Dobra.
Wystarczy.
GRYPA STEARNSA – SZCZEPIONKA
Raz, dwa, trzy...
Szlag.
Już ich wysyłam.
Znajdźcie go.
Jeśli zobaczycie Jessicę,
też chcę ją widzieć. Żywą.
Co do Arby'ego,
to zróbcie z nim, co chcecie.
Jessica Hyde.
Nareszcie.
Pamiętasz mnie w ogóle? Dawałem ci ciasteczka.
Nie tu spodziewałem się być na kilka godzin przed wysyłką szczepionki.
Co za ironia, że zostałem dostarczony na pastwę tym,
na których tak zaciekle polowałem,
przez osobę, która miała ich odnaleźć.
Zgadza się.
Arby.
Masz oddanego wielbiciela.
Dziękuję wszystkim za przybycie. To będzie ekscytująca noc.
- Masz coś przeciwko, by tu krwawił? - Nie krępuj się.
Boże, taśma klejąca izoluje.
Wykorzystałeś mnie. Użyłeś mojej grypy.
SÓL MORSKA
Zbezcześciłeś całą moją pracę.
Zlekceważyłeś naukę.
Coś ty dał to tej szczepionki?
Gdzie jest twoja śliczna żona?
Cholera.
Była jedną z najlepszych.
Mądra i czarująca. Dla ciebie tylko, co najlepsze.
Od dawna dla ciebie pracowała?
Nie pracowała dla nas. Była jedną z nas.
Całkiem jak uśpiona agentka.
Mogła nigdy nie być aktywowana. Myślę, że cię lubiła.
Jesteś sympatycznym facetem.
W tym tygodniu dałeś jej popalić.
Napociła się, żeby cię kontrolować.
Myślałem, że chciała mi pomóc.
Pomóc mi zostać człowiekiem, jakim powinienem być.
Takim, który by nam pasował.
Jak na gościa, co bez pudła regularnie nitkuje zęby
i dyma w każdy wtorek i czwartek, byłeś niezwykle nieprzewidywalny.
Dzięki Bogu Colleen była kreatywna.
Operacja „Rozrywka”?
Pomysł Colleen w razie nagłego wypadku.
Całkiem skuteczny, prawda?
Po tych wszystkich kłodach, które rzucałeś nam pod nogi.
Bliźniaczki w St. Louis. I tak zrobiłeś, jak chcieliśmy.
Pamięci Colleen, która zawsze szanowała swój cel.
A właśnie, kto ją zabił?
Bo z pewnością nie ty.
Nie ja.
Ty?
Mój Boże! Robisz wrażenie.
Nie powinienem być aż tak zaskoczony.
Ze względu na zmiany społeczne i kulturowe
i wzrost znaczenia kobiet w biznesie i polityce
agresja i przemoc u dziewcząt rośnie.
Jak masz na imię, skarbie?
Chodź, Alice. Wróćmy do komiksu.
- Chodź. - Alice.
Nie mów do niej!
Proszę.
- Chwila. Bliźniaczki w St. Louis? - Tak.
- Charlotte miała... - Wraz z Lily została dostarczona z...
Jest tak wiele ubogich krajów, gdzie rodzice są gotowi sprzedać dzieci.
Przyjechały z Ukrainy. Mogła to też być Rumunia.
Skrzynie z Utopii.
Dostawy dzieci?
Charlotte zmarła, Lily zajęła jej miejsce. Co za poświęcenie.
Gdy ta szczepionka zawiedzie, będę kozłem ofiarnym.
Zamrożono ważne badania, bo ludzie nie są wystarczająco uparci.
Ale nie ja.
Jeśli potrzeba bliźniaczek w St. Louis, to je będziemy mieli.
- Taki miały cel. - Śmierć?
Bycie gotowymi.
Bliźniaki są dla nas przydatne.
Ty też masz swój cel, Jessico.
Chcesz go poznać?
Jessica, nie.
- Co ty wyprawiasz? - Nie, przestań!
Jasna cholera.
Jak myślicie, co to jest?
Nie masz pojęcia, co to znaczy.
To znaczy, że to jest Pan Królik.
