Το "Και αν;" είναι μια καθημερινή ερώτηση.
Και αν δεν είχα πάει εκεί; Και αν δεν τον είχα σκοτώσει;
Και αν δεν είχα πυροβολήσει;
ΟΔΟΣ ΜΟΚΙΝΜΠΕΡΝΤ
Βασανίζεσαι με αυτές τις ερωτήσεις.
Όλη σου η ζωή είναι έτσι εδώ μέσα. Περισυλλογή και...
Και να σκέφτεσαι όσα συμβαίνουν,
όσα δεν συνέβησαν και όσα εύχεσαι να συνεχίζονταν.
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΘΑΝΑΤΙΚΗΣ ΠΟΙΝΗΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ ΤΟ 1976
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ 8.000 ΑΤΟΜΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΑΝ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΠΟΙΝΙΤΗ 01306201
Με λένε Τζάστιν Γουάιλι Ντίκενς.
Καταδικάστηκα για ειδεχθή φόνο και ληστεία με ανθρωποκτονία
και μου επιβλήθηκε η θανατική ποινή.
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Φτάνοντας εκεί, πυροβόλησα μία φορά
κι όταν πλησίασα, έριξα άλλη μία.
Πυροβολήθηκε στο μάγουλο και η σφαίρα καρφώθηκε στο σαγόνι.
Τον οδήγησα πίσω από ένα γραφείο και τον μαχαίρωσα περίπου 25 φορές.
Δεν το πίστευα. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι είχα σκοτώσει κάποιον.
Δεν νιώθω άσχημα γι' αυτό.
Άρχισα να τον μαχαιρώνω, να μαχαιρώνω τον τύπο στον καναπέ.
ΚΟΣΜΗΜΑΤΟΠΩΛΕΙΟ ΜΟΚΙΝΜΠΕΡΝΤ
ΜΟΝΑΔΑ ΤΖΕΪΜΣ Β. ΟΛΡΕΝΤ ΑΪΟΒΑ ΠΑΡΚ, ΤΕΞΑΣ
ΤΟ 1995, Ο ΤΖΑΣΤΙΝ ΝΤΙΚΕΝΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ ΓΙΑ ΦΟΝΟ
ΠΟΥ ΔΙΕΠΡΑΞΕ ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΜΟΛΙΣ 17 ΧΡΟΝΩΝ
ΔΕΝ ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΝΟ
ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕ ΟΤΙ Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΤΟΣΟ ΑΠΛΗ
Γεννήθηκα στο Αμαρίλο του Τέξας, τον Ιούλιο του 1976.
Γεννήθηκα πρόωρος δύο μήνες, επειδή η μάνα μου έκανε χρήση κοκαΐνης.
Ήταν ένας διαρκής αγώνας,
αλλά οι γονείς μου έμειναν μαζί ως τα 13 μου.
Μετά χώρισαν οριστικά και έπειτα...
ξέρεις, ήταν δύσκολα τα πράγματα.
Ήμουν στους δρόμους με τη μάνα μου.
Ήταν μια άστεγη ναρκομανής
που έκανε μικροκλοπές σε μαγαζιά.
Παίρναμε ναρκωτικά μαζί, πηγαίναμε φυλακή μαζί
και βγαίναμε με εγγύηση ξανά και ξανά.
Ο Ντάλας Μουρ ήταν ένας τατουατζής
και πολύ γοητευτικός τύπος, ετοιμόλογος, άνετος,
και τους βοηθούσε όλους όσο μπορούσε.
Καθώς ήμουν χαμένος κι έψαχνα μια πατρική φιγούρα,
με προσέλκυσε και μου έκανε κάτι σαν πλύση εγκεφάλου.
Η Μάρθα ήταν η μνηστή του Ντάλας.
Αν δεν ήταν τόσο εθισμένοι στα ναρκωτικά,
θα ήταν πολύ καλοί φίλοι.
Γνώρισα τον Ντάλας και τη Μάρθα όταν ήμουν 15 χρονών.
Εγώ και οι φίλοι μου είχαμε κλέψει χόρτο.
Πήγα στο σπίτι του Ντάλας Μουρ, να δω αν ήθελε να το αγοράσει.
Έκαναν πάρτι με κοκαΐνη.
Όλοι έκαναν ενέσεις κοκαΐνης.
Του είπα ότι δεν ήθελα, επειδή η μητέρα μου ήταν εθισμένη
και είχα δει τι κάνουν οι βελόνες στους ανθρώπους.
Αλλά είπε ότι ήταν κάτι νοητικό, όχι σωματικό,
και τελικά με έπεισε να σνιφάρω κοκαΐνη.
Μετά από δυο μέρες που καθόμασταν και πίναμε συνεχώς,
τελικά με κατάφερε να κάνω ένεση κοκαΐνης.
Και μετά την ένεση, δεν σνίφαρα ποτέ ξανά.
Είχα χαθεί.
ΜΑΡΤΙΟΣ 1994
Όταν ήμουν 17, διασκεδάζαμε περίπου μια βδομάδα συνεχόμενα.
Και ο Ντάλας λιποθύμησε.
Αποκοιμήθηκε στο κρεβάτι
και η Μάρθα έψαξε την τσέπη του και πήρε μια ουγγιά κοκαΐνη.
Και χρησιμοποίησε μόνη της πολλή.
Και πριν ξημερώσει, την είχε πιάσει πανικός.
Ζήτησε από εμένα και τον φίλο μου, τον Κρεγκ Πενέλ, να την πάμε με το αμάξι
για να την πουλήσει και να βρει τα λεφτά για τον Ντάλας, πριν αυτός ξυπνήσει.
Όταν είσαι εθισμένος, μόνο τα ναρκωτικά σκέφτεσαι.
Οι συνέπειες όσων κάνεις δεν υπάρχουν,
δεν τις σκέφτεσαι.
Δεν πουλήσαμε τίποτα.
Καταλήξαμε να πάρουμε εμείς όλη την κοκαΐνη.
Και στην τελευταία μας στάση, πριν αφήσουμε τη Μάρθα,
μάθαμε ότι ο Ντάλας Μουρ μάς κυνηγούσε με ένα πιστόλι.
Όταν με βρήκε ο Ντάλας, ήταν δύο το πρωί.
Κοιμόμουν στον καναπέ του Κρεγκ.
Ξύπνησα με ένα μαχαίρι στον λαιμό μου.
Ένα πρεζόνι της περιοχής, ο Έντι Ράμος, ήταν μαζί του.
Και έλεγαν ότι θα με σκότωναν.
Μπήκε ο Κρεγκ και ο Ντάλας άρχισε να μας δέρνει
και να μας απειλεί με ένα πιστόλι.
