Als ik die dag over zou kunnen doen…
…zou ik mezelf zeggen waar dit toe zou leiden.
Een fractie van een seconde kan de rest van je leven bepalen.
Wat ik deed toen ik 16 was, maakte me bang.
En ik zal altijd de last dragen dat ik iemand heb vermoord.
ER WORDEN ELK JAAR MEER DAN 20.000 MOORDEN GEPLEEGD IN DE VS
ONGEVEER 1000 DAARVAN WORDEN GEPLEEGD DOOR IEMAND VAN JONGER DAN 18
DIT IS HET VERHAAL VAN GEDETINEERDE #40647
Ik zit al 27,5 jaar in de gevangenis.
Verdien ik het om vrijgelaten te worden?
Nee.
Maar zou ik de kans willen krijgen…
…om iets van mezelf te maken en niet alleen hierom bekend te staan?
Ja, zeker.
We kunnen allemaal gevaarlijk zijn.
Mensen zeggen dat je een monster bent.
Ik zeg niet dat ik onschuldig ben.
Ik heb iemand in koelen bloede vermoord.
MONTANA STAATGEVANGENIS, MONTANA
Ik pak dit achter je.
Ik doe 't over je hoofd, oké?
IN 1997 KREEG HIGINIO GONZALEZ LEVENSLANG
VOOR EEN MOORD DIE HIJ PLEEGDE OP 16-JARIGE LEEFTIJD
Op zo'n jonge leeftijd begrijp je de gevolgen van wat je hebt gedaan niet.
Later wel.
Het duurde lang voor ik er niet vanuit mijn perspectief naar keek…
…maar vanuit dat van zijn familie.
En dat was voor mij het moeilijkste en dat is het nog steeds.
Ik ben geboren in Lovell, Wyoming.
Ik was daar maar kort, want m'n moeder studeerde daar.
We verhuisden van Wyoming naar Washington, daar groeide ik grotendeels op.
Het was een normale jeugd, dat leek tenminste zo voor de buitenwereld.
M'n moeder werkte met alle buurtkinderen.
Ze nam ons mee en bracht ons normen en waarden bij.
We werden aangesproken als we iets fouts deden.
Maar m'n vader was anders.
Hij mishandelde ons, fysiek en mentaal.
Toen ik 7 of 8 was sloeg hij me in elkaar en kon ik 3 weken niet naar school.
M'n moeder heeft veel meegemaakt, maar ze hield van hem en bleef bij hem.
M'n vader kon gewelddadig worden.
Daarom sliepen we met onze schoenen aan zodat we snel weg konden.
Als ik er nu op terugkijk, is dat best heftig.
Dat je zoiets moet doen om je veilig te voelen.
TOEN HIJ 8 WAS, ONTDEKTE HIGINIO
DAT ZIJN VADER BETROKKEN WAS BIJ EEN DRUGSKARTEL
M'n vader zat in de drugshandel. Hij verborg het goed voor m'n moeder.
Maar ik ging een keer naar de badkamer…
…en daar stond m'n vader met wat ik nu weet, kilo's cocaïne.
M'n vader was monteur. Dus we dachten dat hij zo z'n geld verdiende.
M'n oudere broers wisten vast meer dan ik…
…maar toen wist ik zeker wat m'n pa deed om zoveel geld te verdienen.
M'n oudere broers gingen bij bendes.
Ze traden in m'n vaders voetsporen.
En als jongste, leek het me het veiligst bij m'n oudere broers.
Maar zo jong opgroeien in zo'n levensstijl…
…is op zich al traumatisch.
Toen ik iets van 12 was, stond ik op een straathoek…
…naast een vriend van ons.
Er kwam iemand aan en schoot hem door z'n hoofd.
Daarna besloot m'n moeder om ons uit Washington te halen…
…weg van m'n vader.
IN 1992 VERLIET HIGINIO'S MOEDER HAAR MAN EN ZE NAM HAAR KINDEREN MEE NAAR MONTANA
We verhuisden naar Billings en zagen meteen dat het anders was.
Het was geen grote stad en m'n moeder zei: 'Hier blijven we.