Stworzył grypę, która wywołała popyt na nieskuteczną szczepionkę.
Gdy każda osoba w kraju ją dostanie...
I na świecie.
- Zamorduje miliony osób. - Nie zgadłeś.
Musimy wyruszyć, nim wyślą szczepionkę i umrze więcej osób.
Nim pójdziecie, chciałem potwierdzić,
czy w 2004 roku uczyłaś się w Biloxi, Durham czy Missoula?
W Durham.
Bolało cię gardło? Poszłaś do higienistki.
Dała ci spray. Nasz spray.
Diels?
To była agresywna partia.
- Nie... - Chodźmy.
- Jak ci się podobało? - Zamknij mordę!
Przy dielsie nie mieliśmy tak ambitnych planów.
Zaraziliśmy mały procent populacji śmiertelną chorobą
i, co ważne, genetyczną.
Świetne jest to, że jest dziedziczna.
Jeśli zdążysz mieć dzieci...
Becky, masz dzieci?
Kazał ci się do niej nie zwracać.
Przestań do niej pierdolić.
Prawie zapomniałem o dielsie.
Zrobiłem w swoim życiu tak wiele strasznych rzeczy.
Okropnych, paskudnych rzeczy.
Nie umiem pojąć, jaki jesteś pojebany.
Człowiek z tak genialnym umysłem
może zrobić wszystko.
A ty postanowiłeś sprowadzić nieszczęście i śmierć.
Nie rozumiesz.
Ile trzeba zrobić złych rzeczy, by dokonać czegoś dobrego?
Żadnej. Ani jednej złej rzeczy.
Już.
To nie jest zbyt miłe, prawda?
Nie.
Alice, jak ty...
Co to jest?
Idziesz po wzorze.
Myślałam, że to będzie płatek śniegu,
ale chyba wygląda zbyt agresywnie.
To wirus.
To nie jest moja grypa.
To coś nowego. Jest większe.
Właśnie to jest w szczepionce Christie Labs.
Dlatego chce Utopię.
Wie, że go obciąża.
Czy to złamało mojego tatę?
Co wy zrobiliście? Co to jest?
Co to za wirus?
I co to wszystko ma wspólnego ze mną?
Jesteś niezwykłą dziewczyną. W dodatku śliczną.
Pasjonujesz się nauką?
To jest koniec.
Jesteś skończony.
Pozwólcie, że wam coś wyjaśnię.
Kluczowa postać globalnej, jak ją nazywacie, konspiracji,
która tylko w tym tygodniu odebrała życie kilkuset dzieciom,
siedzi w waszym salonie,
a wy spokojnie słuchacie, jak gadam,
zamiast uciekać ile sił w nogach.
To dowodzi, że nie przetrwacie. Nie jesteście gotowi.
Nawet sama Jessica Hyde.
Wiecie dlaczego?
Ludzie myślą, że napędza ich pogoń w poszukiwaniu szczęścia.
To nieprawda.
Napędza ich potrzeba poznania, co stanie się dalej.
Chcecie wiedzieć, co będzie?
Dzieło twojego ojca to zmieniający świat,
a nie go kończący,
ulepszający świat wirus.
Dodaliśmy go
do szczepionki przeciwko grypie Stearnsa.
Wiedziałem.
Wywołaliście panikę i wszyscy chcą szczepionki.
Żądają jej wydania. Jak zwykle w przypadku krajów pierwszego świata.
Tak. I teraz mamy dokładnie to, czego chcieliśmy.
Setki milionów Amerykanów w kolejce
nadstawiających swoje ramiona, byśmy mogli wstrzyknąć im nasze dzieło.
Kiedy zaszczepieni zaczną umierać,
szybko obwinią ciebie.
Nie leniliście się. Jesteście bardzo mądrzy.
Na pewno nikt z was nie chciałby dla mnie pracować?
Nie?
To lepsze niż okrutna, gwałtowna śmierć.
Więc zrozumcie jedno.
Nasze plany idą daleko ponad śmierć.
Chwila. To ten wirus nie jest śmiertelny?
Bo wygląda, jakby był.
Powiedzcie.
Jak dziś zasłużyliście na miejsce w tym zatłoczonym świecie?