Μετά μας είπε να τον ακολουθήσουμε στο σπίτι του.
Πήγαμε εκεί και κατηγόρησε εμένα για τα πάντα.
Μου είπε να πάω τη Μάρθα στη λεωφόρο Αμαρίλο
και να κάνω τον νταβατζή της για να μαζέψει τα λεφτά.
Αλλά όταν συμφώνησα...
μου έσπασε τη μύτη και παραλίγο να με ρίξει αναίσθητο.
"Θα επέτρεπες στη Μάρθα να πουλάει τον εαυτό της;" Και μου είπε ότι θα έβρισκα εγώ τα λεφτά του.
Μου έδειξε μια μάσκα του σκι που κρεμόταν στον τοίχο.
Όταν έχει μπλεξίματα, τα κανονίζει με μια μάσκα του σκι,
και είπε: "Περιμένω να κάνεις κι εσύ το ίδιο.
Δεν με νοιάζει τι θα κάνεις.
Θα μου φέρεις τα λεφτά μου".
Εγώ και ο Κρεγκ φύγαμε με το φορτηγάκι του Κρεγκ.
Το μόνο μέρος όπου ήξερα ότι θα έβρισκα όπλο ήταν το σπίτι του προπάππου μου,
μακριά στην εξοχή.
Γυρίσαμε στην πόλη και του έλεγα να σταματήσει εδώ ή εκεί.
Προσπαθούσαμε να βρούμε τι θα κάνουμε.
Είπε: "Ξέρω ένα μέρος κοντά στο σπίτι των παππούδων μου".
Έτσι οδηγήσαμε ως την άλλη άκρη του Αμαρίλο.
ΟΔΟΣ ΛΟΜΕΤΑ ΟΔΟΣ ΜΟΚΙΝΜΠΕΡΝΤ
Και φτάσαμε στο κοσμηματοπωλείο και ενεχυροδανειστήριο της Μόκινμπερντ.
ΣΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ Ο ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΤΖΙΜ ΤΖΕΪΚΟΜΠΣ
ΚΑΙ Ο ΠΕΛΑΤΗΣ ΦΡΑΝΣΙΣ "ΑΛΕΝ" ΚΑΡΤΕΡ
ΕΚΛΕΚΤΑ ΚΟΣΜΗΜΑΤΑ
Τώρα που το σκέφτομαι,
δεν μπορούσα να προβλέψω τι θα γινόταν,
αλλά είχα κακό προαίσθημα όλη την ημέρα.
Ο λόγος που το έκανα
ήταν επειδή φοβόμουν πιο πολύ τον Ντάλας παρά τις συνέπειες του νόμου.
Πήγα στην πόρτα, που είχε κλειδαριά με κουμπί.
ΚΛΗΣΗ
Με είδαν εκεί μέσα και μου άνοιξαν.
Είπα ότι παντρευόμουν και ήθελα να δοκιμάσω ένα δαχτυλίδι.
Και όταν μου γύρισαν την πλάτη τους,
έβγαλα το όπλο και το όπλισα.
Τους είπα να πέσουν κάτω και ότι δεν κάνω πλάκα, θα τους σκοτώσω.
Εκεί που ξάπλωσε ο κ. Τζέικομπς δεν τον έβλεπα.
Και ο κύριος Κάρτερ ξάπλωσε ανάμεσα στους δυο πάγκους, κοιτώντας εμένα,
κάπου δυο μέτρα μακριά μου.
Πάγωσα.
Ήμουν έξω από το στοιχείο μου.
Έπρεπε να τους πω να σηκώσουν τα χέρια, να μου δώσουν λεφτά
και να φύγω, αλλά αυτό το λέω τώρα.
Και ξαφνικά, ο κύριος Κάρτερ με έσπρωξε με τον ώμο του.
Και με έριξε κάτω.
Ήταν ένα αστραπιαίο χτύπημα.
Δεν είχε πει λέξη.
Με έριξε στον τοίχο.
Κι εγώ ανασηκώθηκα κι έριξα μια σφαίρα
που τον βρήκε στον κορμό.
Γλίστρησα στον τοίχο και έπεσα, με το πιστόλι υψωμένο στον αέρα.
Έπιασε την κάννη ενώ έγερνε πάνω μου,
τράβηξε το όπλο προς τα πάνω, η σφαίρα πέρασε από το χέρι του
και τον χτύπησε στο μέτωπο.
Κι εγώ σκέφτηκα: "Ωχ, όχι".
Ο κύριος Τζέικομπς το έσκασε από την πλαϊνή πόρτα.
Κι εγώ πήγα να φύγω από μπροστά.
Έριξα τις δύο τελευταίες σφαίρες στην κλειδαριά
και αστόχησα.
Άρχισα να τη χτυπάω και να την κλοτσάω.
Δεν μπορούσα να βγω.
Έτσι, βγήκα από την πίσω πόρτα.
ΚΟΣΜΗΜΑΤΟΠΩΛΕΙΟ & ΕΝΕΧΥΡΟΔΑΝΕΙΣΤΗΡΙΟ
Κοίταξα αριστερά και ο Κρεγκ έφευγε χωρίς εμένα.
Κοιταχτήκαμε στα μάτια και συνέχισε να φεύγει.
Σκέφτηκα ότι έτσι γινόταν πάντα στη ζωή μου.
Οπότε έφυγα τρέχοντας.
Σκέφτηκα...
Δεν το πιστεύω ότι σκότωσα κάποιον.
Αυτή η σκέψη ερχόταν στο μυαλό μου ξανά και ξανά.
Δεν σκέφτηκα: "Θα τη γλιτώσω;"
Τίποτα. Ήμουν αποσβολωμένος.
ΤΡΕΙΣ ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΛΗΣΤΕΙΑ
Ο ΤΖΑΣΤΙΝ ΝΤΙΚΕΝΣ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
Μπορείς να δηλώσεις ποιος είσαι;
Είμαστε οι αρχιφύλακες Κάμπος και Μοντάνο.
-Ποιο είναι το πλήρες όνομά σου; -Τζάστιν Γουάιλι Ντίκενς.
Εντάξει.
Είπαν: "Κύριε, ξέρουμε τι συνέβη.
Ο συνεργός σου ο Κρεγκ Πενέλ είναι εδώ.
Μας τα είπε όλα".
Κρέμασα το κεφάλι, έκλαψα και είπα: "Συγγνώμη.
Δεν ήθελα να σκοτώσω κανέναν.
Δεν ήθελα να σκοτώσω κανέναν" και δεν είπα τίποτε άλλο.
Ξεκινάς από την αρχή; Αν ήταν σχεδιασμένο, θα μας το έλεγες;
Δεν ήταν σχεδιασμένο.
