Δεν ξέρω τι είναι χειρότερο.
Να σε εκτελέσουν ή να περάσεις την υπόλοιπη ζωή σου στη φυλακή;
Βρίσκομαι στο κενό τώρα.
Δεν υπάρχει ελπίδα μόλις βρεθείς εδώ.
Όταν είσαι ένοχος, αποδέξου το.
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΘΑΝΑΤΙΚΗΣ ΠΟΙΝΗΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ ΤΟ 1976
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ 8.000 ΑΤΟΜΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΑΝ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ ΓΙΑ ΦΟΝΟ
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΠΟΙΝΙΤΗ 999866
Αν έχεις σκεφτεί να πάρεις τη ζωή κάποιου,
σκέψου το πολύ και καλά.
Αυτός ο δρόμος έχει πολύ πόνο.
Μπορεί να νομίζεις ότι είσαι σκληρός,
αλλά δεν είσαι τίποτα αν είσαι δολοφόνος.
Είσαι ένα τίποτα.
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Φτάνοντας εκεί, πυροβόλησα μία φορά κι όταν πλησίασα, έριξα άλλη μία.
Πυροβολήθηκε στο μάγουλο και η σφαίρα καρφώθηκε στο σαγόνι.
Τον οδήγησα πίσω από ένα γραφείο και τον μαχαίρωσα περίπου 25 φορές.
Δεν το πίστευα. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι είχα σκοτώσει κάποιον.
Δεν νιώθω άσχημα γι' αυτό.
Άρχισα να τον μαχαιρώνω, να μαχαιρώνω τον τύπο στον καναπέ.
ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΑΙ "ΙΚΑΝΟΣ"
Αυτός είναι ο αυτοκινητόδρομος 69, προς βορρά, από το Λάφκιν.
Στο βόρειο άκρο της κομητείας Αντζελίνα.
ΣΤΙΒ ΚΟΥΠΕΡ ΠΡΩΗΝ ΒΟΗΘΟΣ ΣΕΡΙΦΗ
ΓΡΑΦΕΙΟ ΣΕΡΙΦΗ ΚΟΜΗΤΕΙΑ ΑΝΤΖΕΛΙΝΑ
Πριν από 32 χρόνια,
σχεδόν την ίδια ώρα με τώρα, πέντε λεπτά μετά τις οκτώ...
Πήγαινα σε αυτήν την κατεύθυνση με μεγάλη βιασύνη,
προς τον τόπο του εγκλήματος.
Σε τέτοιου είδους κλήσεις, δρα η αδρεναλίνη
και δεν χρειάζεσαι τον πρωινό σου καφέ.
Δεν κάνεις ερωτήσεις, απλώς μπαίνεις στο αμάξι και ανταποκρίνεσαι.
Όλοι παρόντες.
ΟΛΝΤ ΓΟΥΕΛΣ
Πλησιάζουμε στα όρια της μικρής πόλης Γουέλς.
Μοιάζει με πολλές μικρές πόλεις του Τέξας.
Ο πληθυσμός τότε ήταν αρκετά κάτω από 1.000 άτομα.
ΦΑΛΒΕΪ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΕΘΟΔΙΣΤΩΝ
ΨΑΧΝΕΤΕ ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ; ΑΣ ΤΙΣ ΒΡΟΥΜΕ ΜΑΖΙ!
ΤΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΤΟΝΑΤΣ ΤΟΥ ΓΟΥΕΛΣ
Όλοι ξέρουν τους πάντες.
Ο καιρός είναι σχεδόν ίδιος με εκείνου του πρωινού.
Φθινοπωρινός. Κυνηγετική περίοδος.
ΤΟ 1986, Ο ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΛΟΥΙΣ ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΕ
ΚΑΙ ΣΚΟΤΩΣΕ ΤΗΝ 74ΧΡΟΝΗ ΜΕΡΤΛ ΡΟΥΜΠΙ
ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΜΙΑΣ ΔΙΑΡΡΗΞΗΣ
ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟ 1987
ΚΑΙ ΑΝΑΜΕΝΕΙ ΑΚΟΜΗ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ, 30 ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Μετακινούμασταν πολύ όταν ήμουν μικρός. Τέξας, Σικάγο.
ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΛΟΥΙΣ
Μάνα, πατέρας, πατριοί.
Δεν υπήρχε σταθερή οικογένεια.
Πολλή αναστάτωση.
Δεν μου έδιναν πολλή προσοχή,
με άφησαν ελεύθερο και έγινα ατίθασο παιδί.
Η στάση μου ήταν ότι δεν με ένοιαζε.
Δεν νοιαζόταν κανείς για μένα, γιατί να νοιαστώ εγώ;
Θα έκανα ό,τι ήθελα
και έτσι έζησα τη ζωή μου.
Λέγομαι Ντέιβιντ Λούις, είμαι 52 ετών.
Είμαι εδώ λίγο πάνω από 30 χρόνια.
Με έδιωξαν από το σπίτι στα 16 μου και ζούσα στους δρόμους
και ο μόνος τρόπος να επιβιώσω ήταν να γίνω κλέφτης,
γιατί κανείς δεν προσλάμβανε έναν αμόρφωτο 16χρονο
χωρίς δεξιότητες.
Έτσι, έκλεβα. Απλώς έπαιρνα ό,τι ήθελα.
Νομίζω ότι ήμουν 21...
20 ή 21 όταν μετακόμισα στο Λάφκιν.
Είναι μια μικρή επαρχιακή πόλη.
Έπινα. Ήμουν αλκοολικός. Και κάπνιζα χόρτο.
Έπαιρνα LSD, χάπια, μανιτάρια, ό,τι με έφτιαχνε,
αλλά όταν δοκίμασα τη μαριχουάνα, αυτό ήταν, ερωτεύτηκα.
Με βοηθούσε να αποδράσω και με έβαζε σε έναν άλλο κόσμο,
σε άλλη νοητική κατάσταση, όπου μπορούσα να ξεφύγω από τα πάντα.
Όταν μεγάλωσα, στράφηκα περισσότερο στο αλκοόλ.
Κι όταν έγινα μεθύστακας, δεν με ένοιαζε τίποτα.
Θα έκανα ό,τι ήθελα
και δεν με ένοιαζαν οι συνέπειες.
Εγώ και οι φίλοι μου ήμασταν έξω ως αργά, πίναμε και καπνίζαμε,
κι αποφασίζαμε να κάνουμε μια διάρρηξη.
Αυτά έκαναν οι πιτσιρικάδες τότε.