No właśnie.
Wszystko, co robię, jest lekarstwem na naszą obecną sytuację.
- Co to za lekarstwo, skoro... - Zabijacie ludzi.
Mówiłem już, że to nie zabija.
Mieliśmy niesamowite olśnienie.
Nie musimy zabijać, żeby osiągnąć nasz cel.
Jaki to cel?
Witam. W czym mogę pomóc?
Zamierzamy na trzy pokolenia wstrzymać ludzką prokreację.
Nieustanna, taśmowa produkcja dzieci
zostanie wstrzymana.
Sterylizujecie ludzi?
W pierwszych pięciu latach odnotujemy duży spadek urodzeń,
gdy dzisiejsi nastolatkowie wejdą w wiek rozrodczy.
Kontrolujecie przyszłość ludzkiej cywilizacji?
Tak to nazywają? Przyjemny eufemizm
dla gatunku, który wybija inne, mnożąc się jak zaraza
na całej planecie.
Z wyjątkiem słodziaków jak szczeniaczki czy misie koala.
Pandy.
Żadne stworzenie nie prosi się bardziej o wyginięcie niż jebane pandy.
Poza nami.
Tak bardzo nienawidzisz ludzi?
- Kocham ludzi. - W takim razie dlaczego...
Robimy to, na co nasz rząd jest zbyt zepsuty lub pyszny.
Ratujemy się od nas samych.
Zaradzamy przeludnieniu.
Sto lat temu światowa populacja wynosiła 1,7 miliarda ludzi.
- W 2011 roku osiągnęła... - Siedem miliardów.
Ludzie za długo żyją, rzadziej umierają,
za dużo się pieprzą, mnożą się jak...
W 2050 roku ta liczba ma się ustabilizować.
Szybko przekroczymy 11 miliardów i zaczniemy powolny spadek...
Ale będzie już za późno na ratowanie planety,
która przestanie przypominać miejsce, w którym chcielibyśmy żyć.
Ziemia...
Kocham naszą planetę,
postanowiłem więc zająć się tym problemem.
Wstrzykując wirusa w żyły każdego mieszkającego na niej czlowieka.
Globalne ocieplenie, masowe wyginięcia, niedobory żywności i wody.
To wszystko sprowadza się do jednego.
Świat jest przeludniony.
- To nie takie proste. - Ależ jest.
Przy 1,7 miliarda możemy być tak paskudni i rozbestwieni, jak nam się spodoba.
Przy 10 miliardach potrzebujemy strategii.
Musimy żyć skromnie.
Dokonywać wyrzeczeń.
Jak wiecie, nie jesteśmy w tym najlepsi.
Testujesz to na Amerykanach, bo jesteśmy najgorsi.
Jeśli natychmiast czegoś nie zrobimy,
za dziesięć lat nasz świat czekają poważne niedobory.
- Wojna wszystkich przeciwko wszystkim. - Woda.
Będziemy walczyć o wodę,
a pierwsi umrą ci bez wpływów i pieniędzy.
Wtedy będziemy bili się o świat, który nie jest już tego wart.
Nie możesz zdecydować, że ludzie nie będą mieli dzieci...
Mogę i tak zrobiłem.
Myślcie o mnie jak o surowym ojcu,
który zakazuje dzieciom bawić się pistoletem.
Ale jak to wpłynie na ludzi, na społeczeństwo?
Zbawienie. Możemy stworzyć nowe.
Dom.
Wielki eksperyment społeczny.
Dlaczego chcesz mnie zabić?
Nie chcę cię zabijać. Nie chcę nikogo zabijać.
Chcę cię z powrotem.
- Jest jedną z nas. - To miłe, że tak mówisz,
dobry z ciebie przyjaciel, ale ona należy do mnie.
Twój ojciec stworzył cię dla mnie.
Co to?
Blizna po szczepionce.
Prezent od twojego ojca.
Nie, on chronił mnie przed tobą, przed twoim wirusem.
Nie chronił, ale przeprowadzał test na tobie.
Nie będziesz miała dzieci.
Nie, mój tata mnie kochał.
Skarbie,
nie obchodziłaś go.
