Γεννήθηκα σε μεσοαστική οικογένεια.
Η μητέρα μου δούλευε στις ασφάλειες, ο πατέρας μου ήταν οδηγός λεωφορείου.
Πάντα με φρόντιζαν.
Δεν κακοποιήθηκα ποτέ.
Μεγάλωσα...
πολύ φυσιολογικά.
Λέγομαι Λίο Γκόρντον Λιτλ ο τρίτος.
Έχω διαπράξει φόνο.
Καταδικάστηκα σε θάνατο
ως αποτέλεσμα του φόνου.
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΦΟΡΑ ΤΗΣ ΘΑΝΑΤΙΚΗΣ ΠΟΙΝΗΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ ΤΟ 1976
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΑΠΟ 8.000 ΑΤΟΜΑ ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΑΝ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ ΓΙΑ ΦΟΝΟ.
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΠΟΙΝΙΤΗ 01306427
Βλέποντας περίπου 20 χρόνια πίσω,
ενώ είσαι στη φυλακή κι ετοιμάζεσαι να πεθάνεις,
σκέφτεσαι και αναπολείς
και προσπαθείς να καταλάβεις τι πήγε στραβά.
ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Η ιστορία είναι αληθινή.
Έτσι ξεκίνησα.
Ήθελα να επαναστατήσω, να προκαλέσω χάος.
Τον κοίταξα. Θα δούμε ποιος θα σκοτώσει ποιον.
Έκανα την επιλογή.
Του αφαίρεσα τη ζωή.
Είναι κάτι που ποτέ δεν σκόπευα να κάνω,
εύχομαι να μην το είχα κάνει.
Ήξερα ότι θα έβγαινα από το αμάξι και θα τους σκότωνα.
Μόλις γονάτισε μπροστά μου, θυμάμαι μόνο να τραβάω τη σκανδάλη.
Τους είχα σκοτώσει και τους δύο.
Τους είχα μαχαιρώσει θανάσιμα.
ΕΝΑ ΚΑΝΟΝΙΚΟ ΑΓΟΡΙ
ΣΑΝ ΑΝΤΟΝΙΟ, ΤΕΞΑΣ
Θυμάμαι να βλέπω τις βραδινές ειδήσεις,
έδειχναν έναν φόνο που είχε γίνει.
Και ανέφεραν το όνομα Λίο Λιτλ.
Θυμάμαι ότι έμεινα με το στόμα ανοικτό.
Καταλαβαίνεις. "Όχι ο Λίο".
Ήταν μαθητής μου.
Δεν ξεχώριζε για κάποιον λόγο. Ήταν ένας ήσυχος νεαρός.
Δεν ήταν κακό παιδί.
Ούτε καλό παιδί, ήταν ένας κανονικός μαθητής.
Όταν πηγαίνεις σε μεγάλο σχολείο, μπορεί να χαθείς.
Όσο το σκέφτομαι,
αυτό ήταν το θέμα με τον Λίο. Ήταν ένα χαμένο αγόρι.
ΜΟΝΑΔΑ ΝΤΑΡΙΝΓΚΤΟΝ, ΧΙΟΥΣΤΟΝ, ΤΕΞΑΣ
Στον λαιμό;
ΣΤΙΣ 23 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 1998,
Ο ΛΙΟ ΛΙΤΛ ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΕ ΘΑΝΑΣΙΜΑ ΤΟΝ ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ ΤΣΑΒΕΖ
Τριγύρω ή από πίσω;
Ναι, ορίστε.
ΣΗΜΕΡΑ ΕΙΝΑΙ ΕΝΕΡΓΟΣ ΙΕΡΕΑΣ
Όλα εντάξει;
Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Σαν Αντόνιο του Τέξας.
Στις 14 Ιουλίου 1980.
Ο πατέρας μου ήταν ήσυχος μα σκληρός άνθρωπος.
Όταν ήμουν περίπου εννέα ή δέκα ετών,
ο πατέρας μου ήταν στο σπίτι
και μας μεγάλωνε μαζί με τη μητέρα μου.
Μετά, εκείνος κι η μητέρα μου ήταν σε διάσταση,
κι αργότερα πήραν διαζύγιο κι επίσημα.
Η απουσία του πατέρα μου από το σπίτι σίγουρα δημιούργησε ένα σημαντικό κενό.
Σαν άντρας δεν είχα πειθαρχεία, το καταλαβαίνω τώρα.
Μόλις μπεις στην εφηβεία,
είναι δύσκολα για το παιδί.
Κι εγώ το βίωνα μόνος μου, χωρίς καθοδήγηση.
Είχα προβλήματα στο σχολείο.
Ήμουν πάντα ο κοντός.
Ήμουν πάντα ο μπασμένος. Πάντα με πείραζαν,
αλλά δεν ήμουν ο τύπος που μασούσε.
Οπότε, περνούσα στην αντεπίθεση. Έμπλεξα σε μερικούς καβγάδες.
Επειδή αντιστεκόμουν.
Άρχισα τις κοπάνες.
