Soğan, kereviz sapı, ekmek kırıntısı. Kızılcık da var.
Parker?
-Yer elması yapalım mı? -Olur.
-Ben yapayım. -Mısır ekmeği sende. Herkese bir yemek.
Yer elmalarını alayım, kavgasını sonra edin.
-Günaydın. -Günaydın.
Selamlar. Krep var.
Kahve alacağım. Sağ ol.
Alayım mı?
-Sabah koştunuz mu? -Beş kilometre, başım ağrırken.
-Yine mi? -Evet. Hava soğuyunca oluyor.
-Kesinlikle bir şeyler yemelisin. -Tamam.
Selam. Bunlar iş görür.
-Hindileri orada mı marine mi edeceğiz? -Yedi kilolar. Anca bunda olur.
Isaac, baksana.
Derinin yerine daha kalın bir palto giy.
Bugün %80 ihtimalle kar yağacak.
Bazen tarz, rahatlıktan önemlidir.
Mesela bu deri ceket "sert, soğukkanlı, havalı" diyor. Anladın mı?
Dondurucu soğuk da "sert, soğukkanlı, havalı" diyor.
Anladın mı?
Babamdan haber var mı? Yarın kaçta arayacakmış?
-Evet. Saat 11'de. -Yarına bir şey yapmak ister misin?
Burada herkes bir yemek yapar ve sofraya ekleriz.
-Evet, bir yemek. -Ben hariç.
Ne yapıyorsun?
Alarmımı kuruyorum.
İki hindi yapıyorum, malum.
Howard'ların geleneksel bir yemeği varsa
malzemeleri alabilirim.
Evet, en sevdiğini seç.
Mümkünse yapmayayım.
Tabii.
Richard dayısını davet etmek iyi bir fikir değildi galiba.
Hayır canım, harika bir fikirdi. Gerçekten.
Tam da ona ihtiyacı olabilir.
Peki.
Herkes yesin. Gitmeliyiz.
WALTER ERKEKLERİYLE HAYATIM
SILVER FALLS LİSESİ
BAY N. CHOUDHRY
Yeri gelmişken ara tatilde okuma ödeviniz
Thomas Wolfe'un kısa romanı
Kayıp Çocuk olacak.
-Hey. -Ekstra kredi sağlıyor mu?
Metnin temalarını kendi hayatınızdan bir öyküyle bağdaştıran,
en fazla 500 kelimelik bir yazıya ne dersiniz?
Herkese iyi tatiller.
Tatilde okuyacak olmamız kötü
ama en azından kısa.
Yoğun bir dört gün olacak.
Öyle mi?
Ödevim, şu Amerika tarihi projesi ve gıda yardımı var…
-Jackie. -Ne?
-Ne oluyor? -Hiçbir şey. Neden?
Çünkü benden kaçıyorsun gibi….
Hayır.
Tabii ki hayır.
Çok meşguldüm sadece. İkimiz de çok meşguldük.
-Benden nefret ediyor. -Hayır.
Fırsatım varken yapmalıydım.
-Ne, öpmeli miydin? -Evet.
Sarhoş değil miydi?
-O yüzden öpmek adilik olurdu. -Evet. İyi ki yapmamışsın.
-Ama şimdi onu sevmediğimi sanıyor. -Tanrım, Alex.
Sorunu anladın mı? Ne yapacağım?
Öncelikle takıntı yapmayı bırak.
Kendini delirtiyorsun. Beni de.
Açıkçası, haftalardır tek dinlediğim bu.
"Zaman her şeyin ilacıdır" diyen kişi böyle üzülmemiş.
Baştan denemen lazım sadece.
Nasıl?
Piknik filan ayarlamayı beceremem.
-Çiçek almayı da… -Güzel.
Çünkü kızlar banalliği sevmez.
Ona anlamlı gelecek bir şey bul sadece.
Okulda tüm kitaplarını eve götüren tek kişisin.
Tatilde eğlenmeyi düşünmüyor musun?
Şükran Günü'yle ilgili bir şey istemiyorum.
-Doğru. -Yokmuş gibi davranacağım.
Üzgünüm.
Neşeliymiş gibi rol yapamam, anlıyor musun?
-Şey olmadan… -Cole.
Eve götüreyim mi New York?
Gıda yardımına Lark'a gidiyorum.
Nasıl istersen.
