Την παραμονή της Ημέρας των Ευχαριστιών το 1999 έκανα κάτι πολύ αστοιχείωτο
σε κάποιον που δεν το άξιζε.
Άφησα τον θυμό μου να μετατραπεί σε οργή.
Αλλά πλέον δεν είμαι αυτό το άτομο.
ΣΤΙΣ ΗΠΑ, ΟΙ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΘΕΝΤΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΙ
ΣΥΝΗΘΩΣ ΕΚΤΙΟΥΝ ΤΟ 60% ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ ΤΟΥΣ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ
ΓΙΑ ΝΑ ΕΞΕΤΑΣΤΕΙ Η ΑΙΤΗΣΗ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ ΤΟΥΣ,
ΟΙ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΔΕΙΞΟΥΝ ΜΕΤΑΜΕΛΕΙΑ ΚΑΙ ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥ ΑΤΟΜΟΥ ΑΡ. 31472
Αναγκάζομαι να ξαναζώ εκείνη τη νύχτα εδώ και σχεδόν 24 χρόνια.
Δεν ξέρω τι ήταν αυτό που με ώθησε,
αλλά θεωρώ ότι η πολιτεία πρέπει να με απελευθερώσει.
Πλέον δεν είμαι καθόλου ένα τόσο βίαιο άτομο όπως ήμουν παλιά.
Όλοι μπορούμε να γίνουμε επικίνδυνοι, νομίζω.
Λένε ότι είσαι τέρας.
Δεν κάθομαι να λέω ότι είμαι αθώος.
Μόλις δολοφόνησα κάποιον εν ψυχρώ.
ΕΙΜΑΙ ΔΟΛΟΦΟΝΟΣ
ΑΝ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΗΤΑΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ
Από παιδί, πάντα αναρωτιόμουν πώς θα ήταν η ζωή μου
αν ήταν εδώ ο μπαμπάς μου
και πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα.
Πάρε την κάμερα από τα μούτρα μου.
Αυτόν θα έπαιρνα, οτιδήποτε κι αν συνέβαινε.
Θα μου συμπαραστεκόταν.
Αν ήταν εδώ ο μπαμπάς μου, θα ήμασταν κολλητοί.
Αυτό που έκανε ο Μάικλ Χάιλι είναι αδικαιολόγητο.
Είτε έφταιγαν τα ναρκωτικά είτε κάποια ψυχασθένεια ή και τα δύο μαζί,
δεν υπάρχει δικαιολογία που σκότωσε τον πατέρα μου.
Από τότε που φυλακίστηκα, εδώ και ένα τέταρτο του αιώνα σχεδόν,
χρειάστηκε να κάνω πολύ αυτοστοχασμό.
Και ακόμα δεν καταλαβαίνω γιατί αντέδρασα έτσι.
Ας το βάλουμε αυτό.
ΤΟ 2000, ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΣΤΗ ΜΟΝΤΑΝΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕ ΤΟΝ ΧΑΪΛΙ ΣΕ 60 ΕΤΗ ΦΥΛΑΚΙΣΗΣ
ΓΙΑΤΙ ΜΑΧΑΙΡΩΣΕ ΘΑΝΑΣΙΜΑ ΤΟΝ 33ΧΡΟΝΟ ΠΟΛ ΧΑΡΙΣ
Ακόμα ξυπνάνε μπερδεμένα συναισθήματα όταν σκέφτομαι εκείνη τη μέρα.
Δεν ήταν κάτι που σκόπευα να κάνω.
Η ζωή μου θα έπρεπε να ήταν πολύ καλύτερη.
ΣΙΚΑΓΟ ΧΑΪΤΣ
Μεγάλωσα στο νότιο προάστιο του Σικάγο.
Ζούσα με τη μητέρα μου, τη γιαγιά μου, τον παππού μου
και δύο αδέρφια που είχα.
Το μόνο που ήξερα για τον πατέρα μου ήταν ότι ήταν στο Σώμα Πεζοναυτών.
Η μόνη πραγματική ανάμνηση που έχω
είναι να τον παρακολουθώ να βγαίνει από την αυλή με το αμάξι και να φεύγει.
Άρχισα να πίνω γύρω στα επτά ή οκτώ.
Ένας φίλος που είχα όταν ήμουν μικρός ήταν μέλος σε μια τοπική συμμορία.
Αυτός και οι φίλοι του έρχονταν συνέχεια
με δωδεκάδες μπίρας, με μπουκάλια ουίσκι.
Και...
μέχρι να κλείσω τα εννιά, θα έλεγα ότι ήμουν κανονικός αλκοολικός.
Το να μεθώ με βοηθούσε να κρύβω κάπως τη σύγχυση
και τον θυμό που είχα.
Με βοηθούσε να κρύβω και κάποιες
λεπτομέρειες για τον εαυτό μου που δεν ήθελα να αντιμετωπίσω.
ΜΕΓΑΛΩΝΟΝΤΑΣ ΣΤΟ ΣΙΚΑΓΟ, Ο ΧΑΪΛΙ ΕΜΠΛΕΞΕ ΜΕ ΤΟΠΙΚΕΣ ΣΥΜΜΟΡΙΕΣ
Προσπαθούσα να ταιριάξω με τους άλλους,
να φροντίσω να έχω άτομα που μπορούσα να αποκαλώ φίλους.
Ξεκάθαρα ήμουν εκτεθειμένος σε πολλή βία.
Ήμουν ευέξαπτος και κουβαλούσα πολλή οργή.
Αν νευρίαζες με κάποιον, ήθελες να τον πλακώσεις στο ξύλο.
Του έριχνες μπουνιές, κλωτσιές.
Του έριχνες κεφαλιές.
Έτσι αποδείκνυες ότι είσαι ένας από την παρέα.
