Orta sınıf bir ailede doğdum.
Annem sigortacıydı, babam otobüs şoförü.
Bana hep iyi baktılar.
Hiç istismar edilmedim.
Çocukluğum...
...ortalamaydı.
Adım Leo Gordon Little, babam ve dedemin adı da aynıydı.
Bir cinayet işledim.
O cinayetin sonucunda
idam cezası aldım.
1976'DA ABD'DE İDAM CEZASININ GERİ GETİRİLMESİNDEN BERİ
8000'DEN FAZLA KİŞİ İDAM CEZASINA ÇARPTIRILDI
BU, 01306427 NUMARALI İDAM MAHKUMUNUN HİKÂYESİ
Geçtiğimiz 20 yıla bakınca,
ki hapishanedeyken ve ölmeye hazırlanırken bu yapılır,
düşünür, geçmişi hatırlar
ve neyin ters gittiğini bulmaya çalışırsın.
NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Bu gerçek bir hikâye.
Böyle başlayayım.
Sadece isyan etmek, kaos yaratmak istedim.
Ona baktım. Kimin kimi öldürdüğünü göreceğiz.
Kararı ben verdim.
Onun canını aldım.
Bu yapmaya niyetimin olmadığı ve keşke hiç yapmasaydım
dediğim bir şey.
Arabadan inip, o iki adamı öldüreceğimi biliyordum.
O önümde diz çökerken, hatırladığım tek şey tetiği çekmem.
İkisini de öldürdüm.
Onları bıçakladım.
I AM A KILLER
SIRADAN BİR ÇOCUK
SAN ANTONIO, TEKSAS
Hatırlıyorum, akşam haberlerini izliyordum
ve işlenen bir cinayeti gösteriyorlardı.
Leo Little adından bahsettiler.
Ağzımın açık kaldığını hatırlıyorum.
"Tanıdığım Leo olamaz." dedim.
Benim öğrencimdi.
Dikkat çeken hiçbir özelliği yoktu. Sadece sessiz bir çocuktu.
Kötü bir çocuk değildi.
İyi bir çocuk da değildi, sıradan bir öğrenciydi.
Büyük bir liseye gittiğinde kaybolabilirsin.
Dönüp baktığımda, Leo'nun sorununun bu olduğunu görüyorum.
Kayıp bir delikanlıydı.
DARRINGTON ÜNİTESİ, HOUSTON, TEKSAS
Boynuma mı asayım?
LEO LITTLE 23 OCAK 1998'DE CHRISTOPHER CHAVEZ'İ VURARAK ÖLDÜRDÜ
Etrafına mı arkaya mı?
Oldu işte.
BUGÜN BİR VAİZ
İyi mi?
San Antonio, Teksas'ta doğdum ve büyüdüm.
14 Temmuz 1980.
Babam sessiz ama sert bir adamdı.
Ben dokuz ya da on yaşındayken
babam hâlâ evdeydi,
annemle birlikte bizi yetiştiriyordu.
O noktada babam annemden ayrıldı
ve daha sonra resmen boşandılar.
Babamın evde olmaması kesinlikle fark edilebilir bir boşluk yarattı.
Bir erkek olarak dönüp baktığımda, disiplinimin olmadığını anlıyorum.
Ergenlik yılları, çocuklar için
zorlu bir dönem.
Tek başınasın, hiçbir yönlendirme yok.
Okulda başım belaya giriyordu.
Ben hep kısa çocuktum.
Hep bücürdüm. Sürekli bana sataşırlardı
ama karşılık vermeden, öylece duracak biri değildim.
Ben de karşılık verirdim,
birkaç kavgaya karıştım.
Kendimi koruyordum.
Okulu asmaya başladım.
Ve tüm gün okulda değilsen ne yaparsın?
Başını belaya sokarsın.
Çoğu, küçük hırsızlıklar
veya özel mülke izinsiz girişti.
Bunun gibi. Sonra tabii uyuşturucu kullandım.
13 ile 17 arasında
kendime bir grup buldum ama karanlık bir tayfaydı.
Sokaktaki adamlar.
Yani okulda olmak yerine
esrar içip takılıyorduk.
Gangster hip hop ile ilgilenmeye başladım.
Müzikteki agresiflik beni etkiliyordu,
özellikle daha karanlık zamanlarımda
hissettiğim şeye benzerdi.
