Cikgu nak kamu semua buat yang terbaik
supaya kita boleh kalahkan Aurelita.
Mereka akan main bersungguh-sungguh dan kita pula di kawasan mereka.
Jangan pandang rendah kepada mereka walaupun kita pernah menang.
Cikgu nak kamu semua berusaha sekerasnya.
Pergi balik dan berehat. Jumpa esok.
- Jom balik. - Terima kasih.
Terima kasih.
Baiklah.
- Cikgu rasa kita boleh menang? - Ya, jika Dylan kekal bersemangat.
Cikgu tak tahu bagaimana ayahnya pujuk Pengetua Whitmore
untuk benarkan dia main semula, tapi cikgu rasa lega.
Dia harapan kami sejak kami kehilangan awak.
Saya tolong ayah saya atur gerai makanan, jadi saya akan datang pukul 2.
Okey, saya boleh tolong awak aturkan.
Tak apa, kami boleh buat.
Ayah saya dah aturkan semuanya.
Saya datang sebagai bantuan.
Grace, kita boleh pergi bersama.
Saya kena datang awal untuk aturkan rafel gereja.
- Boleh juga. Pukul berapa? - Kami ada ramai sukarelawan.
Kita jumpa di sana, okey? Awak tak perlu buat apa-apa.
Ya, nikmatilah hari awak.
- Okey. - Kenapa?
Saya cuma nak alihkan perhatian saya.
Saya ada ujian memandu esok, jadi saya rasa gelisah.
- Saya kena lulus. - Awak mesti akan lulus.
Harap begitu.
- Saya pergi dulu. - Saya nak ikut. Jangan risau, Jackie.
- Babai. - Jumpa lagi.
Ada komen?
Awak tahu tak? Awak nampak macam penunggang profesional.
Saya kagum.
Awak rasa saya dah bersedia untuk percubaan esok?
Saya perlukan tajaan itu.
Saya takkan biar awak pergi jika awak tak bersedia.
Saya kena jaga nama baik saya.
Awak semakin hebat, Alex Walter.
Semuanya disebabkan awak, bukan?
Saya terima pujian itu, tapi awak yang berusaha.
Awak rajin berlatih dari awal pagi.
Saya boleh latih awak, tapi awak yang boleh ubah nasib awak.
Awak dah berjaya melakukannya.
Ini ucapan perpisahan awak?
Jika ayah saya taja awak, saya takkan jadi pelatih awak lagi.
Kelakar betul.
Nanti kita jumpa, okey?
Awak masih di sini?
Saya nak siapkan untuk dijual di pesta esok.
Comelnya.
Awak masih marahkan saya?
Apa saya boleh cakap?
Awak ingat saya tak kisah awak menipu semasa ujian dadah
dan suruh ayah awak rasuah sekolah?
Dia tak merasuah sekolah.
Tapi dia selesaikan masalah awak, bukan?
Saya betul-betul terdesak.
Kalau saya tak main, saya tak boleh pergi persembahan.
Nanti saya tak boleh main bola di kolej.
Jika saya tak main bola di kolej, ayah saya takkan pedulikan saya lagi.
Jadi?
Itu saja yang penting? Menjadi anak yang baik?
Kenapa awak tak bertegas?
Awak tak nak jadi diri sendiri?
Saya tak berani.
Saya nak siapkan ini.
Hebatnya awak.
- Awak mesti lulus. - Betulkah?
Sudah tentu.
Saya yakin awak akan lulus.
Fikir positif saja.
Okey.
- Hai, sayang. - Hai.
Hai.
Apa khabar?
Baik.
Esok perlawanan penting.
Ya.
Mesti semuanya okey.
Saya jarang jumpa awak sejak Halloween.
Ya, saya tahu.
Saya sibuk bekerja, jadi jurulatih dan belajar, jadi…
Awak dah dapat keputusan SAT awak?
Belum.
