Κρεμμύδια, σέλινο, φρυγανιά. Έχω κράνμπερι.
Πάρκερ;
-Θα κάνεις γλυκοπατάτες; -Ναι.
-Εγώ θα τις κάνω. -Κάνε κροκέτες.
Όλοι κάνουν από κάτι.
Φέρνω τις γλυκοπατάτες. Βρείτε τα μετά.
-Καλημέρα. -Καλημέρα.
-Γεια. Έχει τηγανίτες. -Μόνο καφέ για εμένα. Ευχαριστώ.
-Να το πάρω; -Δεν τρέξατε σήμερα;
Πέντε χιλιόμετρα, με πονοκέφαλο.
-Πάλι; -Ναι. Το παθαίνω όταν κάνει κρύο.
-Σίγουρα πρέπει να φας κάτι. -Καλά.
Αυτά κάνουν.
Σ' αυτά θα μαρινάρουμε γαλοπούλες;
Είναι 7 κιλά. Μόνο αυτό έχουμε.
Άιζακ,
άσε το δερμάτινο και φόρα κάτι ζεστό.
Έχει 80% πιθανότητα να χιονίσει.
Μπρος στα κάλλη, τι είναι ο πόνος;
Αυτό το μπουφάν δηλώνει "σκληρός, κουλ, στυλάτος". Το πιάνεις;
Και τα κρυοπαγήματα δηλώνουν "σκληρός, κουλ, στυλάτος".
Το πιάνεις;
Ξέρεις τι ώρα θα πάρει ο μπαμπάς μας;
Ναι. Στις 11.
Θες να φτιάξεις κάτι για αύριο;
Εδώ, όλοι φτιάχνουν από ένα πιάτο για το γεύμα.
-Ναι, ένα. -Εκτός από εμένα.
Τι κάνεις;
Βάζω υπενθύμιση.
Εγώ θα φτιάξω δύο γαλοπούλες, προφανώς.
Αν υπάρχει κάποια παράδοση των Χάουαρντ,
μπορώ να πάρω τα υλικά.
-Διάλεξε το αγαπημένο σου πράγμα. -Δεν θα συμμετάσχω, αν γίνεται.
Φυσικά.
Ίσως δεν ήταν καλή ιδέα να καλέσουμε τον θείο της, τον Ρίτσαρντ.
Όχι, μωρό μου, ήταν φοβερή ιδέα. Αλήθεια.
-Ίσως αποδειχθεί ό,τι ακριβώς χρειάζεται. -Εντάξει.
Φάτε γρήγορα για να φύγουμε.
ΛΥΚΕΙΟ ΣΙΛΒΕΡ ΦΟΛΣ
ΚΟΣ Ν. ΤΣΑΟΥΝΤΡΙ
Μ' αυτά κατά νου, η εργασία σας για τις διακοπές
είναι να διαβάσετε τη νουβέλα του Τόμας Βολφ,
Το Χαμένο Αγόρι.
-Ναι; -Μπορούμε να πάρουμε έξτρα βαθμό;
Τι λες για μια έκθεση, ως 500 λέξεις;
Συνδέστε το κείμενο με κάποια ιστορία από τη ζωή σας.
Καλά να περάσετε στις διακοπές.
Κρίμα που έχουμε διάβασμα στις διακοπές, αλλά τουλάχιστον είναι μικρό.
Θα είναι τέσσερις μέρες γεμάτες δουλειά.
Ναι;
Έχω μαθήματα, την εργασία στην ιστορία, τον έρανο για τρόφιμα…
-Τζάκι; -Τι;
Τι συμβαίνει;
Τίποτα. Γιατί;
Νιώθω ότι με αποφεύγεις από…
Όχι.
Όχι, φυσικά και όχι.
Απλώς έχουμε δουλειές.
Κι οι δύο έχουμε πολλές δουλειές.
-Με μισεί. -Δεν σε μισεί.
Κακώς δεν το έκανα όταν μπορούσα.
-Να τη φιλήσεις; -Ναι.
Δεν είπες ότι ήταν μεθυσμένη;
-Θα ήμουν τελείως κόπανος. -Άρα, ευτυχώς που δεν το έκανες.
-Όμως, τώρα νομίζει ότι δεν μ' αρέσει. -Έλεος, Άλεξ.
Άρα, βλέπεις το πρόβλημα; Τι να κάνω;
Για αρχή, ξεκόλλα από την εμμονή.
Τρελαίνεις τον εαυτό σου. Και εμένα μαζί.
Ειλικρινά, μόνο αυτό ακούω βδομάδες τώρα.
Όποιος είπε "Ο χρόνος γιατρεύει", δεν έχει πληγωθεί έτσι.
Χρειάζεσαι μια δεύτερη ευκαιρία.
Πώς;
Δεν είμαι καλός στο να στήνω πικνίκ.
-Ή να δίνω λουλούδια… -Ωραία.
Τα κορίτσια μυρίζονται τα κλισέ.
Βρες κάποιο πράγμα που σημαίνει κάτι για εκείνη.
Μόνο εσύ παίρνεις όλα τα βιβλία σου σπίτι.