San Antonio'nun güneyinde yaşayan babamın evine gönderildim.
Beni küçük bir okula yazdırdı
ve tesadüfen
Kuzeybatı San Antonio'da annemle yaşadığım bölgeden
biri olan Rob ile tanıştım.
Hemen kaynaştık.
Rob ve başka bir arkadaş beni çetelerine soktu.
Crips denilen çetenin bir parçasıydı.
Crips çetesi büyük bir grup değildi.
Daha çok taklitçiydi.
Biri hayatımın bir parçası
olarak bahsetmediği sürece o dönemi pek düşünmüyorum.
Çetenin bir parçası olmaktan mutluydum çünkü
ergenken bunlarla övünüyorsun.
Kendini tanıtmak, insanların senden korkmasını istiyorsun.
Sert uyuşturucular deniyordum.
O yüzden para lazımdı.
O yüzden para bulmak için dışarı çıkıp,
birini soymaya karar verdim.
O sırada 17 yaşındaydım.
Jose Zavala arkadaşımdı.
Sokaklarda birlikte gezerdik.
Suç ortağım oldu.
O gece, San Antonio'nun kuzeyinde gezip
soyacak birini arıyorduk.
Jose'nin tuvalete gitmesi gerekti, o yüzden Maggie's restoranında durduk.
O içeri girdi, ben de arabada beklerken
bakımlı, takım elbiseli bir adamın arabasına doğru gittiğini gördüm,
arabaya bir şey koydu, kapıyı kapattı.
Kapısını kilitlemedi.
Sonra
cesaretimi toplayıp, silahımı aldım
ve Jose'ye arabayı takip etmesi için not bıraktım.
O anda arabasının arka koltuğuna geçip çıkmasını beklemek
en iyi fikirmiş gibi geldi.
Jose çıktı,
arabama bindi
ve notu okuyup, planı anladığını farz ediyorum.
Birkaç dakika sonra Christopher gelip arabasına bindi.
Arka koltukta ben vardım.
Planım onu bir ATM makinesine götürmekti.
Ancak bir banka hesabı yoktu,
o yüzden bir süre etrafta dolaştık.
Sonra dedi ki
"Para peşindeysen
arka koltukta bir çanta var."
Çantada 300 veya 400 dolar tutarında
banknotlar buldum.
O noktada...
Olayın bittiğini anladım.
Şey...
Tek yapmam gereken onu uzun bir otoyola götürmek,
arabasını bir buçuk kilometre geride bırakıp yürümesini söylemek
ve arabama binip, sorunsuz bir şekilde oradan uzaklaşmaktı.
Yoldayken benzinin bitmek üzere olduğunu gördük
ve bir benzin istasyonunda durduk.
Bence bu mantıklı olandı.
Planladığımdan biraz daha uzağa gittik.
O yüzden yolun kenarına çekmesini istedim.
Ocak ayının ortasıydı.
Teksas kışına göre soğuktu.
Karanlık kır yolunda dışarı çıktığımı,
dörtlülerin yandığını ve soğuk havanın yüzüme vurduğunu hatırlıyorum.
Ne olduğunu bilmiyorum. Gerçekten bilmiyorum.
Ee...
Kafamda defalarca döndürdüm.
Yüzümü hiç görmedi. Ondan emindim.
Ve onu orada bırakıp arabasına atlamak,
ve şehre canlı dönmesine izin vermek çok kolay bir şeydi.
Ama bir sebepten...
Silahı kaldırdığım o an...
O önümde diz çökerken...
Hatırladığım tek şey tetiği çekmem.
Jose'nin "Ne yapıyorsun?" dediğini hatırlıyorum.
Bir araba yanımızdan geçti.
Normal davranmaya çalıştık.
Bir süre sonra Christopher'ı yoldan uzaklaştırmak için
Jose'ye yardım etmeye başladım.
LEO LITTLE, İKİ GÜN SONRA BİR TANIDIĞININ
ADINI POLİSE VERMESİ ÜZERİNE TUTUKLANDI
5 MART 1999'DA KASITLI ADAM ÖLDÜRME SUÇUNDAN İDAM CEZASINA ÇARPTIRILDI
Hapishanede kaldığım tüm bu sürede,
bu 21 yıl boyunca
yaptığım şeyi ve bunu yaptığım kişiyi
düşünmediğim bir gün olmadı.