Και τι κάνεις όλη μέρα αν δεν είσαι στο σχολείο;
Μπλέκεις.
Κυρίως ήταν μικροληστείες ή...
καταπατήσεις.
Τέτοια. Και μετά, ναρκωτικά, φυσικά.
Από τα 13 ως τα 17,
βρήκα μια άκρη, αλλά ήταν με κακές παρέες.
Ήταν με τύπους του δρόμου.
Οπότε, καπνίζαμε μαριχουάνα κι αράζαμε
αντί να είμαστε στο σχολείο.
Άρχσε να μ' ενδιαφέρη η χιπ-χοπ.
Εντυπωσιάστηκα κι επηρεάστηκα από την επιθετικότητα...
που αισθανόμουν εκείνη την περίοδο,
ειδικά στα χειρότερά μου.
Με έστειλαν στον πατέρα μου, που έμενε νότια του Σαν Αντόνιο.
Με έγραψε στο τοπικό σχολείο.
Και έτυχε
ο Ρομπ να είναι από τη γειτονιά όπου έμενα με τη μητέρα μου
βορειοδυτικά του Σαν Αντόνιο.
Ήταν από εκεί. Οπότε ταιριάξαμε αμέσως.
Ο Ρομπ κι ένας άλλος φίλος με έβαλαν στη συμμορία τους.
Ήταν μέλος των Κριπς.
Οι Κριπς δεν ήταν καμιά μεγάλη συμμορία.
Το έπαιζαν περισσότερο.
Δεν το πολυσκέφτομαι,
εκτός κι αν κάποιος το αναφέρει, ως μέρος της ζωής μου.
Χαιρόμουν που ήμουν μέλος, επειδή σαν έφηβος
καμαρώνεις για κάτι τέτοια.
Θέλεις να κάνεις όνομα, να σε φοβούνται.
Δοκίμαζα σκληρά ναρκωτικά.
Οπότε χρειαζόμουν λεφτά.
Έτσι, αποφάσισα
να βγω έξω και...
να ληστέψω κάποιον.
Ήμουν 17 ετών τότε.
Ο Χοσέ Ζαβάλα ήταν φίλος.
Ήμασταν μαζί στους δρόμους.
Έγινε ο συνένοχός μου στο έγκλημα.
Εκείνη τη νύχτα τριγυρίζαμε στο βόρειο Σαν Αντόνιο
και ψάχναμε κάποιον να ληστέψουμε.
Ο Χοσέ έπρεπε να πάει τουαλέτα, οπότε σταματήσαμε σε ένα εστιατόριο.
Εκείνος πήγε μέσα, κι ενώ περίμενα έξω στο αμάξι,
είδα έναν τύπο με κοστούμι να πηγαίνει στο αμάξι του,
να αφήνει κάτι μέσα και να κλείνει την πόρτα.
Δεν κλείδωσε την πόρτα.
Επομένως...
μάζεψα το κουράγιο μου, πήρα το όπλο μου
κι άφησα μήνυμα στον Χοσέ να ακολουθήσει εκείνο το αμάξι.
Μου φάνηκε καλύτερο να μπω στο πίσω κάθισμα
και να τον περιμένω να βγει.
Ο Χοσέ βγήκε,
μπήκε στο αμάξι μου,
υποθέτω ότι διάβασε το σημείωμα και κατάλαβε το σχέδιο.
Μερικά λεπτά αργότερα,
ο Κρίστοφερ ήρθε και μπήκε στο αυτοκίνητό του.
Τον αιφνιδίασα από το πίσω κάθισμα.
Το σχέδιό μου ήταν να τον πάω σε ένα ATM.
Όμως, δεν είχε λογαριασμό,
οπότε οδηγήσαμε για λίγο.
Μέχρι που μίλησε και είπε:
"Αν θες λεφτά,
υπάρχει μια τσάντα στο πίσω κάθισμα".
Μέσα στην τσάντα υπήρχαν χαρτονομίσματα.
Περίπου 300 ή 400 δολάρια, νομίζω.
Τότε...
Σκέφτηκα ότι τελείωσε, καταλαβαίνεις;
Το μόνο που είχα να κάνω
ήταν να τον βγάλω σε αυτοκινητόδρομο,
να του πω να κατεβεί,
να αφήσω το αμάξι μετά από κανένα χιλιόμετρο,
να μπω στο δικό μου και να ξεφύγω ατιμώρητος μετά από ληστεία.
Στην πορεία φάνηκε ότι θα έμενε από βενζίνη, οπότε...
σταματήσαμε σε βενζινάδικο.
Νομίζω ότι αυτό ήταν το λογικό.
Πήγαμε λίγο πιο μακριά
από όσο σκόπευα.
Έτσι, του ζήτησα να σταματήσει στην άκρη του δρόμου.
Ήταν μέσα Γενάρη.
Κρύος χειμώνας για Τέξας.
Θυμάμαι να βγαίνω στον σκοτεινό επαρχιακό δρόμο
με τα φλας ανοικτά και τον κρύο αέρα να με χτυπά στο πρόσωπο.
Δεν ξέρω τι έγινε. Ειλικρινά δεν ξέρω.