Δεν ήξερα ότι υπήρχε θανατική ποινή,
αλλά ήξερα ότι... είχα μπλέξει άσχημα.
ΑΜΑΡΙΛΟ, ΤΕΞΑΣ
ΣΤΗ ΔΙΚΗ, Ο ΚΑΤΗΓΟΡΟΣ ΤΖΕΪΜΣ ΦΑΡΕΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕ ΣΤΟΥΣ ΕΝΟΡΚΟΥΣ
ΜΙΑ ΠΟΛΥ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΕΚΔΟΧΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ
ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΚΟΜΗΤΕΙΑΣ ΡΑΝΤΑΛ
ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΦΑΡΕΝ
Η ληστεία και ο φόνος στο κοσμηματοπωλείο Μόκινμπερντ
συνέβησαν στις 12 Μαρτίου 1994.
Ήταν η πρώτη μου μεγάλη υπόθεση αφότου έγινα εισαγγελέας.
Ο Τζάστιν Γουάιλι Ντίκενς ήταν ασταθές άτομο.
Νομίζω ότι έπασχε από ναπολεόντειο σύμπλεγμα.
Ήξερε ότι δεν είναι μεγαλόσωμος τύπος.
Και το αναπλήρωνε περπατώντας αγέρωχα και προσπαθώντας να δείξει
ότι ήταν μεγάλος, ζόρικος, επικίνδυνος τύπος.
Όσο για την... εκλογίκευσή του,
δικαιολόγησε τη ληστεία λέγοντας ότι φοβόταν τον Ντάλας Μουρ.
Νομίζω ότι ισχύει στα περισσότερα ψέματα.
Αν περιέχουν και λίγη αλήθεια, γίνονται πιο πιστευτά.
Νομίζω ότι πιο πολύ ταπεινώθηκε παρά ότι χτυπήθηκε άσχημα.
Νομίζω ότι ήταν έξαλλος
όταν ταπεινώθηκε μπροστά σε τόσο κόσμο που τον ήξερε,
γιατί αυτό που τον κινούσε ήταν να πείσει τους πάντες ότι...
"Μπορεί να μην είμαι μεγαλόσωμος, αλλά είμαι επικίνδυνος.
Μην τα βάζετε μαζί μου".
Πιστεύω, και το έδειξαν και τα στοιχεία,
ότι ακριβώς αυτό συνέβη στη ληστεία του κοσμηματοπωλείου.
Ο Φράνσις Άλεν Κάρτερ προσπάθησε να τον πλησιάσει
και να τον πείσει να εγκαταλείψει την απόπειρα ληστείας.
"Άσε κάτω το όπλο, μην το κάνεις. Θα καταστρέψεις τη ζωή σου.
Ας το συζητήσουμε. Δεν θέλεις να το κάνεις αυτό".
Ο Ντίκενς αντέδρασε όπως πάντα. Βίαια.
Πυροβόλησε και σκότωσε τον Φράνσις Άλεν Κάρτερ.
Εν μέρει η υπεράσπιση του Ντίκενς ήταν ότι ο Φράνσις Άλεν Κάρτερ
προκάλεσε τη χρήση του όπλου.
Είναι ένα από τα ερωτήματα που πρέπει να απαντήσουν οι ένορκοι.
Αν το θύμα προκάλεσε τις ενέργειες του κατηγορούμενου ή όχι.
Αν η απάντηση είναι θετική,
τότε, βάσει νόμου, η θανατική ποινή αποκλείεται.
Αποκλείεται να πάλευε έτσι ενώ είχε πυροβοληθεί.
Θα ήταν αδύνατο να συμβούν όσα περιέγραψε
και να μην είναι γεμάτος αίματα.
Τα εγκληματολογικά στοιχεία δείχνουν ότι ήταν σε αρκετή απόσταση
από τον Φράνσις Άλεν Κάρτερ κατά τους πυροβολισμούς.
Δεν νομίζω ότι ο Τζέικομπς είδε κάποια πάλη.
Νομίζω ότι υπέθεσε πως αυτό θα συνέβαινε.
Μόλις σηκώθηκε από το πάτωμα,
το μόνο που σκεφτόταν ήταν να βγει έξω.
Αυτό έκανε τον Ντίκενς να πανικοβληθεί και να αρχίσει να πυροβολεί.
Όχι μια επίθεση από τον Φράνσις Άλεν Κάρτερ.
Άξιζε στον Τζάστιν Γουάιλι Ντίκενς η ποινή που έλαβε από τους ενόρκους.
Του άξιζε η θανατική ποινή λόγω του ποιος ήταν
και λόγω όσων έκανε, αλλά και λόγω του θύματος
που αυτός επέλεξε να πάρει μακριά μας.
Ο Φράνσις Άλεν Κάρτερ ήταν ένας από τους πιο εξαιρετικούς ανθρώπους
που γνώρισα ποτέ, και ο Ντίκενς μάς το στέρησε αυτό.
ΚΛΕΪΤΟΝ, ΝΕΟ ΜΕΞΙΚΟ
Είμαι η Μπάρμπαλι Μπλερ.
Δίδασκα μαζί με τον Άλεν από το 1974 μέχρι τον θάνατό του το 1994.
Κι εγώ είμαι η Κιμ Λιάλ.
Ήμουν στο τμήμα Αγγλικών του κυρίου Κάρτερ.
Και πλέον διδάσκω εγώ στην ίδια τάξη
όπου μου δίδασκε Αγγλικά ο κύριος Κάρτερ.
Ο Άλεν ήταν ένας περίπλοκος,
δυναμικός, ενδιαφέρων, αντιφατικός
άντρας που σε σάστιζε, ο οποίος αγαπούσε τα παιδιά.
Φαίνεται τόσο νέος.
-Ήταν. -Ήταν.
Ήταν 50 ετών, αλλά δεν φερόταν σαν πενηντάρης.
ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΛΕΝ ΚΑΡΤΕΡ
Τα παιδιά που βοηθούσε πιο πολύ ήταν αυτά που περνούσαν απαρατήρητα.
Δεν υπήρχαν απαρατήρητα για τον Άλεν.
Αυτά που ίσως να μην τα κατάφερναν, θα τα κατάφερναν χάρη στον Άλεν Κάρτερ.
Πάντα αναγνώριζε τους περιθωριακούς.
Δεν άφηνε σε κανένα παιδί να αποτύχει. ΚΟΣΜΗΜΑΤΟΠΩΛΕΙΟ & ΕΝΕΧΥΡΟΔΑΝΕΙΣΤΗΡΙΟ ΜΟΚΙΝΜΠΕΡΝΤ
Το βράδυ που το πρωτοακούσαμε,
κανείς δεν είχε ιδέα για τη ληστεία
ή ότι τον είχαν πυροβολήσει.