ΤΟ 1985, Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΧΑΪΛΙ ΞΑΝΑΠΑΝΤΡΕΥΤΗΚΕ
ΚΑΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΕ ΣΤΗ ΜΙΖΟΥΛΑ, ΜΟΝΤΑΝΑ
Αφότου μετακομίσαμε στη Μοντάνα,
έπρεπε να δουλεύω για τον πατριό μου,
αλλά εκείνος δεν με πλήρωνε.
Έτσι, αποφάσισα να πατσίσω κι έκλεψα μερικά τουφέκια.
Ήξερα κάποια άτομα που θα τα αγόραζαν έναντι χρημάτων και ναρκωτικών.
Όμως, κάποια από τα άτομα με τα οποία έκανα δουλειές
παρέδωσαν μερικά τουφέκια στην αστυνομία.
Έτσι, με συνέλαβαν
κι αυτή ήταν η αρχή της...
της ζωής μου στη φυλακή.
ΜΕΤΑΞΥ 15 ΚΑΙ 29 ΕΤΩΝ, Ο ΧΑΪΛΙ ΦΥΛΑΚΙΣΤΗΚΕ ΕΠΑΝΕΙΛΗΜΜΕΝΑ
ΓΙΑ ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΟΥΣΙΩΝ, ΟΠΛΟΚΑΤΟΧΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ
Η φυλακή δεν ήταν η διδακτική εμπειρία που ήθελαν να είναι.
Ακόμα και στη φυλακή, εγώ πάλι μεθούσα.
ΤΟ 1999, ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ 29 ΕΤΩΝ, Ο ΧΑΪΛΙ ΑΦΕΘΗΚΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΜΕ ΑΝΑΣΤΟΛΗ
ΟΙ ΟΡΟΙ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗΣ ΟΡΙΖΑΝ
ΝΑ ΜΗΝ ΠΙΝΕΙ ΑΛΚΟΟΛ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΠΗΓΑΙΝΕΙ ΣΕ ΜΠΑΡ
Βγαίνοντας από τη φυλακή,
είχα θάψει αρκετά βαθιά τα συναισθηματικά προβλήματά μου
και απέφευγα να τα αντιμετωπίζω.
Το κύριο μέλημά μου ήταν πού θα βρω την επόμενη δωδεκάδα μπίρες.
Πού θα βρω την επόμενη δόση ναρκωτικών.
Είχα τη στάση "Κανείς δεν θα μου πει ότι δεν μπορώ".
Οπότε, συνέχισα να πίνω και να φτιάχνομαι.
Δυστυχώς, αυτή δεν ήταν μια ιδιαίτερα καλή στάση.
Με έκανε πιο ευέξαπτο.
ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ, Ο ΧΑΪΛΙ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΣΕ ΝΑ ΠΙΝΕΙ
ΚΑΙ ΠΗΓΑΙΝΕ ΤΑΚΤΙΚΑ ΣΕ ΜΠΑΡ ΣΤΗ ΜΙΖΟΥΛΑ
Την παραμονή της Ημέρας των Ευχαριστιών το 1999,
πήγα με το ποδήλατο στο τοπικό μπαρ.
Έφερα το ποδήλατο μέσα και το άφησα στη γωνία.
Ένας παλιός γνωστός μου, ο κος Χάρις,
είπε ότι θα μπορούσε να μου το προσέχει.
Του είπα ότι θα είμαι στο μπιλιάρδο.
Αυτή ήταν λίγο πολύ η αρχή μιας κακής βραδιάς.
Με πλησίασε ένας από τους μπάρμαν και με κατηγόρησε
ότι είμαι ένα από τα άτομα
που υποπτευόταν ότι είχαν πάει πίσω από το μπαρ μια δυο βραδιές πιο πριν
και είχαν πάρει λεφτά από το βάζο με τα φιλοδωρήματα.
Ο θυμός μου φούντωνε πολύ γρήγορα.
Αν είναι να με κατηγορήσεις για κάτι, βεβαιώσου ότι όντως το έκανα.
Η οργή μου δεν είχε βγει ακόμα εκτός ελέγχου, αλλά κόντευε να συμβεί.
Δεν είμαι σίγουρος πόση ώρα πέρασε,
αλλά ο μπάρμαν τράβηξε την προσοχή μου και είπε
"Λυπάμαι, το άτομο που πήρε τα λεφτά ομολόγησε".
ΑΝΟΙΧΤΑ
Όμως, εγώ συνέχεια σκεφτόμουν πως με είχε κατηγορήσει
ότι έκανα κάτι που δεν είχα κάνει.
Συνέχισα να πίνω.
Το σκεφτόμουν συνέχεια.
Κάποια στιγμή που κοίταξα, είδα ότι το ποδήλατο είχε εξαφανιστεί.
Κατευθείαν, ο θυμός μου φούντωσε.
Ρώτησα τον κύριο Χάρις "Πού είναι το ποδήλατο;"
Τον κοπάνησα στον ώμο.
Γύρισε, με κοίταξε και είπε
"Ακόμα κι αν ήξερα πού είναι, δεν θα σου το έλεγα.
Και...
αυτό ήταν.
Εκεί που ήμουν απλώς θυμωμένος, ένιωθα πια ανεξέλεγκτη οργή.
Ο μπάρμαν φώναξε "Βγείτε έξω να τα βρείτε".
Ο κύριος Χάρις βγήκε από το μπαρ και πέρασε απέναντι στον δρόμο.
Μόλις είχε έρθει αρκετά κοντά μου, τον μαχαίρωσα τρεις φορές.
Ο ΧΑΪΛΙ ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ ΤΟ ΕΣΚΑΣΕ ΑΠΟ ΤΗ ΣΚΗΝΗ ΤΟΥ ΕΓΚΛΗΜΑΤΟΣ
ΜΕΧΡΙ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΤΟ ΑΣΘΕΝΟΦΟΡΟ, Ο ΠΟΛ ΧΑΡΙΣ ΗΤΑΝ ΝΕΚΡΟΣ
Ακόμα δεν καταλαβαίνω τι ήταν αυτό που με τσίγκλησε.
