(งานการกุศลปิดเทอมฤดูใบไม้ผลิประจำปี)
(ลูซี่: พ่อกับแม่เพิ่งมาถึง เจอกันที่งานนะ!)
(แจ็คกี้: ถึงบ้านหรือยัง อยู่ไหนน่ะ)
แจ็คกี้!
- เธอเช็คกับคนจัดเลี้ยงหรือยัง - คานาเป้จะออกมาในอีกสิบนาที
เยี่ยม ขอบใจนะ
โห แจ็คกี้ นี่มันยอดไปเลย ไม่น่าเชื่อว่าเธอจะทำสำเร็จ
คณะกรรมการจัดงานต้องตื่นเต้นมากแน่
หวังว่าอย่างนั้น ซุ้มถ่ายรูปอย่างเดียว ก็หาเงินได้กว่าหนึ่งพันดอลลาร์
ให้กับการกุศลนี่แล้ว
ฉันว่าจะลงสมัคร เป็นประธานจัดงานเทอมหน้า
แจ็คกี้ เราอยู่ม.สี่เองนะ
มีแต่ม.ห้ากับม.หกที่เป็นประธานกรรมการได้
เดี๋ยวก็รู้
ยังไงก็เถอะ ดูเหมือนชั้นม.หกทั้งชั้น ของเซนต์อัลดริชจะอยู่ที่นี่
แจ็คกี้ นี่ เธอฟังอยู่ไหมเนี่ย
โอเค เข้าใจแล้ว
รอจะเจอใครเป็นพิเศษเหรอ
ใช่
พี่สาวฉันน่ะ
อ๊ะ ลูซี่กลับมาบ้านเหรอ
ช่วงปิดเทอมนี้น่ะ
พ่อแม่ฉันออกไปรับพี่มาจากเบนนิงตัน
ป่านนี้น่าจะมาถึงแล้ว
ให้ตายสิ นี่จะเป็นคืนที่ยอดที่สุดเลย
แจ็คกี้
น้าริชาร์ด
มาทำอะไรที่นี่คะ
(ขอต้อนรับสู่โคโลราโด)
หวัดดีค่ะ น้าริชาร์ด
ไง
เที่ยวบินของเธอโอเคไหม
ก็ดีค่ะ
เธอโอเคหรือเปล่า
ค่ะ
ฟังนะ น้าขอโทษ ที่ไปเจอครอบครัววอลเตอร์กับเธอไม่ได้ น้า…
หนูว่าหนูเห็นพวกเขาแล้ว ไปก่อนนะคะ
แจ็คกี้ น้ารู้ว่ามันเป็นการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
เชิดหน้าไว้ น้าอยู่ตรงนี้ทุกเมื่อที่เธอต้องการ
ตกลงนะ ไว้ส่งข้อความมานะ
โอเคค่ะ
แจ็คกี้
- หวัดดีจ้ะ - หวัดดีค่ะ
ดีใจจริงๆ ที่เธอมา
ขอบคุณค่ะ แคทเธอรีน
คือว่า…
- ทางนี้ - ขอบคุณ
จำจอร์จได้ไหม
หวัดดีค่ะ จอร์จ
ไง แจ็คกี้
ทุกอย่างเป็นยังไงบ้าง
- บินมานี่โอเคไหม - ค่ะ
อยากได้อะไรก่อนเราไปไหม ซื้ออะไรกินหรือกาแฟไหมจ๊ะ
ไม่เป็นไรค่ะ
และขณะที่งานนิวยอร์กแฟชั่นวีค เริ่มต้นขึ้นอย่างงดงาม
คนในวงการได้ร่วมแสดงความอาลัย ต่อนักออกแบบแฟชั่น แองเจลิก้า ฮาวเวิร์ด
กับสามีและลูกสาวคนโตของเธอ ซึ่งได้เกิดโศกนาฏกรรมขึ้นเมื่อหกเดือน…
- ที่รัก อยากให้ช่วยขนกระเป๋าไหม - ไม่ละ
ขอบคุณค่ะ
เธอโอเคไหม
โอเคค่ะ
เข้าไปข้างในกัน เราจะแนะนำเธอให้ทุกคนรู้จัก
จามาล โทรหาฉันทำไมฉันไม่ใช่หมอเวรนะ
หลบไป
หวัดดี
- แดนนี่ - แจ็คกี้
เอ้อ คุณได้วัดสัญญาณชีพมันไหม
เฮ้ๆ! เบนนี่ หยุดวิ่งเลย
ผมไม่ได้วิ่ง
อ๊ะ ว่าไง ทุกคน
ลูก หยุดก่อนสักพักได้ไหม
นี่แจ็คกี้ แจ็คกี้ นั่นอเล็กซ์กับไอแซค
ว่าไง
มีกระเป๋าอีกใบในรถ ช่วยไปหยิบหน่อย
ครับ ได้สิครับ
ไง
หวัดดี
- มันยังอาเจียนอยู่เหรอ - ตรงไปเป็นห้องครัว
- ฉันจะเอาเจ้าพวกนี้ขึ้นไปที่ห้องเธอนะ - ใช่ ไว้คลายเครียด
โอเค ฟังดูเหมือนฉันคงจะต้อง ให้ยาระงับประสาทเธอด้วย
น้ำมะนาวน่ะ
- ขอบคุณค่ะ - มันหนักเท่าไร
โอเค ฉันขอจดก่อน
แล้วคุณใช้กล้องส่องหูส่องดูหรือยัง
ใช่สิ
มันอยู่ที่นั่นนานแค่ไหนแล้ว
หมอมอร์ริสบอกคุณไหมว่า เขาต้องใช้เวลานานแค่ไหน
อ้อ
เปล่าๆๆ แค่จังหวะเวลามันแย่มากน่ะ
ฉันบอกคุณแล้วไงว่าแจ็คกี้จะมาวันนี้
โอเค แน่นอนว่าไม่
ไม่ แค่บอกเธอว่าฉันจะไปเดี๋ยวนี้