Ξέραμε μόνο ότι ήταν νεκρός.
ΛΥΚΕΙΟ ΚΛΕΪΤΟΝ
Αλλά την επόμενη μέρα στο σχολείο, αρχίσαμε να μαθαίνουμε λεπτομέρειες.
Έτσι μας θυμάμαι όλους τους καθηγητές, στην αίθουσα των καθηγητών,
να συζητάμε πώς θα είχε αντιδράσει ο Άλεν.
Τι θα έκανε ο Άλεν σε μια ένοπλη ληστεία;
Εσύ τι θα έκανες; Εγώ τι θα έκανα;
Κανείς μας δεν φανταζόταν τον Άλεν να παλεύει με κάποιον που οπλοφορούσε.
Δυνατός, δυναμικός, όλα αυτά ισχύουν,
αλλά δεν φαντάζομαι τον Άλεν να ορμά σε έναν ένοπλο.
Δεν ήταν στον χαρακτήρα του, στη φύση του.
Δεν θα φερόταν έτσι. Αλλά τον φαντάζομαι να μιλάει
με όλη τη δύναμη, το σφρίγος και τον δυναμισμό που διέθετε,
προσπαθώντας να κάνει αυτόν τον νεαρό, όποιος κι αν ήταν,
να καταλάβει τι έκανε.
Ότι αυτό δεν είναι αποδεκτό, δεν είναι σωστό.
Και ο Άλεν θα περίμενε ότι το παιδί θα συμμορφωνόταν,
θα καταλάβαινε, θα το έβλεπε,
αλλά φυσικά, δεν έγιναν έτσι τα πράγματα.
Η ΕΚΔΟΧΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΠΟΥ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΕ Ο ΚΑΤΗΓΟΡΟΣ ΦΑΡΕΝ
ΕΜΦΑΝΙΖΕ ΤΟΝ ΝΤΙΚΕΝΣ ΩΣ ΠΡΟΘΥΜΟ ΚΑΙ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟ ΕΚΤΕΛΕΣΤΗ
Η ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ΤΟ ΑΝΤΙΘΕΤΟ
ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΗΤΑΝ Ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΝΑ ΑΠΟΦΥΓΕΙ ΤΗ ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ
ΑΝΟΙΚΤΑ
Λέγομαι Ρας Μπέιλι.
Ήμουν ο επικεφαλής δικηγόρος στη δίκη του Τζάστιν Γουάιλι Ντίκενς.
Ο Τζάστιν μού είχε φανεί αξιοπρεπής νεαρός.
Δεν θα πω ότι ήταν υπέροχος, μετά από όσα συνέβησαν,
αλλά τον συμπαθούσα.
-Πώς είστε; -Μια χαρά, ευχαριστώ.
-Ωραία. -Ευχαριστώ πολύ.
Σε κάθε δίκη ειδεχθούς φόνου, είναι πολύ πιθανό
να ζητήσουν θανατική ποινή.
Μόνο γι' αυτό ζητάς τέτοια κατηγορία.
Έτσι, δηλώσαμε ενοχή για ακούσια ανθρωποκτονία,
που είναι λιγότερο σοβαρό αδίκημα, ως μέρος των κατηγοριών.
Το θέμα είναι αν ο Τζάστιν είχε πρόθεση να σκοτώσει τον κύριο Κάρτερ
επειδή απλώς έτσι ένιωθε ή επειδή το ήθελε.
Ο κύριος Φάρεν διάβασε τις ίδιες αναφορές μ' εμένα.
Και ρεαλιστικά, μόνο έτσι μπορεί να έγιναν τα πράγματα.
ΚΑΤΟΨΗ ΚΟΣΜΗΜΑΤΟΠΩΛΕΙΟΥ ΜΟΚΙΝΜΠΕΡΝΤ
Όταν ο Τζάστιν έβγαλε το όπλο,
υπήρχε ένας πάγκος μεταξύ του Τζάστιν και των δυο ατόμων
που βρίσκονταν μέσα στο κατάστημα.
Είπε και στους δύο να πέσουν κάτω.
Τότε συνειδητοποίησε ότι έκανε ένα ανόητο λάθος.
Και καθώς γύρισε την πλάτη του στον κύριο Κάρτερ,
ο κύριος Κάρτερ τον πλησίασε από τον πάγκο.
Και στη συνέχεια πυροβολήθηκε, καθώς πάλευαν για το όπλο.
Υπήρχε αυτόπτης μάρτυρας, ο κύριος Τζέικομπς.
Αλλά δεν υπέγραφε την κατάθεσή του χωρίς έγκριση από τον κύριο Φάρεν.
Δεν ξέρω γιατί χρειαζόταν την έγκριση του κυρίου Φάρεν,
καθώς ξέρω πως αν έδινα εγώ κατάθεση σε κάποιον,
θα ήμουν εντάξει με την κατάθεση, επειδή ήταν αληθινή.
Τα εγκληματολογικά στοιχεία δείχνουν ότι ήταν σε αρκετή απόσταση
από τον Φράνσις Άλεν Κάρτερ κατά τους πυροβολισμούς.
Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι το δέχτηκαν.
Θα υπέθετα ότι η αστυνομία
τουλάχιστον θα είχε χαρτογραφήσει όπως λένε, το δωμάτιο, ώστε να καθοριστεί η προέλευση και η κατάληξη των σφαιρών.
Αυτό θα είχε αποδείξει ή θα έδειχνε ίσως
την πάλη μεταξύ του Τζάστιν Ντίκενς και του κυρίου Κάρτερ.
Αλλά δεν το έκαναν ποτέ.
Δεν το θεώρησαν σχετικό. Ίσως να έκανε τη διαφορά για εμάς.
Αλλά η αστυνομία δεν δουλεύει για την υπεράσπιση,
αλλά για την πολιτεία του Τέξας.
ΚΟΜΗΤΕΙΑ ΡΑΝΤΑΛ, ΤΕΞΑΣ ΓΡΑΦΕΙΟ ΣΕΡΙΦΗ
Ο Τζάστιν μού φάνηκε ότι ήταν ένας πολύ νεαρός τρομοκρατημένος άντρας.
Διαπιστώσαμε ότι ο Ντάλας Μουρ τον είχε απειλήσει
ώστε να επιστρέψει χρήματα για κάτι που αυτός, ο Τζάστιν,
κι η γυναίκα του κυρίου Μουρ είχαν κάνει.
Αν είχε καταθέσει ο Ντάλας Μουρ,
ίσως να είχε φανεί ότι συνέβαιναν πολύ περισσότερα
από αυτά που παρουσίασε η πολιτεία στους ενόρκους.
Όπως και αν είχε έρθει η γυναίκα του Ντάλας χωριστά.
