Bay Moore için sık sık dua ediyorum.
Ailesi için de dua ediyorum.
Korkunç bir şey yaptığımın farkındayım.
1976 YILINDA ABD'DE İDAM CEZASININ GERİ GETİRİLMESİNDEN BERİ
8000'DEN FAZLA KİŞİ CİNAYET SUÇUYLA İDAMA MAHKUM EDİLDİ
BU, 00631555 NUMARALI İDAM MAHKUMUNUN HİKÂYESİ
Günah denizinde boğuluyordum.
Benim için hayat bitmişti.
Sonlandırmak istiyordum.
Ve hep şu soru aklıma geldi,
"Neden buradayım?"
"Neden buradayım? Neden varım?"
"Neden varım?"
Adım Toby Lynn Williams.
Kasıtlı adam öldürme suçundan idam cezasına çarptırıldım.
NETFLIX ORİJİNAL DİZİSİ
Bu gerçek bir hikâye.
Böyle başlayayım.
Sadece isyan etmek, kaos yaratmak istedim.
Ona baktım. Kimin kimi öldürdüğünü göreceğiz.
Kararı ben verdim.
Onun canını aldım.
Asla niyetimin olmadığı ve keşke yapmasaydım
dediğim bir şey.
Arabadan inip, o iki adamı öldüreceğimi biliyordum.
O önümde diz çökerken,
hatırladığım tek şey tetiği çekmem.
İkisini de öldürürdüm.
Bıçaklayarak öldürdüm.
I AM A KILLER
KORKUNÇ BİR ŞEY
20 ARALIK 1894'TE
TOBY WILLIAMS, JOHNNY VE DEBORAH MOORE'U SOYDU, KAÇIRDI VE VURDU
GRANBURY, TEKSAS
Gençken çok akıllı değilizdir.
Ve pek akıllı olmayan şeyler yaparız.
Bunlar için hayatımız boyunca yargılanmalı mıyız?
Yoksa bir fırsat verilmeli ve "Hatalarımdan
ders aldım, büyüdüm." diyebilmeli miyiz?
36 yıl.
Çok insafsız bir süre.
Konu ceza olunca, ne kadarı yeterli?
BETO ÜNİTESİ, TEKSAS
Zamanımın çoğunu Shreveport, Louisiana'da geçirdim.
Sevgi dolu bir anne ve babayla
büyüseydim her şey farklı olurdu diye düşünüyorum.
Yedi yaşındayken anne dediğim kadının
aslında büyükannem olduğunu öğrendim.
Ben altı haftalıkken
annem, beni evlat edinecek bir aileye vermeye karar vermiş.
Büyükannem demiş ki
"İstemiyorsan ben alırım, ona bakarım, onu yetiştiririm."
Babam...
Ortada yoktu.
Bir cinayet davası için hapse girdi
ve hiç tam olarak yakınlaşmadık.
Babam hapisten çıktığında Louisiana'ya geldi
ve çok mutlu oldum.
Onu gördüğüme çok sevindim.
Onunla yaşamaya başladıktan bir süre sonra
üvey kardeşlerimle kavga etmeye başladık,
sürekli bana saldırırlardı.
Aramızda hep şiddet vardı.
Dokuz yaşındayken
ilk defa evden kaçtım.
Sokakta yaşadım, sokakta uyudum.
Suç işlememin nedeni hayatta kalmaya çalışmaktı.
Aç olduğum için
çalmak, soymak, bir dükkâna gidip hırsızlık yapmak zorunda kaldım.
İçmeye ve uyuşturucu kullanmaya, en azından esrar içmeye
on, 11 yaşlarında başladım.
15 yaşındayken silahlı soygun gerçekleştirdim, cinayete teşebbüs vakası.
Gidip bir yeri soydum
çünkü alkol ve esrar almak için
para bulmaya çalışıyordum.
Çocukken müebbet hapis cezası aldım
ve Louisiana'daki ıslahevine gönderildim.