Ik haal jullie weg van al dat gedoe.'
Dat was haar plan. Dat dacht ze dat er zou gebeuren.
Maar het pakte niet goed uit.
HIGINIO'S VADER VOLGDE DE FAMILIE NAAR MONTANA
HIJ KOCHT EEN HUIS IN DE BUURT EN BEGON DAAR DRUGS TE DEALEN
Het nieuws ging rond over wat m'n vader deed.
Ik keek op tegen hem en zag ik 't geld, dus dat wilde ik.
Dit is misschien iets voor mij.
Dus ja, dat werd de norm voor mij en m'n broers.
M'n pa heeft ons opgevoed tot mannen van de straat.
We stalen autoradio's en raakten betrokken bij vechtpartijen.
Ik werd van school gestuurd vanwege een vechtpartij.
En ik werd aangeklaagd voor geweldpleging.
Dat was de eerste keer dat ik in aanraking kwam met de wet.
HIGINIO WERD AANGEKLAAGD VOOR GEWELDPLEGING
HIJ ZAT 3 MAANDEN IN EEN JEUGDINRICHTING
HIJ WAS 13 JAAR OUD
Toen ik uit de jeugdinrichting kwam, liep het pas echt uit de hand.
Ik trok bij m'n vader in.
Hij gaf me veel wiet, veel coke of veel meth…
…en zei: 'Hier, doe ermee wat je wilt.'
Ik begon meth te dealen.
Ik wilde geld verdienen, want dat deed m'n vader ook.
Maar een kind hoort niet gebeld te worden door mensen die drugs willen.
Ik had geen idee dat het tot iets ergers zou leiden.
Ik leerde wat meisjes van m'n leeftijd kennen.
Ze kwamen langs en vroegen me om meth.
Ik weet nog dat ze op een dag kwamen en een van de meisjes huilde.
Ik vroeg wat er was. Ze zei: 'M'n vader slaat me…
…en hij wil me vermoorden. Kun je ons de stad uit helpen?'
Ik kende dat natuurlijk zelf ook, dus ik zei: 'Oké.
Dat kan ik wel regelen als jullie dat echt willen.'
En ze vroegen: 'Kun je ons helpen alles te betalen?'
Ik zei: 'Nee.'
Ze zeiden: 'Er is een supermarkt bij ons huis. Die kun je overvallen.'
Ze huilden nog steeds en vroegen: 'Kun je ons helpen?'
Dus ik zei: 'Ik doe het wel.'
IN DE NACHT VAN 22 APRIL 1996
RIJDEN HIGINIO EN DE MEISJES SAMEN NAAR DE SUPERMARKT
We stopten aan de achterkant van 't kleine complex.
En een van de meisjes gaf me een pistool.
Het was een oud Ruger .22-pistool.
En voordat ik uit de auto stapte…
…keek ik of het pistool geladen was, en het was leeg.
Ze zeiden: 'Geen zorgen, er zit niks in.'
TOEN HIGINIO DE WINKEL BINNENLIEP
WAS ALLEEN DE 27-JARIGE MEDEWERKER, ERIC PAVILIONIS, AANWEZIG
Ik weet nog dat ik in de winkel liep.
Ik liep door het pad met snoep.
Ik pakte een Butterfinger-chocoladereep…
…legde 'm op de toonbank en betaalde met wat kleingeld.
Uiteindelijk pakte ik m'n pistool en hij stak z'n handen omhoog.
Hij zei: 'Hé.' Ik zei: 'Haal de kassa leeg.'
Hij pakte het geld en gaf het aan me. Ik stopte het in m'n zak.
Toen zei ik: 'Open de kluis.'
Dat deed hij niet, hij zei dat hij geen sleutel had.
Dus ik werd steeds kwader. Ik zei: 'Maak open of ik schiet je neer.'
Ik bekeek 't pistool.
Ik wilde 'm bang maken, doen alsof ik ging schieten…
…en toen ging het af.
En ik rende weg.