Σπίτια, καταστήματα, όπου μπορούσαμε να μπούμε.
Όταν ζεις στους δρόμους, ξέρεις, πρέπει να κάνεις ό,τι μπορείς για να επιβιώσεις.
Εκείνη τη μέρα, εγώ και μερικοί φίλοι πήγαμε στην κάβα,
αγοράσαμε μπίρα και αποφασίσαμε να πάμε για ψάρεμα...
κι ενώ ψαρεύαμε, βρήκα κάτι μανιτάρια,
έφαγα τα μανιτάρια, ήπια μπίρα,
και ως το τέλος της ημέρας ήμουν χάλια.
Έτσι, με άφησαν στο σπίτι του παππού μου στο Λάφκιν.
Καθόμουν εκεί και τον περίμενα,
γιατί θα πηγαίναμε για κυνήγι εκείνο το βράδυ,
και αργούσε πολύ να έρθει.
Έτσι, όταν σκοτείνιασε, πήρα το όπλο και πήγα μόνος μου για κυνήγι.
Περνούσα πίσω από το σπίτι της κυρίας Ρούμπι
και θα έκοβα δρόμο από την πίσω αυλή της
και θα κατέβαινα σε ένα ρυάκι πίσω από το σπίτι της,
επειδή εκεί πήγαιναν τα ελάφια το βράδυ.
Περνώντας, είδα ανοιχτά τα παράθυρα του μπάνιου,
και δεν είδα πουθενά το αμάξι.
Οπότε χώθηκα μέσα από το παράθυρο του μπάνιου.
Στέκομαι στην πόρτα που οδηγεί στον διάδρομο,
και ο διάδρομος έχει δυο κατευθύνσεις.
Αριστερά πηγαίνει στην κουζίνα
και δεξιά πηγαίνει σε δυο κρεβατοκάμαρες.
Μπήκα στην κρεβατοκάμαρα και βρήκα έναν οπλοβαστό.
Παίρνω τα όπλα και τα τυλίγω με ένα σεντόνι.
Και καθώς βγαίνω, κάποιος έρχεται από μια πόρτα του σαλονιού.
Βλέπω τη σιλουέτα.
Σήκωσα το όπλο και έριξα.
Γύρισε κάπως προς εμένα και έβγαλε μια δυνατή κραυγή.
Και τη χτύπησα στο κεφάλι με την κάννη του όπλου.
Μετά άναψα το φως, είδα ποια ήταν και σκέφτηκα...
"Να πάρει".
Νόμιζα ότι το σπίτι ήταν άδειο.
Δεν σκέφτηκα ότι ήταν κάποιος μέσα.
Ξαφνιάστηκα κάπως, ούτε καν το σκέφτηκα.
Πήρα τα κλειδιά του αμαξιού, τα όπλα και έφυγα.
Και άφησα το αμάξι στην άκρη του αυτοκινητόδρομου.
Κάθομαι στο τροχόσπιτο του παππού μου,
καπνίζω τσιγάρα, πίνω καφέ κι ετοιμάζομαι να φύγω
όταν η αστυνομία έρχεται από τον αυτοκινητόδρομο.
Ήξερα αμέσως ότι ήρθαν για μένα.
Ότι είχαν ήδη βρει την κυρία Ρούμπι.
Νωρίτερα εκείνη τη μέρα είχε βρέξει
και άφησα πατημασιές στο μονοπάτι του δάσους
μέχρι το τροχόσπιτο του παππού μου.
Η φιλενάδα του παππού μου άνοιξε την πόρτα
και ένας από τους ερευνητές, μόλις με είδε,
είπε στους δυο αστυνομικούς: "Νομίζω ότι βρήκαμε τον άνθρωπό μας".
Με πάνε στο τμήμα, με ανακρίνουν,
κι εγώ τα αρνούμαι όλα.
Αλλά μόλις πάνε να ανακατέψουν τον παππού μου,
τότε είναι που ομολόγησα, τους είπα ότι εγώ το έκανα
και ότι αυτός δεν είχε καμία σχέση.
Σκέφτηκα ότι θα είμαι στη φυλακή για πολύ καιρό, 30 ή 40 χρόνια.
Αλλά όταν μου είπε ο δικηγόρος μου ότι επιδίωκαν τη θανατική ποινή,
σκέφτηκα: "Τι; Θανατική ποινή; Τι είναι αυτό;"
Μου είπε τι ήταν και εγώ...
Δεν είχα σκεφτεί τη θανατική ποινή όταν ήμουν ελεύθερος.
Δεν ήξερα καν ότι είχαμε κάτι τέτοιο.
Σταμάτησα να σκέφτομαι το έγκλημα μέχρι που κάθισα σε ένα κελί,
και άρχισα να σκέφτομαι τι είχα κάνει
και τι θα αντιμετώπιζα. Τότε ήταν που κατέρρευσα.
Όταν ήρθα στους θανατοποινίτες, το κράτησα μέσα μου
και δεν αντιμετώπισα ό,τι είχα κάνει, μέχρι το 2004,
και τότε ήταν που με χτύπησε δυνατά.
Τότε αποδέχτηκα την ευθύνη γι' αυτό.
Ό,τι κι αν συμβεί, το αποδέχομαι.
Τη ζωή στη φυλακή ή την εκτέλεση. Ό,τι κι αν είναι, το αποδέχομαι.
Τι μπορείς να κάνεις όταν είσαι ένοχος;
Δεν έχεις ελπίδα ή προσευχή όταν είσαι ένοχος.
Αυτή είναι η κούτα στοιχείων για τη δίκη του Ντέιβιντ Λι Λούις,
από το 1986.
Έχω να δω τα περισσότερα από αυτά από...
εκείνη τη μέρα.
Αυτά είναι τα γυαλιά που φορούσε η κυρία Ρούμπι
όταν μπήκε σπίτι της εκείνο το βράδυ.
Ο δεξιός φακός λείπει, του δεξιού αυτιού...
ο βραχίονας λείπει.
Τα είχε ακόμα στο πρόσωπό της όταν έφτασα στον τόπο του εγκλήματος.
Πυροβόλησαν μια φορά
και πέρασε από εδώ.
Τη χτύπησε στην άκρη του ματιού. Συχνά πρέπει να διαχωρίζεις τον εαυτό σου
από τη σωματική πλευρά ενός τέτοιου εγκλήματος,
αν μπορείς.
Προσπαθείς να κάνεις τη δουλειά,
να τα καταγράψεις και να τα ετοιμάσεις όλα.
