‪(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
‪ซาเล็ม ใกล้ถึงหรือยัง
‪เหมือนที่บอกตั้งแต่ ‪สามเนินทรายที่แล้ว ยัง
‪แล้วเมื่อไหร่จะถึง
‪ถึงเมื่อไหร่ก็ถึงเมื่อนั้น
‪มันไม่ใช่ระยะเวลา ‪เราต้องขี่อีกครึ่งวันเหรอ
‪หรือหนึ่งส่วนสี่ของทะเลสาบแห้ง ‪หรือเท่านกแร้งบินสามกิโล
‪ซาเล็ม…
‪โอเค พอที ฉันจะพาอูฐกลับแล้ว
‪เดี๋ยว อย่า
‪ซาเล็ม ไม่เอาน่า ‪คติของชาวเบดูอินล่ะ
‪ฉันเกลียดคตินั้น
‪ได้
‪แต่หมอนั่นต้องหุบปากให้สนิท
‪พูดจริงๆ
‪ฉันขอโทษ ฉันมักจะเป็นแบบนี้ ‪เวลาไม่มีวายฟาย
‪และฉันก็แหย่ซิสโก้ไม่ได้ ‪เพราะเขาใส่หูฟังกันเสียงรอบข้าง
‪อะไร มีอะไรเหรอ
‪- ฟาลาเฟลตดอีกแล้วเหรอ ‪- หา ไม่ ใครนะ
‪ฟาลาเฟล อูฐฉัน
‪ทำไมชอบตั้งชื่อสัตว์ตามชื่ออาหาร
‪ฉันไม่ได้ตั้ง
‪ชื่อมันแค่เปิดเผยให้ฉันรู้
‪จ้า
‪ถึงแล้ว
‪โอเค กลับกันเถอะ
‪ฟาลาเฟลไม่อยากเข้าไปในนั้น
‪ฉันเข้าใจ ฟาลาเฟล แต่เราต้องเข้าไป
‪ฐานคลีฟ เคลโซ่อยู่อีกฟากของพายุ
‪และเราต้องสืบว่าเขาคิดทำอะไร ‪และหยุดเขา
‪ทุกคนพร้อมนะ
‪- อี๋ ‪- อี๋
‪- แปลว่าพร้อมสินะ
‪หากเราจะผ่านไปให้ได้ ‪เราต้องเกาะกลุ่มกันไว้
‪เธอฉีดอะไรใส่อูฐของเรา
‪คารีมอารมณ์ไม่ดีแล้ว เห็นไหม
‪ใช่ ทำอะไรของเธอ ‪ไม่ใช่เวลาทำกราฟิตี้นะ
‪มันคือสีดิจิทัล ไม่ต้องห่วง ‪เป็นสารอินทรีย์
‪ล้างออกได้ง่าย
‪ช่วยให้รากขนแข็งแรง
‪ทำจากน้ำมันอะโวคาโด ‪ขอฉันฉีดด้วยได้ไหม
‪สีจะบอกตำแหน่งบนจอดิจิทัล
‪โอเค
‪เจ๋งจัง
‪มันจะช่วยให้เราไม่หลงกันในพายุ
‪อีกอย่าง ฉันคิดถึงการทำภาพกราฟิตี้
‪โอเค ลุยกันเลย
‪ดี ทุกคนเกาะกลุ่มกันไว้
‪ฉันชอบแว่นตาสายลับนี้จัง
‪คารีม ฉันดูเป็นไง หล่อใช่ไหม
‪นี่มันรูปอะไร
‪รูปนอตล้อล่ะมั้ง
‪เธอขำรูปนอตล้อเหรอ
‪เจ๋งมาก เอ็คโค
‪แน่นอน
‪ทุกคน ฉันจะไม่ไหวแล้ว
‪ฉันกำลังจะตก พายุมันพัดแรงขึ้นเหรอ
‪ฟรอสตี้ ดูซิว่าเราต้องเดิน ‪อีกไกลแค่ไหน