Sepatutnya dah dapat. Telefonlah mereka.
Ya, nanti saya telefon. Terima kasih.
Nak buat permohonan sama-sama macam kita bincangkan?
Tak apalah.
Kita dah kesuntukan masa.
- Saya boleh buatkan… - Tak payahlah.
Saya nak ulang kaji strategi.
Esok hari yang penting, bukan?
Jadi…
Okey, semoga berjaya.
Ya.
Awak pun sama.
- Hai. - Ya Tuhan.
Kejutan!
Saya salah kira? Awak kata awak balik minggu depan.
Awak tak salah kira, tapi bunyi suara awak sedih sangat.
Jadi, Felix benarkan saya balik seminggu lebih awal.
Saya betul-betul rindukan awak.
Okey.
Semoga berjaya.
Jangan risau. Awak boleh buat.
Saya akan tunggu awak di sini.
Saya janji.
Okey.
Awak mesti akan lulus.
Gembira jumpa awak.
Ramainya penunggang di sini.
Awak ingat awak istimewa?
Jangan berlagak.
Ini tak mudah. Ini sesuatu yang penting.
Kalau awak diterima, awak perlu bekerja keras.
Lebih daripada biasa. Awak akan sentiasa sibuk berlatih.
Awak sanggup tak? Sebab kalau tidak…
Ya, saya sanggup.
Bagaimana pula dengan Jackie?
- Apa maksud awak? - Sudahlah.
Saya tahu kamu bersama. Kenapa kamu nak rahsiakan?
Apa kamu takutkan?
Saya tak takut, tapi hubungan kami rumit.
Kalau awak nak teruskan,
awak kena sedar tak mudah
menjalinkan hubungan dengan orang luar.
Walaupun hubungan itu kukuh.
- Jika kamu… - Ia kukuh.
Jadi, awak tak perlu risau.
Baiklah.
Ayuh, koboi.
Dah sedia?
Nanti kita akan tahu, bukan?
Baiklah, Isaac. Awak okey? Mari kita lakukannya.
Hei, Cole.
Dengar sini. Saya tak main hari ini.
Apa maksud awak?
Saya kena bertanggungjawab.
Saya tak nak libatkan ayah saya lagi.
Saya tahu masanya tak sesuai.
Yakah?
Maaf.
Saya tak nak kecewakan mereka,
tapi saya tak patut sertai pasukan semula.
Saya cuma nak betulkan keadaan.
Dah terlambat, bukan?
Ya, tapi ini sepatutnya perlawanan Isaac.
Dylan, ini pusingan akhir. Pasukan ini perlukan awak.
Tidak.
Mereka perlukan awak.
Terima kasih.
- Hore! - Saya lulus!
Ya! Saya dah agak.
Ya Tuhan, adakah itu…
Ya, kereta ibu awak.
Richard hantar dari New York.
- Terima kasih. - Sama-sama.
Bagaimana jika saya gagal lagi?
Kami tahu awak takkan gagal.
Tapi kalau awak gagal, kami akan simpan di garaj Tony.
Okey.
Pergilah.
Terima kasih.
Sama-sama. Berseronoklah.
Jaga diri.
Tak, dia tak nak main. Isaac kena main.
Okey, dengar sini.
Isaac, berlatih cara lontaran awak.
- Apa? - Awak akan jadi quarterback hari ini.
Nombor 19 kita, Dylan, tak menyertai perlawanan hari ini.
Cikgu!
Okey, bertenang. Jangan risau.
Dia nak bertanggungjawab atas kesilapannya.
Jangan risau, semua. Buat yang terbaik.
Buat yang terbaik. Ayuh.
Okey? Mari!
Kita kena menang perlawanan ini.
Dylan.
Apa awak buat?
Saya digantung, ayah.
- Saya tak patut main. - Apa?
Walaupun ayah dah pastikan awak boleh bermain?
- Semua itu bukan senang. - Saya tahu.