Η γυναίκα του ίσως κατέθετε για ό,τι συνέβη μεταξύ εκείνου και του Τζάστιν.
Αλλά ήταν καταπληκτικό.
Ξαφνικά, ο κύριος Μουρ και πολλοί άλλοι μάρτυρες που θέλαμε εξαφανίστηκαν.
Δεν ξέρω τι συνέβη,
πώς φτάσαμε εκεί, αλλά ο ερευνητής μας δεν τον έβρισκε πουθενά.
Και δεν λέω ότι έκανε κάτι η πολιτεία,
αλλά ο Ντάλας κάλυπτε τον εαυτό του.
Τον πισινό του, τρόπος του λέγειν.
Οπότε, ναι, καταλαβαίνω γιατί εξαφανίστηκε.
Αλλά θα μας είχε βοηθήσει πολύ.
ΑΛΜΠΟΥΚΕΡΚΙ, ΝΕΟ ΜΕΞΙΚΟ
Γνώρισα τον Τζάστιν δυο χρόνια πριν το περιστατικό, στο γυμνάσιο.
ΤΣΑΝΤΙ ΜΟΥΡ ΚΟΡΗ ΤΟΥ ΝΤΑΛΑΣ
Ήμασταν μαζί σε ένα τμήμα, στο θερινό σχολείο Σαμ Χιούστον.
Περιμένετε να τον ταΐσω. Μπέιτς! Θες να φας, μωρό μου;
Σε αυτό το σπίτι δεν υπάρχουν αποφάγια.
Ο Τζάστιν ήταν ένα χωριατόπαιδο που μιλούσε για κυνήγι γουρουνιών
και τόξα και βέλη.
Ήταν πολύ ατίθασο παιδί.
Εμπρός, παιδιά, πάμε.
Σάρα, φρόνιμα.
Ο πατέρας μου γνώριζε τη μητέρα του λόγω των ναρκωτικών.
Φρόνιμα.
Έτσι, έβλεπα τον Τζάστιν στο σπίτι του μπαμπά μου.
Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι οι φίλοι μου δεν κάπνιζαν μόνο λίγο χόρτο
και δεν έπιναν μόνο σφηνάκια.
Ο πατέρας μου είναι χαρισματικός.
Οι άνθρωποι έλκονται από αυτόν.
Θα έλεγα ότι θυμίζει έναν πολύ πιο φιλικό Τσαρλς Μάνσον.
Προσελκύει τους ανθρώπους.
Καταφέρνει τους ανθρώπους να κάνουν ό,τι θέλει.
Όλη μου τη ζωή μπαινόβγαινε στις φυλακές.
Κάθε φορά που έβγαινε, αντί να γίνεται καλύτερος, γινόταν χειρότερος.
Φαινόταν ότι ήταν σε μια καθοδική πορεία,
με όλο και περισσότερες κατηγορίες, ώσπου φτάσαμε εδώ,
μετά από 25 χρόνια.
Τους τελευταίους οκτώ μήνες είναι φυγάς,
επειδή έδεσε και χτύπησε μια 83χρονη μέσα στο σπίτι της.
Εισβολή σε κατοικία.
Δεν είναι κάτι που θα περίμενες να κάνει ο πατέρας σου, αλλά...
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΝΙΑ ΜΗΝΕΣ ΩΣ ΦΥΓΑΣ,
Ο ΜΟΥΡ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ ΣΤΗΝ ΚΟΜΗΤΕΙΑ ΠΟΤΕΡ ΤΟΥ ΤΕΞΑΣ
ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΕΙ ΠΕΝΤΕ ΙΣΟΒΙΕΣ ΚΑΤΑΔΙΚΕΣ
ΓΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΑΣΧΕΤΕΣ ΜΕ ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟΥ ΝΤΙΚΕΝΣ
ΚΕΝΤΡΟ ΚΡΑΤΗΣΗΣ ΚΟΜΗΤΕΙΑΣ ΠΟΤΕΡ
Ο μπαμπάς μου ήθελε το "Φορτ Γουόρθ",
αλλά η μαμά δεν τον άφηνε να με ονομάσει Φορτ Γουόρθ και με ονόμασαν Ντάλας.
Το όνομά μου αναφέρθηκε 58 φορές στη δίκη, οπότε όλοι θέλουν να μου μιλήσουν.
Είμαι το αστέρι της παράστασης.
Δεν λέω ψέματα. Θα σου το πουν οι περισσότεροι.
Τα λέω στα ίσια.
Η κόρη μου με σύστησε στον Τζάστιν. Σας το είπε αυτό;
Να πάρει! Αυτό το μικρό σκατό.
Προκάλεσε μεγάλο κακό στη ζωή μου.
Η γυναίκα μου τον συμπαθούσε.
Μου έκλεψαν πάνω από μια ουγγιά.
Σας το είπε αυτό;
Κοιμόμουν και μου το πήραν όλο.
Του έβαλα το όπλο στο κεφάλι και του είπα: "Πάμε στη Μάρθα
κι εσείς θα ζητήσετε συγγνώμη που την αφήσατε να φύγει
και που με κλέψατε. Υποτίθεται ότι ήσασταν φίλοι μου".
Κατηγόρησε εμένα για τα πάντα.
Μου έδειξε μια μάσκα του σκι που κρεμόταν στον τοίχο.
Και είπε: "Δεν με νοιάζει τι θα κάνεις, θα μου φέρεις τα λεφτά μου".
Το ορκίζομαι στη Βίβλο, μάρτυς μου ο Θεός.
Αυτό είναι ψέμα. Τεράστιο ψέμα!
Ποτέ δεν του είπα να κάνει αυτό κι εκείνο,
να φέρει τα λεφτά μου και να πάει να ληστέψει. Αυτά είναι μαλακίες.
Δεν θέλω να μπλέξω σε αυτές τις μαλακίες
και δεν είχα ιδέα ότι θα το έκανε αυτό.
Του τη χάρισα.
Δεν με έκλεψε αυτός, αλλά η γυναίκα μου.
Του είπα: "Θέλω να πάρεις τη γυναίκα μου στο μοτέλ και να την προσέχεις.
Μη μείνει πελάτης μαζί της πάνω από 15 λεπτά.
Να κερδίσει τα λεφτά μου. Αυτή με έκλεψε.
Θα το κάνεις αυτό για μένα;"
Είπε: "Ναι, θα βγάλω στο κλαρί τη σκύλα".
Όταν το είπε, τον χτύπησα.
Κοίτα τις φωτογραφίες του.
Όταν συνήλθε, δεν τον άφησα να σηκωθεί.
Τον πέταξα έξω από το σπίτι μου με τις κλοτσιές
και του είπα: "Μην ξανάρθεις ποτέ στο σπίτι μου.