โอเค ขอบคุณ แจ็คกี้ ฉันขอโทษจริงๆ ฉันต้องไปแล้ว
อ๊ะ โชคดีจัง วิลอยู่นี่
มาสิ
แจ็คกี้ นี่วิล วิล นี่แจ็คกี้
- วิลเป็นลูกคนโต เขาดีที่สุด - แจ็คกี้ ยินดีต้อนรับนะ
หวัดดี
ลูกรัก แม่ต้องไปคลินิก เพราะงั้นลูกช่วยดูแลแทน
ให้แจ็คกี้คุ้นกับบ้านใหม่ได้ไหม เธอเจอกันแล้วกับ…
แดนนี่ ไอแซค อเล็กซ์ แล้วก็…
เบนนี่ค่ะ
- เบนนี่ - ครับ
แม่ไม่อยากเชื่อเลยว่าจะโดนตามตัวตอนนี้
โอเค งั้น…
- อะไร คุณต้องไปเหรอ - ใช่
แต่วิลจะรับช่วงแทน
ยอด
แจ็คกี้ ขอโทษจริงๆ ฉันสัญญา ว่าจะกลับมาให้เร็วที่สุดเท่าที่ทำได้
ไม่ต้องห่วงค่ะ หวังว่าหมานั่นจะไม่เป็นไรนะคะ
ขอบใจจ้ะ
ไว้เจอกัน
และแจ็คกี้ ฉันอยู่แถวๆ นี้ตลอดนะ
ถ้าต้องการอะไรก็โทรหา พ่อต้องออกไปสวนละ
ลุงจอร์จ รอผมด้วย
เจ้าคนอยากเป็นโทนี่ ฮอว์กนั่นคือลี
เราเจอกันแล้ว
เนธาน
นี่แจ็คกี้
ไง
ดีใจที่ได้เจอเธอสักที
ขอบใจ ฉันก็ดีใจ
มาเถอะ
บอกไว้ก่อนนะ ฉันหูไม่ดี
เพราะงั้นถ้าฉันไม่ได้มองเธออยู่ หรือมีเสียงรบกวนเยอะๆ
ฉันจะฟังไม่เข้าใจ แค่บอกไว้น่ะ
โอเค ขอบใจ
- ใช่ ออกแรงหน่อย - รองเท้าฉัน
เฮ้ ทุกคน นี่แจ็คกี้
หวัดดี
- ไง - ใช่เลย
ที่อยู่ตรงนั้นคือพาร์คเกอร์ แล้วนั่นก็เบนนี่
อยากแนะนำตัวหน่อยไหม
เดี๋ยวเธอก็รู้เองแหละ
นั่นโคล
ไง
จอร์แดน เขาอยากเป็นผู้กำกับหนัง
อย่ายุ่งกับเธอ จอร์แดน ไม่เอาน่า
นายต้องจู่โจมเขา เบนนี่
จู่โจมเขา
อัลเบิร์ต ไม่นะ
ฉันขอโทษจริงๆ
นี่
ไม่เป็นไร ฉันโอเค
มาเถอะ ฉันจะพาเธอ ไปห้องเธอที่ชั้นบน ตกลงนะ
โอเค
นี่ ช่วยกันเอาของของแจ็คกี้ ขึ้นไปข้างบนกันได้แล้ว โอเคนะ
มาเถอะ
- โคล - ได้ยินแล้ว
แจ็คกี้ ฉันขอโทษจริงๆ
พยายามอย่าถือสาเลยนะ
วิล เด็กพวกนี้กี่คนน่ะ ที่เป็นลูกของจอร์จกับแคทเธอรีน
อ๊ะ เธอไม่รู้สินะ ทุกคนนั่นแหละ พวกเรามีกันแปดคน
บวกกับลีแล้วก็ไอแซคที่เป็นลูกพี่ลูกน้องฝั่งพ่อ
น้าริชาร์ดเคยบอกว่าพวกนายเป็นครอบครัวใหญ่ แต่คือว่าฉันมี…
เดี๋ยว พวกนายทุกคนพักอยู่ที่นี่เหรอ
เปล่า ฉันพักอยู่ในเมืองกับคู่หมั้นฉัน เฮลีย์
แต่คนอื่นๆ ทุกคนน่ะใช่
นี่ห้องเธอ
มันเคยเป็นสตูดิโอศิลปะของแม่ฉัน
โห
วิล นายจะช่วยไหม มีของต้องขนขึ้นมาเพียบเลย
- ฉันขนเองได้ - ไม่ต้อง
ทำตัวตามสบายเลย โอเคนะ
ใช่ ไม่ต้องห่วงหรอก สาวนิวยอร์ก
นายเลิกทำตัวกวนได้ไหม
ฉันก็ช่วยอยู่ไม่ใช่เหรอ
นายก็รู้ว่าเธอผ่านอะไรมา แม้แต่นายก็ต้องสงสารเธอบ้างละ
เธอต้องเรียนรู้ที่จะรับมือการเล่นโหดๆ หน่อย
ไม่งั้นเธออยู่ที่นี่ไม่รอดแน่
ให้ตาย…
บอกแล้ว
แจ็คกี้ นี่ฉันเอง ขอเข้าไปได้ไหม
ได้สิคะ
วิลเล่าเรื่องที่เกิดที่สระว่ายน้ำให้ฉันฟัง
ฉันเสียใจจริงๆ เรื่องอัลเบิร์ต บางทีมันก็แค่ตื่นเต้นมาก
แล้วเธอปรับตัวเข้ากับที่นี่เป็นยังไงบ้าง
จะให้เอาอะไรให้ไหม ขอโทษนะที่ไม่มีที่ว่างมากกว่านี้บนนี้…
ไม่เป็นไรค่ะ
หนูขอโทษที่มายึดห้องคุณ
โอ๊ย ไม่เอาน่า
ฉันไม่มีเวลาวาดรูปแล้วอยู่ดี มีลูกยั้วเยี้ยซะขนาดนี้แล้ว
ฉันยกให้เธอจ้ะ
การผ่าตัดเป็นยังไงบ้างคะ
ไปได้ด้วยดีจ้ะ