Δεν μπορώ καν να κάνω εικασίες τι περνούσε από το μυαλό μου.
ΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ, Ο ΧΑΪΛΙ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ ΚΑΙ ΚΑΤΗΓΟΡΗΘΗΚΕ ΓΙΑ ΦΟΝΟ ΕΚ ΠΡΟΜΕΛΕΤΗΣ
ΣΙΚΑΓΟ ΧΑΪΤΣ, ΙΛΙΝΟΪΣ
Σε όλη του τη ζωή, ο Μάικλ είχε μια συνήθεια.
Θυμώνει, κάνει κάτι
και δεν σκέφτεται, παρά μόνο αφού το κάνει.
Δεν το κατανοούσα.
Είμαι η Κάρολ, η μητέρα του Μάικλ Χάιλι.
Όταν ο Μάικλ ήταν μικρός, έπινε όλη την ώρα.
Έπαιρνε και ναρκωτικά,
αλλά δεν ήξερα ότι το κάνει γιατί δεν το έκανε εδώ.
Γυρνούσα σπίτι κι αυτός ήταν εδώ για να φάμε βραδινό.
Ζητούσε να βγει να παίξει με τους φίλους του.
Αλλά στην πραγματικότητα, πήγαινε σε κάποιον έμπορο ναρκωτικών.
Όποτε έμπλεκε, ο Μάικλ είχε τη στάση "Πάλεψε ή δραπέτευσε".
Σε ένα περιστατικό, ο ναρκέμπορος τον κυνήγησε ως το σπίτι.
Μάλλον τον κυνηγούσε επειδή χρωστούσε λεφτά στον ναρκέμπορο.
Πήγε και πήρε την καραμπίνα της αδελφής του.
Έβγαλε το όπλο από το παράθυρο, και τον πυροβόλησε.
Ο ΝΑΡΚΕΜΠΟΡΑΣ ΕΠΕΖΗΣΕ, ΑΛΛΑ ΣΤΟΝ ΧΑΪΛΙ ΑΠΑΓΓΕΛΘΗΚΕ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΥΡΟΒΟΛΙΣΜΟ
Ο ΧΑΪΛΙ ΓΛΙΤΩΣΕ ΤΗ ΦΥΛΑΚΙΣΗ, ΟΤΑΝ ΤΟ 1985
Η ΚΑΡΟΛ ΠΗΓΕ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΙΚΑΓΟ ΣΤΗ ΜΟΝΤΑΝΑ
Πίστευα πως αν τον απομακρύνω από αυτό το περιβάλλον,
τα πράγματα θα στρώσουν.
Αλλά μάλλον ό,τι κι αν λέγαμε, ό,τι κι αν κάναμε,
με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, αυτό δεν περνούσε στο μυαλό του.
Από το ένα αυτί έμπαινε, από το άλλο έβγαινε, νομίζω.
Όμως, όσον αφορά το θέμα του θυμού,
τον πήγα σε γιατρούς, για να βρούμε γιατί ξεσπά έτσι.
Προσπάθησαν να το εντοπίσουν, αλλά κανείς δεν ήξερε τι συμβαίνει.
Γι' αυτό πάντα έλεγα στον Μάικλ
"Σκέψου πριν κάνεις κάτι. Γύρνα από την άλλη και φύγε".
Όμως, δεν μ' άκουγε.
Γι' αυτό και συνέβη αυτό το περιστατικό με το μαχαίρωμα.
ΛΙΓΟ ΜΕΤΑ ΤΟ ΜΑΧΑΙΡΩΜΑ ΤΟΥ ΠΟΛ ΧΑΡΙΣ,
Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΕΦΤΑΣΕ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΚΑΡΟΛ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΛΛΑΒΕΙ ΤΟΝ ΧΑΪΛΙ
Όταν έμαθα ότι το άτομο που ο Μάικλ μαχαίρωσε είχε πεθάνει,
σκεφτόμουν "Αυτό είναι κάτι από το οποίο δεν μπορώ να τον γλιτώσω".
Δεν ξέρω γιατί ήταν τόσο θυμωμένος.
Δεν νομίζω ότι ασχολήθηκε ποτέ να σκεφτεί τις πράξεις του
ή τις συνέπειές τους προτού τις κάνει.
ΜΙΖΟΥΛΑ, ΜΟΝΤΑΝΑ
Ο ΧΑΪΛΙ ΔΗΛΩΣΕ ΕΝΟΧΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛ ΧΑΡΙΣ
ΚΑΙ ΣΤΙΣ 10 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2000
ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΤΗΚΕ ΣΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΗ ΤΗΣ ΠΟΙΝΗΣ
Αυτές οι υποθέσεις είναι πάντα τραγικές.
Έπρεπε να διαχειριστούν διαφορετικά μια τέτοια διένεξη.
Όμως, τώρα έγινε και κάποιος πέθανε.
Με λένε Τζον Γ. Λάρσον. Είμαι δικαστής στη Μοντάνα.
Προήδρευσα της υπόθεσης του Μάικλ Χάιλι.
Ο ΧΑΪΛΙ ΗΔΗ ΕΙΧΕ ΕΜΦΑΝΙΣΤΕΙ ΕΠΑΝΕΙΛΗΜΜΕΝΑ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗ ΛΑΡΣΟΝ
ΚΑΤΑ ΤΑ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΑ 6 ΧΡΟΝΙΑ
ΠΑΡΑ ΤΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΔΙΑΡΡΗΞΗ, ΚΑΤΟΧΗ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΟΥ ΟΠΛΟΥ
ΚΙ ΕΠΑΝΕΙΛΗΜΜΕΝΕΣ ΠΑΡΑΒΙΑΣΕΙΣ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ,
Ο ΧΑΪΛΙ ΕΙΧΕ ΑΠΟΦΥΓΕΙ ΤΗΝ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ
ΙΣΟΤΗΤΑ
Η φυλακή γενικώς είναι η ύστατη λύση.