Saya minta maaf.
Tapi saya tak boleh biar ayah betulkan semua kesilapan saya.
Saya buat silap.
Saya perlu tanggung akibatnya. Jika tidak…
- Apa gunanya? - Sebab awak kena main bola.
- Awak kena jadi profesional. - Itu impian ayah.
Bukan saya.
Maaf sebab impian itu takkan jadi kenyataan.
Bukan ini yang saya mahu.
Bukan begini.
Awak tahu tak?
Awak memang tak layak jadi profesional.
- Giliran awak, Alex. - Jangan risau.
Saya boleh buat.
Hut!
Ayuh, Garcia. Beri dia bola.
Sepupu awak belum bersedia.
Sekejap, cikgu kena jawab.
Awak okey, sayang? Saya ada perlawanan.
Apa? Berapa jaraknya?
Baiklah. Okey, saya dalam perjalanan.
Telefon ibu awak!
Okey, isteri cikgu dah nak bersalin.
- Cikgu kena pergi. - Bagaimana dengan perlawanan ini?
Awak kena ambil alih.
- Mana boleh. - Mestilah boleh.
Ikut strategi yang kita dah bincangkan.
Pastikan mereka bersemangat. Awak harapan cikgu.
Harapan kami semua.
Tahniah, pemandu.
Cantiknya kereta.
Terima kasih. Ini kereta ibu saya.
Sesuai dengan awak. Boleh bawakan ini?
Ya, sudah tentu.
Jadi, apa Alex kata?
Kami setuju tak nak bermesej atau berbual.
Ia nampak mencurigakan.
Betul. Dah berminggu.
Bila kamu nak beritahu semua orang?
Entahlah. Tak lama lagi.
Kamu dah cakap kamu saling mencintai, bukan?
Kenapa kamu masih perlu rahsiakannya?
Sebab Cole?
Bukan.
Tapi Cole berkelakuan agak pelik kebelakangan ini.
Kami patut buat permohonan bersama.
Tapi dia habiskan masanya bekerja atau di padang bola.
Saya risau dia akan terlepas tarikh.
Saya ingat dia dah ambil balik SAT,
tapi dia belum dapat keputusan.
Saya tak tahu dia ambil atau tidak.
Mungkin dia nak rahsiakan sebab keputusan dia teruk.
Dia takkan tipu saya.
Jackie, kenapa awak risaukan masa depan Cole?
Dia dah besar, dia boleh uruskan diri. Awak kekasih Alex.
Cole perlukan saya.
Yakah? Atau awak suka rasa diperlukan?
Apa maksud awak?
Mungkin awak patut buat pilihan.
Maaf.
Seronoknya kalau saya kena buat pilihan antara dua lelaki kacak,
tapi hidup saya membosankan, macam biasa.
Grace, semuanya okey?
Tidak.
Ayah saya dah pindah keluar. Ibu bapa saya akan bercerai.
Saya tak tahu.
Mestilah awak tak tahu.
Kasihan awak.
Tak apa.
Saya tak kisah.
- Saya nak siapkan rafel. - Saya tak payah tolong?
Tak, saya boleh buat.
Nasib Silver Falls tak begitu baik.
Gol untuk Wolves oleh nombor 37.
Wolves mara ke hadapan.
Serangan besar. Nombor 97, Hughes di garisan 50 ela.
Kita akan masuk ke separuh masa dan Aurelita sedang mendahului.
Silver Falls perlu bekerja keras jika mereka nak menang.
Sekarang masa untuk persembahan istimewa separuh masa.
Saya nak dengar bunyi sorakan kamu untuk pasukan sorak
dari Bighorns Silver Falls…
Awak okey?
Awak rasa?
Mereka lebih baik tanpa saya.
Betul kata awak, saya cuma budak suruhan Allen.
Saya bukan jurulatih.
Jadi? Awak nak berhenti?
Macam awak.
