Każdy ma własny sposób myślenia i wybiera sobie swój los.
Poprosiłem o krzesło z tego powodu,
że przynosi nagłą śmierć.
6. NIE ZABIJAJ.
W 1976 R. W USA PRZYWRÓCONO KARĘ ŚMIERCI.
OD TEGO CZASU PONAD 8000 OSÓB USŁYSZAŁO TAKI WYROK.
OTO HISTORIA SKAZANEGO NUMER 0-375690.
WIĘZIENIE STANOWE
Spekulowano, że wybrałem krzesło,
by przedłużyć egzekucję.
To nieprawda.
Wiem, że jestem winny.
Jaki jest sens kary śmierci, jeśli nie będzie należycie zastosowana?
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Podszedłem i strzeliłem.
Potem jeszcze raz z bliska.
Kula przebiła policzek i zatrzymała się w szczęce.
Zaciągnąłem go za biurko i dźgnąłem około 25 razy.
Nie mogłem uwierzyć, że właśnie kogoś zabiłem.
Nie mam wyrzutów sumienia.
Zacząłem dźgać kolesia, który spał na kanapie.
SPRAWA ŻYCIA I ŚMIERCI
W MARCU 1997 ROKU
WAYNE DOTY ZOSTAŁ SKAZANY ZA MORDERSTWO.
WIĘZIENIE STANOWE FLORYDY
OBECNIE PRZEBYWA W CELI ŚMIERCI.
WIĘZIENIE STANOWE RAIFORD, FLORYDA
DEPARTAMENT WIĘZIENNICTWA
Nie zamyka się ludzi w celi. Nie są zwierzętami.
Jak można oczekiwać ludzkiego zachowania od dożywotnio osadzonego?
To tak nie działa.
Staje się jeszcze gorszy, niż był wcześniej.
Urodziłem się w Pueblo w Kolorado 12 kwietnia 1973 roku.
Mój ojciec był alkoholikiem.
Zawsze był gdzieś na popijawie lub szukał towarzystwa.
Maltretował fizycznie wszystkie moje macochy.
Pamiętam jeden szczególny raz.
Pobił Shelly tak mocno, że wyglądała,
jakby zeszła z ringu po walce z Tysonem.
Miała wyrwaną połowę włosów,
opuchnięte oczy, rozbity nos i rozcięte usta.
Jakbyśmy mieli w domu broń albo coś podobnego, zabiłbym ojca.
Powinienem był to zrobić dawno temu.
Od tego czasu zaczęły się moje zatargi z prawem.
Uciekałem z domu, kradłem ojcu pieniądze.
To wszystko było desperacką próbą wyrwania się z tego środowiska.
W końcu, gdy miałem 15, 16 lat,
opuściłem dom.
Powiedziałem mu, że dłużej tego nie zniosę.
DOTY PRZEMIESZCZAŁ SIĘ PO KRAJU PRZEZ KILKA LAT.
SZKOŁA NIEDZIELNA - 9.30 NABOŻEŃSTWO - 10.30
W 1996 R. W WIEKU 23 LAT PODJĄŁ PRACĘ
W FABRYCE W PLANT NA FLORYDZIE.
Dziadek ciągle mi powtarzał:
„Nie rozpamiętuj przeszłości,
bo to się nagromadzi i wybuchnie,
a ty wpadniesz w poważne tarapaty”.
Tak się w końcu stało.
Zacząłem więcej pić, stałem się narwany i drażliwy.
Harvey Horne był moim brygadzistą.
Był też dilerem mety.
Co jakiś czas chodziłem do niego zajarać.
Raz byłem u niego w domu.
Miałem ze sobą pistolet,
ale nie planowałem go okraść ani skrzywdzić.
Bronią miałem zapłacić za narkotyki.
Gdy tam poszedłem, obaj byliśmy w ciągu od tygodnia.
Wywiązała się kłótnia.
Gdy wstał z krzesła, już wiedziałem,
że albo dojdzie do dzikiej bójki,
albo go zastrzelę lub chociaż zranię.
Skoro już strzelam, dlaczego nie zabić?
Udało mi się go odepchnąć.
Wyciągnąłem broń i strzeliłem mu w twarz.
Nie wiedziałem, czy przeżył,
a nie mogłem zostawić umierającego,
więc wpakowałem mu jeszcze pięć kulek w twarz.