Πρέπει να τους δώσουμε ευκαιρία να αλλάξουν ζωή.
Δεν σε ξαναπετάνε στη φυλακή για κάθε παράβαση.
Στον Χάιλι δόθηκαν πολλές ευκαιρίες. Όμως, δεν μπορούν να είναι ατελείωτες.
Ο κύριος Χάιλι είχε επαρκείς ευκαιρίες να αλλάξει,
αλλά είχε βίαιες τάσεις.
Και στο τέλος, κάποιος μαχαιρώθηκε και πέθανε.
Κι όταν υπάρχει τέτοια βία,
πρέπει να βεβαιωθούμε ότι όλοι οι άλλοι προστατεύονται.
ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
ΣΤΙΣ 10 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2000,
Ο ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΛΑΡΣΟΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΕ ΤΟΝ ΧΑΪΛΙ
ΣΕ 60ΕΤΗ ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΝΟ ΤΟΥ ΠΟΛ ΧΑΡΙΣ
Η ποινή στην υπόθεση του Χάιλι είναι η αρμόζουσα.
Ήταν μια επαρκής τιμωρία, αλλά δεν ήταν ακραία.
Περιείχε ένα σκέλος για αναμόρφωση.
ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ - ΙΣΟΤΗΤΑ - ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ
ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΟΙΝΗ ΤΟΥ ΧΑΪΛΙ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ
ΡΗΤΡΑ ΓΙΑ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΑΦΟΤΟΥ ΕΚΤΙΣΕΙ 15 ΧΡΟΝΙΑ
Υπήρχε προϋπόθεση πριν εξεταστεί το αίτημά του για αναστολή,
να ολοκληρώσει προγράμματα αναμόρφωσης
όσον αφορά την εξάρτηση από ουσίες και την ψυχική υγεία.
Ο Χάιλι πρέπει να εκμεταλλευτεί την ποινή του
και να αξιοποιήσει αυτές τις ευκαιρίες για να αλλάξει.
Ο ΧΑΪΛΙ ΕΧΕΙ ΠΑΡΑΜΕΙΝΕΙ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΣ ΕΔΩ ΚΑΙ 24 ΧΡΟΝΙΑ
Τα πρώτα χρόνια στη φυλακή ήταν πολύ δύσκολα για μένα.
Κατέρρευσα ψυχολογικά.
Δεν ήθελα να αναλογίζομαι τι με έφερε εδώ.
Λίγο πολύ αυτό έκανα τα πρώτα χρόνια εδώ.
Αλλά είχα φτάσει σε ένα σημείο
όπου προσπαθούσα να κάνω αλλαγές στη ζωή μου.
Άκουγα κάποια γκέι άτομα
που μου εξηγούσαν πόσο διαφορετικά είναι πια τα πράγματα στον κόσμο,
πόσο πιο αποδεκτά είναι πια κάποια πράγματα...
Το 2016, ανακοίνωσα ότι είμαι ένα διεμφυλικό άτομο.
Ψυχολογικά, δεν το μετάνιωσα ποτέ.
Αυτό με βοήθησε να προχωρήσω από το σημείο όπου ήμουν το 1999.
18 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΔΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΝΟ ΤΟΥ ΠΟΛ ΧΑΡΙΣ,
Ο ΧΑΪΛΙ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ΤΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΦΥΛΟΜΕΤΑΒΑΣΗΣ
ΠΛΕΟΝ ΑΥΤΟΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΜΕ ΘΗΛΥΚΕΣ ΑΝΤΩΝΥΜΙΕΣ
ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΗΣ ΣΕ ΕΖΝΤΕΘ
Έπρεπε να το είχα αντιμετωπίσει πριν από πολύ καιρό.
Αλλά χρειάστηκε να πεθάνει ένας άνθρωπος
και να σταλώ στη φυλακή για το υπόλοιπο της ζωής μου σχεδόν,
ώστε να συνειδητοποιήσω ότι έτσι όπως αντιμετώπιζα τον κόσμο,
δεν είχα τη ζωή που θα έπρεπε να έχω ζήσει.
Αυτό με ανάγκασε να αναθεωρήσω όλα όσα έχω κάνει στη ζωή μου.
Με βοήθησε...
να συνειδητοποιήσω ότι δεν έπρεπε να ντρεπόμουν για το ποια ήμουν.
Άρχισα να φοράω γυναικεία ρούχα σε πολύ μικρή ηλικία.
Ήταν την εποχή που είχε φύγει ο πατέρας μου.
Προσπαθούσα πολύ να το καταπιέσω αυτό
επειδή...
η κοινωνία εκείνη την εποχή δεν θεωρούσε τα διεμφυλικά άτομα
ούτε κατά διάνοια κοινωνικώς αποδεκτά.
Με είχαν πιάσει μερικές φορές να φορώ γυναικεία εσώρουχα,
όταν πήγαινα στο γυμνάσιο.
Με έπιασαν στα αποδυτήρια των αγοριών να φορώ ένα κομπινεζόν,
ενώ το σορτσάκι της γυμναστικής ήταν γύρω από τους αστραγάλους μου.
Γελούσαν μαζί μου και με κορόιδευαν.
Ναι, ήταν τραυματικό.
Προσπαθούσα να ταιριάξω σε έναν κόσμο αντρών,
ενώ μέσα μου ένιωθα διαφορετικά.
Δεν το διαχειριζόμουν πολύ καλά.