Okulun en seksi çocuğunun üstüne kusmandan sonra
hâlâ seninle konuşması çok ilginç.
Hatırlattığın için sağ ol.
Ne?
Unutmaya çalıştığım tek şey Şükran Günü değil.
ŞÜKRETMEME GÜNÜ - ÜCRETSİZ HERKES DAVETLİDİR - YAŞ SINIRI YOK
LARK KAFE
İki elma, iki bal kabağı ve bir ceviz.
İyi günler.
-Tereyağlı bal kabaklısı şahane. -Tamam.
Her şeyi yersen satacak bir şeyimiz kalmaz.
Evlenme teklif etmeseydim şu an diz çökerdim.
-Martha Stewart halt etmiş. -Tamam. Teşekkürler.
Bu iltifatla bir dilim daha kazandığını sanma sakın.
-Duble mocha lütfen canım. -Tamam.
-Çok sıcak olsun. Dışarısı buz gibi. -Biliyorum.
-Şeyi de unutma… -Ekstra krema. Biliyorum Edna.
Fazla yemeğiniz var mı?
Restoran yarın kapalı, akşam yemeği ayarlamam gerek.
Bir paket yaparız. Kaç kişilik?
-Bu yıl yalnızım. -Yalnız olman gerekmiyor.
-Bayramda açık olacağız. -Öyle mi?
Öyle mi?
Beni de sayın o zaman. Teşekkürler.
-Ne zamandan beri Şükran Günü'nde açığız? -Mato mesaj attı.
Restoranın kapandığını duymuş, ihtiyacı olanlar için
açabilir miyiz diye sordu.
Bana sormadan evet mi dedin?
Hayır diyemezdik ki.
Diyemezdik sanırım ama çalışanımız yok.
-Kylie hafta sonu izinli ve… -Ben gelirim.
Olmaz. Annem beni öldürür.
-Sorun yok, kalıp yardım ederim. -Ben hallederim.
-Walter'larla bayramı sevdiğini biliyorum. -Bunun bir sebebi de senin orada olman.
Sadece bu seferlik.
-Tamam mı? Söz. -Evet.
Tamam.
Nasıldı?
…13, 14, 15, 16. Tamam.
Evet. Espresso makinesi kapanmadan kahve isteyen?
-Sağ ol. -Almayayım.
Hâlâ 11 tane alınmamış paket var.
Anlamıyorum. Dün herkes onayladı.
Ya soğuğa çıkmak istemediler ya da sadece kaypaklar.
Çok yazık. Bu insanlar Şükran Günü yemeği yemeyecek.
Elden ne gelir?
-Kalanları yarın götürürüm. -Umarım bisikletinde kar lastiği vardır.
Merak etme.
-Bir yolunu bulurum. -Peki.
-Belki de seninle gelmeliyim. -Ben…
Sosyal ilişkiler müdürüyüm. Benim sorumluluğum.
Ayrıca arabam var.
-Brüksel lahanasına kuru üzüm mü koydun? -Evet.
Ve de pancetta mı?
-Danny, bilemiyorum. -Bu benim yemeğim, o da seninki.
Kesik nasıl görünüyor?
Seninkine bak sen. Biraz kuru gibi.
Sen öyle san. Dolgusu mükemmel.
Güzel. İştahı nasıl peki?
Müthiş.
-Evet, güzel kokuyor. -Tamam, süper.
Cumartesi dikişleri almaya geleceğim.
Evet. Marta'nın Şükran Günü'nü kutla.
-Çok şapşalsınız. -Ne?
-Bu bir yarışma değil. -Biliyorum.
Kesinlikle öyle.
Her yıl bir kutu vanilyalı dondurma getiren adam mı diyor?
-Anne? -Efendim?
Nathan'la Summerhill'lere gidiyoruz.
Peki.
Çok kalmayın. Birlikte geçirdiğimiz nadir günlerden bu.
Sen de mi gidiyorsun?
-Nereye? -Skylar'ın babası konuşacak.
Şükran Günü gerçeğiyle ilgili.
Gelemem. Yemek teslimatı var.
14.00'te hepinizin dönmesi gerek.
Ne kadar sürer, bilmem.
O yüzden beni beklemeyin. Gelince kalanları yerim.
Burada ne yapıyorsun?
Broşürü gördüm.
Ben davet ettim oğlum.
Tarihimizi, Toprak Ana'yla ve tüm canlılarla olan bağımızı
anlamak için yapıyoruz.