Και φυσικά, πάντα έχεις στο μυαλό σου τη δίκη,
όποτε βρίσκεσαι σε μια τέτοια κατάσταση.
Και...
το σκέφτεσαι αργότερα.
Είχαμε μεγάλη τύχη στην αρχή, όταν βρήκαμε τις πατημασιές.
Γύψινο εκμαγείο ενός αποτυπώματος.
Είναι πολύ καλό εκμαγείο.
Φτέρνα, μύτη, σχέδιο σόλας.
Ειδικά αν το συνδυάσεις με το παπούτσι που το δημιούργησε.
Αυτό βρέθηκε πίσω από το σπίτι, κοντά στο σημείο εισόδου.
Και τότε τα πράγματα μπήκαν στη θέση τους.
Όταν πλησιάσαμε την οικία όπου συνελήφθη ο Λούις,
εκεί βρήκαν τα παπούτσια που ταίριαζαν στα αποτυπώματα.
Μερικές φορές, είναι ωραίο να είσαι τυχερός.
Δεν είναι δακτυλικό αποτύπωμα,
αλλά είναι πολύ καλό περιστασιακό στοιχείο.
Ο κλέφτης είναι πάντα κλέφτης.
Χωρίς να θέλω να γίνω βιβλικός, κάπου εκεί στη λίστα των δέκα,
θυμάμαι από τα παλιά
ότι μια εντολή λέει να μην κλέβεις.
Όταν πας με πρόθεση να διαπράξεις μόνο ένα έγκλημα κατά της περιουσίας
και κάτι πηγαίνει πολύ άσχημα και κάποιος πεθαίνει,
τότε το πράγμα ξεφεύγει,
προσπερνά τα διάφορα είδη εγκλήματος και φτάνει στην κορυφή.
Φτάνουμε στο πιο φρικτό από όλα, τον ειδεχθή φόνο.
Πήγε εκεί με πρόθεση να σκοτώσει;
Όχι. Ποτέ δεν θα πείσεις εμένα ή οποιονδήποτε άλλον γι' αυτό.
Πέθανε κάποιος επειδή αυτός ήταν κάπου όπου δεν έπρεπε να είναι;
Ναι. Και μια αθώα γυναίκα έχασε τη ζωή της.
Κοίταξέ το. Έχουν περάσει 30 χρόνια με...
παλινωδίες...
με ζωές που καταστράφηκαν.
Ζωές μέσα στη φυλακή και ζωές έξω από τη φυλακή.
Και όλα χωράνε σε ένα τραπέζι.
ΛΑΦΚΙΝ ΝΤΕΪΛΙ ΝΙΟΥΖ
Στην υπόθεση του Ντέιβιντ, υπήρχαν συντριπτικά στοιχεία ενοχής.
Είχαν ομολογίες και βρήκαν στοιχεία της διάρρηξης
και το μέρος όπου έμενε.
Η κατηγορούσα αρχή απέδειξε ότι ο Λούις γνώριζε και κατανοούσε...
ΤΖΟΝ ΑΝΤΕΡΣΟΝ ΣΥΝΗΓΟΡΟΣ ΤΟΥ ΛΟΥΙΣ
τι έκανε τη στιγμή που διαπράχθηκε το αδίκημα.
Λέγομαι Τζον Άντερσον.
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Λάφκιν του Τέξας.
Δικηγορώ εδώ περίπου 34 χρόνια τώρα
και ήμουν ο συνήγορος υπεράσπισης του Ντέιβιντ Λούις.
Σε μια δίκη ειδεχθούς φόνου την εποχή που εκδικάστηκε αυτή, στους ενόρκους
γίνονται συγκεκριμένα ερωτήματα στη φάση επιλογής της ποινής.
Ένα από αυτά είναι αν ο κατηγορούμενος εν γνώσει του
και με καθαρό μυαλό διέπραξε το έγκλημα,
και το άλλο ερώτημα είναι αν ο κατηγορούμενος
θα αποτελέσει μελλοντικό κίνδυνο για την κοινωνία.
Είναι ξεκάθαρες ερωτήσεις στις οποίες πρέπει να απαντήσουν οι ένορκοι.
Το θέμα της διανοητικής ικανότητας
και της ικανότητας του κατηγορούμενου να κατανοεί τι έκανε,
αυτά δεν είναι ξεκάθαρα ερωτήματα για τους ενόρκους.
Ο ΜΕΣΟΣ ΔΕΙΚΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ ΕΙΝΑΙ 98
ΜΙΑ ΣΕΙΡΑ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΤΟΠΟΘΕΤΕΙ ΤΟΝ ΛΟΥΙΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ 69 ΚΑΙ ΤΟΥ 85
ΣΥΝΕΠΩΣ, ΘΕΩΡΕΙΤΑΙ "ΟΡΙΑΚΑ" ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΩΣ ΑΝΑΠΗΡΟΣ
ΤΖΟΝ Λ. ΑΝΤΕΡΣΟΝ ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ
Όταν έχεις κάποιον σαν τον κύριο Λούις, με διανοητική υστέρηση,
ακόμα και αν του διαβάσεις τα δικαιώματά του,
παραμένει το ερώτημα αν κατανοεί αυτά τα δικαιώματα
και αν μπορεί με επίγνωση να αποφασίσει
να παραιτηθεί από αυτά τα δικαιώματα και να καταθέσει.
Έτσι, υπήρχε ένα δυνατό επιχείρημα της υπεράσπισης,
ότι δεν είχε επίγνωση και δεν κατανοούσε αρκετά καλά
ώστε να προχωρήσει σε μια εκούσια ομολογία.
ΕΝ ΓΝΩΣΕΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΕΚΟΥΣΙΑ ΠΑΡΑΙΤΟΥΜΑΙ ΤΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ
ΠΡΙΝ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΚΑΤΑΘΕΣΗΣ
ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΛΟΥΙΣ
Και έτσι, ζητώ από τους ενόρκους να λάβουν υπόψη
και να πιστέψουν τις δυσκολίες που είχε ο Ντέιβιντ από διανοητικής άποψης
και να σκεφτούν γενικά, βάσει της έλλειψης κατανόησής του,
να απαντήσουν με τέτοιο τρόπο,
ώστε να τιμωρηθεί με ισόβια και όχι με τη θανατική ποινή.
Ο γιος μου γεννήθηκε το '65.
Και είχα έναν πολύ δύσκολο...
