Hai, Olivia.
Jumpa lagi, Nathan.
Hei. Awak selalu lari?
Untuk berfikir.
Ya, seronok juga pergi ke tempat lain.
Nak lari sama-sama? Saya nak pakai kasut.
Kawan Cole selalu bermalam di rumah?
Kawan?
Kadangkala. Mesti dia tak nak orang tahu.
Kenapa?
Ayah saya akan kerjakan dia.
Bukan.
Saya faham. Tapi kenapa dia macam…
Seorang lelaki?
Awak pun sama.
Tapi awak tak buat begitu.
Cole selalu terlepas daripada hukuman.
Terutamanya dengan gadis, tapi sekarang semakin teruk.
Awalnya awak bangun.
Awak pun.
Kerja rumah.
Dulu dia pemain bola sepak terbaik.
Kakinya cedera tahun lalu.
Dia tak boleh main.
Cole hidup untuk bola sepak.
Tapi dia dah berubah.
Saya nak panaskan badan. Boleh?
Selamat pagi, Benny.
- Belum jam 7 pagi! - Apa awak buat?
Tunggu giliran saya?
- Cole di dalam. - Ya, selepas ini saya.
- Lihat? - Ada jadual untuk guna bilik air?
Ya, tapi cuma waktu pagi.
Agak sibuk sebab semua orang nak bersiap ke sekolah.
Isaac takkan keluar sehingga dia puas hati.
- Boleh saya mandi sekejap? - Sesiapa nampak jaket kulit saya?
- Dalam almari awak. - Dengan penyangkut? Kenapa pula?
Tidak! Jenga saya!
Sebab pakaian awak bersepah…
Tak apa, Benny.
Jika awak nak bersihkan bilik…
- Berhenti. - …jangan usik barang saya.
- Ya, saya buang terus. - Jordan, sudah.
Saya buang papan selaju awak.
Kamu semua.
Lee! Kamu semua!
Hei, janganlah begini. Saya pun nak mandi.
- Maaf. - Bawah ada bilik air.
Tiada sesiapa di sana.
Terima kasih.
Apa?
Tidak!
Semuanya okey, Jackie?
Isaac, boleh panggil Katherine?
Saya rasa tak boleh.
Kenapa?
Ada pertaruhan yang awak rela ponteng sekolah
daripada keluar dengan rambut karat.
Kena tipu!
- Jordan! Tak kelakar! - Awak dah tertipu!
Pergilah!
Ada klien tengok rumah hari ini?
Ya, ada beberapa.
Boleh mesej saya selepas yang pertama?
- Berseronoklah, sayang. - Terima kasih.
Sayang awak.
- Pagi. - Pagi.
- Hai. - Hai, ibu.
Ibu belikan untuk awak.
Baguslah.
Terima kasih.
Semuanya okey?
Ada apa?
Tentang perkahwinan.
Ibu bapa Hayley tak nak bayar.
Mereka cakap kami masih muda.
Mereka suruh tunggu tiga tahun.
Susah sangatkah nak tunggu?
Ibu.
- Adakah… - Sayang…
Kami betul-betul nak bantu awak, tapi… Kami pun tiada duit.
Bukan sekarang.
Tapi, dengar sini.
Biar ibu fikir.
Kita cari jalan.
Terima kasih.
RUMAH BIGHORNS SEKOLAH TINGGI SILVER FALLS
Kau okey?
Jangan risau, aku pun dapat C saja.
Sebab jurulatih selalu membebel tentang gred aku.
Kau tak perlu lalui semua itu lagi.
Ya, betul.
Maaf, aku tak bermaksud…
Tak apa.
Baguslah.
Hei, Jackie.
Hai.
Ini lokar awak?
Ya.
Lokar saya ada di sana.
Jadi, jika awak…
Apa yang awak baca?
Fellowship of the Ring.
Awak tahu tak?
Saya belum baca, tapi saya dah tengok filem.
Bukunya lebih menyeronokkan.
- Mungkin saya boleh pinjam? - Ya.
Jumpa lagi, Jackie.
Tapi saya tahu Dylan pun ada rancangan.
Saya tak tahu jika awak berminat.
- Saya rasa kita boleh buat… - Sekejap.
Nanti saya jumpa awak.
Kita boleh berbual lagi.
- Apa? - Teruk betul.
Erin.
Aduhai, kenapa dengan…
Siapa tulis nota sebanyak ini?
