Muszę opowiedzieć swoją historię, bo nie jestem mordercą.
Byłam dziewczynką...
która cierpiała.
Nie jestem zła. Tylko popełniłam błąd.
KAŻDEGO ROKU W USA
PONAD 8000 OSÓB ZOSTAJE SKAZANYCH ZA MORDERSTWO
ZALEDWIE 10% TO KOBIETY
OTO HISTORIA SKAZANEJ NUMER 1218896
Mogło być inaczej.
Mogłam odejść,
bo...
bo nie powinno się zabijać.
Gdybym mogła to cofnąć, cofnęłabym.
Tak, bo...
zrobiłam źle.
NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
To prawdziwa historia.
Tak to się zaczęło.
Chciałem być buntownikiem i wywołać chaos.
Spojrzałem na niego. I kto kogo zabije?
Dokonałam wyboru.
Odebrałam mu życie.
Nie chciałem, żeby tak wyszło i żałuję tego.
Wiedziałem, że wysiądę z wozu i ich zamorduję.
Pamiętam tylko, że pociągnąłem za spust, gdy klęknął przede mną.
Zabiłem ich.
Zadźgałem na śmierć.
PRZEKROCZENIE GRANICY
ZAKŁAD KARNY CHILLICOTHE LIVINGSTONE, MISSOURI
DEPARTAMENT WIĘZIENNICTWA MISSOURI ZAKŁAD KARNY CHILLICOTHE
Jestem Cavona Flenoy.
Od 10 lat siedzę za kratkami za użycie broni.
DZIEWIĄTEGO MARCA 2010
CAVONA FLENOY ŚMIERTELNIE POSTRZELIŁA HASSANA ABBASA
Urodziłam się w Kansas City.
Dorastałam w rodzinie klasy średniej, niczego mi nie brakowało.
Miałam wszystko.
Mama była pastorem.
Pomagałam jej w kościele,
pomagałam jej śpiewać i sprzątać w domu.
Lubiłam moją dużą mamę.
Mama była duża.
Wszystko się popsuło, gdy poszłam do liceum.
NASTOLETNIA CAVONA FLENOY PADŁA OFIARĄ KILKU NAPAŚCI SEKSUALNYCH
Wdałam się w sprzeczkę z jednym chłopakiem.
Popchnął mnie...
i podciągnął koszulę.
Zaczął lizać moje piersi.
Różnie mnie maltretowano.
Straciłam...
Straciłam najlepszą część mnie. Dziewictwo.
I nadzieję. Poczucie wartości. Uszło im to płazem.
Dostali...
po łapach i tyle. Żadnej sprawiedliwości dla mnie.
Byłam bardzo zagubiona,
chciałam pytać Boga, dlaczego ja?
Wtedy stałam się zgorzkniała i gniewna.
Dostałam opiekuna.
Złoszczę się, gdy o tym mówię, bo...
Wracają dawne problemy.
Kiedy dali mi leki, dużo spałam.
Niby jak ma mi to pomóc?
Zaczęłam pić i ćpać, by wyciszyć umysł. By wyciszyć serce.
Czuję, że żyję w piekle.
W wieku 17 lat
urodziłam syna.
To było coś pięknego,
czułam, że syn będzie jedynym mężczyzną,
który mnie nie zrani.
Musiałam skończyć z bólem,
bo teraz musiałam go chronić.
A jak mogłabym go chronić, nie potrafiąc chronić siebie?
Pomyślałam, że jeśli będę miała chłopaka,
to on mnie ochroni.
Ale...
i to nie wypaliło.
Gdy ze mną pił i palił,
zaczynał wariować.
Bił mnie
i był bardzo brutalny.
Uderzył mnie tak mocno, że straciłam przytomność i trafiłam do szpitala.
Gdy tam leżałam,
policja spytała, czy ma przygotować raport.
Odmówiłam, bo on dostałby najwyżej kuratora.
Potem się bałam, zadzwoniłam do kuzyna.
Opowiedziałam mu o wszystkim.
Powiedział mi o broni na sprzedaż
za 100 dolarów, więc ją kupiłam.
Nie rozstawałam się z nią.
Nosiłam ją w torebce.
Mieszkałam przy 78 i State w Kansas,
obok monopolowego, gdzie poznałam Hassana.
Pojechałam po alkohol.
I...
facet za ladą
powiedział, że to nie moje prawo jazdy.
I że dostanę alkohol, jeśli umówię się z Hassanem,
bo on szukał towarzystwa.
