Urodziłem się w rodzinie klasy średniej.
Mama zajmowała się ubezpieczeniami, tata był kierowcą autobusu.
Troszczono się o mnie.
Nie byłem wykorzystywany.
Okres dojrzewania...
był przeciętny.
Nazywam się Leo Gordon Little, trzeci tego imienia.
Jestem mordercą.
Skazano mnie na śmierć
za morderstwo.
W 1976 R. W USA PRZYWRÓCONO KARĘ ŚMIERCI
OD TEGO CZASU PONAD 8000 OSÓB USŁYSZAŁO TAKI WYROK
OTO HISTORIA SKAZANEGO NUMER 01306427
Kiedy wspominasz ponad 20 lat życia,
a w więzieniu często tak jest, kiedy czekasz na śmierć,
zastanawiasz się
i próbujesz zrozumieć, co poszło nie tak.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
To prawdziwa historia.
Tak to się zaczęło.
Chciałem być buntownikiem i wywołać chaos.
Spojrzałem na niego. I kto kogo zabije?
Dokonałam wyboru.
Odebrałam mu życie.
Nigdy nie zamierzałem
i żałuję tego.
Wiedziałem, że wysiądę z wozu i ich zamorduję.
Pamiętam tylko, że pociągnąłem za spust, gdy klęknął przede mną.
Zabiłem ich.
Zadźgałem na śmierć.
ZWYKŁY CHŁOPAK
SAN ANTONIO, TEKSAS
Oglądałem wieczorne wiadomości,
opisywali jakieś morderstwo.
Wspomnieli imię Leo Little.
Szczęka mi opadła
i wymamrotałam: „Nie... nie Leo”.
Jeden z moich uczniów.
Nie wyróżniał się. Był cichym chłopcem.
Nie był nieznośny.
Nie był miły, był przeciętnym uczniem.
W dużym liceum łatwo się zagubić.
Na tym polegał jego problem.
Był zagubiony.
ODDZIAŁ DARRINGTON, HOUSTON, TEKSAS
Wokół szyi?
23 STYCZNIA 1998 LEO LITTLE ŚMIERTELNIE POSTRZELIŁ CHRISTOPHERA CHAVEZA
Wokół czy za?
Właśnie tak.
OBECNIE JEST PASTOREM
Jest dobrze?
Wychowałem się w San Antonio w Teksasie.
Urodziłem się 14 lipca 1980 roku.
Mój tata był cichym twardzielem.
Miałem dziewięć albo dziesięć lat,
tata był w domu,
wychowywał nas razem z mamą.
Wtedy odszedł od mamy,
a później się rozwiedli.
Nieobecność taty na pewno wytworzyła pustkę.
Teraz uważam, że brakowało mi dyscypliny.
Lata nastoletnie
to trudny okres.
Zwłaszcza bez wsparcia.
W szkole pakowałem się w tarapaty.
Zawsze byłem mały.
Byłem kurduplem. Dokuczano mi,
ale nie byłem uległy.
Broniłem się,
wdawałem w bójki.
Zwyczajnie się broniłem.
Zacząłem wagarować.
A co się robi na wagarach?
Broi się.
Najczęściej kradłem w sklepach
albo wkradałem się na tereny prywatne.
Takie tam. No i były narkotyki.
Od 13 do 17 roku życia
przebywałem z ludźmi z marginesu.
Z chłopakami z ulicy.
Paliliśmy trawę, spędzaliśmy tak czas,
zamiast być w szkole.
Polubiłem gangsterski hip hop.
Jego agresywność zrobiła na mnie wrażenie, miała na mnie wpływ,
bo wtedy taki byłem,
zwłaszcza w najgorszych momentach.
Wysłano mnie do ojca, na południe od San Antonio.
Zapisał mnie tam do szkoły
i okazało się,
że Rob, który był z tej samej okolicy, w której mieszkałem z mamą,
pochodził z tego samego miejsca.
Od razu się dogadaliśmy.
Dzięki niemu i jego kumplowi dołączyłem do gangu.
Należał do gangu Crips.
To nie była jakoś specjalnie duża grupa.
Byli raczej pozerami.
Nie myślę o tym,
chyba że ktoś o to pyta.
Podobało mi się bycie w gangu, bo nastolatkowie
chwalą się czymś takim.
Chcesz, żeby cię znali, bali się ciebie.