TOBY WILLIAMS, 20. YAŞ GÜNÜNDEN KISA BİR SÜRE ÖNCE
ISLAHEVİNDEN SERBEST BIRAKILDI
Islahevinden çıktığımda,
hayat beni es geçmiş gibiydi.
Hayata yetişebilmem için
bir tür soygun, bir tür gasp,
para elde edebileceğim bir tür suç bulmam gerekecekti.
Başkasına zarar vermek pahasına olsa bile.
O zamanlar tavrım böyleydi.
Johnny Moore, çalışma fırsatı bulduğum bir adamdı.
O ve babası, karavan şirketi işletiyorlardı
ve yardıma ihtiyaçları vardı,
yaklaşık bir hafta onlar için çalışmama izin verdiler.
Bir gece iki genç adamın konuşmalarını
duydum, Bay Moore'un babası tarafından kovulduklarını konuşuyorlardı
ve bunu Bay Moore'u soymak için
bir fırsat olarak gördüm.
Bay Moore tarafından kovulduklarından
suç işlemeleri için bir neden vardı ve emniyet güçlerinin
onları sorumlu tutacağını düşündüm.
Ama bir sorun vardı, Bay Moore beni tanıyordu
ve bunun çözümü Bay Moore'un ortadan kaldırılmasıydı.
Beni mahkeme salonunda teşhis etmesini önlemek için
onu öldürmem gerektiğini düşündüm.
Bir bebeği olduğunu biliyordum.
Çocuğun güvenliğini sağlamak için
orada ona bakacak biri olsun istedim.
Eve giderken
Wilma ve Victoria'nın bana doğru geldiğini gördüm.
Wilma ve Victoria, o mahallede yaşayan iki genç kızdı.
Bu soygundan en az 500.000 dolar
alabileceğimizi söyledim,
onlar da kabul ettiler.
Bay Moore'un evine gittik.
Kapıyı çaldım.
Kapıyı açtı ve silahımı ona doğrulttum,
eve girmesini söyledim,
içeri girdi.
Odasına girdiğimizde, karısı ve oğlu yatakta yatıyordu.
Bir süre sonra eşyaları evden kamyonetine taşımaya başladık.
Kızların gözleri Moore çifti ve bebeğin üzerindeydi.
Sonra onu silah zoruyla tuttum
ve bir yere gideceğimizi söyledim.
Hepimiz arabaya doluştuk ve Teksas'a doğru yola çıktık.
Amacım emniyet güçlerinin kafasını karıştırmak,
suçu Louisianalı birinin değil de Teksas'tan
birinin işlediğine ikna etmekti.
Teksas'a vardığımızda, Bay ve Bayan Moore'a arabadan
çıkmalarını söyledim.
Kendi hayatım umurumda değildi
ve hayatımda daha önce
yapmadığım bir şey yapabilmek için
bu umursamazlıktan
cesaret almaya çalışıyordum.
Cesaretimi toplayınca...
Tetiği çektim.
Bayan Moore'un arkası bana dönüktü,
kurşun onu delip, Bay Moore'u vurdu.
Onları vurduktan hemen sonra
öldüğünden emin olmak için Bay Moore'u vurmak istedim
ama Victoria yanıma geldi
ve zaten öleceğini söyledi,
bırakalım, dedi.
Bebekle arabaya bindik.
Ve cesetleri orada bıraktım.
TOBY WILLIAMS, JOHNNY VE DEBORAH MOORE'U
VURDUKTAN DÖRT SAAT SONRA TUTUKLANDI
WILLIAMS, ADAM KAÇIRMA VE KASITLI ADAM ÖLDÜRME İLE SUÇLANDI
DE BERRY, TEKSAS
Bu bölgede kasım ve aralık hep soğuktur.
40 küsur yıldır buradayım.
Burası aile arazisi.
O yüzden buraya küçük bir ev inşa ettim.
80'lerin başıydı, yatakta uyuyordum.
Sabah tam olarak kaçtı bilmiyorum ama
gece yarısından sonraydı, bunu biliyorum.
Kapının çaldığını duyduk,
biri yardım istiyordu.
İlk düşüncem
içeri girip beni soyacaklar oldu.
