนไปหมดห้องวิทย์
และเอาพวกมันไปปล่อยในป่าได้ยังไง
รู้ว่าทำไปเพราะเธอทนไม่ได้ ที่เด็กป.ห้าจะต้องผ่ามัน
ขอบอกเลย ฉันประทับใจมาก
ลุงฉันเคยพูดว่า
คนเราเหมือนกับหัวหอม
มีชั้นผิวเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ทุกปี
ซึ่งแปลว่าเด็กผู้หญิง ที่เคยปล่อยไส้เดือนเป็นอิสระ
เด็กคนนั้นยังอยู่ในตัวเธอ
และฉันก็อดไม่ได้ที่รู้สึก อยากปกป้องเด็กคนนั้นถ้าฉันทำได้
แต่เธอก็ต้องให้ความร่วมมือ
ฉันขอโทษ ทอมมี่
เธอกลับบ้านไปก่อนเถอะ
ฟลินน์
เล่ามา แม่คนดี
ฉันไม่รู้
มีหลายอย่างที่อาจทำให้เรื่องนี้แย่ลง
เราจะจมอยู่กับอดีตไม่ได้ ต้องโฟกัสกับสิ่งที่อยู่ตรงหน้า
ยังไงเหรอ เบอร์ตัน ในเมื่อมันนำหน้าเราไปก่อนสิบก้าวตลอด
มันไปรอเราอยู่ที่สะพานเลยนะ
- มันรู้ว่าเราจะผ่านทางนี้ - พาเธอกลับบ้านให้ปลอดภัยก่อน
แล้วค่อยคุยกัน
ไม่ต้องระวังคำพูดเวลาอยู่กับฉันก็ได้ ฉันรู้มากกว่าที่นายคิด
เดินทางไปอนาคต
มีคนมาทำร้ายนายตอนกลางคืน
นายส่งเงินเต็มกระเป๋า ให้คอร์เบล พิคเกตต์
งั้นเธอเห็นแล้วสินะว่า เรื่องนี้มันขัดผลประโยชน์กันยังไง
แต่เราก็เป็นห่วงเรื่อง ความปลอดภัยของฟลินน์กันทั้งคู่
เธอไม่ใช่คนที่ฉันกังวลหรอก
ถ้านายว่าแจ๊สเปอร์ นายก็ว่าฉันไปด้วย
จากคำพูดนายเมื่อกี้ นายควรเชื่อใจฉันสักนิดและเคารพกันบ้าง
แจ๊สเปอร์ไม่เคยทำร้ายใคร ยิ่งถ้าเป็นฟลินน์ เขาไม่ทำแน่
โทรหาฉันได้เสมอนะ
ขอบใจ
ฉันไม่ได้พูดอะไรผิดไปสักหน่อย
เธอเป็นเพื่อนฉัน ฉันก็อยากให้พี่นับเธอเป็นเพื่อนด้วย
ไม่ว่าพี่จะชอบไหมก็ตาม เธอก็เกี่ยวพันกับเรื่องนี้แล้ว
เรื่องนี้เริ่มปิดไม่อยู่แล้ว
บิลลี่ แอนไม่ใช่ปัญหา
ทอมมี่กับตรานายอำเภอของเขา ก็ไม่ใช่ทางออก
- น่าจะทำให้มันจบๆ ไปตอนอยู่บนสะพาน - แต่พี่ไม่ได้ทำ
แม่อยู่ไหนน่ะ
แม่
ลีออน
แย่แล้ว เบอร์ตัน ศพพวกนั้น
เวร
แม่แค่พยายามทำความเข้าใจเรื่องทั้งหมด
ยาส่งมาจากอนาคต
เขาส่งมาแค่สูตรยา แล้วให้ร้านขายยาจอนผลิตออกมา
ส่งมายังไง
สำคัญด้วยเหรอ ยานั่นได้ผล
รู้ไหมทำไมลูกพี่ลูกน้องของลูก ถึงไปโตที่โอไฮโอ
ลุงชาร์ลส์ถูกธนาคารยึดฟาร์มไป
พ่อของแม่เล่าเรื่องนี้บ่อย จนแม่รำคาญเหมือนกัน