Zgodziłam się pójść na randkę.
W dniu randki zostawiłam syna u matki.
Moja mama nie chciała, żebym jechała.
Mówiła mi,
że czuła, że stanie się coś złego.
Odparłam, że wszystko będzie w porządku.
Hassan przyjechał po mnie.
Powiedział, że pojedziemy do restauracji Golden Corral.
Wjechaliśmy na autostradę.
Powiedziałam: „Długo jedziemy”.
Odparł: „Tak, chcę się umyć w domu”.
Pomyślałam...
Sama pracowałam,
też bym się chciała wykąpać po pracy,
więc go rozumiałam.
WYJECHALI Z KANSAS, PRZEKROCZYLI GRANICĘ STANU
I WJECHALI DO HRABSTWA PLATTE W MISSOURI
HRABSTWO PLATTE, MISSOURI
Weszłam do domu,
spytał, czy napiję się koniaku, odparłam, że tak.
A potem...
dał mi coś, czego nie znałam.
Powiedział, że to PCP.
Łyknęłam.
Gdy skończył się myć,
był nagi...
założył prezerwatę.
Powiedział, że byłam mu winna.
Za alkohol i wszystko,
powiedział, że mam mu obciągnąć albo go zerżnąć,
albo nigdzie nie pojadę.
Odparłam: „Proszę, nie.
Chcę wrócić do domu.
Pozwól mi wrócić do syna”.
On na to: „Zostaniesz ze mną”.
On ma jakieś...
dwa metry wzrostu,
waży 90 kilo.
Pomyślałam, że nie dam rady uciec.
Wtedy on...
się położył...
Gdy tak leżał...
chciałam wyjść. Zabronił.
Wtedy wyciągnęłam broń z torebki.
Zamknęłam oczy i strzeliłam.
Gdy strzeliłam, on wyrwał za mną.
Gdy podbiegał, ja zachowałam się
jak dzieciak oglądający film.
Po strzale nieruchomieje.
Dopadł mnie i kazał oddać broń. Zamknęłam drzwi i chciałam...
Próbował wepchnąć...
drzwi.
Strzelałam w drzwi: „Przestań, proszę”.
Uciekłam, zgarnęłam jego kluczyki,
on nadal mnie gonił.
Wsiadłam do jego wozu.
Nie wiedziałam, gdzie jechać,
dlatego jechałam przed siebie.
Pojechałam do mojego kuzyna, powiedziałam mu...
„Boję się...
Zrobiłam coś złego i nie wiem... co mam robić”.
Nie chciałam dzwonić na policję. Myślałam:
„Jak by mi pomogli?”.
HASSAN ABBAS ZMARŁ OD RAN
TRZY DNI PÓŹNIEJ CAVONA FLENOY ZOSTAŁA ARESZTOWANA
DZIEWIĘĆ MIESIĘCY PÓŹNIEJ PRZYZNAŁA SIĘ DO MORDERSTWA DRUGIEGO STOPNIA
Myślę, że córka nie chciała go zranić.
Chciał ją zmusić do seksu,
ona się sprzeciwiła.
Jestem Stacey Lewis, jestem mamą Cavony Flenoy.
Była wyjątkowa, nawet jako dziecko.
Miała ogromne ślepki i takie tam,
najbardziej lubiła tańczyć.
Była tancerką. Potrafiła tańczyć...
jak mało kto.
Cavona chciała się bronić, twierdząc, że działała w samoobronie.
Za to jest od pięciu do dziesięciu lat.
Adwokat doradziła jej, by przyznała się do morderstwa drugiego stopnia,
bo inaczej przegra sprawę w sądzie.
Nie dali jej innego wyboru...
tylko drugi stopień.
GDYBY FLENOY TWIERDZIŁA, ŻE JEST NIEWINNA,
OSKARŻONO BY JĄ O MORDERSTWO PIERWSZEGO STOPNIA
MAKSYMALNY WYROK TO BEZWARUNKOWE DOŻYWOCIE
ZA PRZYZNANIE SIĘ DO WINY FLENOY GROZIŁ ŁAGODNIEJSZY WYROK
ZA MORDERSTWO DRUGIEGO STOPNIA
FLENOY ZREZYGNOWAŁA Z PRAWA DO PROCESU I Z OBRONY W OPARCIU O SAMOOBRONĘ
BUDYNKI RZĄDOWE
Wiedziała, że ją zamkną.