Korkutucu bir histi
çünkü bu bölgede böyle şeyler hiç olmaz.
Önce pencereden baktık,
tam burada, ön kapının önünde duruyordu.
"Karım vuruldu. Beni ve karımı vurdular." dedi.
İki elini burada tutuyordu.
Bunu asla unutmayacağım.
Delik görünüyordu.
Kan yoktu ama galiba iç kanama geçiriyordu.
"Kimin yaptığını biliyorum." dedi.
"Arabamı çaldılar, bebeğim de
yanlarında." dedi.
"Karın nerede?" dedim.
"Yolda." dedi.
Evimden yaklaşık yarım kilometre uzaktayız.
Her şey burada yaşandı, tam bu yolun kenarında.
Kamyonetin arkasına atladı ve buraya geldik.
O zaman kadının yerde yattığını gördük.
Burada yatıyordu.
Yan tarafta.
Ayakları şuradaydı, başı bu taraftaydı
ve kıpırdamadan, öylece yatıyordu.
Çok kan görmedim.
Adam kamyonetten indi.
Karısına bakıyordu.
Bilmiyorum, galiba onun da iyi olacağını sanıyordu.
Sonra polis geldi.
Onu ambulansa bindirip götürdüler.
Sonra kadının öldüğünü öğrendim.
SHREVEPORT, LOUISIANA
Debbie'nin fotoğrafı.
Bu fotoğrafı pek sevmezdi.
Ama sonra aştı.
Onun ve Cuddles'ın bir fotoğrafı.
Cuddles'ın cinsi Teacup Chihuahua.
Ufak tefek bir şey.
Cuddles ve Debbie uyuyor.
Konsept bu gibi.
Adım Johnny Moore.
Debbie ilk aşkımdı.
O benim eşim,
arkadaşım,
sırdaşımdı.
Biz...
Öldüğü gece üçüncü evlilik yıl dönümümüze sadece
19 gün kalmıştı.
Deborah ile kilisede tanıştım.
Bir arkadaşım, beni ve Debbie'yi tanıştırdı
ve sanıyorum bir iki hafta sonra çıkmaya başladık.
O noktadan sonra ilişkimiz ilerledi.
Evlenmeden önceki flört dönemimiz
bir yıl, 16 ay kadardı.
Birlikte bir şeyler yapmayı seviyorduk.
İyi anlaşıyorduk.
Oğlumuz 1984'te doğdu.
Güzel anılar aklıma geldi.
Kötü anılar yerine, güzel anılar aklıma geldi.
Tabii ki hâlâ genç bir çifttik
ve hayat kolay değildi
ama iyi gidiyorduk.
Oğlumuza tapıyordu
ve ona her gün
yeni bir kıyafet giydiriyordu.
Gurur ve neşe kaynağıydı.
Hayatını onunla ilgilenmeye adamıştı.
İyi bir anneydi.
İyi bir arkadaştı. İyi bir insandı.
Çok önemli değil gibi, değil mi? Ama önemliydi.
Debbie, 20 Aralık 1984'te öldü.
Ancak 12 yılda başa çıkabileceğim...
...bir noktaya geldim.
Tamamen aştım mı?
Yüzde yüz değil. Asla tam olarak aşamam.
Hâlâ kötü anılar beni etkiliyor
ama artık bu konuda konuşabiliyorum.
CENTER, TEKSAS
Evet, kutsal kitap der ki "Hayat nedir? Bir buhardır.
Bir süre görünür ve sonra yok olur."
HUKUK BÜROSU, JOHN S. WALKER
Adım John S. Walker
ve yaklaşık 50 yıldır avukatlık yapıyorum.
1984'te Panola County'de savcıydım.
Her türlü davaya baktım.
Cinayet, tecavüz, soygun.
Aklınıza gelen her şey.
Biri, eyaletin Toby Williams'a açtığı davaydı.
GREENWOODLU AİLE KAÇIRILDI, ANNE ÖLDÜRÜLDÜ, ÜÇLÜ YAKALANDI
Davanın korkunç ayrıntıları
genel olarak çok iyi biliniyordu.