Δεν μπορείς να με πληρώσεις, δεν μπορείς να αγοράσεις τίποτα, να ζητήσεις συγγνώμη,
και δεν θέλω να σε ξαναδώ στο σπίτι μου".
Αυτό του είπα.
Δεν δέχομαι να με παρουσιάζουν λες και είμαι ο Μάνσον.
Με πιάνεις;
Δεν θέλω να με μπλέξουν με τον φόνο αυτού του ανθρώπου,
γιατί εγώ δεν είχα καμία ανάμιξη σε αυτό.
Δεν μου χρωστούσε τίποτα.
Το χρέος του εξοφλήθηκε όταν του έριξα μπουνιά.
Του αξίζει μια ευκαιρία, αλλά όχι εις βάρος μου
και να λέει ότι εγώ τον διέταξα να κάνει κάτι.
Αν το είχα πει αυτό, θα σας το έλεγα, αλλά όχι. Αν πήγε να κάνει τη ληστεία, το έκανε για να εντυπωσιάσει τη γυναίκα μου.
ΑΛΜΠΟΥΚΕΡΚΙ, ΝΕΟ ΜΕΞΙΚΟ
Τώρα λέγομαι Μάρθα Κάμινς-Μπελ.
Απαλλάχτηκα από όλα τα ναρκωτικά το '97.
Είμαι μαμά, έχω επτά παιδιά.
-Τέσσερα σάντουιτς, δυο σαλάτες. -Εντάξει, σας ευχαριστώ.
Δουλεύω σε ένα γραφείο
που ειδικεύεται στη θεραπεία ατόμων με διαταραχή προσωπικότητας.
Σχεδόν πάντα είναι αυτοκτονικοί ή βλάπτουν τον εαυτό τους.
Είναι κάτι που καταλαβαίνω.
Έκοψα κάθε επαφή με τον Ντάλας εδώ και πολύ καιρό.
Δεν τον φοβάμαι πια.
ΟΠΩΣ ΚΑΙ Ο ΝΤΑΛΑΣ, Η ΜΑΡΘΑ ΑΠΟΥΣΙΑΖΕ ΑΠΟ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΝΤΙΚΕΝΣ
ΔΕΝ ΜΙΛΗΣΕ ΠΟΤΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΓΙΑ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ
ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΣΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ
Απλώς έχει αγχωθεί.
Θεέ μου!
Θυμάμαι όταν πρωτογνώρισα τον Τζάστιν.
Έμενα με τον Ντάλας σε ένα διαμέρισμα.
-Αυτή είναι ωραία. -Αυτή...
Να ο Τζάστιν.
Στην αρχή νόμιζα ότι ήταν 12 ετών.
Εδώ είναι, Μάρθα.
Ήταν σαν παιδάκι των δρόμων.
Αυτός ο κοντούλης είναι ο Τζάστιν.
Ο Τζάστιν είχε μια αθωότητα.
Να και ο Ντάλας.
Ο Ντάλας ήταν δέκα χρόνια μεγαλύτερός μου και τον γνώρισα αφού είχε εκτίσει...
σχεδόν δέκα χρόνια σε φυλακή του Μιζούρι.
Μας είχε παρασύρει όλους αυτή η έξαψη
και η χρήση των ναρκωτικών.
Ο Ντάλας ήταν ο πιο μεγάλος και είχε ήδη πάει φυλακή
και ήταν πολύ άνετος.
-Ο Μπεν βάζει όπλο στο στόμα του μπαμπά. -Να ο Κένι!
-Θυμάσαι; -Είναι αληθινό όπλο;
Ναι, είναι αληθινό όπλο!
-Είναι γεμάτο; -Δεν νομίζω. Υπήρχαν λόγοι να φοβάσαι τον Ντάλας.
Ο Ντάλας έχασε τις αισθήσεις του και η Μάρθα έψαξε την τσέπη του
και πήρε μια ουγγιά κοκαΐνη.
Με ενοχλούσε που είχε την κοκαΐνη στην τσέπη του.
Και...
Την ήθελα στη δική μου τσέπη.
Έτσι, ένα βράδυ,
του έδωσα πολύ Βάλιουμ.
Έτσι τον αποκοίμισα και πήρα την κοκαΐνη από την τσέπη του.
Ο Κρεγκ, ο Τζάστιν κι εγώ αρχίσαμε να τη χρησιμοποιούμε
και φτάσαμε σε ένα σημείο που δεν υπήρχε επιστροφή.
Και ήξερα...
Ήξερα ότι τότε τη γαμήσαμε, βασικά.
Ξέρω ότι ο Ντάλας περίμενε να αποζημιωθεί.
Ότι ήμασταν όλοι μας τρομοκρατημένοι.
Δεν ξέρω γιατί έγιναν όλα ευθύνη του Τζάστιν.
Υπήρχε μια μάσκα του σκι στον τοίχο στο τροχόσπιτό μας,
και ο Ντάλας έδειξε τη μάσκα και είπε ότι έτσι κανονίζει τα χρέη του.
Πιστεύω ότι ο Τζάστιν έκανε αυτό που νόμιζε ότι έπρεπε να κάνει.
Και δεν νομίζω ότι ήθελε να βλάψει κανέναν.
Απλώς ήθελε να ξεπληρώσει τον Ντάλας.
Και ξέρω ότι κάποιος έχασε τη ζωή του.
Αυτή είναι η άλλη πλευρά, ότι κάποιος έχασε τη ζωή του.
Όμως...
επίσης καταστράφηκε και ο Τζάστιν.
Ο Τζάστιν τράβηξε τη σκανδάλη.
Ο Κρεγκ οδηγούσε το αμάξι.
Εγώ έκλεψα την κόκα.
Και αν ήμουν άντρας και δεν είχα παντρευτεί τον Ντάλας,
μάλλον θα ήμουν κι εγώ στο αμάξι.
Δεν ξέρω πώς καταδικάζεται σε θάνατο κάποιος για κάτι τέτοιο.
Η υπεράσπιση του Ντίκενς ήταν
ότι ο Φράνσις Άλεν Κάρτερ προκάλεσε τη χρήση του όπλου.
Και αν η απάντηση είναι θετική,
τότε, βάσει νόμου, η θανατική ποινή αποκλείεται.
Υπήρχε αυτόπτης μάρτυρας, ο κύριος Τζέικομπς.
Αλλά δεν υπέγραφε την κατάθεσή του χωρίς έγκριση από τον κύριο Φάρεν.
