คนพูดกันว่า "คุณต้องได้ลองติดคุกดู ถึงจะได้กลายเป็นตัวตนที่แท้จริงของเรา"
เพราะคุณจะได้เป็นคนที่ช่วยเปลี่ยนวัฒนธรรม
ช่วยเปลี่ยนโลกในสักวันนึง
(เรือนจําทุกแห่งในสหรัฐฯ)
(มีเป้าหมายเพื่อสร้างแผนการฟื้นฟูผู้ต้องขัง)
(ผู้ต้องขังที่สําเร็จแผนการดังกล่าว)
(จะมีโอกาสพ้นโทษก่อนกําหนดโดยมีทัณฑ์บน มากขึ้นถึงสามเท่า)
ผมอยากเป็นตัวอย่าง ว่าการไถ่บาปนั้นเป็นไปได้จริงน่ะครับ
เป็นการพิสูจน์ว่าการปรองดองนั้นเกิดได้จริง
คุณไม่จําเป็นต้องมาติดคุก แล้วทําให้ตัวเองสูญเสียคุณค่า
คุณเติบโตได้
ดูผมสิ ผมคือคนที่ทําได้สําเร็จ
(นี่คือเรื่องราวของผู้ต้องขัง หมายเลข เอ542927)
ผมคิดว่าเราทุกคนล้วนเป็นคนอันตรายได้
คนบอกว่าแกเป็นปีศาจ
ผมไม่ได้จะมาบอกว่าผมบริสุทธิ์
ผมฆ่าคนไปอย่างเลือดเย็น
(เราคือฆาตกร)
(การไถ่บาป)
(ทัณฑสถานริชแลนด์ แมนฟิลด์ โอไฮโอ)
(ในปี 2008 จาเมล ดอนเทซ แฮตเชอร์ ถูกคุมขังมา 20 ปี)
(ด้วยข้อหายิงอาวุธปืน)
(เขายืนกรานว่ามันเป็นอุบัติเหตุ)
ขอบคุณที่อดทนรอนะครับ
ช่วยนับหนึ่งถึงสิบให้ผมหน่อย
หนึ่ง สอง สาม สี่
ห้า หก เจ็ด แปด เก้า สิบ
ผมเกิดที่คลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ
ผมโตมาอย่างยากจน
สมัยหนุ่มๆ ผมมีความทะเยอทะยานและสร้างสรรค์เสมอ
อยากทําดนตรีหรือแต่งกลอนมาตลอด
แต่ผมติดอยู่ระหว่างสองโลก
ระหว่างโลกสร้างสรรค์ กับโลกแง่ลบที่ผมอาศัยอยู่
ย่านที่ผมเติบโตมา
มีการค้ายา มีคนถูกยิง
ผมจําได้ว่าแค่เดินไปข้างนอกไม่เท่าไร ก็โดนเล่นงานแล้ว
เพราะคุณอยู่นอกถิ่นตัวเอง
มีความรุนแรงเกิดขึ้นอยู่เสมอ
เราถูกสอนมาตั้งแต่ตัวเท่านี้ ว่าต้องแข็งแกร่ง
อย่าให้ใครมาเล่นงานได้ ต้องทําแบบนี้
นี่คือกฎของแก๊ง นั่นคือกฎ
ความเป็นชายที่เป็นพิษคือเรื่องปกติน่ะครับ และผมก็ซึมซับมา
ผมเริ่มทําทุกอย่างที่คนอื่นๆ ในสังคมผมเขาทํากัน
ผมเริ่มทําอะไรเสี่ยงๆ อย่างการพยายามขายยาเสพติด
ยาเสพติดและแอลกอฮอล์ มันทําให้ความฝันของผมหยุดชะงัก
(ชีวิตของแฮตเชอร์เปลี่ยนไปตอนอายุ 17 ปี เมื่อได้พบกับแดเนียล บูน)
(ต่างจากแฮตเชอร์)
(เธอมาจากบ้านที่อบอุ่นในย่านที่ดี)
ในฐานะคนคนหนึ่งแล้ว แดเนียลต่างจากผู้คนที่ผมคลุกคลีมาก
ผมคลุกคลีกับผู้หญิงที่มาจากกลุ่มประชากรแบบนึง
แล้วนี่มันแบบ หญิงสาวจากย่านชานเมืองเหรอ
แล้วเธอก็มีแต่ความสุข สดใส ร่าเริงตลอดเวลา
ทุกครั้งเลย
เธอทําให้ผมออกจากโลกมืด
เพราะเธอเชื่อในสิ่งที่ผมทําอยู่ตอนนั้น
เธอผลักดันความคิดสร้างสรรค์ของผม
ทําให้ผมอยู่กับร่องกับรอย และทําให้ผมไล่ตามฝันต่อ
ทําให้ผมเชื่อว่ามันจะเป็นจริงได้
(ไม่นานหลังจากพบแดเนียล แฮตเชอร์ลงทะเบียนเรียนที่วิทยาลัยท้องถิ่น)
(ภายในหนึ่งปี พวกเขาย้ายมาอยู่ด้วยกัน)
ทุกอย่างดูเรียบร้อยดี ผมทํางาน
ผมกําลังจะไปเรียนภาคค่ํา คว้าใบปริญญาใช่ไหม
และผมก็ไม่ไปยุ่งเกี่ยวกับวงการเทาๆ อีก
ส่วนใหญ่ผมแค่อยู่กับแดเนียล
(ตอนทั้งคู่อายุ 18 ปี แดเนียลก็ตั้งครรภ์)
เธอคือคนที่ตื่นเต้นกับการเป็นแม่คนที่สุด ที่ผมเคยเห็นมาเลยครับ
และผมก็ตื่นเต้น
ผมไปเข้าเรียนพวกคลาสสอนหายใจ
และไปตามนัดหมายก่อนคลอดทุกครั้ง
เราตื่นเต้นกันมาก เรามีงานรับขวัญเด็กชุดใหญ่
ใช่ มันเป็นประสบการณ์ที่วิเศษมากครับ
(ในเดือนเมษายน ปี 2005)
(แดเนียลให้กําเนิดลูกสาว ไชแอนน์ แฮตเชอร์)