ERIC PAVILIONIS WERD IN ZIJN BORST GESCHOTEN EN STIERF TER PLEKKE
HIGINIO VLUCHTTE MET 78 DOLLAR EN EEN CHOCOLADEREEP
DE TWEE MEISJES VLUCHTTEN OOK
ZE ZIJN NOOIT AANGEKLAAGD ALS MEDEPLICHTIGEN
ZE WEIGERDEN MEE TE WERKEN AAN DEZE DOCUMENTAIRE
Men zegt dat je moet leren om jezelf te vergeven.
Dat is onmogelijk.
Ik vergeef 't mezelf nooit.
Ik moet je eerlijk zeggen…
…dat het zelfs nu nog moeilijk is om erover te praten.
DE DAG NA DE SCHIETPARTIJ
WERD HIGINIO GEARRESTEERD BIJ ZIJN MOEDERS HUIS
HIJ WAS 16 JAAR OUD
Higinio gaf zichzelf aan. Daar gaat het om.
Je verantwoordelijkheid nemen voor wat je hebt gedaan.
Men dacht dat ik hem had aangegeven als brave moeder, maar nee.
M'n zoon gaf zichzelf aan.
Ik ben trots dat hij z'n verantwoordelijkheid nam.
Ik ben Carmen Gonzalez.
Ik ben de moeder van Higinio Gonzalez, en hij is m'n jongste zoon.
Mensen begrijpen 't niet. Higinio was de jongste.
Hij had dromen. Hij haalde goede cijfers.
Hij was aardig en meelevend. De brave jongen.
De andere kinderen gingen de verkeerde kant op.
Dus toen Higinio dit deed, kon ik het niet geloven.
Ik kwam in een ontkenningsfase, maar ik denk dat ik ze ben kwijtgeraakt…
…omdat ik probeerde te overleven als alleenstaande ouder.
Ik had kunnen voorkomen dat ze dit criminele leven gingen leiden…
…als ik een andere vader had gekozen.
Higinio's vader was gewelddadig.
Zoveel jaren van huiselijk geweld. Ik kon het niet meer aan.
We zijn in 1992 hierheen verhuisd.
Het was onze kans om aan hem te ontsnappen.
En toen, twee dagen later, kwam hij hier. Dus ik had geen enkele vrijheid.
Uiteindelijk bleef hij hier, in de buurt van m'n kinderen.
Hij was hun vader. Ze aanbaden hem.
Voor al m'n kinderen was ik druk om als alleenstaande ouder te overleven.
Ik denk dat ik de weg kwijt was, niet beseffend dat ik ze kwijtraakte.
Maar ik herinner me dat Higinio geen probleemkind voor me was.
Dus toen ik iets hoorde over een schietpartij met een jonge dader…
…dacht ik niet aan m'n zoon.
NA ZIJN ARRESTATIE KREEG CARMEN TIJD ALLEEN MET HIGINIO OP HET BUREAU
VERHOORKAMER BEZET
Hij zei dat hij het had gedaan. 'Ik zweer dat het een ongeluk was.'
Ik sprong op, gooide de stoel opzij en zei:
'Dat kan jij niet hebben gedaan.' Ik huilde en ik was boos op hem.
Het was te moeilijk.
Hij huilde en zei dat hij van me hield. Ik herinner me hoe hij daar…
…in die stoel zat. Hij keek me aan met z'n grote ogen.
Ik kon zien wat hij dacht.
Hij had me gekwetst, maar hij hield ook van me.
STADSPOLITIE EN RECHTBANK
HIGINIO BEKENDE DAT HIJ ERIC PAVILIONIS HAD NEERGESCHOTEN
DE POLITIE VERTELDE CARMEN
DAT HAAR TIENERZOON TERECHT ZOU STAAN VOOR MOORD
M'n wereld stortte in.
Ik dacht alleen maar aan hoe jong hij was en wat hem nu te wachten stond.
Alsof m'n zoon was overleden.
Carmen Gonzalez komt over als een goede en betrouwbare vrouw.
Iedereen wist dat ze haar uiterste best deed…
…om haar gezin op de rails te houden.
Maar ik denk dat haar herinnering niet helemaal klopt.
Ze gaf aan dat Mr Gonzalez zichzelf aangaf na dit incident.
