Musimy iść na pogrzeb.
Inny pogrzeb.
On?
Dupki nie plotkują.
Ona?
Ma broszkę.
Z mojego doświadczenia dojrzałe kobiety z broszkami są rozmowne.
No dobra.
Przypomnij, dlaczego żegnamy Olivię?
Ona ostatnia miała Utopię.
A Grant się nie odzywa.
Becky, wchodzimy. Reszta zostaje.
Wysiadaj.
W porządku.
- Przykuj się do drzwi. - Nie musisz...
- Chusteczka mi przesiąka. - Tak.
Możesz ją zmienić?
Kobiety wciąż krwawią w chusteczki.
Rób to, co my, gdy nie jesteśmy przygotowane.
- Czyli? - Weź się w garść i krwaw dalej.
Becky jest bardzo miła.
Zabiję ją, jeśli się zmyjecie.
Wyrazy współczucia.
Mnie też jest przykro.
Nie jest łatwo stracić przyjaciółkę.
Myślisz, że Jessica widzi w nas ludzi czy tylko dodatki?
Oczy, uszy, ręce do użytku.
Wilson.
- Tu musi być jakaś chusteczka. - Wilson, pomyśl o Becky.
Zastanów się.
Proszę.
Była w hotelu tylko dlatego,
że znalazła u dziadka ten cholerny komiks.
Naprawdę? A skąd on go miał?
Wiele lat pracował w psychiatryku.
To był prezent od pacjenta.
Terapia sztuką.
Chwileczkę. Pacjent psychiatryka?
Narysował ten komiks.
Zna pani jego nazwisko?
Nie. Było ich tak wielu.
Gdzie jest ten szpital?
W River Park.
Ale kilka lat temu doszczętnie się spalił.
Zginęli wszyscy pacjenci.
Kto nie wozi chusteczek w samochodzie?
- Gdzie jest Utopia? - Nie wiem.
- Gdzie Jessica Hyde? - Cholera.
- Gdzie Jessica Hyde? - Szlag.
Bo ci drugie wydłubię.
A dom dziadka?
Mogę prosić o adres?
Po śmierci Olivii złożyłam w hotelu kwiaty.
Chciałam zostawić je tam, gdzie mieszkała.
Jestem Holenderką.
To nasza tradycja.
Cóż, to urocze!
Jesteś Holenderką?
Nie.
Oczywiście, że nie.
Cholera! Kurwa!
Proszę, nie! Kurwa!
Bądź grzeczna!
Wsiadaj.
Zaczekaj! Proszę!
Zamknijcie drzwi.
Czego dokładnie szukamy?
Utopii.
Może znajdziemy u dziadka Olivii kopię
lub wskazówkę, kto narysował to cholerstwo.
Cokolwiek.
Znajdźcie mi coś.
Uciekamy?
Zrozum,
że ścigają nas Żniwiarze.
Potrzebujemy jej.
Sorry.
Nie chcę umierać.
- Więc uciekajmy. - Nie.
Chcę znaleźć Utopię.
- Zostaję. - Po tym, co zrobiła?
To Jessica Hyde.
Gra według innych zasad. Muszę to zaakceptować.
A jeśli to oznacza śmierć?
Już umieram.
Mam dielsa.
Co?
Przepraszam.
Dlatego tak zależy ci na Utopii.
Liczysz, że znajdziesz w niej lekarstwo?
Byłaś u najlepszych lekarzy? Próbowałaś eksperymentalnych leków?
Ian, zostaję.
Ty, najlepsza osoba, jaką znam,
sprzymierzasz się z morderczynią przyjaciółki?
Nie jestem dobra.
Jestem gotowa z osobistych pobudek przymknąć oko na śmierć Sam.
Postawiona pod ścianą jestem suką.
A ja jebanym tchórzem. Kogo to obchodzi?
Za bardzo się boję, by podejmować prawdziwe ryzyko.
Ian, ja umieram.
Nic się nie zrobi.
- Proszę, idź. - Czekaj.