Chavez ailesinin ne düşündüğünü,
hayatlarının bu noktasında hangi açıdan baktıklarını bilmiyorum.
Şey...
Tanrımla barıştım.
Artık en çok incittiğim insanlarla barışmak istiyorum.
Bence bu...
Bence bunu görmek çok güzel olurdu.
Sıfırdan başlamak için.
Bence zamanı geldi.
Golf oynamaya bayılırım.
Stres atmanın iyi bir yolu.
Havayı ve rüzgârı hissedebiliyorsun, spor yapıyorsun.
Biriken tüm gerginliği
toptan çıkarıp, eve gidiyorsun.
Bir soruşturmada olan şeyleri, eve götürmüyorsun.
Adım Thomas Matjeka.
Herkes bana Butch der.
41 yıldır polis memuruyum.
Neredeyse 17 yıl San Antonio'daki cinayet soruşturmaları, teşebbüsleri,
kasıtlı adam öldürme davalarında çalıştım.
Gördüğüm her şeye rağmen, beni en çok etkileyen
dava büyük ihtimalle buydu.
Beni etkiledi, ailemi etkiledi,
bir süre iş yerindeki ilişkilerimi etkiledi.
Bence nedeni, bu cinayetin çok anlamsız olmasıydı.
Olmak zorunda değildi.
Ama oldu ve altı ay boyunca canımı sıktı.
KENDALL İDARİ BÖLGESİ ŞERİFİN OFİSİ
TEĞMEN BUTCH MATJEKA
Soruşturmalarda yaptığımız şeylerden biri
kurbanın geçmişini derinlemesine incelemektir,
özellikle elimizde hiçbir şey yoksa.
Ve Christopher, çok özel bir ailesi olan
çok özel bir delikanlıydı.
İlgilendiğim cinayet soruşturmalarındaki
en masum yetişkin kurban olabilir.
Evini, hayatını inceledim.
Dairesindeki her kâğıt parçasını, dokunduğu her şeyi inceledim,
bu olayın neden olduğuna dair bir ipucu aradım,
hiçbir şey bulamadım.
CHRISTOPHER CHAVEZ, YEHOVA'NIN ŞAHİTLERİ'NİN
YEREL BİR CEMAATİNDE GÖREVLİYDİ
LEO LITTLE'IN ÇALDIĞI PARA
O GÜNKÜ AYİNDEN TOPLANAN PARAYDI
Beni çok rahatsız eden şeylerden biri Christopher'ın bulunduğu yerdi.
Olay yerinde iki mermi kovanı bulduk.
Belli ki kafasının arkasından vurulmuş.
Ayrıca yoldan bulunduğu yere kadar
sürüklendiğini gösteren izler bulduk.
Orada bir gün boyunca yatmış,
vurulduğu için acı içindeymiş.
Toprağın temizlendiği bir bölge vardı.
Karda yatıp kollarınızla şekil yaptığınıza benzer şekilde.
Christopher orada yatarken, bacağını ileri geri oynatıyordu.
Ayağa kalkmaya çalıştığını düşünüyorlar
ama ben de hastayken, acı çekerken aynı şeyi yapıyorum.
Kafamı dağıtmak için bacağımı oynatıyorum.
Ve bence Christopher da bunu yapıyordu,
o işaret, bulunana kadar orada acı içinde
yattığını gösteriyordu ve bu beni çok etkiledi.
BULUNDUKTAN SONRA DAKİKALAR İÇİNDE
CHRISTOPHER CHAVEZ HAVA YOLUYLA HASTANEYE TAŞINDI
İKİ GÜN SONRA HAYATINI KAYBETTİ
Soruşturmanın ilk iki günü epey keyifsizdik
çünkü elimizde hiçbir şey yoktu.
Sonra şüphelinin kimliğini öğrendik
ve dava çözümlendi.
Onunla konuşmaya gittiğimizde, Leo bizi şaşırttı.
Böyle bir vakaya, bu kadar genç
birinin karışacağını düşünmemiştim.
Karakola getirdiğimizde olanları anlattık.
"Christopher Chavez'i vurduğunu itiraf ettiğini söyleyen bir tanık var.
Seni arabaya alan bir tanık var."