Brałem twarde narkotyki.
Potrzebowałem kasy.
Zdecydowałem,
że kogoś okradnę.
Miałem wtedy 17 lat.
Jose Zavala był kumplem.
Trzymaliśmy się razem.
Został moim wspólnikiem.
Tamtej nocy byliśmy na północ od San Antonio
i chcieliśmy kogoś okraść.
Jose musiał iść siku, zatrzymaliśmy się przy restauracji Maggie.
On wszedł do środka, ja czekałem przy wozie.
Wtedy zauważyłem zadbanego faceta w garniturze, wysiadającego z auta.
Włożył coś do samochodu i zamknął drzwi.
Ale nie na klucz.
No więc,
wziąłem się w garść, chwyciłem broń
i zostawiłem liścik dla Jose, by jechał za tym autem.
Sądziłem, że najlepiej będzie wsiąść z tyłu samochodu
i czekać aż facet wróci.
Jose wyszedł,
wsiadł do wozu
i pewnie przeczytał liścik z planem.
Chwilę potem Christopher wsiadł do auta.
Zaskoczyłem go z tylnego siedzenia.
Miał zabrać mnie do bankomatu.
Nie miał konta,
więc trochę jeździliśmy bez celu.
Aż się odezwał:
„Jeśli chcesz pieniędzy, z tyłu jest torba”.
W torbie znalazłem banknoty,
jakieś 300 czy 400 dolarów.
Wtedy pomyślałem,
że już po wszystkim.
Wystarczyło znaleźć długi odcinek drogi,
kazać mu wysiąść i zostawić jego wóz kilometr dalej,
wsiąść do mojego i spokojnie odjechać.
Po drodze okazało się, że kończy się paliwo.
Zajechaliśmy na stację.
To było rozsądne rozwiązanie.
Zajechaliśmy trochę dalej, niż chciałem.
Kazałem mu stanąć na poboczu.
Był środek stycznia.
Zimno jak na teksańską zimę.
Pamiętam, że wysiadłem w mrok
rozświetlany przez światła awaryjne i poczułem chłód na twarzy.
Nie wiem co się stało, szczerze.
Wielokrotnie to przerabiałem w głowie.
Na pewno nie widział mojej twarzy.
Łatwo byłoby go po prostu...
zostawić i odjechać, a on musiałby wracać pieszo.
Ale z jakiegoś powodu...
ta chwila, kiedy uniosłem broń.
Pamiętam tylko, że pociągnąłem za spust,
gdy klęknął przede mną.
Jose spytał: „Co ty robisz?”.
Pamiętam przejeżdżający wóz.
I udawaną rozmowę.
W końcu zacząłem pomagać Jose
przenieść ciało Christophera z dala od drogi.
LEO LITTLE ZOSTAŁ ARESZTOWANY DWA DNI PÓŹNIEJ,
GDY JEGO ZNAJOMA ZAWIADOMIŁA POLICJĘ
5 MARCA 1999 R. LEO ZOSTAŁ SKAZANY NA ŚMIERĆ ZA MORDERSTWO
Przez te wszystkie lata w zamknięciu,
całe 21 lat,
każdego dnia myślę o tym,
co i komu zrobiłem.
Nie wiem, jak na to spojrzy rodzina Chavez.
Nie wiem, co teraz o tym myślą.
Pogodziłem się z Bogiem.
Chciałbym pogodzić się z ludźmi, których skrzywdziłem najbardziej.
To byłoby coś...
To byłoby coś pięknego.
Zatoczyć pełen krąg.
Chyba... już czas.
Uwielbiam grać w golfa.
Tak odreagowuję stres.
Świeże powietrze, czuć wiatr, trochę się poruszam.
Pozbywam się tak napięcia,
wyładowuję się na piłce i wracam do domu.
Nie zabieram wydarzeń z pracy do domu.
Jestem Thomas Matjeka.
Mówią na mnie Butch.
Od 41 lat jestem policjantem.
Przez niemal 17 lat ścigałem morderców,
i niedoszłych morderców w San Antonio.
Mimo tego wszystkiego ta sprawa
miała na mnie największy wpływ.
Na mnie i na moją rodzinę.
Wpłynęła też na relacje zawodowe.
Chyba dlatego, że to morderstwo było bezsensowne.
Nie musiało do niego dojść.
Ale stało się, ciążyło na mnie przez pół roku.