Nie masz po co tu zostawać.
SZPITAL RIVER PARK – TERAPIA SZTUKĄ
O kurwa! Znalazłem obrazek z psychiatryka!
- Tak. - Dawaj.
Nie zostawię cię.
Nie musimy być parą,
ale dla ciebie chcę być odważny.
- Mogę zobaczyć? - Tak, patrzcie.
- To musi być ten sam autor. - Kto to jest?
Wygląda jak Utopia, prawda?
Oto i autor.
Trzyma rysunek.
To twórca Utopii.
To mój tata.
POŻAR SZPITALA ZABIJA 58 OSÓB
Pamiętam to.
Nie ocalał żaden z 58 pacjentów.
Ojciec Jessiki nie żyje.
Nie jest zakładnikiem Pana Królika.
Poszedł do wariatkowa i umarł.
Większość ciał spaliła się na popiół.
Ogień rozprzestrzenił się z niespotykaną prędkością.
Ale go zjarało.
Trochę empatii.
Sprawdźmy, czy Grant odpisał.
Więc Jessica jest dobra?
- Ją lubię najbardziej. - Jest bohaterką?
Może. Nie ma mamy i zabrali jej tatę.
W końcu ta gruba pani, Artemis, nauczyła ją zabijać.
RODZINA MUSI MIEĆ DOM, JESSICO
Jessica jest spoko.
W porządku. Na co ci to wygląda?
Znam ten budynek. Jest w centrum miasta.
Tyle że ma sowy zamiast królików.
Cholera, ale to jest fajne.
Alice, rusz się.
Mogę użyć laptopa? Muszę skontaktować się z przyjaciółmi.
Dobra. Ale żadnych świństw.
Rodzice są zrozpaczeni.
Grypa szybko rozprzestrzeniła się do trzeciego stanu...
FBI zrobiło nalot na Christie Labs po masie telefonów
od zaniepokojonych rodziców z całego kraju.
Czy cudowne mięso dr. Christie niesie śmierć?
Christie Labs nazywa ten zarzut „prawicową teorią spiskową”
i kontynuuje produkcję Simpro
nawet po wczorajszych zgonach 18 dzieci w St. Louis.
FBI. Przerwać pracę!
Jezu! „Przerwać pracę”. No kurwa.
Po prostu robią, co do nich należy.
Tak już mają.
Toni Tambler z Agencji Żywności i Leków. Będzie jazda.
Z FDA? Dlaczego?
- Zawsze źle o niej mówiłem. - Jak źle?
Nazwałem ją obślizgłą biurwą.
- Zagramy agresywnie. - Spuścimy z tonu.
- Nie... - Toni, to pomyłka.
Zgadzam się. Pomożesz mi ją naprawić?
- Chciałbym zobaczyć wasze papiery. - Thomas.
Zgadzam się na sprawdzenie, czy nie ma grypy.
Przetestujcie je.
- On nie jest przestępcą. - Przestań.
Kevin, jesteś traktowany jak każda osoba.
Wiem, że to kole wspaniałego doktora.
- Proszę wstrzymać produkcję. - Chwileczkę.
Toni, prosimy tylko, żebyś pozwoliła nam kontynuować produkcję podczas testów.
Wysyłamy je do 23 liceów.
- Mamy setkę pracowników... - Dostarczymy próbkę...
Nie macie dowodu,
że coś jest nie tak.
Przestańmy zabijać dzieci, i spróbujmy to rozgryźć.
Wyłączaj!
Potrzebna jest torba na próbki.
Może pójdziesz z Alice do szkoły?
Powie, że nie.
Spotykam się z przyjaciółmi.
Wrócisz?
Muszę iść do pracy, a Alice do szkoły.
Możesz tu zostać, Grant.
Ale musisz obiecać, że możemy ci ufać.
Możesz wychodzić, kiedy chcesz.
Dlaczego jesteś miła?
Czego chcesz?
Wiesz, kim był Nelson Mandela?
Tak.