Το έχω σκεφτεί ξανά και ξανά στο μυαλό μου.
Δεν είχε δει το πρόσωπό μου. Το είχα φροντίσει.
Και...
θα ήταν...
πάρα πολύ απλό
να τον αφήσω, να μπω στο αμάξι του,
και να τον αφήσω να γυρίσει στην πόλη ζωντανός.
Αλλά για κάποιον λόγο στο μυαλό μου...
εκείνο το δευτερόλεπτο που σήκωσα... το όπλο.
Μόλις γονάτισε μπροστά μου...
θυμάμαι μόνο να τραβάω τη σκανδάλη.
Θυμάμαι τον Χοσέ να λέει: "Τι κάνεις;"
Θυμάμαι να περνάει ένα αμάξι.
Εμάς να το παίζουμε άνετοι.
Τελικά, άρχισα να βοηθάω τον Χοσέ...
να σύρει το πτώμα του Κρίστοφερ στην άκρη του δρόμου.
Ο ΛΙΟ ΛΙΤΛ ΣΥΝΕΛΗΦΘΗ ΔΥΟ ΜΕΡΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ,
ΟΤΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΓΝΩΣΤΟΣ ΕΔΩΣΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ
ΣΤΙΣ 5 ΜΑΡΤΙΟΥ 1999, ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΗΚΕ ΣΕ ΘΑΝΑΤΟ ΓΙΑ ΕΙΔΕΧΘΗ ΦΟΝΟ
Όλο το διάστημα που είμαι φυλακισμένος,
αυτά τα 21 χρόνια,
δεν περνάει ούτε μια μέρα χωρίς να σκεφτώ
τι έκανα και σε ποιον.
Δεν ξέρω τι θα δει η οικογένεια Τσάβεζ,
από ποια οπτική το αντιμετωπίζουν σ' αυτήν τη φάση της ζωής τους.
Έχω συμφιλιωθεί με τον Θεό.
Και θα ήθελα να συμφιλιωθώ και με τα άτομα που πλήγωσα πολύ.
Νομίζω ότι αυτό θα ήταν...
Θα ήταν κάτι πολύ όμορφο.
Ίσως κλείσει ο κύκλος.
Νομίζω... ότι ήρθε η ώρα.
Μου αρέσει να παίζω γκολφ.
Εκτονώνω το άγχος μου.
Νιώθεις τον αέρα, ασκείσαι λίγο.
Ξεφορτώνεσαι την ένταση που έχει μαζευτεί, ξεσπάς στην μπάλα
και πας σπίτι.
Και δεν φέρνεις σπίτι μαζί σου όσα έγιναν κατά την έρευνα.
Λέγομαι Τόμας Ματζέκα.
Όλοι με φωνάζουν Μπουτς.
Είμαι αστυνομικός εδώ και 41 χρόνια.
Πέρασα σχεδόν 17 χρόνια σε έρευνες ανθρωποκτονιών,
απόπειρες και ειδεχθείς φόνους στο Σαν Αντόνιο.
Παρά τα όσα έχω δει, μάλλον αυτή η υπόθεση
με επηρέασε περισσότερο.
Επηρέασε εμένα, την οικογένειά μου,
τις σχέσεις μου στη δουλειά για καιρό.
Επειδή αυτός ο φόνος ήταν εντελώς ανούσιος.
Δεν χρειαζόταν να γίνει.
Όμως έγινε και με ενοχλούσε επί έξι μήνες.
ΓΡΑΦΕΙΟ ΣΕΡΙΦΗ ΚΟΜΗΤΕΙΑΣ ΚΕΝΤΑΛ
ΥΠΑΣΤΥΝΟΜΟΣ ΜΠΟΥΤΣ ΜΑΤΖΕΚΑ
Ένα από αυτά που κάνουμε στις έρευνες
είναι να κοιτάμε σε βάθος το υπόβαθρο του θύματος,
ειδικά όταν δεν έχουμε κάτι άλλο.
Ο Κρίστοφερ ήταν πολύ ξεχωριστός νεαρός από πολύ ξεχωριστή οικογένεια.
Πρέπει να ήταν το πιο αθώο ενήλικο θύμα
που έχω συναντήσει σε έρευνα φόνου.
Έψαξα το διαμέρισμά του, έψαξα τη ζωή του.
Έψαξα κάθε χαρτάκι, κάθε αντικείμενο στο σπίτι του,
αναζητώντας οτιδήποτε θα με έκανε να καταλάβω τι έγινε,
και δεν βρήκα τίποτα.
Ο ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ ΤΣΑΒΕΖ ΗΤΑΝ ΔΙΑΚΟΝΙΚΟΣ ΥΠΗΡΕΤΗΣ
ΣΕ ΜΙΑ ΤΟΠΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΡΤΥΡΩΝ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ
ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΕΚΛΕΨΕ Ο ΛΙΟ ΛΙΤΛ
ΗΤΑΝ ΑΠΟ ΤΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΜΕΡΑΣ
Ένα από αυτά που με στοίχειωναν ήταν το πού βρέθηκε το σώμα του Κρίστοφερ.