Δεν θα διασκεδάσεις στις διακοπές;
Φέτος δεν θέλω να κάνω τίποτα για τις Ευχαριστίες.
-Σωστά. -Παριστάνω ότι δεν υπάρχουν.
Λυπάμαι.
Δεν μπορώ να προσποιηθώ γιορτινή διάθεση.
-Χωρίς… -Κόουλ.
Να σε πάω, Νεοϋορκέζα;
Πηγαίνω στο Λαρκ για τον έρανο.
Όπως αγαπάς.
Ενδιαφέρον, το πιο σέξι αγόρι στο σχολείο
ακόμα σου μιλά, αφότου ξέρασες πάνω του.
-Ευχαριστώ που μου το θύμισες. -Τι;
Δεν θέλω να ξεχάσω μόνο τις Ευχαριστίες.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΣΕ ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΤΗΣ ΑΡΠΑΓΗΣ ΔΩΡΕΑΝ ΚΟΙΝΟΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ
ΚΑΦΕ ΛΑΡΚ
Δύο μηλόπιτες, δύο κολοκυθόπιτες, δύο με πεκάν.
Καλή σας μέρα.
-Τέλεια η κολοκυθόπιτα. -Ναι.
Αν τις φας όλες, τι θα πουλήσουμε;
Αν δεν το 'χα κάνει, θα σου έκανα πρόταση γάμου.
-Τύφλα να 'χει η Μάρθα Στιούαρτ. -Ευχαριστώ.
Μη νομίζεις ότι με τα κομπλιμέντα θα φας κι άλλο.
-Διπλό μόκα, παρακαλώ, καλή μου. -Εντάξει.
-Πολύ ζεστό. Κάνει ψοφόκρυο έξω. -Το ξέρω.
-Μην ξεχάσεις… -Έξτρα σαντιγί. Το ξέρω, Έντνα.
Σας έμειναν τίποτα φαγητά;
Πρέπει να κανονίσω το δείπνο, αφού η ταβέρνα κλείνει.
Θα φτιάξουμε κάτι. Για πόσους;
-Θα φάω μόνη μου φέτος. -Όχι, δεν χρειάζεται.
-Θα είμαστε ανοιχτά. -Αλήθεια;
Αλήθεια;
Τότε, υπολογίστε κι εμένα. Ευχαριστώ.
Από πότε μένουμε ανοιχτά στις Ευχαριστίες;
Μου έγραψε ο Μάτο. Έμαθε για την ταβέρνα.
Ρώτησε αν θα δεχτούμε όσους δεν έχουν κάπου να πάνε.
Και είπες ναι χωρίς να με ρωτήσεις;
Δεν γινόταν να πούμε όχι.
Όχι, μάλλον όχι. Όμως, δεν έχουμε προσωπικό.
-Η Κάιλι έχει άδεια. Ήθελα… -Θα έρθω εγώ.
Όχι. Η μαμά θα με σκοτώσει.
-Δεν πειράζει, θα μείνω να βοηθήσω. -Το 'χω.
Ξέρω πόσο σ' αρέσουν οι γιορτές των Γουόλτερ.
Ναι, αλλά επειδή είσαι κι εσύ εκεί.
Μόνο αυτήν τη φορά.
-Ναι; Το υπόσχομαι. -Ναι.
Εντάξει.
Πώς ήταν αυτό;
…δεκατρία, 14, 15, 16. Εντάξει.
Θέλετε καφέ πριν κλείσω τη μηχανή για εσπρέσο;
-Όχι, ευχαριστώ. -Όχι.
Δεν έχουν παραληφθεί 11 σακούλες.
Δεν καταλαβαίνω. Όλοι επιβεβαίωσαν χθες.
Μάλλον φοβήθηκαν το κρύο ή απλώς είναι αναξιόπιστοι.
Είναι κρίμα. Δεν θα έχουν φαγητό για τις Ευχαριστίες.
Τι θα κάνεις;
Θα παραδώσω εγώ τα υπόλοιπα αύριο.
-Το ποδήλατό σου έχει χιονολάστιχα; -Μη σε απασχολεί.
-Θα τη βρω την άκρη. -Εντάξει.
Ή… Ίσως καλύτερα να έρθω μαζί σου.
-Εγώ… -Είμαι πρόεδρος του συλλόγου.
Είναι δική μου ευθύνη.
Επιπλέον, έχω αμάξι.
-Βάζεις σταφίδες στα λαχανάκια Βρυξελλών; -Ναι.
Και στην πανσέτα;
-Ντάνι, δεν είμαι σίγουρος γι' αυτό. -Ο καθένας το πιάτο του.
Πώς φαίνεται η τομή;
-Να δεις το δικό σου. Μοιάζει στεγνό. -Νομίζεις. Η γέμιση είναι τέλεια.
Ωραία. Και η όρεξή του;
Υπέροχα.
-Ναι, μυρίζει ωραία. -Εντάξει, τέλεια.
Θα έρθω το Σάββατο για να βγάλω τα ράμματα.
Ναι. Δώσε στη Μάρτα τις ευχές μου για τη γιορτή.
