Nigdy nie zamierzałem tego zrobić.
I żałuję tego.
Cofnąłbym to, gdyby się dało.
Ale się nie da.
W 1976 R. W USA PRZYWRÓCONO KARĘ ŚMIERCI
OD TEGO CZASU PONAD 8000 OSÓB USŁYSZAŁO TAKI WYROK
OTO HISTORIA SKAZANEGO NUMER 199042
Po wyroku śmierci niemal się cieszyłem.
Traktowano mnie tu lepiej niż w domu.
Ale żałuję, że musiałem kogoś zabić, by tu trafić.
Codziennie się do niej modlę,
proszę Boga, by czuwał nad jej duszą.
Wiem, że ona czuwa nade mną.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
To prawdziwa historia.
Tak to się zaczęło.
Chciałem być buntownikiem i wywołać chaos.
Zobaczymy, kto kogo zabije?
Dokonałam wyboru.
Odebrałam mu życie.
Nigdy nie zamierzałem i żałuję tego.
Wiedziałem, że wysiądę z wozu i ich zamorduję.
Pamiętam tylko, że pociągnąłem za spust, gdy klęknął przede mną.
Zabiłem ich.
Zadźgałem na śmierć.
JOE PIROMAN
ZAKŁAD KARNY W RICHLAND
Cześć, Joe. Możesz to włożyć pod koszulę?
Tę z wierzchu.
W 1987 JOSEPH MURPHY ZAMORDOWAŁ 72 LETNIĄ RUTH PREDMORE
Jestem Joseph Murphy.
Numer 199042.
Osadzony w zakładzie karnym w Ohio.
HRABSTWO CLAY, WIRGINIA ZACHODNIA
Mieszkaliśmy w chacie pokrytej papą.
Zwykłe deski obłożone papą.
To był nasz dom.
Mieliśmy salon, kuchnię i jedną sypialnię
na osiem osób.
Mama miała
siedemnaścioro rodzeństwa.
Chciała wydostać się z domu,
więc młodo zaszła w ciążę.
Wyszła za mojego...
ojca, Jerry’ego Murphy.
Płodzili kolejne dzieci.
Nie mieli pieniędzy ani planów.
Nie było wody, prądu, gazu czy telefonu.
Wodę przynosiliśmy z potoku.
Korzystanie z łazienki
polegało na wypróżnianiu się do dzbanów
czy puszek.
Walały się po całym domu.
Tata był taki,
że gdyby nie był pijany,
gdyby był trzeźwy, pomyślałbym, że coś mu dolega.
Zawsze był pod wpływem alkoholu, takiego go znałem...
Był...
agresywny po pijaku. Miał wszystko gdzieś.
Rodzice mówili, że jestem opóźniony w rozwoju, ale nie rozumiałem tego.
Wydawało mi się,
że chodzi o moje zachowanie.
Mama dostawała zapomogę
na niedorozwinięte dziecko.
Nie mogłem bawić się z rodzeństwem.
Mama mówiła im, że jestem chory.
Że zachorują, jeśli będą się ze mną bawić lub ze mną rozmawiać.
Nie mogli ze mną rozmawiać ani bawić się,
zawsze byłem sam.
Czasami siostra...
kradła puszkę sosu jabłkowego z kuchni...
rozwalała ją kamieniem na wzgórzu, żeby dać mi jeść,
bo mama mnie nie karmiła.
Pilnowała, żebym...
nie zmarł z głodu czy coś.
Zwykle spałem przy łóżku mamy.
Przywiązany do łóżka.
Myślałem, że to normalne.
Kiedyś pani z opieki społecznej przyniosła mi ubrania.
I dużą skrzynię, żeby je tam trzymać.
Poszliśmy do domu, mama zrobiła to, co zawsze.
Wzięła wszystko i rozdała dzieciom,
żeby dobrze wyglądały w szkole.
Skrzynię ustawiła przy łóżku i wsadziła mnie do niej.
Żeby mieć pewność, że w nocy
nigdzie nie pójdę.
Nie wiedziała, że w skrzyni spało się wygodniej.
Pani z opieki społecznej...
regularnie sprawdzała, czy wszystko ze mną w porządku.