Adwokat twierdziła,
że to sędzia zdecyduje o okresie odsiadki.
Myślałam, że córka dostanie nie więcej niż 10 lat.
I że dostanie nadzór sądowy.
SĄD OGŁOSIŁ WYROK W SPRAWIE CAVONY FLENOY 21 STYCZNIA 2011
SKAZANA NA 25 LAT – MORDERSTWO W RIVERSIDE
Wyrok 25 lat dla córki mnie zszokował.
Zwracali uwagę tylko na to, że ona była z hrabstwa Platte,
że była czarna.
Zabiła kogoś na ich terenie.
Chcieli ją skazać.
Chcieli się jej pozbyć.
I tak ją przedstawili.
„W hrabstwie Platte czeka cię właśnie to”.
Byłoby lepiej, gdyby doszło do procesu,
wtedy prawda wyszłaby na jaw. Dowody też.
Przyznanie się do morderstwa drugiego stopnia było błędem.
Przyznała się do drugiego stopnia...
co znaczy, że oskarżono ją o coś, czego nie zrobiła.
Ona...
nie chciała go zabić.
Broniła się.
Przysięgli mogli się o tym dowiedzieć,
co skończyłoby się innym wyrokiem.
Jestem Marilyn Hutchinson.
Jestem psycholożką w Kansas City.
Na prośbę obrony miałam ocenić Cavonę Flenoy.
Większość spraw zawiera element tragedii.
PSYCHOLOŻKA CAVONY
Molestowanie w dzieciństwie,
długotrwała przemoc w rodzinie.
Ta sprawa też taka była.
Poznałam Cavonę piątego sierpnia 2010.
Przed spotkaniem przeczytałam akta,
transkrypty rozmów i policyjne raporty.
Gdy oglądałam nagranie z przesłuchania
i słuchałam jej, uderzyło mnie to,
że doświadczyła przemocy seksualnej
w młodości.
Całe życie byłam gwałcona.
Nikomu nie ufam.
Ci, którzy mnie tyle razy gwałcili...
nadal są na wolności.
Nadal są na wolności!
Wszyscy.
Jakim prawem?
Ile razy byłaś zgwałcona?
Przez krewnych?
Przez krewnych? Znajomych?
Przez wszystkich, przez ludzi z okolicy.
W szóstej klasie...
Zgwałcił mnie w domu. Postępowanie zostało umorzone.
Tydzień później jego kumpel dorwał mnie w lesie koło domu i mnie zgwałcił.
Tydzień po tym zgwałcił mnie jego inny kumpel.
Wszyscy trzej to zrobili.
Cavona była zaniepokojona...
załamana....
miała lekkie skłonności samobójcze i bardzo się bała.
Wiele razy doświadczyła przemocy seksualnej
od wczesnych lat.
W SZÓSTEJ KLASIE ZGWAŁCIŁ JĄ NASTOLETNI SĄSIAD
SPRAWĘ ZGŁOSZONO POLICJI
Pierwszy gwałt, gdy miała 12 lat.
Zgłosiła to...
i nic z tego nie wynikło.
FLENOY ZAKOŃCZYŁA ZWIĄZEK PO BRUTALNYM POBICIU
Na pewno odczuła...
że jest bezwartościowym człowiekiem.
Że mogą z nią robić, co chcą.
Że władza nie kiwnie palcem.
Że jest sama.
Po rozmowie z nią,
postawiłam diagnozę, że cierpi na zespół stresu pourazowego.
W takim stanie człowiek zamiera i włącza się instynkt przetrwania,
którego nie można kontrolować,
to impuls pod wpływem chwili.
W takiej sytuacji człowiek reaguje
podobnie jak w sytuacji, która wywołała uraz.
Powiedział, że mam mu obciągnąć albo go zerżnąć,
albo nigdzie nie pojadę.
Wróciły wspomnienia z 12 i 13 roku życia.
Zaczęłam wtedy o tym myśleć
i...
miałam dość.
Cavona doświadczyła więcej przemocy seksualnej
niż normalny człowiek.
Wiem, że kogoś zabiła.
Ale jestem przekonana, że zrobiła to w samoobronie.
Prawo zezwala się bronić,
gdy grozi nam ogromna krzywda.
Dlatego uważam, że Cavonę potraktowano
niesprawiedliwie.
