Ik ben geboren in een middenklassegezin.
Mijn moeder zat in de verzekeringen, mijn vader was buschauffeur.
Er werd altijd voor me gezorgd.
Ik ben nooit mishandeld.
Opgroeien was zo doorsnee als maar kan.
Ik heet Leo Gordon Little, net als mijn vader en grootvader.
Ik heb een moord gepleegd.
Ik ben ter dood veroordeeld voor die moord.
SINDS DE HERINVOERING VAN DE DOODSTRAF IN DE VS IN 1976...
...ZIJN MEER DAN 8000 MENSEN WEGENS MOORD TER DOOD VEROORDEELD
DIT IS HET VERHAAL VAN TERDOODVEROORDEELDE #01306427
Als je over een periode van zo'n 20 jaar terugblikt...
...wat je doet als je in de gevangenis zit en je op de dood voorbereidt...
...haal je herinneringen op...
...en probeer je uit te zoeken wat er mis is gegaan.
EEN NETFLIX ORIGINAL-SERIE
Dit is een waargebeurd verhaal.
Zo ben ik begonnen.
Ik wilde rebelleren, chaos veroorzaken.
Ik keek om en dacht: we zien wel wie wie vermoordt.
Ik heb de keuze gemaakt.
Ik heb hem gedood.
Ik was het nooit van plan.
Had ik het maar niet gedaan.
Ik wist dat ik uit die auto zou stappen en die twee mannen vermoorden.
Hij knielde voor me neer en...
...ik herinner me alleen dat ik de trekker overhaalde.
Ik had ze allebei vermoord.
Ik had ze doodgestoken.
EEN DOODNORMALE JONGEN
Ik herinner me dat ik naar het avondnieuws keek.
Het ging over een moord die had plaatsgevonden.
En ze noemden de naam Leo Little.
Ik weet nog dat mijn mond openviel.
Zo van: nee toch, niet Leo. Dat was een van mijn leerlingen.
Niks aan hem viel op. Hij was gewoon een stil jochie.
Geen vreselijk kind, geen aardig kind, maar een heel gemiddelde leerling.
Als je naar een grote school gaat, kun je de weg kwijtraken.
En als ik terugkijk, was dat het probleem met Leo.
Een jongen die de weg kwijt was.
DARRINGTON-EENHEID HOUSTON, TEXAS
Om mijn nek?
OP 23 JANUARI 1998 SCHOOT LEO LITTLE CHRISTOPHER CHAVEZ DOOD
Voorlangs of achterlangs?
Kijk eens aan.
TEGENWOORDIG IS HIJ EEN PRAKTIZEREND PASTOR
Goed zo?
Ik ben geboren en getogen in San Antonio, Texas.
Op 14 juli 1980.
Mijn vader was een stille, maar stoere vent.
Toen ik negen of tien jaar oud was...
...woonde mijn vader wel thuis...
...en hij voedde ons op, samen met mijn moeder.
Toen verliet mijn vader mijn moeder en later waren ze officieel gescheiden.
Mijn vaders afwezigheid in het huishouden zorgde voor een duidelijk vacuüm.
Als man zie ik nu dat ik de discipline niet had.
De tienerjaren zijn een moeilijke periode voor een kind.
Om het alleen te doen, zonder enige begeleiding.
Ik had problemen op school.
Ik was altijd het kleintje.
Ik was altijd het onderdeurtje, werd altijd gepest...
...maar ik was niet het type dat het maar liet gebeuren.
Dus vocht ik inderdaad wel terug.
Ik kwam voor mezelf op.
Ik ging spijbelen.
En wat doe je als je niet de hele dag op school zit?
Je haalt dingen uit.
Vooral winkeldiefstalletjes of op verboden terrein komen.
Zulke dingen. En drugsgebruik, natuurlijk.
Van mijn 13e tot mijn 17e...
...vond ik mijn draai, maar met foute types.
Met de jongens op straat.
Wiet roken en rondhangen in plaats van op school te zitten.
Ik raakte geïnteresseerd in gangsterhiphop.