Saya.
Ya, gek macam awak.
Saya bukan gek.
Awak gek.
Mana ada.
Lupakan saja.
Bertenang, Jackie. Saya bergurau.
- Tak kelakar pun. - Jackie!
Helo.
- Hai. - Hai.
- Ada masa lapang hari ini? - Ya.
Baguslah.
Saya diberitahu ada pembukaan untuk sukarelawan majlis pelajar.
Bilik 1620. Pukul dua petang.
Dapatkan kebenaran presiden majlis. Senang saja.
Terima kasih, Cik Jacobs.
Saya dah kata saya akan cari jalan.
Jurulatih Collins cakap awak nak jadi pelari?
Ia pasti akan berhasil.
Baiklah. Ceritakan pada saya nanti.
Cole, awak perlu jumpa saya.
- Tak apa. Saya okey. - Itu bukan permintaan.
Buat janji temu. Cepat.
Apa semua itu?
Majlis pelajar dan larian, ya?
Aduhai, bila awak nak tidur?
Selepas dapat surat tawaran Princeton.
Apa awak buat?
Teman awak ke kelas.
Okey.
Hai.
Hei.
Jumpa awak selepas sekolah?
Pergi dulu.
Ya Tuhan. Tak sangka betul!
- Apa? - Jackie.
- Dewa lelaki sedang menggoda awak. - Saya masih tak faham.
Maksud saya, ada ramai lelaki kacak.
Kenapa dia fikir dia boleh dapat sesiapa?
Jackie, awak tak boleh jelaskannya dan awak tak boleh abaikannya.
Saya dah cakap, itu kesan Cole.
Mengarutlah.
Kalau dia tak istimewa, kenapa awak masih pandang dia?
Saya boleh berhenti.
Itulah kesan Cole, okey?
Tak apa, jangan malu. Kita semua pernah suka Cole Walter.
Bukan kita semua.
Saya tak suka.
Saya akui dia kacak, tapi itu saja.
Saya tak kenal dia pun.
Awak boleh nafikannya, tapi saya tahu.
Awak perlu buat pengumuman tentang undian
untuk pengumpulan dana tahun ini.
Kenapa?
Kita semua tahu majlis pelajar akan buat keputusan.
Mana ada. Kita selalu ambil kira pendapat pelajar.
Jika mereka ambil berat, mereka patut jadi wakil pelajar.
- Betul tak? - Betul.
Okey, tapi mungkin kita boleh buat sesuatu yang lebih menarik tahun ini.
- Kemeja-T Bighorn… - Hai, majlis…
- Mesyuarat majlis pelajar? - Apa awak nak?
Saya nak sertai majlis. Saya boleh jadi sukarelawan.
Kami tak perlukan sukarelawan.
Kita perlukannya, Erin.
Janie keluar selepas awak ejek rambut dia.
Saya tak tahu apa masalah Janie,
tapi kami boleh cari orang lain.
- Kami tak perlukan… - Saya sangat teliti.
Saya teratur
dan tahu uruskan kertas kerja.
Kamu akan ada banyak masa
jika kamu ada pembantu.
Macam pembantu?
- Macam… - Untuk buat kerja bosan.
Ya, macam kerja yang Janie selalu buat. Dengan…
Okey.
Okey?
Selamat datang ke majlis pelajar.
Apa yang dia pakai?
Topi besbol.
KAFE LARK
- Saya dah cakap dengan ibu saya. - Ya?
Dia sangat sibuk di klinik.
Awak pun tahu.
Dia jarang kenakan bayaran, tapi dia perlu bayar bil.
Okey.
Ayah saya tak cakap apa-apa. Tapi saya rasa mereka pun ada masalah.
- Yakah? - Tak apa. Rasanya.
Semuanya akan okey.
Saya rasa mereka tak banyak duit.
- Ya. - Nanti kita fikir.
Okey? Saya boleh bekerja di bar atau saya boleh tanya Cole.
- Mesti ada kerja di kedai kereta. - Sayang. Kita boleh tunggu sekejap.
Tidak.
Saya akan uruskannya.
Okey?
- Pembantu? - Maaf, awak benar-benar nak sertai kami.
Tak apa, saya boleh uruskan Erin.
Tahun depan, saya akan jadi presiden majlis itu.
Saya lakukan semua ini untuk ke Princeton.
- Apa saja. - Saya faham.
Bukan awak seorang nak keluar dari sini.