(ไม่นานหลังจากไชแอนน์เกิด)
(แฮตเชอร์เริ่มมีปัญหาการเงิน และกลับไปขายยาเสพติด)
ผมต้องการเงิน
ผมเลยเริ่มพยายามกลับไปหาเพื่อนๆ
กลับเข้าแก๊ง พยายามจะขายยา
พยายามกลับเข้าวงการอีกครั้งน่ะครับ
เป็นเรื่องถิ่น เรื่องของแก๊งอะไรน่ะครับ
ความคิดผมตอนนั้นเป็นแบบนั้น
(วันที่ 5 พฤษภาคม 2005)
(แฮตเชอร์ใช้เวลาช่วงค่ําที่บ้านเขา ดื่มและเสพยากับเพื่อนๆ)
เพื่อนผมกลับไป
แล้วผมก็กําลังจะไปเอาเงิน ไปนับเงินที่ทําได้วันนั้น
แล้วผมก็หาปืนที่ผมมี
แต่ผมก็หาไม่เจอ
พอมองย้อนกลับไป ผมเมาอยู่ แต่ผมก็พยายามหามัน
และผมก็หามันไม่เจอ
ผมเลยเดินดูรอบๆ
และแดเนียลก็แบบว่า "เพื่อนเธอคนหนึ่งอาจเอาไปก็ได้"
ทีนี้ผมก็เลยโมโห
(เพราะฤทธิ์ยา ทําให้แฮตเชอร์หวาดระแวงมากขึ้น)
ผมคว้าปืนกระบอกนี้มาใช่ไหม
ทีนี้ผมว่าเธอคงเห็นแล้วว่าผมเอาจริง
และเธอก็บอกว่า "ใจเย็นๆ นะ เดี๋ยวก็หาเจอ"
ผมแบบ "ไม่ ฉันเชิญพวกมันมาบ้าน แล้วมันก็มาขโมยของฉันไป"
นู่นนี่นั่นโน่น
และผมก็ยังไม่หยุด
ผมยิ่งโมโหและผมถือปืนแบบนี้
และผมก็ชี้ปืนไปที่เธอและบอกว่า "ไม่ ฉันจะไปที่นั่น จะทํายังงั้นยังงี้"
และในขณะที่กําลังสาธิตอยู่ ปืนมันก็ลั่น
ผมหยุดอยู่ครู่หนึ่ง
แล้วก็...
ผมวิ่งไปหาเธอ เพราะผมคิดว่า บางทีเธออาจกระโดดหลบทัน
หรือเธออาจจะแค่แกล้งเล่น พยายามจะสั่งสอนผม โอเคไหม
ผมเลยคว้าตัวเธอ
และประคองเธอขึ้นมาแบบ "เลิกแกล้งได้แล้ว ฟื้นสิ"
แล้วผมก็รู้สึกว่ามีเลือดไหลใส่แขนผม
โอเคไหม และตอนแรกผมก็กลัวจนไม่กล้ามอง
แล้วผมก็หันไปมอง และก็เห็นว่าเธอถูกยิงจริงๆ
(แดเนียลเสียชีวิตทันที เพราะโดนสะเก็ดปืนลูกซองเข้าที่ศีรษะ)
และในตอนนั้น
ผมก็ช็อกมาก
และที่บอกว่าช็อกคือผมไม่อยากจะเชื่อน่ะ
มันไม่ใช่เรื่องจริงหรอก มันไม่ได้เป็นแบบนี้หรอก
หลังจากนั้นผมก็มีหลากหลายอารมณ์มาก
ว่าผมควรทํายังไง
ผมเริ่มคิดว่า มันเป็นความรู้สึกผิดและละอายใจ
และมันเปลี่ยนจากช็อกเป็น... ตื่นตระหนก
ผมได้ยินเสียงตํารวจกําลังมา
และก็เห็นไฟกะพริบๆ
ผมเลยหนีไปอีกทาง ผมหนีไปใช่ไหม
ผมรู้ดีว่าคงหนีไปได้ไม่นานหรอก
แต่ผมตื่นตระหนกและไม่ทันได้คิดอะไร
แค่พยายามจะหนีจากตรงนั้น
ผมก็เลยหนีไปเรื่อยๆ
(วันต่อมาแฮตเชอร์ถูกจับกุม)
(เขาถูกตั้งข้อหาภายหลัง ในข้อหาฆาตกรรมแดเนียล)
(ในวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2008)
(แฮตเชอร์ยอมรับผิด ในข้อหาผู้ฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา)
(และถูกตัดสินจําคุก 20 ปี)
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
มันเป็นความเจ็บปวดลึกในใจ และเสียใจและสํานึกผิด
และมันเปลี่ยนทุกอย่างไป
มันคือวันที่ผมสูญเสียทุกอย่าง
ผมสูญเสียแดเนียล
สูญเสียครอบครัว สูญเสียความเคารพ
ผมคงยอมรับมันได้ดีกว่านี้ ถ้าผมทําไปโดยเจตนา
แต่เรื่องนี้มันเป็นอุบัติเหตุ ทําไมเธอถึงด่วนจากไป
ทําไมผมต้องรับผิดชอบกับสิ่งนั้น บทเรียนของเรื่องนี้คืออะไร
(ห้ามเข้า ห้ามบุกรุก)
คนชอบพูดกันว่า ทุกอย่างที่เกิดขึ้นแล้วมันมีเหตุผลเสมอ
และหลายๆ อย่างในชีวิตผม ก็เปลี่ยนไปหลังจากนั้น
ผมเลิกดื่มเหล้าและสูบบุหรี่ในคุก
นั่นทําให้ผมได้รู้จักตัวเองในที่สุด
เป็นครั้งแรกตั้งแต่ผมอายุแปดหรือเก้าขวบ
ที่ผมไม่ได้เสพยาอะไรทั้งนั้น
และหลังจากที่ผมเลิกยา ผมก็สามารถเติบโตเป็นผู้นํา
แบบที่ผมเป็นมาตลอดได้