ปรากฏว่าโบหูติดเชื้อหนัก
มันไม่เป็นไรหรอก แค่ว่าทำให้มันรำคาญน่ะ
ก็เลยพาให้เจ้าของร้อนใจไปด้วย
คุณเรียนสัตวแพทย์ที่มหา'ลัยโคลัมเบียเหรอคะ
หนูเคยเห็นรูปคุณกับแม่หนู
เปล่าจ้ะ
ฉันจบปริญญาใบแรกที่โคลัมเบีย
แล้วก็ไปเรียนต่อสัตวแพทย์ที่โคโลราโดสเตท
นานมากแล้วละ
เธอเหมือนแม่มากเลย
ทุกคนพูดแบบนั้นค่ะ
ลูซี่หน้าตา…
ลูซี่… หน้าตาเหมือนพ่อมากกว่า
ไม่ใช่แค่หน้าตาเธอหรอก
เธอท่าทางสง่าเหมือนแม่ การ…
วางตัว
แม่เธอพูดถึงเธอกับลูซี่ตลอดเวลา
แม่ก็พูดถึงคุณเหมือนกันค่ะ
แล้วทำไมหนูไม่เคยเจอคุณก่อนงานศพเลยคะ
อันที่จริงเราเคยเจอกันตอนที่เธอยังเล็กมาก
จากนั้นมันก็เริ่มยากมาก ที่แม่เธอกับฉันจะมาเจอกัน
เราหาทางมาเจอกันทุกสองสามปี แต่ส่วนใหญ่จะคุยโทรศัพท์ แล้วก็ส่งข้อความ
ครั้งสุดท้ายที่ฉันเจอแม่เธอ แม่เธออยู่ที่เทลลูไรด์
ไปงานฉายหนังเรื่องนั้น ที่เขาออกแบบเครื่องแต่งกายให้
หนูจำได้ค่ะ
ที่จริงฉันวางแผนจะไปหาแม่เธออยู่ตอนที่…
เกิดอุบัติเหตุนั่น
แจ็คกี้ ฉันรู้ว่าการมาที่นี่มันยากสำหรับเธอ
และฉันก็นึกภาพไม่ออกด้วยซ้ำ ว่าเธอรู้สึกยังไงบ้างตอนนี้
แต่เธอก็รู้ว่านี่คือสิ่งที่แม่เธอต้องการ
น้าริชาร์ดของเธอน่ะ เขารักเธอ แต่เขาเดินทางไปทำงานบ่อยมาก
และแม่เธอก็อยากให้เธอ ได้อยู่กับครอบครัวที่มั่นคง
เธอเข้าใจเรื่องนั้นใช่ไหม
หนูรู้ค่ะ หนูเข้าใจ
ฉันรักแม่เธอ
และเราก็สัญญากันไว้ว่าเราจะดูแลกัน
ช่วยเหลือครอบครัวกันและกันเสมอ เมื่อถึงคราวจำเป็น
และฉันก็อยากดูแลเธอ
ถ้าเธอยินยอม
หิวไหมจ๊ะ เรากำลังจะกินมื้อค่ำกัน
ไม่ค่อยค่ะ
หนูเหนื่อยพอดู
ก็ได้จ้ะ
ถ้าเธอเปลี่ยนใจก็ลงมานะ
เบนนี่!
เนธาน พ่อทำเสร็จแล้ว
ไม่นะ!
ดีจัง
พาร์คเกอร์ หลีกหน่อย
เบนนี่!
เธอไม่ออกมาเหรอ เธอไม่อยากกินเบอร์เกอร์เหรอ
ฉันว่าเธอก็แค่ปรับตัวไม่ทันนิดหน่อย
มีเรื่องต้องทำใจเยอะ
ลึกกว่านั้นอีก
ต้องทำใจเรื่องเราเยอะนะ
มาทางนี้!
จัดการนายได้ละ
เฮ้ นี่ๆ
นี่
ฉันว่าเราก็แค่ต้องเว้นระยะห่างให้เธอ
แน่อยู่แล้ว
และเราก็จะดูแลเธอ
- ใช่ - ตอนนี้เธอเป็นส่วนหนึ่งของบ้านเราแล้ว
คุณโอเคไหม
ลี ป้าได้ยินเสียงสเก็ตบอร์ดนั่น เธอต้องทิ้งมันไว้บ้าน
ถ้าเล่นมันในโรงเรียนอีก เธอจะถูกพักการเรียน
- แต่ป้าแคทเธอรีนครับ… - ห้ามมาแต่นะ
ไม่มีต่งมีแต่แล้ว
แม่ครับ
- ลูกหัวเราะแม่ทำไม - ผมเปล่า
ลูกจะต้องเขียนรายงานประวัติศาสตร์ สงครามสมัยใหม่นั่นใหม่
- ปรากฏว่า… เดี๋ยวนะ - แม่
- แม่ครับ - จอร์แดน มีอะไร
ผมหารัมเพิลไม่เจอ
อีกแล้วเหรอ
- ครับ - ลูกรัก
โอเค ทุกคนช่วยกันมองหารัมเพิลไว้นะ
รถจะออกในอีกห้านาที
- รัมเพิล - รัมเพิล
- เดี๋ยวก่อนนะ เบนนี่อยู่ไหน เบนนี่! - ฉันต้องไปแล้ว
รัมเพิล
- อยู่นั่นเอง - บาย ทุกคน รักนะ
โอเคนะ
- พาร์คเกอร์ ลูกรัก เอามื้อกลางวันไปแล้วนะ - ค่ะ
ครบแล้วนะ แน่ใจนะ
ไว้เจอกันจ้ะ
อย่ายุ่งกับอันนั้นนะ นั่นของแจ็คกี้
- อรุณสวัสดิ์ ที่รัก หลับสบายไหม - ก็ดีค่ะ
ดีแล้ว ฟังนะ ฉันวางอาหารเช้าไว้ให้ตรงนั้น
พวกหนุ่มๆ จะพาเธอไปโรงเรียน ไว้เจอกัน