Zasłużył na śmierć? Pewnie nie.
Ale nie żyje i tego nie cofnę.
Oskarżenie domagało się kary śmierci,
ale że nie miałem nic poważnego na koncie,
zaniechali jej i skazali mnie na dożywocie bez możliwości zwolnienia warunkowego.
W 2011 R. DOTY PRZEBYWAŁ W WIĘZIENIU STANOWYM NA FLORYDZIE.
Wymagam od innych szacunku.
Szanuję innych i żądam tego samego.
Wszystko jedno, czy jesteś więźniem, czy strażnikiem.
Wśród więźniów to nie zawsze działa.
Wtedy sprzedawałem tytoń, który był zakazany.
Taki czarny rynek.
Xavier Rodriguez...
Na początku myślałem, że mi coś ukradł.
Był młody, miał cwaną gadkę. Nazwał mnie „skurwionym białasem”.
DOTY WRAZ Z INNYM WIĘŹNIEM NAMÓWILI RODRIGUEZA NA WYZWANIE.
ZAPROPONOWALI MU GRĘ O TYTOŃ.
Powiedziałem mu: „Założymy ci kajdanki z prześcieradła.
Jak się uwolnisz, dam ci paczkę”.
A paczka była warta tam 100 dolarów.
Zgodził się.
Podszedłem go od tyłu i dusiłem,
by stracił przytomność.
Gdy odetnie się dopływ krwi do mózgu,
śmierć następuje w ciągu kilku minut z powodu braku tlenu.
Po 15 sekundach posikał się. Widziałem kałużę moczu.
Dźgnąłem go około 25 razy w okolice brzucha i klatkę piersiową.
Po wszystkim zapaliłem papierosa,
wziąłem prysznic, zszedłem na dół
i powiedziałem, że na górze są zwłoki.
To było przemyślane.
Być w zakładzie o zaostrzonym rygorze
i dokonać czegoś takiego to sztuka.
Nie ma wątpliwości co do mojej winy w tej sprawie.
Nie dręczę się psychicznie.
Nie próbuję...
zmyślać historii, że nie jestem winny, bo wiem, że jestem.
PODCZAS PROCESU DOTY PRZYZNAŁ SIĘ DO ZABÓJSTWA XAVIERA RODRIGUEZA.
ZOSTAŁ SKAZANY NA KARĘ ŚMIERCI W 2013 ROKU.
DENVER, KOLORADO
Nazywam się Mary Cole. Jestem mamą Wayne'a Charlesa Doty'ego.
To Randy. Właśnie skończył służbę w wojsku.
Spotykaliśmy się jakiś czas, potem zaszłam w ciążę i urodził się Wayne.
Ważył trzy kilogramy.
Miał kręcone blond włosy, niebieskie oczy.
Wyglądał jak ojciec, który też był niebieskookim blondynem.
Randy cenił sobie wolność.
Był typem męża, który wychodził i nie wracał.
Pewnego dnia pokłóciłam się z Randym.
Potem poszłam do sklepu.
Gdy wróciłam, Wayne i Randy zniknęli.
Wezwałam policję.
Powiedziałam, że mój syn zaginął. Ojciec zabrał dziecko.
Zapytali, czy jesteśmy w separacji. Nie byliśmy.
Oni na to, że ojciec ma takie same prawa do dziecka jak ja.
Myślałam, że może wróci.
Ale tak się nie stało.
Nie przyprowadził Wayne'a ani się nie odezwał.
Wiem od Wayne'a, że ojciec powiedział mu, że nie żyję.
W WIEKU 14 LAT WAYNE DOTY ODKRYŁ, ŻE JEGO MATKA, MARY, ŻYJE.
Był w stodole babci w Michigan, gdzie znalazł moje zdjęcia.
Nie wiedział kto to, więc zapytał babci.
Powiedziała mu, że to ja.
Potem widziałam go, gdy był dużo starszy. Miał 20, 21 lat.
Zadzwonił i chciał przyjechać do Denver,
by poznać swoich braci i siostrę.
Polecieliśmy po niego.
Spędził tu maksymalnie trzy miesiące.
Chyba czuł się tu nieswojo.
„To moje miejsce czy nie?”
Znalazł pracę. Kupił sobie samochód.