ทุกอย่างที่ผมทํา
ก็เพื่อที่คนอื่นจะได้ไม่ต้อง ทําผิดพลาดแบบเดียวกับที่ผมทํา
และผมแค่อยากให้คุณรู้ว่า การไถ่บาปและการปรองดอง
มันไม่ใช่อะไรที่เกิดขึ้นไม่ได้นะ มันเป็นไปได้ครับ
ผมเลยเริ่มอ่านหนังสือบางเล่ม
ว่าด้วยการบําบัดพฤติกรรมทางปัญญา และสิ่งต่างๆ ที่มีลักษณะแบบนั้น
การอ่านหนังสือพวกนั้น ในภาวะจิตใจที่อุดมสมบูรณ์
ทําให้ผมตาสว่างต่อความคิดอีกแบบ
เทคนิคการสื่อสารอีกแบบ
(แฮตเชอร์สําเร็จหลักสูตรเรือนจํา)
(เรื่องกระบวนการยุติธรรมเชิงสมานฉันท์ หลายหลักสูตร)
(ในปี 2014)
(เขาได้ก่อตั้งโครงการของตัวเอง ด้วยเป้าหมายจะต่อต้านความเป็นชายที่เป็นพิษ)
(เขาตั้งชื่อมันว่า "โครงการแดเนียล")
ผมสอนทักษะการสื่อสารให้ผู้คน
และทักษะการแก้ปัญหาความขัดแย้ง
เพราะผมสังเกตเห็นว่าคนมากมายในนี้ ขาดตรงจุดนั้นครับ
และการเริ่มต้นโครงการนั้น
สิ่งที่เปลี่ยนแปลงไปมากที่สุด ในการเดินทางส่วนตัวของผม
พอผมออกไปจากที่นี่ ผมอยากเอาโครงการแดเนียล
ไปปฏิบัติจริงในโครงสร้างที่ใหญ่ขึ้น
ผมเลยเห็นภาพตัวเองได้ออกไป เป็นผู้นําทางความคิด
(ตั้งแต่ปี 2016)
(แฮตเชอร์ได้ร่วมลงชื่อขอพ้นโทษก่อนกําหนด)
(มินนีแอโพลิส มินนิโซตา)
ในระบบเรือนจํา
มีคนดําอยู่เกือบ 40 เปอร์เซ็นต์ของผู้ต้องขัง
แม้ว่าในมินนิโซตา
มีประชากรคนดําอยู่ไม่ถึงเจ็ดเปอร์เซ็นต์
เรามีภาพจําที่ชัดเจนในประเทศนี้
ว่าคนที่มีผิวเข้มกว่านั้น มีแนวโน้มก่ออาชญากรรมมากกว่า
จาเมลไม่ควรรับโทษถึง 20 ปี ในสิ่งที่เป็นเพียงอุบัติเหตุ
ฉันเคยเห็นผู้คนมากมาย เดินในเส้นทางเดียวกันกับจาเมล
เพราะมันคือเส้นทางที่เปิดกว้าง
และคุณแทบจะถูกผลักให้เลือกทางนั้นด้วยซ้ํา
ฉันคือศาสนาจารย์จาเน เบตส์
และเป็นผู้อํานวยการฝ่ายสื่อสาร
ขององค์กรสื่อนําเพื่อความศรัทธา และจัดระเบียบชุมชน
สําหรับชาวมินนิโซตาทั่วไปในมินนิโซตาค่ะ
(จาเนเติบโตมาในย่านเดียวกับแฮตเชอร์ ที่คลีฟแลนด์)
(เปิดทุกวัน ร้านขายของชํา เบียร์แช่เย็น)
(สลากกินแบ่งโอไฮโอ ชนะแล้วรับเงินเลย)
ฉันเจอกับดอนเทซตอนเราอายุ 16 ปี
ฉันเรียกเขาว่าดอนเทซ เหมือนครอบครัวและเพื่อนๆ ส่วนใหญ่ด้วย
ถึงแม้ว่าเขาจะชื่อจาเมล ดอนเทซ แฮตเชอร์
เขามีสิ่งที่เรียกว่า ความฉลาดทางอารมณ์ระดับสูงมาแต่ไหนแต่ไร
และเขาใส่ใจว่าผู้คนรู้สึกยังไงมาก
(หลังถูกตัดสินจําคุกเก้าปี แฮตเชอร์เขียนจดหมายถึงจาเน)
(และเธอตกลงที่จะสนับสนุนเขา ในการอุทธรณ์ขอพ้นโทษก่อนกําหนด)
ฉันเพิ่งได้ใบอนุญาตเป็นศาสนาจารย์
และคิดว่านี่ต้องเป็นประสงค์ของพระเจ้า ที่เปิดทางให้ฉัน
ให้สามารถดูแลอภิบาล แด่เพื่อนที่ต้องการมันจริงๆ ได้
และฉันต้องเรียนรู้งานทั้งหมดที่เขาทําในคุก
การที่เขาไม่ได้ใช้เวลานี้ เป็นแค่บทลงโทษของเขาเท่านั้น
แต่ยังเป็นการเตรียมตัว
เพื่อเตรียมตัวเป็นผู้ชาย ที่เขาจะมาเป็นในปัจจุบัน
สิ่งที่เขาทําอยู่ในคุกสมควรที่จะ...
ได้รับความสนใจนอกเรือนจําค่ะ
(ก่อนที่แฮตเชอร์จะถูกพิจารณา ให้พ้นโทษก่อนกําหนด)
(ต้องมีการปรึกษากับครอบครัวแดเนียล และได้รับอนุญาตให้ยื่นคัดค้านได้)
ตอนนี้...
อัยการกําลังพูดคุยกับครอบครัวของแดเนียลอยู่
และก็คุยว่ามันจะส่งผลยังไงกับพวกเขาบ้าง
ถ้าดอนเทซถูกปล่อยตัวก่อนกําหนด
(คลีฟแลนด์ โอไฮโอ)
เราคิดถึงเธอทุกวัน
ใช่เลย
ไม่มีวันไหนเลยที่ผมไม่คิดถึงเธอ
และหลายครั้งที่...