Maar zij kwam naar het politiebureau.
Ze identificeerde Mr Gonzalez als de schutter…
…en toen pakte de politie hem op.
Hij gaf zichzelf niet aan.
Ik ben Joe Coble.
In 1996 was ik plaatsvervangend aanklager voor Yellowstone County.
Ik deed de zaak van Gonzalez.
Ik heb een aantal moordzaken behandeld.
Deze zaak is me bijgebleven.
Het was zo zinloos en ik denk dat de gemeenschap geschokt was.
En de reden daarvoor was dat de medewerker, Eric Pavilionis…
…een onschuldige man was die hier niks aan kon doen.
Hij had vier kinderen.
Hij werkte fulltime…
…en hij werkte een paar dagen per week in een supermarkt om net rond te komen.
Hij deed alles om voor z'n gezin te zorgen…
…en uiteindelijk werd dat z'n dood.
Mr Gonzales schoot Eric neer…
…omdat hij dit al vanaf het begin van plan was.
Er was geen reden om te schieten.
Het was onnodig…
…en daarom ga je als aanklager voor de maximale straf.
Mr Gonzalez was minderjarig…
…maar toch eiste ik levenslang.
En ik zou nu weer hetzelfde doen.
Het was de gepaste straf en dat vind ik nog steeds.
OP 10 JANUARI 1997 WERD HIGINIO GONZALEZ VEROORDEELD TOT LEVENSLANG
8 MAANDEN NA ZIJN 17E VERJAARDAG
Het is een zware verantwoordelijkheid om de rechtbank te vragen…
…om de straf op te leggen die jij gepast vindt.
Een gezin verliest een zoon.
Maar je moet ook naar de zaak kijken…
…vanuit het standpunt van een gezin dat een vader verloor.
Dus het werd de maximale straf…
…maar dat herstelt dat gezin niet.
Het maakt ze niet compleet.
Dat is een foto van papa met Kerstmis.
Dat was de laatste keer samen.
Nadat Eric was vermoord, was elk uur een strijd.
De herdenkingsdienst…
…m'n kinderen tekeningen voor hem laten maken…
Ze kozen allemaal…
…speelgoed en knuffels om aan hem mee te geven…
…zodat hij niet bang zou zijn als hij sliep.
TOEN HIJ OVERLEED
HADDEN ERIC EN FRAN PAVILIONIS VIER DOCHTERS JONGER DAN ZEVEN JAAR
Hij heeft ze niet naar school zien gaan.
Hij heeft al hun bruiloften gemist.
Hij heeft alles gemist…
…maar zij ook. Ze hebben niks kunnen delen.
Niemand hoort zonder vader op te groeien.
FRAN EN ERIC ONTMOETTEN ELKAAR IN 1988
TOEN HIJ BIJ DE LUCHTMACHT ZAT IN SOUTH DAKOTA
EEN JAAR LATER TROUWDEN ZE
EN SETTELDEN ZICH IN BILLINGS, MONTANA OM EEN GEZIN TE STARTEN
Eric was 27 toen hij werd vermoord.
Ik heb hem acht jaar en twee dagen gekend…
…en we hebben veel meegemaakt in die acht jaar.
We hadden een leven opgebouwd en dat werd van ons afgenomen.
De eerste keer dat ik Mr Gonzalez in de rechtszaal zag…
…had ik verwacht een monster te zien.
Ik verwachtte geen leuke, nette jongeman…
…maar ik vond wel dat hij een zinloze daad had begaan.
Dus ik wilde dat de straf passend zou zijn.
Ik moet toegeven dat ik geschokt was dat hij levenslang kreeg.
Dat leek me wat zwaar, maar we waren wel blij met de straf.
Die paste bij wat we verloren hadden.
Ik heb niet veel aan hem gedacht, want ik wilde dat deel gescheiden houden.
Maar een paar maanden geleden, toen we hoorden…
…dat deze documentaire gemaakt zou worden, vroeg ik me af waarom.
Wat wil hij hiermee bereiken?
'Tiener geeft moord toe. Beweert dat hij per ongeluk schoot.