Το αντιμετώπιζα πίνοντας συνέχεια.
Μαστούρωνα σε βαθμό που να μην το σκέφτομαι πια.
Η μαστούρα βοηθούσε να διαχειριστώ
το πόσο πεσμένη ψυχολογικά ένιωθα.
Έτσι, συνέχιζα να πίνω και να μαστουρώνω.
Υπήρχε πολλή βία.
Μα από τότε που είπα ότι είμαι διεμφυλική, είμαι πιο ευτυχισμένη από ποτέ.
Η ΧΑΪΛΙ ΑΠΕΚΤΗΣΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΖΗΤΗΣΕΙ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΤΟ 2011
ΕΚΤΟΤΕ, ΤΟ ΑΙΤΗΜΑ ΤΗΣ ΕΧΕΙ ΑΠΟΡΡΙΦΘΕΙ 6 ΦΟΡΕΣ
ΑΓΡΟΚΤΗΜΑ ΦΥΛΑΚΩΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΜΟΝΤΑΝΑ
Προσπαθώ να πάρω αναστολή
γιατί η λαχτάρα μου για αναμόρφωση δεν ήταν ποτέ
τόσο έντονα στο προσκήνιο
όσο είναι από τότε που αποφάσισα να αποδεχθώ ότι αυτή είμαι.
Το όνομά μου είναι Έζντεθ Αντίνουα Χάιλι.
Μπορεί να με συμπαθείτε ή όχι.
Εγώ πρέπει να ζω με τον εαυτό μου, όχι εσείς.
ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΜΟΝΤΑΝΑ
ΜΠΙΛΙΝΓΚΣ, ΜΟΝΤΑΝΑ
ΤΟ 2022, ΟΙ ΑΡΧΕΣ ΕΝΗΜΕΡΩΣΑΝ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛ ΧΑΡΙΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΟΝΟΜΑΤΟΣ ΤΗΣ ΧΑΪΛΙ
ΟΜΩΣ, ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΕΙΠΑΝ ΚΑΤΕΥΘΕΙΑΝ ΟΤΙ ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΦΥΛΟΜΕΤΑΒΑΣΗΣΗ ΤΗΣ
Μας ειδοποίησαν ότι ο Μάικλ Χάιλι ήθελε να αλλάξει το όνομά του.
Μας είπαν σε τι ήθελε να αλλάξει το όνομά του.
Ζήτησα από την κυρία στο τηλέφωνο να μου το πει γράμμα γράμμα.
Ήταν Ε-Ζ-Ν-Τ-Ε-Θ.
Αυτό ακούγεται ως "Εύκολος θάνατος".
Σοκαρίστηκα.
Είναι ένα χαστούκι προς την οικογένεια του θύματος,
έτσι όπως φαίνεται ότι είναι το όνομα.
Όταν εν τέλει μας είπαν
ότι ο Χάιλι θέλει να κάνει φυλομετάβαση όσο είναι εφικτό στη φυλακή...
Δεν ξέρω.
Είναι δύσκολο να τα αποδεχτείς και να τα κατανοήσεις αυτά.
Σίγουρα είναι δύσκολο και γι' αυτόν, μέσα του,
για αυτό που νιώθει.
Η ΛΕΣΛΙ ΚΑΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΗ ΧΑΪΛΙ
ΜΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΦΥΛΟ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΟΤΑΝ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΟΝ ΠΟΛ
Μικρός, ο Πολ ήταν ξεκαρδιστικός. Ένας μικρός φαρσέρ.
Πάντα έπρεπε να προσέχουμε τι κάνει
για να μην μπλέκουμε στις αταξίες του.
Είχε πλάκα.
Ήταν καλός αδερφός.
Λίγα χρόνια πριν το 2000, ο Πολ ζούσε στη Μιζούλα.
Γνώρισε την κοπέλα του, την Τρέισι, περίπου το '97.
Στη συνέχεια, απέκτησαν δίδυμα κορίτσια
που γεννήθηκαν το 1999.
Χαιρόταν πολύ που έγινε πατέρας.
Είναι ατυχές
ότι πέθανε και δεν κατάφερε να το ζήσει καν.
Δεν ξέρω γιατί ο Χάιλι σκέφτηκε ότι πρέπει να μαχαιρώσει τον αδερφό μου.
Όμως, έμπλεξαν σε έναν καβγά για το ποδήλατο.
Ο Πολ είπε στον φίλο του "Βάλ' το στο φορτηγάκι σου.
Θα έχει πλάκα να ψάχνει το ποδήλατό του".
Ήταν απλώς ένα αστείο που στράβωσε.
Νομίζω ότι πρέπει να έχεις πολύ σοβαρό θέμα ελέγχου θυμού
αν θες να μαχαιρώσεις κάποιον
για ένα ποδήλατο που δεν είχε καν κλαπεί.
Ο Χάιλι επανειλημμένα έχει ζητήσει αναστολή.
Όμως, όταν αφαιρείς μια ζωή,
θα έπρεπε να παραμείνεις στη φυλακή για την υπόλοιπη ζωή σου.
Στην τελευταία ακρόαση αναστολής μέσω βίντεο,
ο Χάιλι είπε ότι νιώθει πως είναι γυναίκα
και ότι ίσως από κει πήγαζαν ο θυμός και η οργή του.
Είναι δύσκολο να πεις τι νιώθεις γι' αυτό.
Συμπάσχω γενικώς με τα άτομα που νιώθουν έτσι.
Αλλά σκότωσε κάποιον με βίαιο τρόπο.
Αυτό δεν θα εξαφανιστεί επειδή άλλαξες το όνομά σου.
ΠΟΛΙΤΕΙΑΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΜΟΝΤΑΝΑ, ΜΟΝΤΑΝΑ
Πολλά άλλα συμβάλλουν στη συμπεριφορά της Έζντεθ
πέραν της ταυτότητας του φύλου της.