-Είστε γελοίοι. -Τι;
-Δεν είναι διαγωνισμός. -Το ξέρω.
Φυσικά και είναι!
Είπε το άτομο που κάθε χρόνο φέρνει ένα κουτί παγωτό.
-Μαμά; -Ναι;
Με τον Νέιθαν θα πάμε στους Σάμερχιλ.
Εντάξει.
Μην αργήσετε. Είναι από τις λίγες μέρες που μαζευόμαστε όλοι.
Θα πας κι εσύ;
-Πού; -Διάλεξη του μπαμπά του Σκάιλαρ.
Για την αληθινή ιστορία των Ευχαριστιών.
Δεν μπορώ. Θα παραδίδω τρόφιμα.
Να έχετε γυρίσει ως τις δύο.
Δεν ξέρω πόση ώρα θα χρειαστώ. Μη με περιμένετε. Θα φάω κάτι μετά.
Τι γυρεύεις εσύ εδώ;
Είδα το φυλλάδιο.
Εγώ τους κάλεσα, γιε μου.
Εδώ μιλάμε για την ιστορία μας και για τη σχέση μας με τη Μητέρα Γη.
Με όλα τα πλάσματα. Αυτό περιλαμβάνει τους πάντες.
Χαίρομαι που ήρθατε. Βρείτε κάθισμα.
Χαίρομαι που ήρθα.
-Δεν πήρες τίποτα; -Όχι.
Εντάξει.
Γεια σας.
Σας ευχαριστώ που ήρθατε.
Όπως συνήθως, όταν μαζευόμαστε τέτοια εποχή,
θα ήθελα να πω λίγα λόγια.
Οι περισσότεροι με έχετε ακούσει να τα λέω πολλές φορές,
οπότε θα είμαι σύντομος.
Σήμερα είμαστε εδώ για να θρηνήσουμε την απώλεια των προγόνων μας
και την καταστροφή του πανέμορφου τόπου μας.
Διαμαρτυρόμαστε για τον μύθο γύρω από τις πρώτες "Ευχαριστίες".
Αντί να γιορτάζουμε αυτήν τη σφαγή,
θυμόμαστε και τιμάμε όλους εκείνους που υπέφεραν
την εποχή της αρχικής αρπαγής.
Άκου… Τι τρέχει μ' εσένα και τον Κόουλ;
Γι' αυτό προσφέρθηκες. Για να με στριμώξεις;
Όχι.
Απλώς…
Στο εξοχικό, νόμιζα…
Απολύτως τίποτα.
Τι τρέχει μ' εσένα και τον Κόουλ;
Συγγνώμη, δεν χρειάζεται να μου πεις.
Όχι, είναι…
Δεν είναι τίποτα, αλλά ούτε είναι κάτι. Βγάζει νόημα;
Γνωριζόμαστε μια ζωή. Είναι περίπλοκο.
Χρειάζεται να είναι;
Εννοώ, είσαι…
Δεν μου πέφτει λόγος.
Τι;
Τι θα έλεγες; Τι είμαι;
Μου θυμίζεις την αδελφή μου, τη Λούσι.
Την αδελφή σου;
Ναι.
Είσαι κουλ, είσαι πολύ έξυπνη και είσαι όμορφη.
Σου αξίζει να 'σαι απλώς άλλη μία από τις γκόμενές του;
Ο Κόουλ δεν θέλει σχέσεις.
Δικό του πρόβλημα. Πού το κακό να έχεις σχέση;
Ξέρω 100 αγόρια στη Νέα Υόρκη που θα σκοτώνονταν να τα έχουν μαζί σου.
-Ρίτσαρντ. -Γεια, Κάθριν.
Ήρθες νωρίς.
-Ναι. Συγγνώμη. Ελπίζω να μην πειράζει. -Όχι, καθόλου.
Πέρνα μέσα.
Αυτό θα φορέσεις;
Ο μπαμπάς δεν νοιάζεται τι φοράμε.
Καλά. Τον καλώ.
ΑΝΑΜΟΝΗ ΟΙΚΟΔΕΣΠΟΤΗ…
Περνάω!
Αγάπη μου.
Πάρκερ, έξω με αυτό. Εμπρός.
-Μα εσύ πάντα… -Όχι.
Ωραία. Σ' ευχαριστώ πολύ.
-Συγγνώμη γι' αυτό. -Κανένα πρόβλημα.
Ευχαριστώ που με κάλεσες σήμερα.
Ήταν τελευταία στιγμή, αλλά χαιρόμαστε που μπόρεσες να έρθεις.
Λυπάμαι που δεν ήμουν πιο φιλόξενος όταν ήρθατε για την κηδεία.
Δεν πειράζει. Το σοκ ήταν μεγάλο για όλους.
Ναι. Πώς τα πάει η Τζάκι;
Θα χαρεί όταν σε δει.
Πού είναι;
Παραδίδει γεύματα για έναν έρανο τροφίμων.
Μ' αυτήν την παγωνιά;
Φοράει ζεστό παλτό.
-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.