TRZY LATA PO OGŁOSZENIU WYROKU SĄD APELACYJNY OGŁOSIŁ,
ŻE OBRONA CAVONY NIE ZANIEDBAŁA SWOICH OBOWIĄZKÓW
PODCZAS PIERWOTNEGO PROCESU
SĄD ODMÓWIŁ CAVONIE MOŻLIWOŚCI WYCOFANIA PRZYZNANIA SIĘ DO WINY
WYROK 25 LAT ZOSTAŁ PODTRZYMANY
Gdy Cavona przyznała się do morderstwa...
było bardzo trudno
przekonać sędziego, by oddalił przyznanie się do winy.
Jestem Kate Webber.
Pracuję jako adwokat od wielu lat
i w imieniu panny Flenoy
złożyłam wniosek dotyczący jej wyroku w sądzie stanowym.
Złożyłam zeznanie w sądzie apelacyjnym,
że sąd wydał błędną decyzję
i że Cavona powinna móc wycofać oświadczenie.
Obecny system to... maszynka do orzekania o winach.
Około 3% oskarżonych trafia przed sąd.
Bo od początku do końca wywiera się presję do przyznania się do winy.
Gdyby 97% przyznających się do winy zażądałoby procesu...
system stanąłby w miejscu.
Nie starcza nam rąk do pracy.
Sprawa wyróżnia się tym,
że przyznanie do winy było wymuszone.
Tutaj propozycja ugody działa na zasadzie kija i marchewki.
„Dobre będzie to, że poprosimy o złagodzenie wyroku.
Jeśli nie zgodzisz się do określonego terminu,
sprawa potoczy się jak przy morderstwie pierwszego stopnia”.
Z mojego doświadczenia wynika, że to nie są czcze pogróżki.
Dlatego sądzę,
że to jest niekonstytucyjne wymuszenie przyznania się do winy.
Nie powinno się karać ludzi za skorzystanie z prawa,
by oskarżenie udowodniło winę ponad wszelką wątpliwość.
A takie kary się wymierza.
Jaki wybór miała Cavona?
„Zaryzykować i pewnie nigdy więcej nie ujrzeć synka
spoza murów więzienia...
albo przyjąć wyrok
i liczyć na roztropność sędziego ustalającego wyrok”.
Co to za wybór?
Szkoda, że coś takiego
miało miejsce w hrabstwie Platte,
bo los młodej białej kobiety
w takiej sytuacji, z taką przeszłością,
potoczyłby się inaczej.
To nie bez znaczenia. W końcu prokurator zostaje powołany.
Powołują go bliscy mu ludzie,
a w większości są to biali.
W większych miastach raczej się rozumie...
przez co przeszła panna Flenoy.
W hrabstwie Platte tak nie jest.
HRABSTWO PLATTE, MISSOURI.
Mieszkańcy hrabstwa Platte są po stronie surowego przestrzegania prawa.
Tutaj chyba częściej skazuje się za morderstwa niż w innych hrabstwach.
Nierzadko oskarżeni mówią:
„Gdybym wiedział, że zrobiłem to w hrabstwie Platte,
nigdy bym tego nie zrobił”.
Tak mają myśleć przyszli przestępcy.
Jestem Eric Zahnd. Jestem prokuratorem w hrabstwie Platte.
Jestem prokuratorem od 2003 roku.
Byłem oskarżycielem w sprawie Cavony Flenoy.
PROKURATOR
Cavona Flenoy wyglądała na niewinną dziewczynkę.
PROKURATOR
Jej czyny kreśliły ją jako niebezpieczną,
brutalną, morderczą osobę.
Bylibyśmy w stanie dowieść morderstwa pierwszego stopnia,
a panna Flenoy spędziłaby resztę życia za kratkami,
bezwarunkowo.
SŁOWNIK PRAWNY BLACKA
Z drugiej strony, z powodu młodego wieku panny Flenoy
i innych rzeczy,
których doświadczyła jako dziecko...
sądziliśmy, że wymierzymy sprawiedliwość z zarzutem morderstwa drugiego stopnia.
Pozwoliliśmy jej przyznać się do morderstwa,
a chcieliśmy, żeby dostała dożywocie.
A tak będzie mogła ubiegać się o warunek
w wieku 40 lat,
a na pewno wyjdzie, nim skończy 45 lat.
Wyjdzie na wolność,
by dołączyć do syna, który był mały.
Panna Flenoy musiała wybrać.
Przyznanie się do morderstwa drugiego stopnia
albo proces przed sądem
i ryzyko bezwarunkowego dożywocia.