Αυτό παρέχει πλαίσιο για κάποια πράγματα που περνούσε
και τα οποία τη δυσκόλευαν.
Αλλά η πλειοψηφία των ανθρώπων με θέματα ταυτότητας φύλου
δεν διαπράττουν φόνο.
Με λένε Λόρα Κιρς. Είμαι εγκληματολόγος ψυχολόγος στη Μοντάνα.
Κυρίως αξιολογώ κατηγορούμενους για το δικαστικό σύστημα της Μοντάνα.
Η ΛΟΡΑ ΚΙΡΣ ΕΧΕΙ ΕΞΕΤΑΣΕΙ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΧΑΪΛΙ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΤΗΣ
ΠΡΙΝ ΤΗ ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΗΣ
Είναι δύσκολο να αναλύσει κανείς την ανθρώπινη συμπεριφορά.
Το γιατί κάποιος κάνει οτιδήποτε είναι μια αλληλεπίδραση πολλών μεταβλητών
που είναι εσωτερικές σε ατομικό επίπεδο και εξωτερικές ως μια κατάσταση.
Πιστεύω πως ένα βασικό κίνητρο για τη συμπεριφορά της εκείνη την εποχή
μοιάζει να ήταν ο θυμός, η χρήση ουσιών
και η αντικοινωνική ιδιοσυγκρασία.
Οφείλεται κάτι απ' αυτά στην ταυτότητα φύλου της; Πιθανώς.
Αλλά το να συνδεθεί άμεσα η ταυτότητά της με τον φόνο
θα ήταν κάτι άκρως αδύνατο, κατ' εμέ.
Με βάση τις πληροφορίες που διάβασα,
φαίνεται ότι είχε μια αρκετά αντικοινωνική και παραβατική παιδική ηλικία.
Όταν πρόκειται για ένα άτομο
που εξαρχής δεν έχει ιδιαίτερα μεγάλη ικανότητα ρύθμισης συναισθημάτων
και που μεγαλώνει σε ένα περιβάλλον όπου δεν έχει την επιπλέον βοήθεια
που χρειάζεται γι' αυτό,
αυτό σαφώς θα μπορούσε να οδηγήσει στη χρήση βίας
ως μέσο επίλυσης προβλημάτων ή ως μέσο έκφρασης.
Αλλά δεν θεωρώ ότι αποτελεί δικαιολογία ή αιτιολόγηση για τη συμπεριφορά της.
ΛΟΡΑ ΚΙΡΣ
Από τότε που είπα ότι είμαι διεμφυλική, είμαι πιο ευτυχισμένη από ποτέ.
Μου έδωσε μια σωματική μαστούρα
που δεν συγκρίνεται με οτιδήποτε έχω κάνει παλιά.
Αυτό που με έκανε να αποφασίσω για να αντιμετωπίσω το πρόβλημά μου
ήταν η ανάμνηση της ικανοποίησης
και της αίσθησης ελευθερίας που είχα
κάθε φορά που ήμουν στο υπόγειο φορώντας φόρεμα και ψηλοτάκουνα.
Αποφάσισα ότι πλέον δεν με νοιάζει τι σκέφτεται ο κόσμος.
Όμως, χρειάστηκε να πεθάνει ένας άνθρωπος
και να σταλώ στη φυλακή για το υπόλοιπο της ζωής μου σχεδόν,
ώστε να συνειδητοποιήσω ότι έτσι όπως αντιμετώπιζα τον κόσμο,
δεν είχα τη ζωή που θα έπρεπε να έχω ζήσει.
Η ζωή μου έπρεπε να ήταν πολύ καλύτερη.
Ένα από τα χαρακτηριστικά
που συνάδει αρκετά με αντικοινωνική προσωπικότητα
είναι ο εγωκεντρισμός ή η εγωπάθεια.
Σε όλο το υλικό, μου έκανε εντύπωση
το ότι ήταν πολύ εγωκεντρική.
Είναι πιθανό
πολλές συμπεριφορές της να υπαγορεύτηκαν από αντικοινωνικά χαρακτηριστικά.
Είναι εντυπωσιακό το πόσο εστιάζει στον εαυτό της
και πόσο λίγα έχει πει για το θύμα και για την οικογένεια του θύματος.
Αν η Έζντεθ θέλει στο μέλλον μια καλύτερη ευκαιρία να πάρει αναστολή,
πρέπει να δείξει ειλικρινή μεταμέλεια για ό,τι έκανε.
Συνεπώς, ένα μέρος της πορείας της
θα έπρεπε να περιλαμβάνει το να αναλογιστεί
τι αντίκτυπο είχαν οι πράξεις της στην οικογένεια του θύματος,
στις μικρές κόρες του
που αντιμετώπισαν σημαντικά εμπόδια μεγαλώνοντας χωρίς πατέρα.
Δεν είναι απολύτως σαφές απ' όσα έχω δει και ακούσει
ότι το αναγνωρίζει και ότι κατανοεί
πως ήταν σημαντικός παράγοντας στα δύσκολα παιδικά τους χρόνια.
ΜΠΙΛΙΝΓΚΣ, ΜΟΝΤΑΝΑ
Έχω μερικές φωτογραφίες του αδερφού μου, Πολ Χάρις.
Κάποιες απ' αυτές η ανιψιά μου, η Μάντισον, δεν τις έχει δει.
Όταν πέθανε ο Πολ,
δεν ξέραμε τι θα γινόταν με τα κορίτσια.
Ήμουν ανύπαντρη μητέρα ενός πεντάχρονου και δεν ήμουν σίγουρη
αν μπορώ να αναλάβω δύο μωρά, ξαφνικά να έχω τρία παιδιά,
να είμαι ανύπαντρη μητέρα. Τώρα σκέφτομαι ότι έπρεπε να είχα βρει τρόπο.
ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΠΟΛ ΧΑΡΙΣ,
Η ΚΟΠΕΛΑ ΤΟΥ ΔΥΣΚΟΛΕΥΤΗΚΕ ΝΑ ΤΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΙ
ΟΙ ΔΥΟ ΑΝΗΛΙΚΕΣ ΚΟΡΕΣ ΤΟΥΣ ΤΕΘΗΚΑΝ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ
ΕΩΣ ΟΤΟΥ ΣΥΓΓΕΝΕΙΣ ΗΤΑΝ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ ΦΡΟΝΤΙΔΑ
Αυτή είναι η πρώτη φωτογραφία σας που είδα, κορίτσια.
Είστε μια σταλιά. Δεν ξέρω καν ποια είναι ποια. Εσύ ξέρεις;
Αυτή είναι η Μπριάνα. Έχει σκούρο μαλλί.
Αφού πέθανε ο μπαμπάς μου, η μαμά μου μια ήταν παρούσα, μια όχι.
Με τη δίδυμη αδελφή μου επί χρόνια μπαινοβγαίναμε σε ανάδοχες οικογένειες.
Λόγω της πράξης του Μάικλ Χάιλι, περιβαλλόμουν από χρήση ναρκωτικών,
κακοποίηση, αμέλεια, τα βίωσα όλα αυτά ως παιδί.
Συνεχώς σκεφτόμουν ότι θα έδινα τα πάντα για να έχω μια κανονική οικογένεια.
Με θυμώνει το ότι δεν είχαμε αυτήν την ευκαιρία
λόγω της επιλογής κάποιου άλλου.
Ξεκάθαρα θεωρώ πως αν ήταν εδώ,
τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά.
Αλλά είμαι ευγνώμων για την οικογένεια που έχουμε,
ότι ανέλαβαν ευθύνη και βοήθησαν επειδή...
μέσα σε όλα όσα τραβήξαμε ως παιδιά...
νομίζω ότι βγήκαμε μια χαρά.
Δεν με νοιάζει αν ο Μάικλ Χάιλι έχει αλλάξει ή όχι.
Αν έπασχε από κάποια ψυχική ασθένεια ή είχε θέμα με ναρκωτικά.
Δεν υπάρχει δικαιολογία που σκότωσε τον πατέρα μου.
Η ΜΑΝΤΙ ΠΑΡΑΒΡΕΘΗΚΕ ΚΑΙ ΜΙΛΗΣΕ ΣΕ ΑΡΚΕΤΕΣ ΑΚΡΟΑΣΕΙΣ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ ΤΗΣ ΧΑΪΛΙ
Δεν με άφησαν να μιλήσω για πολύ.
Απλώς ρώτησαν γιατί θεωρώ ότι δεν πρέπει να αφεθεί ελεύθερος νωρίτερα.
Απάντησα "Επειδή στέρησε τον μπαμπά μου από την οικογένειά μας".
Πιστεύω ότι πρέπει να εκτίσει την ποινή που του επιβλήθηκε για φόνο.
Σε όλες τις μελλοντικές ακροάσεις,
θα καταθέσω ότι ο Μάικλ Χάιλι δεν πρέπει να αφεθεί νωρίτερα.
ΓΟΥΟΤΦΟΡΝΤ ΣΙΤΙ, ΒΟΡΕΙΑ ΝΤΑΚΟΤΑ
Είναι απαίσιο συναίσθημα.
Σε παίρνουν και σου λένε ότι ο γιος σου πέθανε.
Ο φόβος κάθε μητέρας είναι να χάσει τα παιδιά της.
Όμως, έχω συγχωρέσει τον Χάιλι.
Αυτά τα πράγματα δεν μπορείς να τα κρατάς μέσα σου
γιατί πληγώνουν κυρίως εσένα.
Είμαι η Σέριλ, η μητέρα του Πολ Χάρις.
Στο μυαλό μου συχνά παίζεται το σενάριο
"Κι αν ο Πολ δεν είχε πάρει το ποδήλατό;"
Θα ήταν ακόμα εδώ;
Αν δεν ήταν εκείνο το πραγματάκι.
Υπάρχουν όλες αυτές οι παράμετροι
που μπορούμε να συνυπολογίσουμε για να βγάλουμε νόημα από ένα συμβάν.
Πιστέψτε με, όμως, έχω αναλογιστεί χιλιάδες απ' αυτές.
Δεν βοηθούν.
Τίποτα που θα μπορούσα να πω ή να κάνω δεν θα ξαναφέρει πίσω τον γιο μου.
Τίποτα.
Έτσι, αποφάσισα να τον συγχωρήσω.
Ήθελα να του δώσω μια ευκαιρία να αλλάξει.
ΣΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΕΠΙΜΕΤΡΗΣΗ ΠΟΙΝΗΣ,
Η ΣΕΡΙΛ ΖΗΤΗΣΕ ΤΗ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΑ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΧΑΪΛΙ
Ζήτησα να μειωθεί η ποινή του Μάικλ.
Δεν ήθελα να τιμωρηθεί,
να τον αφήσουν για πάντα κλειδωμένο σε μια γωνία.
Ρώτησα αν θα πάρει κάποια εκπαίδευση.
Προσπαθούσα να βρω κάτι θετικό στο γεγονός ότι έχει φυλακιστεί.
Το να παρακολουθήσει κάποια μαθήματα...
Κάποιο που θα τον βοηθούσε.
Χαίρομαι που ο Μάικλ Χάιλι αλλάζει.
Μαθαίνει με τον δύσκολο τρόπο.
Αλλά αρχίζει να αποδέχεται ότι είναι διεμφυλικός.