Toby Williams kurbanları kaçırdı.
Onları kırsal kesime götürdü,
bu ıssız yola.
Soyunmalarını istedi.
Yolun ortasında, kış zamanı.
Ağlayıp, kendilerine sarılıyorlardı.
Buz gibi havada.
Yolun ortasında.
Sonra iki beyaz insanın sevişmesini izlemek istediğine karar verdi.
Ben küfür etmem ama
"Beyazların sikişmesini görmek istiyorum." dedi.
TOBY WILLIAMS, DEBORAH MOORE CİNAYETİ İÇİN
KASITLI ADAM ÖLDÜRME SUÇUNDAN MAHKUM EDİLDİ
27 EYLÜL 1985'TE İDAM CEZASINA ÇARPTIRILDI
Bu kararın çıkmasını bekliyordum.
Bence o da bekliyordu.
Bay Williams'ın sessizce yaptığı bir yorumu hatırlıyorum.
"Bir an önce yapsalar da bitse."
WILLIAMS ZEHİRLİ İĞNEYLE İDAM EDİLECEK
"Hayatımın sona erdiğini biliyorum."
"Mahkeme salonunda ölmeyi tercih ederim."
Bence Bay Williams'ın korkunç davranışı
toplumun hoş göremeyeceği bir şey.
SHREVEPORT, LOUISIANA
Kapı çaldı
ve bir anda suratıma .357'lik tabanca doğrultuldu.
HOŞ GELDİNİZ
Saatler sürdü.
Toby, gezintiye çıkacağımızı söyledi.
Debbie, George'a sarılmıştı.
Ben de ona sarılmıştım.
Konuşma fırsatımız olmadı, sadece birbirimize baktık.
En iyi bu şekilde anlatabilirim.
Ve korkuyordu.
George'a sıkı sıkıya sarılmıştı.
İçten içe kötü bir şey olacağını biliyordum.
Debbie de bunu biliyordu.
Aklımda buna dair bir kuşku yok.
Bunun sonu iyi olmayacaktı.
Kızlar, George'u onlara vermemizi istediğinde...
Toby sakindi.
Aklı başındaydı ve ne yaptığını biliyordu.
Gerçekten soyunduk ama istedikleri tek şey...
Yani bu kadardı.
İç çamaşırımlaydım.
Debbie de sütyen ve külotlaydı.
Silah sesini duymadım.
Silah sesini hiç duymadım.
Bir baktım, yerdeydim.
Debbie'nin nefesinin yavaşladığını duydum.
Ona baktım ve..
Öldüğünü biliyordum.
Hastaneye gittikten sonra doktor beni muayene etti.
Ameliyatın gerekli olduğuna karar verdiler.
Oğlum için endişeleniyordum.
Nerede olduğunu bilmiyordum.
Hatırlıyorum, acil servisteydim,
oradan çıkıp, ameliyathaneye gidiyorduk.
Biri, bir kadının aradığını ve evinin verandasında
bir bebek bulduğunu söyledi.
Oğlumu bulmuşlardı
ve ameliyata girmeden...
Kusura bakmayın.
Ameliyata girmeden onu görebildim.
Hayatta kalan o değil de ben olduğum için
suçluluk hissediyorum.
Ama aynı zamanda
çabuk ölmesine sevindim.
Acı çekmedi.
Acı çekmediğine sevindim.
Toby Williams o gece olanların
bedelini asla ödeyemez.
Birinin hayatını geri veremezsin.
Toby Williams'a karşı ne hissediyorsunuz?
Onun hakkında konuşmak istemiyorum.
Sizi bir daha etkilemesine izin vermemek için mi?
Onun hakkında konuşmak istemiyorum.
CENAZE
DALLAS, TEKSAS
BLACK & CLARK CENAZE EVİ
İnsanları geçmişleriyle yargılayamazsınız.
Bu katiller,
artık bambaşka insanlar.
Günahlarından arınabilirler.
Adım Thomas Wattley.