Kiedyś mama bardzo mnie pobiła,
na plecach i łydkach miałem ślady krwi.
Mama powiedziała do taty: „Zrób coś z tym,
ona jutro tu będzie, zobaczy to,
zabierze Joeya i nie dostaniemy czeku”.
Tata powiedział, że się tym zajmie i wziął mnie na podwórko.
Przywiązał mnie do materaca.
Kiedy leżałem przywiązany,
wylał mi na plecy benzynę i mnie podpalił.
Wrzeszczałem jak opętany, bo strasznie bolało.
PRACOWNICA OPIEKI SPOŁECZNEJ ODKRYŁA POPARZENIA I ZABRAŁA JOSEPHA DO SZPITALA
PÓŹNIEJ TRAFIŁ DO DOMU DZIECKA
Dorastając, trafiłem do 17 różnych instytucji w czterech stanach.
W każdej z nich mnie molestowano.
Myślałem, że wszyscy...
przez to przechodzą.
Cieszyłem się, że trafiałem do tych instytucji,
bo dawali mi ubrania i jedzenie.
Nie byłem codziennie bity i mogłem jeść.
Trzymali mnie tam przez jakiś czas.
Sędzia oddał mnie rodzicom.
GDY JOSEPH MIESZKAŁ W ZAKŁADACH OPIEKI, JEGO RODZINA PRZENIOSŁA SIĘ
DO MARION W OHIO, BEZ NIEGO
Rodzina nie utrzymywała ze mną kontaktu, gdy byłem w zakładach opieki.
Przeprowadzili się i mi o tym nie powiedzieli.
PRACOWNICY SPOŁECZNI MUSIELI ODNALEŹĆ RODZINĘ JOSEPHA,
BY ODDAĆ GO W ICH RĘCE
Nasz dom w Marion w Ohio
po raz pierwszy miał łazienkę.
To było porządne miasto.
Często chadzałem nocą ulicami,
żeby pomyśleć, uciec od przemocy.
Kiedyś mama powiedziała, że mnie zleje,
a ja przypadkowo podpaliłem stos ubrań.
W kuchni wybuchł pożar,
od ognia zajęła się ściana.
Przyjechała straż i policja.
Syreny wyły, światła błyskały.
Musieliśmy się przenieść
i zdałem sobie sprawę, że mama zapomniała mnie złoić.
Szybko nauczyłem się, że jeśli coś podpalę...
nie dostanę wciry.
Potem chyba...
trafiłem do instytucji, gdzie badano, czy jestem piromaniakiem.
Ale nie byłem.
Nikt nie wiedział, czemu podpalałem.
PRZEJAZD KOLEJOWY
W 1987 SIOSTRA JOSEPHA TRAFIŁA DO SZPITALA
RODZINA NIE MIAŁA PIENIĘDZY NA RACHUNEK ZE SZPITALA
Szwagier powiedział, że jeśli siostra trafi do szpitala Columbus,
to przeżyje, bo tam lepiej o nią zadbają.
Stwierdził, że musimy coś ukraść.
Zwinąć coś i uciec.
Wymyślił...
że ukradniemy magnetowid.
Powiedziałem, że znam kogoś, kto ma magnetowid.
Spytał: „Kto?”. Odparłem: „Ruth Predmore”.
Pani, dla której czasem pracowaliśmy.
Poszliśmy do jej domu.
On sprawdzał tylne drzwi, ja frontowe.
Pomyślałem, że jeśli ona jest w środku, to nas usłyszy i zadzwoni na policję.
Wyciągnąłem z kieszeni nóż
i poszedłem odciąć linię telefoniczną.
Kiedy wróciłem na ganek, do drzwi,
Ruth Predmore tam była: „Co tu robisz? Wynocha!”.
Przestraszyłem się, machnąłem nożem i uciekłem.
Dwie godziny później wróciłem tam.
Szedłem...
wolno, ze strachem, nie wiedziałem, czego się spodziewać.
Powoli otworzyłem frontowe drzwi
i zobaczyłem jej ciało na podłodze.
Bałem się.
Ale nadal musiałem pomóc siostrze,
dlatego przeszukałem dom,
zabrałem wartościowe rzeczy i wyszedłem od tyłu.