ฉันจะรอฟังว่าวันนี้หนูเป็นไงบ้าง โชคดีนะจ๊ะ
- ขอบคุณค่ะ - จอร์แดน มาเถอะ
จริงๆ เลย
บาย ทุกคน รักนะ
- รักแม่ครับ - แม่ก็รักลูกจ้ะ
โอเค
มาเถอะ สาวนิวยอร์ก ขึ้นรถ
ฉันไม่สนจริงๆ หรอก แต่เราจะไปสายแล้ว
(ถิ่นบิ๊กฮอร์นส์)
(โรงเรียนไฮสคูลซิลเวอร์ฟอลส์)
ไง โคล ว่าไง เพื่อน
นี่ รอด้วยสิ
นี่ ทุกคน วันนี้รถเต็ม
นั่นแปลว่านายจะชวนให้ เชียร์ลีดเดอร์หน้าไหนติดรถกลับไม่ได้ ไอแซค
- โอเค - นี่ แล้วเราจะกลับบ่ายสามครึ่งนะ โอเคไหม
อย่าปิดประตู อเล็กซ์
นี่ มาตรงเวลานะ บ่ายสามครึ่งเป๊ะ
- โอเค - โอเค
- เธอโอเคไหม - ฉันไม่เป็นไร
เราจะพาเธอไปดูว่าชั้นเรียนอยู่ไหน
- จริงเหรอ - ใช่
ปล่อยให้เธอหลงทางวันแรกไม่ได้หรอก
ขอบใจนะ
ตกลงเธอคิดว่าไง
มัน… ใหญ่
ไม่เหมือนโรงเรียนหรูๆ ในแมนฮัตตันสินะ
โคล
ไง
โชคดีนะวันนี้ สาวนิวยอร์ก
เธอเป็นแฟนเขาเหรอ
เอรินน่ะเหรอ
ใช่ บางทีน่ะ โคลไม่ได้คบใครจริงๆ หรอก
เขามีสาวๆ ที่เขามีอะไรๆ ด้วย แต่เขากลับมาลงเอยกับเอรินตลอด
โอเค
ที่นี่แหละ
โชคดีนะ
ไง อเล็กซ์ ฉันนั่งตรงนี้ได้ไหม
ได้สิ
(มหันตภัยแห่งแหวน เจ.อาร์.อาร์. โทลคีน)
ไม่ต้องหยุดเพราะฉันหรอก
ไม่เป็นไร ฉันเคยอ่านแล้ว
เอาละ ทุกคน
เข้าประจำที่ นั่งลง
ดูเหมือนเราจะมีนักเรียนใหม่ในชั้น แจ็คกี้
ช่วยยืนขึ้นแล้วแนะนำตัวเองให้ฟังหน่อยได้ไหม
ได้ค่ะ
สวัสดี ฉันชื่อแจ็คกี้ ฮาวเวิร์ด ฉันเพิ่งย้ายจากนิวยอร์กมาที่นี่
แล้วอะไรทำให้เธอออกจากนิวยอร์ก มาซิลเวอร์ฟอลส์ล่ะ
ฉัน…
เปลี่ยนบรรยากาศน่ะครับ
แบบว่าแค่มาสูดอากาศดีๆ ในชนบท
ใช่ไหม แจ็คกี้
ขอบใจนะ แจ็คกี้
งั้นก็โอเค ทุกคนต้อนรับแจ็คกี้อย่างอบอุ่นหน่อยนะ
แล้วก็เปิดไปหน้า 57 ในหนังสือเรียน
เพจ อ่านย่อหน้าแรกให้เราฟังได้ไหม
ค่ะ
"สนธิสัญญาแวร์ซายลงนามเมื่อ…"
เธอยังไม่มีหนังสือใช่ไหม
(ดีลบ มาหาครูด้วย!)
(คุณที. เจคอบส์)
ทาร่า เธอต้องฟังฉันนะ
ฉันอ่านเรื่องแอปใหม่นี่
- มันฟังดู… - ไม่
ฉันไม่มีเวลา
อีกอย่าง เธอเห็นพวกผู้ชายในเทศมณฑลนี้ไหม
- ไม่ได้ว่าคนที่เธอจะแต่งงานด้วยนะ - ฉันไม่โกรธ
ไม่เอาน่า ลองดูก็ไม่เสียหายนี่
- ให้ฉันตั้งโปรไฟล์ให้เธอนะ - ไม่รู้สิ
ฉันขี้เกียจโกนขน แล้วต้องมานั่งคิดว่าจะคุยเรื่องอะไรดี
ฉันมีแต่จะทำให้ตัวเองขายหน้า หรือไม่ก็ลงเอยแบบ…
เดี๋ยวนะ เฮลีย์
มีอะไรจ๊ะ
เรามีนัดกันค่ะ
ตายจริง แจ็คกี้สินะ
เข้ามาสิจ๊ะ
นั่งก่อน ฉันทาร่า เจคอบส์ เรียกฉันทาร่าก็ได้
คือว่า… เฮลีย์ เธอยังอยู่นั่นไหม
- อยู่ - เดี๋ยวฉันโทรกลับนะ
โอเค
ขอโทษทีนะจ๊ะ
ตกลงวันแรกของเธอเป็นไงบ้าง
แตกต่างจากโรงเรียนก่อนของเธอมากเลยสินะ
นิดหน่อยค่ะ
ขอหนูคุยกับคุณเรื่องวิชาที่เรียนได้ไหมคะ
หนูเคยเรียนอะไรที่ท้าทายกว่านี้
ได้สิ ขอฉัน… ดูทรานสคริปต์ของเธอก่อน
โอ้โฮ น่าประทับใจมาก
ฉันได้คุยกับน้าริชาร์ดของเธอด้วย
เขาห่วงว่าเธอจะรับมือกับเรื่องต่างๆ ยังไง
หนูรับมือได้โอเคค่ะ
เกรดหนูดีเยี่ยม
ใช่ จริงๆ นั่นแหละ
เธอยังเพิ่มกิจกรรมใหม่อีกจำนวนหนึ่งด้วย