Βρήκαμε δύο κάλυκες στο σημείο.
Προφανώς είχε πυροβοληθεί στο κεφάλι.
Βρήκαμε σημάδια στο έδαφος, είχαν σύρει τη σορό
από τον δρόμο ως το σημείο όπου βρέθηκε.
Ήταν εκεί πέρα μία μέρα.
Ήταν ζωντανός και υπέφερε από τον πυροβολισμό.
Στο σημείο υπήρχε μια καθαρή περιοχή.
Όπως οι άγγελοι που κάνουμε σπρώχνοντας το χιόνι.
Ο Κρίστοφερ ήταν ξαπλωμένος και κουνούσε το πόδι του μπρος πίσω.
Όλοι υπέθεσαν ότι πάλευε να σηκωθεί, μα εγώ...
Έτσι κάνω όταν είμαι άρρωστος στο κρεβάτι και πονάω,
Κουνάω το πόδι μου για να ξεχάσω τον πόνο.
Νομίζω ότι αυτό έκανε κι ο Κρίστοφερ.
Το σημάδι έδειχνε ότι ήταν ξαπλωμένος και πονούσε
μέχρι που τον βρήκαν, κι αυτό με σημάδεψε.
ΕΝΤΟΣ ΛΕΠΤΩΝ ΑΠΟ ΟΤΑΝ ΒΡΕΘΗΚΕ
Ο ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ ΤΣΑΒΕΖ ΜΕΤΑΦΕΡΘΗΚΕ ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ
ΠΕΘΑΝΕ ΔΥΟ ΜΕΡΕΣ ΑΡΓΟΤΕΡΑ
Τις πρώτες μέρες της έρευνας,
είχαμε απογοητευτεί γιατί δεν είχαμε τίποτα.
Μετά, μάθαμε την ταυτότητα του δράστη
και όλα ταίριαξαν.
Ο Λίο μάς εξέπληξε όταν του μιλήσαμε.
Δεν περίμενα να βρω
κάποιον τόσο νέο να εμπλέκεται σ' αυτήν την υπόθεση.
Όταν τον φέραμε εδώ, του είπαμε τι είχαμε.
"Ένας μάρτυρας λέει ότι παραδέχτηκες πως πυροβόλησες τον Κρίστοφερ Τσάβεζ.
"Ένας μάρτυρας σε είδε στο αμάξι".
Του έδειξα όσα είχαμε και είπα:
"Σε πιάσαμε, δεν υπάρχει λόγος να το αρνηθείς.
Σκότωσες κάποιον ενώ διέπραττες ληστεία.
"Στο Τέξας, αυτό είναι αδίκημα που τιμωρείται με θάνατο".
Ήταν 17 ετών και τότε μπορούσε να του επιβληθεί θανατική ποινή.
Δεν τον επηρέασε.
Είπε "Ας μιλήσουμε για αυτό. Θα σου πω όσα έκανα".
Ο Λίο δεν μας είπε ποτέ γιατί το έκανε.
Ήθελε να κάνει ληστεία, έψαχναν λεφτά για ναρκωτικά,
αυτό ήταν το κίνητρο.
Αλλά γιατί αποφάσισε να σκοτώσει τον Κρις,
δεν μας το εξήγησε ποτέ.
Ο ΛΙΟ ΛΙΤΛ ΠΥΡΟΒΟΛΗΣΕ ΤΟΝ ΤΣΑΒΕΖ ΣΕ ΕΝΑΝ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΡΟΜΟ,
ΣΤΑ 50 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΝΟΤΙΟΑΝΑΤΟΛΙΚΑ ΤΟΥ ΣΑΝ ΑΝΤΟΝΙΟ
ΣΕ ΛΙΓΟΤΕΡΑ ΑΠΟ 16 ΧΙΛΙΟΜΕΤΡΑ ΕΙΝΑΙ Η ΛΑ ΒΕΡΝΙΑ,
ΟΠΟΥ Ο ΛΙΤΛ ΖΟΥΣΕ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΕΡΑ ΤΟΥ ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ 16 ΕΤΩΝ
Ο Λίο ήταν των άκρων.
Ήταν ο τύπος που θα σου άνοιγε την πόρτα.
Αλλά την ίδια στιγμή,
θα χτυπούσε κάποιον αν νοιαζόταν για σένα και πληγωνόσουν.
Πρωτογνώρισα τον Λίο στο λύκειο.
Ερχόταν στο τροχόσπιτό μας στην εξοχή
και παίζαμε βιντεοπαιχνίδια.
Όλοι περνούσαμε διάφορα.
Οπότε, είχαμε κάποια κοινά
και μαστουρώναμε για να τα ξεχάσουμε.
Ήθελε την προσοχή όχι μόνο των κοριτσιών, αλλά και των αγοριών
Ήθελε σεβασμό.
Ντυνόταν σαν γκάνγκστερ από την πόλη. Ειλικρινά.
Χρυσά κοσμήματα, σκουλαρίκια, παντελόνια με τσάκιση.