ΛΙΝΤΑ ΛΟΥΙΣ ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΛΟΥΙΣ
τοκετό. Κοιλοπονούσα επί 72 ώρες.
Έπρεπε να τον βγάλουν διά της βίας, με χειρουργική λαβίδα,
πράγμα το οποίο προκάλεσε βλάβη στον εγκέφαλο και στα μάτια του.
Εγώ ήμουν νέα και ανόητη
και δεν το κατάλαβα μέχρι που άρχισε να πηγαίνει σχολείο.
ΙΔΙΩΤΙΚΗ ΟΙΚΙΑ
Λέγομαι Λίντα Λούις και είμαι η μητέρα του Ντέιβιντ.
Ήμουν σχεδόν 18 ετών όταν τον γέννησα.
Αυτός είναι ο Ντέιβιντ στο σχολείο.
Είναι χαριτωμένος ο άτιμος.
Στο πάρκο, παίζει με την μπάλα του.
Όλο κυνηγούσε αυτήν την μπάλα.
Σαν να τον βλέπω τώρα,
ένα μικρούλι πραγματάκι να στραταρίζει.
Αυτός και η Λίντα, τα Χριστούγεννα.
Ναι, ήταν παιδί της μαμάς.
Είναι ο πρωτότοκός μου.
Είναι το μωρό μου.
Ακόμα είναι.
Όσο κι αν μεγαλώσει, ό,τι κι αν κάνει,
πάντα θα είναι το μωρό μου.
Και πάντα θα τον αγαπώ πολύ.
Όταν έπρεπε να διαβάσει, δεν τον κατάφερνες να καταλάβει.
Μπορούσες να κάθεσαι και να του εξηγείς,
να του δείχνεις και να του εξηγείς,
αλλά δεν τα καταλάβαινε.
Ξέρω ότι ήταν πολύ ντροπαλός
και επιφυλακτικός με τα άλλα παιδιά,
αλλά δεν...
Δεν νομίζω ότι είχα καταλάβει πραγματικά τι συνέβαινε
μέχρι που τον έβαλα σε ιδιωτικό σχολείο.
Μετά από τρεις μήνες, είπαν ότι δεν μπορούσαν να βοηθήσουν τον γιο μου.
Ήθελαν να τον πάρω και να του κάνω εξετάσεις,
για τη διανοητική του ικανότητα.
Και τότε ήταν που έμαθα ότι είχε προβλήματα. Και δεν μπορούσα να κάνω τίποτα,
παρά μόνο να τον κρατήσω μακριά από μπελάδες και να του μάθω το σωστό.
Και τα πήγα αρκετά καλά σ' αυτό, κατά κύριο λόγο.
Ξέρω ότι όλοι τον θεωρούν τέρας, αλλά δεν είναι.
Είναι ένας πολύ στοργικός, τρυφερός άνθρωπος.
ΕΠΕΣΤΡΕΨΕ Η ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΦΟΝΟΥ
"Ο Λούις καταδικάστηκε σε θάνατο την Τρίτη το βράδυ...
από ενόρκους που τον έκριναν ένοχο για ειδεχθή φόνο,
αφού πυροβόλησε και σκότωσε τη Μερτλ Ρούμπι, 74 ετών, από το Γουέλς".
Έχει περάσει πολύς καιρός.
Και ζει ακόμα, μετά από 30 χρόνια. Αυτό είναι το απίστευτο.
Λέγομαι Ρόντα Όουκς.
Είμαι πρώην δημοσιογράφος στη Λάφκιν Ντέιλι Νιουζ.
Το έκανα για πάνω από 20 χρόνια.
Είμαι γέννημα θρέμμα του Λάφκιν
και περήφανη κάτοικος έβδομης γενιάς της κομητείας Αντζελίνα.
Πάντα ήταν μια κλειστή και πολύ δεμένη κοινότητα.
Οι άνθρωποι είναι πολύ θρήσκοι και τους εμπιστεύεσαι όλους.
Και ένα έγκλημα σαν αυτό
σου θυμίζει ότι δεν μπορείς να τους εμπιστεύεσαι όλους.
"Ο σερίφης είπε ότι η κυρία Ρούμπι σκοτώθηκε με μια σφαίρα στο κεφάλι
από 22άρι τουφέκι.
Η κυρία Ρούμπι φαίνεται ότι σκοτώθηκε όταν αιφνιδίασε τον διαρρήκτη
επιστρέφοντας σπίτι από την εκκλησία, γύρω στις 9 μ.μ."
Σπάνια βλέπαμε να διαπράττονται τέτοια εγκλήματα.
Ήταν ένα συγκλονιστικό γεγονός, οπότε προσέλκυσε μεγάλο ενδιαφέρον.
Δεν περιμένεις να συμβεί ένα τέτοιο έγκλημα.
Οι ένορκοι ήταν πολύ σοβαροί και συγκεντρωμένοι
στο να αποφασίσουν αν ήταν διανοητικά ικανός ή όχι.
Ήξεραν ότι είναι ένοχος.
Άκουσαν και τις δύο εκδοχές των γεγονότων
και προσπάθησαν να πάρουν μια αμερόληπτη απόφαση.
Όπως θυμάμαι,
δεν νομίζω ότι έδειχνε πολύ μετανιωμένος.
Στο μυαλό μου, κάποιος με διανοητικά προβλήματα
μπορεί να κάνει μια διάρρηξη, μπορεί να κλέψει όπλα,
και μπορεί να χτυπήσει το θύμα στο κεφάλι με ένα όπλο,
για να το ρίξει αναίσθητο.
Αλλά αν επιλέγεις να πυροβολήσεις κάποιον στο πρόσωπο, αυτό δεν είναι...
Ένα άτομο με διανοητικά προβλήματα θα έφευγε τρέχοντας από εκεί.
Αυτός δεν έφυγε, επέλεξε να μην το κάνει.
Και επέλεξε να της στερήσει τη ζωή.
Νομίζω ότι αυτό τον έβαλε σε μια κατηγορία εγκληματιών
την οποία δεν βλέπαμε συχνά στο ανατολικό Τέξας.
Νομίζω ότι ήταν φόνος εν ψυχρώ.
ΛΑΦΚΙΝ
Ο κόσμος νομίζει ότι η διάγνωση διανοητικής αναπηρίας
είναι όπως όταν σπας το χέρι, κάνεις ακτινογραφία...
ΕΙΔΙΚΟΣ ΣΤΗ ΝΟΗΤΙΚΗ ΥΣΤΕΡΗΣΗ
βλέπεις το σπάσιμο, άρα έχεις σπασμένο χέρι.