ตั้งแต่ครอบครัวเธอเกิดอุบัติเหตุ
เธอทำอะไรเกินกำลังไปหน่อยหรือเปล่า
มีเด็กผู้หญิงคนหนึ่งชื่อซาราห์ โยลเดน ที่โรงเรียนเก่าหนู
และเธอก็ได้ทุนไปศึกษาพืชใกล้สูญพันธุ์ในบราซิล
และเธอก็ตีพิมพ์สิ่งที่เธอค้นพบ ในนิตยสารระดับประเทศ
มีอีกคน แอ๊บบี้ เซเดอร์สัน
เธอเป็นไวโอลินมือหนึ่ง และได้แสดงที่คาร์เนกี้ฮอลล์
หนูจะแค่ได้เกรดดีๆ ไม่ได้ ถ้าหนูอยากเข้าพรินซ์ตัน
ใบสมัครของหนูต้องเยี่ยมเป็นพิเศษ
ใช่สิ
เธอมองไว้แค่พรินซ์ตันเหรอ
นั่นเป็นมหา'ลัยที่เข้ายากนะ
บางทีเราน่าจะคิดหาที่สำรองไว้
แบบว่าลดความกดดันลงมานิดหน่อย
พ่อหนูเรียนพรินซ์ตัน
หนูอยากเข้าเรียนที่นั่นมาทั้งชีวิต
โรงเรียนที่แล้วของหนู สนับสนุนเป้าหมายของหนูเต็มที่
แต่ตอนนี้หนูติดอยู่ที่นี่
ในที่ไกลปืนเที่ยงโดยไม่มีเพื่อน
ที่จริงน้าเธอบอกฉันว่า เธอเลิกไปมาหาสู่กับเพื่อนๆ แล้ว
ถ้าเธอไม่ได้อยู่โรงเรียน หรือทำกิจกรรมนอกหลักสูตร
เธอก็จะอยู่บ้านเงียบๆ คนเดียว
ค่ะ เพราะครอบครัวหนูตาย
ทุกคนเลย และ…
และไม่มีใครรู้ว่าจะพูดอะไรกับเรา เมื่อเกิดเรื่องแบบนั้นขึ้น เพราะงั้น…
ไม่ หนูไม่ได้เลิกไปพบเพื่อนๆ พวกเขาเลิกมาพบหน้าหนู
โธ่ แจ็คกี้
ฉันอยากช่วยเธอจริงๆ
ให้โอกาสเราเถอะนะ
ที่นี่เป็นโรงเรียนที่ดีนะ
โอเค ขอฉันดูหน่อย
โอเค เธอเคยอยู่ในทีมกรีฑา กับสภานักเรียนที่โรงเรียนเก่า
- ขอฉันดูว่าทำอะไรได้บ้าง - แล้ว…
หนูก็ต้องลงเรียนหลักสูตรเอพี อย่างน้อยสี่วิชาเพื่อรักษาเกรดเฉลี่ย
เรามีวิชาเอพีแค่ภาษาอังกฤษกับชีววิทยา สำหรับชั้นม.สี่
ได้ค่ะ หนูจะลงเรียนวิชาพวกนั้น
แจ็คกี้
เธอต้องเข้มงวดกับตัวเองน้อยลงหน่อย
ทางพรินซ์ตันจะเข้าใจ
ใช่
ใช่ไหมล่ะ
เราควรชวนเธอมานั่งด้วยไหม
- อืม ฉันจะไปตามเธอมา - อืม
นี่
ทำอะไรอยู่น่ะ
ซื้ออาหารกลางวันมั้ง
ให้ฉันช่วยนะ
แต่…
ไม่เป็นไร
ขอโทษนะ จะว่าอะไรไหมถ้าฉันขอลัดคิว
- จะไปไหนน่ะ - แล้วเจอกัน
พวกนี้อร่อยใช้ได้
โลกเกิดวิปริตไปแล้วเหรอ
ถือนี่ไว้
ฉันมีเงิน
มื้อเที่ยงอาจลำบากหน่อยในวันแรก
เอาละ ทุกคน นี่สาวนิวยอร์ก
สาวนิวยอร์ก… นี่ทุกคน
ที่จริงฉันชื่อแจ็คกี้น่ะ
ไง
นั่งสิ
ทุกคน
เขยิบไป
แค่นี้ก็เบียดกันแล้วนะ
ถือไว้
เธอนั่งที่ฉันได้
เธอควรส่งข้อความหารูบี้เรื่องสุดสัปดาห์นี้
เอาน่า
เห็นนั่นไหม
นั่นแหละ พวก ต้องทำแบบนั้น
อเล็กซ์
โทษที ฉันว่าฉันคงไม่อยู่ในอารมณ์จะ…
โอเค
นายเป็นใคร ทำอะไรอเล็กซ์ วอลเตอร์
ฮ่าๆๆ
จริงๆ นะ
อเล็กซ์ มีอะไร
เรื่องเพจหรือเปล่า
ฉันเคยบอกเธอเรื่องเด็กผู้หญิง ที่ย้ายเข้ามาอยู่ด้วยแล้วใช่ไหม
ใช่
อืม โคลน่ะ
เขาทำอะไรล่ะทีนี้
ยังไม่ได้ทำอะไร แต่…
เธอก็รู้ว่าเขาเป็นยังไง
ฉันรู้จริงๆ แหละ
แต่นายจะสนทำไมล่ะ
ตายละ
นายไม่ได้…
ไม่เอาแล้วนะ
จริงเหรอ นายชอบเธอเหรอ
- เปล่านะ - ให้ตายสิ
เปล่า ก็แค่…
อเล็กซ์
ช่างเถอะ มาเถอะ มาเล่นกันอีกรอบ
ก็ได้
โอเค ครูอยากให้เธอแบ่งเป็นกลุ่มละสามคน
หนึ่งคนในแต่ละกลุ่ม…
ขอบใจ นี่เป็นของครูแล้ว
ต้องระบุอุปกรณ์
หนึ่งคนจดผลลัพธ์ และคนที่สามผสมของเหลว