Ik raakte onder de indruk van en beïnvloed door de agressiviteit...
...die ik toen voelde...
...zeker in mijn donkerdere tijden.
Ik werd naar mijn vader gestuurd, die ten zuiden van San Antonio woonde.
Hij schreef me in bij de plaatselijke school...
...en toevallig kwam Rob...
...uit hetzelfde gebied waar ik bij mijn moeder gewoond had...
...in het noordwesten van San Antonio. We hadden dus gelijk een klik.
Rob en een andere vriend namen me op in hun bende.
Hij zat bij de zogenaamde Crips.
Deze groep Crips was niet zo groot.
Het waren eerder aspiranten.
Ik denk er alleen nog aan als iemand het ter sprake brengt.
Ik was blij dat ik erbij zat, want als tiener schep je over zoiets op.
Als je naam wilt maken, moet men je toch vrezen.
Ik probeerde vrij zware drugs.
Dus ik moest aan geld komen.
Ik nam dus het besluit om...
...eropuit te gaan en...
...iemand voor geld te beroven.
Ik was toen 17.
Jose Zavala was een vriend.
We maakten samen de straat onveilig.
Hij werd mijn medeplichtige.
Die avond reden we rond in het noorden van San Antonio...
...op zoek naar iemand om te beroven.
Jose moest naar het toilet, dus we stopten bij een restaurant.
Hij ging naar binnen en terwijl ik buiten in mijn auto wachtte...
...zag ik een goed verzorgde man in een pak naar zijn auto lopen...
...iets in zijn auto leggen en de deur dichtdoen.
Hij deed zijn deur niet op slot.
Ik verzamelde dus alle moed en pakte mijn pistool...
...en liet een briefje voor Jose achter dat hij die auto moest volgen.
Het leek me toen het beste om op de achterbank van zijn auto...
...te wachten tot hij naar buiten kwam.
Jose kwam naar buiten, stapte in mijn auto.
Hij had kennelijk het briefje gelezen en begreep het plan.
Een paar minuten later stapte Christopher in zijn auto.
En ik verraste hem op de achterbank.
Ik wilde hem naar een geldautomaat brengen.
Maar hij had geen bankrekening...
...en dus reden we even rond.
Toen zei hij:
'Als je geld zoekt, er ligt een tas op de achterbank.'
In de tas vond ik wat biljetten...
...misschien zo'n 300 of 400 dollar.
Dus toen...
...dacht ik dat het voorbij was.
Ik hoefde hem alleen maar naar een lang stuk snelweg te brengen...
...zeggen dat hij moest lopen en de auto verderop achterlaten.
Dan zou ik in mijn eigen auto stappen en kwam ik weg met de beroving.
Onderweg bleek dat de tank bijna leeg was...
...en we stopten bij een tankstation.
Gewoon gezond verstand, lijkt me.
We reden een stukje verder dan ik van plan geweest was.
Dus vroeg ik hem de auto aan de kant te zetten.
Het was half januari.
Best koud voor de winter in Texas.
Ik weet nog dat ik de donkere landweg op reed...
...met de flitsen van de alarmlichten, de koude lucht in mijn gezicht.
Ik weet niet wat er gebeurde. Echt niet.
Ik heb het in mijn hoofd steeds opnieuw afgespeeld.
Hij heeft mijn gezicht nooit gezien. Daar heb ik voor gezorgd.
Het zou heel makkelijk zijn geweest...
...hem achter te laten...
... in zijn auto te springen en hem levend naar de stad te laten lopen.
Maar om de een of andere reden in mijn hoofd...
...die fractie van een seconde dat ik het pistool optilde...
Hij knielde voor me neer en...
...ik herinner me alleen dat ik de trekker overhaalde.
Ik weet nog dat Jose zei: 'Wat doe je?'
Er reed een auto voorbij.
En wij deden of er niks aan de hand was.
Uiteindelijk begon ik Jose te helpen...
...Christophers lichaam naar de overkant van de weg te slepen.
TWEE DAGEN LATER WERD LEO GEARRESTEERD...