ผมขับรถผ่านสุสานของเธอ
และเราก็จะส่งความรักไปให้เธอ
ฉันชอบรูปนี้ที่เธอยิ้ม
เพราะเธอใช้ชีวิตแบบนี้เลย
- แน่นอน ยิ้มสวยเสมอ - ยิ้มอยู่ตลอดเวลา
เธอเป็นเหมือนแม่เหล็ก
เธอมีจิตใจที่สดใสที่บางคนจะถูกดึงดูดเข้าหา
ดอนเทซก็หลงใหลในจิตวิญญาณนั้นเช่นกัน
การพิจารณาคดีของดอนเทซ มันค่อนข้างเลือนลางสําหรับฉันค่ะ
ฉันจําไม่ได้ว่าเขาพูดอะไร
หรือใครพูดอะไร
ฉันจําได้แต่ความเศร้า
ฉันไม่รู้ว่าฉันเคยโกรธเขาจริงๆ ไหม
เพราะฉันรู้สึกว่า เขารักเธอมากเกินกว่าจะทําร้ายเธอ
(สามปีหลังการตัดสินโทษ)
(แฮตเชอร์ก็เริ่มเขียนจดหมาย ถึงครอบครัวเจนกินส์)
เขาขอให้ฉันให้อภัย
เขาบอกว่ามันเป็นอุบัติเหตุ
และเขาไม่ตั้งใจ
จะฆ่าผู้หญิงที่เขารักมาก
และเขาบอกว่าเขาต้องหาทางชดใช้
และเขาอยากทําให้ชีวิตเขาดีขึ้น
แดเนียลจะได้ไม่ตายไปเสียเปล่า
(ช่วงสองสามปีต่อมา)
(แฮตเชอร์และครอบครัวเจนกินส์ ยังคงสานสัมพันธ์กันต่อไป)
(ผ่านจดหมาย โทรศัพท์ และไปเยี่ยมที่เรือนจํา)
เขาพูดถึงการอ่านไบเบิล
แล้วฉันก็เห็นว่าเขาจริงจังกับเรื่องนั้นมาก
สิ่งที่เขาอยากทํา ทิศทางที่เขามุ่งหน้าไป
ฉันว่าเขาพิสูจน์แล้ว...
ว่าเขาพยายามอย่างดีที่สุดเท่าที่จะทําได้
(ในปี 2020)
(ครอบครัวเจนกินส์เขียนจดหมายสนับสนุน การอุทธรณ์ขอพ้นโทษก่อนกําหนดของแฮตเชอร์)
ฉันดีใจกับวิวัฒนาการของเขาจริงๆ
ฉันคิดว่าคําสวดภาวนาของฉันเป็นจริงแล้วค่ะ
ฉันหวังว่าจะได้เห็น ดอนเทซกับภรรยาเขามีความสุขในชีวิต
(ในปี 2021 แฮตเชอร์แต่งงาน กับศาสนาจารย์จาเน เบตส์)
(ครอบครัวเจนกินส์เข้าร่วมพิธีผ่านวิดีโอ)
ภรรยาเขาเป็นผู้หญิงที่วิเศษมาก
และฉันเห็นความสัมพันธ์นั้นดูไปได้ดีจริงๆ
ถ้ามันมีทางไหนที่ฉันสามารถ... ช่วยให้มันเป็นจริงได้ ฉันก็พร้อมค่ะ
โอเค ฉันแค่อยากแจ้งก่อนว่า เรามีกลุ่มคนอยู่ในห้องด้วยนะคะ
ฉันรู้ว่ามีคนจากโอไฮโอ และจากมินนิโซตา
เรามีคนมาจากสกอตแลนด์
ฉันภาวนาขอมีคู่มาหลายปี
และฉันสวดภาวนา พร้อมรายการสิ่งต่างๆ ที่ยาวมาก
ว่าคนคนนี้ต้องมีคุณสมบัติยังไง และเขาก็ติ๊กถูกทุกข้อ
ในรายการฉันไม่มีว่า "เขาไม่ควรติดคุก" แต่ว่า...
เรามีครอบครัวและคนที่เรารัก มาร่วมงานกับเราจากทั่วสารทิศเลย
เรากําลังดูงานแต่งฉันอยู่
คุณแทบไม่เห็นฉันเลย
แต่ฉันยิ้มปากจะฉีกอยู่ตรงมุมนี้
ฉันยิ้มกว้างมากกับประสบการณ์ทั้งหมดนี้
ฉันจะบอกว่าช่วงเวลาที่พิเศษที่สุด กําลังเกิดขึ้นในตอนนี้แล้วค่ะ
มันคือตอนที่ดอนเทซกล่าวคําสาบาน
มันงดงามเหลือเชื่อเพราะเขาคือนักกวี
ที่รักของฉัน เธอทําให้ชีวิตฉันเจิดจ้า
เธอฉุดฉันขึ้นมาจากความมืดมนอนธการ
ฉันเคยเป็นชายที่จิตใจเว้าแหว่ง
เอาละ นี่คือตอนที่เราจะตกลงแต่งงานกัน
คุณจะให้เกียรติและทะนุถนอมเขา ตราบที่ยังมีชีวิตอยู่
ค่ะ ฉันรับค่ะ
รักนะ ที่รัก
ฉันรักเธอ
เจเน็ตและเออร์เนสต์ เจนกินส์ ก็อยู่ด้วยค่ะ
และมันก็งดงาม เพราะพวกท่านเป็นตายายของแดเนียล
มันสุดยอดมากๆ ที่ได้รับการสนับสนุนจากพวกท่าน
และพวกท่านเป็นตัวแทน ของสิ่งที่ฉันหวังกับโลกใบนี้
จริงๆ ค่ะ
(จงชื่นชมยินดีในความหวัง อดทนต่อความทุกข์ และสัตย์ซื่อในการอธิษฐาน - โรม 12:12)
เราเฝ้าฝันถึง
ว่าในตอนที่เราได้อยู่ด้วยกันในที่สุดแล้ว มันจะเป็นยังไง