Ισχυριζόταν ότι ήταν μέλος της συμμορίας Κριπ.
Είχε και παρατσούκλι, τον λέγαμε Λιλ Κρέιζι.
Δεν ήξερα τον Λίο πάνω από χρόνο όταν διέπραξε το έγκλημα.
Είδαμε φώτα στον δρόμο.
Μπήκε στο σπίτι μαζί με έναν φίλο του.
Κάποιος τον ρώτησε "Πού βρήκες το αμάξι;"
Τότε, άρχισε να μας λέει τι συνέβη.
Αρχικά, δεν τον πίστεψα.
Νόμιζα ότι έλεγε ψέματα.
Όμως ο φίλος του είχε αίμα πάνω του,
οπότε φοβήθηκα μήπως είχε όντως κάνει κάτι.
Είχαμε μια κοινή φίλη που έμενε μαζί μου,
κι εκείνη τηλεφώνησε ανώνυμα στο αστυνομικό τμήμα
και τους είπε για το έγκλημα.
Δεν θα το φανταζόμουν ποτέ.
Ποτέ.
Νόμιζα ότι περνούσε μια φάση,
όπως όλοι μας, καταλαβαίνεις;
Απλώς το παράκανε.
ΤΟ 2005, ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΚΡΙΝΕ ΠΑΡΑΝΟΜΗ ΤΗΝ ΕΚΤΕΛΕΣΗ ΠΑΡΑΒΑΤΩΝ
ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΑΝΗΛΙΚΟΙ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΤΩΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ ΤΟΥΣ
Η ΠΟΙΝΗ ΤΟΥ ΛΙΟ ΛΙΤΛ ΜΕΙΩΘΗΚΕ ΣΕ ΙΣΟΒΙΑ ΚΑΘΕΙΡΞΗ
ΙΔΙΑ ΜΕ ΤΟΥ ΣΥΝΕΡΓΟΥ ΤΟΥ, ΧΟΣΕ ΖΑΒΑΛΑ
ΜΟΝΑΔΑ ΟΛΡΕΝΤ, ΓΟΥΙΤΣΙΤΑ ΦΟΛΣ, ΤΕΞΑΣ
Ο Λίο δεν λέει πολλά. Απλώς παρατηρεί.
Αυτό έκανε πάντα.
Κι αυτό σου λέει τα πάντα.
Οι ήσυχοι θέλουν προσοχή.
Λέγομαι Χοσέ Ζαβάλα.
Καταδικάστηκα για ειδεχθή φόνο κι έφαγα ισόβια.
Έχω μεγαλώσει σε μια γειτονιά που στους απέξω φαίνεται
κάπως ζόρικη και γεμάτη συμμορίες.
Ήταν αρκετά ρημαγμένη.
Τι να περιμένεις από μια φτωχογειτονιά;
Έκανα χαζομάρες,
έκλεβα αυτοκίνητα, έμπαινα σε σπίτια,
γιατί δεν είχα κάτι άλλο να κάνω.
Ήμουν στον δρόμο.
Χάλια.
Ο Λίο Λιτλ ήταν φίλος φίλου.
Μαστουρώναμε όλοι μαζί.
Καπνίζαμε χόρτο, αράζαμε κι ακούγαμε μουσική.
Ουσιαστικά είχαμε κάποια κοινά, οπότε...
ταιριάξαμε φυσικά.
Η γειτονιά του ήταν... Πολύ γραφική.
Καταλαβαίνεις;
Σκύλοι που έβγαιναν βόλτα.
Προσεγμένα γκαζόν.
Πινακίδες της Ομάδας Περιφρούρησης.
Τέτοια γειτονιά.
Έτσι κάπως την έβλεπα.
Έπρεπε να κάνεις ησυχία γιατί οι γείτονες θα σε κάρφωναν.
Θα έφερναν την αστυνομία. Ησυχία.
Δεν ήξερα ότι ήταν σε συμμορία.
Όταν το έμαθα στη δίκη...
Σε συμμορία; Δεν σου φαίνεται...
Μεγάλωσα με συμμορίτες.
Δεν μου κάνεις για συμμορίτης.
Γράφεις ραπ κομμάτια;
Έλα, ρε φίλε, αυτό κάνεις; Γράφεις ραπ;
Εντάξει.
Δεν περίμενα ότι θα γινόταν κάτι εκείνο το βράδυ.
Άκουσα τους πυροβολισμούς, κοίταξα.
Το πρώτο που σκέφτηκα ήταν "Δεν είναι όπως στις ταινίες".
Στις ταινίες τινάζονται. Εκείνος δεν τινάχτηκε.
Θυμάμαι τον καπνό από τα μαλλιά.
Θυμάμαι την κίνηση προς τα πίσω, το κούνημα,
να πέφτει στο ένα γόνατο, να τρεκλίζει
και μετά να σωριάζεται, πολύ αργά.
Πολύ αργά. Από τον πυροβολισμό στο κεφάλι.
Πολύ αργά.
Λέω: "Πρέπει να ξεφορτωθούμε το αμάξι". Μου λέει: "Εντάξει, ακολούθα με".