Saya nak ambil sains politik di Georgetown.
Okey.
- Wah. - Ya.
Saya nak jadi wartawan politik.
Bekerja di Washington,
pastikan orang penting bertugas dengan amanah.
- Saya tak sangka. - Ya.
Orang-orang macam saya tak banyak pengaruh politik.
- Saya nak mengubahnya. - Hebatnya awak.
Bukan senang nak masuk, jadi…
- Princeton pun sama. - Kita boleh cuba.
Boleh beri saya motivasi?
Baiklah. Boleh juga.
Jackie, boleh saya tanya sesuatu?
Kenapa awak pakai topi?
Panjang ceritanya.
BENGKEL KERETA TONY
Ia akan siap tengah hari esok. Okey? Terima kasih datang.
Tony, ada masa?
Kereta ibu awak akan siap esok.
Bukan, saya nak cakap tentang hal lain.
Okey. Apa awak nak bincangkan?
Saya cuma tertanya jika awak
ada jawatan sepenuh masa di sini.
- Musim panas ini? - Bukan, maksud saya jawatan tetap.
Awak ada dua tahun lagi di sekolah. Bagaimana dengan kolej?
- Saya tak nak pergi. - Apa?
Kenapa?
Ia tak sesuai untuk saya.
Hei, mari sini. Jom kita keluar.
Baiklah. Kenapa, Cole?
- Hanya kerana awak ada masalah… - Masalah?
Tony, saya dah tak boleh main bola sepak.
Saya takkan dapat biasiswa.
Awak boleh masuk kolej. Awak bijak.
Ya, tentang itu pula…
Gred saya tak begitu baik.
- Jangan kata begitu. - Tapi gred saya memang tak bagus.
Saya perlukan biasiswa penuh. Ibu ayah tak mampu bayar yuran.
- Awak tak tahu. - Dengan 10 anak?
Gred Will sangat bagus, tapi apa dia buat?
Pergi ke kolej komuniti.
Ia takkan berlaku tanpa bola sepak. Saya tak boleh main.
- Awak nak kerja di sini? - Apa salahnya?
Saya pandai, awak bos yang baik dan saya tak nak kerja dengan ayah saya.
- Teruk sangatkah? - Bukan, ia…
Saya nak lakukannya sendiri.
Jika saya tak boleh keluar dari sini, mungkin saya boleh…
Keluar dari rumah.
Awak pekerja yang baik, Cole.
Awak sentiasa ada kerja di sini.
Terima kasih.
Tapi tolonglah
fikir apa awak sedang buat.
Awak patut cuba masuk kolej junior.
Okey?
Fikirlah dulu.
Hai, awak nak pesan apa?
Hai, ada kek mentah tak?
Hari ini tiada. Tapi ada kek polenta bebas gluten
dan flapjack vegan.
- Okey, bagus. Saya nak flapjack. - Okey.
Oh ya, dan matcha chai latte.
Baiklah.
- Ya Tuhan. Tunggu, awak Jackie? - Ya.
Saya Hayley.
Tunang Will. Dia beritahu saya tentang awak.
Gembira jumpa awak.
Hai.
Nampak sangatkah?
Yang awak orang New York? Malangnya, ya.
Seronok tak kehidupan di sini?
Bolehlah.
Ya, saya faham maksud awak.
Ia perubahan yang besar, tapi awak akan biasakan diri.
Setidaknya awak tahu ada tempat untuk minum matcha.
- Terima kasih. - Ya.
Boleh saya tahu di mana klinik haiwan?
- Hai. - Hai.
- Boleh saya bantu? - Hei, Jamal?
Boleh tak awak…
Hai, apa awak buat di sini?
Saya cuma nak tanya khabar Bo.
Bo dah pulih. Dah balik rumah pagi tadi.
Okey.
Terima kasih.
Adakah itu topi George?
Ya, mungkin juga.
Saya ambil daripada rak di koridor.
Ya Tuhan, apa…
Maksud saya, hebatnya.
Ia bukan disengajakan.
Ada orang letak peluntur rambut dalam syampu.
Jackie.
Sayang, ceritalah apa yang berlaku.
Awak tahu siapa buat?
Isaac kata ada pertaruhan.
Ya Tuhan.
Saya minta maaf.
Hei.
Tony kata kereta ibu akan siap esok.
Saya boleh bawa ibu balik.