Ya, tapi awak jurulatih.
- Saya tak boleh buat. - Wah.
Senangnya awak nak mengalah.
Awak ingat semua ini mudah?
Awak fikir saya gembira jadi jurulatih pasukan saya?
Tengok dari tepi?
Melihat awak bazirkan peluang yang saya mahukan?
Ini bukan senang.
Saya cuma akan mengalah selepas saya dah cuba sedaya upaya.
Dah habis cakap?
Dengar sini.
Saya tahu ia sukar, tapi awak jurulatih yang bagus.
Mereka tahu. Awak pun kena tahu.
Mereka layan awak dengan teruk sebab awak biarkan.
Kegagalan saya…
akan dilupakan.
Tapi awak?
Tidak sekali-kali. Mereka hormati awak.
Mereka perlukan awak.
Salah seorang daripada kita kena bertanggungjawab untuk pasukan ini.
Buat yang terbaik.
Hei, semua!
Hei! Sudahlah.
Semua orang. Tolong diam.
Hei! Sudahlah.
Diamlah!
Berikan sorakan untuk pasukan sorak…
Okey, dengar sini.
Saya tak nak tipu. Hari ini hari yang sukar.
- Ya. - Ya.
Tapi kita kuat.
Kita dah melalui perlawanan lebih sukar.
Tapi mereka tahu kita sedang rasa takut.
Sebab kita dah tiada harapan.
Lupakan tentang dia! Okey?
Tiada sesiapa bertanggungjawab atas pasukan ini
selain semua pemain yang ada di sini.
Saya pernah menang dengan kamu, jadi saya tahu kamu boleh lakukannya.
Saya kenal kamu.
Jay, Dante. Jika kamu bekerjasama, kamu jadi sangat hebat.
Kami percayakan kamu.
TJ, jika awak lari selaju mungkin, tiada siapa boleh tangkap awak.
Selebihnya? Kamu satu pasukan.
Kamu pasukan saya.
Kita Bighorns. Mari tunjukkan kehebatan kita!
- Kamu faham tak? - Ya, jurulatih.
- Kamu faham tak? - Ya, jurulatih!
Okey!
Jay, silakan. Beri kita semangat.
Dalam kiraan tiga.
Satu, dua, tiga, Bighorns!
Mari kita beraksi!
Hei.
Ini sama macam main dengan Parker di rumah.
- Betul tak? - Betul.
- Betul tak? - Betul!
Hei. Semuanya okey di sini?
Ya. Nah.
- Grace. - Saya rasa saya buat dia marah.
- Awak tahu tentang ibu bapanya? - Saya baru tahu.
- Dia patut cerita lebih awal. - Begitulah Grace.
Dia tak pernah luahkan perasaan atau minta bantuan.
Dia selalu paksa diri jadi berani.
Saya rasa bersalah.
Disebabkan masalah saya dengan Nathan dan Zach,
saya pun tak sempat fikir hal lain.
Kita kena minta maaf.
Nah.
Sudah tentu.
Wah, koboi. Hebatnya awak menunggang.
Ya, saya pun rasa yakin tadi.
Apa jawapan ayah awak?
Awak diterima.
Betulkah?
Awak faham maksudnya?
Kita ahli pasukan.
Awak nak datang raikan dengan kami?
Tak apalah.
Saya nak pergi jumpa Jackie di pesta Kilauan.
Okey. Berseronoklah.
Jumpa lagi.
Dua, tiga, Larian Buffalo!
Mata tambahan bagus. Silver Falls sedang mengejar mata mereka.
- Macam itulah! - Mereka kini mendahului.
Baiklah! Isaac, awak boleh buat. Pergi!
Garcia kembali ke padang dan merasai tekanan di sini…
Merah 16, Ginger. Dalam kiraan dua. Sedia?
Ayuh!
Merah 16.
Sekarang! Hut!
Itu lontarannya! Dia berjaya tangkap!