De moordenaar moet minstens 30 jaar de cel in.'
ER WERD EEN BEPALING OPGENOMEN BIJ DE STRAF
HIGINIO GONZALEZ KON NA 30 JAAR VOORWAARDELIJK VRIJKOMEN
HIJ ZIT NU OP 3 JAAR VAN DIE DATUM
Wat ik vind van een voorwaardelijke vrijlating?
Dat mag de gerechtelijke macht bepalen.
Bij de hoorzitting daarvoor…
…willen m'n kinderen en ik wel horen wat hij te zeggen heeft.
Al die tijd dat je hier zit, denk je na over veel dingen…
…en je denkt veel aan het verlies.
Kreeg ik maar eens bezoek van iemand die van me houdt.
Het is al zo lang geleden dat iemand me heeft omhelsd.
Ik wil al die dingen wel, maar het gaat gepaard met 'n schuldgevoel.
En de reden waarom het gepaard gaat met schuldgevoelens…
…is omdat wat me ook ontnomen is…
Ik heb ze dat aangedaan.
Ik heb dat zijn gezin aangedaan.
En de reden waarom ik me zo schuldig voel, is…
…omdat ik nog leef.
Maar ze krijgen nooit de kans om dat nog mee te maken.
Dit had ik niet verwacht.
Ik dacht niet hij zou inzien…
…wat hij heeft aangericht in onze levens.
Niet iedereen zou dat doen.
Dat hoefde ook niet.
Maar het verandert niets aan wat er is gebeurd.
Moet m'n broer boeten voor z'n misdaad?
Zeker. Geen twijfel mogelijk.
Maar ik vind niet dat het een passende straf was.
Echt niet.
Men zegt: 'Je bent een monster.'
Maar hoe zou dat gekomen zijn?
Dat kwam door onze omgeving.
Maar het betekent niet dat we gesloten zijn.
Of dat wij niet goed genoeg zijn.
Of dat we niet kunnen veranderen.
Ik ben Jesse Gonzalez en Higinio Gonzalez is m'n jongere broer.
We waren een hecht gezin…
…maar we kwamen niet in de buurt van een perfect gezin.
Totaal niet.
M'n vader was lang drugsdealer.
Toen we ouder werden, verkochten ik en m'n broers drugs voor hem.
Dus het was makkelijk voor m'n broertje…
…om me de straat op te volgen, in de bendes, in de drugs.
En dan is er geen weg terug.
Het is de cel of een lijkzak.
Nadat hij de cel in ging…
…voelde ik veel woede en vijandigheid tegenover de wereld.
Ik gooide het eruit naar alles en iedereen.
Ik en m'n oudere broers…
…we gingen op in het straatleven en bendeactiviteiten en dat soort dingen.
We stonden bekend om geweld en drugshandel.
Van alles op straat, we stonden bekend om criminele activiteiten.
Ik was nog de ergste.
Het was gewoon een sneeuwbaleffect. Het liep uit de hand.
IN 2003 WERD JESSE GONZALEZ VEROORDEELD
TOT 10 JAAR CEL VOOR ZWARE MISHANDELING, ONTVOERING EN MARTELING
NA 6 ZES JAAR IN DE STAATSGEVANGENIS VAN MONTANA
KREEG HIJ EEN NIEUWE CELGENOOT
Elke dinsdag en donderdag kwam er een bus met nieuwe gevangenen.
En Boggs, de bewaker…
…keek in m'n cel en zei: 'Je krijgt een nieuwe celgenoot.'
Ik zei: 'Geweldig.'
En de oude Boggs zei: 'Je zult het leuk vinden.'
Dus ik stond op, deed de deur open.
En ik zag m'n broers gezicht.
't Was alsof we weer vijf waren. We renden op elkaar af en omhelsden elkaar.
We bleven 's nachts wakker met koffie en snoep.
We huilden, haalden herinneringen op.
Er was geen geweld. Geen misbruik.
We liepen niet op eieren.
Ook al zaten we in de cel.
Dat zijn m'n beste herinneringen.
We wilden veranderen.
Hij zei dat hij het terug zou willen draaien.