BIURO SZERYFA HRABSTWA KENDALL
PORUCZNIK BUTCH MATJEKA
W trakcie śledztwa najpierw
dokładnie sprawdzamy przeszłość ofiar, zwłaszcza gdy nie mamy punktu odniesienia.
Christopher był bardzo wyjątkowym człowiekiem,
z wyjątkową rodziną.
Był chyba najbardziej niewinną dorosłą ofiarą
z jaką się zetknąłem w pracy.
Przeszukałem jego mieszkanie, grzebałem w jego życiu.
Przejrzałem każdy papierek, wszystko, czego dotykał w mieszkaniu.
Szukałem jakiegoś tropu,
ale nic nie znalazłem.
CHRISTOPHER CHAVEZ BYŁ MINISTRANTEM
W LOKALNYM ZGROMADZENIU ŚWIADKÓW JEHOWY
PIENIĄDZE, KTÓRE UKRADŁ LEO LITTLE
ZOSTAŁY ZEBRANE PODCZAS MSZY
Spokoju nie dawało mi miejsce, w którym znaleziono ciało Christophera.
Na miejscu znaleźliśmy dwie łuski.
Bez wątpienia strzelono mu w tył głowy.
Znaleźliśmy też ślady ciągnięcia
od drogi, do miejsca, w którym leżało ciało.
Przeleżał tam dzień,
żywy i cierpiący z powodu postrzału.
Widać było odgarniętą ziemię.
Coś w stylu śnieżnego aniołka.
Christopher leżał tam i ruszał nogami,
ludzie sądzili, że próbował wstać, ale ja,
ja robię tak, gdy leżę w łóżku, kiedy choruję.
Ruszam nogami, by zapomnieć o bólu.
Christopher chyba tak właśnie robił,
ślady wskazywały, że leżał tam i cierpiał,
aż go znaleziono. To miało na mnie wpływ.
CHWILĘ PO ODNALEZIENIU
CHRISTOPHER CHAVEZ ZOSTAŁ PRZETRANSPORTOWANY DO SZPITALA
ZMARŁ DWA DNI PÓŹNIEJ
Pierwsze dni śledztwa
były przygnębiające, bo nic nie mieliśmy.
Ale potem poznaliśmy tożsamość ofiary i wszystko się wyklarowało.
Leo nas zaskoczył, gdy do niego pojechaliśmy.
Nie sądziłem,
że ktoś tak młody będzie w to uwikłany.
Na posterunku pokazaliśmy mu dowody.
„Świadek twierdzi, że przyznałeś się do zastrzelenia pana Chaveza.
I że wsiadłeś do jego auta”.
Wyjaśniłem wszystko i powiedziałem:
„Zostałeś złapany, nie ma się co wypierać.
Zabiłeś kogoś podczas rabunku.
Za morderstwo w Teksasie grozi kara śmierci”.
Miał 17 lat, wtedy mógł zostać skazany na śmierć.
Nie przejął się.
On: „Okej, pogadajmy o tym. Opowiem, co zrobiłem”.
Nie powiedział, dlaczego tak się stało.
Chciał ukraść pieniądze, potrzebował ich na narkotyki.
Motywem było tylko to.
Ale nigdy nie wyjaśnił,
dlaczego zastrzelił Chrisa.
LEO LITTLE ZASTRZELIŁ CHAVEZA NA SZUTROWEJ DRODZE
50 KM NA POŁUDNIOWY WSCHÓD OD SAN ANTONIO
16 KM DALEJ LEŻY LA VERNIA,
GDZIE W WIEKU 16 LAT LEO MIESZKAŁ Z OJCEM
Leo popadał w skrajności.
Potrafił być miły i otworzyć komuś drzwi.
Ale z drugiej strony
był skłonny kogoś pobić,
jeśli ten ktoś cię skrzywdził.
Poznałam go w liceum.
Przyjeżdżał do naszej przyczepy
i grał w gry.
Zmagaliśmy się z własnymi problemami.
Dlatego mieliśmy powód,
by razem się upalać i odcinać od świata.
On pragnął atencji dziewcząt i chłopców.
Chciał być szanowany.
Ubierał się jak gangster z miasta, serio.
Złota biżuteria, kolczyk, spodnie na kant.
Był samozwańczym członkiem gangu Crip.
Miał ksywkę, Lil Crazy – Mały Szajbus.