JOSEPH UKRADŁ PŁASZCZ, TOREBKĘ I MISKĘ MIEDZIAKÓW
ZOSTAŁ ARESZTOWANY W CIĄGU 48 GODZIN I OSKARŻONY O MORDERSTWO
JEGO SZWAGRA NIGDY NIE OSKARŻONO
Pani Predmore nie powinna była...
zginąć z mojej ręki.
Była słodką, troskliwą, szczodrą osobą.
Bardzo żałuję swojego czynu.
To nie powinno było się zdarzyć.
Podczas procesu zeznawali pracownicy społeczni.
Zrozumiałem, że moje doświadczenia nie są normą.
Że to nie w porządku,
że dostanę karę śmierci,
nie wiedząc, jak wygląda normalna rodzina.
Mówią na to...
„Małe Chicago”,
bo w Chicago jest pełno narkotyków i gangów.
Marion...
też teraz takie jest.
W tym barze wybito mi zęby.
Pani Predmore, którą zabił mój brat, mieszkała tutaj.
W tym domku.
Jestem Michael Murphy, brat Joeya Murphy’ego.
Jestem najmłodszy z sześciorga.
W Marion zastaliśmy nowy świat w porównaniu z Wirginią Zachodnią.
W Wirginii Zachodniej mieszkali wieśniacy.
Tutaj żyli różni ludzie.
Inni od tych w Wirginii Zachodniej.
Czepiali się nas ze względu na nasz akcent
albo przez brak dobrych butów czy ubrań.
Tata był alkoholikiem.
Kiedy nie miał alkoholu, brał z łazienki
denaturat, wypijał parę łyków...
rzygał, ale pił dalej.
Kupiona za 100 USD mikrofala na drugi dzień znikała...
za wino za 2 dolary.
Joey miał kłopoty... Ciągle się w nie...
pakował.
Kradł i takie tam.
Odsyłano go na pół roku, na rok.
Chciałem, żeby zostawał w domu, nic z tego.
Coś podpalił albo...
zabił psa.
Zabił mi psa, Snoopy’ego, w Wirginii Zachodniej.
Przy samochodzie.
Innym razem wszedłem na wzgórze,
a on miał innego psa, powieszonego.
Dostawał za to lanie.
Ale to nic nie dawało. Joey nie płakał.
Mówił do mamy: „I tak to zrobię”.
W Marion wybuchło wiele pożarów.
Ktoś po prostu podpalał
budynki.
O podpalaczu z Marion pisali w gazetach.
Okazało się, że to on.
Z tego co mi powiedziano...
Ja za dziecka lubiłem cukierki.
On lubił ogień.
Joey spytał, czy pomogę mu kogoś okraść?
Odparłem, że nie.
I że ja bym zostawił kartkę na drzwiach: „Włóż pieniądze do torby”.
Tak zrobił.
Zostawił jej notatkę: „Włóż pieniądze do torby”.
Nie zrobiła tego, wtedy poszedł ją zabić.
Nie wierzę, że można komuś poderżnąć gardło
ze strachu.
Ta pani była dla mnie miła.
Kosiłem jej trawnik co tydzień,
sprzątałem chodnik.
Płaciła mi. Nosiłem jej zakupy.
Była dla mnie jak babcia,
a kiedy to się stało...
Nie wiedziałem, co robić. Kochałem ją, a brat ją zabił.
Więc...
Trudno sobie poradzić...
z bratem i kimś, kogo uznawało się za babcię.
CENTRUM MIASTA MARION
Jestem Wayne Creasap.
Jestem emerytowanym policjantem.
Po ustaleniu, co zginęło z domu
i po obchodzie dzielnicy...
szybko ustaliliśmy nazwisko.
Stróże prawa w Marion dobrze znali Joe Murphy’ego.
Wielu policjantów nazywało go „Joe Piroman”.
W młodości lubił zabawy z ogniem.
Podpalał małe zwierzęta.
Drobny złodziejaszek.
Był łobuzem.
Joseph Murphy mieszkał niedaleko pani Predmore.
Z ustaleń wynikało, że napisał liścik do pani Predmore
dzień przed odnalezieniem jej ciała.