Προσοχή. Ανοίγω εγώ.
Χρόνια πολλά!
Ωραία, έμειναν μόνο τρία σπίτια.
Θα μοιραστούμε τα εύσημα που ο φετινός έρανος είχε επιτυχία.
Δεν είναι ότι ήθελα τα εύσημα.
Απλώς στη μαμά μου δεν αρέσει πολύ η γιορτή.
Και ο μπαμπάς σου;
Πέθανε όταν ήμουν 10 χρονών.
Λυπάμαι.
Οι γιορτές είναι πια χάλια.
Τώρα το συνειδητοποιείς, έτσι;
Είναι απαίσια, το ξέρω.
Τον πρώτο χρόνο, σκέφτεσαι μόνο "Αυτοί ποτέ δεν θα…"
Δεν θα ξανακούσουν το αγαπημένο τους τραγούδι,
δεν θα ξαναδούν αγώνα στίβου, δεν θα πάνε στο ταξίδι που έλεγαν.
Ποτέ δεν θα…
-Ξαναγιορτάσουν τη Μέρα των Ευχαριστιών. -Ναι.
Ξέρω πώς είναι.
Ξέρω ότι είναι τρεις φορές χειρότερα για εσένα.
Γεια.
-Θες τις καλύτερες φάσεις; -Για πες.
Ο Μπρίτζγουοτερ σκόνταψε στο τέρμα, οπότε οι Μπρόνκος την έχουν άσχημα.
Όμως, θα δούμε.
Άσχετο, αν ο μπαμπάς δεν παίξει καλή άμυνα,
η μαμά θα ξεκάνει τον Ρίτσαρντ.
Ποντάρω στη μαμά.
Σε τι δουλεύεις;
Τίποτα.
Φτιάχνεις την τσαγιέρα της Τζάκι.
Κάνεις κάτι που δείχνει μεγάλη ευγένεια και ευαισθησία.
-Είσαι καλά; -Είναι χαζό.
-Μάλλον θα το παρατήσω. -Όχι, δεν είναι καθόλου χαζό.
Δώσ' της τη. Στα κορίτσια αρέσουν τα αγόρια που προσπαθούν.
Το διάβασα κάπου.
Εντάξει, φεύγω.
Εσύ συνέχισε.
Φίλε, δεν θα μπει.
Μπορεί να άργησε για πολλούς λόγους.
-Θα χάσουμε το δεύτερο ημίχρονο. -Ποιος νοιάζεται τώρα γι' αυτό;
Είναι γιορτή. Ο μπαμπάς υποσχέθηκε έστω να φανεί και…
ΛΗΞΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣ
Αδερφέ, τι στο…
Σου αρέσει το κίμτσι;
Ναι. Εσένα σ' αρέσει το σεβίτσε;
Μαμά, μ' αρέσει το σεβίτσε;
Πώς πήγε;
-Μαμά. -Δεν είχες φάει σεβίτσε, Μπένι.
Αλλά σου αρέσει το σούσι, οπότε πιστεύω ότι θα το λάτρευες.
Τι τρέχει;
Τα κρυστάλλινα της γιαγιάς. Έχουμε να τα βγάλουμε από…
Την τελευταία ειδική περίσταση.
-Μαμά, ο Λι πίνει κρασί. -Λι.
Τι κάνεις;
-Επιτρέπεται σε ειδικές περιστάσεις. -Αυτό δεν ισχύει.
-Πότε σου το επιτρέψαμε; -Θες να πιεις αυτό;
Ωραία.
Μιλώντας για αλκοόλ,
άκουσα ότι η Τζάκι έκανε κοπάνα, μέθυσε
και πήγε σε πάρτι χωρίς επίβλεψη σε μια λίμνη.
Συμβαίνουν συχνά τέτοια;
Η Τζάκι μέθυσε;
Όλοι κάτω των 35, βγείτε από την κουζίνα.
Τώρα. Εμπρός, πάμε.
Εσύ. Άντε.
Δεν τα λέμε όλα μπροστά στα μικρά.
Συγγνώμη.
Αλλά ναι, αυτό έγινε. Τη βάλαμε τιμωρία.
Μη με αδικείς που ανησυχώ
ότι η ανιψιά μου φέρεται τόσο ασυνήθιστα.
Είναι έφηβη, Ρίτσαρντ.
Τα μισά απ' όσα κάνουν είναι ασυνήθιστα. Το ξέρω, μια κι έχω επτά έφηβα αγόρια.
Έμεινε ένα. Για να δούμε.
Μπορώ να…
-Εμπρός; -Τζάκι.
Γεια. Πήρα να δω τι κάνεις, γλυκιά μου.
Ήθελα να μάθω τι ώρα θα γυρίσεις.
Έχουμε ακόμα πολλά να κάνουμε.
Μάλλον δεν θα προλάβω το τραπέζι.
Αυτό δεν γίνεται, γλυκιά μου.
Ήθελα να είναι έκπληξη. Ο θείος Ρίτσαρντ είναι εδώ.
Τι; Σοβαρά μιλάς;
Εντάξει, ναι, θα βιαστώ.
Γεια.