Οπότε τον ακολούθησα,
και βρεθήκαμε στο σπίτι εκείνων των ανθρώπων.
Θυμάμαι ότι δεν μου άρεσαν γιατί το έπαιζαν μαύροι.
"Αράπη το ένα, αράπη το άλλο".
Δεν έκανα παρέα με τέτοια άτομα.
Ένιωθα περίεργα που ήμασταν εκεί. Δεν το καταλάβαινα.
Έπρεπε να φύγουμε.
Ο Λίο είπε... Καυχιόταν για αυτό.
"Ναι, τον έφαγα τον τύπο, τον εξαφάνισα.
Είναι εκεί έξω". Τέλεια, δικέ μου!
Δεν τον είχα ξαναδεί έτσι.
Δεν ήταν ποτέ έτσι.
Να μιλάει έτσι και να καυχιέται; Όχι.
Όχι.
Εκείνο το βράδυ δεν περίμενα ότι θα γινόταν κάτι τέτοιο.
Υπέθετα ότι ο Λίο θα έκανε το ίδιο
που είχαμε ξανακάνει.
ΝΤΑΛΑΣ, ΤΕΞΑΣ
ΜΙΑ ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΦΟΝΟ ΤΟΥ ΚΡΙΣΤΟΦΕΡ ΤΣΑΒΕΖ
Ο ΛΙΟ ΛΙΤΛ ΚΑΙ Ο ΧΟΣΕ ΖΑΒΑΛΑ ΕΚΑΝΑΝ ΜΙΑ ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΟΪΔΙΑ ΛΗΣΤΕΙΑ
Λέγομαι Μαλακάι Γουέρπτς.
Μόλις είχα μετακομίσει στο Σαν Αντόνιο.
Στις δύο το πρωί, ξύπνησα
κι ένας νεαρός στεκόταν στα πόδια του κρεβατιού μου
και μου φώναζε να ξυπνήσω.
Με σημάδευε με όπλο
και μου είπε να πάω μαζί του.
Όπως διασχίζαμε τον διάδρομο για το πάρκινγκ,
με κοίταξε και είπε:
"Αν είναι να με συλλάβουν απόψε, δεν θα είναι για ληστεία.
Θα είναι για φόνο".
Μου κόλλησε το όπλο στο πλευρό και μου είπε να οδηγήσω.
Όπως βγαίναμε από το πάρκινγκ,
είδα ένα αμάξι να μας ακολουθεί.
Με πήγε σε ένα ATM σε ένα μπακάλικο.
Και είπε: "Αν κάνεις τον ήρωα,
θα σε πυροβολήσω. Θα σου ρίξω μέσα από το παλτό μου".
Όταν γυρίσαμε στο αυτοκίνητο,
είπε: "Πρέπει να κάνουμε κάτι ακόμα".
Με οδήγησε σε έναν αυτοκινητόδρομο έξω από το Σαν Αντόνιο.
Σταματήσαμε στην άκρη του δρόμου
και ο συνεργός του πάρκαρε μπροστά μας.
Μου είπαν να βγω απ' το αμάξι.
Και μετά έφυγαν και δεν τους ξανάδα.
Μια βδομάδα αργότερα, έβλεπα ειδήσεις
και άκουσα για έναν νεαρό που σκοτώθηκε.
Οι επιθεωρητές ενδιαφέρθηκαν για την υπόθεσή μου.
Ήρθαν στη δουλειά μου και έφεραν και φωτογραφίες υπόπτων.
Αμέσως εντόπισα
τον τύπο που με είχε απαγάγει
και τελικά ήταν ο Λίο Λιτλ.
Σκέφτομαι συχνά τον Λίο.
Το έχω σκεφτεί πολλές φορές μέσα στα χρόνια,
και έχω προσευχηθεί πολύ για αυτόν.
Ξέρω ότι πολύ εύκολα θα μπορούσα να είμαι στη θέση του,
γιατί έκανα κακές επιλογές σαν έφηβος.
Ειλικρινά νιώθω...
μια σύνδεση μαζί του.
Ελπίζω να ξέρει ότι τον συγχωρώ.
Τώρα θα σας δείξω το βίντεο που πήραμε κατά την έρευνα
από το βενζινάδικο Ντάιμοντ Σάμροκ.
Ο Λίο είπε στον Κρίστοφερ να σταματήσει εκεί
για να του πάρει κάτι.
Βλέπετε τον Κρίστοφερ να μπαίνει.
Ο Λίο ακολουθεί κι έχει το χέρι του στη δεξιά τσέπη.
Εκεί είναι το όπλο.
Βλέπετε ότι ο Λίο αφήνει τον Κρίστοφερ να περπατά άνετος.
Πάει μέχρι το βάθος για να πάρει στον Λίο κάτι να πιει.
Στο μεταξύ, ο Λίο μιλάει με τον υπάλληλο.
Ο Κρίστοφερ βάζει την κόκα-κόλα στον πάγκο, ο Λίο πληρώνει.