Zasadniczo napisał:
Zostaw pieniądze albo cię zabiję.
BEZ KASY
NIE ŻYJESZ
Pieniędzy tam nie było, więc zrobił, jak zapowiedział.
Dawno ich nie widziałem.
Nadal widzę...
jak leży na podłodze...
kiedy o tym myślę.
Obraz wyryty na zawsze.
To było ohydne przestępstwo.
Nie wydaje mi się, że zranił ją przypadkowo,
bo się przestraszył.
Zdecydowanie za nią stał.
Cięcie na szyi było tak głębokie,
że niemal straciła głowę.
Ledwo wisiała.
Użył dużo siły.
Stał za nią, wbił nóż,
obracał ją i ciął.
PRZYSIĘGLI JEDNOGŁOŚNIE UZNALI MURPHY’EGO WINNYM
WYROK MIAŁ ZOSTAĆ OGŁOSZONY 14 WRZEŚNIA 1987 R.
Nie współczułem mu.
Ludzie starali się mu pomagać
przez opiekę społeczną, żeby się zmienił.
Starali się go odwieść od łamania prawa.
Chcieli pomóc jemu i jego rodzinie.
Ale pomocy trzeba chcieć.
PRZYSIĘGLI MUSIELI ZDECYDOWAĆ, CZY MURPHY ZASŁUGUJE NA KARĘ ŚMIERCI
WYROK ZAREZERWOWANY DLA „NAJGORSZYCH Z NAJGORSZYCH”
Jestem Linda Richter,
pracuję jako ekspert ds. okoliczności łagodzących.
Wyjaśniam, jak czyjaś przeszłość i wychowanie
mogą łagodzić przyczyny zbrodni.
Mówię o tym, że sprawcy sami byli ofiarami,
zanim postanowili kogoś skrzywdzić.
Joey pochodził z jednej z najbardziej biednych
i wyzutych z uczuć rodzin, jakie poznałam.
W domu panował straszny bałagan.
Karaluchy, zwierzęta.
Zwierzęce odchody.
Śmierdziało.
To było w Marion. I tak było lepiej niż poprzednio.
Wiedzieliśmy, że rodzina pochodziła
z południowo-centralnej Wirginii
i była bardzo uboga.
Zrobiliśmy te zdjęcia, bo chciałam, żeby ludzie zrozumieli,
że to naprawdę była szopa z papy.
W życiu nie spotkałam się z takim ubóstwem.
Psycholog pracujący z nami
sądził, że Joey dawał upust gniewowi
przez podpalanie i zabijanie zwierząt,
bo prawdopodobnie był wykorzystywany seksualnie.
To było czynnikiem napędzającym gniew,
który prowadził do tych nieprzemyślanych morderstw.
PO ZALEDWIE OŚMIU GODZINACH OBRAD
PRZYSIĘGLI ZASUGEROWALI WYROK ŚMIERCI DLA JOSEPHA MURPHY’EGO
Byłam zdruzgotana, gdy ogłoszono wyrok.
Uważałam, że Joey nie był najgorszym z najgorszych.
Powinien trafić za kratki.
Ale odebranie mu życia było niczym więcej
niż robieniem z niego ponownie ofiary.
Pomimo jego ohydnej zbrodni.
Pierwszy raz byłem wykorzystany seksualnie
przez czarnego mężczyznę w hrabstwie Clay.
Pędził bimber dla okolicznych mieszkańców.
Był bimbrownikiem.
Mój tata uwielbiał do niego jeździć, upijać się.
Kiedyś zabrał mnie ze sobą.
Weszliśmy do autobusu
zostawionego przy drodze, tam...
mieszkał Al, pędził bimber,
Tata zabrał mnie do autobusu i powiedział, że chce alkohol.
Al odparł, że nie ma nic.
Wtedy tata powiedział: „To mój syn.
Poużywaj sobie.
Tylko daj alkohol”.
No i...
Al zabrał mnie na tył autobusu, gdzie był materac.
Al mnie rozebrał.
Nie zastanawiałem się nad tym,
on też się rozebrał i położył mnie na materacu,
położył się na mnie...
i zgwałcił mnie analnie.