โอเค เริ่มเลยเถอะ
เธออยาก…
ขอโทษนะ เธออยาก…
แจ็คกี้ใช่ไหม
ไง ฉันสกายลาร์ เธอมาเข้ากลุ่มเราก็ได้นะ
นายรู้ชื่อฉันเหรอ
ทุกคนรู้ชื่อเธอ ที่นี่มีนักเรียนใหม่ไม่เยอะหรอก
- เกรซ - อ๊ะ ขอโทษค่ะ
สกาย รู้จักเด็กใหม่ที่นั่งกับโคล วอลเตอร์ใช่ไหม
- เกรซ - ดูเหมือนแม่เธอเป็นนักออกแบบแฟชั่น
เธอเสียไปเมื่อหกเดือนก่อน ในอุบัติเหตุทางรถทั้งครอบครัวเลย
- มันเศร้ามาก จริงๆ นะ - หวัดดี
ให้ตา…
เธอตั้งใจจะบอกว่าขอโทษน่ะ
ใช่ ฉันขอโทษจริงๆ ฉันไม่รู้ว่าเธออยู่ระยะเผาขนขนาดนี้
ไม่เป็นไร
งั้นโทษทีนะ เธอรู้จักโคลได้ยังไง
ฉันไม่ได้รู้จักเขาจริงๆ หรอก เราเพิ่งเจอกัน
แล้วเขาก็บอกให้เธอนั่งกับเขาเฉยเลยเหรอ
เขาก็แค่ทำตัวใจดีน่ะ
โอเค ไม่
- โคล วอลเตอร์ไม่ทำตัวใจดีหรอก - ใช่
โอเค พอได้แล้ว อย่าทำให้แจ็คกี้ติดนิสัยเสียๆ ของพวกเธอ
แจ็คกี้ ครูเห็นว่าตอนอยู่โรงเรียนเก่า เธอเก่งวิชาเคมีมาก
เธออาจช่วยให้สองคนนี้ตั้งใจเรียนมากกว่านี้ได้
เอาเลย
อัดมันให้เหมือนมันขโมยอะไรไป เอาเลย ก้มตัวต่ำไว้ ทริปป์
ไม่เป็นไรนะ
เอาเลย อัดเข้าไป ก้มตัวต่ำๆ ไว้
วิ่งแบบอินเดียน่า
โคล มาทำอะไรที่นี่
เป็นไงครับ โค้ช
ผมว่าคงมาตามความเคยชินน่ะ
คือว่าผมแค่…
ผมไม่รู้จะไปทำอะไรดี
รู้ไหม
เธอช่วยโค้ชให้เด็กบางคนได้นะ
อาจทำให้ใบสมัครเข้ามหา'ลัยของเธอดูดีด้วย
ผมจะลองคิดดู
โคล…
เอาเลย หนุ่มๆ เร็วเข้า วิ่งเร็ว
นี่ โคล!
ระวัง
- ไง - ไง
- หวัดดี - เธอต้องเป็นแจ็คกี้แน่เลย
- ใช่ - ฉันไคลีย์
ยินดีที่ได้รู้จัก
เธอย้ายเข้าไปอยู่กับพวกวอลเตอร์ใช่ไหม
- ใช่ - เดี๋ยวๆ
- อะไรนะ - อเล็กซ์บอกฉัน
แจ็คกี้ เธอเป็นผู้หญิง ที่โชคดีที่สุดในทั้งโรงเรียนนี้เลย
- เกรซ - อะไรล่ะ
ลองคิดดูสิ แจ็คกี้โชคดี ได้อยู่ร่วมกับหนุ่มหล่อเป็นโขยง
อย่างแดนนี่ที่ชอบเก๊กหน้าขรึมแบบนักแสดง
อย่างไอแซคหนุ่มสุดเท่ อเล็กซ์ หนุ่มหนอนหนังสือขี้อาย
เนธาน หนุ่มนักดนตรี ลี นักสเก็ตสุดแนว
แล้วที่ไม่พูดถึงไม่ได้ โคลไง
ฉันไม่เข้าใจ
- เขาพิเศษตรงไหนเหรอ - โอเค แจ็คกี้ๆ มองฉันๆ
ฟังนะ เธอนิยามมันไม่ได้หรอก โอเคไหม ก็แค่เสน่ห์ของโคลน่ะ
จริงเหรอ เสน่ห์ของโคลเหรอ
ใช่ เสน่ห์ของโคล โอเคนะ
นั่นคือเหตุผลที่หนุ่มๆ ม.หกจะแบบ "ไง พวก"
เวลาเห็นเขาที่ทางเดิน และที่สาวๆ ม.สี่
อยู่ที่ลานจอดรถกันเต็มตอนบ่ายสามครึ่งทุกวัน แค่เพื่อให้เห็นเขาขับรถผ่าน
ฉันต้องไปแล้ว
เธอมากับโคลเหรอ
ใช่
นี่ รอก่อน
ฉันแน่ใจว่าพวกเขาแค่ลืม
พวกเขาออกไปเร็วมากตลอดหลังเลิกเรียน
แจ็คกี้ ไม่เป็นไร เดี๋ยวฉันไปส่ง
- ไคลีย์ จะมาด้วยไหม - ไม่ละ ฉันมีงานต้องทำ
เธอมีงานเหรอ
เธอทำงานทุกอย่างเลย
- แล้วเจอกัน - บาย
ไว้เจอกันนะ ไคลีย์
โคลไม่เคยรอใคร
ใช่
- ไม่นะ - คือว่าเรามี… อะไรเหรอ
โอเค เดินต่อไปเรื่อยๆ
โอเค เธออยู่นี่เอง นี่
แจ็คกี้ ใช่ไหม
ใช่
ไง เอรินใช่ไหม
ฟังนะ ฉันไม่รู้ว่าเธอคิดว่าเธอเป็นใคร หรืออะไรก็ตามเถอะ
แต่แค่บอกให้รู้ไว้
ว่าโคลแค่ทำตัวใจดีกับเธอ เพราะแม่เขาบอกให้ทำ