แต่ก็ทำให้แม่จำมันได้ขึ้นใจ
ความคิดที่แย่ที่สุดที่คนเราคิดได้ ก็คือใช้ชีวิตโดยที่ต้องพึ่งพาคนนอก
พวกเขาสนใจก็แค่
การเอาของจากกระเป๋าเรา ไปไว้ในกระเป๋าของพวกเขาแทน
มันเป็นแบบนี้เสมอ
แต่พวกเราไม่ได้ให้อะไรเขาเลย
เขาสิให้เรา
ลุงชาร์ลส์ก็คิดแบบนั้นตอนที่เงินกู้อยู่ในมือ
พวกเขาให้ยานี่แม่มา
จะเป็นยังไงถ้าแม่หยุดกินมัน
หนูไม่รู้
จะเป็นยังไงถ้าลูกหยุดให้เงิน คอร์เบล พิคเกตต์
แม่จะพักเรื่องการเดินทางไปอนาคตไว้
แม่ต้องขอเวลาทบทวนสักพัก ก่อนจะยอมรับมันได้
แต่เรื่องที่ต้องพึ่งพาคนอื่น มันเป็นเรื่องที่เข้าใจง่าย
และมันทำให้แม่เป็นห่วงพวกเราทุกคน
แม่แค่พยายามตามให้ทัน
กับเรื่องซับซ้อนทุกเรื่องที่ลูกต้องเผชิญ
แต่ถ้าแม่มองว่า ลูกไม่มีอำนาจในการตัดสินใจ
พวกเขาก็น่าจะคิดแบบนั้นเหมือนกัน
เราต้องคุยกันเรื่องนี้
ฉันเบื่อเป็นเป้านิ่งเต็มที
เราไม่รู้ด้วยซ้ำว่า เครื่องสวมนั่นปลอดภัยไหม
แล้วตอนนี้มันปลอดภัยยังไง นั่งรอให้คนมาฆ่าเราเนี่ยนะ
ว่าไง
ร่างทรงแฮ็กเข้ามาในหุ่นจิตท่องมิติ
- อยากให้เราตัดการเชื่อมต่อไหม - ไม่
- เป็นเซอร์ไพรส์ที่น่าประทับใจเชียว - ไม่ วิล์ฟ
เซอร์ไพรส์ก็คือการมีคนมาตามฆ่าต่างหาก และเพิ่งเกิดขึ้นกับฉันหมาดๆ เลย
นักฆ่าคนใหม่
เขามีเครื่องปล่อยหมัดโซนิคพวกนั้น
- เหมือนคนที่เคยเจอที่สถาบันวิจัย - ผม...
คุณควรจะบอกให้พวกเรารู้ ถ้ามีคนมาตามฆ่าเรา
แต่คุณไม่ใช่แค่ไม่เตือนนะ คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเกิดอะไรขึ้น
โลกอนาคตปัญญากลวงนี่ ช่วยห่าอะไรไม่ได้เลย
เกิดอะไรขึ้น
ตอนนี้มันวุ่นวายไปหมด
มีพวกนายอำเภอเข้ามาเกี่ยวด้วย
ต้องมีเรื่องยุ่งยากตามมาอีกเพียบแน่
ทุกคนปลอดภัยไหม
ฉันขอถามอะไรคุณหน่อย
วันก่อน ตอนที่เราไปเดินเล่น และคุณเชื่อมต่อกับฉัน
คุณมีแรงจูงใจอื่นอีกไหม
ผมไม่เข้าใจ
คุณพยายามทำให้ฉันสับสนหรือเปล่า
หรือเป็นอารมณ์ของฉันเอง กับอาการเพ้อแฮปติกส์แบบนั้น
เพ้อแฮปติกส์เหรอ
- ผมไม่เข้าใจว่าหมายความว่ายังไง - วิล์ฟ...
คุณมารวมกับตัวฉัน เพื่อให้ฉันเริ่มที่จะ...
ไม่รู้สิ มีความรู้สึกต่อคุณ โดยที่คุณยังไม่ควรได้มันเหรอ
ขอโทษนะ คุณฟิชเชอร์ ผมว่า...