ได้อยู่ร่วมชายคาเดียวกัน
และดอนเทซก็อาจจะได้ออกมา ในอีกไม่กี่สัปดาห์ต่อจากนี้ค่ะ
และเราอยากใช้เวลาร่วมกับไชแอนน์ให้มากๆ
ลูกสาวของดอนเทซกับแดเนียล
เพราะสําหรับเขาแล้ว
การได้สานสัมพันธ์กับแกนั้นเป็นเรื่องสําคัญมาก
(ไชแอนน์ ลูกสาวของแฮตเชอร์และแดเนียล)
(มีอายุสามสัปดาห์ ตอนที่แม่ของเธอถูกฆ่า)
(เธอโตมาโดยไม่รู้ว่าพ่อแม่เธอเป็นใคร)
ครั้งแรกที่ฉันได้ยินชื่อแดเนียล ฉันยังเด็กมาก
ฉันไม่รู้เลยว่าเราเกี่ยวข้องกัน ฉันไม่รู้เลย
ฉันรู้มารู้ว่าแดเนียลเป็นใคร ตอนอายุประมาณ 17
แล้วฉันก็รู้ว่าพ่อฉันเป็นใครพร้อมๆ กัน
- ไชแอนน์ เอาขนมปังปิ้งไหม - ค่ะ
ฉันจะทําขนมปังปิ้งให้นะ มีไข่ ขนมปังปิ้ง และก็เบคอน
- จะใส่มันบน... - ทําเป็นแซนด์วิชก็ได้นะ
(ไชแอนน์ถูกเลี้ยงดูมา โดยเมลานี แม่ของแดเนียล)
(ที่เธอเชื่อว่าเป็นแม่แท้ๆ ของเธอ)
ฉันยังไม่พร้อมจะบอกเธอ
เธอคือแสงสว่างที่ถูกนํากลับมาในชีวิตฉัน
หลังจากแดเนียลตาย
ที่ทําให้ฉันมีชีวิตต่อไปได้
ฉันอยากบอกเธอตอนที่เธอโตกว่านี้
ทีแรกเป้าหมายของฉันคือ
หาที่ปรึกษาหรืออะไรสักอย่าง เพื่อที่ตอนที่ฉันบอกเธอ
เธอจะมีที่ให้ไปขอความช่วยเหลือ หรือมีคนอื่นมาช่วยเธอได้
ฉันได้รู้ความจริงจากญาติฝั่งพ่อ
มีคนส่งลิงก์มาให้
และมันก็เป็นลิงก์ไปยังเว็บไซต์ของพ่อฉัน
(ในเว็บไซต์นั้น ไชแอนน์เจอจดหมายที่พ่อเขียนถึงเธอ)
เขาเขียนจดหมายฉบับนี้ ก่อนที่ฉันจะรู้ว่าเขาเป็นใคร
มันเขียนว่า "พ่อรักลูก รักมาเสมอและจะรักตลอดไป"
และเขาก็พูดถึงว่าสักวันฉันจะได้มาเจอสิ่งนี้
และเขาหวังว่าเราจะได้เริ่มสานสัมพันธ์กัน
ฉันตกใจมาก แต่ส่วนใหญ่แล้วสับสนมากกว่า เพราะฉันมีคําถามเยอะมาก
ฉันอยากจะเป็นคนแรกที่บอกเธอ
พวกเขาน่าจะมาคุยกับฉัน ก่อนที่จะติดต่อไปหาเธอ
ฉันคิดว่ามันเห็นแก่ตัวอยู่นะ... ที่โทรหาเธอแบบนั้น
หรือจู่ๆ ก็ส่งข้อความหาเธอเลย
แต่คงต้องบอกว่าสถานการณ์มันออกมาดีทีเดียว
ตอนนี้เธอได้มีความสัมพันธ์จริงๆ กับพ่อ
เธอจะได้เริ่มต้นการเดินทางกับเขา
ครั้งแรกที่ฉันคุยกับพ่อเป็นการคุยผ่านโทรศัพท์
ฉันประหม่ามากค่ะ
รู้สึกว่าเขาก็ประหม่ามากด้วย
ฟังเสียงก็รู้แล้ว
ฉันรู้สึกดีมากๆ หลังจากที่เราคุยกันครั้งแรก
เพราะนั่นคือตอนที่ฉันรู้ว่า...
ฉันจะได้สานสัมพันธ์กับเขาแล้ว
ฉันไม่มีวันรู้ว่าแม่เป็นคนแบบไหน
ซึ่งฉันก็อยากจะรู้ แต่อย่างน้อยฉันก็ได้รู้จักพ่อ
(ในเดือนพฤศจิกายน 2022)
(ไชแอนน์ไปเยี่ยมพ่อของเธอ ที่เรือนจําเป็นครั้งแรก)
ฉันยังไม่เห็นด้วยซ้ํา พ่อเพิ่งเพิ่มรูปพวกนี้เข้าไปน่ะ
นั่นพ่อฉัน
นั่นฉัน
พวกนั้นคือทวดของฉัน
นั่นก็พ่อฉันอีก นั่นฉัน และนั่นจาเน ภรรยาของพ่อ
เป็นวันที่แสนพิเศษ ยกเว้นตอนที่เราต้องกลับ
นั่นเป็นตอนที่ยากที่สุดเลย
(ในฤดูร้อนปี 2023)
(ไชแอนน์และเมลานี เขียนจดหมายถึงอัยการ)
(เพื่อสนับสนุนการพ้นโทษ ก่อนกําหนดของแฮตเชอร์)
- นี่ - หนูเพิ่งบอกไปว่าไม่อยากกินไข่
พอแล้ว... ค่ะ พอแล้วละ
ไม่พอหรอก
ความแตกต่างระหว่างเขาตอนนั้นกับตอนนี้ คือเขามีจิตใจที่เป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก
ฉันว่าเขามาไกลมากนะ
แต่เรื่องที่เกิดขึ้นกับแดเนียล...