Ο Λίο γυρνάει και βγαίνει μπροστά από τον Κρίστοφερ,
δίνοντας του την ευκαιρία να τον πιάσει από πίσω.
Ρώτησα τον πατέρα του:
"Γιατί δεν πάλεψε ο Κρίστοφερ; Γιατί δεν είπε κάτι;
Γιατί δεν έκανε κάτι για να τελειώσει η κατάσταση;"
Και ο κύριος Τσάβεζ
μου είπε ότι ο Κρίστοφερ ήταν πολύ ευσεβής,
η θρησκεία τους είναι κατά της βίας.
Πίστευε ότι αν το διατηρούσε χωρίς βία,
όλα θα πήγαιναν καλά.
Αυτό ήταν το πιστεύω του και αυτό τον οδήγησε, τελικά,
στον θάνατο, πιστεύω.
Ο Λίο δεν παρακολουθεί τον Κρις.
Η μόνη φορά που τον κοιτάει
είναι όταν του ρίχνει μια ματιά βγαίνοντας
για να σιγουρευτεί ότι ο Κρίστοφερ ήταν ακόμα εκεί.
Ο Λίο απολαμβάνει αυτήν την εξουσία.
Δεν είναι αγχωμένος, δεν ανησυχεί, δεν φοβάται.
Έχει απόλυτο έλεγχο και κυριαρχία.
Δεν ξέρω τι έγινε.
Ειλικρινά δεν ξέρω.
Θυμάμαι μόνο να τραβάω τη σκανδάλη.
Αν βρισκόμουν μπροστά στη μητέρα και τον πατέρα του Κρίστοφερ,
δεν θα υπήρχαν λόγια
να τους απαλύνουν τον πόνο.
Έχουν κάθε δικαίωμα
να 'ναι πληγωμένοι.
Ο Χριστός, όμως;
Η εξιλέωση;
Σαν ιερέας του Θεού θεωρώ ότι μπορεί να υπάρξει
κάποια ελπίδα, κάποια επούλωση.
Αν μπορέσουν να βρουν τη δύναμη, το κουράγιο,
να με προσεγγίσουν, να κάνουμε έναν διάλογο,
νομίζω ότι αυτό θα ήταν...
Θα ήταν κάτι πολύ όμορφο.
Ξέρεις...
Λέει τόσα ψέματα. Με εκπλήσσει.
Αυτός ο νεαρός ξέρει ακριβώς τι έκανε.
Ο Λίο Λιτλ τράβηξε τη σκανδάλη επειδή το ήθελε,
όχι επειδή δεν ξέρει τον λόγο. Δεν φταίει κάποια μυστηριώδης ιδέα,
δεν τον κατέλαβε κάτι, δεν το ξέχασε. Όλα αυτά...
Ο Λίο Λιτλ ήθελε να κάνει φόνο κι έκανε.
Ξέρεις, μεγάλωσα σε εκκλησία της Πεντηκοστής.
Πολλά χρόνια πριν μπω στην αστυνομία,
είχα άδεια ιερέα.
Πιστεύω στη λύτρωση, πιστεύω στον Χριστό.
Πιστεύω στο μήνυμα του Ευαγγελίου
και το κήρυττα επί πολλά χρόνια.
Μα όταν ακούς αυτόν τον άντρα,
δεν έχει την παραμικρή ιδέα για τι πράγμα μιλάει,
γιατί δεν έχει αναφέρει ούτε μια φορά τον όρο "συγχώρεση".
Θέλει να πει:
"Είναι η ώρα για συμφιλίωση, ελπίδα και εξιλέωση".
Δεν είναι δική τους ευθύνη
η συμφιλίωση, η ελπίδα και η εξιλέωση.
Είναι η δική του ευθύνη να ζητήσει συγχώρεση
από την οικογένεια, τον Κρίστοφερ και τον Θεό,
και δεν το έχει κάνει.
Αυτό που κάνει τώρα
είναι να ετοιμάζει την αναστολή του.
Περί αυτού πρόκειται.
Όλη αυτή η αλλαγή προσωπικότητας είναι για να ευνοηθεί ο ίδιος.
Δεν σκέφτεται τίποτα άλλο, δεν υπάρχει μετάνοια, μεταμέλεια.
Στο μυαλό του υπάρχει μόνο το εξής:
"Πρέπει να αλλάξω για να βγω από τη φυλακή
στην πρώτη ευκαιρία που θα έχω".
Αυτό πιστεύω ότι συμβαίνει.
Ο ΛΙΟ ΛΙΤΛ ΘΑ ΕΧΕΙ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ ΤΟ 2038
ΟΠΩΣ ΚΑΙ Ο ΧΟΣΕ ΖΑΒΑΛΑ
Έμαθα ότι ο Λίο έγινε ιερέας,
ότι έχει χειροτονηθεί ή κάτι τέτοιο.
Μπράβο του.
Όμως πιστεύω ότι κάποιος πρέπει να λογοδοτήσει,
να αναλάβει την ευθύνη.
Δεν τρέχω στον Θεό σκεπτόμενος: "Κάνει καλό στην ψυχή μου.