En ik wilde nog steeds de stoere en coole vent zijn.
Hij praatte constant tegen me.
'Waarom ben je zo opvliegend? Waarom praat je er niet over?'
Zijn favoriete zin was:
'Ik zit lang genoeg vast voor iedereen uit ons gezin.'
Hij zei het zodat ik kon leren van mijn en zijn fouten.
Zodat ik een betere man kon zijn.
RANCH MONTANA STAATSGEVANGENIS
IN 2009 ZAT ZIJN STRAF EROP EN WERD JESSE GONZALEZ VRIJGELATEN
HIJ HEEFT NU MEERDERE BEDRIJVEN
Hoe gaat het?
Mooi.
Na de gevangenis werd m'n leven beter.
Ik heb twee vloerbedrijven en een garage.
Een garage voor auto's en motors.
Ik neem altijd ex-verslaafden aan…
…of ex-misdadigers, of mensen die voorwaardelijk vrij zijn.
Doordat ik met m'n broertje in de gevangenis zat…
…ben ik nu wie ik ben.
Hij veranderde z'n manier van denken en gaf dat door aan mij.
Ik heb veel van hem geleerd.
Ik heb veel slechte mensen gekend.
Geen van hen heeft spijt…
…mededogen of de wil om te veranderen terwijl ze vastzitten…
…zoals m'n broer.
Hij ging de cel in, bekende alles en hij heeft z'n leven veranderd.
Hij is klaar om opnieuw te beginnen.
GERECHTSGEBOUW TETON COUNTY, MONTANA
VOOR HIGINIO GONZALEZ VOORWAARDELIJK VRIJ KAN KOMEN
MOET HIJ EERST DOOR EEN COMMISSIE WORDEN BEOORDEELD
Ik beslis niet over z'n voorwaardelijke vrijlating.
Het is niet aan mij, maar de commissie zou moeten overwegen…
…of hij verantwoordelijkheid neemt voor z'n daden.
En voordat ik uit de auto stapte…
…keek ik of het pistool geladen was, en het was leeg.
Ik weet nog dat ik in de winkel liep. Ik heb nooit het pistool op hem gericht…
…zoals je zou doen als je iets wilde raken.
Ik wilde net doen of ik ging schieten.
Ik dacht: als ik schiet, gebeurt er niks, maar hij zal er bang van worden.
Dus ik haalde de trekker over. En ik weet nog dat het afging.
En ik rende weg.
Ik sprong in de auto en zei:
'Waarom hebben jullie niet verteld dat het geladen was?'
Ik heb die vent neergeschoten.
Ik wist niet dat ze er één kogel in hadden gedaan.
Dat wist ik niet.
Ik had het magazijn gecontroleerd, maar de rest niet.
Wat ik net hoorde, dat heb ik nog nooit gehoord.
Ik heb het dossier uit 1996 bekeken en wat er toen werd gezegd…
…is niet hetzelfde als wat ik net op die opname hoorde.
Hij werd gevraagd hoeveel kogels er in het pistool zaten.
Hij zei: 'Er zat één kogel in.
Ik stopte de kogel erin en deed het magazijn er weer in.
Toen keek ik ernaar, trok aan dat dingetje en klikte 't dicht.'
Hij heeft het pistool geladen en hij beschreef dat hij één kogel had.
Hij heeft nooit gezegd dat hij niet wist dat het wapen geladen was.
Hij zegt ook dat hij het pistool niet op de medewerker richtte.
Dat klopt niet.
Toen de politie bij de winkel aankwam, vonden ze beelden van het hele voorval…
…en het was schokkend.
Mr Gonzales richt het pistool op Eric en zegt dat hij het geld moet geven.
Schiet op.
Pak het maar. -Doe het, eikel.
Eric werkte mee. Hij was niet dreigend.
Hij had op een trainingsvideo kunnen staan over hoe je een overval aanpakt.
Open de kluis.
Ik heb geen sleutels ervan.
Ik heb geen sleutels van de kluis. -Ik schiet je neer.
Hij zegt dat hij Eric neer gaat schieten…
…wat voor mij aangeeft dat hij dat ook van plan was.