‪ได้เลย
‪ดูเหมือนยิ่งเดินลึกเข้าไปเท่าไหร่ ‪พายุยิ่งแรงเท่านั้น
‪ไม่นะ
‪นายทำได้
‪นายทำได้ฉลุยสุดๆ
‪พายุกระหน่ำโหดยิ่งกว่า ‪ตอนที่ฉันยกเลิก
‪บัตรเครดิตของเมียเก่าเสียอีก
‪ครอบครัวคุณแปลกจังเลย
‪ช่างพวกเขาเถอะ ตอนนี้มีแต่ฉัน นาย ‪กับเครื่องสร้างสภาพอากาศแล้ว
‪เรากำลังจะเปลี่ยนแปลงโลก ‪หาเงินเข้ากระเป๋า
‪และหัวเราะเยาะใส่หน้าศัตรู
‪แต่หลักๆ คือเปลี่ยนแปลงโลกนะ ‪เพราะมันเป็นสิ่งที่ถูกต้อง
‪เมื่อไรถึงจะเริ่มส่งพายุลูกเล็กๆ ‪ไปที่ต่างๆ อย่างหมู่บ้านผม
‪อีกไม่นาน ลุงคลีฟมีแผนอยู่
‪นายแค่ต้องเชื่อใจฉัน
‪นายเชื่อใจฉันใช่ไหม
‪ใช่ครับ
‪ตอนแรกเธอคิดจะครองโลก ‪ด้วยการควบคุมจิตใจ
‪และตอนนี้ใช้เครื่องสร้างสภาพอากาศ
‪ไปได้ไอเดียมาจากไหน
‪เด็กห้าขวบเหรอ
‪ว่าไหม แกรี่
‪ผมไม่รู้
‪รัฐบาลพยายามจะสร้าง ‪เครื่องสร้างสภาพอากาศมาหลายปี
‪เก่งมาก ภาคเอกชน
‪หุบปาก แกรี่ ใครถามนาย
‪ฉันนึกว่าเราจะซี้กัน
‪ได้ถ่ายเซลฟี่กัน หน้าสดใสของฉัน ‪กับหน้าเหี่ยวๆ ของเธอ
‪ฉันไม่ได้แก่ขนาดนั้น
‪คงจะออกมาเฟี้ยวสุดๆ
‪สาวสุดแซ่บกับคุณย่าจอมเก๋า
‪ฉันไม่แก่ขนาดนั้นโว้ย
‪แต่ตอนที่เธอจับฉัน
‪และโยนฉันเข้าตาราง ‪ให้ติดคุกตลอดชีวิต
‪ฉันรู้ว่าเราคงไม่มีวันญาติดีกันได้
‪เราจะทรมานพวกแก
‪ฉันกำลังจะพูดเลย
‪ก่อนอื่น ฉันจะทำเล็บสุดเลิศ ‪อย่างที่ไม่เคยเห็นมาก่อนให้เธอ
‪เล็บเธอจะแบบ งามเวอร์
‪และนิ้วก้อยเธอ ฉันจะติดพลอย ‪รูปเครื่องหมายคำถามลงไปหนึ่งเม็ด
‪ทุกคนจะแบบ ‪"มันหมายถึงอะไร ฉันอยากรู้"
‪โซเชียลมีเดียจะฮือฮา
‪แต่เดี๋ยวก่อน
‪ไม่ มันจะไม่เป็นแบบนั้น
‪เพราะฉันจะไม่ยอมให้เธอถ่ายรูป
‪ห้ามโพสต์ ห้ามไลก์ ห้ามกดหัวใจ
‪ไม่มี "ฉันอิจฉาสุดๆ" ‪ห้ามหน้ายิ้ม ห้ามทุกอย่าง
‪(เซนต์)
‪เดี๋ยว คุณห้ามไม่ให้เขาโพสต์ ‪ออนไลน์เหรอ
‪นั่นเหรอการทรมาน
‪ใช่ เธอจะได้ตายทั้งเป็น