Lubił biwakować, więc miał przyjaciół.
Wyjeżdżali w piątek wieczorem i wracali w niedzielę.
Przyjechaliśmy do domu.
Nie było jego auta.
Pomyślałam sobie: „Pewnie znowu biwakuje”.
Ale następnego dnia też nie wrócił.
Zadzwonił jego pracodawca
i powiedział, że Wayne rzucił pracę.
Że wrócił na Florydę, bo ojciec go potrzebował.
Nie rozumiem, dlaczego tak po prostu odszedł.
Randy miał nad nim taką władzę?
A może wzbudził w nim poczucie winy i syn musiał tam wrócić?
Dłuższy czas była cisza,
potem Randy dzwoni i mówi: „Mary?”.
Ja na to: „Tak?”.
Mówił tym swoim florydzkim akcentem.
„Mary?” „Tak?”
„Mówi Randy”. „Bez jaj”.
„Czego chcesz?”
„Wayne pojechał po bandzie”.
„Co zrobił?”
„Strzelił kolesiowi pięć razy w twarz”.
BARTOW, FLORYDA
Wayne Doty zabił mojego ojca. Zamordował go z zimną krwią.
Strzelił mu w twarz.
Mój ojciec nazywał się Harvey Eugene Horne II,
a ja jestem Harvey Eugene Horne III.
W niedziele rano zwykle wędkowaliśmy.
Ojciec i syn, spędzaliśmy wspólnie czas.
My...
przeżyliśmy wiele wspaniałych chwil na wodzie.
Moje najwcześniejsze wspomnienia dotyczą wędkowania z ojcem.
To najszczęśliwsze chwile z dzieciństwa.
Byłem bardzo zżyty z ojcem.
Nie miałem rodzeństwa i cała uwaga skupiała się na mnie.
Miłość, troska i wszystko, czym można obdarzyć jedną osobę.
Dał mi to wszystko.
Miał poczucie humoru.
Ale nie był złośliwy,
po prostu dusza towarzystwa.
Tuż przed moimi 21. urodzinami
policjanci przyszli do mnie do pracy.
Przekazali złe wieści. Najgorszą wiadomość w moim życiu.
Mojego ojca zamordowano.
Ktoś go zastrzelił.
Opłakiwałem go i w międzyczasie...
sam wpadłem w kłopoty.
Zrobiłem kilka rzeczy, których nie powinienem.
Brak ojca, który byłby ze mnie dumny, miał wpływ na moje życie.
Każdy syn chce zyskać uznanie w oczach ojca.
Żałuję, że nie może ze mną zarzucić wędki i cieszyć się pięknym dniem.
Niestety. A ja każdą chwilę poświęcam na to samo.
Kocham cię, tato.
CZTERNAŚCIE LAT PO ZABÓJSTWIE HARVEYA HORNE'A II
DOTY ZABIŁ XAVIERA RODRIGUEZA W WIĘZIENIU.
Powiedział: „Mamo, przykro mi, ale...
chciałbym dostać karę śmierci. Mam nadzieję, że się z tym pogodzisz”.
Powiedziałam mu, że to akceptuję.
Jest dorosły i sam za siebie decyduje.
Ale nie chcę, żeby umierał.
Dopóki Bóg nie postanowi, że na niego czas.
Nie z jego wyboru.
Nie ma wątpliwości co do mojej winy w tej sprawie.
Czy szkoda mi ofiary?
Nie.
Ale gdybym był na miejscu matki zamordowanego,
domagałbym się ostatecznego zakończenia sprawy.
Miło było go usłyszeć.
Mówi, że na to zasłużył, ale...
Przepraszam.
Mówi, że zasłużył na śmierć za odebranie życia.
Ale zrobił to,
by ratować siebie, swój interes.
Ten chłopak chciał mu odebrać biznes.
Nie potrafię sobie wyobrazić, jak mógł to zrobić.
Czasami próbuję postawić się na jego miejscu.
Wydaje mi się, że zabrakło w jego życiu prawdziwej miłości.
Co najwyżej jak był niemowlęciem.
Wayne spędził tyle lat w więzieniu,
że nie zna już innego życia.
Nauczył się tam,
że sam musi walczyć o swoje,
bo nikt tego za niego nie zrobi.
Ale czy tak chciałby umrzeć? By go stracono?