วิล์ฟ
ฉันเริ่มเชื่อใจคุณแล้วนะ
ฉันคิดผิดหรือเปล่า
ไม่
ไม่เลย
อายุเท่าไหร่แล้ว ไอ้หนุ่ม
เดาว่าราวๆ 28 สินะ
ฉันว่านายไม่ใช่อดีตทหาร
นายน่าจะไม่เคยออกจากเมืองนี้
คงมีชีวิตสงบและดีอยู่ที่นี่
มันจบแล้ว
ชีวิตที่สงบน่ะนะ
อาจจะเป็นชีวิตที่ดีด้วย ขึ้นอยู่กับว่าเรื่องนี้มันจะจบยังไง
นายเชื่อเรื่องเวลาที่โชคชะตา นำพาให้เกิดสองทางเลือกไหม
เหมือนทางแยกบนถนนน่ะ
เพราะตอนนี้นายก็อยู่บนทางแยก
ไม่ว่านายจะรู้ตัวหรือเปล่า
นายพาฉันกลับไปที่สถานี กักตัวฉัน
ตรวจดูลายนิ้วมือฉันในระบบ เอาดีเอ็นเอฉันไป
แล้วนายก็จับเวลาได้เลย
จับเวลาฉัน
แล้วก็จับเวลาตัวนายไว้ด้วย
เพราะว่าคนที่จะมาเอาตัวฉันไป
พวกเขาไม่ชอบให้มีปัญหาค้างคา
และการที่ฉันคุยกับนายแบบนี้
ฉันเกรงว่านั่นทำให้นายเป็นตัวปัญหา
ให้ตาย ดูหน้านายสิ
ไม่เคยเล่นไพ่โป๊กเกอร์หรือไง นายไม่เก็บอาการเลย
ฉันเห็นความสงสัยในตัวนาย
"ไอ้เวรนี่เป็นใครวะ
"มาทำอะไรแถวนี้ และพยายามฆ่าพวกนั้นทำไม"
ก็ได้ ฉันจะบอกให้
มีคนขู่จะฆ่าลูกสาวฉัน ถ้าฉันไม่รับงานนี้
แถมจ่ายให้ฉัน 2.5 ล้านดอลลาร์
แค่ส่วนแรก แล้วจะได้ครบสิบล้านถ้างานนี้สำเร็จ
ซึ่งมันไม่สำเร็จ
อย่างที่เห็นอยู่
ใคร
โทรมาสั่งทางโทรศัพท์ เป็นใครก็ไม่สำคัญหรอก
สิ่งสำคัญก็คือเงิน 2.5 ล้านดอลลาร์นั่น จะเป็นของนาย
ถ้านายต้องการ
ว่ายังไง คุณเจ้าหน้าที่
ฉันว่า...
เวร!
ผมกลัวว่าตัวเองจะตัดสินใจพลาด ที่พาคุณมาที่นี่ด้วย
ผมถามหน่อยคุณต้องการอะไร ถึงได้จะเข้าไปในนั้น
ฉันต้องการให้เชอรีสรู้ว่า การถูกตามล่ามันรู้สึกยังไง
คุณคิดว่าฉันรับมือเธอไม่ไหวเหรอ
ผมไม่สงสัยกับการรับมือของคุณ
ผมกังวลเรื่องผลที่จะตามมามากกว่า
นี่ไม่ใช่การป้องกันตัวจากการโจมตี
แต่คุณเป็นคนไปโจมตีเอง ซึ่งมันส่งผลตามมาหนักกว่าเดิมแน่
คุณจะรู้ได้ยังไง
ยังไงคุณก็คอยแอบดู อยู่ตามมุมอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ
ผมเคยเล่าเรื่องครั้งแรกที่เจอเลฟไหม
ตอนนั้นผม 12 ปี พ่อแม่ส่งผมไปเรียนโรงเรียนประจำ
ตอนนั้นพวกเรายังต้องเอาตัวรอด จากแจ็คพอตด้วยซ้ำ
และมีบางคนที่ไม่ชอบ
การที่พลังของโลกใหม่มารวมตัวกัน
พวกเขาเห็นมันเป็นสิ่งเสื่อมทราม
หมายถึงพวกนีโอพริมใช่ไหม
พวกเขาโจมตีโรงเรียน
ทำไมล่ะ พวกคุณเป็นแค่เด็กเอง
เพื่อเตือนพ่อแม่ของพวกเรา
ผมเคยต้องไปเสิร์ฟอาหาร ให้พวกนีโอพริมที่ห้องโถง
แต่พวกเขาไม่ทันสังเกตว่า ผมหยิบมีดหั่นสเต๊กมาจากถาด
ผมเชือดคอหัวหน้า และยิงพวกเขาไปอีกสี่คน
นั่นเป็นการป้องกันตัว วิล์ฟ
การป้องกันตัวเองก็เลือดเย็นได้
ผมไม่ได้คิดถึงผลที่ตามมา
เพราะตอนนั้นแม้แต่คิดผมก็ทำไม่ได้
คุณอย่าเป็นแบบนั้น
จนกว่าจะรู้สึกว่าต้องทำจริงๆ
และคุณจะไม่เสียใจกับมันที่หลัง
มีอะไรให้ฉันช่วยไหมคะ
- หน้าของฉันถูกสแกนหรือยังคะ - แน่นอนค่ะ
งั้นก็ไม่มีอะไรให้ช่วยแล้ว
คุณผู้หญิงคะ ถ้าคุณไม่ได้นัดหมาย...