Πρέπει να γυρίσω, αλλά ας δώσουμε το τελευταίο.
Στάσου, αν τελειώσαμε, για ποιον είναι αυτό;
Τα μετρήσαμε λάθος;
Είναι για εμένα.
Η μαμά μου θα βαθμολογεί εργασίες ως αργά στο σχολείο.
Της αρέσει να το κάνει στις γιορτές γιατί οι γιορτές είναι χάλια.
Έλα στους Γουόλτερ.
Όχι.
Σοβαρά μιλάω.
-Ήδη είμαστε καμιά χίλια παιδιά. -Δεν θα μπορούσα.
Εξαιτίας του Κόουλ;
Όχι.
Δηλαδή…
-Δεν ξέρω. -Δεν θα είναι περίεργο.
Κι εγώ δεν έχω γιορτινή διάθεση. Θα κάνουμε παρέα η μία στην άλλη.
-Σίγουρα είναι εντάξει; -Ναι.
Τα κατάφερες!
Έκπληξη!
-Μου έλειψες. -Κι εσύ μου έλειψες.
Η Τζάκι είπε ότι μπορώ να έρθω.
Φυσικά. Όλοι οι καλοί χωράνε.
Γεια σου, Έριν. Είναι υπέροχο που ήρθες. Έλα μέσα.
-Γεια σας. -Ευχαριστούμε.
Χάρηκα που σας είδα.
Βασικά, δώστε μου ένα λεπτό, εντάξει;
Ήταν καταπληκτικό.
Και όντως ήρθα γιατί ήθελα να μάθω.
Δεν είναι μόνο αυτό.
Έχει ξανασυμβεί. Έρχονται για να φανούν αφυπνισμένοι
ή να βγάλουν καμιά φωτογραφία για το Instagram τους.
Το καταλαβαίνω.
Αλλά με τιμά που η κοινότητά σου τα μοιράστηκε αυτά μαζί μας.
Οπότε, τα λέμε;
Ναι, τα λέμε.
Εντάξει.
Φέτος δεν το κάψαμε. Σωστά;
-Γεια! -Γεια!
-Γεια. -Χρόνια πολλά!
Χρόνια πολλά.
-Ευχαριστώ. -Η πάνω είναι μηλόπιτα.
-Συγγνώμη. -Η κάτω, με πεκάν.
Μούρλια.
-Θες λίγο κρασί; -Ναι, παρακαλώ.
Λοιπόν,
τι λες να σου δείξω πώς κόβουμε τη γαλοπούλα;
Ο Κόουλ κι ο Ντάνι ξέρουν πώς;
Θα τους εμπιστευόσουν ένα τέτοιο μαχαίρι;
Έλα.
Λοιπόν, νιώθεις άνετα εδώ;
Ξέρεις, με όλο αυτό το πανδαιμόνιο.
Χρειάστηκα χρόνο για να συνηθίσω,
αλλά τελευταία αυτό ισχύει για πολλά.
Ήθελα να συζητήσουμε κάτι.
Εντάξει.
Πήγα σε δικηγόρο για την επιμέλεια.
Για εμένα;
Όχι, για τις άλλες τρεις ντουζίνες παιδιά εκεί μέσα.
Όταν διάβασαν τη διαθήκη των γονιών σου, ήμουν σε κατάσταση σοκ. Πενθούσα.
Για να σεβαστώ την επιθυμία της αδελφής μου, δέχτηκα να έρθεις εδώ.
Αλλά παραδέχομαι
ότι με πλήγωσε που διάλεξαν την Κάθριν.
Όμως, τώρα συνειδητοποιώ ότι έγραψαν τη διαθήκη πριν από 15 χρόνια,
όταν οι Γουόλτερ είχαν μόνο τρία παιδιά, όχι δέκα.
Εσύ ήσουν μωρό, εγώ ήμουν 20 και ξεσάλωνα με πάρτι,
οπότε κατανοώ γιατί η μαμά σου δεν έκρινε ότι μπορώ να σε φροντίσω.
Είσαι παιδί της πόλης.
Σ' αρέσουν τα μουσεία, το μπαλέτο.
-Κι αυτά σίγουρα δεν υπάρχουν εδώ. -Όχι.
Θέλω να σε πάρω πίσω, όπου ανήκεις.
Στο παλιό σχολείο σου, στο σχέδιο για το Πρίνστον,
μαζί μου, τον μοναδικό συγγενή που σου έχει μείνει.
Δεν χρειάζεται να αποφασίσεις τώρα. Απλώς
σκέψου το.
Είμαι έτοιμος να το επιδιώξω αν θέλεις.
Βάλ' το υπό γωνία, προς τα κάτω. Έτσι.
Μετά, θα προσπαθήσεις να την κόψεις στη μέση.
Μπράβο. Ωραία.
Εντάξει.
Πρώτα οι κυρίες. Με συγχωρείτε. Έρχομαι. Περνάω.
…πιάτο. Είσαι πολύ φινετσάτη.
-Το πέρασες για… -Για φορτιστή.
Εντάξει, παιδιά. Ας καθίσουμε.