Wtedy poczuje się lepiej? Dobra, to mogę iść do Jezusa.
Nie.
GAINESVILLE, FLORYDA
W 2013 ROKU DOTY ZDECYDOWAŁ, ŻE BĘDZIE BRONIŁ SIĘ SAM
W SPRAWIE XAVIERA RODRIGUEZA.
CHOĆ NIGDY NIE POPROSIŁ O KARĘ ŚMIERCI,
DOTY ZEZNAWAŁ Z BRUTALNĄ SZCZEROŚCIĄ.
BILL CERVONE WYSTĘPOWAŁ W IMIENIU STANU FLORYDA W ROLI OSKARŻYCIELA.
Sprzeciwiał się nałożeniu kary śmierci,
ale jego zachowanie i to, co mówił,
skłoniło ławników do wniosku,
że kara śmierci jest właściwa.
BIURO PROKURATORA STANOWEGO
Wielokrotnie miałem z nim bezpośredni kontakt.
Co się nie zdarza z oskarżonymi o morderstwo.
Zaintrygował mnie, jest bystry.
I wyjątkowo przerażający.
Bez cienia emocji mówi o tym, że zabił
i może zrobić to znowu, jeśli skłonią go okoliczności.
Kieruje się kodeksem moralnym właściwym tylko dla niego,
choćby był zupełnie nieakceptowalny przez resztę społeczeństwa.
To istotna część jego życia.
UNIWERSYTET STANU FLORYDA
PO PRZYZNANIU SIĘ DO WINY
DOTY ZOSTAŁ SKAZANY NA KARĘ ŚMIERCI 5 CZERWCA 2013 R.
HRABSTWO ALACHUA PROKURATOR STANOWY
JEDNAK TRZY LATA PÓŹNIEJ JEGO WYROK UZNANO ZA NIEZGODNY Z KONSTYTUCJĄ.
SĄD NAJWYŻSZY STANU FLORYDA
Jeszcze kilka lat temu ława przysięgłych mogła zasugerować
karę śmierci większością głosów, a ostatecznie decydował sędzia.
Tak się stało podczas pierwszej rozprawy Doty'ego.
Dziesięć głosów do dwóch za karą śmierci.
Sąd Najwyższy USA zmienił przepisy
dotyczące kary śmierci, zwłaszcza na Florydzie,
kilka lat temu w sprawie Hursta.
Teraz decyzja musi być jednogłośna.
WYROK W SPRAWIE HURSTA UNIEWAŻNIŁ KARĘ ŚMIERCI DOTY'EGO.
CZEKA GO WERDYKT NOWEJ ŁAWY PRZYSIĘGŁYCH.
Ława nie będzie decydować o jego winie, bo to już ustalono.
Mają tylko orzec karę.
Od 2013 roku nie wydarzyło się nic, co skłoniłoby mnie do zmiany zdania.
Z prawnego i etycznego punktu widzenia jedyny słuszny wyrok to kara śmierci.
WIELKA PIECZĘĆ STANU FLORYDA BOGU UFAMY
W 2016 ROKU DOTY POŻALIŁ SIĘ PRASIE NA PRZEBIEG PROCESU.
WIĘZIEŃ CHCE PRZYSPIESZENIA EGZEKUCJI
PRZYZNAŁEM SIĘ I DOWODY POTWIERDZAJĄ WINĘ
STAN ZAMIATA TAKIE SPRAWY POD DYWAN,
TRZYMAJĄC WIĘŹNIÓW W IZOLATCE PRZEZ LATA
RODZINY OFIAR NIE MOGĄ DOCZEKAĆ SIĘ SPRAWIEDLIWOŚCI
DOTY TWIERDZIŁ, ŻE OPÓŹNIENIA
PRZEDŁUŻAJĄ CIERPIENIE BLISKICH OFIAR.
Mógłbym użyć wielu epitetów, by opisać, co czuję do Wayne'a Doty'ego,
ale wolę tego nie robić, bo teraz to nic nie da.
Nie wróci mi ojca ani nie zmieni opinii Wayne'a.
Drwi sobie z systemu sprawiedliwości.
Musi walczyć o prawo do śmierci.
Nie myślał tak, jak zabijał mojego ojca.
Po zbrodni robił wszystko, by nie trafić do więzienia.