Wcale.
Miał cię głęboko w dupie.
Mój tata mnie kochał.
Trzymając cię w klatce?
Byłam w moim żółtym domku.
Klatka, domek. Co za różnica.
Trzymał cię zamkniętą w jebanej budzie
i wpuszczał do niej gaz, żeby mógł wykonać swoją pracę.
Jessica,
to należałoby napisać krwią.
Należysz do mnie.
Błagam.
Nie mam portfela.
Nic nie powiem. Niczego nie widziałem.
Co za pojebana sprawa.
I co z nim zrobimy?
Zastrzelmy go i dajmy z tamtą.
Żniwiarze to zatuszują.
Włamiemy się i zniszczymy szczepionkę.
Byle szybko.
Wejdziemy do paszczy lwa,
prosząc się o pożarcie.
Wiecie, jak pilnie to miejsce jest strzeżone?
Jak mamy tam wejść?
Naprawdę wierzycie,
że nasza banda przegrańców potrafi tego dokonać?
- No. - Tak.
Tak.
Wiecie, że możecie zostać ranni?
- Tak. - Tak.
Możliwe, że zgniecie.
- Tak. - Tak... Że co?
To skrajna opcja, ale...
Powiedzmy, że zniszczyliśmy wszystkie szczepionki.
Gdzieś w tej placówce
znajduje się pierwotny wirus.
W tydzień zrobią nowe szczepionki.
Ale nawet jeśli zniszczymy pierwotnego wirusa,
wciąż trzeba uporać się z Christiem.
To raczej nie jest permanentne rozwiązanie.
Nie.
Wiem, jak to zrobimy.
Nagram filmik z wyznaniem Christie.
Przyzna, że to była próba zarobienia fury kasy.
Nie wspomnimy o sterylizacji.
Kto by w to uwierzył? Ale w chciwość
ludzie łatwo uwierzą.
Powie przed kamerą, że zabił setki dzieci,
by wywołać popyt na nieskuteczną szczepionkę.
Wielki filantrop zniszczony przez własną chciwość.
Tak. A potem wyłączy kamerę
i strzeli sobie w łeb.
Ludzie będą mówili o tym jeszcze przez wiele pokoleń.
To byłaby największa ze wszystkich teorii spiskowych.
Jak dostaniemy się do placówki?
Wybrałaś tych ludzi?
To sami swoi.
Pytała cię o coś. Jak się tam dostaniemy?
Żeby zniszczyć szczepionki?
Jaki w tym sens?
Możecie zniszczyć szczepionki, i tak wyprodukuję nowe,
a was zabije moja ochrona.
Włączając słodziutką Alice.
Chcecie wszyscy umrzeć?
Cudaczny dobór.
Musicie odciąć mi kciuk.
To pułapka.
Mówię, że to pułapka i że wszyscy umrzecie.
W porządku!
Odrąbcie. Bierzcie kciuk.
Łatwiej powiedzieć niż zrobić.
- Jezu! - Boże drogi!
Cholera!
Szlag!
Nie idziesz?
Oczywiście, że nie.
Czeka, żeby strzelił sobie w łeb.
Christie jest nam jeszcze winien parę odpowiedzi.
- Potrzebujemy cię. - Chwileczkę.
Jessica, bez ciebie nie damy rady w laboratorium.
Jesteście gotowi.
Zaczekajcie! Cholera. Gorący groszek.
Tam jest czytnik biometryczny.
To utrzyma kciuk...
w temperaturze ciała.
Dobra, powinniście iść.
Spieprzajcie!
Oto i Jessica Hyde.
Nie bój się.
Urodziłem się, by ci pomóc.
Pomóc mi?
Brat.
Siostra.
Chcę wrócić do Domu.
Jesteś pewna?
To cię tam zaprowadzę.
Jessico,
źle z tobą.
Nie umieraj, Jessico Hyde.
Nie chciałabym.
To byłoby większym hitem niż Hamilton.
Nikt nie wie, kim jest Millard Fillmore.
O Hamiltonie usłyszano dopiero, jak zaczął rapować.
Samochód staranował barierki i rzucono koktajl Mołotowa.