Elimizdeki tüm bilgileri anlatıp,
"Yakalandın ve reddetmen için bir neden yok.
Soygun sırasında birini öldürdün. Bu, Teksas'ta
kasıtlı adam öldürmedir ve idam cezası alabilirsin." dedim.
17 yaşındaydı ve idam cezası 17 yaşındakilere de veriliyordu.
Hiç etkilenmedi.
"Konuşalım, yaptığım her şeyi anlatacağım." dedi.
Leo bize bunun neden olduğuna dair hiçbir ipucu vermedi.
Tabii bir soygun peşindeydi, uyuşturucu parası arıyorlardı,
bu olayın tüm sebebi buydu.
Ama neden tetiği çekip Chris'i vurduğuna dair
bir açıklama hiç gelmedi.
LEO LITTLE, CHAVEZ'İ GÜNEYDOĞU SAN ANTONIO'NUN
48 KİLOMETRE UZAĞINDA KIRSAL BİR YOLDA VURDU
LEO'NUN 16 YAŞINDAYKEN BABASIYLA YAŞADIĞI
LA VERNIA'DAN SADECE BİR BUÇUK KİLOMETRE ÖTEDE
LA VERNIA, TEKSAS
Leo uçlarda yaşıyordu.
Senin için kapıları açacak bir çocuktu.
Ama aynı zamanda
seni ağlatan biri olursa
onları yumruklayacak biriydi.
Leo ile lisede tanıştım.
Taşradaki karavanımıza gelirdi,
video oyunları oynardık.
Hepimizin kişisel sorunları vardı.
O yüzden ortak noktamız
kafayı bulup, olanları unutmaktı.
Sadece kızlardan değil, erkeklerden de ilgi istiyormuş gibiydi.
Saygı duyulmasını istiyordu.
Şehirli bir gangster gibi giyinirdi. Gerçekten öyleydi.
Altın mücevher, küpeler, ütülü pantolonlar.
Kendini Crip çetesi üyesi olarak ilan etmişti.
Ona bir lakap bile vermiştik, Çılgın Ufaklık.
Suçu işlediği zaman, Leo'yu bir seneden az tanıyordum.
Yoldan ışıkların geldiğini gördük.
Eve geldi ve yanında bir arkadaşı vardı.
Bir arkadaşımız "Bu arabayı nereden buldun?" diye sordu.
Ve o zaman bize olanları anlatmaya başladı.
Başta ona inanmadım.
Yalan söylüyor dedim.
Ama arkadaşının pantolonunda kan vardı,
o yüzden belki gerçekten de yaptı diye korktum.
Benimle yaşayan ortak bir arkadaşımız vardı
isim vermeden karakolu arayıp,
onun bir suç işlediğini söyledi.
Bunun olacağını asla tahmin edemezdim. Asla.
Hepimiz gibi zor bir dönemden
geçiyor sanıyordum.
Çok ileri gitti.
2005'TE ABD YÜKSEK MAHKEMESİ, SUÇ İŞLEDİKLERİ SIRADA REŞİT OLMAYAN
SUÇLULARIN İDAM EDİLMESİNİ YASAKLADI
LEO LITTLE'IN CEZASI, MÜEBBET HAPSE ÇEVRİLDİ
AYNISI SUÇ ORTAĞI JOSE ZAVALA İÇİN DE GEÇERLİYDİ
ALLRED ÜNİTESİ, WICHITA FALLS, TEKSAS
Leo pek bir şey söylemezdi. Sadece izlerdi.
Tek yaptığı buydu.
Ve bu, her şeyi anlatırdı.
Sessiz insanlara dikkat etmek lazım.
Adım Jose Zavala.
Kasıtlı adam öldürmeden müebbet hapis cezası aldım.
Dışarıdan bakıldığında çete bağlantılı,
arızalı bir mahallede büyüdüm.
Oldukça perişan bir yerdi.
Gecekondu mahallesinden ne beklersiniz?
Aptalca şeyler yapıyordum, araba çalıyordum, evleri soyuyordum
çünkü yapacak başka bir şey yoktu.
Sokaklardaydım.
Oldukça kötüydü.
Leo Little bir arkadaşın arkadaşıydı.
Birlikte kafayı bulurduk.