Dla mnie to zabójca tchórz. Wayne Doty to tchórzliwy zabójca. Nikt inny.
Ze strachu woli, by zabił go ktoś inny,
niż samemu odebrać sobie życie.
Zaczął się o nie martwić dopiero, gdy stwierdził, że nie lubi więzienia.
Posiedział trochę w kiciu i zmienił zdanie, bo nie było kolorowo.
„Jedyne wyjście to się zabić, ale jestem tchórzem, więc tego nie zrobię.
Niech zabije mnie ktoś inny”.
Wiele osób mnie pytało, czy śmierć Wayne'a zamknęłaby sprawę.
Czy poczułbym ulgę, gdyby dostał krzesło?
Czy sprawa się domknie, jak stracą zabójcę mojego ojca?
Nic się nie domknie.
Nie wiem, kto to wymyślił,
bo jak coś zamykasz, to nie masz tam dostępu.
To znaczy, że zapominasz, a ja nigdy nie zapomnę...
co zabójca tchórz zrobił mojemu ojcu.
Ja osobiście...
byłbym zachwycony, gdyby Wayne Doty
został najdłużej żyjącym osadzonym w więzieniu stanowym Florydy.
Żeby dożył starości, żeby stał się niedołężny i ledwo chodził,
cierpiał z bólu bez dostępu do leków.
Żeby nic nie złagodziło jego męki,
nie miał miękkiego łóżka ani wygody.
Chciałbym, żeby cierpiał w więzieniu do końca życia.
I zmarł tam ze starości.
To najlepsze, co mogłoby go spotkać.
NAPLES, FLORYDA
Wayne to świetny facet.
BYŁY WSPÓŁWIĘZIEŃ
Bardzo wyrozumiały i inteligentny.
Ma dobre serce.
Złote serce.
Wielu chciałoby takie mieć.
Ojciec odszedł, zanim się urodziłem. Potem przedawkował heroinę.
Matka się mną nie zajmowała.
Pierwszy raz poszedłem siedzieć w 2003 r.
Po pięciu latach w więzieniu
poznałem Wayne'a przez znajomego.
To był w porządku gość.
Mówił, że można z Wayne'em pogadać o interesach.
Gdy zaczęliśmy wspólny biznes,
zarabialiśmy na tytoniu do żucia,
nawiązała się między nami przyjaźń.
Jak między ojcem i synem.
Nazywam go tatą,
bo jest dla mnie jak ojciec.
Ja nigdy nie miałem taty.
Udziela mi rad,
jak ojciec radzi synowi.
Wiele to dla mnie znaczy.
Piszemy do siebie dwa razy w tygodniu. Dzięki niemu nie wariuję.
Trzyma mnie w ryzach.
Chcecie list od niego?
Chodźmy tutaj.
To...
To wszystko listy od niego.
„Poniedziałek, 18 stycznia 2016 roku”.
„Hej, synu. Od czego zacząć?
Po pierwsze wiedz, że tata cię kocha, że moja miłość jest bezwarunkowa.
Myślę o tobie więcej, niż ty pewnie o mnie,
ale to w porządku”.
„Chcesz znów trafić do więzienia? Na pewno nie.
A tam zmierzasz.
Chcesz stracić prawko?
Jeszcze jedna jazda pod wpływem i zostaniesz recydywistą.
Więzienie, brak prawka. To i tak nic. Mało nie umarłeś.
Kocham cię i wiem, że stać cię na więcej”.
Spójrzcie na te listy. To cała korespondencja.
Kto by zliczył.
Wygląda, jakby pisał codziennie.
Pomaga mi, a ja jemu.
Gdy masz kogoś...
Lepiej mieć jednego szczerego przyjaciela niż 30 fałszywych.
Gdy możesz się wypowiedzieć, ufasz komuś,
a on nie odwróci się plecami, to bezcenne.
Wayne zabił Rodrigueza za tytoń.
Wayne dostał furę tytoniu,
którą miał zawieźć na wózku komuś innemu.
Rodriguez ukradł tytoń.
To dużo pieniędzy, coś się musiało wydarzyć.
Wayne znalazł się w sytuacji: albo jego życie, albo Rodrigueza.
Nie zastrzelił go bez powodu. Miał motyw.
Za tym, co zrobił, stał powód.