Teruskan!
Lari, Isaac!
Melepasi 20, tiba di 10!
Silver Falls akan menjaringkan gol!
Helah yang menakjubkan daripada pembantu jurulatih, Cole Walter.
Mereka dah berjaya.
- Hebatnya! - Cole, awak memang hebat!
Hore, Cole! Syabas, jurulatih!
Isaac!
Biar betul?
Nanti saya telefon balik.
Jackie, awak tahu tak? Mereka menang. Isaac menjaringkan gol. Danny telefon.
- Apa? Hebatnya! - Ya.
TAHNIAH!
Jacks, satu wain tanpa alkohol.
Terima kasih.
Saya ada hal sikit.
Hai.
Hei, Nathan. Apa khabar?
Saya okey, rasanya.
Baguslah.
Zach nak berbaik dengan awak.
Itulah tujuan sebenarnya.
Dia bukannya suka saya pun.
Saya dah beri amaran kepada awak.
Zach memang pandai memanipulasi orang.
Saya tak tahu apa yang berlaku.
Saya minta maaf, Sky.
Saya tahu.
- Awak tak berniat nak sakiti saya. - Ya.
Tapi awak tak pedulikan saya dan sanggup curang
untuk secebis perhatian daripada lelaki lain.
Skylar, sebelum ini, tiada siapa pernah pedulikan saya.
Saya terpaksa yakinkan awak untuk suka saya.
Untuk bersama saya.
Saya juga selalu rasa saya lebih sayangkan awak.
Tapi Zach buat saya rasa sangat disayangi.
Perasaan awak bukan alasan untuk curang.
Saya tahu.
Tapi saya tak sengaja, okey?
- Mungkin kita boleh berbaik… - Apa?
Awak dan saya? Saya tak…
Sky.
Saya cintakan awak.
Awak tahu tak?
Saya pun sama.
Tapi saya tak percayakan awak lagi.
Saya tak nak lalui semua itu lagi.
Tapi ia takkan berlaku…
Sky.
Saya minta maaf.
Grace?
Saya minta maaf.
Saya tak tahu awak sedang lalui semua itu.
- Tak apa. - Mana boleh.
Saya sibuk dengan masalah saya.
- Bukan itu maksud saya. - Tak apa.
Baru saya sedar.
Saya nak ucap terima kasih
untuk semuanya.
Sebab buatkan senarai lagu tarian.
Sebab sanggup teman saya cari kugiran.
Sebab tolong saya buat jualan baju.
Sebab suruh jadi bertanding jadi presiden.
Ya.
Saya tak boleh buat semua itu tanpa awak.
Saya nak ucap terima kasih
sebab bawa saya makan aiskrim pada hari pertama sekolah.
Saya pun memang suka makan aiskrim.
Awak tak pernah cerita masalah awak.
- Ya, sebab tiada siapa peduli. - Mana ada.
Saya peduli.
Skylar peduli.
Grace, awak kawan yang baik.
Tapi saya tak hargai awak.
Saya juga…
Saya bersimpati tentang ibu bapa awak.
Saya nak bantu awak.
Awak dah bantu.
Saya akan jadi lebih baik, okey?
Saya akan tebus kesalahan saya.
Mungkin minggu depan kita boleh membeli-belah.
Awak boleh bermalam di rumah Walter dan kita boleh makan piza.
Ya, seronok juga. Terima kasih.
Sebagai permulaan, jom kita naik karusel.
Itu untuk kanak-kanak, Jackie.
Jadi? Marilah.
Ya Tuhan.
Boleh kami naik?
- Okey, sedia? - Awak kena lompat.
Jackie, mari sini.
- Apa? - Saya berjaya.
Saya dapat tajaan.
- Yakah? Hebatnya! - Ya.
Alex, apa awak buat? Nanti ada orang nampak.
Saya tak faham sebab kita perlu rahsiakannya.
Kenapa kita kena rahsiakan?