Uważam, że ugoda była szczodra, biorąc pod uwagę fakty.
RIVERSIDE, HRABSTWO PLATTE
Panna Flenoy...
poszła do pana Abbasa w jednym celu.
By go okraść.
Trzykrotnie go niego strzeliła.
W tors, w twarz i w bok.
To żadna samoobrona.
Detektyw sierżant Dennis Jones.
Pracowałem przy...
morderstwie Hassana Abbasa w Riverside.
To niewielkie miasto,
morderstwo zawsze szokuje.
Ludzi złości fakt, że doszło do czegoś takiego,
bo w tej społeczności tak nie powinno być.
Tutaj mieszkał pan Abbas.
W tym budynku. To drzwi do jego mieszkania.
Współlokator pana Abbasa znalazł go na podłodze.
Zastrzelonego.
Policjanci znaleźli ciało
przy drzwiach.
Widać było, że pan Abbas
nie został zastrzelony w drzwiach. Że się przemieszczał.
To plan mieszkania.
Tutaj była sypialnia.
Tu padł pierwszy strzał, pan Abbas leżał w łóżku.
Wstał...
ona strzeliła w jego tors i twarz.
Wyszedł tędy.
Kolejny strzał, chybiony.
Wyszła z sypialni do salonu, on poszedł za nią...
upadł tu, przy frontowych drzwiach.
Zginęły kluczyki do auta i portfel.
Współlokator opowiedział o kobiecie,
która tu była
i tak to się zaczęło.
Szybko zidentyfikowaliśmy pannę Flenoy
dzięki współlokatorowi.
Nazwisko podał nam sprzedawca z monopolowego.
Wiedzieliśmy, kogo szukać.
Wiedzieliśmy, jakiego wozu mamy szukać.
Po aresztowaniu przewieziono ją na komendę i dwóch śledczych z nią rozmawiało.
Opowiedz o weekendzie, jak wymknął się spod kontroli.
Z początku twierdziła, że działała w samoobronie.
Miał ją zgwałcić, tak mówiła. Że musiała...
się bronić.
Gdyby tego nie zrobił, ja bym tego nie zrobiła.
Przysięgam na Boga.
Bardzo się bałam.
Odkryliśmy jednak,
że wszystko zaplanowała.
Nie była ofiarą.
Odkryliśmy, że była u niego kilka razy.
Byłaś tam w niedzielę?
Nie, nie było mnie tam. Tylko w piątek i we wtorek.
Nocowałaś tam w piątek?
Tak. W sobotę odwiózł mnie do domu.
Spędziła z nim piątkową noc...
odwiózł ją do domu.
W sobotę popołudniu ona kupuje broń.
Od kiedy masz broń?
Od soboty.
Wiedziała,
że on dostał zwrot podatku, 2400 dolarów.
To było motywem.
Chciała go okraść, zdobyć pieniądze
od pana Abbasa. Zyskać coś wartościowego.
Dlatego tam była.
Dlatego kupiła broń.
Ona nie bała się o swoje bezpieczeństwo.
Wiedziała, co robi,
tylko słabo to zaplanowała.
HRABSTWO PLATTE, MISSOURI
Być może nigdy nie dowiemy się, co naprawdę zaszło w mieszkaniu.
Ale dowody wskazują na to,
że panna Flenoy mogła chcieć okraść pana Abbasa,
a on zginął.
Uważam, że dopiero gdy została sama
w pokoju przesłuchań,
napisała całą prawdę.
Napisała między innymi:
„Popchnęłam go tak, jakbym chciała go wyruchać.
Wyciągnęłam broń i strzeliłam”.
To najszczersze zeznanie panny Flenoy
odnośnie do tego zdarzenia,
a w Missouri uznaje się coś takiego za morderstwo pierwszego stopnia.
Morderstwo z premedytacją.
Według litery prawa Missouri
na chłodno rozważyła działanie, nieważne jak krótko...
i zdecydowała, że zastrzeli pana Abbasa,
co go zabiło.
Hassan Abbas przypłacił życiem za zbrodnie Cavony Flenoy.
Wieloletnia odsiadka była uzasadniona.
Świat nie jest bezpieczniejszy,
bo Cavona Flenoy trafiła na 25 lat do więzienia.
Zabiła, ale nie jest mordercą.
Jeśli oskarżenie uważa, że zaplanowała kradzież,
zaplanowała morderstwo, miała taki zamiar...
Że zaplanowała kradzież wozu albo kart kredytowych
czy czegokolwiek innego.