Był do tego niejako zmuszony.
Gdyby ojciec i matka byli przy nim, gdy dorastał,
nie znalazłby się w tej sytuacji.
Jak go stracą, będę zrozpaczony.
Bo zastępuje mi ojca.
Daje mi świetne rady.
Inaczej patrzę teraz na życie.
Wywarł istotny wpływ na moje życie.
Powiedziałem mu: „Walcz. Nie zostawiaj tych, którzy cię kochają”.
Miłość jest bezwarunkowa.
Kochasz kogoś bez względu na to, jakie decyzje podejmuje.
Nieważne, co zrobił.
Kochasz tak po prostu.
Ja go kocham, jak ojca.
To mój najlepszy przyjaciel.
TALLAHASSEE, FLORYDA
DOTY ZNÓW BĘDZIE SAM SIĘ BRONIŁ NA PONOWNEJ ROZPRAWIE.
JEDNAK WEDŁUG PRAWA STANOWEGO FLORYDY
MUSI MIEĆ REZERWOWEGO ADWOKATA.
Jako rezerwowy adwokat
muszę być gotowa wkroczyć do sprawy w każdej chwili.
Wayne w każdym momencie może się do mnie zwrócić,
żebym przejęła sprawę.
Akurat z nim szanse są nikłe, ale muszę być w pogotowiu.
W każdym kluczowym momencie sędzia musi mu przypomnieć:
„Masz prawo do adwokata. Czy chcesz z niego skorzystać?”.
Można śmiało powiedzieć, że Wayne od samego początku, jak tylko go skazano,
przyjął strategię przyspieszania wykonania wyroku.
Znam go bardzo dobrze.
Trudno z nim dojść do ładu.
Ale mam wrażenie, że mi zaufał,
nie tylko jako adwokatowi, ale też przyjaciółce.
Wayne nie jest wykształcony. Ale czy jest bystry? Na pewno.
Ma błyskotliwy umysł.
Ciekawość.
Uważa się, że skazani z celi śmierci to potwory.
Bez wątpienia dopuścili się okropności.
Ale to ich nie definiuje, są kimś więcej.
Nie chciałabym być oceniana przez pryzmat najgorszego uczynku w życiu.
Wayne jest winny morderstwa z premedytacją.
Nadchodząca rozprawa rozstrzygnie wyłącznie to,
czy dostanie dożywocie czy karę śmierci.
Takie procesy są wykańczające.
Właściwie każde dotyczące ograniczania wolności.
Ale te w sprawie życia lub śmierci są wyjątkowo pełne napięcia.
Wayne jest szczery, czasem do bólu.
Choć zaprezentuje przed ławą swoje stanowisko,
zostawiając decyzję im,
bo nie będzie niczego forsował,
wciąż mam nadzieję, że pokaże swoją dobrą stronę.
Oby uznali jego życie za wartościowe
i oszczędzili go.
NA KRÓTKO PRZED ROZPRAWĄ
DOTY ZGODZIŁ SIĘ ODPOWIEDZIEĆ NA DALSZE PYTANIA W SPRAWIE. Wayne Doty to tchórzliwy zabójca. Nikt inny.
Ze strachu woli, by zabił go ktoś inny,
niż samemu odebrać sobie życie.
Chciałbym, żeby cierpiał w więzieniu do końca życia,
zmarł tam ze starości.
To najlepsze, co mogłoby go spotkać.
Przykro mi, że tak czuje. Nie zna mnie prywatnie.
Chce, bym spędził całe życie w więzieniu. Cóż, ma takie prawo.
Jego ojciec nie był taki doskonały.
Zasłużył na śmierć? Pewnie nie. Ale nie żyje i tego nie cofnę.
Nie mam takiej możliwości.
Wayne zabił Rodrigueza za tytoń.
Nie zastrzelił go bez powodu. Miał motyw.
Za tym, co zrobił, stał powód.
Był do tego niejako zmuszony.
Wayne znalazł się w sytuacji: albo jego życie, albo Rodrigueza.
Nie mogę z pewnością powiedzieć, że to Rodriguez ukradł mi tytoń.
Nie wiem, czy to zrobił. Nie było dowodów.
Nie widziałem na własne oczy,
jak bierze coś z wózka.