Powiedział: „Duszę społeczeństwa najlepiej poznać
„po sposobie...”
„...w jaki traktuje swoje dzieci”.
Świat ostatnio zrobił się paskudny.
Spędzamy dużo czasu na gadaniu, że dbamy o nasze dzieci,
a tak mało czasu na faktycznej opiece.
Dobra, ale to, że ktoś potrzebuje pomocy, nie znaczy, że warto mu pomóc.
Tu nie masz racji.
Miłego dnia.
Chodź, skarbie.
„Tu nie masz racji”.
ST. LOUIS – PRÓBKA GRYPY
Śliczności moje.
Tak!
Tak, kurwa!
Kochanie!
Colleen!
Skarbie.
To ta moja.
Czy może pani zaczekać?
Michael!
To moja grypa.
- O mój Boże! - Tak.
Michael, brawo. Świetna wiadomość!
Oczywiście to, co zaszło, jest okropne.
- Tragiczne. Straszne. - Brawo.
Dziękuję. Boże. Jesteś ze mnie dumna?
Jestem z ciebie niewiarygodnie dumna.
Ale parę rzeczy mi nie daje spokoju. Przebieg epidemii jest niezwykły.
Prawie niewiarygodny.
Tak szybko przeniosła się z Alabamy do Missisipi i St. Louis.
Ktoś podróżował samolotem.
Najpierw muszę zebrać poprzednie dane.
Michael, trzy oddechy, dwa słowa...
Pewność siebie.
- Pomów z dziekan Richards. - Pewność siebie.
- Ma znajomości w agencjach rządowych. - Tak.
Jest nawet w dobrej komitywie z Kevinem Christie.
Muszę jechać do St. Louis,
przeprowadzać testy w terenie, upewnić się.
Michael, dokonałeś tego.
Jeśli ta mutacja w St. Louis reaguje jak twoja grypa...
Tak.
...to znaczy, że mamy szczepionkę.
A szczepionka wszystko rozwiąże.
Pójdziesz zobaczyć się z dziekan, a potem wypijemy mnóstwo szampana.
Jestem w St. Louis, gdzie Gwardia Narodowa i CDC
rozpaczliwie próbują powstrzymać tę śmiertelną grypę.
FBI i FDA zrobiły nalot na Christie Labs
w związku z produkcją Simpro.
Rodzice mają prawo zobaczyć własne dzieci.
Nie mogą nam bronić dostępu.
Jezu Chryste, nie mogę pomóc, a chcą, żebym patrzył.
Dziekan Richards do doktora.
Patty.
Co?
Tak, przyślij go natychmiast.
- Znaleźliśmy tę grypę. - Kurwa.
Tak jest!
Wyślę e-maila do rodziny.
To niebezpiecznie.
- Kiepski pomysł. - Zdecydowanie.
Dawaj, Grant.
Dajesz.
DYSTOPIA – CZAT ROOM
Jasna dupa.
Podbij do kryjówki Pana Królika.
Podjarka, bez ściemy.
Spotkajmy się tam o 20,
a zobaczysz.
Grant ma Utopię.
Dwanaście wykrzykników.
To dzieciak.
To tylko bardzo mądry dzieciak.
Wystarczająco, by pisać kodem. Co ma na myśli przez...
Odłóż go.
Spalić. No tak, spalić.
Zostać, a potem...
Wciąż jesteście.
Mój tata nie umarł.
- Rury ci to wyszeptały? - Co dziś mamy?
Wtorek 14.
Poniedziałkowe dziecko piękną buzię ma. Wtorkowe dziecko góry łaski da...
Ona ma nie po kolei.
Naprawdę chcemy, by nam przewodziła?
Odpuśćmy jej.
Właśnie odkryła, że mapę jej świata narysował wariat,
a tym wariatem jest jej ojciec.
Dobra, odnajdę Artemis.
Kim, do cholery, jest Artemis?
To bogini polowania, opiekunka dzieci,
uratowała Jessicę Hyde.
Racja, ale kim jest Artemis w realu?