Birlikte ot içer, müzik dinlerdik
ve ortak noktalarımız vardı,
o yüzden aramızda doğal bir uyum vardı.
Onun mahallesi tablo gibiydi.
Anlıyor musunuz?
Köpeklerini gezdirenler.
Bakımlı çimler.
Ön bahçede Gönüllü Bekçi tabelası.
Evet, böyle bir mahalle.
Böyle görüyordum.
Sessiz olmalıyız, gürültü yaparsak komşuların polisi arar.
Polisi ararlar. Sessiz ol.
Çetede olduğunu bilmiyordum.
Duruşmada bunu öğrendiğimde, yani...
Çete üyesi misin? Hiç tipin...
Çete üyeleriyle büyüdüm.
Hiç çete üyesi gibi görünmüyorsun.
Rap şarkıları falan mı yazıyorsun?
Yok artık, rap şarkıları mı yazıyorsun?
Galiba öyleymiş.
O gece bir şey olacağını düşünmüyordum.
Silah sesi duydum, tabii ki baktım.
Aklıma gelen ilk şey, "Filmlerde böyle olmuyor." oldu.
Filmlerde titriyorlar. O titremedi.
Saçından çıkan dumanı hatırlıyorum.
Sallandığını, tek dizinin üzerine düştüğünü,
sarsıldığını ve çok yavaşça
yere düştüğünü hatırlıyorum.
Çok yavaş. Kafaya kurşunu yedikten sonra.
Çok yavaş.
"Arabadan kurtulmamız lazım." dedim.
"Tamam ama önce beni takip et." dedi.
Ben de onu takip ettim,
birilerinin evine gittik.
O insanları siyahi davrandıkları için sevmemiştim.
"Zenci şu, zenci bu."
Öyle insanlarla takılmazdım.
Tüm o hissi hatırlıyorum. "Burada ne var? Niye geldik?"
Gitmemiz gerek.
Leo yaptığıyla övünüyordu.
"Evet, o zenciyi perişan ettim. Yaptım."
"Şu anda orada. Evet."
Bilmediğim yönleri.
Hiç böyle davranmamıştı.
Böyle konuşup övünmek mi? Hayır.
Hayır.
O gece böyle bir şey olacağı asla kafamdan geçmedi.
Leo bir öncekine yaptığımız şeyi
yapacak sanıyordum.
DALLAS, TEKSAS
CHRISTOPHER CHAVEZ'İN CİNAYETİNDEN BİR HAFTA ÖNCE
LEO LITTLE VE JOSE ZAVALA NEREDEYSE AYNI ŞEKİLDE BİR SOYGUN DAHA GERÇEKLEŞTİRDİ
Adım Malachi Wurpts.
San Antonio'ya yeni taşınmıştım.
Sabah ikide yatağımın dibinde duran
genç bir adamın çığlıklarıyla uyandım,
bana uyanmamı söylüyordu.
Silahını bana doğrulttu,
onunla gelmemi söyledi.
Koridordan otoparka doğru yürürken
bana bakıp dedi ki
"Bu gece hapse girersem hırsızlıktan değil,
cinayetten girerim."
Silahı gövdemin yanına yapıştırdı ve arabayı sürmemi söyledi.
Otoparktan çıkarken, başka bir arabanın
bizi takip ettiğini fark ettim.
Beni bir marketteki ATM'ye yönlendirdi.
"Kahraman olmaya çalışan biri olursa
seni vururum. Montumun içinden vurabilirim." dedi.
Arabaya döndüğümüzde
"Son bir şey yapacağız." dedi.
San Antonio'nun dışındaki bu otoyola girmemi söyledi.
Yolun kenarına çektik
ve suç ortağı arabasını bizim önümüze çekti.
Arabadan inmemi söylediler.
Sonra gittiler, bir daha onları görmedim.
Yaklaşık bir hafta sonra haberleri izliyordum
ve genç bir adamın öldürüldüğünü duydum.
Dedektifler hikâyeye çok ilgi duydu.
Çalıştığım yere geldiler ve bir sürü fotoğraf getirdiler.
Beni kaçıran adamı
anında tanıdım
ve Leo Little olduğu ortaya çıktı.
Leo'yu sık sık düşünüyorum.
Bunu yıllar boyunca çok düşündüm
ve onun için defalarca dua ettim.