Znałam go niecały rok, zanim zamordował.
Zauważyliśmy światła na drodze.
Przyjechał z kolegą.
Ktoś z nas spytał, skąd ma ten wóz.
Wtedy zaczął mówić o tym, co się stało.
Początkowo mu nie wierzyłam.
Myślałam, że kłamie.
Ale jego kolega miał krew na spodniach,
przestraszyłam się, że może jednak to prawda.
Wspólna znajoma mieszkała z nami,
anonimowo zadzwoniła na policję
i doniosła na niego.
Nigdy bym się tego nie spodziewała.
Myślałam, że to mu minie,
jak każdemu.
Ale on przegiął.
W 2005 R. SĄD NAJWYŻSZY ZAKAZAŁ EGZEKUCJI NA WIĘŹNIACH,
KTÓRZY BYLI NIELETNI, GDY POPEŁNILI PRZESTĘPSTWO
LEO LITTLE ZOSTAŁ SKAZANY NA DOŻYWOCIE
PODOBNIE JAK JEGO WSPÓLNIK, JOSE ZAVALA
ODDZIAŁ ALLRED, WICHITA FALLS, TEKSAS
Leo był milczkiem. Tylko się przyglądał.
Nic więcej.
I to wszystko wyjaśnia.
Trzeba uważać na ciche wody.
Jestem Jose Zavala.
Skazano mnie na dożywocie za morderstwo.
Dorastałem w dzielnicy, która z zewnątrz
mogła wydawać się dzielnicą gangu.
Była zrujnowana.
Czego można się spodziewać po slumsach?
Wydurniałem się, kradłem wozy, włamywałem się do domów,
bo nie było innych zajęć.
Latałem po ulicach.
Kiepska sprawa.
Leo Little był kolegą kolegi.
Razem się upalaliśmy.
Paliliśmy razem zioło i słuchaliśmy muzy.
To nas łączyło, wspólny element,
zgraliśmy się w ten sposób.
Mieszkał w... malowniczej dzielnicy.
Rozumiecie?
Ludzie z psami.
Zadbane trawniki.
Ostrzeżenie o straży sąsiedzkiej.
Coś w ten deseń.
Tak to postrzegałem.
Musimy być cicho, bo sąsiedzi nas zakablują.
Zadzwonią po gliny. Cicho.
Nie wiedziałem, że był w gangu.
Dowiedziałem się w trakcie procesu...
Jesteś w gangu? Nie wyglądasz...
Dorastałem w otoczeniu gangsterów.
On nie wyglądał na gangstera.
Pisanie rapu i takie tam?
No weź, przecież tak się po prostu robi.
Chyba.
Nie sądziłem, że tej nocy coś się wydarzy.
Usłyszałem strzał i spojrzałem.
Pomyślałem, że nie brzmi jak na filmach.
W filmach ofiary zostają odrzucone, wtedy tak nie było.
Pamiętam dym z włosów.
Pamiętam, że się zakołysał,
opadł na kolano, zachwiał się
i powoli przewrócił.
Powolutku. A przecież oberwał w głowę.
Powolutku.
Rzuciłem: „Musimy pozbyć się bryki”.
On: „Dobra. Ale najpierw chodź”.
Poszedłem za nim
do domu tamtych ludzi.
Nie spodobali mi się, bo zachowywali się jak czarni.
Gadali jak czarni.
Nie trzymałem się z takimi ludźmi.
Zastanawiałem się, czemu tam byliśmy.
Czas naglił.
Leo mówił... Chwalił się tym, co zrobił.
„Kropnąłem czarnego, o tak.
Leży tam”. Tak!
Takiego go nie znałem.
Nie zachowywał się tak.
Ta gadka i przechwałki? Nie.
Nie.
Nie sądziłem, że tej nocy wydarzy się coś takiego.
Myślałem, że Leo postąpi tak
jak ostatnim razem.
DALLAS, TEKSAS
TYDZIEŃ PRZED MORDERSTWEM CHRISTOPHERA CHAVEZA
LEO LITTLE I JOSE ZAVALA DOKONALI NIEMAL IDENTYCZNEGO RABUNKU
Jestem Malachi Wurpts.
Zamieszkałem w San Antonio.
Druga w nocy, obudziłem się,
bo jakiś młodzieniec stał przy moim łóżku
i wrzeszczał, żebym wstał.