Tylko jej ufam na tym świecie.
Będzie wiedziała, co naprawdę stało się z ojcem.
- Becky, ty możesz iść ze mną. - Nie.
Ja pójdę.
W końcu to ja gram w Risk.
Jezusie.
W porządku.
Jeśli odejdziecie, zastrzelę Iana.
Wypruję mu bebechy, w gardło wbiję nóż.
Wróć, dobrze?
- Patty! - Kevin.
Dobrze cię widzieć, skarbie.
To pewnie dr Michael Stearns.
Doktorze Christie, od wieków jestem pana fanem.
- Dziękuję. - To naprawdę zaszczyt.
Raczej dla mnie.
Chcę podziękować za twoją pracę. Znalazłeś grypę.
I nie było jej w Simpro.
Gdy pomyślę, że zmarnowaliśmy 36 godzin...
Mogliśmy stracić następnego Kevina Christie.
To następnego dr. Michaela Stearnsa nie możemy stracić.
Dlatego myślę, że bardzo ważne jest,
by najwybitniejszy ekspert ds. grypy
brał udział w nadzorze produkcji.
- Produkcji? - Tak.
Musimy mieć autoryzację dla gości z FDA.
Chcą uczciwej opinii.
A kto będzie lepszy od gościa, który odkrył i wyleczył tę grypę?
Całkowicie się zgadzam.
Ale nie wiemy, czy szczepionka...
Przepraszam, to z emocji.
Chcę powiedzieć światu, że już po grypie,
mamy szczepionkę i wyleczymy dzieci.
Moją szczepionkę zatwierdzono tylko dla peruwiańskiego wojska.
Wiem o tym, Mike. Christie Labs jest jej właścicielem.
Przejrzałem twoje badania.
Więc wiesz, że to szczepionka terapeutyczna.
To leczenie i profilaktyka w jednym.
To będzie bardzo silna ingerencja
w układ odpornościowy dzieci.
Ryzyko komplikacji jest...
niebywałe.
Wciąż umierają kolejne dzieci.
Gdybyś zapytał rodziców,
czy zaryzykowaliby chorobę dziecka, by żyło...
Nie chcę nikogo urazić, ale dość tego pieprzenia.
- Chodzi o uznanie? - To nie ma z tym nic wspólnego.
Bo zasługujesz na o wiele większe.
- Michael... - Po prostu sądziłem...
Z uwagi na to, co ci się przytrafiło,
spodziewałem się, że będziesz...
bardzo ostrożny.
Ostrożny.
Nie, wcale nie mam takiego podejścia.
Czuję się zdesperowany.
Czuję się za to odpowiedzialny.
Zraziłem do siebie FDA, przez ich atak straciliśmy czas
i zmarły kolejne dzieci.
Ja...
Nie mogę.
Nie mogę podpisać autoryzacji.
- Michael... - Rany!
Facet, który ma być twarzą tej szczepionki, nasz zbawca...
Przeprowadzę więcej testów.
...odmawia pomocy, ponieważ może to zagrozić...
To realne zagrożenie.
...jego reputacji?
To nie ma nic wspólnego z moją reputacją!
Przepraszam, to było bezczelne.
Nie, w porządku.
Przepraszam.
I tak zdobędziemy autoryzację.
Dziękuję za twoją czujność. Gwarantuję,
że postępujemy słusznie. Patty, będę w kontakcie.
Mike, życzę ci powodzenia.
Spotkanie było totalną katastrofą!
Co? Dlaczego?
Dziekan zabrała mnie do Christie Labs na spotkanie z Kevinem Christie.
Ale to niesamowite!
Kompletnie mnie olał. Zignorował moje zastrzeżenia.
Chce obejść procedury.
Kogo obchodzą procedury, jak można ocalić setki dzieci?
Wszyscy wiedzą, że jestem ekspertem od tej grypy.
A jedyne, o co prosił ekspert,
to szansa na upewnienie się, że szczepionka jest bezpieczna.
Pozwól im działać. Christie wie, co robi.