มันไม่เคยมีการอธิบายชัดๆ เลยว่า
มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่
เพราะฉันไม่รู้ว่าจริงๆ มันเกิดอะไรขึ้น
(เมลานีไม่เคยพูดกับแฮตเชอร์ ถึงเหตุการณ์เสียชีวิตของแดเนียลเลย)
ฉันไม่อยากได้ยิน ฉันยังไม่พร้อม
ฉันอยากให้ไชแอนน์ไปหาความจริงจากเขา
และฉันคิดว่าเขาต้องทําแบบนั้นนะ
เผชิญหน้ากับเธอ
เผชิญหน้ากับไชแอนน์และพูดว่า "นี่คือสิ่งที่พ่อทําไป"
(ในช่วงเวลาที่เขาถูกจับ แฮตเชอร์ปฏิเสธว่าฆ่าแดเนียล)
(เมเปิลไฮทส์ โอไฮโอ)
แดเนียลถูกยิงที่หน้าด้วยปืนลูกซอง
แต่แฮตเชอร์ปฏิเสธ ว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับการตายของเธอ
ผมเลยค่อนข้างไม่เชื่อในสิ่งที่เขาพูดเท่าไร
ผมชื่อเจฟฟ์ คุก
ผมเป็นหัวหน้าสายสืบ คดีฆาตกรรมของจาเมล แฮตเชอร์
ผมรู้สึกแย่กับครอบครัวที่ต้องเจอเรื่องนี้มากๆ
เหมือนที่ผมสงสารเหยื่อฆาตกรรมรายอื่นๆ
มันมีสิ่งที่ครอบครัวเห็นแล้วจะติดตาไปตลอด
และครอบครัวของเธอ ต้องไปเห็นเธอในสภาพนั้น
มันทําให้ใจสลายนะครับ
(เมลานี แม่ของเธอเป็นคนพบศพของแดเนียล)
(หลังจากแฮตเชอร์ยิงเธอไป 18 ชั่วโมง)
คุณตาและคุณยายเป็นคนแจ้งคุณแม่ไป
ว่าไม่มีใครติดต่อแดเนียลได้เลย
เธอเลยพาลูกชายวัย 11 ขวบไปที่อพาร์ตเมนต์
พวกเขาเจอว่า ประตูห้องอพาร์ตเมนต์ไม่ได้ล็อกและเข้าไป
เจอแดเนียลนอนอยู่บนพื้น ระหว่างตู้เสื้อผ้ากับเตียง
(ภาพที่เกิดเหตุ)
แล้วพวกเขาก็เจอเด็กนั่งอยู่ในเก้าอี้โยกบนเตียง
เธอนั่งตรงนั้นมานานมาก ร้องไห้และโยกไปทั่ว
จนเกือบจะหลุดจากเก้าอี้แล้ว
(ภาพที่เกิดเหตุ)
เด็กถูกทิ้งให้อยู่ตามลําพัง ประมาณ 18 ชั่วโมง
(กรมตํารวจเมเปิลไฮทส์)
(หลังตามจับกุมแฮตเชอร์ได้ สายสืบคุกสอบปากคําเขาหลายครั้ง)
(ห้องสอบปากคําเอ)
นั่งตรงนี้สิ
ผมชื่อสายสืบคุกนะ
คุณใช้ชื่อดอนเทซใช่ไหม
- ครับ - โอเค
ตอนเราสอบปากคําเขา
เขาทําหลายสิ่งที่ขัดขวางการสืบสวน
เพื่อพยายามสร้างข้อแก้ต่างให้ตัวเอง
เขาบอกว่าเขาอยู่ในอพาร์ตเมนต์ ก่อนหน้านี้ในตอนเย็น แต่เขาออกมา...
และตอนที่ออกมา เธอก็ยังปกติดี
ตอนแรกเขาบอกว่าเขาไปบ้านเพื่อน
ลาทันยา ฮาร์เปอร์
และค้างคืนที่นั่น
นอกจากอ้างว่าไปบ้านคุณฮาร์เปอร์ในวันนั้นแล้ว
เขายังอ้างว่ามีเพศสัมพันธ์กับเธอในคืนนั้นด้วย
มันคือส่วนหนึ่งของแผนหาพยานที่อยู่
นั่นบอกอะไรเกี่ยวกับ คุณแฮตเชอร์ได้หลายอย่างนะครับ
นิสัยเย็นชาและวางแผนการ ไปมีเซ็กซ์กับใครสักคน
หลังจากที่เขาเพิ่งฆ่าแม่ของลูกไป
(ตํารวจสอบปากคําลาทันยา ฮาร์เปอร์)
นี่คือลาทันยา ฮาร์เปอร์
นี่คือสําเนาคําให้การที่คุณบอกเรานะ
ผมอยากให้คุณอ่านก่อนจะเริ่มกัน
(ลาทันยาบอกว่าเธอและแฮตเชอร์)
(หลับนอนกันจริงในคืนวันเกิดเหตุ)
(แต่สุดท้ายก็ยอมรับว่า)
(แฮตเชอร์เพิ่งมาไม่ถึงชั่วโมง หลังจากแดเนียลถูกยิง)
ตอนแรกคํายืนยันของเธอคือ เขามาถึงประมาณตีหนึ่ง
อยู่กับเธอที่นั่น
แล้วเธอก็ยอมรับว่า กว่าเขาจะไปถึงที่นั่นก็ประมาณตีสี่
พอได้สอบปากคําพยานแล้ว สิ่งที่เราเชื่อว่าเกิดขึ้นในคืนนั้นคือ
คุณแฮตเชอร์กับแดเนียล ทะเลาะวิวาทกันอย่างรุนแรง
เพื่อนบ้านหลายคนร้องเรียน กับนิติบุคคลอาคารเรื่องการวิวาท
ในอพาร์ตเมนต์นั้น
และเราเชื่อว่า การวิวาทยังคงดําเนินต่อไป
และสุดท้ายลงเอยที่จาเมลยิงเธอ
(แม้สายสืบคุกจะสืบพบเช่นนี้แล้ว)
(อัยการกลับไม่เชื่อว่า มีหลักฐานเพียงพอดําเนินคดีฆาตกรรม)
มันน่าหงุดหงิดที่สํานักงานอัยการบอกเรา
ว่าเรามีหลักฐานไม่พอ
เราอยากให้คุณแฮตเชอร์ถูกตั้งข้อหาฆาตกรรม เพราะเราได้รู้ว่าคุณแฮตเชอร์
ได้เคยทําร้ายร่างกายแดเนียลมาในอดีต
เขาเตะเธอ
เขาดูหมิ่นเธออย่างมาก
ดูถูกและควบคุมบงการชีวิตเธออย่างมาก