Jakby się chwilę zastanowić, kto o zdrowych zmysłach dałby się związać,
wiedząc, że komuś podpadł?
Kilka miesięcy wcześniej mieliśmy ostrą wymianę zdań.
Zaczęło się od zwykłej gazety.
Znieważył mnie, nazywając skurwionym białasem.
W więzieniu lub gdziekolwiek indziej
taka obelga bardzo mnie rusza. Dlaczego? Bo ja bym tak nie zrobił.
Cenię sobie szacunek. Okazuję go i wymagam od innych,
bez względu na pełnioną funkcję.
To część ludzkiej natury.
Ale gościa już nie ma i go nie przywrócę.
W twoim systemie wartości takie wyzwisko
jest podstawą do zabójstwa?
Może być. Bo gdy to nastąpi w obecności innych
i puścisz to płazem, stajesz się ofiarą.
Otwierają się drzwi, których nie chcesz otwierać.
Zamykasz je jak najszybciej.
Mam 44 lata, prawie 45.
Nie jestem jak ci młodzi narwańcy.
Nie wytrzymuję z nimi nawet piętnastu minut.
Od razu chcą sobie brudzić ręce.
Jedyny sposób, by skrócić im cierpienia, to zrobić to od razu.
Brzmi okropnie, ale tak jest.
Czy ludzie muszą się zabijać? Nie.
On nie był dla mnie zagrożeniem. Nie musiał umrzeć, ale tak się stało i tego nie cofnę.
Wtedy wydawało mi się to właściwe.
Taki po prostu jestem. Brutalny.
Zakorzeniło się to we mnie od dziecka.
Taki jestem.
Zabiłem i ponoszę winę.
Przyjąłem odpowiedzialność.
Wziąłem to na barki i zaakceptowałam, co wcale nie było łatwe.
Przyjąłem tę postawę i się jej trzymam.
Gdybym ja decydował,
poszedłbym prosto z sądu na egzekucję.
Nawet teraz mogę skończyć tę rozmowę,
pójść do sali egzekucyjnej i z tym skończyć.
Spojrzałbym rodzinie ofiary w oczy.
„Wybaczcie, nie wrócę wam bliskiego,
ale jeśli to przyniesie wam ulgę, niech tak się stanie.
Wrócicie do życia, a ja trafię do lepszego miejsca”.
Zrobiłem coś złego i teraz ponoszę za to odpowiedzialność.
SĄD HRABSTWA BRADFORD
DNIA 26 LUTEGO 2018 ROKU
DOTY PRZEMÓWIŁ DO ŁAWNIKÓW OSTATNI RAZ NA ROZPRAWIE.
5. CZCIJ OJCA SWEGO I MATKĘ SWOJĄ
6. NIE ZABIJAJ
Jestem mordercą.
Zwykle w takich okolicznościach
stałby tu mój adwokat i błagał was
o dożywocie dla swojego klienta.
Odbyłem z nim wczoraj długą rozmowę.
Bez względu na to, jaką karę uznacie...
za konieczną,
niech wasza decyzja bazuje na dowodach, nie będzie osobistą decyzją.
Niech opiera się na prawie. To wszystko. Dziękuję.
Proszę ławników o udanie się na obrady.
PO NIECAŁYCH CZTERECH GODZINACH ŁAWNICY POWRÓCILI Z WERDYKTEM.
Rozumiem, że uzgodniliście werdykt.
Proszę mi go podać.
„Ława przysięgłych jednogłośnie orzeka, że oskarżony Wayne C. Doty powinien być skazany na śmierć”.
Chcę być zapamiętany taki, jaki jestem. Nie jako ktoś fałszywy.
Albo udający kogoś innego.
Jaki jest sens kary śmierci, jeśli nie będzie należycie zastosowana?
Ile osób musi jeszcze zginąć, zanim ludzie zrozumieją,
że to, co mam w głowie, wtłoczono mi już jako dziecku?
Jestem szczęśliwy taki, jaki jestem.
Zawsze pozostanę sobą.
Nie każdy może tak powiedzieć.
Wolą uciekać do końca życia przed rzeczywistością.
Ja stawiam temu czoła i biorę to na siebie.
WAYNE DOTY POZOSTAJE W CELI ŚMIERCI.
TERMIN JEGO EGZEKUCJI NIE JEST JESZCZE POTWIERDZONY.