Έλεγα, πριν πέσουμε με τα μούτρα στο φαΐ,
να πούμε όλοι για τι είμαστε ευγνώμονες φέτος.
Κόουλ, θα ξεκινήσεις εσύ;
Μάλλον είμαι ευγνώμων που οι Μπρόνκος δεν μας λιάνισαν.
Είμαι ευγνώμων για το τετραήμερο
και την ευκαιρία να δω πολλές ταινίες.
Είμαι ευγνώμων που δεν χρειάστηκε να μαγειρέψω σήμερα.
Να είστε κι εσείς ευγνώμονες γι' αυτό.
Είμαι ευγνώμων που είχα ευκαιρία
να μάθω για τη μέρα πένθους των ιθαγενών.
Δεν θέλω να πω κάτι.
Λοιπόν, εγώ είμαι ευγνώμων
που με λατρεύουν για τη γοητεία και την ομορφιά μου.
Είμαστε ευγνώμονες που είμαστε μέλη αυτής της οικογένειας. Έτσι, Λι;
Χαιρόμαστε που σας έχουμε.
Είμαι ευγνώμων που είμαι εδώ. Ευχαριστώ που με καλέσατε.
Παρακαλώ.
Είμαι ευγνώμων για πολλά.
Για εσάς, φυσικά,
αλλά κυρίως για τον Γουίλ.
Πρέπει να φύγω.
Φυσικά, καλή μου.
Θα σου βάλω λίγη γέμιση με κράνμπερι κι αμύγδαλα.
-Ο Γουίλ τη λατρεύει. -Μαμά, δεν μίλησες ακόμα.
Θεέ μου, είναι τόσο πολλά! Εμπρός, φάτε πριν κρυώσει.
-Καλή όρεξη. -Πάμε.
Είναι απίστευτο, έτσι, Τζακς;
-Πώς λέγεται; -Μανχάτανχεντζ.
-Σαν το Στόουνχεντζ. -Ακριβώς.
Είναι μόνο δύο φορές τον χρόνο,
όταν ο ήλιος ευθυγραμμίζεται τέλεια με το οδικό δίκτυο του Μανχάταν.
Το φως διαπερνά δύο πανύψηλα κτίρια
και σκορπιέται προς κάθε κατεύθυνση.
Η μαμά της ζούσε γι' αυτές τις δύο μέρες.
-Όντως. -Τέλος πάντων.
Οι μεγαλουπόλεις είναι υπερτιμημένες. Η Τζάκι το κατάλαβε.
Ίσως να δούμε το Μανχάτανχεντζ του χρόνου.
Ξέρεις, αν αποφασίσεις να έρθεις επίσκεψη.
-Κρίμα που δεν γυρίζει εκεί. -Έλεος. Μην είσαι κόπανος.
Λι, δεν νομίζω ότι είσαι θυμωμένος με την Τζάκι, σωστά;
-Δεν θα πάει πουθενά, οπότε ας… -Βασικά… Ίσως πάω κάπου.
Είσαι σίγουρη;
Θα γυρίσεις πίσω;
Τι συμβαίνει;
Σκέφτομαι να ζητήσω την επιμέλεια.
-Τι; -Γι' αυτό ήρθες;
-Για να την πάρεις πίσω; -Εσύ με κάλεσες, το θυμάσαι; Και όχι.
Η κηδεμονία διευθετήθηκε με τη διαθήκη.
Είμαι ο μόνος συγγενής της. Μπορώ να προσβάλω τη διαθήκη.
Όντως θα έφευγες;
Ρίτσαρντ, το έχεις σκεφτεί καλά; Να μεγαλώνεις μια έφηβη, με τα ωράριά σου.
Μείωσα τα ταξίδια. Πρέπει να 'ναι με την οικογένεια.
-Είμαστε οικογένεια. -Ξέρεις τι εννοώ.
Κι έτσι, παραδέξου
ότι ο τρόπος ζωής σου δεν βολεύει για συναντήσεις με καθηγητές
και σπιτικά γεύματα κάθε μέρα.
Δεν με ξέρεις τόσο καλά, Τζορτζ, με όλον τον σεβασμό.
Νομίζω ότι για εμάς,
η ουσία είναι ότι θέλουμε η Τζάκι να έχει σταθερότητα.
Είναι πολύ σημαντική.
Το ίδιο θέλω κι εγώ.
Εσύ τι θέλεις;
Δίκιο έχει.
Ξέρεις τι θέλεις;
Το μόνο που ξέρω με βεβαιότητα
είναι ότι αυτό που θέλω είναι αδύνατον.
Ξέρεις, Ρίτσαρντ, αν έχω μάθει κάτι,
είναι ότι η οικογένεια δεν καθορίζεται πάντα από το αίμα.
Ήξερες ότι είμαι υιοθετημένη; Οι γονείς μου ήταν υπέροχοι.
Όμως, είχα περιέργεια για τους βιολογικούς γονείς μου.
Έτσι, μετά το κολέγιο, ταξίδεψα για να γνωρίσω τη μητέρα μου.
Μάντεψε με ποια.