Terima kasih, tapi ada pesakit lagi.
Ayah boleh jemput ibu, tapi awak boleh tumpangkan Jackie.
Kalau awak tak kisah.
Ya.
- Ya. - Baguslah.
Oh, ya. Jackie?
Nanti kita selesaikan hal itu.
Okey. Terima kasih, Katherine.
Hal apa?
Apa?
Untuk diselesaikan?
Mungkin ada kaitan dengan apa yang berlaku tadi.
Peluntur dalam botol syampu.
Macamlah awak tak nampak rambut saya.
Ya, nampak. Saya dah dengar cerita.
Isaac sangka awak takkan keluar. Apatah lagi pergi sekolah.
Nasib baik awak pakai topi.
Tunggu, apa awak cakap kepada ibu saya?
Perkara sebenar.
Seperti?
Ada orang letak peluntur dalam syampu.
Awak bergurau, bukan?
- Tak. - Jadi awak mengadu?
Mengadu?
Alamak.
Kita nak ke mana?
Apa awak buat?
Kita tak boleh balik. Belum lagi.
Apa maksud awak?
Semua adik-beradik kami takkan mengadu.
Jika kami mengadu setiap kali ada orang buat salah,
kami mungkin akan dihukum selamanya.
Jadi apabila mereka tahu awak mengadu…
Biar mereka bertenang dulu.
Nak ikut?
Cole!
Ayuh.
Tunggu!
- Untuk awak. - Terima kasih.
- Pulangkan! - Taklah teruk sangat.
Tak kelakarlah.
Ayuh, New York. Awak perlu nikmati hidup.
Janganlah.
Cole.
Kena tipu!
Hei.
Ayuh!
Cantiknya tempat ini.
Tapi?
Cuma…
Segalanya berbeza di sini.
Awak tahu?
Saya rindu New York.
Sangat rindu.
Saya tak pernah ke New York.
Sebenarnya, saya tak pernah ke mana-mana.
Tapi saya boleh bayangkan.
Awak tak pernah ke mana-mana?
Tak juga.
Saya pernah pergi ke Florida semasa kecil.
Saya habiskan musim panas di kawasan utara,
tapi selain itu, tak pernah.
Itulah rancangan saya.
Mengembara.
Ke mana?
Sejujurnya?
Asalkan bukan di sini.
Saya suka tempat ini, jangan salah faham. Tapi…
Saya nak mengembara.
Buat benda baru.
Saya patut lanjutkan pelajaran di Alabama.
Tapi…
Sekarang, itu dah…
Sekarang?
Jom kita balik.
Nanti ibu marah kalau kita tak makan.
Biar saya tolong.
Ada makanan lagi tak?
Sebab saya lapar.
Awak patut telefon jika awak lambat.
Sebab itu awak ada telefon.
- Kamu ke mana? - Ya.
Kami pergi ke sungai.
- Lupa tengok jam. - Saya…
Jackie, sekejap.
Cole, awak tahu apa-apa tentang pertaruhan Isaac?
Saya tak tahu apa-apa.
- Ayah tak dengar. - Biar betul, Cole?
Ia cuma gurauan, okey?
Tanya Jordan apa dia rakam.
- Biar betul? - Janganlah libatkan saya.
- Saya cuma boleh minta maaf. - Saya nak betulkan.
Boleh saya tolong?
Tak apa.
Jordan.
Ambil kamera.
Ibu!
Hei.
- Hai. - Tak boleh tidur?
Sebab mimpi buruk.
- Awak? - Saya suka ketenangan waktu ini.
Ini untuk sekolah?
Bukan.
Okey.
Awak selalu pergi teater di New York?
Ya, selalu.
- Awak suka teater? - Ya.
Tapi jarang dapat tengok.
Selalunya lakonan diadakan di sekolah
dan saya akan berlakon.
Awak mesti akan suka festival musim panas Shakespear in the Park.
Ia sangat menakjubkan.
- Saya nak tengok. - Mungkin suatu hari nanti.
Ya, mungkin.
Selamat malam.
- Hei, awak pergi berlari? - Ya.
- Sebab cuaca hari ini baik. - Ya, sangat baik.
Saya dan Katherine dah tegur mereka
dan perkara itu takkan berulang lagi.
- Okey? Saya janji. - Terima kasih.
Sama-sama.
Jika awak nak balas dendam, beritahulah saya.
Jumpa nanti.
Selamat pagi.