Ο ΤΖΙΜ ΤΖΕΪΚΟΜΠΣ ΗΤΑΝ Ο ΜΟΝΟΣ ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ
ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ
ΣΤΗ ΔΙΚΗ, ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΤΖΕΪΚΟΜΠΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΑΝ
ΤΗΝ ΕΚΔΟΧΗ ΤΗΣ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΣΑΣ ΑΡΧΗΣ
ΜΕΤΑ ΤΗ ΔΙΚΗ, ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΞΑΝΑΜΙΛΗΣΕΙ ΓΙΑ Ο,ΤΙ ΣΥΝΕΒΗ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ
ΝΤΑΛΑΣ, ΤΕΞΑΣ
Ο Άλεν ήταν δάσκαλος, φυσικά.
Και συμπληρωματικά...
ΤΖΙΜ ΤΖΕΪΚΟΜΠΣ ΠΡΩΗΝ ΙΔΙΟΚΤΗΤΗΣ ΚΟΣΜΗΜΑΤΟΠΩΛΕΙΟΥ
αγόραζε και πουλούσε κοσμήματα.
Ναι, ήταν καλός και στενός μου φίλος.
Ο Άλεν κι εγώ ήμασταν μαζί...
και ήρθε ένας πελάτης στην πόρτα.
Η πόρτα είχε ηλεκτρονική προστασία για το άνοιγμα και το κλείσιμο.
Του άνοιξα για να ρίξει μια ματιά.
Ενώ εμείς κάναμε τη δουλειά μας...
εκείνος τράβηξε όπλο και είπε:
"Ληστεία, όλοι στο πάτωμα".
Και αυτό κάναμε.
Ξαπλώσαμε στο πάτωμα και...
είπε να ανοίξουμε τα πόδια, για κάποιο λόγο.
Κάποια στιγμή, ακόμα δεν ξέρω γιατί,
ο Άλεν αποφάσισε ότι ήρθε η ώρα να δράσει.
Σηκώθηκε από το πάτωμα, πέρασε τον πάγκο,
και πάλεψε με τον μικρό.
Προσπαθούσε να του πάρει το όπλο όταν αυτό εκπυρσοκρότησε.
Ήταν η πρώτη σφαίρα.
Τη δεύτερη φορά έσπρωχνε το όπλο μακριά.
Διαπέρασε το δέρμα ανάμεσα στα δάχτυλα και τον πέτυχε και στο κεφάλι.
Η δεύτερη σφαίρα ήταν αυτή που σκότωσε τον Άλεν.
Και τότε ήταν που εγώ βγήκα από την πίσω πόρτα.
Δεν νομίζω ότι ο Τζέικομπς είδε κάποια πάλη.
Νομίζω ότι υπέθεσε πως αυτό θα συνέβαινε.
Τα εγκληματολογικά στοιχεία δείχνουν ότι ήταν σε αρκετή απόσταση
από τον Φράνσις Άλαν Κάρτερ κατά τους πυροβολισμούς.
Ο Φάρεν είναι καλός στη δουλειά του,
δεν υπάρχει πρόβλημα σε αυτά,
αλλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί να θέλει να παρουσιάσει διαφορετικά
αυτά που είχα δει εγώ.
Του είπα ότι ο Άλεν προσπάθησε να αρπάξει το όπλο,
τη στιγμή των πυροβολισμών. Πώς μπορεί να γίνει αυτό από μακριά,
αν δεν είσαι κοντά για να πιάσεις το όπλο;
ΠΑΡΕΛΑΣΗ ΗΜΕΡΑΣ ΒΕΤΕΡΑΝΩΝ ΑΜΑΡΙΛΟ
Η ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΤΟΙΚΕΙ ΕΔΩ
Η θλίψη δεν χάνεται ποτέ.
Αλλάζει.
Νιώθεις λύπη, θυμό, σύγχυση,
απογοήτευση.
Νιώθεις ολομόναχη στον κόσμο, αλλά δεν χάνεται ποτέ.
Η καρδιά σου πάντα πονάει για αυτόν τον άνθρωπο.
Λέγομαι Κρίστι Κάρτερ και είμαι η κόρη.
Η πολύ περήφανη κόρη του Άλεν Κάρτερ.
Ο μπαμπάς ερχόταν στο Αμαρίλο κάθε Σάββατο για τα κοσμήματα.
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΜΑΡΙΛΟ
Το συγκεκριμένο Σάββατο,
είχα κακό προαίσθημα και δεν ήθελα να έρθει στο Αμαρίλο.
Στις 4:30 εκείνο το απόγευμα, μου τηλεφώνησε.
Ακόμα ακούω τη φωνή του.
"Σ' αγαπώ, μωρό μου, θα σε πάρω όταν πάω σπίτι".
Και αυτό ήταν όλο.
Έβλεπα τις ειδήσεις των πέντε
όταν είδα την έκτακτη είδηση
για πυροβολισμούς στο κοσμηματοπωλείο Μόκινμπερντ.
Και αμέσως κατάλαβα...
Κατάλαβα αμέσως ότι κάτι είχε συμβεί στον μπαμπά.
Πήγα στο νοσοκομείο και ήταν ακόμα ζωντανός,
και πέθανε μόλις η μαμά έφτασε στο Αμαρίλο.
Αλλά έπρεπε να της το πω εγώ.
Ο μόνος λόγος που προσπάθησε να πιάσει το όπλο
ήταν επειδή, όσο και να μιλούσε, δεν θα μπορούσε να πείσει τον Ντίκενς
να μην το κάνει ή να κατεβάσει το όπλο.
Αλλά έτσι ήταν ο μπαμπάς.
Παρασημοφορήθηκε με το Μετάλλιο του Στρατιώτη επειδή έσωσε τρεις στρατιώτες.
Είναι αμέσως μετά τον Σταυρό του Ναυτικού.
Αυτό έκανε ο μπαμπάς.
Προσπάθησε να βρει λύση.
Δεν ήξερε πώς να κάνει κάτι άλλο και δεν έκανε κάτι άλλο.
Για μένα, αν πήγε να αρπάξει το όπλο, αυτό ακριβώς έκανε.
Ξέρεις, ήταν ένας νέος με προβλήματα κι εκείνος θα τον βοηθούσε.
Αν πήγαινα να δω τον Ντίκενς, νομίζω ότι...
δεν θα τον ένοιαζε αν ήμουν εκεί.
Αλλά θέλω να δει ότι η ζωή συνεχίστηκε για εμάς.
Ναι, ήταν δύσκολο, ήταν οδυνηρό.
Να είσαι 20 χρονών, να χάνεις τον πατέρα και να βλέπεις τη μαμά μόνη...
να της λείπει όπως έλειπε σ' εμένα...
αλλά δεν μας τα πήρε όλα.
Και θέλω να ξέρει ότι τον συγχώρεσα για ό,τι έκανε.
Δεν σημαίνει ότι τον συμπαθώ.
Δεν θα αλληλογραφούμε,
αλλά για να προχωρήσω, έπρεπε να τον συγχωρέσω.