Wycelował do mnie
i kazał mi za nim iść.
Szliśmy korytarzem, w stronę parkingu,
gdy powiedział do mnie:
„Jeśli mnie przyskrzynią to nie za kradzież.
Ale za morderstwo”.
Przytknął broń do mojego boku i kazał jechać.
Wyjeżdżaliśmy z parkingu,
gdy zobaczyłem za nami samochód.
Kazał mi jechać do bankomatu przy sklepie.
Ostrzegł: „Jeśli ktoś będzie kozaczył,
zastrzelę cię. Strzelę przez płaszcz”.
Gdy wróciliśmy do wozu,
powiedział: „Jeszcze coś”.
Kazał mi jechać na autostradę poza miasto.
Zatrzymaliśmy się na poboczu,
jego wspólnik stanął przed nami.
Kazali mi wysiąść z auta.
I odjechali, więcej ich nie widziałem.
Tydzień później oglądałem wiadomości
i usłyszałem o morderstwie.
Śledczy wzięli sprawę na poważnie.
Przyjechali do mnie do pracy ze zdjęciami.
Od razu zauważyłem kolesia, który mnie uprowadził.
To był Leo Little.
Często o nim myślę.
Latami o nim myślałem,
nawet się za niego modliłem.
Wiem, jak łatwo znaleźć się w takiej sytuacji,
bo sam za młodu niejedno przeskrobałem.
Poczułem z nim więź.
Oby wiedział, że mu wybaczyłem.
Pokażę nagranie ze stacji w Diamond Shamrock,
do którego dotarliśmy.
Leo kazał Chavezowi zatrzymać się w Diamond Shamrock,
żeby kupić coś do picia.
Christopher zaraz wejdzie.
Leo jest za nim, prawą rękę ma w kieszeni.
Trzyma broń.
Leo pozwolił Christopherowi swobodnie poruszać się po sklepie.
Chris poszedł na sam tył sklepu po napój dla Leo.
Leo rozmawia ze sprzedawcą.
Christopher stawia colę na ladzie, Leo płaci.
Leo wychodzi przed Christopherem.
Christopher mógł go zajść od tyłu.
Spytałem jego tatę:
„Czemu Christopher nie walczył? Czemu nic nie powiedział?
Czemu nie zakończył jakoś tej sprawy?”.
Pan Chavez
stwierdził, że Christopher był bardzo pobożny,
że religia zabrania użycia przemocy. Że Chris wierzył, że wszystko się ułoży,
jeśli nie ucieknie się do przemocy.
W to wierzył i właśnie dlatego,
według mnie, zginął.
Leo nawet nie patrzy na Chrisa.
Patrzy na Chrisa jedynie,
gdy wychodzi ze sklepu, wtedy na niego zerka
przez ramię, sprawdza, czy Chris tam jest.
Leo to kręci.
Nie stresował się, nie martwił się, nie bał się.
Panował nad sytuacją.
Nie wiem, co się stało.
Szczerze.
Pamiętam tylko, że pociągnąłem za spust.
Gdybym siedział z rodzicami Christophera,
nie wiedziałbym,
jak ukoić ich ból.
Mają prawo czuć się zranieni.
Ale co z Chrystusem?
Co z pojednaniem?
Jestem pastorem i wierzę,
jest nadzieja na zaleczenie ran.
Jeśli odnajdą w sobie siłę i odwagę,
by poszukać porozumienia,
to byłoby...
To byłoby coś pięknego.
Wiecie...
Co za chrzanienie, nie wierzę.
Dokładnie wie, co zrobił.
Leo Little strzelił, bo chciał,
nie z braku świadomości
czy pod wpływem jakiejś idei.
Nic go nie opętało, nie zapomniał.
On po prostu...
Leo Little chciał zabić i zabił.
Dorastałem w kościele zielonoświątkowców.
Wiele lat przed wstąpieniem do policji,
byłem pastorem.
Wierzę w zbawienie, wierzę w Chrystusa.
Wierzę w ewangelię
i nauczałem jej przez lata.
Ale z jego słów wynika,
że on nie ma pojęcia, o czym mówi,
bo w ogóle nie wspomina o przebaczeniu.
Mówi o tym,
że nadszedł czas wspólnie prosić o pojednanie.
Nie oni powinni
prosić o pojednanie.