Als hij zegt dat hij de medewerker alleen maar wilde intimideren…
…dan komt dat niet overeen met wat we op die beelden zien.
Mr Gonzalez probeert om de trekker over te halen.
Het pistool gaat niet af.
Mr Gonzales inspecteert het pistool…
…haalt de vergrendeling eraf en schiet Eric in z'n borst.
We zien een man doodgeschoten worden en het is geen film. Het is echt.
Dit kan geen ongeluk zijn.
Hij haalt de trekker over, wetende dat er 'n kogel in 't pistool zit.
Dat geeft hij toe.
Hij heeft jarenlang in de cel gezeten…
…en zichzelf vast dit verhaal verteld tot hij het zelf geloofde.
Maar hij neemt duidelijk geen verantwoordelijkheid voor z'n daden.
Hij legt geen verantwoording af voor z'n daden.
Het lijkt alsof hij afstand probeert te nemen van z'n moord.
VIER MAANDEN NA HIGINIO GONZALEZ'S EERSTE INTERVIEW
STEMT HIJ TOE MEER VRAGEN TE BEANTWOORDEN
Ik was 16, bijna 17, toen ik m'n misdaad beging.
Ik dacht dat m'n leven voorbij was.
Er is hier geen gegarandeerde voorwaardelijke vrijlating.
Ik kan vast blijven zitten.
Maar ik ben niet wie ik was toen ik deed wat ik deed.
Mensen begrijpen 't niet. Higinio was de jongste.
Hij had dromen. Hij haalde goede cijfers.
Hij was aardig en meelevend. De brave jongen.
Men dacht dat ik hem had aangegeven als brave moeder, maar nee.
M'n zoon gaf zichzelf aan. Hij besloot terug te komen.
Ik ben trots dat hij z'n verantwoordelijkheid nam.
Dat klopt niet.
M'n moeder gaf me aan, maar ze geeft het niet toe…
…omdat ze denkt dat ik haar haat of zo.
Daar is ze bang voor, maar ik neem het haar niet kwalijk.
Ik weet hoe moeilijk het voor haar was.
En tot op de dag van vandaag wil ze dat nog niet accepteren.
En het gaat nooit weg, de schade die ik heb aangericht.
Ik heb iemand vermoord. Het duurde even voor ik begreep…
…hoe anderen zich moesten voelen, vooral Erics familie.
En dat is iets wat ik heel graag wil bewijzen.
Hoe je ook bent opgegroeid, je kunt altijd veranderen.
Maar hij neemt duidelijk geen verantwoordelijkheid voor z'n daden.
Hij legt geen verantwoording af voor z'n daden.
Ik heb het dossier uit 1996 bekeken.
Hij heeft het pistool geladen en hij beschreef dat hij één kogel had.
Hij haalt de trekker over, wetende dat er 'n kogel in 't pistool zit.
Het lijkt alsof hij afstand probeert te nemen van z'n moord.
Ik zou zweren dat zij 't hadden geladen.
Maar hij zegt dat ik zei dat ik het pistool had geladen.
Ik herinner me dat deel echt niet meer…
…dat ik heb gezegd dat ik het pistool heb geladen.
Ik bedoel…
Ik weet het niet. Het is net als…
In m'n hoofd gaat het nu alle kanten op.
Dus ik probeer het te begrijpen.
Ik dacht dat ik hem bang zou kunnen maken.
Dat hij alleen de droge klik van het pistool zou horen.
Om hem bang te maken, snap je?
Dat was m'n intentie. Snap je? Maar…
Ik weet het niet. Misschien…
Ik denk dat hij gelijk heeft. Misschien wist ik het wel.
Ik wist het wel en ik wilde niet…
Ik wilde het niet accepteren.
Ik zal nooit genezen, tenzij ik het onder ogen zie.
Dus het is moeilijk om dit te accepteren.
Het voelt nu niet goed, maar het is iets wat ik moest horen.
Weet je, ik probeer…
Ik probeer het zo goed mogelijk te doen.
En nu denk ik dat ik er nog lang niet ben.
Ondertiteld door: Miel Cuppen