ไม่งั้นฉันเกรงว่าต้องเรียก พนักงานรักษาความปลอดภัย
ที่เหลือเดี๋ยวฉันจัดการเองได้ ขอบใจนะ
คิดว่าจะตัวสูงกว่านี้ซะอีก
น่าเสียดาย ฉันให้เวลาได้แค่หนึ่งนาที
มาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า
มีอะไรให้ฉันช่วยเหรอ
หมายถึงนอกจากการ ฆ่าฉันกับครอบครัวใช่ไหม
ก็ใช่ เพราะนั่นเป็นเรื่องที่ต่อรองไม่ได้
ฉันเคยไปทำอะไรให้งั้นเหรอ
นิสัยขี้ขโมยน่ะ ที่รัก
แกดันหนีออกไปพร้อมกับข้อมูลที่สำคัญมาก
เอามันกลับมา ฉันอาจจะพอให้อภัยได้
ฉันไม่ได้เอาอะไรไปสักอย่าง
ฉันแค่เล่นเกมแล้วก็ตาย กลับบ้าน เรื่องมีแค่นั้น
งั้นแอลิต้า เวสต์ยังเก็บมันไว้อยู่เหรอ
ฉันไม่รู้ทั้งนั้นแหละว่าใครเก็บมันไว้ และบอกไว้เลย ฉันไม่สนใจด้วย
ฉันแค่อยากให้แกเลิกยุ่งกับฉัน และครอบครัวของฉันสักที
ไม่ว่าแกจะโกหกหรือว่าไม่รู้เรื่องจริงๆ
ไม่ว่าทางไหน ความตายของแกก็ยังเป็น เป้าหมายเดียวของฉันอยู่ดี
งั้นอะไรทำให้แกมั่นใจนักว่า ฉันจะไม่ฆ่าแกตั้งแต่ตรงนี้
ฉันไม่ได้สะเพร่าขนาดนั้น ที่รัก ตอนนี้ฉันอยู่ในร่างหุ่นจิตท่องมิติของฉันเอง
นั่นก็ไม่ได้แปลว่า ฉันทำให้แกเจ็บเจียนตายไม่ได้
ฉันคิดว่า แกคงออกมาจากไอ้หุ่นนั่นแทบจะทันที
ตั้งแต่ตอนที่เริ่มรู้สึกเจ็บ
ทำไมถึงพูดแบบนั้น
มีคนแบบแกจากที่ที่ฉันมา
คนที่มีอำนาจ เงิน และชอบที่จะเหยียดหยามพวกเรา
เป็นพวกที่ไม่เคยเฉียดความเจ็บปวด จากการต่อสู้จริงๆ ด้วยซ้ำ
ชีวิตฉันผ่านเรื่องลำบากสาหัสมาเยอะ จนแกคาดไม่ถึงแน่
มันอาจจะทำร้ายจิตใจดวงเล็กๆ ของแก
เพราะงั้น ขอละ อย่าสะเออะมาสอนฉันเรื่องความเจ็บปวด
ฉันก็ไม่ได้อยากสอนหรอก
ฉันแค่อยากหักคอแก
รู้สึกไหม
ความมืดคืบคลานมาหรือยัง
ถือซะว่าเป็นการเตรียมพร้อม ก่อนที่ฉันจะฆ่าแกจริงๆ
ฉันตั้งหลักในโลกแกได้แล้ว
เพราะฉะนั้นครั้งหน้า จะเป็นฉันที่ล่าตัวแกแทน
ตอนต่อไปใน ท่องมิติพลิกโลก
มีเหตุฆาตกรรม เกี่ยวข้องกับหุ่นจิตท่องมิติค่ะ
ฉันว่าเราไปหาอะไรทำกันดีกว่า
ทำไมคนที่นี่ถึงได้อยู่ห่างจากเราล่ะ
ลองทำสิ
งั้นนายจะบอกว่า รถล่องหนของนายหายไปงั้นเหรอ
หัวนายกระแทกไปแรงแค่ไหนเนี่ย
นายเกือบถูกฆ่า
มีเรื่องอะไรที่ยังไม่ได้บอกกันอีกหรือเปล่า
ไม่ว่าจะทำอะไร ห้ามโกหกหล่อน
มันไม่ใช่อุบัติเหตุ มันคือการซุ่มโจมตี
ไม่นะ ไม่ ไม่
คำบรรยายโดย พยุงศักดิ์ แก่นจันทร์
ผู้ตรวจสอบงานแปล กัญจณ์ รัตนอุบล