Herkesi kapsar.
-Gelmene sevindim. Otur lütfen. -Ben de sevindim.
-Bir şey almadın mı? -Hayır.
Tamam.
Merhabalar,
iyi ki geldiniz.
Her zamanki gibi, yılın bu zamanında
size bir şeyler anlatmak istiyorum
ve çoğunuz da beni birçok kez dinlediniz.
O yüzden kısa keseceğim.
Bugün atalarımızın kayıplarının ve güzel topraklarımızın
mahvolmasının ardından yas tutmak için toplandık.
İlk Şükran Günü efsanesini protesto ediyoruz
ve bu katliamı kutlamak yerine
ilk Şükretmeme Günü'nden etkilenenleri hatırlıyor
ve onurlandırıyoruz.
Baksana…
Cole'la olayınız ne?
Beni sıkıştırmak için mi yardım ettin?
Hayır.
Sadece…
Kulübenin orada düşündüm ki…
Aramızda hiçbir şey yok.
Senin Cole'la olayın ne?
Pardon, anlatmana gerek yok.
Hayır, aslında…
Bir şey var ama aslında yok da. Anlatabildim mi?
Birbirimizi yıllardır tanıyoruz. Karmaşık bir durum.
Öyle olması şart mı?
Yani, sen…
Beni ilgilendirmez.
Ne?
Ne diyecektin? Ben neyim?
Ablam Lucy'yi hatırlatıyorsun.
Ablanı mı?
Evet.
Havalısın, çok zekisin ve güzelsin.
Cole'un kızlarından biri olmaktan fazlasını hak etmiyor musun?
Sevgili olayına girmez o.
Bu onun sorunu.
Bir ilişki yaşamanın nesi yanlış?
New York'ta sevgilin olmak için kapışacak 100 kişi tanıyorum.
-Richard. -Selam.
Sen… Erkencisin.
-Evet. Pardon. Umarım sorun olmaz. -Hayır, ne demek?
Girsene.
Bunu mu giyeceksin?
Babam ne giydiğimizi umursamaz ki…
Peki. Başlatıyorum.
SUNUCU BEKLENİYOR…
Açılın!
-Canım. -Vay!
Parker, onu dışarıda oyna. Hadi.
-Ama sen her zaman… -Hayır.
Güzel. Çok teşekkürler.
Kusura bakma.
Sorun değil.
Şükran Günü'ne davet ettiğin için sağ ol.
Son dakika oldu, biliyorum ama bize katılmana çok sevindik.
George'la cenazeye geldiğinizde daha konuksever olmadığım için üzgünüm.
Sorun değil. Hepimiz şoktaydık.
Evet.
-Jackie nasıl? -Bence seni görünce sevinecek.
Nerede o?
Gıda yardımı kapsamında Şükran Günü yemeği dağıtıyor.
Bu havada mı? Buz gibi.
Kalın bir paltosu var.
-Sağ olun. -Ne demek?
Dikkat. Ben açarım.
-Şükran Günü'nüz kutlu olsun. -Sizin de.
Tamam, sadece üç ev kaldı, sonrasında yardım kampanyasını
başarıyla tamamladığımız için takdirleri toplarız.
Takdir peşinde değilim,
sadece annem Şükran Günü'nü pek sevmiyor.
Ya baban?
Ben 10 yaşındayken öldü.
Üzüldüm.
Artık bayramlar tatsız.
Bunu yeni öğrendin, değil mi?
Çok fenadır, birim.
İlk yıl "Bir daha hiç"lerle doludur.
Bir daha hiç en sevdikleri şarkıyı dinleyemeyecekler,
atletizm yarışına ya da o bahsettikleri seyahate gidemeyecekler.
Bir daha hiç…
Şükran Günü'nü kutlamayacaklar.
Evet.
Nasıldır, bilirim
ve senin için üç kat kötü olduğunu biliyorum.
Selam.
Özet geçeyim mi?
Geç.
Bridgewater sayı çizgisinde topu düşürdü ve Broncos için iyi olmadı
ama göreceğiz.
Diğer yandan, babam savunmasını toparlayamazsa
bence annem Richard'ı devirecek.
Annem kazanır.
Sen ne yapıyorsun?
Hiç.
Vay, Jackie'nin demliğini tamir ediyorsun.
Çok nazik, hassas ve düşünceli bir davranış.