Krzyczałem do taty:
„Pomóż mi, proszę, tato. Boli, pomóż”.
Tata siedział w fotelu, pił alkohol i udawał, że mnie nie słyszy.
A potem...
kiedy Al posapał i zlazł ze mnie,
wybiegłem z autobusu i nago pobiegłem do domu.
Jakieś pół kilometra.
Dobiegłem do domu i krzyczałem: „Mamo, pomocy!”.
Ona wyszła na ganek i spytała:
„Co się stało?”.
Powiedziałem: „On mnie skrzywdził”.
Mama zabrała mnie do domu i dała mi lanie,
bo sądziła, że bawiłem się w rzece, że się rozebrałem
i pociąłem szkłem w wodzie,
dlatego miałem krew na pośladkach i nogach.
Miałem wtedy sześć lat.
Już to słyszałam.
Teraz smuci mnie to tak samo jak wtedy.
Nie wyobrażam sobie...
poczucia...
bezradności i takiej zdrady
ze strony jedynej osoby, która ma cię chronić,
kochać cię i dbać o ciebie.
Dla bimbru.
Kiedy dziecko przechodzi taką traumę,
jego poczucie...
bezpieczeństwa, poczucie człowieczeństwa
zanika.
Nie wiem...
jak ktokolwiek, kto w takim wieku
przeszedł coś tak brutalnego,
postrzega normalnie świat.
Bo świat już nie jest normalny.
Jest wrogi, zły i straszny.
JOSEPH MURPHY SPĘDZIŁ KOLEJNE 24 LATA W CELI ŚMIERCI
SAM W CELI PRZEZ 23 GODZINY NA DOBĘ
Jestem Kathryn Sanford.
Jestem obrońcą z urzędu
w wydziale kar śmierci,
w imieniu klientów apeluję od wyroków śmierci.
MURPHY PRZEGRAŁ WSZYSTKIE STANOWE APELACJE
W 1997 JEGO SPRAWĄ ZAJĘŁA SIĘ KATHRYN SANFORD
To pięć z około piętnastu kartonów.
Sprawa Joeya.
Nie natknęłam się na tak straszne środowisko.
Wszystko, co przeżył...
był w fatalnej sytuacji.
Bez wątpienia Joey zamordował.
Nie chodziło nam o nowy proces.
Chodziło nam o inny wyrok.
Ktoś z takiego środowisko
nie powinien być osądzany
na równi z ludźmi z normalnych środowisk.
Istnieje różnica.
W LUTYM 2011 WYZNACZONO DATĘ EGZEKUCJI JOSEPHA MURPHY’EGO
OSTATNIĄ NADZIEJĄ BYŁ WNIOSEK O UŁASKAWIENIE OD GUBERNATORA
Nad ułaskawieniem zaczęliśmy pracować
dziesięć miesięcy przed datą egzekucji.
Pomyślałam w wtedy,
że jeśli go stracą,
to chyba nie będę mogła dalej pracować.
Przestałabym wierzyć sprawiedliwość.
To ja w okularach.
Kolega w spodniach w kratkę.
Ma na imię Jerry.
Drema, Darris,
David, mama i Joey.
Mama lała pasem albo kablem.
W latach siedemdziesiątych takie kary były normalne.
Dostawało się za swoje.
Wiele dzieci...
nie jest karanych, zachowują się inaczej
od kogoś, kogo karcono...
Inne zachowanie.
Ale on, nie wiem.
Opowiadał różne historie.
Większość zmyślonych,
z elementami prawdy.
Tata powiedział, że się tym zajmie i wziął mnie na podwórko.
Przywiązał mnie do materaca.
Kiedy leżałem przywiązany, wylał mi na plecy benzynę i mnie podpalił.
Wrzeszczałem jak opętany, bo strasznie bolało.
Pamiętam, że się palił.
Byliśmy w salonie.
On był w sypialni.
Nikt go nie przywiązał.
Sam się podpalił.
Był w pokoju sam...
Wszystkich przestraszył.
Mama zabrała go na pogotowie.
Doskonale to pamiętam.
Powtarza to od procesu.
Tak się bronił...
przed karą śmierci.