-Zajmij się tym. - Przyjąłem.
- Pewnie jakieś biodziwolągi. -Przyjąłem.
Żadne biodziwolągi.
Tylko my.
Szlag! Ruszamy!
Dawajcie na drugą stronę!
- Dobra. - Ruchy.
Szybciej.
Nie udało ci się go skrzywdzić.
Dziękuję.
Szybciej.
No dobra.
Otwiera się. Idziemy.
Szybko.
Hej, cofnijcie się.
Blisko.
Dajcie spokój.
Masa szczepionek.
Ile mamy czasu?
Dopóki nie zdobędą tego
albo nie wyłamią drzwi.
Będziecie mieli przechlapane, jeśli nie otworzycie drzwi!
Otwierać!
Cholera.
Wyglądasz mi na łebskiego gościa. Dobrze się uczyłeś?
Nie skończyłem szkoły.
Oczywiście. Bo myślisz nietuzinkowo.
Większość ludzi nie lubi myśleć samodzielnie.
To wymaga zbyt wiele pracy.
W tym tkwi problem ze społeczeństwem. Samozadowolenie.
By życie coś znaczyło, trzeba sprytu i poświęcenia.
Dlatego mało kto takie prowadzi.
- Odczytaj to. - Nie zamierzam.
Ale szanuję sam pomysł.
Zakończyć spisek teorią spiskową?
- To inspirujące. - „Ja, Kevin Christie,
„przyznaję się do zaaranżowania spisku na skalę krajową”.
Nic takiego nie powiem.
- Mów. - Zastrzel mnie.
Czytaj.
Po co? Obaj się uparliśmy.
Ale szanuję determinację.
Jest potrzebna, by życie miało znaczenie.
Dlatego myśleliśmy, że nasz plan spodoba się Amerykanom.
Nie wymaga determinacji.
Raczej pomagamy im w niezrobieniu czegoś.
Zgadza się?
Nie martwcie się, Amerykanie.
Wlepiajcie wzrok w telewizory,
usadowicie leniwe dupska w fotelach
i luzujcie się w swojej gnuśności.
No nie?
Zaskoczyć cię czymś jeszcze?
Bez jaj, jestem po stronie życia.
Naprawdę.
Nie zalewasz?
Zajebałeś mojego ojca.
W tym tygodniu zabiłem moją protegowaną.
I jej dzieci.
Bardzo dużo dzieci.
A ja kocham dzieci, Wilson.
Wolę je o wiele bardziej od dorosłych.
Rzygać mi się chce od tego, co robię dla tej zasranej planety.
Poważnie. Patrzę na tę broń i mówię sobie: „Dawać mi to. Zrobimy finał”.
Ale nie mogę odpocząć. Jeszcze nie.
Nasz ruch wymaga poświęcenia.
Skrajnej przejrzystości.
Chyba to rozumiesz?
Co dokładnie narzucamy światu bez jego zgody?
Więcej przestrzeni?
Chwilę przerwy?
Przestrzeń do myślenia?
Mam piątkę dzieci, czwórkę adoptowanych, i bardzo je kocham.
Ale wymagają w cholerę energii.
Wyobraź sobie ludzi uwolnionych od tego obowiązku.
Co możemy osiągnąć z naszą koncentracją, intelektem i pasją,
gdy zajmiemy się ulepszeniem świata.
Wyobraź sobie globalny jęk cholernej ulgi.
Mówimy, że tak dalej być nie może, ale nic nie zmieniamy.
Nie możemy tego ciągnąć.
I wiesz o tym.
Wyrżnąłeś moją rodzinę.
Unicestwiłeś...
mojego ojca.
Tak. To prawda.
Czytaj.
Nie.
Czytaj.
Spróbuj łyżką.
Przygotujcie się!
Bez Jessiki to szaleństwo.
Nie potrzebujemy jej.
Jazda.
Hej! Jedź!
Dajesz!
Do dechy!
Pierdol się, Christie!
Ian, zmywamy się!
Jessica mi to dała.
Nie bardzo wiem dlaczego, ale mam przeczucie,
że tobie bardziej pasuje.
Cholera.