มันทําให้เรารู้สึกว่า
เขาใจดํากับแม่ของลูกเขามาก
และบางทีเขาอาจไม่ได้ดูแลเธอ
อย่างที่เขาอยากให้คนอื่นเข้าใจ
(สองปีหลังจากแดเนียลถูกฆ่า)
(แฮตเชอร์ก็ยอมรับว่าเป็นคนยิงเธอ)
(และยอมรับผิดในข้อหาฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา)
คําสุดท้ายที่ฉันพูดกับเขา คือฉันขอสาปแช่งนาย
เพราะสิ่งที่นายพรากไปจากครอบครัวเรา
ขอให้นายถูกภาพของแดเนียล ตามหลอกหลอนไปตลอดกาล
เพราะเธอรักนายหมดหัวใจ
และไม่มีเงื่อนไข
และขอให้นายไม่พบเจอกับมันอีก
(หลายสัปดาห์ก่อนที่เธอจะเสียชีวิต แดเนียลสารภาพกับป้าของเธอ)
(ว่าเธอกังวลเรื่องความสัมพันธ์ ของเธอกับแฮตเชอร์)
วันนั้นเธอโทรหาฉัน
วันที่เธอตาย
แล้วเธอก็พูดกับฉันว่า
"ป้าคะ มีวันไหนที่ป้าเลิกกังวลเรื่องลูกไหม"
และฉันก็ตอบไปว่า "ไม่มีวันหรอก"
มันเป็นความสัมพันธ์ที่ทําร้ายทารุณ
และฉันก็ดีใจมากที่คิดว่า
"เธอเข้าใจแล้วสินะ"
"เธอจะทิ้งเขา"
แล้วพอวางสาย ฉันก็มีความสุข
แต่ฉันไม่ควรมีความสุขเลย
ฉันน่าจะไปที่นั่น
ฉันน่าจะไปรับเธอ
หลังจากแดเนียลถูกฆ่า
เขาหนีไป
และซ่อนตัว
เขาทิ้งลูกไว้
(ภาพที่เกิดเหตุ)
ลูกเขาเองนะ
ไม่มีสายแจ้งนิรนาม
โทรหาตํารวจหรือครอบครัวเราเลย
ไม่มีเลย
น้องฉันกับหลานชายเลยต้องเดินไปเห็นกับตา
เห็นเด็กกําลังร้องไห้ เห็นศพแดเนียล
ทําไมล่ะ
เพราะเขาขี้ขลาด เกินกว่าจะโทรสายนิรนามมาเหรอ
ผมอยากเป็นตัวอย่าง
ว่าการไถ่บาปนั้นเป็นไปได้จริงน่ะครับ
และหลายๆ อย่างในชีวิตผมก็เปลี่ยนไป
ผมเลยเริ่มอ่านหนังสือบางเล่ม
ว่าด้วยการบําบัดพฤติกรรมทางปัญญา และสิ่งต่างๆ ที่มีลักษณะแบบนั้น
และผมก็สามารถเติบโตเป็นผู้นํา แบบที่ผมเป็นมาตลอดได้
และด้วยโครงการแดเนียลนี้
ผมได้ช่วยเปลี่ยนความคิดคนใช่ไหมครับ
ผมเลยต้องนํามันไป
สร้างผลกระทบให้มากที่สุด
ทําให้มันใหญ่ที่สุด เพราะทุกครั้งที่ผมทําเช่นนั้น
มันก็เป็นการฉลองให้แก่แดเนียลใช่ไหมล่ะครับ
เป็นวิธีสานต่อชีวิตเธอ
และลงทุนกับผู้คน และเป็นแบบอย่างที่ดีให้กับผู้คน
มันช่วยให้ผมเติบโตได้ใช่ไหมครับ
ฉันไม่เชื่อหรอก ฉันไม่เชื่อเรื่องพวกนั้นเลยสักคํา
ฉันไม่รู้เลยว่าเขาสร้างโครงการตามชื่อแดเนียล
มันรู้สึกเหมือนใช้ชื่อเธอ
เพื่อประโยชน์ส่วนตัว
ฉันอยากเชื่อว่า ทุกคนสามารถเปลี่ยนแปลงได้
แต่ฉันคิดว่าเขาได้เรียนรู้วิธีควบคุมระบบ
ความเอื้อเฟื้อของรัฐ
พอฉันคิดเรื่องที่เขาจะพ้นโทษก่อนกําหนด โดยให้ครอบครัวฉันเห็นชอบด้วย
ฉันว่ามันไม่โอเคเลยสักนิด
ฉันเชื่อจริงๆ ว่าเขากําลังหลอกใช้พวกเขา
และนี่คือการชักใยบางอย่าง
พ่อแม่ฉันเชื่อว่ามันสําคัญต่อการเยียวยาใจ
นั่นคือการเดินทางของพวกเขา
และน้องสาวฉัน
เธอจะทําทุกอย่างที่จําเป็น เพื่อปกป้องไชแอนน์
และมอบสิ่งที่ไชแอนน์ต้องการ
(เมื่อได้รับการสนับสนุน จากสมาชิกในครอบครัวแดเนียลหลายคน)
(กระบวนการพ้นโทษก่อนกําหนดของแฮตเชอร์ จึงอยู่ในขั้นสุดท้ายแล้ว)
ในตอนนี้เรื่องระหว่างฉันกับจาเมลคือแบบนี้ค่ะ
เมื่อ 18 ปีก่อน ฉันคงตามล่าตัวเขา
และฆ่าเขาทิ้งด้วยมือฉันเอง
แต่สิ่งเดียวที่หยุดยั้งฉันไว้
คือลูกๆ ของฉันและไชแอนน์
ฉันบอกวิธีเยียวยาใจให้กับคนอื่นไม่ได้
ทุกคนจะเยียวยาตามระยะเวลาของตัวเอง
และในแบบของตัวเอง
แต่ฉันต้องปล่อยวางความเกลียดชังที่มีทิ้งไป
ฉันรู้สึกว่าถึงเวลาต้องตัดใจ
จากความกระหาย
อยากจะแก้แค้น
อยากจะเกลียดชังทิ้งไป
และฉันต้องสนับสนุนไชแอนน์
เพราะเธออยากจะรู้จักคนคนนี้
ที่ตอนนี้เธอรู้แล้วว่าเป็นพ่อของเธอ
ฉันเลยต้อง...
ยอมรับเรื่องนั้น
ผมรู้ว่ามันจะต้องมีความคิดเห็น เป็นล้านๆ จากทั่วโลก
เกี่ยวกับเรื่องของผม
ดีบ้างไม่ดีบ้าง แต่สุดท้ายแล้ว...