Tata zabrał mnie do autobusu i powiedział, że chce alkohol.
Al odparł, że nie ma nic.
Wtedy tata powiedział: „To mój syn. Poużywaj sobie.
Tylko daj alkohol”.
To nie miało nic wspólnego z nim.
Tata zabrał Darrisa do Charleston. Nie do Ala.
Sprzedał Darrisa do burdelu.
Zostawił go tam. Wrócił do domu.
Joey pomylił to...
że tata wymienił za alkohol Darrisa,
nie jego.
Rozumiecie? Sklecił dwie historie,
żeby wyglądało, że są...
o nim. Ale Darris...
Tata go sprzedał za whiskey.
Jeśli jest w tym prawda...
to jest mi go jeszcze bardziej
żal.
To mnie smuci. W końcu to mój brak. Kocham go.
Nie dałbym sobie z tym rady.
Sam bym kogoś skrzywdził.
Jestem Michael Gelbort. Jestem neuropsychologiem.
Zająłem się sprawą Joeya Murphy’ego,
bo jego adwokat, Kathy Sanford,
chciała się dowiedzieć, kim on jest, jak działa.
Joey przejdzie test.
Wyda się w miarę normalny.
Ale w kwestii zrozumienia niuansów,
bardziej złożonych zagadnień...
Gdyby ustawić sto osób od najbystrzejszych do najmniej inteligentnych,
Joey stałby daleko w tyle.
O jego ojcu krążyły...
historie,
najwyraźniej był poważnym alkoholikiem...
dawał Joeya ludziom za alkohol.
Nie uwierzę w to, co mówi Joey
ot tak.
Z drugiej strony całość była spójna
i pasowała do jego zachowania,
dlatego sądzę, że mówił prawdę.
Z dużą dozą pewności stwierdzam, że doświadczona przez niego przemoc
jest prawdą.
Dość często zdarza się,
że członkowie rodziny...
mówią co innego.
Co innego, gdyby brat Joeya
powiedział: „To nie tak. Tata nigdy by tak nie postąpił.
Nie był taki”.
Ale powiedział, że tak było, że cierpiał nie tylko Joey.
To oznacza, że jego ojciec
jest zdolny do takiego zachowania.
Może to spotkało też Joeya?
Może faktycznie to spotkało Joeya?
Jego brat przynajmniej potwierdził,
że ich ojciec jest do tego zdolny.
Nie chodzi o to, czy nam żal danej osoby.
A o to, że może inaczej nie potrafił, ze względu na wychowanie.
Może nie stać go było
na więcej.
Wierzę, że przychodzimy na świat jako puste karty...
a wiedza, jaką przekazują nam bliscy,
określa, którą ścieżkę wybierzemy.
To nie psychopata.
To nie ktoś, kto chce zabijać.
To ktoś, kto sam był ofiarą.
Niektórzy stwierdzą: „Dobra, był ofiarą, ale nie powinien zabijać”.
Zabił nie przez swoje środowisko.
Nie każdy, kto pochodzi z takiego środowiska na pewno zabije.
Ale to bardziej prawdopodobne.
Ktoś taki ma mniej okazji do niełamania prawa
albo do zachowywania się zgodnie z normami.
Są bliżej granicy, niektórzy ją przekraczają.
On ją przekroczył.
PO ANALIZIE DRA. GELBORTA
PRZESŁUCHANIE W SPRAWIE UŁASKAWIENIA MURPHY’EGO WYZNACZONO NA 15 WRZEŚNIA 2011
Mieliśmy dużo materiałów do zaprezentowania.
Ale nigdy nie wiadomo,
co zadecyduje komisja.
Nie wiadomo, co tak naprawdę zrobi gubernator.
Parę lat wcześniej czytałam artykuł,
w którym siostrzenica ofiary wyznała, że nie słyszała od Joeya.
Nie wiedziała, że jest mu przykro.
Pomyślałam, że musimy z nią pomówić.
Ona i Joey spotkali się
w ramach programu porozumienia między ofiarami a sprawcami.
Jeśli członek rodziny ofiary
nie poprze kary śmierci dla naszego klienta,
to byłaby poważna sprawa.