Ini bukan masa yang sesuai. Nanti kita boleh bincang, okey?
Saya bangga dengan awak hari ini.
Betul.
Hei.
Tahniah.
Kenapa awak bukan di sana?
Kami dah berpisah.
- Saya dah buat silap. - Kenapa?
Kenapa saya tak tahu?
Sebab saya memang selalu tersilap cakap.
Dan sebab awak jarang ada di rumah.
Okey, pertama sekali,
Erin sukakan awak.
Okey? Kedua, janganlah sangka awak tak boleh jujur dengan dia.
Biar betul?
Cole Walter sedang bercakap tentang kejujuran dengan wanita.
Betul juga. Tak naklah beri awak nasihat.
Satu saja lagi.
Jangan lepaskan dia hanya sebab awak tak cuba.
Laju sikit!
Ini hiasan kepingan salji yang saya buat sendiri.
Ya.
Ya. Terima kasih.
Tahniah atas kemenangan awak.
Saya tak main.
- Kenapa? - Sebab saya nak jadi diri sendiri.
Jadi, awak takkan pergi persembahan?
Apa ayah awak cakap?
Entahlah. Nanti saya akan tahu juga.
Tapi itu tak penting sekarang.
Yang penting, betul kata awak.
Tentang apa?
Hai, semua. Terima kasih sebab berkunjung ke pesta Kilauan Silver Falls.
Sekarang masa untuk Anugerah Berlian Silver Falls.
Saya perlu bertanggungjawab.
Ya, saya akan…
Saya akan cari jalan, okey?
Awak boleh buat.
Dengarlah cakap saya sebab saya selalu betul.
Tahun ini, buat kali pertama,
kami ada Anugerah Berlian Belia
yang dicalonkan oleh kelas junior Sekolah Tinggi Silver Falls.
Untuk khidmat kepada sekolah,
menganjurkan majlis tarian yang telah dibatalkan
dan mengaturkan pesta kolej
supaya wakil kolej boleh berjumpa dengan pelajar.
Jackie Howard!
Jackie, mari sini.
- Tahniah, Jackie! - Awak memang layak, Jackie!
Syabas!
Tunggu.
- Awak tahu tak? - Syabas!
Sertai saya untuk memberi penghargaan
kepada semua Berlian Silver Falls!
Saya tak pernah kenal gadis macam awak, Kiley.
Awak selalu lepak dengan pasukan sorak.
Tunggu dulu. Saya nak cakap sesuatu.
Okey.
Akhirnya, saat yang kita nantikan.
Saya rasa awak agak hebat, Kiley.
Saya rasa saya dah tergilakan awak.
Awak memang gila.
Ya Tuhan.
Baguslah.
Mereka datang.
- Nak suruh kami makan… - Erin?
Dengar sini.
Saya tak kisah kalau awak rasa kita tak boleh bersama lagi.
- Betul. - Tak, bukan…
Bukan begitu.
Kita masih muda,
dan kita ada arah tuju yang berbeza.
Saya percayakan awak.
Kita berdua kena kejar impian masing-masing.
Ya.
Saya tak nak jadi penghalang.
Saya tak anggap awak begitu.
Betul kata awak, impian kita memang berbeza.
Tapi tak apa.
Apa kata kita berseronok dulu sekarang?
Nanti baru kita fikir tentang masa depan.
Saya setuju.
Ya.
Baiklah.
Bernafas.
Hei!
Satu, dua, tiga.
Terima kasih, Terry.
Minum.
Hai! Boleh saya tengok?
Ya.
Awak layak menerimanya.
Ya.
Saya tahu beberapa bulan lepas tak begitu mudah bagi awak, tapi…
Awak penting kepada komuniti ini dan keluarga kami.
Terima kasih sebab kembali.
Terima kasih sebab pujuk saya.
Saya gembira semuanya berjalan lancar.