...NADAT EEN BEKENDE DE POLITIE ZIJN NAAM GAF
OP 5 MAART 1999 WERD HIJ TER DOOD VEROORDEELD WEGENS MOORD
Al die tijd dat ik opgesloten zit...
...deze 21 jaar...
...denk ik dagelijks aan wat ik gedaan heb en wie ik dat heb aangedaan.
Ik weet niet wat de familie Chavez zal zien...
...wat op dit punt in hun leven hun kijk op de zaak is.
Ik heb me verzoend met mijn God.
En nu wil ik me verzoenen met de mensen die ik het meest pijn heb gedaan.
Dat zou...
Dat zou prachtig zijn om te zien.
Misschien de cirkel rond maken.
Ik denk dat de tijd rijp is.
Ik speel graag golf.
Dat verlicht mijn stress.
Je kunt de lucht voelen, de wind voelen, wat bewegen.
Alle opgebouwde spanning op de bal botvieren en naar huis gaan.
Niet alles meenemen wat er tijdens een onderzoek is gebeurd.
Ik ben Thomas Matjeka.
Iedereen noemt me Butch.
Ik ben nu al 41 jaar politieagent.
En ik ben bijna 17 jaar betrokken geweest bij onderzoeken naar moorden...
...en moordpogingen in San Antonio.
Ondanks alles is dit waarschijnlijk de zaak...
...die me het meest geraakt heeft.
Hij had invloed op mijzelf en mijn gezin en mijn werkrelaties, een tijdlang.
Vanwege hoe zinloos deze moord was, denk ik.
Hij had niet hoeven gebeuren.
Maar hij is wel gebeurd en dat hield me zes maanden bezig.
POLITIEBUREAU KENDALL COUNTY
INSPECTEUR BUTCH MATJEKA
Bij onderzoeken kijken we grondig naar de achtergrond van het slachtoffer...
...zeker als er geen andere sporen zijn.
Christopher was een bijzondere jongeman met een bijzondere familie.
Ik had nog nooit zo'n onschuldig volwassen moordslachtoffer meegemaakt.
Ik doorzocht zijn appartement en zijn leven.
Elk stukje papier en alles wat hij in zijn flat had aangeraakt...
...op zoek naar een spoor van een verklaring...
...en ik vond helemaal niets.
CHRISTOPHER CHAVEZ WAS DIAKEN...
...BIJ EEN PLAATSELIJKE GEMEENSCHAP VAN JEHOVA'S GETUIGEN
HET GELD DAT LEO LITTLE VAN HEM GESTOLEN HAD...
...WAS DE COLLECTEOPBRENGST VAN DE DIENST VAN DIE DAG
De plek waar het lichaam gevonden werd, liet me maar niet los.
We vonden er twee kogelhulzen.
Hij was duidelijk in zijn achterhoofd geschoten.
We vonden ook sleepsporen van de weg naar de plek waar hij gevonden werd.
Hij lag daar een dag lang...
...nog in leven, lijdend omdat hij was neergeschoten.
Er was een stuk grond vrijgemaakt.
Zoals je een engel in de sneeuw maakt door sneeuw te verplaatsen.
Christopher lag daar en zijn been was heen en weer gegaan...
...en men denkt dat hij wilde opstaan, maar zelf...
...doe ik dat als ik thuis ziek in bed lig en pijn heb.
Ik beweeg mijn been om me van de pijn af te leiden.
Ik denk dat Christopher dat ook deed.
Dat spoor wees erop dat hij daar met pijn lag...
...tot hij gevonden werd. Dat was heel heftig voor me.
MINUTEN NADAT HIJ GEVONDEN WAS...
...WERD CHRISTOPHER PER HELIKOPTER NAAR HET ZIEKENHUIS VERVOERD
HIJ STIERF TWEE DAGEN LATER
De eerste twee dagen van dit onderzoek...
...zaten we in zak en as omdat we niets hadden.
Toen hadden we een verdachte en viel de zaak op zijn plek.
Leo verbaasde ons toen we hem spraken.
Ik had niet verwacht...