To się nie klei w stosunku do innych, podobnych spraw.
Pojechała jego autem, bo przyjechała z nim.
Nie miała jak wrócić. Użyła karty, bo zabrakło jej paliwa.
Tak zachowuje się ktoś, kto się boi, ktoś panikujący,
zwłaszcza gdy zrozumie, co się stało.
Nie zostawia się butów w miejscu zbrodni.
Nie wybiega się. Tak działa ktoś spanikowany.
Policjanci użyli wszystkich sposobów,
by zachęcić ją do zeznań.
Nie musiała z nimi rozmawiać.
Nie wyobrażam sobie, w jakim emocjonalnym stanie
była Cavona Flenoy.
Przerwali przesłuchanie
i zostawili ją z notesem.
Napisz list do siebie, do Boga, do mamy.
Obojętnie. Napisz, co chcesz.
Rysuj, gryzmol. Cokolwiek, by się uspokoić.
To częsta taktyka, by skłonić ludzi do obciążających zeznań
albo zeznań, które można uznać za obciążające.
To jedno zdanie można uznać...
za obciążające.
To niejednoznaczne stwierdzenie.
Na kartkach jest więcej urywków,
które przeczą założeniom prokuratury.
W notatkach jest zdanie o tym,
że ona nie ma zamiaru się z nim przespać.
Pan Zahnd o tym nie wspomniał.
Wspomniał tylko o tym, co mogło być...
tak przeinaczone, by ją oskarżyć.
Spisała zeznania...
a oni...
przejęli pałeczkę.
Bo mają się na czym oprzeć.
I tak się stało.
DEPARTAMENT WIĘZIENNICTWA MISSOURI ZAKŁAD POPRAWCZY CHILLICOTHE
Czuję, że śnię
i że w końcu się obudzę.
Wtedy zmagałam się z własnymi problemami,
z własną chorobą psychiczną.
Myślę tylko,
czemu tu jestem?
Czasami myślę, że to niesprawiedliwe.
PO 90 DNIACH OD PIERWSZEGO WYWIADU
CAVONA FLENOY ZGODZIŁA SIĘ ODPOWIEDZIEĆ NA DALSZE PYTANIA
Moja ugoda...
to był pic na wodę.
Powiedzieli mi, że jeśli...
nie zgodzę się na drugi stopień,
już nigdy nie zobaczę syna
i resztę życia spędzę w zamknięciu.
Gdybym mogła, poszłabym do sądu.
I...
wszystko bym wyjaśniła.
Ile razy byłaś w mieszkaniu?
Raz.
W dniu...
zajścia.
Wszystko zaplanowała.
Nie była ofiarą.
Była u niego kilka razy.
Spędziła z nim piątkową noc... Odwiózł ją do domu.
W sobotę popołudniu ona kupuje broń i strzela do niego.
Nie wiem...
Wszystkiego.
Byłam pijana i na haju.
Nie pamiętam wszystkiego.
Rozumiecie?
To przecież nie tak...
że wstałam rano i stwierdziłam, że dziś kogoś zabiję.
Nie.
Nie, ja...
Przypomniałam sobie o broni
w torebce dopiero w pokoju.
Nosiłam ją w torebce...
przez półtora tygodnia, nim poznałam Hassana.
Uważam, że dopiero gdy została sama
w pokoju przesłuchań,
napisała cała prawdę.
Napisała między innymi:
„Popchnęłam go tak, jakbym chciała go wyruchać.
Wyciągnęłam broń i strzeliłam”.
Znaczy...
gdy to nagrywali...
Nie wiem, chyba...
po prostu pisałam...
Sporo się wydarzyło, ale o tym nie mówiłam...
Wszystko zabrzmiało nie tak.
Jak: „Popchnęłam go tak, jakbym chciała go wyruchać”.
Naprawdę myślałam o tym...
jak najszybciej...
go przytrzymać, bym mogła uciec.
Ale...
i tak myślałam...
czułam, że po tym...
nie mam szans.
Jedynym wyjściem było sięgnąć po broń.
Nie byłam wtedy sobą.
Byłam przerażoną dwunastolatką, którą targały...
różne emocje...
nadal niezaleczone...
niewybaczone...
z przeszłości.
Mam 25 lat.
Tak mam żyć?
Naprawdę?
Na to zasłużyłam?
Chciałabym to cofnąć.
Chciałabym, ale nie mogę.
Napisy: Łukasz Białk