-İyi misin? -Aptalca bir şey.
-Sanırım boş vereceğim. -Hayır, hiç de aptalca değil.
Ona vermelisin.
Kızlar çabalayanı sever.
Bir yerde okumuştum.
Tamam, gidiyorum.
Devam et.
-Gelmiyor işte. -Gecikmesi için milyonlarca sebep var.
İkinci yarıyı kaçıracağız.
Şu anda futbolu kim takar?
Şükran Günü ve babam en azından geleceğine söz verdi…
TOPLANTI SONA ERDİ.
Ne oluyor ya…
Kimchi sever misin?
Severim. Ceviche sever misin?
-Anne, ceviche sever miyim? -Nasıl geçti?
-Anne. -Hiç ceviche yemedin Benny.
Ama suşiyi seviyorsun, o yüzden seveceğini düşünüyorum.
Ne oldu?
Büyükannenin kristalleri. Hiç kullanmadık…
Son özel günden beri.
-Anne, Lee şarap içiyor. -Lee.
Hey, ne yapıyorsun?
-Özel günlerde şarap içebiliriz. -Yok öyle bir şey.
-Ne zaman izin verdik? -Neden bunu içmiyorsun?
Güzel.
Alkolden bahsetmişken
Jackie'nin okulu asıp sarhoş olduğunu
ve gölde, yetişkin bulunmayan bir partiye gittiğini duydum.
Böyle şeyler sık olur mu?
Jackie sarhoş mu olmuş?
Otuz beş yaş altı herkes mutfaktan çıksın.
Şimdi. Hadi, yürüyün.
Sen, sen, sen. Hadi.
-Ufak kulaklardan bazı şeyleri gizliyoruz. -Pardon.
Ama evet, bu yaşandı ve ceza aldı.
Yeğenimin karakterine aykırı davranmasından endişelenmemi anlarsınız.
Richard, o bir ergen.
Yaptıklarının yarısı karakterine aykırı, yedi oğlan büyüttüğüm için biliyorum.
Bir tane kaldı. Bakalım.
Dur, ben…
-Alo? -Jackie.
Merhaba. Kontrol etmek için aradım canım.
Kaçta geleceksin?
Aslında yapacak çok işimiz var, o yüzden akşam yemeğine yetişemem.
Öyle bir şansın yok canım.
Sürpriz yapacaktım ama Richard dayın ziyaretine geldi.
Ne? Ciddi misin?
Tamam, acele ederim.
Hoşça kal.
Dönmem gerek ama bu son paketi de götürelim.
Dur, işimiz bittiyse bu son paket kime?
Yanlış mı saydık?
Benim.
Aldım çünkü annem geç saate kadar okulda ödev okuyacak.
Bu işi bayramda yapmayı sever çünkü malum, bayramlar tatsız.
Walter'lara gelmelisin.
Olmaz.
Ciddiyim.
Zaten bin tane çocuk var.
Yapamam.
Cole yüzünden mi?
Hayır.
Yani…
Bilmiyorum.
Tuhaf olmaz
ve ben de neşeli hissetmiyorum, birbirimize arkadaşlık ederiz.
Sorun olmaz mı cidden?
Olmaz.
Yetiştin.
Sürpriz!
-Seni özledim. -Ben de seni.
Jackie "Gelebilirsin" dedi.
Tabii, ne kadar kalabalık, o kadar iyi.
Selam Erin. Bize katılman ne güzel. Gelsene.
-Hoşça kalın. -Sağ olun.
Sizi görmek güzeldi.
Bana bir dakika verin, tamam mı?
Selam.
Gerçekten müthişti.
Ve gerçekten öğrenmek istediğim için geldim.
Mesele o değil.
Daha önce de oldu.
Çocuklar sırf duyar kasmak için
veya Instagram'larına fotoğraf çekmek için geliyorlar.
Anladım.
Ama babanın ve topluluğunuzun bunu bizimle paylaşması bir onur.
Görüşürüz.
Evet, görüşürüz.
Tamam.
Bu yıl yakmadık. Değil mi?
-Merhaba! -Selam!
-Selam. -İyi bayramlar.
İyi bayramlar.
-Sağ ol. -Üstteki elma ve tarçınlı.
-Pardon. -Öbürü cevizli.
Leziz.
-Şarap alır mısın? -Evet, lütfen.
Peki,
hindi kesmeyi göstermeme ne dersin?