To on powinien prosić o przebaczenie
rodzinę Chavez, Chrisa i jego Boga.
Ale Leo tego nie zrobił.
Teraz chodzi mu
o zwolnienie warunkowe.
O nic więcej.
Zmienił się tylko dla własnej korzyści.
Skupia się na sobie, nie żałuje za swoje czyny.
Jego jedyną myślą jest:
„Muszę się zmienić, żeby wyjść z więzienia
przy najbliższej okazji”.
Myślę, że tak właśnie jest.
LEO LITTLE BĘDZIE MÓGŁ UBIEGAĆ SIĘ O ZWOLNIENIE WARUNKOWE W 2038
JOSE ZAVALA RÓWNIEŻ
Słyszałem, że Leo jest pastorem
czy księdzem, czy coś w ten deseń.
Brawo on.
Ale ktoś powinien wziąć na siebie
odpowiedzialność.
Nie uciekam do Boga, żeby ulżyć własnej duszy.
Coś jak: „Będę grzeczny, to mnie wypuścicie”.
To nie czyni mnie dobrym człowiekiem, tylko człowiekiem uległym.
To byłoby kłamstwo
wobec Boga, gdybym tak zrobił.
Nie zrobię tak.
Leo był dzieciakiem.
Trudno znać powody własnego zachowania.
Pewnie myślisz, że jesteś gangsterem.
Nie wiesz, co tobą kierowało.
A może wiesz? Nie czytam w myślach.
Ja tak nie postąpię.
PO 90 DNIACH PRZYMUSOWEJ PRZERWY TEKSAŃSKI WYDZIAŁ SPRAWIEDLIWOŚCI
UDZIELIŁ ZGODY NA DRUGI WYWIAD Z LEO LITTLE’EM
Leo Little strzelił, bo chciał.
Nic go nie opętało,
nie zapomniał. On po prostu...
Leo Little chciał zabić i zabił.
Gdybym chciał kogoś zabić,
nie ukrywałbym tego.
Naprawdę.
Ludzie chcą wiedzieć takie rzeczy.
Ale zwyczajnie nie pamiętam,
co czułem w wieku 21 lat.
To brzmi głupio i naiwnie.
Ale kiedy wysiadłem, a Christopher klęczał,
nie wiem, co mnie opętało.
Przysięgam.
Nie ma co do tego wątpliwości.
Postąpiłem źle.
Postąpiłem niesłusznie.
Jestem winny tego, co zrobiłem.
Sam bym się tak osądził, gdybym stał z boku.
Po pierwszym wywiadzie
zawszę się żałuje wypowiedzianych i niewypowiedzianych słów.
Doskonale rozumiem, że nie jestem porządnym człowiekiem.
Jestem winny i rozumiem to.
Chcę tylko...
naprawić wyrządzoną krzywdę.
Teraz chodzi mu
o zwolnienie warunkowe.
Mówi o tym,
że nadszedł czas wspólnie prosić o pojednanie.
To on powinien prosić o przebaczenie
rodzinę Chavez,
ale Leo nie tego nie zrobił.
Chcę, żeby rodzina Chavez mi przebaczyła.
Bez wątpienia.
Jeśli o tym nie wspomniałem,
jeśli źle się wyraziłem, jeśli emocje wzięły górę,
to popełniłem błąd.
Odnośnie do zwolnienia warunkowego
jakaś cząstka mnie uważa,
że powinienem umrzeć w więzieniu.
Niezależnie od opinii tego śledczego
szanuję jego zdanie. Tak.
To niesprawiedliwe, że życie Christophera
skończyło się po 22 latach.
Rozumiem to.
Ale ja żyję.
Żyję w więzieniu.
Nieważne, czy do końca życia.
Będę żył i czcił Boga, na pewno.
Byłem skazany na śmieć, w więzieniu zostałem pastorem,
co nie jest takie proste.
Mam nadzieję, że postarałem się...
i pokazałem wam, kim jestem i w co wierzę.
Po tak strasznym i okrutnym błędzie.
Dziękuję za uwagę.
POPROSILIŚMY RODZINĘ CHAVEZ O WYSTĄPIENIE PRZED KAMERAMI
ODMÓWILI, MÓWIĄC, ŻE NADAL NIE POTRAFIĄ
PUBLICZNIE OPOWIADAĆ O MORDERSTWIE SYNA
Napisy: Łukasz Białk