‪งี่เง่าน่า ตัดมือเธอซะสิ
‪นายนั่นแหละโง่ ‪ที่ไม่เข้าใจว่าประชดอยู่
‪นี่เหรอการทรมาน
‪โอเค ซิสโก้
‪ไหวน่า แค่ลมพัดเบาๆ เอง
‪เหมือนเครื่องพ่นลมที่ลานสเกต ‪สนุกจะตายไป
‪พวกนาย รอด้วย
‪ช่วยด้วย
‪ไม่นะ
‪ฟาลาเฟล
‪แย่ละ ซิสโก้หายไปไหน
‪ฟรอสตี้ โทนี่ ทุกคน
‪สำเร็จแล้ว
‪เราผ่านมาได้ เห็นไหม ซิสโก้
‪ไม่เห็นมีอะไรต้องห่วง
‪ซิสโก้
‪ซิสโก้อยู่ไหน
‪เอ็คโคก็หายไปด้วย
‪เกิดอะไรขึ้น แล้วนายจะไปไหน
‪- จะกลับไป ‪- ฉันจะไปด้วย
‪- เย ‪- เย
‪เกิดอะไรขึ้น
‪ฉันตกจากฟาลาเฟล
‪สงสัยฉันจะเป็นโรคกลัวที่แคบ ‪ไม่ก็โรคกลัวพายุ
‪ฉันขอโทษที่เป็นตัวถ่วง
‪ฉันไม่มีประโยชน์เลย
‪ไม่จริงเลย ซิสโก้
‪นายแค่หนักจนอูฐรับน้ำหนักไม่ไหว
‪แต่อูฐชอบน้ำหนักเยอะๆ ‪ยิ่งเยอะยิ่งรัก
‪อะไรน่ะ
‪ตัวติดตามเครื่องบินสายลับ ‪มันจับสัญญาณได้
‪เดี๋ยว เธอมีตัวติดตามมาตลอดเหรอ
‪เธอรู้ข้อมูลเท่าที่ต้องรู้ก็พอ ‪ยายโจร
‪ไปหามิสโนแวร์กับแกรี่กัน
‪ไม่ เราต้องไปสำนักงานใหญ่คลีฟ ‪นั่นคือภารกิจของเรา ใช่ไหม เอ็คโค
‪จนท.ซีโร่อาจคิดอย่างนั้น แต่…
‪แต่อะไร เธอฝึกมาเพื่อการนี้ ‪เธอเป็นสมอง ฉันเป็นหัวใจ
‪ฉันพูด "ไปช่วยครอบครัวกัน" ‪เธอบอก "เราต้องทำภารกิจให้สำเร็จ"
‪มันต้องเป็นอย่างนั้น ‪ฉันเป็นแม่ เธอเป็นพ่อ
‪งงเลย
‪ตอนกลับไปช่วยซิสโก้อาจทำภารกิจพัง
‪แต่ฉันก็ไปอยู่ดีเพราะเขาคือครอบครัว
‪ซิสโก้ก็จะทำเพื่อเราเหมือนกัน ‪ใช่ไหม ซิสโก้
‪กลับเข้าไปในพายุรึ
‪ใช่ๆ คงงั้น
‪การฝึกทำความคิดฉันผิดเพี้ยน
‪ถ้าเรายังช่วยเพื่อนไม่ได้ ‪จะมีภารกิจไว้ทำไม
‪มิสโนแวร์กับแกรี่ติดอยู่ในทะเลทราย ‪เราต้องไปช่วย
‪ไปช่วยพวกเขากัน
‪เธออยากจะช่วยมิสโนแวร์กับแกรี่ ‪มาตลอดใช่ไหม
‪ใครกันนะจิตใจงาม
‪เธอไง ยายขี้ใจอ่อน
‪- โอเค ‪- ครับ เข้าใจแล้ว
‪ไปได้
‪เห็นไหม เธอเอาชนะความสับสนได้แล้ว
‪มิสโนแวร์
‪มิสโนแวร์ แกรี่
‪พวกคุณอยู่ไหน