Δεν γίνεται έτσι στη νοητική καθυστέρηση.
Η διάγνωση είναι ρευστή, αλλάζει.
Υπάρχουν πολλές διακρίσεις, μύθοι και παρεξηγήσεις
που στέκονται εμπόδιο,
ειδικά στον χώρο της δικαιοσύνης.
ΟΔΗΓΟΣ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΠΕΛΑΤΩΝ ΜΕ ΝΟΗΤΙΚΗ ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ
Είμαι ο δρ Ρίτσαρντ Γκαρνέτ.
Ασχολούμαι με τις αναπηρίες από το 1968.
Αναμίχθηκα στην υπόθεση του Ντέιβιντ Λούις το 2006, όταν μου ζήτησαν να έρθω
και να εξετάσω όλο το υλικό που είχαν
ΠΙΘΑΝΗ ΨΕΥΔΟ-ΚΑΘΥΣΤΕΡΗΣΗ
από προηγούμενες αξιολογήσεις καταστάσεων,
σχολείων και ψυχολόγων.
ΑΝΑΠΗΡΙΑ ΣΕ ΓΛΩΣΣΑ/ΜΑΘΗΣΗ
Το υλικό που συντάχθηκε τότε σχετικά με αυτόν διευκρίνιζε σαφώς
ότι είχε διαγνωστεί με νοητική καθυστέρηση.
ΜΕΙΩΜΕΝΗ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ 68 ΟΡΙΑΚΗ 76
ΤΟ 2002, ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΚΡΙΝΕ ΠΑΡΑΝΟΜΗ
ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΑ ΑΝΑΠΗΡΩΝ
Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΚΑΘΟΡΙΖΕ ΤΗ ΔΙΑΝΟΗΤΙΚΗ ΑΝΑΠΗΡΙΑ
ΩΣ ΔΕΙΚΤΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ ΚΑΤΩ ΑΠΟ "70 ΚΑΤΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ"
ΤΟ 2006, ΜΕΤΑ ΑΠΟ 20 ΧΡΟΝΙΑ ΩΣ ΘΑΝΑΤΟΠΟΙΝΙΤΗΣ
Ο ΛΟΥΙΣ ΑΣΚΗΣΕ ΝΕΑ ΕΦΕΣΗ
Ο ΜΑΝΔΥΑΣ ΤΗΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑΣ
Ας πούμε ότι εξετάζεις κάποιον και έχει βαθμολογία 70.
Αυτό είναι το όριο, και κάτω από αυτό,
είσαι "καθυστερημένος".
Αλλά δεν γίνεται έτσι.
Κοιτάς αυτό και μετά κοιτάς όλο το υπόλοιπο υλικό
και το επίπεδο προσαρμοστικότητας αυτού του ατόμου,
προσπαθείς να τα συνδυάσεις και να πεις:
"Υποστηρίζουν όλα αυτά μια διάγνωση νοητικής καθυστέρησης;"
Αυτό το κομμάτι ίσως όχι, το άλλο, ίσως ναι.
Για αυτό δεν ξέρεις, ενώ το άλλο σίγουρα όχι.
Και αυτή είναι η μάχη που γίνεται στο δικαστήριο.
Αν με την εξέτασή μου βρέθηκε δείκτης νοημοσύνης 69,
ο κατήγορος θα πει:
"Η Πολιτεία έκανε τρία ή τέσσερα τεστ
και είναι όλα στην κατηγορία των 75-80 μονάδων, οπότε αποκλείεται".
Αυτό οφείλεται στο ότι δεν τους δίνουν κατάλληλα τεστ,
δεν το κάνουν κατάλληλοι άνθρωποι
και δεν εξετάζονται υπό κατάλληλες συνθήκες.
Τα δικά μου ήταν κατάλληλα.
Και νομίζω ότι κατά βάθος,
το σύστημα έχει ήδη στείλει αυτούς τους ανθρώπους στα δικαστήρια,
καταδικασμένους σε θανατική ποινή,
και θα το κάνουμε.
Ο ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΣ ΚΑΤΑΝΟΕΙ ΚΑΙ ΕΧΕΙ ΕΠΙΓΝΩΣΗ
ΤΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΟΥ.
Αν ο δικαστής είχε πειστεί ότι ο Ντέιβιντ έπασχε από διανοητική αναπηρία,
τότε η αυτόματη αντίδραση θα ήταν η ακύρωση της θανατικής ποινής
και η μετατροπή της σε ισόβια χωρίς αναστολή.
Ωστόσο, τελικά δεν καταφέραμε να το αποδείξουμε.
ΟΙ ΕΝΟΡΚΟΙ ΕΚΡΙΝΑΝ ΟΤΙ Ο ΛΟΥΙΣ ΔΙΕΠΡΑΞΕ ΣΚΟΠΙΜΑ ΤΟΝ ΦΟΝΟ
Είναι ακόμα εκεί, οπότε πρέπει να έγιναν δεκτές κάποιες εφέσεις.
Αλλά έκριναν ότι δεν παρουσιάσαμε επαρκή στοιχεία
που αποδείκνυαν νοητική καθυστέρηση.
Αν η ετυμηγορία και η ποινή ήταν ισόβια χωρίς αναστολή,
νομίζω ότι η οικογένεια δεν θα είχε πρόβλημα.
Αν οι ένορκοι και ο δικαστής έκριναν
ότι ήταν η καλύτερη λύση για το έγκλημα.
Κανείς από εμάς δεν σκεφτόταν:
"Πρέπει να πεθάνει".
Έπρεπε να αποδοθεί δικαιοσύνη.
Λέγομαι Ντέιβιντ Ρούμπι.
Είμαι ανιψιός της Μερτλ Ρούμπι.
ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΕΘΟΔΙΣΤΩΝ ΦΑΛΒΕΪ
Μεγάλωσε στην περιοχή.
Πηγαίναμε όλοι μαζί στην εκκλησία Μεθοδιστών του Φάλβεϊ.
Όταν συνέβη αυτό στη θεία Μερτλ, μόλις είχα μετακομίσει από το Σεντ Λούις
και μου τηλεφώνησε η μητέρα μου.
Κάποιος είχε μπει στο σπίτι της θείας Μερτλ.
Γύρισε σπίτι από την εκκλησία και φυσικά ήταν σκοτεινά,
μπήκε στο σπίτι και προφανώς ξάφνιασε τον δράστη,
οπότε εκείνος την πυροβόλησε και τη σκότωσε.