Janganlah begitu.
Tunggu, semua orang marah saya?
Sebab awak mengadu tentang mereka.
Mereka juga marahkan Alex. Mereka akan lupakannya.
Hei, Jackie.
- Apa khabar pagi ini? - Saya okey.
Cantiknya rambut awak.
Terima kasih.
Dengar sini, saya janji takkan ada usikan lagi.
Saya janji.
- Betul tak? - Ya.
Awak tengok video?
Ya.
Isaac akan belikan pewarna rambut menggunakan elaunnya.
Dia dan Cole perlu minta maaf.
Isaac.
Maafkan saya, Jackie.
Tak apa.
Disebabkan ada dua gadis di rumah, bilik air di bawah
akan digunakan oleh Jackie dan Parker saja.
- Benny punya. - Dan Benny.
- Jackie, Parker dan Benny. - Dia baru sampai.
- Dia dapat bilik dan bilik air sendiri? - Apa?
Katherine, lupakan saja.
Jackie.
- Mak cik mesti menyebelahinya. - Lee!
Alex!
- Apa yang berlaku? - Entahlah.
Awak okey?
Betul kata Lee.
Ini bukan rumah saya dan kamu bukan keluarga saya.
Hei.
Jangan risau tentang Lee. Dia ada masalah.
Abaikan dia.
Jom. Saya nak tunjuk sesuatu.
Naiklah.
- Buat macam rumah sendiri. - Apa ini?
Ini loteng.
Saya selalu datang sini untuk menyendiri.
Alex?
Ya?
Terima kasih kerana tolong saya semalam.
Sekali lagi.
Jangan risau.
Saya pun tak suka usikan bodoh.
- Semua orang abaikan awak juga? - Siapa peduli?
Nah.
Ia bukan sebahagian daripada trilogi, tapi bacalah buku ini dulu.
Apa ini?
Kami dah jarang buat,
tapi dulu kami ukur ketinggian pada hari jadi.
Jom ukur awak.
Tidak.
- Ia tak sesuai. - Jackie.
Awak patut ada di sini.
Okey.
Pilih warna.
Jangan tengok.
Biru.
Okey.
Ke tepi…
Begitulah. Okey.
Awak setinggi saya tahun lepas.
Maaf.
Itu dia.
Okey.
Memandangkan awak dah jadi ahli loteng ini secara rasmi,
saya akan tunjukkan kehebatannya.
- Apa… - Serahkan buku itu. Terima kasih.
- Apa awak buat? - Bagus. Apa saya buat?
- Hei. - Hei, Alex! Ayuh. Tak kelakarlah.
Saya cuma buat ini.
Tidak!
Alex!
Okey, giliran awak.
Awak dah gila?
Ya. Cuma…
pastikan awak lompat ke sini dan bukan ke sana.
Alamak.
Ya!
Jangan takut.
- Tidak. - Marilah. Ia selamat.
Awak boleh buat, Jackie.
Okey.
Ya!
Gelongsorkan diri awak di tengah-tengah.
Itu dia. Jangan pandang bawah.
- Okey. - Okey.
Okey, sikit saja lagi.
- Okey. - Okey.
Berhenti.
- Jangan pandang bawah. - Okey.
Tarik nafas dan saya akan kata, "Satu, dua, tiga, terjun."
Apabila saya kata, "Terjun," lompat dan mendarat telentang. Okey?
- Ya. - Baiklah, sedia?
Satu.
Dua.
Tiga, terjun!
Seronoknya.
Saya dah cakap!
Nak buat lagi?
Ya.
- Nanti sekejap. - Apa?
Dah dapat.
Hei.
Apa kamu buat?
Tunjukkan loteng pada Jackie.
- Saya dah terjun. - Baguslah.
Saya nak menunggang.
- Awak nak ikut? - Tak.
Awak perlu minta maaf.
Ya.
Maafkan saya.
Ayuh. Saya dah cakap awak perlu nikmati hidup.
Ya, ingat apa awak buat semalam?
Orang bandar selalu tukar gaya rambut.
Saya lain.
Saya suka rambut saya.
Jackie.
Jumpa nanti, okey?
Apa yang berlaku?
Cuma buku.
Awak nak ikut?
Mungkin lain kali.
Alex, tunggu!
Cole, nah.
Simpanlah.
Aduhai, lagi sekali?
Apa?
Terjemahan sari kata oleh Atikah Gazzali