Cole ve Danny biliyor mu?
Böyle bir bıçağı o ikisine
emanet eder miydin?
Hadi.
Burada rahat mısın?
Yani, bütün bu kargaşanın içinde.
Alışmak biraz zaman aldı
ama son zamanlarda bir çok şeye alışmak zordu.
Bir şey konuşmak istiyorum.
Peki.
Velayet için bir avukata danıştım.
Benim için mi?
Yok, içerideki üç düzine çocuktan biri için.
Jackie, anne babanın vasiyetini okuduklarında şokta ve yastaydım,
kız kardeşimin istediği olsun diye
buraya gelmeni kabul ettim.
Ama itiraf edeyim ki
annenlerin Katherine'i seçmesi beni epey üzdü.
Ama şimdi anlıyorum ki bu vasiyet 15 yıl önce,
Walter'ların 10 değil, üç çocuğu varken yazılmış.
Sen bebektin, ben 20'lerimde hep partilerdeydim
ve annenin seninle neden ilgilenemeyeceğimi düşündüğünü anlıyorum.
Sen müzeleri
ve baleyi seven bir şehir kızısın.
-Burada hiçbiri yok. -Evet.
Ait olduğun yere dön istiyorum.
Eski lisene, Princeton'a giden yola,
yanıma, kalan tek aile ferdine dön istiyorum.
Hemen karar vermen şart değil. Sadece…
Bir düşün
ve istersen bunu yapmaya hazır olduğumu bil.
Açıyla, biraz aşağı doğru tut. İşte böyle.
Sonra yarıp açmaya çalışacaksın.
İşte böyle. Güzel.
Tamam.
Önce hanımlar. Affedersiniz. Açılın, geliyorum.
…tabağın. Çok naziksin.
-Şey sandın… -Şarj aleti sandım.
Tamam çocuklar. Oturalım.
Başlamadan önce tek tek
bu sene ne için
şükran duyduğumuzu paylaşalım mı?
Cole, seninle başlayalım mı?
Sanırım bu yıl Broncos'un bozguna uğramamasına minnettarım.
Uzun hafta sonu ve bir sürü film izleme fırsatı için
şükran duyuyorum.
Bugün yemek yapmama gerek kalmadığı için minnettarım
ve siz de öyle olmalısınız.
Yerlilerin yas günü hakkında daha fazla bilgi edindiğime minnettarım.
Canım istemiyor.
Hanımlar cazibeme
ve yakışıklılığıma bayıldığı için minnettarım.
Ayrıca bu ailenin parçası olduğumuz için minnettarız, değil mi Lee?
İyi ki bizimlesiniz.
Burada olduğum için minnettarım. Sağ olun.
Rica ederiz.
Birçok şeye minnettarım.
Tabii ki size de
ama en çok Will'e.
Gitmem gerek.
Tabii tatlım.
Şu kızılcıklı-bademli iç pilavdan vereyim.
-Will'in favorisi. -Ama anne, sen de söylemelisin.
Tanrım, şükredecek çok şey var. Soğumadan yiyin.
-Afiyet olsun. -Hadi.
Harika bir şey, değil mi Jacks?
-Adı? -Manhattanhenge.
-Stonehenge gibi. -Aynen.
Yılda sadece iki kez,
güneş tam Manhattan sokaklarıyla doğru hizaya geldiğinde oluyor.
Bir ışık hüzmesi iki yüksek binanın üstüne düşüyor
ve ışınlar her yöne dağılıyor.
Annesi her yıl o iki günü heyecanla beklerdi.
-Sahiden öyleydi. -Neyse.
Büyük şehirler abartılıyor. Jackie bunu anladı.
Belki seneye Manhattanhenge'i birlikte görürüz.
Ziyarete gelmeye karar verirsen.
Maalesef dönmüyor ama.
Lee, hadi ama. Eşeklik etme.
Lee, kızdığın kişi Jackie değil sanki, değil mi?
-Jackie bir yere gitmiyor. O yüzden… -Aslında…
Gidebilirim.
Emin misin?
Geri mi döneceksin?
Neler oluyor?
Velayet davası açmayı düşünüyorum.
-Ne? -Ondan mı geldin?
-Onu geri almak için mi? -Sen davet ettin ya hani? Ve hayır.
Velayeti vasiyette yazıyordu.
Biliyorum ama tek akrabasıyım. İtiraz edebilirim.