Αν είμαι αρκετά καλός, θα με αφήσουν ελεύθερο".
Δεν με κάνει καλό άνθρωπο.
Με κάνει κάποιον που θα κάνει τα πάντα για κάποιον άλλο.
Θα ένιωθα ότι λέω ψέματα,
σε πνευματικό επίπεδο, αν το έκανα.
Δεν θα το κάνω.
Ο Λίο ήταν παιδί.
Δεν ξέρεις γιατί κάνεις αυτά που κάνεις.
Ίσως νομίζεις ότι είσαι γκάνγκστερ.
Δεν ξέρεις γιατί το έκανες.
Ή ίσως ξέρεις. Δεν είμαι στο μυαλό σου.
Ξέρω μόνο ότι εγώ δεν θα το κάνω.
ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ ΔΙΑΚΟΠΗ 90 ΗΜΕΡΩΝ, ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ ΤΟΥ ΤΕΞΑΣ
ΕΠΕΤΡΕΨΕ ΜΙΑ ΔΕΥΤΕΡΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΛΙΟ ΛΙΤΛ
Ο Λίο Λιτλ τράβηξε τη σκανδάλη επειδή το ήθελε.
Δεν τον κατέλαβε κάτι,
δεν το ξέχασε. Όλα αυτά...
Ο Λίο Λιτλ ήθελε να κάνει φόνο κι έκανε.
Αν ήθελα να δω κάποιον να πεθαίνει,
δεν θα είχα πρόβλημα να το πω.
Δεν θα είχα.
Ξέρω ότι ο κόσμος...
θέλει να τα μαθαίνει αυτά.
Όμως, απλώς δεν μπορώ να θυμηθώ
τι ένιωθα πριν από 21 χρόνια, ως έφηβος.
Ξέρω ότι ακούγεται ανόητο και ηλίθιο.
Αλλά όταν βγήκα από το αυτοκίνητο και ο Κρίστοφερ γονάτισε,
δεν ξέρω τι με έπιασε.
Ορκίζομαι. Το ορκίζομαι.
Δεν θέλω να αοριστολογήσω επ' αυτού.
Ήταν μοχθηρό
αυτό που έκανα.
Ήταν λάθος
αυτό που έκανα.
Εγώ φταίω
για αυτό που έκανα.
Αν το άκουγα ως τρίτος,
κι εγώ θα με κατηγορούσα.
Στην πρώτη συνέντευξη,
πάντα μετανιώνεις για αυτά που έχεις πει και δεν έχεις πει.
Γνωρίζω πολύ καλά
ότι δεν είμαι καλός άνθρωπος, ευγενικά μιλώντας.
Φέρω ένα σημάδι στην πλάτη μου και το καταλαβαίνω.
Το μόνο που θέλω...
είναι να διορθώσω το λάθος μου.
Αυτό που κάνει τώρα
είναι να ετοιμάζει την αναστολή του.
Θέλει να πει:
"Είναι η ώρα για συμφιλίωση, ελπίδα και εξιλέωση".
Είναι η δική του ευθύνη να ζητήσει συγχώρεση
από την οικογένεια,
και δεν το έχει κάνει.
Επιθυμώ τη συγχώρεση της οικογένειας Τσάβεζ.
Αναμφίβολα.
Αν δεν το είπα την προηγούμενη φορά
αν παρεκτράπηκα
ή ήμουν υπερβολικά συναισθηματικός
ήταν λάθος μου.
Όσο για την αναστολή,
κατά βάθος υπάρχει ένα κομμάτι μου
που θεωρεί ότι πρέπει να πεθάνω στη φυλακή.
Κατά πόσο ο καλός επιθεωρητής
το διαισθάνεται αυτό,
εγώ σέβομαι την άποψη του. Ναι.
Είναι μεγάλη αδικία
που ο Κρίστοφερ...
Που η ζωή του σταμάτησε στα 22.
Το καταλαβαίνω αυτό.
Αλλά εγώ ζω ακόμα.
Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να ζήσω στη φυλακή.
Είτε για το υπόλοιπο της ζωής μου
είτε όχι.
Θα ζήσω για να τιμήσω τον Θεό, αυτό είναι βέβαιο.
Από θανατοποινίτης έγινα ιερέας στη φυλακή,
κάτι που είναι πολύ δύσκολο.
Ελπίζω ότι έκανα καλή δουλειά...
ώστε να σας δείξω ποιος είμαι και τι πιστεύω.
Μετά από ένα τόσο τρομερό, φρικτό λάθος.
Ευχαριστώ που με είδατε.
ΖΗΤΗΣΑΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΣΑΒΕΖ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΕΙ ΣΤΟ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ
ΑΡΝΗΘΗΚΑΝ, ΛΕΓΟΝΤΑΣ ΟΤΙ ΝΙΩΘΟΥΝ ΑΚΟΜΑ ΑΝΗΜΠΟΡΟΙ
ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΝ ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΝΟ ΤΟΥ ΓΙΟΥ ΤΟΥΣ
Υποτιτλισμός: Μαριάννα Κοτζιά