Όλο αυτό δεν βγάζει κανένα νόημα.
Η θεία Μερτλ ήταν ηλικιωμένη. Γιατί δεν είπε ο δράστης:
"Συγγνώμη, θα φύγω από το σπίτι σου".
Δεν θα τον έδερνε.
Αν ήθελαν να κλέψουν κάτι, ας το έπαιρναν κι ας έφευγαν.
ΑΥΤΟ ΝΑ ΚΑΝΕΤΕ ΣΕ ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΜΟΥ
Ξέρω ότι τα ξαδέρφια μου ακόμα υποφέρουν από αυτό.
Γίνεται αλλιώς;
Τους καταρράκωσε, όπως θα καταρράκωνε κάθε παιδί,
όποια κι αν ήταν η ηλικία του.
Είναι η μητέρα σου.
Όταν γεννήθηκα, η μητέρα μου δυσκολεύτηκε στη γέννα.
Αυτό μου προκάλεσε ελαφρά καθυστέρηση.
Γι' αυτό μαθαίνω αργά.
Αδιαφορούσα τελείως για το σχολείο.
Η γνώμη μου είναι
ότι το θέμα δεν είναι η διανοητική του ικανότητα, αλλά αν απειλεί την κοινωνία.
Είτε ήταν τελείως παράφρονας ή λογικός άνθρωπος,
δεν είναι θέμα για μένα αυτό,
γιατί πρέπει να απομακρύνουμε από την κοινωνία άτομα που αποτελούν απειλή.
Σε κάθε περίπτωση, δεν το πιστεύω.
ΡΟΥΜΠΙ
ΣΤΟ ΤΕΞΑΣ ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΟΥΜΕΝΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ ΤΗ ΘΑΝΑΤΙΚΗ ΠΟΙΝΗ
ΜΟΝΟ ΑΝ ΚΡΙΘΕΙ ΟΤΙ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΜΕΛΛΟΝΤΙΚΟ ΚΙΝΔΥΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΚΑΤΑ ΤΗ ΔΙΚΗ ΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΥΠΟΨΗ Η ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΔΡΑΣΗ
Όταν μου είπαν ότι ύποπτος ήταν ο κύριος Λούις,
σκέφτηκα: "Γιατί είναι ακόμα ελεύθερος αυτός ο άνθρωπος;"
Ο Λούις ήταν σεσημασμένος για διαρρήξεις.
Ήταν επίσης γνωστός για χρήση ναρκωτικών και κλοπές.
Είχε ιστορικό εγκληματικής δραστηριότητας.
Είμαι ο αρχιφύλακας Ρούμπεν Γκονζάλες,
και ανήκω στο αστυνομικό τμήμα του Όιστερ Κρικ.
ΡΟΥΜΠΕΝ ΓΚΟΝΖΑΛΕΣ
ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ ΠΡΙΝ ΤΗ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΗΣ ΜΕΡΤΛ ΡΟΥΜΠΙ
Ο ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΗΣ ΓΚΟΝΖΑΛΕΣ ΕΡΕΥΝΗΣΕ ΜΙΑ ΒΙΑΙΗ ΛΗΣΤΕΙΑ ΣΤΟ ΦΡΙΠΟΡΤ
Την 1η Σεπτεμβρίου του 1986,
έλαβα μια κλήση για επίθεση με μαχαίρι, στο 1500 της λεωφόρου F.
Θυμάμαι ότι εκείνο το βράδυ είχε ξαστεριά.
Η επίθεση συνέβη κατά τη διάρκεια της διάρρηξης ενός αυτοκινήτου.
Ο καταγγέλλων βγήκε έξω, είδε τον ύποπτο μεταξύ των αυτοκινήτων,
είδε την τσάντα της συζύγου του
που βρισκόταν μπροστά με την πόρτα του αμαξιού ανοιχτή.
Και όταν ο καταγγέλλων φώναξε στον ύποπτο,
ο ύποπτος σηκώθηκε και τον μαχαίρωσε στο στομάχι.
Παρκάρισα εδώ, στο ίδιο σημείο.
Ο αστυνομικός είχε παρκάρει πίσω από τα οχήματα
και το ασθενοφόρο ήταν πίσω του.
Ελπίζω να μην υπάρχουν σκυλιά!
Μόλις ολοκλήρωσα την αρχική μου έρευνα στο σπίτι,
άρχισα να κινούμαι στη γειτονιά,
να μιλάω με διάφορους ανθρώπους, να τους δίνω την περιγραφή,
για να δω αν μπορούσαν να θυμηθούν κάποιον.
ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΟΪΣΤΕΡ ΚΡΙΚ
Αλλά η περιγραφή ταίριαζε σε πολύ κόσμο.
Μετά από δυο μέρες περίπου,
έλαβα μια κλήση από τον Α.Λ. Τόμσον, σχετικά με την επίθεση.
Ο Α.Λ. ΤΟΜΣΟΝ ΗΤΑΝ ΘΕΙΟΣ ΤΟΥ ΛΟΥΙΣ
Εδώ είμαι εγώ με τους δυο αδερφούς μου και την αδερφή μου.
Ο Α.Λ., εγώ, η αδερφή μου και ο Ντάνι, ο αδερφός μου.
Στη φωτογραφία δεν χαμογελάω, γιατί κάθομαι δίπλα στον Α.Λ.
Ο γιος μου τον είχε ίνδαλμα.
Ακολουθούσε τα βήματά του.
Ο Ντέιβιντ πρέπει να ήταν 10, 11, ή 12 χρονών.
Ο Α.Λ. καυχιόταν για κάποιον που είχε δείρει άσχημα,
εκείνον που μαχαίρωσε, τον άλλο που πυροβόλησε, τέτοιες βλακείες,
ενώ δεν έκανε ποτέ τίποτα από όλα αυτά,
αλλά ο γιος μου τον πίστευε
και μάλλον νόμιζε ότι ήταν αποδεκτό.
Ο αδερφός μου θα μπορούσε να τον είχε βοηθήσει.
Αλλά αντί για τον σωστό δρόμο, πήρε τον κακό δρόμο,
και του έμαθε πράγματα που δεν έπρεπε να του μάθει.
Καθώς ο Ντέιβιντ δεν ήταν διανοητικά ικανός
να σκεφτεί τις συνέπειες των πραγμάτων,
κι αφού ο Α.Λ. φαινόταν να γλιτώνει κάθε φορά, θα σκέφτηκε ότι δεν πειράζει.