Gidecek misin?
Richard, bunu iyice düşündün mü? Tam zamanlı çalışırken bir gence bakmayı?
Seyahatlerim azaldı ve ailesiyle olmalı.
-Biz de aileyiz. -Anladın sen beni.
Yine de yaşam tarzının veli toplantılarına ve her gün yemek yapmaya
uygun olmadığını kabul edersin.
Kusura bakma ama beni o kadar iyi tanımıyorsun.
Bak, bence bizim için önemli olan Jackie'nin istikrarlı bir hayat yaşaması.
Tutarlılık çok önemli.
Benim de isteğim o.
Seninki ne?
Haklı.
Ne istediğini biliyor musun?
Bildiğim tek şey,
istediğim şeyin imkânsız olduğu.
Biliyor musun Richard, bir şey öğrendiysem
o da ailenin sadece kan bağıyla oluşmadığıdır.
Ben evlatlığım.
Annemle babam müthişlerdi ama biyolojik ailemi hep merak ederdim.
Üniversiteden sonra öz annemle tanışmaya gittiğimde
yanımda kim geldi sence?
Annem.
O arabada saatlerce,
içimde birikmiş bütün umutlar, korkularla baş ederken
Angelica yanımdaydı.
Sonunda Colorado'ya vardık
ve annemin buluşmayı kabul ettiği lokantaya gittiğimde o, motelde bekledi.
Ama annem gelmedi.
Yıkılmıştım.
Ama bir garson vardı ve kahve fincanımı doldurup durdu.
Muhtemelen hâlime üzülmüş olacak ki
devasa bir dilim tart getirdi.
Tamam, hâline üzülmedim.
Gördüğüm en seksi şeydi sadece.
Böyle mi tanıştınız?
Evet.
Biyolojik ailemi aramaya gittim ama seçilmiş ailemi buldum.
Ve her gün minnet duyuyorum.
-Masa dokuz lazım. Teşekkürler. -Al bakalım.
İşten sonra.
Teşekkürler.
Pekâlâ. Üç.
Teşekkürler.
Rica ederim.
Epey duygusaldı.
Karar verdin mi?
New York'ta ne kaldı, bilmiyorum
ama buraya ait olduğuma da emin değilim.
Bu hayatta bir sürü boktan aile var
ama…
Walter'lar onlardan değil.
Evet!
Ben olsam buna tutunurdum.
Gidiyor musun?
Evet.
-Jackie'nin seni çağırması hoş oldu. -Müthiş ve kusursuz olduğu için mi?
Hayır, gidecek bir yerin olduğuna sevindiğim için.
Tabii.
Üzgünüm, uzun bir gündü.
Benimle gelmek ister misin?
Başka zaman.
Seni geçireyim.
Gerek yok.
Tamam.
"Başlangıç"tan başlamalısın.
Yapma, bensiz başlamışsınız.
Tamam, alışkanlık hâline gelsin istemem
ama bu gece çok eğlenceliydi.
Gördün mü?
Şükran Günü'nde insanları doyurmak da doymak kadar güzel.
Evet, yeme kısmını da seviyorum ama.
Lark Kafe.
Hayley, selam. Ben Mato.
Selam Mato.
-Nasıl geçti? -Çok iyi geçti.
On beş kişi geldi
ve cirodan memnun kalacağını düşünüyorum.
Harika.
Evet.
Ayrıca insanların epey yalnız hissedebileceği bir günde
Silver Falls sakinlerine
sıcak karşılandıklarını hissettirmek hoştu.
-Harika. -Evet.
-Gitmeliyim ama Will orada mı? -Evet, burada.
Tamam, teşekkürlerimi ilet.
Ayrıca bugün kafeyi açmakla ilgili dâhiyane fikri için tebrikler.
Size borçluyum.
Evet.
Evet, ona söylerim.
Yani?
Memnun mu?
Evet, çok memnun.
Şükran Günü'nde dükkânı açmakla ilgili dâhiyane fikrinden çok memnun.
-Pardon. Yalan söylememeliydim. -Niye yaptın?
-Niye böyle bir şey… -Çünkü başka türlü kabul etmezdin.
Uzun zamandır ilk kez
Lark yüzünden profesyonel anlamda heyecanlıyım
ve bugün açık tutmak gibi yeni fikirler buluyorum
ama anlamıyorsun sanki.