Ve Toby Williams'ı on yıldır tanıyorum.
Tennessee Colony, Teksas'taki George Beto Ünitesi'nde
hapishane kilisesinin başındayım.
Hapse girdiğinde tam bir hayduttu.
Kavga ederdi. Tüm uyuşturucuları kullanırdı.
Ee...
Hırsızlık yapardı, yalan söylerdi, adam öldürdü.
Genel olarak kötü biriydi.
1992 YILINDA TEMYİZ MAHKEMESİ
WILLIAMS'IN ZİHİNSEL ENGELLİ OLDUĞUNA DAİR KANITLARIN DAVAYA
DÂHİL EDİLMEDİĞİNİ ÖĞRENDİ
CEZASI FESHEDİLDİ VE MÜEBBET HAPİS CEZASINA ÇEVRİLDİ
BLACK & CLARK CENAZE EVİ
WILLIAMS'IN TEMYİZ DAVASINDA
AVUKATLARI, ZORLU GEÇEN ÇOCUKLUĞUNU
AYRINTILI OLARAK ANLATTI
"okulda ciddi sorunlar"
"öğrenme güçlüğü"
"yalnızlık ve reddedilme hissi"
"sürekli ani değişimler"
"duygusal acı"
"kimse onu istemedi"
"reddedilme hissi"
"duygusal travmalar"
"düşük zekâ"
"görünür hiperaktivite"
"dikkat eksikliği"
"IQ testinde 53 ve 69"
Toby ile tanıştığımda
kendini tanımlamaya,
hapiste kim olduğunu anlamaya çalışıyordu.
Derslerimizin
başlangıcında konuştuğumuz
konuları iyice özümsedi.
Sonra çocukluğunda yaşadığı
travmaları paylaşmaya başladı.
Annemi tanımıyordum.
Hayat yolculuğunu bu şekilde geçirdim.
Anneniz sizi sevmezse hayatta başka kimse sizi sevmez.
Toby içten içe acı çekiyor.
SORUNLARINIZI TANRI'YA SÖYLEYİN
Sesinden anlayabilirsiniz.
Hepimiz annemizi tanımak isteriz.
Babamızı tanımak isteriz.
Kim olduğumuzu bilmek isteriz.
Ben hep sevildim
ama sevgi olmadan hayatın zor olacağını tahmin ediyorum.
Değersiz hissedersin.
Benlik hissin olmaz.
Sevilmek, bir birey olarak değerinizin gelişmesi demektir.
On yaşındayken
mahallede bir gençle
arkadaş oldum.
Etrafta dolaşırdık, bisiklete binerdik,
bazen de bisiklet çalardık.
Ve ailesinden biriyle tanıştım,
kardeşi mi yoksa amcası mıydı bilmiyorum.
Onu bir baba figürü ya da ağabey gibi görmek istedim.
Bu yüzden
kerevit tutmak için Dallas'taki bir drenaj hendeğine gittik.
Sonra bir baktım ki şehvetle
bana bakıyordu.
Ve o anda...
Bana tecavüz etti.
Yardım çığlıkları atmak istedim,
biri beni kurtarsın istedim.
Ama daha sonra kimsenin beni kurtarmasını istemediğime karar verdim
çünkü
düşündüm ki
kurtarmaya gelen kişi benimle alay edebilirdi.
O yüzden meselenin
bir an önce bitmesini umarak orada yattım.
Daha sonra ayağa kalktı
ve pantolonunu yukarı çekti.
"Kimseye söyleme." dedi.
Ben de artık kalkabileceğimi düşündüm,
kalktım ve pantolonumu çektim
sonra drenaj hendeğinden çıkmak için yola koyuldum.
Kimseye söylemedim...
O yerden çıkıp da büyükannemle birlikte
yaşadığımız evin arkasına nasıl gittiğimi,
o meni lekeli iç çamaşırını nasıl attığımı.
Ve o iyi çocuğu, ruhumun zindanına kilitledim.
"Kimseye...
"Kimseye söylemedim. "
Canın yanar da nasıl...
...birine anlatmazsın?