‪ฮัลโหล
‪แกรี่ พวกคุณอยู่ที่นี่หรือเปล่า
‪ไม่อยู่แล้ว เรามาสายไปใช่ไหม
‪หมายความว่าไง หรือพวกเขา ‪จะตายคาทะเลทรายไปแล้ว
‪อย่าพูดอย่างนั้นสิ ที
‪ฉันทำตัวไม่ดีกับมิสโนแวร์มาตลอด
‪ฉันเอาแต่ล้อเลียนเธอ ไม่เคยเชื่อฟัง ‪แล้วเธอก็ตายเสียแล้ว
‪ฉันยังไม่รู้จักแกรี่ดีเลย
‪เขาเป็นใครใต้แว่นกันแดดนั้น
‪ฉันคงไม่มีวันรู้แล้ว
‪ทุกคน พวกเขาสบายดี
‪จริงเหรอ
‪(พายหมูพาโค)
‪ท่าทางพวกเขาจะอยู่นี่สองสามวัน ‪กินพายหมูประทังชีวิต
‪พวกเขาติดตั้งดาวเทียมด้วย
‪และมิสโนแวร์คงให้แกรี่ปั่นจักรยาน ‪ปั่นไฟให้ไมโครเวฟ
‪ค่อยยังชั่วที่ไม่เป็นไร ‪ทีนี้ก็แหย่พวกเขาต่อได้
‪แล้วพวกเขาอยู่ไหน
‪คิดว่าที่ไหนล่ะ ก็ทำภารกิจน่ะสิ
‪ฐานของคลีฟอยู่ใจกลางดวงตาแห่งซาฮารา ‪คงอยู่ที่นั่นแหละ
‪สุดท้ายพวกเราก็มุ่งหน้า ‪ไปฐานของคลีฟสินะ
‪แปลกจัง
‪ไม่จริงน่า
‪ดร.เคลโซ่
‪ผมพบว่ามีคนอยู่ในเขตของเรา
‪พวกเขาอยู่ตรงที่เครื่องบินตก
‪ขอดูหน่อย
‪- เป็นไปไม่ได้ ‪- อะไรหรือครับ
‪ดีแล้วที่เอาให้ฉันดู นายคือฮีโร่
‪- พวกเขาเป็นใคร ‪- ฉันไม่รู้ ฉันจะส่งคนไปช่วย
‪กลับไปทำงานต่อได้แล้ว
‪ปล่อยโดรนซะ
‪มีใครรู้บ้างว่าอีกนานเท่าไร ‪กว่าจะถึงดวงตาแห่งซาฮารา
‪เขาคำนวณระยะทางเก่งแบบเหลือเชื่อ
‪สองชั่วโมง
‪โทษที สองวัน
‪แล้วเสบียงของเราเป็นยังไง
‪เรามีมากพอสำหรับสองวัน แต่ก็แค่นั้น
‪นั่นแปลว่าเราไปถึงฐานคลีฟได้ ‪แต่กลับไม่ได้
‪เที่ยวเดียวไม่มีกลับ
‪พอเราไปถึงฐานคลีฟและจัดการเขา
‪เราก็ใช้เสบียงที่อยู่ในอาคารนั้น
‪ถ้ามีอะไรผิดพลาด ‪เราจะติดอยู่ที่นั่น
‪เราจะผิดพลาดไม่ได้
‪มีคนเคยพูดไว้ว่าพอเป็นทีมนี้ทีไร ‪มีเรื่องผิดพลาดทุกที
‪ผิดมากๆ ด้วย
‪ใครพูดไว้
‪นายไง เจ้าโง่
‪จริงด้วย
‪แล้วจะเอายังไง เธอจะกลับไปเหรอ
‪ไม่ เราจะไปฐานคลีฟ ‪แต่เราจะขอให้เบดูอินไปด้วยไม่ได้
‪มันอันตรายเกินไป ‪ฉันไม่ยอมให้พวกเขาไปเสี่ยงด้วย