Ben de gençken kötü kararlar aldığım için
onun yerinde olabilirdim.
Ve aramızda bir bağ olduğunu hissettim.
Umarım onu affettiğimi biliyordur.
Size Diamond Shamrock benzin istasyonu soruşturmasından
temin ettiğimiz videoyu göstereceğim.
Leo, içecek almak için Christopher'a Diamond Shamrock'ta
durmasını söyledi.
Chris'in kapıdan girdiğini göreceksiniz.
Leo, Christopher'ın arkasında ve elini sağ cebinde tutuyor.
Silahın orada olduğunu biliyoruz.
Leo, Christopher'ın serbestçe dolaşmasına izin veriyor.
Leo'ya içecek almak için dükkânın en arkasına gidiyor.
Bu arada, Leo kasiyerle konuşuyor.
Christopher kolayı tezgâha koyuyor, Leo ödüyor.
Leo'nun dönüp Christopher'ın önünden gittiğini görüyorsunuz,
Christopher'ın arkadan saldırma fırsatı var.
Ailesiyle konuştum, babasına sordum
"Christopher neden kavga etmedi? Neden bir şey demedi?
Neden bu duruma son vermek için bir şey yapmadı?"
Ve Bay Chavez
Christopher'ın çok dindar biri olduğunu,
dininde şiddetin olmadığını
ve Christopher'ın bu şiddetsiz hayatı sürdürürse her şeyin yolunda
gideceğine inandığını söyledi.
Bu onun inancıydı ve sonuç olarak
öldürülmesine sebep oldu.
Leo, Chris'i izlemiyor bile.
Chris'e baktığı tek an, kapıdan
çıkarken Christopher'ın orada olduğundan emin
olmak için omzunun üzerinden attığı bakış.
Leo o güçten hoşlanıyor.
Stresli değildi, endişeli değildi, korkmuyordu.
Kontrol ve hakimiyet tamamen onda.
Ne olduğunu bilmiyorum.
Gerçekten bilmiyorum.
Hatırladığım tek şey tetiği çekmem.
Christopher'ın anne ve babasının önünde olsaydım
acılarını azaltacak
hiçbir şey diyemezdim.
Acı çekmekte çok haklılar.
Peki ya İsa?
Peki ya barışma?
Tanrı'nın bir vaizi olarak söylüyorum, bence biraz umut verebilir,
iyileşmeye yardımcı olabilir.
Bana yaklaşma, diyalog kurma
gücünü, cesaretini bulabilirlerse
bence bu...
Bence bunu görmek çok güzel olurdu.
Yani...
O kadar palavracı ki beni şaşırtıyor.
Bu genç adam ne yaptığını tam olarak biliyor.
Leo Little canı istediği için tetiği çekti,
nedenini bilmediği için değil.
Kafasında gizemli bir fikir de yoktu,
bir şey onu ele geçirmedi veya unutmadı.
Hepsi...
Leo cinayet işlemek istedi ve işledi.
Bir Pentakostal Kilisesi'nde büyüdüm.
Yıllar önce, polisliğe başlamadan önce
lisanslı bir vaizdim.
Ben Kurtuluş'a inanıyorum, İsa'ya inanıyorum.
İncil'in tüm mesajına inanıyorum
ve bu konuda birkaç yıl vaaz verdim.
Ama bu adamın ne dediğini dinlerseniz
neden bahsettiğine dair fikri olmadığını anlarsınız
çünkü konuşmasının hiçbir yerinde bağışlanma kelimesini kullanmıyor.
Diyor ki
"Umut etmek ve barışmak için bir araya gelmemizin zamanıdır."
Umut etmek ve barışmak için
bir araya gelmek onların sorumluluğu değil.
Chavez ailesinden, Christopher'dan ve tanrısından
bağışlanmayı istemek onun sorumluluğu,
bir kere bile istemedi.
Şu anda yaptığı şey, şartlı tahliye
zeminini ayarlamak.
Tüm mesele bu.
Tüm bu kişilik değişiminin tek amacı ona fayda sağlaması.
Aklında başka kimse yok, pişmanlık yok, vicdan yok.
Şu anda kafasında şundan başka bir şey yok,
"İlk fırsatta hapisten çıkabilmem için
değişmem gerek."
Olayın bu olduğuna inanıyorum.