...dat er zo'n jong iemand bij betrokken was.
We vertelden hem wat we hadden.
'Een getuige zegt dat jij bekend hebt. Een getuige zag jou in de auto.'
Ik vertelde hem wat ik had en zei:
'Je bent gepakt, geen reden om het te ontkennen.
Je hebt iemand vermoord bij een overval.
Daar staat in Texas de doodstraf op.'
Hij was 17 en destijds gold de doodstraf ook voor 17-jarigen.
Dat deed 'm niks.
Hij zei: 'Laten we erover praten. Ik vertel je alles.'
Leo heeft ons nooit verteld waarom dit is gebeurd.
Natuurlijk wilde hij iemand beroven. Ze zochten geld voor drugs.
Dat was het hele motief.
Maar waarom hij besloot Chris neer te schieten...
...dat heeft hij nooit uitgelegd.
LEO LITTLE SCHOOT CHAVEZ DOOD OP EEN LANDWEGGETJE...
...45 KM TEN ZUIDOOSTEN VAN SAN ANTONIO
OP MINDER DAN 15 KM VAN LA VERNIA...
...WAAR LITTLE MET ZIJN VADER WOONDE TOEN HIJ ZESTIEN WAS
Leo was iemand van uitersten.
Hij was zo iemand die de deur voor je opendeed.
Maar ook zou hij iemand in het gezicht slaan...
...die je aan het huilen maakte.
Ik heb Leo op school leren kennen.
Hij kwam naar onze woonwagen op het platteland.
Dan speelden we videogames.
We hadden allemaal persoonlijke problemen.
Onze gemeenschappelijke basis was...
...high worden om die te vergeten.
Hij wilde niet alleen aandacht van meisjes, maar ook van jongens.
Hij wilde respect.
Hij kleedde zich als een gangster uit de stad. Echt waar.
Gouden sieraden, oorbel, geperste broek.
Volgens hemzelf was hij een Crips-bendelid.
Hij had zelfs een bijnaam, 'Lil Crazy'.
Ik kende Leo pas een jaar toen hij zijn misdaad beging.
We zagen lichtjes op de oprit.
Hij kwam binnen en had een vriend meegenomen.
Een van onze vrienden vroeg hem: 'Hoe kom je aan die auto?'
Toen begon hij ons te vertellen wat er gebeurd was.
Eerst geloofde ik hem niet.
Ik dacht dat hij loog.
Maar zijn vriend had bloed op zijn broek.
Ik was bang dat hij misschien iets zou doen.
We hadden een wederzijdse vriendin die bij mij woonde.
Zij belde anoniem naar de politie...
...om te zeggen dat hij een misdaad had gepleegd.
Ik had het nooit zien aankomen. Nooit.
Ik dacht dat hij gewoon een fase doormaakte, zoals wij.
Hij ging gewoon te ver.
IN 2005 VERBOOD HET HOOGGERECHTSHOF VAN DE VS DE EXECUTIE VAN CRIMINELEN...
...DIE MINDERJARIG WAREN TOEN ZE HUN MISDAAD BEGINGEN
LEO LITTLE'S STRAF WERD OMGEZET IN LEVENSLANGE GEVANGENISSTRAF
NET ALS DIE VAN ZIJN MEDEPLICHTIGE, JOSE ZAVALA
ALLRED-EENHEID, WICHITA FALLS, TEXAS
Leo zegt niet veel. Hij kijkt alleen. Meer heeft hij nooit gedaan.
En dat zegt alles. Je moet de stillen in de gaten houden.
Ik ben Jose Zavala.
Ik werd veroordeeld voor moord en kreeg levenslang.
Ik ben opgegroeid in wat een buitenstaander...
...een bende-achtige, ruige buurt zou noemen.
Het was er nogal vervallen.
Wat je van een sloppenwijk zou verwachten.
Ik deed stomme dingen, stal auto's en brak in huizen in...
...omdat er niets anders te doen was.
Ik hing rond op straat.
Niet zo best.
Leo Little was een vriend van een vriend.
We werden allemaal high.