ใช่สิ ฟังดูเหมือนโคลขนานแท้ดั้งเดิม
เชื่อเถอะ โคลไม่ชอบให้สาวๆ ของเขาจืดชืด
เหมือนอย่างแม่สาวเจ.ครูว์คนนี้หรอก
ราล์ฟ ลอเรนต่างหาก
- อะไร - "อย่ามาแตะต้องผู้ชายของฉัน" เหรอ
เกิดอะไรขึ้นกับความสามัคคีของผู้หญิงน่ะ
ฉันไม่รู้ว่าปัญหาอยู่ตรงไหน
ฉันไม่สนใจโคล และเขาก็ไม่สนใจฉันด้วย
อย่างที่เธอบอก เขาก็แค่ทำตัวใจดี
ระวังไว้ก็แล้วกัน
ฉันไม่เชื่อบทบาทแอนนี่สาวน้อยกำพร้านี่หรอก
ชัดเลย
ช่างเถอะ
เอริน
ฉันชอบกระเป๋าเธอนะ
มันดูเกือบเหมือนของแท้เลย
นี่ของแท้ย่ะ
ไม่ ฉันว่าไม่นะ
แม่ฉันเป็นคนออกแบบคอลเลคชั่นของแบรนด์นั้น
หนังนั่นบางเกินไป แล้วโลโก้ก็ควรเย็บอยู่ด้านใน
ไม่ใช่พิมพ์ลาย
เรามาตรวจดูกันดีไหม
- ให้ตายสิ - เธอเชื่อลงไหมนั่น
- นั่นมันบ้ามาก - ใช่ไหม
- เธอแบบว่า "นั่นของจริงเหรอ" - เธอบอกว่า "ราล์ฟ ลอเรนต่างหาก"
ฉันนี่แบบ ฮัลโหล
ให้ตายเถอะ
- ฉันใจร้ายนะนั่น - ยัยนั่นสมควรโดนแล้ว
หยุดเลย ที่จริงฉันว่าเธอควร กินไอศกรีมฉลองหลังโซ้ยยัยนั่นไปนะ
ใช่ ไปร้านมอนตี้กันเถอะ
แจ็คกี้
- ได้สิ ฉันไปกินไอศกรีมได้ - โอเค งั้นไปกันเถอะ
คุณเจอแบบนั้นกับต้นไม้ของคุณด้วยสินะ
เอ้อ แผนคืออะไรล่ะ
อ๋อ เขาจะฉีดสเปรย์
เขาจะใช้อะไรล่ะ
อืม นั่นก็สมเหตุสมผล
โอเค
นี่ ฟังนะ ผมว่า…
ผมว่าเราควรเลื่อนประชุมเกษตรมาสัปดาห์นี้
โอเค ผมจะโทรหาทุกคน ขอบคุณนะ สแตน
นั่นมันเรื่องอะไรน่ะ
สแตนก็เจอปรสิตบนต้นไม้ของเขาด้วย
คนอื่นๆ ก็เจอกันเยอะ
ใช่ ฉันได้ยินลูกค้าบางคนที่คลินิกพูดเรื่องนั้น
เราจะต้องหาทางออกเรื่องนี้
แจ็คกี้กลับมาหรือยัง
ผมยังไม่เห็นเธอเลย
ดีแล้วละ
เธอโทรหาฉัน บอกว่าเธอจะไปกินไอศกรีมกับเพื่อนๆ
- เป็นสัญญาณที่ดีนะ - ใช่เลย
- ไปเถอะ คาวบอย - ไปขี่ม้าเป็นไงบ้าง
- ยอดเลย แล้วเจอกันนะ สุดหล่อ - ดีแล้ว
ไว้เจอกัน
- อย่าลืมไอศกรีมล่ะ - อืม
โอเค ฝันดีนะคืนนี้
ขอบใจที่มาส่งนะ
- อือ ห้องโคลห้องไหนน่ะ - เกรซ พอได้แล้ว
บาย แจ็คกี้
ใช่ ขอให้คืนนี้ฝันดี กับหนุ่มๆ บ้านวอลเตอร์พวกนั้นนะ แจ็คกี้
- บาย - บาย
บาย
- ต้องงี้! ลุยเลย! - ใช่แล้ว!
- ต้องงี้สิ! - ฉันบอกไว้ว่าไงล่ะ
เด็กปีสองซูเปอร์สตาร์นั่นเล่นได้ยอดมากครับ
ดูเหมือนจะมีธงเหลืองในการเล่นนั่น เหมือนว่าพวกเขาจะปฏิเสธ…
เฮ้ย อะไรกันวะ เขา…
โอเค นั่นไม่ใช่… เดี๋ยวต้องมีการประกาศแน่
ฉันบอกแล้วไง บอกแล้ว
อ๊ะ อยู่นี่เอง
วันนี้เป็นไงบ้างจ๊ะ
ก็โอเคค่ะ
หนูได้เจอคนดีๆ
ดีจัง
หนูเอานี่มาค่ะ
โอ๊ะ ขอบใจจ้ะ
ฉันจะซ่อนไว้ในช่องแช่แข็งนะ อย่าบอกใครล่ะ
- ของเราแค่สองคน - ผมได้ยินนะ
โบเป็นไงบ้างคะ
อ๋อ ที่จริงมันโอเคจ้ะ ฉันว่ามันจะกลับไปเป็นปกติในไม่ช้า
ขอบใจที่ถามนะ
- เดี๋ยวหนูกลับลงมานะคะ - ได้จ้ะ
นี่ ที่รัก ใกล้เสร็จหรือยัง
ค่ะ
โอเค ผมจะไปตามพวกเขามา
กินข้าว!
ให้หนูช่วยไหมคะ
ไม่จ้ะ ขอบใจ ไปนั่งเถอะ
นั่นที่นั่งฉัน
อ๊ะ โทษที
นี่ จอร์แดน ไปเอาเก้าอี้มาอีกตัวได้ไหม
- ช่วยที - ครับ
พาร์คเกอร์ วางผ้าเช็ดปากไว้บนตักด้วย
- โอเค กินให้อร่อยนะ - ขอบคุณค่ะ
รัมเพิล!