Nie! Spędziłem osiem lat w piwnicy.
Nie wracam tam.
Zamierzam być tego częścią.
Michael, zachowujesz się jak wariat.
To było poniżej pasa.
Wiem. Przepraszam.
Masz rację. Odgrywasz kluczową rolę.
- Jadę do St. Louis. - Wciąż myślę, że przesadzasz.
Mają mnie za jakiegoś zgrzybiałego laboratoryjnego nerda.
Wiesz co? Pieprzyć ich!
Będę w samym centru wydarzeń.
Michael, uspokój się!
Wiem. Trzy oddechy, dwa słowa,
pewność siebie.
Wilson, sama nie rozgryzę zagadki Granta.
Idę.
Becky, mogę ci coś powiedzieć?
Chyba tak.
Przez cały rok rozmawialiśmy o teorii spiskowej w Utopii.
Teraz jesteśmy w tym spisku.
Fajna sprawa.
Nietoperze mroczkowate.
Sam.
Tak.
Sam.
Cholera.
Wilson, podobają ci się zasłony w salonie?
Może powinniśmy ją całkiem zakryć?
Jest zbyt ładna.
Powiemy kilka słów?
Sam, byłaś najmądrzejsza z nas wszystkich.
Najodważniejsza.
Sprowadziłaś nas tutaj i przez to zginęłaś.
Nikt tak nie cieszył się życiem.
Przepraszam, mam...
To gdzie jedziemy?
Jest wtorek 14.
Poniedziałkowe dziecko piękną buzię ma. Wtorkowe dziecko góry łaski da.
„Góry” zaczyna się od „G”.
Czternaście.
Kraina Czarów.
W porządku.
Więc o co chodzi z tą Artemis?
Kiedy miałam jakieś 12 lat
wydostaliśmy się z ojcem z miejsca, w którym nas przetrzymywano.
Z Domu.
Czyli to też prawda. No dobra.
Uratowała nas.
Wyszkoliła mnie jak żołnierza.
Ledwo umiesz używać telefonu.
Przetrwanie było ważniejsze niż pisanie SMS-ów.
„Podbij do kryjówki Pana Królika”?
Do spotkania została godzina.
W porządku. Cholera, Porschaku.
Gdzie króliki się chowają? Gdzie to jest?
Króliki.
Grupę królików nazywa się kolonią.
Istnieje stare kolonialne Chicago?
Żywiołowe jak ogień.
Czyli pożar. Może remiza?
Ale są puchate.
Daj spokój!
Urocze maciupkie ogonki.
„Podjarka”.
Ogień. Pożar!
Czekaj, widziałem ten budynek.
Gdzie?
Nie wiem. Przeczytaj jeszcze raz.
„Podbij do kryjówki. Podjarka, bez ściemy”.
Ciągle wracam do „ściemy”. Kto jest znany z tego, że nie kłamie?
Pamiętaj, że musimy...
- Myśleć jak dziecko. - Racja.
George Washington!
Ogień, Washington, króliki...
Zgubiłem myśl.
Wilson, przyniesiesz mi więcej kawy?
Potrzebuję kofeiny.
Pewnie.
- Wyślij faceta z jednym okiem po kawę. - Dziękuję.
ŚMIERĆ RODZINY W OAK PARK ZAWINIŁ WYCIEKU GAZU
ZMARŁO CZTERECH DOROSŁYCH I NASTOLATKA
Jestem zajebisty. „Podbij”!
- Gdzie się coś podbija? - Karty w bibliotece?
Tak.
CHICAGO BIBLIOTEKA
Biblioteka Harolda Washingtona w Chicago.
Szybko, w drogę. Mamy...
godzinę na 90-minutową trasę.
Czym pojedziemy?
Bingo!
Sprawdźmy w stodole. Nigdy nie wiadomo.
Po Utopię!
Spędzałaś z ojcem czas?
Pracował nad szalonymi wynalazkami?
Oglądaliśmy dużo telewizji.