Nasıl?
Hayatı boyunca
yardım çığlıkları atıyordu.
Cinayet işlemesine neden olan şeyin bu olduğu
sonucuna atlamak zor.
Ama hayatında bir dizi olay olduğunu biliyoruz
ve gittikçe daha da zorlaşarak
onu bu noktaya taşıyor.
TOBY WILLIAMS - ÇOCUKLUK
Toby sempati duymaya değer.
Korkunç bir suç işledi.
Bunu unutamayız.
Ve yanlış bir şey yaptığımızda
evet, cezalandırılırız.
Ama aynı zamanda
bağışlayıcı olmalıyız.
Ve Toby'nin zamanla yaptıklarından ders alıp farklı biri olması için
dua etmeliyiz.
Bahsettiğimiz konu bu.
TOBY WILLIAMS, ARALIK 2004'TEN BERİ ŞARTLI TAHLİYE KOŞULLARINA UYGUN
GRANBURY, TEKSAS
Sık sık balık tutuyorum.
Arka bahçede tutuyorum.
Teknemde tutuyorum.
Buradaki balıkçı iskelelerine gidiyorum.
Hapse girdiğinde, bir kafesin içindesin
ve hayatın bu küçük zevklerini tadamıyorsun.
20 yıl boyunca bunu yapamayınca
çok şeyden mahrum kalıyorsun.
Toby Williams hapse girdiğimde ilk gerçek hücre arkadaşımdı,
yaklaşık sekiz ay boyunca.
Haftanın 7 günü 24 saat boyunca hücrenin içindeydik,
o yüzden birlikte olduğun insanı
tanımaktan başka yapacak bir şey yoktu,
zaten bir kişi var.
Toby ve ben o zamandan beri arkadaşız.
İnsanlar, Toby'nin kuduz bir canavar olduğunu farz ediyor.
Birine yaklaşırsa onlara nasıl
zarar vereceğini, onlardan nasıl faydalanacağını
mallarını nasıl alacağını planlar diye düşünüyorlar.
Herhangi kötü bir şey.
Toby böyle biri değil.
Verdiği zarardan dolayı
suçluluk hissetmediği
bir gün bile geçmediğini
biliyorum.
O hücrede tek başına idam cezanı beklerken
bir şeyin ters gittiğini fark ediyorsun.
Toby'nin seçtiği yol, kendini düzeltmeye çalışmaktı
ve düzeltti de.
Kendini eğitmeye başladı.
Başkalarının fikirlerini dinlemeye başladı.
Örnek bir kaydı var.
Her şeye katılıyor.
Bir ihtiyacınız olursa yanınızda.
Almaya değil, vermeye çalışıyor.
Tüm aldıkları yüzünden.
Toby artık yaşlandı.
Ve bence orada geçirdiği süre,
yaptıklarının bedelini ödedi.
Gerçekten.
Şartlı tahliye olmasına engel olacak
hiçbir şey yapmadı.
Peki neden şartlı tahliye edilmiyor?
Onu sürekli hapiste tutarsan bu idam cezası demektir.
Hayatta ama yine de bir idam cezası.
Tekrar soruyorum, ne kadarı yeter?
SHREVEPORT, LOUISIANA
Hayata bakış açım çok değişti.
Yaptıklarımdan memnunum.
Tekrar evlendim, neredeyse 13 yıl oldu.
Burada Akdeniz sularına atlıyorum.
- Eğlenceliydi. - Evet ve soğuktu.
Öyleydi ama yine de girdik.
Karım Belinda.
Benim yaşadığım şeyleri o da yaşadı.
Hayattan keyif almaya çalışıyoruz,
dışarı çıkıyoruz, seyahat ediyoruz.
Çünkü yarının garantisi yok.
Yani işte...
Özlem asla bitmiyor.
Zamanla kolaylaşıyor.
Belinda, Debbie'nin hayatımın bir parçası olduğunu anlıyor,
gerisi de zamanla oturuyor.
Bence idam cezası alan biri
temyize gitmeyi hak ediyor.