ตายแล้ว
- ฉันช่วยเธอนะ - ไม่ต้อง ไม่เป็นไรค่ะ หนูโอเค
ทุกคน
ทุกคน หยุดเลยนะ หยุด
หยุด!
ขอเถอะ
ฟังนะ
แม่รู้ว่านี่เป็นเรื่องต้องปรับตัวนิดหน่อย ที่มีคนใหม่มาอยู่ในบ้าน แต่…
แจ็คกี้ผ่านอะไรมามาก กว่าที่เราคนไหนจะนึกภาพออก
ดังนั้นแม่ก็อยากให้ทุกคนเข้าใจเรื่องนั้น
และเราก็จะปฏิบัติต่อเธอ อย่างมีน้ำใจและมีความเคารพ
เหมือนที่ทำกับคนอื่นๆ ทุกคนในโลก เข้าใจไหม
กินกันเถอะ
นายมาทำอะไรในนี้
มื้อค่ำน่ะ
ฉันคิดว่าบางคนอาจยังทำใจไม่ได้ ที่ต้องเจอกับสัตว์ป่าจังๆ ขนาดนั้น
ล้อเล่นน่ะ
แต่หน้าเธอตอนที่เธอดึงรัมเพิลออกมาน่ะ… มันไม่ธรรมดาเลย จะบอกให้
- รัมเพิลเหรอ - ใช่
รัมเพิลสเนคสกิน งูของจอร์แดน
มีสัตว์อันตรายตัวอื่นที่ฉันควรรู้เรื่องไว้อีกไหม
แค่ไอแซคน่ะ
โอเค ไปกันเถอะ
อะไรนะ ไม่ ฉันมีการบ้าน
ฉันกลับบ้านช้า จำได้ไหม
ใช่สิ เรื่องนั้นน่ะ ฉันควรจะรอเธอ
ใช่ นายควรรอ
วันนี้มัน…
เจอมาเยอะน่ะ
ให้ฉันชดเชยให้นะ
ไง เจ้าหนุ่ม
ช่วยส่งนั่นให้ฉันได้ไหม
ตักแค่ครึ่งกระบวยก็ได้แล้ว
นี่
เอ้านี่
เธอขี่ม้าเป็นไหม
ฉันเคยเรียนที่โรงเรียน แต่เลิกไปหลังม.หนึ่ง
ก็แค่ทำกิจกรรมนอกหลักสูตรมากไปน่ะ
และบอกตรงๆ นะ ฉันไม่ชอบมันเท่าไร
คือว่าม้าน่ะ มัน…
มันตัวโต
มันมีความคิดเป็นของตัวเอง แล้วก็คาดเดาไม่ได้
เฉพาะถ้าเธอไม่รู้วิธีปฏิบัติต่อมัน
ดูเหมือนนายจะรู้นะ
ฉันขี่ม้ามาทั้งชีวิต
นี่คัสตาร์ด
มันสวยมาก
มันสวยจริงๆ
"คัสตาร์ด" เหรอ
ฉันตั้งชื่อมันตอนอายุราวๆ หกขวบ โอเคนะ
นี่ อยากให้อาหารมันสักหน่อยไหม
เอาสิ
ไม่เป็นไรๆ
แกไม่เป็นไรหรอก
เห็นไหม
สวัสดี เจ้ารูปหล่อ
ให้ฉันพาเธอออกไปขี่ม้านะ
ไม่ละ
ก็อย่างที่บอก ฉันไม่ชอบมันเท่าไร
โอ๊ย ไม่เอาน่า เชื่อฉันเถอะ เธอจะชอบ
มีอะไรเหรอ
เอรินมาน่ะ
โอเค
ฉันได้เวลาต้องไปแล้ว
ไว้เจอกันนะ สาวนิวยอร์ก
เขาพาเธอมาดูม้าเหรอ
แค่คัสตาร์ดน่ะ
ใช่สิ
มันสวยมาก
แต่เมอร์ฟี่เป็นตัวโปรดของฉัน
อยากเห็นไหมล่ะ
มันอยู่กับเรามาตั้งแต่มันเกิด
มันแก่แล้ว แต่มันพิเศษจริงๆ
พวกนายขี่ม้าทุกคนเหรอ
พวกเรารุ่นเด็กน่ะเหรอ
ใช่ บางคนก็เก่งมากเลยแหละ
เธอจะต้องเรียนรู้ ถ้าจะเป็นครอบครัววอลเตอร์ตัวจริง
ฉันไม่ใช่วอลเตอร์
ฉันตระกูลฮาวเวิร์ด
ใช่สิ
โทษที ฉันไม่ได้ตั้งใจ…
ไม่เป็นไร
ขอบใจที่ปกป้องฉันนะ
ก่อนหน้านี้ ในชั้นเรียนน่ะ
ใช่สิ ใช่
ได้เสมอ
ฉันจะ…
นี่ แจ็คกี้
พรุ่งนี้จะง่ายขึ้น โอเคไหม
นายบอกว่าจะโทรหาฉัน
ใช่สิ อืม…
เกิดเรื่องบางอย่างน่ะ
โทษที
ไว้เจอกันพรุ่งนี้เนอะ
ได้สิ
โอเค
ลูกต้องรีบแล้ว ไม่งั้นจะโดนพวกเขาแย่งเข้าห้องน้ำนะ
- โอเค ฝันดีค่ะ แม่ - ไปเถอะ
ไง
(เงินคงเหลือ -1,608.38 ดอลลาร์)
(นิวยอร์กสไตล์วีค ระลึกถึงแองเจลิก้า ฮาวเวิร์ด)
นี่
ไง
นายโอเคไหม
โอเคสิ
นายล่ะ
ฉันโอเค
(สาวน้อยกับหนุ่มๆ บ้านวอลเตอร์)
คำบรรยายโดย พรรษพร ชโลธร