We rookten samen wiet en luisterden naar muziek...
...en hadden dingen met elkaar gemeen...
...dus dat ging goed samen.
Zijn buurt was pittoresk.
Snap je?
Mensen die hun honden uitlaten.
Mooie gazons.
Een 'buurtwacht'-bordje in de voortuin. Ja, zo'n buurt.
Zo zag ik het.
Stil zijn, anders verlinken je buren ons.
Dan bellen ze de politie. Zachtjes.
Ik wist niet dat hij bij een bende zat. Toen ik dat tijdens het proces hoorde...
Jij, bij een bende? Je lijkt...
Ik ben opgegroeid met bendeleden.
Hij leek me geen bendelid.
Rapliedjes schrijven en zo?
Kom op, is dat wat je doet?
Het zal wel.
Ik dacht niet dat er die avond iets zou gebeuren.
Ik hoorde de schoten en keek op.
Het eerste wat ik dacht was: dat is niet als in de film.
In de films schokken ze. Dat deed hij niet.
Er kwam rook van zijn haar af.
Ik herinner me het achteruitgaan, het wankelen...
...op één knie gaan, het slingeren en dan heel langzaam ineenzakken.
Meteen nadat je in je hoofd geschoten bent.
Heel langzaam.
Ik zei: 'We moeten van deze auto af.'
Hij zei: 'Oké. Maar volg mij eerst. '
Dus ik volgde hem...
...uiteindelijk naar het huis van een stel mensen.
Ik mocht die mensen niet, want ze deden of ze zwart waren.
'Nigga dit' en 'nigga dat'.
Met zulke mensen ging ik niet om.
Ik had een gevoel van: waarom zijn we hier?
We moeten gaan.
Leo schepte erover op.
'Ja, ik heb die nigga omgelegd. Hij ligt daar nu.' Man, ja.
Deze Leo kende ik niet. Zo was hij nog nooit geweest.
Zo praten en opscheppen? Nee.
Nee.
Ik had die avond geen enkel idee dat zoiets zou gebeuren.
Ik nam aan dat Leo hetzelfde wilde doen als bij de vorige.
EEN WEEK VOOR DE MOORD OP CHRISTOPHER CHAVEZ...
...HADDEN LEO LITTLE EN JOSE ZAVALA EEN BIJNA IDENTIEKE OVERVAL GEPLEEGD
Ik ben Malachi Wurpts.
Ik was net naar San Antonio verhuisd.
Om twee uur 's nachts werd ik gewekt...
...door een jongeman aan het voeteneind van mijn bed.
Hij riep dat ik wakker moest worden.
Terwijl hij zijn wapen op me richtte...
...zei hij dat ik mee moest komen.
Toen we door de gang naar de parkeerplaats liepen...
...keek hij me aan en zei:
'Als ik nu ergens voor gepakt word, dan niet voor beroving.
Dan word ik gepakt voor moord.'
Hij stak het pistool in mijn zij en zei dat ik moest rijden.
Toen we van de parkeerplaats reden...
...zag ik dat een auto ons volgde.
Hij stuurde me naar een geldautomaat bij een supermarkt.
En hij zei: 'Als je heldhaftig doet...
...schiet ik je neer. Ik kan zo door mijn jas schieten. '
Toen we terug bij de auto kwamen, zei hij: 'We moeten nog één ding doen.'
Hij stuurde me een snelweg op, buiten het centrum van San Antonio.
We zetten de auto aan de kant...
...en zijn handlanger parkeerde voor ons.
Ze zeiden dat ik moest uitstappen.
Toen vertrokken ze. Dat was de laatste keer dat ik ze zag.
Ongeveer een week later keek ik naar het nieuws...
...en hoorde ik dat een jongeman vermoord was.
De rechercheurs werden erg geïnteresseerd.
Ze kwamen naar mijn werk en namen de foto's van verdachten mee.
Ik zag gelijk...
...de man die me ontvoerd had...
...en dat bleek Leo Little te zijn.
Ik denk veel aan Leo.
Ik heb er vaak over nagedacht...