Με τη μαμά μου.
Η Αντζέλικα ήταν μαζί μου, δίπλα μου στο αμάξι, επί ώρες,
όσο σκεφτόμουν τους φόβους και τις ελπίδες που είχαν συσσωρευτεί.
Όταν φτάσαμε στο Κολοράντο, περίμενε στο μοτέλ,
ενώ εγώ πήγα στο φαγάδικο όπου θα συναντούσα τη μητέρα μου.
Όμως, εκείνη δεν ήρθε.
Ήμουν συντετριμμένη.
Όμως, ήταν ένας σερβιτόρος που συνέχεια μου έβαζε καφέ.
Μάλλον με λυπόταν γιατί μου έφερε ένα τεράστιο κομμάτι πίτα.
Εντάξει, δεν σε λυπόμουν.
Απλώς τη βρήκα ό,τι πιο σέξι είχα δει ποτέ.
Έτσι γνωριστήκατε;
Ναι.
Έψαχνα την οικογένεια εξ αίματος, και βρήκα οικογένεια από επιλογή.
Και είμαι ευγνώμων κάθε μέρα.
ΚΑΦΕ ΛΑΡΚ
-Θέλω το τραπέζι εννέα. Ευχαριστώ. -Ορίστε.
Μετά τη δουλειά.
Σ' ευχαριστώ.
Εντάξει. Τρία.
Ευχαριστώ.
Παρακαλώ.
Αυτό ήταν πολύ συναισθηματικά φορτισμένο.
Ξέρεις τι θα κάνεις;
Δεν ξέρω τι μου έχει μείνει στη Νέα Υόρκη,
αλλά ούτε ξέρω αν ανήκω εδώ.
Υπάρχουν πολλές άθλιες οικογένειες,
αλλά οι Γουόλτερ δεν είναι μία από αυτές.
Ναι!
Αυτό δεν θα το άφηνα ποτέ.
Φεύγεις;
Ναι.
Καλά έκανε η Τζάκι και σε κάλεσε.
Επειδή είναι θεά και τα κάνει όλα σωστά;
Όχι, επειδή χαίρομαι που είχες κάπου να πας.
Μάλιστα.
Συγγνώμη, ήταν μια κουραστική μέρα.
Θες να έρθεις μαζί μου;
Κάποια άλλη φορά.
Θα σε ξεπροβοδίσω.
Δεν πειράζει.
Εντάξει.
-Ξεκινάς από την αφετηρία. -Έλεος, αρχίσατε χωρίς εμένα.
Λοιπόν, όχι ότι θέλω να μου γίνει συνήθεια,
αλλά απόψε είχε πλάκα.
Βλέπεις;
Το να ταΐζεις τον κόσμο στις γιορτές είναι εξίσου καλό με το να τρως.
Καλά, εμένα μ' αρέσει και να τρώω.
Καφέ Λαρκ.
Χέιλι, ο Μάτο είμαι.
-Γεια σου, Μάτο. -Πώς πήγε;
Πήγε πολύ καλά.
Είχαμε 15 κουβέρ.
Θα μείνεις ευχαριστημένος με τις εισπράξεις.
Καταπληκτικά.
Ναι.
Ήταν πολύ ωραία που κάναμε τους κατοίκους του Σίλβερ Φολς
να νιώσουν ευπρόσδεκτοι σήμερα που πολλοί νιώθουν μοναξιά.
-Τέλεια. -Ναι.
-Βιάζομαι. Είναι εκεί ο Γουίλ; -Ναι, εδώ είναι.
Εντάξει, πες του ευχαριστώ.
Και συγχαρητήρια για τη λαμπρή ιδέα να μείνετε ανοιχτά σήμερα.
Σας χρωστάω.
Ναι. Θα του το πω.
Λοιπόν;
Χάρηκε;
Ναι, χάρηκε πολύ
με τη λαμπρή ιδέα σου να μείνουμε ανοιχτά για τις Ευχαριστίες.
-Συγγνώμη, κακώς είπα ψέματα. -Γιατί τα είπες;
-Δεν καταλαβαίνω γιατί… -Νόμιζα ότι αλλιώς δεν θα δεχόσουν.
Για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό
νιώθω ενθουσιασμό επαγγελματικά εξαιτίας του Λαρκ.
Έχω πολλές νέες ιδέες, όπως το σημερινό. Όμως, νιώθω ότι δεν το κατανοείς.
Μάλιστα. Λυπάμαι που νιώθεις έτσι,
αλήθεια,
αλλά αυτό δεν δικαιολογεί τα ψέματα.
-Ας μου το εξηγούσες. -Προσπάθησα.
Πότε το εξήγησες;
Χέιλι!
Ίσως έπρεπε να προσπαθήσω πιο πολύ.
Ναι. Έπρεπε.
-Στάσου. -Δεν θέλω να το συζητήσω τώρα.
-Έλα. -Μπορείς να… Απλώς…
Χέιλι, έλα τώρα!
Τσάι μέντας. Είπα να μαντέψω.
Μπορώ να σου φέρω κάτι άλλο;
Λυπάμαι αν κατέστρεψα τις Ευχαριστίες.