To nie zaręczyny. Nie wiem, czy wierzę w małżeństwo.
Jeśli kiedyś byś chciała, to luz...
Boże!
Jasna dupa!
Muszę znaleźć laboratorium i zniszczyć pierwotnego wirusa.
Ten, kto go ma, ma władzę.
Dzięki za kciuk, mała.
INKUBATOR SZCZEPIONKI
KONTROLA TEMPERATURY SZCZEPIONKI
Zaczynamy.
Dobra, teraz.
Biegiem.
Proszę państwa, mówi Thomas Christie.
Proszę o uwagę.
Bioterroryści przypuścili atak na Christie Corp
i cały budynek objęto izolacją.
Włamano się do magazynu i szczepionki zostały zniszczone.
Wszystko rozpieprzyli.
Moi przyjaciele się spisali.
FARMY CHRISTIE
Już prawie w domu.
Fajnie tak z opuszczoną szybą.
Hej, czekajcie.
Zwolnijmy na chwilę.
Chodzenie jest nudne.
Chcesz się ścigać?
To nie fair. Oszust.
- Mam dość biegania. - Ja też.
Poczekajcie!
- Litości. - Ale mi się chce pić.
Cholera.
To ten dzieciak.
- Kto? - Zabójca z Frostfield.
Uciekaj, Becky!
Biegnij!
Ucieka!
Nie!
Nie będziemy mogli ich uratować, jeśli nas też złapią.
Chodź.
Te dzieci...
Brały udział w eksperymentach.
Szczury laboratoryjne.
Niektóre tresowane jak ja.
Inne to męczennicy.
Potrafią zakraść się w miejsca, gdzie dorośli nie wejdą.
Dzieci mogą być użyteczne.
Szkoda, że tak już jest.
Wcale nie musi tak być.
Becky! Wsiadaj!
Rusz się!
- Wsiadaj! - Dziękuję.
Cześć.
Ufaliśmy ci.
Teraz mamy was dwoje, a reszta jest gdzieś rozsiana.
Nazywa się to „rozbiciem roju”.
Wygraliśmy.
Jesteście skończeni.
Tylko do czasu, aż znajdziemy Jessicę Hyde.
Mam pewne przeczucie.
- Jest luz. - Pierdol się, Wilson.
„Jej uśmiech zgasł, jej serce drży
„Omdlewa wątłe ciało,
„Toczy ją rak, co łaknie krwi,
„I wkrótce pożre całą".
Chodź.
Idziemy.
Trzymaliśmy go dla ciebie. Na wszelki wypadek.
Cześć, Lily.
Cześć, John.
Jessica jest szczęśliwa.
Twoja krew powoli cię ratuje.
Pamiętaj o tym i bądź wdzięczna,
gdy zaczynie się następny rozdział.
Departament Bezpieczeństwa?
To nie Departament.
To Dom.
- Ale Christie... - Christie i ja rozstaliśmy się.
Po prostu jeszcze o tym nie wie.
Powiedzmy, że inaczej rozumiemy znaczenie Utopii.
Myślisz, że chcę Utopii?
Była tylko przynętą.
Opowieść o małej dziewczynce, która wbrew wszystkiemu
torowała sobie drogę do domu.
Bohaterska podróż.
Wróć do domu.
Dostarczyłaś mi dokładnie to, czego potrzebuję.
Dałaś mi Jessicę Hyde.
Nie tylko uratujemy świat. Odrodzimy go.
Mieliśmy z twoim ojcem wizję.
Nazwaliśmy ją „Utopia”.
Raj, w którym ludzie zachowywaliby się w stosowny sposób,
wolni od biologicznych wad i pobudek.
Mogą wybrać jedynie właściwą drogę.
Tak więc dzięki tobie ludzie będą odporni
na próżność, małostkowość, chciwość i okrucieństwo.
Jesteś nic niewartą gówniarą.
Ale na swych plecach dzierżysz przyszłość,
która tylko czeka na żniwa.
Nie umieraj, Jessico Hyde.
Mam twoją córkę.
Napisy: Marcin Jan Chojnowski
Nadzór kreatywny nad tłumaczeniem Mariusz Jaworowski