...en ik heb steeds voor hem gebeden.
Ik weet hoe makkelijk ik in zijn positie had kunnen komen.
Ik heb als tiener slechte keuzes gemaakt.
Ik voel een band met hem.
Hopelijk weet hij dat ik hem vergeef.
Ik wil nu beelden laten zien die we gekregen hebben...
...van het tankstation.
Leo stuurde Christopher naar de Diamond Shamrock...
...om iets te drinken te halen.
Je ziet Christopher hier door de voordeur lopen.
Leo loopt vlak achter Christopher, hand in de rechterzak.
Daar zit het wapen, weten we.
Het is opvallend dat Leo Christopher vrij laat rondlopen.
Hij gaat helemaal achter in de winkel iets te drinken halen voor Leo.
Leo praat intussen met de pompbediende.
Christopher zet de cola neer en Leo betaalt.
Je zag Leo zich omdraaien en voor Christopher uitlopen.
Zo kreeg Christopher de kans hem van achteren te pakken.
Ik vroeg zijn vader:
'Waarom vocht Christopher niet? Waarom zei hij niets?
Waarom deed hij niets om de situatie te beëindigen?'
En Mr Chavez zei dat Christopher heel vroom was.
Hun geloof is geweldloos...
...en Christopher geloofde dat als hij geweldloos bleef...
...alles goed zou komen.
Dat was zijn overtuiging en daarom is hij uiteindelijk vermoord.
Leo kijkt niet eens naar Chris.
De enige keer dat hij Chris aankijkt is als hij de deur uitloopt, een beetje...
...over zijn schouder, om te zien of Christopher er nog is.
Leo kickt op die macht.
Hij was niet gestrest, niet bezorgd, niet bang.
Hij had volledige controle en dominantie.
Ik weet niet wat er gebeurd is. Echt niet.
Ik herinner me alleen het schieten.
Als ik voor Christophers vader en moeder zou zitten...
...zouden er geen woorden zijn die hen konden troosten.
Ze hebben alle recht om verdriet te voelen.
Maar Christus dan?
En verzoening dan?
Als dienaar van God denk ik dat er...
...kans op hoop en genezing kan zijn.
Als ze de kracht, de moed vinden...
...om mij te benaderen, een soort dialoog te vinden...
...dat lijkt me...
...dat zou prachtig zijn om te zien.
Weet je...
Hij kletst zo uit zijn nek, dat verbaast me gewoon.
Deze jongeman weet precies wat hij gedaan heeft.
Leo Little schoot omdat hij dat hij wilde. Niet omdat hij niet weet waarom...
...of omdat hij een mysterieus idee had...
...of iets over hem heen kwam. Dat is allemaal...
Leo Little wilde een moord plegen.
Ik ben opgegroeid in een Pinksterkerk.
Jaren geleden, voor ik bij de politie begon...
...was ik een erkend predikant.
Ik geloof in verlossing en Jezus Christus.
Ik geloof in de hele boodschap van het evangelie...
...en heb die een aantal jaren gepredikt.
Maar als je naar hem luistert...
...heeft hij geen flauw benul waar hij het over heeft...
...want hij noemt nergens de term 'vergiffenis'.
Hij wil praten over:
'Nu moeten we samenkomen voor hoop en verzoening.'
Het is niet hun verantwoordelijkheid...
...om samen te komen voor hoop en verzoening.
Het is zijn verantwoordelijkheid om vergiffenis te vragen...
...aan de familie Chavez, Christopher en zijn God.
Dat heeft hij nog nooit gedaan.
Wat hij nu doet, is zijn vrijlating voorbereiden.
Daar gaat dit allemaal om.
Zijn hele persona van verandering is niets dan eigenbelang.
Hij denkt aan niemand anders. Er is geen spijt, geen berouw.
Het enige wat nu in zijn hoofd omgaat is:
'Ik moet veranderen om uit de cel te komen...
...zodra ik de kans krijg.'
Dat is hier aan de hand, denk ik.
LEO KOMT IN 2038 IN AANMERKING VOOR VERVROEGDE VRIJLATING...