Ο γιος μου πάντα έπαιρνε την ευθύνη για όλα, είτε έφταιγε είτε όχι.
Πάντα!
Υπάρχουν πράγματα για τα οποία φυλακίστηκε
που είμαι σίγουρη ότι δεν είχε κάνει. Και ξέρω ότι τα είχε κάνει ο αδερφός μου ο Α.Λ.
Γι' αυτό τον ρώτησα ποιος ήταν μαζί του όταν έκανε αυτό που έκανε.
Μου είπε ότι δεν υπήρχε άλλος.
Ελπίζω κάποτε να μου πει επιτέλους την αλήθεια
σχετικά με εκείνη τη νύχτα.
Αλλά ο αδερφός μου ο Α.Λ. του έμαθε ότι δεν καρφώνεις κανέναν.
Δεν λες τίποτα, τελεία.
Η κλήση ήρθε στο τμήμα τελείως ξαφνικά.
Δεν ήξερα τον κύριο Τόμσον.
Μάλιστα, δεν μπορούσα ούτε τη διεύθυνσή του να βρω.
Μου είπε μόνο ότι ο ανιψιός του ήρθε στην οικία του,
πολύ ιδρωμένος και κουρασμένος,
με λίγο αίμα στο χέρι του,
και είπε στον κύριο Τόμσον ότι είχε μαχαιρώσει κάποιον.
Με τις πληροφορίες που μου έδωσε και τις οποίες διασταύρωσα,
είχα αρκετά στοιχεία ώστε να συλλάβω τον κύριο Λούις.
Στην αρχή ο Ντέιβιντ δεν ήθελε να μιλήσει.
Του διάβασα τα δικαιώματά του, ώστε να γνωρίζει
ότι θα του μιλήσω σχετικά με αυτό.
Και δεν ήθελε να μου δώσει πολλές πληροφορίες.
Του είπα "Άσε με να σου πω τι συνέβη και θα μου πεις αν το έκανες ή όχι".
Του περιέγραψα τη σειρά των γεγονότων του εγκλήματος.
ΠΗΡΕ ΤΗΝ ΤΣΑΝΤΑ ΚΑΠΟΙΑΣ
"Αυτό συνέβη, εσύ το έκανες. Το έσκασες και πήγες στον θείο σου...
ΜΑΧΑΙΡΩΣΕ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑΧΙ
ιδρωμένος, κουρασμένος, με αίμα στο χέρι σου..."
Το μόνο μαχαίρωμα στο Φρίπορτ εκείνο το βράδυ.
ΜΕ ΜΑΧΑΙΡΙ ΚΑΙ ΔΙΕΦΥΓΕ ΠΕΖΟΣ
Ποτέ δεν του είπα ότι το έκανε αυτός. Ποτέ δεν είπα ότι δεν το έκανε αυτός.
Εξαρτάται από σένα να μου πεις αν συνέβη ή όχι.
Θέλω τη δική σου εκδοχή.
Το μόνο που είπε, όταν με κοίταξε, ήταν: "Εντάξει". Και αυτό ήταν.
"Δεν θέλω να μιλήσω άλλο" και είπα "Εντάξει".
Όταν μου είπε εντάξει, για μένα αυτό ήταν ομολογία. Κατάλαβες;
Ο ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΛΟΥΙΣ ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΕ ΤΗ ΜΕΡΤΛ ΡΟΥΜΠΙ
ΕΝΩ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΝΑ ΔΙΚΑΣΤΕΙ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΜΕ ΜΑΧΑΙΡΙ ΣΤΟ ΦΡΙΠΟΡΤ
ΟΙ ΟΜΟΛΟΓΙΕΣ ΠΟΥ ΕΛΑΒΑΝ ΧΩΡΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ
ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΘΗΚΑΝ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΛΟΥΙΣ ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΝΟ
Όταν έμαθα ότι η αστυνομία...
είχε αποσπάσει ομολογία για μια άσχετη επίθεση με μαχαίρι
η οποία υποτίθεται ότι διαπράχθηκε από τον κατηγορούμενο
πριν έρθει στην κομητεία Αντζελίνα,
θα έλεγα ότι η λέξη "έξαλλος" περιγράφει πιο σωστά πώς ένιωσα.
Ήμουν εξοργισμένος.
Αυτή η ομολογία αποσπάστηκε σε μια περίοδο
που ήμουν ήδη συνήγορος του Ντέιβιντ Λούις...
Ο ΛΟΥΙΣ ΟΜΟΛΟΓΗΣΕ ΤΟ ΜΑΧΑΙΡΩΜΑ
ΤΡΕΙΣ ΜΗΝΕΣ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΤΗΣ ΡΟΥΜΠΙ
επομένως φαινόταν ότι τον εκπροσωπώ.
Ο νόμος απαιτούσε, σε περίπτωση ομολογίας
αφού ο κατηγορούμενος είχε συνήγορο,
να έχει δοθεί και η συγκατάθεση του συνηγόρου.
ΚΑΤΑΘΕΣΕΙΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΔΕΚΤΕΣ
Δεν ενημερώθηκα για την επίσκεψή τους εδώ.
Δεν ενημερώθηκα για την πρόθεσή τους να αποσπάσουν μια ομολογία.
ΟΙ ΣΥΝΗΓΟΡΟΙ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΗΣ ΘΕΩΡΟΥΝ ΠΑΡΑΤΥΠΕΣ ΤΙΣ ΟΜΟΛΟΓΙΕΣ
Η ομολογία έγινε δεκτή ως στοιχείο και δεν μπορώ να μη σκεφτώ
ότι αυτή θα παίξει ρόλο στο αν οι ένορκοι θα τον δουν ως μελλοντικό κίνδυνο.
ΟΙ ΕΝΟΡΚΟΙ ΜΑΘΑΙΝΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ
Γιατί αν έχεις ένα βίαιο περιστατικό στη ζωή ενός ανθρώπου,
αυτό ίσως είναι κάποια ένδειξη του τι είναι ικανός να κάνει
και τι ενδέχεται να κάνει στο μέλλον.
Αλλά αν έχεις και μια άλλη πράξη βίας που δεν σχετίζεται με αυτή,
είναι πιο εύκολο για τους ενόρκους να φανταστούν
ότι αυτό το άτομο θα αποτελέσει μελλοντικό κίνδυνο για την κοινωνία,
επομένως θα απαντήσουν θετικά σε αυτό το ερώτημα.
ΣΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΦΟΝΟΥ, ΟΙ ΟΜΟΛΟΓΙΕΣ ΤΟΥ ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΧΑΙΡΩΜΑ
ΕΓΙΝΑΝ ΔΕΚΤΕΣ ΩΣ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΑΠΟΚΤΗΘΗΚΑΝ ΝΟΜΙΜΑ
ΟΙ ΕΝΟΡΚΟΙ ΤΟΝ ΘΕΩΡΗΣΑΝ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ
ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΑΝ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ
90 ΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΕΠΕΤΡΕΨΕ ΜΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΛΟΥΙΣ
Την 1η Σεπτεμβρίου του 1986, έλαβα μια κλήση για επίθεση με μαχαίρι...
Ο καταγγέλλων βγήκε έξω, είδε τον ύποπτο μεταξύ των αυτοκινήτων,
ο ύποπτος σηκώθηκε και τον μαχαίρωσε στο στομάχι.
Ναι.
Αυτό χρησιμοποιήθηκε εναντίον μου, στη δίκη μου.
Είχα κάνει διάρρηξη σε ένα άλλο σπίτι.
Κάποιος κοιμόταν στον καναπέ και βγήκε έξω,
ήρθε στην πίσω πλευρά του αυτοκινήτου.
Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να τον καρφώσω με το μαχαίρι,
και μετά γύρισα και το έσκασα.
Ήμουν ένας βίαιος κακοποιός
που δεν έδινε δεκάρα παρά μόνο για τον εαυτό του.
Όταν με ρώτησε η μητέρα μου, είπα ότι δεν το έκανα εγώ,
ότι δεν ήξερα τίποτα.
Και μετά...
Νομίζω ότι ήταν το 2008 ή το 2009...
Της είπα ότι εγώ το είχα κάνει.
Νομίζω ότι είναι ένας από τους λόγους που δεν με επισκέπτεται πια.
Επειδή της είπα ψέματα, την απογοήτευσα.
Αυτό το έγκλημα τη βασάνισε τόσο,
που δεν ήθελα να της πω για το άλλο.
Και τελικά, αναγκάστηκα.
Το βάρος ήταν πολύ μεγάλο για μένα κι έπρεπε να το πω.
Ο Α.Λ. καυχιόταν για κάποιον που είχε δείρει άσχημα,
εκείνον που...
Ο Ντέιβιντ δεν ήταν διανοητικά ικανός να σκεφτεί τις συνέπειες των πραγμάτων.
Αφού ο Α.Λ. φαινόταν να γλιτώνει κάθε φορά, θα σκέφτηκε ότι δεν πειράζει.
Ναι, μάλλον έτσι είναι. Μεγάλωσα με κακές επιρροές.
Με αλκοολικούς, ναρκομανείς.
Επηρεάζεσαι, αλλά οι πράξεις μου είναι αδικαιολόγητες.
Εγώ το έκανα, είμαι ένοχος.
Ο Α.Λ. ήταν το ίνδαλμά μου, ο ήρωάς μου.
Ήταν ο απόλυτος παράνομος, αυτό που ήθελα να γίνω όταν μεγάλωνα.
Μάλλον γι' αυτό έγινα κακοποιός, παράνομος, αλήτης.
Ήταν παράνομος, μηχανόβιος, ζόρικος τύπος.
Δεν έκλεβε ούτε σκότωνε. Δεν έκανε τίποτα τέτοιο.
Εγώ ήμουν κλέφτης όταν ήμουν μικρός.
Έκλεβα σε καταστήματα, έκλεβα γλυκά και τέτοια.
Αν έβλεπα σε ένα κατάστημα ένα ζευγάρι παπούτσια,
τα φορούσα, έδενα τα κορδόνια κι έφευγα, επειδή τα ήθελα.
Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, έλαβα μια κλήση από τον Α. Λ. Τόμσον.
Μου είπε μόνο ότι ο ανιψιός του ήρθε στην οικία του
και δήλωσε στον κύριο Τόμσον ότι είχε μαχαιρώσει κάποιον.
Δεν το ήξερα αυτό. Δεν ήξερα ότι είχε φωνάξει την αστυνομία.
Να σας πω κάτι.
Στη φυλακή, δεν θες ποτέ να θεωρηθείς καρφί.
Με τίποτα.
Αυτό είναι χειρότερο και από το να είσαι παιδεραστής.
Μα ο θείος σου σε κάρφωσε.
Το ξέρω, αυτό είναι που πονάει.
Το υλικό που συντάχθηκε τότε σχετικά με αυτόν διευκρίνιζε σαφώς
ότι είχε διαγνωστεί με νοητική καθυστέρηση.
Υπάρχουν πολλές διακρίσεις, μύθοι και παρεξηγήσεις
που στέκονται εμπόδιο, ειδικά στον χώρο της δικαιοσύνης.
Όταν έχεις κάποιον σαν τον κύριο Λούις, με διανοητική υστέρηση,
παραμένει το ερώτημα αν κατανοεί τα δικαιώματά του
και αν μπορεί με επίγνωση να αποφασίσει να παραιτηθεί από αυτά τα δικαιώματα
και να καταθέσει.
Είναι λίγο αργά για όλα αυτά τώρα.
Λένε ότι δεν είμαι καθυστερημένος, οπότε μάλλον δεν είμαι.
Δεν έχει σημασία για τα δικαστήρια, τον δικαστή ή τον εισαγγελέα.
Αν το βάλουν στο μυαλό τους, θα σε πιάσουν.
Και φυσικά, το καταλαβαίνω αυτό, επειδή είμαι ένοχος.
Αν ήμουν στη θέση τους, κι εγώ το ίδιο θα ένιωθα.
Όταν πρόκειται για εγκλήματα και το να γίνεις δολοφόνος,
δεν έχεις δικαιολογίες.
Ξέρεις τι κάνεις.
Αν και είχα διανοητική υστέρηση, ήξερα τι έκανα.
Ναι, πάσχω από διανοητική υστέρηση, ήμουν μεθυσμένος και μαστουρωμένος,
αλλά έχει σημασία;
Τράβηξα τη σκανδάλη και σκότωσα κάποιον.
Και δεν μπορώ να φέρω ποτέ αυτή τη ζωή πίσω.
Ακόμα κι αν πάρω τη δική μου ζωή.
ΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ ΤΟΥ ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΕΠΙΜΕΝΟΥΝ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ
ΝΑ ΕΚΠΡΟΣΩΠΗΣΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΜΕ ΑΚΡΙΒΕΙΑ