‪โอเค แล้วเราจะไปยังไง
‪พวก ฉันพอจะมีไอเดีย
‪เหมือนขยะหลังบ้านฉัน ‪แต่ที่นี่เป็นของไฮเทค
‪ฉันน่าจะเอาชิ้นส่วนพวกนี้ ‪สร้างพาหนะได้
‪พาหนะติดอาวุธ
‪เห็นไหม อย่างที่มีคนเคยบอกฉันไว้
‪เราต้องเชื่อใจเพื่อนร่วมทีม
‪เดี๋ยว ฉันเป็นคนพูดเหรอ
‪(ห้ามเข้า เขตหวงห้าม)
‪นายจะไปไหน
‪ดร.เคลโซ่ขอตัวแยกหนึ่งกิกะเฮิรตซ์ ‪ที่เข้าได้กับตัวคุมกระแสดาวเทียม
‪คุณจะไปหยิบให้ผมก็ได้นะ ‪แต่เอาแบบห้าพิน ไม่ใช่สามพิน
‪ก็ได้ ไปซะ
‪เนิร์ด
‪อะไรน่ะ
‪ฉันคบกับนายไม่ได้แล้ว มัตสึโอะ
‪ทรมานแบบยุคกลางตกยุคไปสองปีแล้ว ‪เราจะทำเล็บกัน
‪นี่ ยายบราซิล ฉันมีอะไรจะถาม
‪เคยคิดบ้างไหมว่า ‪แม่เธอจงใจส่งตัวเองเข้าคุก
‪ก็เพราะจะหนีเธอ
‪หุบปาก
‪ไม่เลว ไม่เลว
‪นึกว่านายบ้าไปแล้ว แต่ฉันประทับใจนะ
‪ฉันก็ประทับใจ แต่ยังคิดว่าบ้าอยู่ดี
‪โอเค เรามีปีก มีที่นั่งและปืนลำแสง
‪เหลืออะไรอีก
‪เราต้องทำเครื่องยนต์
‪ฉันคิดว่าจะดัดแปลง ‪มอเตอร์ที่ใช้ลงจอด
‪น่าจะใช้เวลาไม่ถึงครึ่งวัน
‪ฉันรู้ ฉันก็คิดถึงนาย ฟาลาเฟล
‪เป็นอะไรของนาย
‪มีบางอย่างผิดปกติ
‪อะไร
‪ฟาลาเฟลกำลังเตือนเรา
‪อูฐสัมผัสได้ถึงอันตราย
‪มันสัมผัสหน้าหนาวก่อนกำหนดได้ด้วย ‪แต่ส่วนใหญ่เป็นเรื่องอันตราย
‪เสียงอะไรน่ะ
‪ไม่นะ โดรนรบ หาที่หลบ
‪- คลีฟคงรู้ว่าเราอยู่ที่นี่ ‪- งั้นเหรอ
‪ทำยังไงดี
‪ฉันจัดการเอง
‪หมดแล้ว
‪คลีฟคงจะส่งโดรนมาอีกเพียบ
‪งั้นรีบไปกันเถอะ
‪- แต่เครื่องร่อนยังไม่มีเครื่องยนต์ ‪- ใช้โดรนของฉันได้นะ
‪มันช่วยตอนที่เราบินบนฟ้าได้ ‪แต่ไม่มากพอจะพาเราขึ้นจากพื้น
‪เราช่วยได้ เราเอาเครื่องร่อน ‪ติดกับอูฐแล้วช่วยลาก
‪มันน่าจะได้ผล
‪โอเค งั้นรีบเถอะ
‪ติดโดรนแล้ว
‪ทางนี้ก็เรียบร้อย
‪ทุกคน ฟาลาเฟลร้องอีกแล้ว
‪ไม่นะ
‪ทุกคน รีบขึ้นเครื่องร่อนเร็ว
‪มาฮาฮิม ทำให้พวกมันเห็นว่า ‪แกไม่ได้สวยแต่รูป