...EVENALS JOSE ZAVALA
Ja, ik hoorde dat Leo een pastor is...
...of een gewijd priester of zoiets.
Fijn voor hem.
Maar iemand moet verantwoordelijkheid nemen.
Ik vlucht niet naar God zodat mijn ziel zich beter voelt.
Zo van: 'Als ik goed genoeg ben, laat je me eruit.'
Dat maakt me geen goed mens...
...maar gewoon iemand die alles voor anderen doet.
Ik zou liegen...
...in spirituele zin, als ik dat doe.
Dat ga ik niet doen.
Leo was een kind.
Je weet niet waarom je doet wat je doet.
Misschien denk je dat je een gangster bent.
Je weet niet waarom je dit gedaan hebt.
Of misschien wel. Ik zit niet in je hoofd.
Ik weet dat ik dat niet ga doen.
NA EEN VERPLICHTE ONDERBREKING VAN 90 DAGEN STOND DE TEXAANSE JUSTITIE...
...EEN TWEEDE INTERVIEW MET LEO LITTLE TOE
Leo Little schoot omdat hij dat wilde.
Niet omdat iets over hem heen kwam. Dat is allemaal...
Leo Little wilde een moord plegen.
Als ik iemand had willen zien sterven, zou ik dat best kunnen zeggen.
Daar heb ik geen probleem mee.
Ik weet dat mensen dit willen weten.
Maar ik kan me gewoon niet herinneren...
...wat ik 21 jaar geleden als tiener voelde.
Ik weet dat het idioot en dom klinkt.
Maar toen ik uit de auto stapte en Christopher op zijn knieën ging...
...weet ik niet wat er in me opkwam.
Ik zweer het.
Ik wil er geen twijfel over laten bestaan.
Ik was slecht toen ik dat deed.
Het was fout wat ik deed.
Het is mijn schuld.
Als ik het over een ander zou horen, zou ik mezelf ook veroordelen.
Het eerste interview...
Je hebt altijd spijt van wat je wel en niet zegt.
Ik weet heel goed dat ik zacht gezegd geen goed mens ben.
Ik draag dat teken op mijn rug en dat begrijp ik.
Ik wil alleen...
...mijn puinhopen opruimen.
Wat hij nu doet...
...is zijn vrijlating voorbereiden.
Hij wil praten over:
'Nu moeten we samenkomen voor hoop en verzoening.'
Het is zijn verantwoordelijkheid om vergiffenis te vragen...
...aan de familie Chavez en dat heeft hij nog nooit gedaan.
Ik wil wel degelijk vergiffenis van de familie Chavez.
Geen twijfel mogelijk.
Als ik dat de vorige keer niet heb gezegd...
...me versproken heb of te emotioneel werd...
...was dat mijn schuld.
Wat mijn voorwaardelijke vrijlating betreft...
...is er een deel van me dat denkt...
...dat ik het verdien om in de cel te sterven.
Of de beste rechercheur dat nou voelt of gelooft of niet...
...ik respecteer zijn mening.
Het is zo onrechtvaardig dat Christopher...
...nooit ouder dan 22 werd.
Dat snap ik. Dat begrijp ik.
Maar ik leef nog.
Ik kan alleen mijn leven in de gevangenis leven.
Of het nu voor de rest van mijn leven is of niet.
Ik zal het ter ere van God leven, dat is zeker.
Ik ben vanuit de dodencel een gevangenispastor geworden...
...en dat is heel moeilijk.
Hopelijk heb ik jullie goed laten zien...
...wie ik ben en wat ik denk en wat ik geloof.
Na zo'n vreselijke fout.
Bedankt voor het kijken.
DE FAMILIE CHAVEZ IS GEVRAAGD AAN DEZE FILM DEEL TE NEMEN
ZE BEDANKTEN EN ZEIDEN DAT ZE NOG STEEDS NIET...
...IN HET OPENBAAR OVER DE MOORD OP HUN ZOON KONDEN PRATEN
Ondertiteld door: Brian Purcell