Μη λυπάσαι.
Ούτε φαντάζομαι πόσο δύσκολο θα σου είναι αυτό.
Άσε που ποτέ δεν περνάμε τις γιορτές χωρίς δράματα.
Κάθριν,
σας άκουσα να συζητάτε με τον Τζορτζ ότι είμαι ένα επιπλέον στόμα.
Δεν θέλω να είμαι βάρος.
Γλυκιά μου, όχι.
Όχι. Καμία σχέση. Δεν είσαι.
Αλήθεια. Χαιρόμαστε που είσαι εδώ.
-Είσαι σίγουρη; -Ναι.
Να ξέρεις ότι ξεκάθαρα σε θέλουμε εδώ,
αλλά…
θα στηρίξουμε ό,τι αποφασίσεις.
Εδώ πέρα.
Να πάρει!
Παιδιά!
-Έχετε μια βιντεοκλήση. -Ο μπαμπάς.
Δεν θα περιμένει για πάντα.
Γεια! Τι κάνετε, παιδιά; Μου λείπετε.
Συγγνώμη για χτες.
Η σύνδεση εδώ είναι χάλια.
Πώς είστε; Ήταν ωραία η γιορτή;
Έκοψα τη γαλοπούλα.
Συγχαρητήρια, γιε μου. Συγχαρητήρια.
Γιατί μου μοιάζει ως μια ύπουλη επίθεση;
Δεν ξέρω.
Ίσως επειδή ο σέξι πλεϊμπόι μικρός αδελφός της Αντζέλικα
έχει αδίστακτο χαρακτήρα και πολλούς δικηγόρους.
Θέλω να πω,
υποθέτω ότι είναι πιθανό να έχει καλές προθέσεις.
Ναι, ίσως.
Θεέ μου, ελπίζω να μείνει.
Κι εγώ.
Είναι πανέμορφα εδώ.
Η ησυχία μού δημιουργεί άγχος.
Είδες;
Δεν ξέρεις πόσο μου λείπουν καμιά φορά οι σειρήνες
και οι γείτονες που τσιρίζουν.
Λοιπόν, θα το σκεφτείς;
Το σκέφτηκα.
Θέλω να μείνω με τους Γουόλτερ.
Έστω προς το παρόν.
Λυπάμαι.
Δεν είναι ότι δεν μου λείπεις εσύ ή η Νέα Υόρκη,
ή ότι δεν θέλω να μείνω μαζί σου.
Ένα μεγάλο κομμάτι μου θέλει.
Αλλά δεν ξέρω ποια είμαι στη Νέα Υόρκη χωρίς την οικογένειά μου.
Ή αν είμαι έτοιμη να το ανακαλύψω.
Καταλαβαίνω.
Σημαίνει πολλά που ήσουν πρόθυμος να παλέψεις για εμένα.
Άκου,
πάντα θα παλεύω για εσένα και θα σε στηρίζω. Πάντα.
Θα συνεχίσω να ρωτώ τι κάνεις. Η Τάρα δεν γλιτώνει από εμένα.
Σύμφωνοι;
Σύμφωνοι.
Έλα εδώ.
Σ' αγαπώ.
Κι εγώ σ' αγαπώ.
Μη γίνεις καουμπόισσα.
Εμπρός.
-Γεια. -Γεια.
Λοιπόν, λένε ότι θα μείνεις.
Συγγνώμη που σε απογοήτευσα.
Όχι, εγώ ζητώ συγγνώμη.
Αυτό που είπα στο τραπέζι δεν ήταν προσωπικό.
Απλώς εδώ καμιά φορά είναι δύσκολο να τραβήξεις την προσοχή.
Καταλαβαίνω απόλυτα.
Όλα καλά;
Όλα καλά.
Δεν χρειάζεται να χτυπάς, Λι.
Γεια.
Γεια. Θες να συζητήσουμε το βιβλίο;
Όχι.
Ήρθα να πω ότι χαίρομαι που θα μείνεις
και ότι σου έχω μια έκπληξη.
-Μπορεί να περιμένει; Έχω δέκα σελίδες. -Όχι, βασικά δεν μπορεί.
Θα πάμε εκεί.
-Εδώ πάνω; -Ναι.
Και μετά πες…
Ωραία.
Ορίστε, έχεις έμφυτο ταλέντο.
Πάνω στην ώρα.
Κοίτα.
Το δικό μας Μανχάτανχεντζ.
Δεν είναι δύο πανύψηλα κτίρια, αλλά είναι…
Θεέ μου!
Άλεξ.
Δεν χρειάζεται να χάσεις τα πάντα από την παλιά σου ζωή, Τζάκι.
Μάλλον ήθελα να σου το δείξω αυτό.
ΤΖΑΚΙ
Ήταν απίθανο.
Σ' ευχαριστώ.
Σ' ευχαριστώ που βρήκες το θάρρος να κάνεις ιππασία μαζί μου.
Αστειεύεσαι;
Μου άρεσε πολύ.
Υποτιτλισμός: Λιουμπίνκα Δημητρόβα