Νομίζω ότι είναι δύσκολο γι' αυτόν
να είναι στη φυλακή, όσο προσπαθεί να αλλάξει και να βρει απαντήσεις.
Ελπίζω να βγει από τη φυλακή
και να ζήσει μια ζωή που αξίζει σε όλους.
Θα ήθελα να του συμβεί ό,τι καλύτερο γίνεται,
αλλά κι αυτός πρέπει να κάνει κάτι.
ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΕΙΑΣ ΜΟΝΤΑΝΑ
Όλα όσα έχω κάνει τα τελευταία 13 χρόνια
αποσκοπούσαν στο να βελτιωθώ, όμως είναι κάτι που ακόμα το δουλεύω.
Κακώς έβαλα το θύμα μου
στη θέση του να γίνει θύμα.
Αλλά πάντα σκέφτομαι τη μητέρα του και τα παιδιά του.
Σίγουρα σημαίνει πολλά για μένα που άκουσα ότι εκείνη με έχει συγχωρέσει.
Μόνο μια δυνατή γυναίκα θα μπορούσε να το πει αυτό.
ΤΕΣΣΕΡΙΣ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ,
Η ΕΖΝΤΕΘ ΧΑΪΛΙ ΔΕΧΘΗΚΕ ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙ ΣΕ ΕΠΙΠΛΕΟΝ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ
Για να συμφιλιωθώ με ό,τι έκανα
την παραμονή της Ημέρας των Ευχαριστιών το 1999 χρειάστηκα πολύ χρόνο.
Αλλά πλέον δεν είμαι αυτό το άτομο.
Η φυλομετάβαση με βοήθησε να επιμείνω στην προσπάθεια αναμόρφωσης
γιατί μου δίνει κάτι για το οποίο να πασχίζω.
Απέχω μόλις λίγα βήματα από το να γίνω το άτομο που πάντα ήθελα να είμαι.
Είμαι γυναίκα παγιδευμένη στο σώμα ενός άντρα.
Δεν είμαι αυτός ο Μάικλ Χάιλι.
Με λένε Έζντεθ.
Ο Χάιλι επανειλημμένα έχει ζητήσει αναστολή.
αλλά όταν αφαιρείς μια ζωή,
θα έπρεπε να παραμείνεις στη φυλακή για την υπόλοιπη ζωή σου.
Όταν μας είπαν σε τι θέλει να αλλάξει το όνομά του,
ζήτησα από την κυρία στο τηλέφωνο να μου το πει γράμμα γράμμα.
Ήταν Ε-Ζ-Ν-Τ-Ε-Θ. Αυτό ακούγεται ως "Εύκολος θάνατος".
Σοκαρίστηκα.
Είναι ένα χαστούκι προς την οικογένεια το θύματος
να επιλέξει ένα όνομα που ακούγεται έτσι.
Λυπάμαι που το βλέπει έτσι.
Ειλικρινά ελπίζω ότι θα φανεί αρκετά ανοιχτόμυαλη
και να μου δώσει ευκαιρία να αποδείξω
ότι δεν το εννοούσα ως χαστούκι προς οποιονδήποτε στην οικογένειά της.
Το όνομα που σκέφτηκα
ήταν ένας φανταστικός χαρακτήρας σε ένα παιχνίδι ρόλων
ο οποίος είχε...
χαρακτηριστικά που εκτιμούσα.
Πάντα προσπαθούσε να διαχειριστεί τις καταστάσεις με επικοινωνιακό τρόπο.
Και πάντα προσπαθούσε να βρει ισορροπία.
Δεν είχα σκοπό να σημαίνει κάτι
για κανέναν άλλον εκτός από μένα.
Αυτό που διαφαίνεται σε όλα όσα διάβασα και είδα για την Έζντεθ
είναι ότι έχει κάμποσα αντικοινωνικά χαρακτηριστικά.
Ένα από τα χαρακτηριστικά που συνάδει με την αντικοινωνική προσωπικότητα
είναι ο εγωκεντρισμός ή η εγωπάθεια.
Είναι εντυπωσιακό
το πόσο λίγα έχει πει για το θύμα και για την οικογένεια του θύματος.
Απ' όσα έχω δει και ακούσει, δεν είναι απολύτως σαφές
ότι το αναγνωρίζει και ότι κατανοεί
πως ήταν σημαντικός παράγοντας στα δύσκολα παιδικά χρόνια των κορών του.
Πώς λες ότι λυπάσαι
που στέρησες από κάποιον το αγαπημένο του πρόσωπο;
Πώς λες ότι λυπάσαι;
Ίσως αυτό που πρέπει να κάνω
είναι να μάθω κάποιες φανταχτερές λέξεις που να δέχεται ο κόσμος.
Μετανιώνω για το ότι χρειάστηκε να μεγαλώσουν χωρίς τον μπαμπά τους.
Για μένα, όμως, οι πράξεις είναι σημαντικότερες από τα λόγια.
Πριν από 25 χρόνια, ήμουν ένας μεθύστακας ναρκομανής βλάκας.
Όλα είχαν να κάνουν μ' εμένα.
Δεν είμαι πια αυτό το άτομο.
Οι πράξεις σου πρέπει να αποδεικνύουν
ότι έχεις μάθει, ότι προσπαθείς να αλλάξεις.
Θα ήθελα η οικογένεια του θύματός μου
να βρει γαλήνη παρά τη θηριωδία που προκάλεσα.
Θέλω οι λίγοι συγγενείς που απέμειναν στη δική μου οικογένεια
να βρουν γαλήνη απ' αυτήν τη ανοησία.
Κανείς άλλος δεν θα τη βρει αν δεν τη βρω πρώτα εγώ.
Και κάνω ό,τι μπορώ.
Αυτό θέλω να δείχνουν οι πράξεις μου.
Υποτιτλισμός: Λιουμπίνκα Δημητρόβα