‪หวังว่าจะได้ผล
‪- เยี่ยม ‪- ซิสโก้ เก่งมาก
‪เย
‪- เย ‪- ใช่เลย
‪ขอบใจ
‪เยี่ยมมาก ซิสโก้
‪- บินขึ้นมาแล้ว แล้วไงต่อ ‪- เราไปฐานคลีฟ
‪แต่ก่อนอื่นเราต้องกำจัดโดรน ‪ก่อนที่มันจะสอยเรา
‪แยกกัน
‪ทำอะไรน่ะ ยิงไม่โดนเลย
‪เพราะเธอขับไม่นิ่มน่ะสิ
‪ขับเองไหมล่ะ
‪- ได้ ‪- เชิญ
‪เย
‪วู้ฮู เยี่ยม
‪มันตามหลังเรามาแล้ว ที
‪ฉันจัดการเอง
‪นายทำอะไรน่ะ
‪ทนดูไม่ได้แล้ว
‪เราต้องใช้มันหรือเปล่า
‪ท่าทางจะไม่ใช่ไอเดียที่ดีเท่าไหร่
‪ฉันลืมว่าฉันกลัวความสูง
‪นี่เป็นทางเดียวที่จะไปฐานคลีฟ ‪และช่วยมิสโนแวร์กับแกรี่
‪โอเค ใช่ เธอพูดถูก
‪ทางนั้นเป็นไง
‪ปีกเราสาหัส คงรับอีกไม่ไหว
‪เราเสียหางเสือไป บังคับแทบไม่ได้
‪พวกมันเกือบยับเยินแล้ว เล็งที่ปีก
‪ไม่นะ
‪คิดว่ากำลังบินไปทางไหนน่ะ
‪สอยมัน เอาให้ร่วง
‪เฮ้ย
‪ดูสิ มันเลิกตามเราแล้ว
‪เย
‪- เกิดอะไรขึ้น ‪- ไม่ทราบครับ ภาพจากดาวเทียมหายไป
‪เปิดกลับมาเดี๋ยวนี้ กำลังมันเลย
‪มีบางอย่างยกเลิกล็อกอินเราครับ
‪บางอย่าง
‪หรือบางคน
‪ผมให้โดรนบินอัตโนมัติแล้ว ‪มันจะล็อกและจัดการเป้าหมายเอง
‪ฉันจะไปหาตัวประกันก่อน ‪เผื่อพวกมันจัดการไม่สำเร็จ
‪พวกมันกลับมาแล้ว
‪ถ้าโดนอีกทีเราจบเห่แน่ เอายังไงดี
‪ฉันไม่รู้ ฉันบังคับแทบไม่ได้เลย
‪ปีกฉันก็ร่อแร่ โดนอีกครั้งคงไม่ไหว
‪หามิสโนแวร์กับแกรี่และหยุดคลีฟ
‪ฉันน่าจะสอยโดรนพวกนี้ได้
‪ซิสโก้ ไม่ว่าคิดอะไรอยู่ อย่าทำนะ
‪ไปซะ เดี๋ยวฉันตามไป
‪เขาล่อโดรนกลับไปทางพายุ มันจะได้พัง
‪แล้วเขาล่ะ
‪เขาช่วยเราไว้
‪ตกลงกันก่อน ‪คุณให้ผมซ้อมพวกเขาหนึ่งชั่วโมง
‪ถ้าผมยอมให้คุณโกนหัวและกรีด ‪อายไลเนอร์พวกเขาเบี้ยวๆ
‪ก็ได้ย่ะ
‪ตกลงตามนี้ เริ่มเลยละกัน
‪เดี๋ยว หยุดทุกอย่างซะ
‪คุณพูดจริงเหรอคะ
‪ประมาณนั้น
‪ตอนนี้มีเรื่องนิดหน่อย ‪เราต้องมีตัวต่อรอง
‪เย
‪ไม่นะ
‪คำบรรยายโดย ‪สาลินี เชี่ยวไพบูลย์สกุล