I dlatego ktoś z urzędu
nagrał pannę Kavanagh.
Taśmę otrzymaliśmy dzień przed przesłuchaniem w sprawie ułaskawienia.
Kiedy go spotkałam, spodziewałam się...
zatwardziałego zbira.
Ale kiedy dowiedziałam się o jego przeszłości...
o jego cierpieniu...
poczułam, że nasz system go strasznie zawiódł.
Zawiódł też moją ciocię.
Przed spotkaniem z Joeyem panna Kavanagh uważała, że powinien zostać stracony.
Ale podczas spotkania...
zmieniła zdanie.
Joey zasługuje na karę śmierci?
Nie?
Czemu nie?
Wydaje mi się... że on bardzo żałuje.
I sądzę, że mógłby się gdzieś przydać.
Komisja powinna wiedzieć, że jestem zła na system.
I jego wpływ na moją rodzinę.
Na to, co zrobił Joeyowi i jego rodzinie.
Nie tylko Joey przez 25 lat siedział w celi śmierci.
Ja i moja rodzina też.
Odwiedziny Peg Kavanagh, siostrzenicy ofiary,
były bardzo wzruszające.
DZIESIĘĆ TYGODNI PO PIERWSZYM WYWIADZIE
JOSEPH MURPHY ZGODZIŁ SIĘ NA KOLEJNY
Zaczęliśmy płakać, ona powiedziała:
„To twoich rodziców powinni zamknąć, nie ciebie”.
Objęliśmy się,
tak szczerze, prawdziwie, z miłością i przebaczeniem...
popłakaliśmy się jeszcze bardziej.
I...
ona przyczyniła się do zmiany wyroku.
GUBERNATOR JOHN KASICH ZŁAGODZIŁ
WYROK ŚMIERCI MURPHY’EGO DO BEZWARUNKOWEGO DOŻYWOCIA 26 WRZEŚNIA 2011
Ostatnie 30 dni mojego życia.
Odizolowali mnie od wszystkich.
Wtedy...
przyszedł naczelnik i powiedział:
„Mam coś dla ciebie, Murphy”.
Ja: „Okej. Co?”.
On: „Gubernator cię ułaskawił”.
I...
chciałem upaść i...
ryczeć, a on powiedział: „Żadnego przytulania, Murphy”.
Ja: „Okej”.
Spytał,
czy chcę zadzwonić do prawniczki. „Tak, muszę”.
Wydawało się,
że w kancelarii w Ohio jest dużo ludzi.
I wszyscy się cieszyli.
Powiedziała: „Udało się. W końcu się udało. Było warto”.
Oboje się wzruszyliśmy,
bo ona ciężko pracowała, żeby mnie nie stracono.
Wzruszyłem się, bo w końcu komuś na mnie zależało.
MURPHY ZOSTAŁ PRZENIESIONY DO OGÓLNEJ POPULACJI
W ZAKŁADZIE KARNYM W RICHLAND
Chadzałem ścieżkami po spacerniaku
i patrzyłem w niebo, chodziłem po trawie
i dziękowałem Bogu, że nadal żyję.
Zastanawiałem się, czy mogę coś zmienić?
Mam życie.
Skoro już dostałem szansę, robię wszystko,
by coś zmienić,
by zrobić coś konstruktywnego.
Przyjaźnię się z osadzonymi, staram się zrozumieć ich problemy
i pomagam im.
Cześć, Duf.
To nasz kot, Duf.
Jak Andy Dufresne, z Zielonej mili.
Mieszka z nami.
Uratowaliśmy go, gdy miał cztery dni, niemal przymarzł do ziemi.
Lubi siedzieć na barkach.
Wiele osób
odreagowuje stres dzięki zabawie z nim
i dzięki jego obecności.
Zabawa...
z kotem pociesza, fajnie jest patrzeć jak hasa na zewnątrz,
buszuje w trawie czy gania ptaki.
Gdybym miał stąd wyjść, to za wolą bożą,
gdyby Bóg tego chciał.
Ale ja,
jestem zadowolony,
że żyję w więzieniu,
bo się dostosowałem.
Pogodziłem się z karą.
Nie przeszkadza mi ona.
Napisy: Łukasz Białk