Fajnie, maratony Pełnej chaty.
Teraz to ma sens. Sam byłaby szczęśliwa.
- Nie oddalaj się. - Muszę się odlać.
- To sikaj tutaj. - To niewykonalny scenariusz.
- Zostań tu. - Zabiłaś moją przyjaciółkę!
Wilson jest świrem spiskowym.
Wspieram Becky w jej misji, jestem tu dla niej, a nie dla ciebie.
Wyjmę mojego fiuta na osobności,
bo mam zajebiście dosyć twoich pistoletów, opowieści
i twojego pieprzonego wtorkowego dziecka,
gównianych rymowanek, kłamstw, morderstw... Kurwa.
Rozmawiałem z gościem i...
Dlaczego nie jedziemy? To szaleństwo.
Nie rozumiem korków. Na logikę nie mają sensu.
Jedź! Tak, ruszaj.
- Chcesz potrąbić? - Przepraszam.
- To ci potrąbię. - Wilson, przestań.
- Co jest, kurwa? - Chryste!
- Prawie spowodowałaś wypadek. - Trąbiąc, pojedziemy szybciej.
- Spotkamy się na miejscu. - Co?
- Weź kierownicę. - Co...
Prowadź.
Nie mogę. Ja nie... Becky, hej!
Nie mam oka!
Wybacz!
Hej, mały.
Zgubiłeś się?
Hej.
Czekam na przyjaciół.
Długo już tu stoisz.
Gdzie twoja mama?
Nic mi nie jest.
Chodź, pogadamy.
Hej.
- Co masz w plecaku? - Nie twoja sprawa.
Naprawdę? Nie masz 14 lat.
Według prawa nie możesz być sam. Chodź no.
Chodź.
Zdejmij to. Wyglądasz jak zbir.
Jakoś strasznie się denerwujesz.
Nic ci nie jest?
Grant!
- Mamo! - Dziękuję, panie władzo, zamartwiałam się.
Nigdy więcej tak nie uciekaj.
Mówiłam ci. Dziękuję! Dobrej nocy!
Cześć.
W porschaku złapałeś gumę?
- Kurwa! - Artemis, przestań.
Artemis.
Jessica.
Wtorkowe dziecko góry łaski da...
G-14, Kraina Czarów.
Co noc czekałam.
Nareszcie mam trop prowadzący do ojca.
Naprawdę?
Żniwiarze upozorowali jego śmierć.
- Spalili cały szpital. - Psychiatryk.
Wiedziałaś?
Powinnaś była mi powiedzieć.
Możliwe.
On tam był.
Musimy się dowiedzieć, co dalej.
Nie ma już dokąd pójść.
On nie żyje.
Żniwiarze chcą, byśmy tak myśleli, żebym przestała szukać.
Twój ojciec stworzył wiele wirusów, by cię ocalić, gdy byłaś w Domu.
A potem stworzył wirusa tak paskudnego,
tak potężnego, że go zniszczył.
Pamiętasz, jaki był.
Załamał się.
Był wspaniałym ojcem. Kochał mnie.
Oglądał z tobą telewizję.
Ja nauczyłam cię, jak walczyć,
podczas gdy on gadał o śmierci i płakał przez sen.
W końcu się załamał
i by cię chronić, umieściłam go w szpitalu.
Odebrałaś mi go?
By cię chronić, skarbeńku.
- Żeby cię chronić. - Okłamałaś mnie.
Wiedziałam, że autorem Dystopii jest twój ojciec.
To nie mógł być nikt inny.
Skoro ja to wiedziałam,
to Pan Królik też.
Wiedziałaś o niebezpieczeństwie.
Wiedziałam, że był niebezpieczny.
Pozwoliłam Panu Królikowi go zabić. Jego mózg musiał przestać istnieć.
Zuch dziewczyna.
Idziemy.
Idź.
Centrum ds. Kontroli Chorób
wdraża plan reagowania na epidemię
i pracuje na wielu frontach.
Edukuje też lokalną społeczność, jak ustrzec się przed zarażeniem.