LEO LITTLE, 2038'DE ŞARTLI TAHLİYE KOŞULLARINA UYGUN OLACAK
JOSE ZAVALA DA
Leo'nun vaiz olduğunu duydum,
veya papaz, o tarz bir şey.
Onun için sevindim.
Ama bence birinin sorumluluk alması
gerekiyor.
Tanrıya koşup da "Ruhuma iyi geliyor." demiyorum.
"Yeterince iyiysem, beni bırakırsın." demiyorum.
Bu beni iyi bir insan yapmaz.
Bu, beni başkası için her şeyi yapabilecek biri yapar.
Bunu yapsam ruhani manada
yalan söylüyor gibi hissederim.
Bunu yapmayacağım.
Leo çocuktu.
Ne yaptığını, neden yaptığını bilmiyorsun.
Muhtemelen gangster olduğunu düşünüyorsun.
Neden yaptığını bilmiyorsun.
Veya biliyorsun. Kim bilir? Kafanın içinde değilim.
Öyle bir şey yapmayacağımı biliyorum.
ZORUNLU 90 GÜNLÜK ARANIN SONUNDA TEKSAS CEZA ADALETİ KURUMU
LEO LITTLE İLE İKİNCİ RÖPORTAJA İZİN VERDİ
Leo Little, canı istediği için tetiği çekti.
Bir şey onu ele geçirdiği ya da
unuttuğu için değil. Hepsi...
Leo cinayet işlemek istedi ve işledi.
Bir adamın öldüğünü görmek isteseydim
bunu söylemekten çekinmezdim.
Bir sorunum olmazdı.
İnsanların ayrıntıları öğrenmek istediğini biliyorum.
Ama 21 yıl önce, ergenliğimde
neler hissettiğimi hatırlamıyorum.
Aptalca olduğunu biliyorum.
Ama arabadan çıktığımda, Christopher dizlerinin üzerine çöktüğünde
içime ne girdi bilmiyorum.
Yemin ederim.
Bu konuda belirsizlik olsun istemiyorum.
Yaptığım şey kötüydü.
Hatalıydım.
Yaptığım şeyden dolayı suçluyum.
Üçüncü kişi olarak duysaydım ben de kendimi yargılarım.
İlk röportajda
söylediklerim ve söylemediklerimden pişmanlık duyuyorum.
İyi biri olmadığımın farkındayım.
O suçu üzerimde taşıyorum ve anlıyorum.
Tek istediğim...
...yaptığım pisliği temizlemek.
Şu anda yaptığı şey,
şartlı tahliye zeminini ayarlamak.
Diyor ki
"Umut etmek ve barışmak için bir araya gelmemizin zamanıdır."
Chavez ailesinden bağışlanmayı istemek
onun sorumluluğu,
bir kere bile istemedi.
Chavez ailesinin beni bağışlamasını istiyorum.
Bu konuda hiç şüphe yok.
Bunu geçen sefer söylemediysem
ifade sırasında yanlış konuştuysam veya fazla duygusallaştıysam
bu benim hatamdı.
Şartlı tahliye konusu ise
bir parçam, hapishanede ölmeyi
hak ettiğimi söylüyor.
İyi dedektif bunu hisseder mi veya inanır mı bilmiyorum ama
fikrine saygı duyuyorum. Evet.
Christopher'ın hayatının 22 yaşında bitmesi
çok büyük bir adaletsizlik.
Anlıyorum.
Ama hâlâ yaşıyorum.
Tek yapabileceğim hayatımı hapiste yaşamak.
Hayatım boyunca olsun olmasın.
Tanrı'nın şerefine yaşayacağım, orası kesin.
İdam mahkumundan hapishane vaizliğine geçiş yaptım,
ki çok zor bir şey.
Umarım size kim olduğumu, ne düşündüğümü
ve neye inandığımı göstermeyi başarmışımdır.
Böyle berbat, korkunç bir hatadan sonra.
İzlediğiniz için sağ olun.
CHAVEZ AİLESİNDEN BU FİLMDE YER ALMALARINI İSTEDİK
HÂLÂ OĞULLARININ ÖLÜMÜ HAKKINDA AÇIKÇA
KONUŞAMADIKLARINI SÖYLEYEREK REDDETTİLER
Çevirmen: İrem Özarslan