ผมจะเป็นพ่อที่ดีให้ได้ ผมจะเป็นสามีที่ดีให้ได้
ผมจะทําเรื่องต่างๆ ด้วยโครงการแดเนียล
ผมทําได้แค่นั้น
(ห้าเดือนหลังจากสัมภาษณ์ครั้งแรก)
(แฮตเชอร์ยังไม่ได้รับอนุมัติ ให้พ้นโทษก่อนกําหนด)
(แต่เขาตกลงที่จะตอบคําถามเพิ่มเติม)
ในเรื่องของการปล่อยตัว เรายังรอการตัดสินอยู่ครับ
มันน่าหงุดหงิด เพราะผมรู้สึกว่าได้ทําทุกอย่างที่ทําได้แล้ว
เพื่อพิสูจน์ว่าผมพร้อม ที่จะถูกปล่อยตัวก่อนกําหนด
ระหว่างสืบสวนคดีทําให้เรารู้ว่า คุณแฮตเชอร์ได้เคยทําร้ายร่างกาย
แดเนียลมาในอดีต
และเราเชื่อว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนั้น คือพวกเขาทะเลาะวิวาทกันอย่างรุนแรง
และสุดท้ายลงเอยที่จาเมลยิงเธอ
เขาทําหลายสิ่ง
ที่ขัดขวางการสืบสวน
นอกจากอ้างว่าไปบ้านคุณฮาร์เปอร์ในวันนั้นแล้ว
เขายังอ้างว่ามีเพศสัมพันธ์กับเธอในคืนนั้นด้วย
นั่นบอกอะไรเกี่ยวกับ คุณแฮตเชอร์ได้หลายอย่างนะครับ
โอเค
พอดูสถานการณ์แล้ว
มันดูไม่ค่อยดีใช่ไหมครับ
ผมเคยพูดจาทําร้ายแดเนียลแน่นอน
แต่ผมอาจจะไม่เคยทุบตีเธอ
แต่ถ้าผมกับเธอทะเลาะกัน ผมจะเอาตัวเธอ
กดลงไปกับเตียงหรือเขย่าตัวเธออะไรแบบนั้น
แต่อย่าเข้าใจผิดนะครับ การตายของแดเนียลเป็นอุบัติเหตุ
ผมไม่มีทางตั้งใจฆ่าเธอหรอก
สําหรับเรื่องที่ผมโกหก
ในวันต่อมาหลังจากที่แดเนียลเสียชีวิต
ผมเมายาพีซีพีหนักมาก จนผมจําการสอบปากคําครั้งแรกไม่ได้เลย
แต่คืนนั้นผมจําไม่ได้เลย ว่ามีเซ็กซ์กับลาทันยา
ถ้าเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้นล่ะก็...
มันก็แย่มากๆ
มันแย่มาก อย่างที่บอกว่าผมเมายามาก และไม่รู้ตัวเลย
ผมรู้ดีว่าผมได้ทําเรื่องไม่ดีไปเยอะใช่ไหม
อย่างเช่นพยายามจะปกปิด
แต่ผมไม่อยากติดคุกตลอดชีวิต หรือได้รับโทษประหาร
ผมเลยพยายามปิดบังจุดนั้น ผมปิดบังความจริง
ผมทําไปเพราะผมกลัว
เขาสนใจแต่ตัวเอง
หลังจากแดเนียลถูกฆ่า
เขาหนีไป
และซ่อนตัว
เขาทิ้งลูกไว้
ลูกเขาเองนะ
ไม่มีสายแจ้งนิรนาม
ไม่มีเลย
น้องฉันกับหลานชายเลยต้องเดินไปเห็นกับตา
พอฉันคิดเรื่องที่เขาจะพ้นโทษก่อนกําหนด
โดยให้ครอบครัวฉันเห็นชอบด้วย
ฉันว่ามันไม่โอเคเลยสักนิด
ฉันเชื่อจริงๆ ว่าเขากําลังหลอกใช้พวกเขา
แต่ฉันคิดว่าเขาได้เรียนรู้วิธีควบคุมระบบ
ความเอื้อเฟื้อของรัฐ
ผมเข้าใจว่าโมนิก้าหมายถึงอะไร
มองย้อนกลับไป ใช่ ผมทําผิดมหันต์
ผมน่าจะโทรแจ้งนิรนามก็ได้
แต่นั่นเป็นสิ่งสุดท้ายที่ผมคิดเลย
ตอนนั้นผมอายุ 19
ผมเห็นแก่ตัว
สนใจแต่ตัวเอง
และหลายอย่างที่ผมทําไป
มันอาจเป็นการ... ปกป้องตัวเอง
เพื่อช่วยตัวเอง และผมต้องอุทิศชีวิตเพื่อชดใช้เรื่องนั้น
เท่าที่ผมใช้ครอบครัวเธอ เพื่อให้พ้นโทษก่อนกําหนด...
ส่วนตัวผมแล้ว
ผมไม่ได้คิดถึงความจริงที่ว่า...
นี่คือความจริงที่ว่าผมเป็นพ่อคน ที่รักลูกสาวของตัวเอง
โมนิก้ายังอยู่ในพื้นที่แห่งความเจ็บปวด และความกังขาใช่ไหม
และผมไม่โทษเธอหรอก
และใช่ ผมเคยมีความคิดแง่ลบมากมายในอดีต
แต่จากนี้ผมต้องมุ่งไปทางเดียวนะ
และด้วยการสนับสนุนของเมลานี ลูกผมและครอบครัวเจนกินส์
ผมจะทําทุกอย่างที่ผมบอกว่าจะทํา
และพิสูจน์ให้โลกเห็นครั้งแล้วครั้งเล่า ว่าผมเป็นอย่างที่บอกจริงๆ
และการเปลี่ยนแปลงของผมมันเป็นเรื่องจริง
(หากคุณหรือคนที่คุณรู้จัก เคยประสบเหตุทําร้ายร่างกายในครอบครัว)
(หาข้อมูลได้ทาง WWW.WANNATALKABOUTIT.COM)
สิ่งแรกที่ผมคิดขึ้นมา
คือ "เชี่ย ชีวิตคงจะง่ายกว่านี้มาก
ถ้าฉันแค่ฆ่าเธอทิ้งให้มันจบๆ ไปซะ"
ฉันน่าจะพยายามหยุดเขาไว้
ฉันน่าจะเลือกไปขอความช่วยเหลือ
ผมแทงหมอนี่แค่หนเดียว แค่นั้นเลย
แค่เสี้ยววินาที สามารถตัดสินชีวิตที่เหลือของคุณได้
ฉันจะพูดว่าเสียใจ ที่พรากคนรักของใครบางคนไปยังไงดี
เขามาบ้านเราเพื่อที่จะฆ่าครอบครัวเรา
แม่ง นั่นคือตอนที่ทุกอย่างเลวร้าย
เขาบอกว่า "น้อง ฉันได้ยินเสียงอยู่ในหัว"
ผมก็ออกไปจะฆ่าแม่งทุกคนที่จัดการได้
สิ่งเดียวที่ผมเสียใจ คือผมไม่ได้ทําสิ่งที่เริ่มเอาไว้ให้สําเร็จ
คนบอกว่า "แกมันปีศาจ"
แต่ไม่มีใครหยุดคิดเลยว่า ใครคือคนทําให้เราเป็นแบบนั้น
ผมไม่ได้สํานึกผิดที่เธอต้องเสียชีวิต
ผมแค่ไม่พอใจที่ไอ้โง่อย่างผมคือคนลงมือ
คําบรรยายโดย นันทพร อนุชิตดัสกร