Vay canına.
Tamam, bak. Böyle hissettiğin için üzgünüm.
Gerçekten.
Ama bu, yalan söylemeni haklı çıkarmaz.
-Bana açıklamalıydın. -Denedim.
Ne zaman açıkladın?
Hayley!
Belki daha çok denemeliydim.
Evet. Öyle.
-Dur. -Şu anda konuşmak istemiyorum.
-Hadi ama. -Lütfen… Sadece…
Hayley, hadi ama.
Nane çayı istersin dedim.
Başka bir şey ister misin?
-Şükran Günü'nü mahvettiysem üzgünüm. -Üzülme.
Ne kadar zorlandığını tahmin bile edemem.
Hem dramsız bir bayramımız olmaz pek.
Katherine,
George'la benden, doyuracağınız bir çocuk daha diye bahsettiğinizi duydum.
Yük olmak istemiyorum.
Tatlım, hayır.
Hiç değilsin, yemin ederim.
Yemin ederim.
İyi ki buradasın.
-Emin misin? -Evet.
Burada olmanı çok istediğimizi bilmelisin ama…
George'la her kararını destekleriz.
Buraya.
Tüh.
Hop, durun!
-Biri sizi görüntülü arıyor. -Babam.
Sonsuza kadar beklemez.
Selam, nasılsınız çocuklar? Sizi özledim.
Dün için üzgünüm.
Buranın interneti çok kötü.
Nasılsınız? Şükran Günü iyi miydi?
Hindiyi ben kestim.
Tebrikler oğlum. Tebrikler.
Neden sinsi bir saldırı gibi geliyor?
Bilmiyorum,
belki de Angelica'nın başarılı ve çapkın kardeşinin
acımasız bir tarzı ve tonla avukatı olduğu içindir.
Yani,
iyi niyetli de olabilir sanırım.
Evet, belki.
Tanrım, umarım kalır.
Bence de.
Yani, burası çok güzel.
Sessizlik beni biraz geriyor.
Değil mi?
Bazen polis sirenlerini ve bağıran komşuları
ne kadar özlediğimi tahmin edemezsin.
Düşünecek misin yani?
Düşündüm.
Walter'larla kalmak istiyorum.
Şimdilik yani.
Üzgünüm.
Seni ya da New York'u özlemediğimi,
seninle yaşamak istemediğimi düşünme
çünkü büyük bir parçam istiyor.
Ama daha büyük bir parçam da
ailem olmadan New York'ta ne yapacağımı bilmiyor.
Bunu görmeye hazır olup olmadığımı da.
Anlıyorum.
Benim için mücadele etmek istemen çok anlamlı.
Hey,
senin için her koşulda mücadele eder, yanında olurum.
İyi misin diye de bakacağım, Tara'ya kurtulamayacağını söyle.
Anlaştık mı?
Anlaştık.
Gel buraya.
Seni seviyorum.
Ben de seni.
Kovboy kıza dönüşme.
Gel.
-Selam. -Merhaba.
Kalıyormuşsun diye duydum.
Canını sıktıysa üzgünüm.
Hayır, ben özür dilerim.
Masada söylediklerim kişisel değildi.
Sadece… Burada bazen ilgi görmek zor oluyor.
Çok iyi anlıyorum.
İyi miyiz?
İyiyiz.
Kapıyı çalmana gerek yok Lee.
Selam.
Selam. Kitap hakkında mı konuşmak istiyorsun?
Hayır,
kalmana sevindiğimi
ve sana bir sürprizim olduğunu söylemeye geldim.
Bekleyebilir mi? On sayfam kaldı.
Hayır, aslında bekleyemez.
Şuraya gideceğiz.
-Buraya mı? -Evet.
Sonra da
"Ho!" diyeceğiz.
-Ho! -Güzel.
İşte oldu. Bak, doğuştan yeteneklisin.
Tam zamanında geldik.
Bak.
Bizim Manhattanhenge'imiz gibi.
İki yüksek bina değil ama yine de…
Aman tanrım.
Alex.
Eski hayatından tamamen vazgeçmek zorunda değilsin Jackie.
Sanırım sana onu göstermek istedim.
Muhteşemdi.
Teşekkürler.
Benimle ata binecek kadar cesur olduğun için ben teşekkür ederim.
Dalga mı geçiyorsun?
Çok sevdim.
Alt yazı çevirmeni: Elif Günay