Bence bu makul.
Ama suç işledilerse
bedelini ödemeleri gerekir.
Çünkü Debbie gibi hayatını kaybeden insanlar
temyize gidemezler,
ikinci bir şansları olmaz.
Bunların hepsi göz açıp kapayıncaya kadar ellerinden alındı.
Kız kardeşim ve annem
George konusunda
yardım ettiği için çok şanslıydım.
Ama bir annesi olmadı.
Debbie ise
onun yürüdüğünü göremedi.
Okula gittiğini, mezun olduğunu, evlendiğini göremedi.
Hâlâ düşünüyorum,
George'un nasıl bir hayata
sahip olduğunu göremiyor.
George bunları yaşayamadı.
Debbie hiçbirini yaşayamadı. Biz yaşayamadık.
GEORGE MOORE ŞU AN 35 YAŞINDA VE BABASIYLA YAKIN BİR İLİŞKİSİ VAR
BU BELGESELE DÂHİL OLMAYI KABUL ETMEDİ
ZORUNLU 90 GÜNLÜK ARA SONRASINDA, TEKSAS CEZA ADALETİ KURUMU
TOBY WILLIAMS İLE İKİNCİ GÖRÜŞMEYE İZİN VERDİ
Ölmek için dua ederdim.
Tanrı'ya hayatımı alması için sık sık dua ederdim.
Artık durum değişti.
Tanrı'ya şükür, artık hepsi değişti.
İsa'yı kabul ettim
ve farklı bir bakış açısına sahibim
çünkü artık yaşamın değerini biliyorum.
Debbie
eşim,
arkadaşım,
sırdaşımdı.
Toby Williams o gece olanların
bedelini asla ödeyemez.
Birinin hayatını geri veremezsin.
Öncelikle hayatlarına müdahale ettiğim için Bay Johnny ve tüm ailesinden
beni affetmelerini isterdim
çünkü böyle bir şeye hakkım yoktu.
Korkunç bir şey
yaptığımın farkındayım ve bunu kabul ediyorum,
yaptıklarımı geri alabilseydim alırdım.
Bay Moore için sık sık dua ediyorum.
Ailesi için de dua ediyorum.
Hayatını yeniden inşa etmesinin çok zor olduğunu anlıyorum.
Kendimi affettirmeye çalışacağım.
Bir kitap yazdım,
adı Ölümle Randevu: Günahlardan Arınma.
Dönüşümümü anlatıyor.
O kitabın gelirlerini alıp,
Debbie Gail Moore adına kâr amacı gütmeyen bir dernek kurmak
ve ona karşı işlediğim suç gibi suçlardan
acı çeken insanlara yardım etmek istiyorum.
Toby Williams soyunmalarını istedi.
Yolun ortasında, kış zamanı.
"Beyazların sikişmesini görmek istiyorum." dedi.
Bu doğru mu?
Hayır, efendim.
Soyunmalarını istedin mi?
Evet, efendim.
Neden daha önce bize söylemedin?
Aklımdan çıkmış.
Ama bunları konuşmaktan hiç çekinmiyorum.
Amaç onları hizaya sokmaktı.
Onları hizaya sokmak amacımdı.
Tek kurşunla vurmak için hizaya sokmak.
Olanlara dikkat çekmeden
olabildiğince hızlı kaçmak istedim.
TOBY WILLIAMS, 34 YILDIR DEBORAH MOORE CİNAYETİNDEN HAPİSTE
ŞARTI TAHLİYE TALEBİ 2004'TEN BERİ BEŞ DEFA REDDEDİLDİ
Hayatımı bu hapishanede
devam ettirmek çok üzücü olur.
Bir gün buradan çıkmayı dört gözle bekliyorum.
Serbest bırakılırsan Johnny Moore nasıl hisseder sence?
Vay canına, bunu hiç düşünmedim.
Bunu hiç düşünmedim.
Nasıl cevap vereceğimi bile bilmiyorum.
Ee...
Serbest bırakılırsam
sinirleneceğini düşünüyorum.
Çevirmen: İrem Özarslan