Gwałtownie rozwijająca się...
To jest obszar objęty kwarantanną.
Wstęp ma tylko upoważniony personel.
Każdy, kto wkroczy na ten teren, zostanie aresztowany.
ZASADY KWARANTANNY
Tam jest moja rodzina.
Współczuję, ale nikt nie wchodzi.
- Nie obchodzi mnie, czy zachoruję. - Nikt nie wchodzi.
Zróbcie przejście. Przepraszam. Muszę przejść.
Przepraszam, dr Michael Stearns. Wirusologia, Chicago City College.
Nikt nie wejdzie bez zgody dr Dearborn z CDC.
To ona mnie tu ściągnęła.
Jestem głównym ekspertem w kwestii tego wirusa...
Nie ma pana na liście.
Zamknęliście całą dzielnicę bez ostrzeżenia.
Proszę do niej zadzwonić.
Jeśli chce pani dzwonić do dyrektorki CDC
podczas najniebezpieczniejszej w dziejach epidemii grypy
i truć jej o papierach, gdy umierają dzieci, to proszę.
Świetnie. Dokładnie to zrobię.
Starszy szeregowy Ruskin do dr Dearborn.
Poczekam. Powiedz jej, że dzwoni Betsy z gorącej strefy.
Chwileczkę...
Zabiłaś mojego tatę.
Nie ja.
Pan Królik.
Cholera.
Gdzie jest Pan Królik?
W Domu.
Gdzie jest Dom?
Nie tam, gdzie kiedyś.
Więc jak go znajdę?
Dzięki Utopii.
Łatwo się złamałaś.
Co mogę powiedzieć?
Chyba mam dość.
Jestem zmęczona tym światem.
Nie mogę dalej uciekać. Niedługo mnie znajdą.
I co wtedy?
Jak powiedziałaś,
łatwo mnie złamać.
To dla mnie niebezpieczne.
Wiem.
W porządku.
Wydajesz się gotowa.
Kocham cię, skarbeńku.
Na początku mogę walczyć.
To tylko stare odruchy.
W porządku.
Jessica, nie.
Nie!
Jessica.
Kiedy znajdziesz Dom,
spal go na pieprzony popiół.
Co ty odpierdalasz?
Tatuaże.
Co?
Nie wiem. To kod.
Siedem, siedem, trzy, jeden, pięć, trzy, siedem, cztery,
siedem...
Wiem, nad czym tak dumasz.
Posłuchaj mnie.
Nic nie mogłeś poradzić z tymi dzieciakami.
Wejdź.
RODZYNKI
Nie idzie ci tak dobrze jak zwykle.
Przykro mi z powodu Roda.
Gdzie jest Utopia?
Co to za chłopak?
Dzieciaki są nieprzewidywalne.
Nie mają kart kredytowych, kont bankowych ani pracy.
Znajdę go.
Jest coś jeszcze.
Z Utopii.
Jeśli zobaczą to niepowołane oczy...
Byłoby źle.
Musimy mieć Utopię, Arby.
Jeszcze jedno.
Czy to Jessica Hyde?
Na to wygląda.
Kończy nam się czas, Arby.
Możesz mi dostarczyć Utopię?
I Jessicę Hyde. Potrzebuję też jej.
Wierzę w ciebie, Arby.
Jak zapracowałeś na swoje miejsce w tym zatłoczonym świecie?
Pięć w pokoju sprzedających, dwie w pokoju kupca,
dwanaście, którzy widzieli Utopię, jeden ochroniarz,
pięć w wycieku gazu, razem...
Dwadzieścia pięć.
Jak dotąd.
Dwadzieścia pięć i jedno oko.
Wszyscy jesteśmy po coś na tym świecie.
Wszyscy mamy swój cel.
Ten jest twój.
Jestem z ciebie dumny.
Dobra.
Wiem, że to dla ciebie trudne.
Nie, nie jest.
Napisy: Marcin Jan Chojnowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Mariusz Arno Jaworowski