Αλλά δεν νομίζω ότι θα τον ένοιαζε.
Αυτό που θα θυμάμαι πάντα για τον Ντίκενς
είναι η τελευταία ερώτηση της δίκης.
Ο Τζέιμς τον ρώτησε:
"Τώρα που γνώρισες τη σύζυγο και την κόρη του κυρίου Κάρτερ,
τη μητέρα και τα αδέρφια του,
πώς νιώθεις γι' αυτό που έκανες;"
Ο Ντίκενς κοίταξε εμάς, μετά κοίταξε τον Φάρεν και είπε: "Ξέρετε, κύριε Φάρεν, λυπάμαι πολύ που συνέβη αυτό σ' εμένα".
Συγγνώμη. Λυπάμαι πολύ που το είπα αυτό.
Συγγνώμη.
Ήμουν...
Ήμουν ένας ηλίθιος, δηλαδή...
Αυτό που είπα ήταν άσχημο και σκληρό, αλλά...
Δεν έχω καμία δικαιολογία για αυτό.
90 ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΕΠΕΤΡΕΨΕ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΝΤΙΚΕΝΣ
Προκάλεσε μεγάλο κακό στη ζωή μου.
Να πάρει! Αυτό το μικρό σκατό.
Ποτέ δεν του είπα να κάνει αυτό κι εκείνο, να φέρει τα λεφτά μου
και να πάει να ληστέψει.
Δεν δέχομαι να με παρουσιάζουν λες και είμαι ο Μάνσον.
Με πιάνεις;
Δεν θέλω να με μπλέξουν με τον φόνο αυτού του ανθρώπου,
γιατί εγώ δεν είχα καμία ανάμιξη σε αυτό.
Συνάντησα τον λάθος άνθρωπο σε μια πολύ κρίσιμη στιγμή...
των εφηβικών μου χρόνων και...
Προκάλεσε καταστροφή και τραγωδία.
Ήμουν ο προστατευόμενος του Ντάλας, ήταν το ίνδαλμά μου.
Δεν πίστευα ότι ήταν επικίνδυνος.
Τον έβλεπα σαν ένα μεγάλο παιδί μέχρι που βγήκε η μάσκα και στράφηκε εναντίον μου.
Εγώ έκλεψα την κόκα.
Δεν ξέρω γιατί έγιναν όλα ευθύνη του Τζάστιν.
Ο Ντάλας έδειξε τη μάσκα και είπε ότι έτσι κανονίζει τα χρέη του.
Και αν ήμουν άντρας και δεν είχα παντρευτεί τον Ντάλας,
μάλλον θα ήμουν κι εγώ στο αμάξι.
Είναι μια μικρή ευλογία. Το μόνο που ζήτησα ποτέ ήταν να ακουστεί.
Κουβαλάω τον σταυρό μου. Θα ζήσω με αυτό που έκανα.
Ξέρεις, δεν είναι...
Δεν αλλάζει ποτέ, δεν γίνεται ποτέ πιο εύκολο.
Το μόνο που ήθελα ήταν να μιλήσει κάποιος ειλικρινά γι' αυτό.
Ο ΤΖΑΣΤΙΝ ΝΤΙΚΕΝΣ ΠΑΝΤΑ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕ ΟΤΙ ΕΓΙΝΕ ΠΑΛΗ
ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑ ΕΚΕΙΝΗ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ
ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΣΕ ΠΟΤΕ ΝΑ ΑΠΟΔΕΙΞΕΙ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΕΚΔΟΧΗ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ
Είπε: "Ληστεία, όλοι στο πάτωμα".
Κάποια στιγμή, ακόμα δεν ξέρω γιατί,
ο Άλεν αποφάσισε ότι ήρθε η ώρα να δράσει.
Ο Άλεν προσπαθούσε να του πάρει το όπλο όταν αυτό εκπυρσοκρότησε.
Διαπέρασε το δέρμα ανάμεσα στα δάχτυλα και τον πέτυχε στο κεφάλι.
Ανατρίχιασα. Θέλω να πω...
Ποτέ δεν περίμενα ότι θα παραδεχόταν κάτι τέτοιο κάποιος.
Ότι δεν πήγα εκεί εν ψυχρώ και με κακόβουλους σκοπούς.
Δηλαδή... Φοβόμουν.
Ήμουν σε άγνωστα νερά.
Δεν ήξερα τι έκανα.
Και βρέθηκα μπλεγμένος.
Δεν ξέρω τι να απαντήσω, γιατί είναι το τελευταίο
που περίμενα να ακούσω εδώ.
Θέλω να ξέρει ότι τον συγχώρεσα για ό,τι έκανε.
Αυτό δεν σημαίνει ότι τον συμπαθώ.
Δεν θα αλληλογραφούμε.
Αλλά για να προχωρήσω, έπρεπε να τον συγχωρέσω.
Ακούγοντάς το αυτό, έχεις ένα μήνυμα για την Κρίστι Κάρτερ;
Σας ευχαριστώ. Δηλαδή... ευχαριστώ.
Ξέρω ότι δεν αξίζω τίποτα. Αλλά σας ευχαριστώ πολύ.
Ο ΤΖΕΪΜΣ ΦΑΡΕΝ ΕΠΙΜΕΝΕΙ ΟΤΙ Ο ΤΖΙΜ ΤΖΕΪΚΟΜΠΣ ΚΑΝΕΙ ΛΑΘΟΣ
ΚΑΙ ΟΤΙ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟΚΛΕΙΟΥΝ ΤΗΝ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΠΑΛΗΣ
ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΠΥΡΟΒΟΛΗΘΗΚΕ Ο ΦΡΑΝΣΙΣ ΑΛΕΝ ΚΑΡΤΕΡ
ΑΝ ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΚΗ ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΘΑΝΑΤΙΚΗΣ ΠΟΙΝΗΣ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΩ ΤΩΝ 18 ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΣΗ ΤΟΥ ΑΔΙΚΗΜΑΤΟΣ,
Ο ΤΖΑΣΤΙΝ ΝΤΙΚΕΝΣ ΘΑ ΕΙΧΕ ΕΚΤΕΛΕΣΤΕΙ ΤΟ 2005
ΜΕΤΑ ΑΠΟ 10 ΧΡΟΝΙΑ ΩΣ ΘΑΝΑΤΟΠΟΙΝΙΤΗΣ,
Η ΠΟΙΝΗ ΤΟΥ ΜΕΤΑΤΡΑΠΗΚΕ ΣΕ ΙΣΟΒΙΑ,
ΜΕ ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΑ 40 ΕΤΗ
ΘΑ ΔΙΚΑΙΟΥΤΑΙ ΑΝΑΣΤΟΛΗ ΤΟ 2034