Saya rasa semuanya dah kembali normal.
Itu pun dia.
Sekejap.
Jackie, tahniah atas anugerah itu.
Terima kasih.
Awak orangnya?
Bukan.
Saya kena rahsiakan.
Awak kena bertanding untuk Majlis Pelajar.
Tak naklah. Saya dah bertanding untuk Presiden Kelas.
- Tengok apa jadi. - Kami tahu awak patut menang.
Lagipun,
awak mesti akan menang dengan mudah
sebab awak akan jadi Naib Presiden semester depan.
- Biar betul? - Betul.
Terima kasih.
Awak memang layak.
Bagus. Saya bangga dengan awak.
Kita tengok apa akan berlaku.
Hei.
Biar saya pergi…
Hei, Erin. Tunggu.
Tahniah.
Ya. Terima kasih.
- Awak pun. - Terima kasih.
Awak gembira?
Ya.
Saya rasa seronok kali ini.
Bagus. Baguslah.
Saya…
Jumpa awak di rumah. Okey?
Okey.
Saya tak boleh lupakan semua ini.
Saya habiskan masa dan tenaga untuk projek ini.
Saya mahu ia berhasil.
Saya rasa ia akan berhasil. Tapi semuanya dah tiada.
Ayah saya dah rampas semuanya.
Ya.
Apa saya patut buat sekarang?
Ladang yang saya pergi berada di tempat terpencil.
Kami tidur dalam khemah dan kadangkala tiada karan.
Kadangkala kami tak cukup makanan
dan kami hanya boleh tunggu trak datang.
- Ya, saya tahu. Bunyinya teruk. - Tidak.
Saya seronok sangat.
Kecuali semasa tandas tersumbat selama tiga hari. Teruk betul.
Tapi selalunya okey.
Ada dunia yang luas di luar sana, dan kita tak pernah melihatnya.
Bagaimana jika bandar ini
terlalu kecil untuk idea hebat awak?
- Danny, gerak. - Saya akan ajar kod C.
- Kod C? - Itu kod paling asas.
- Giliran awak. - Saya tahu buat ollie.
- Jackie, awak nak duduk sini? - Ya, terima kasih.
Cubalah buat ollie.
Boleh saya temu bual awak untuk tugasan Orang Berpengaruh saya?
- Okey, Jordan. - Terima kasih.
Apa awak boleh belajar…
Memandangkan awak dah lulus ujian memandu…
Saya akan jadi pemandu peribadi awak nanti.
- Okey. - Awak ada dua?
Hei, ibu ada di sini?
- Ibu ada urusan. - Di mana ayah?
- Dia ada di padang. - Pada waktu malam?
Sepanjang hari dia di sana.
Terima kasih. Hei, tahniah.
Saya hargai kamu. Kamu semua.
Sementara kita meraikan orang, Cole dah dapat markah baru.
Cole? Berapa markah awak?
Saya dapat 1250.
Hebatnya. Bila awak tahu?
Dah berminggu.
Tapi saya ingat…
Kenapa awak tak beritahu saya?
Kamu tahu tak? Kamu semua boleh raikan.
Saya nak keluar.
Cole?
Awak okey?
Saya okey.
Tak payahlah mengelak lagi.
Saya tahu awak tak okey.
Awak asyik berkelakuan pelik.
Awak mengelak dan sibukkan diri,
walaupun kita patut memohon bersama.
Awak tak cerita pun markah SAT awak.
Tolonglah jujur dengan saya.
Macamlah awak jujur sangat dengan saya.
Apa maksud awak?
Saya selalu jujur dengan awak.
Tapi awak tak jujur dengan diri sendiri.
Okey, Cole.
Okey.
Baiklah, dengar sini.
Saya nampak awak dan Alex
di rumah Richard.
Awak tahu tak?
Saya dah beri awak ruang, macam awak mahu.
Awak beri saya harapan.
Tapi saya hairan melihat awak berbaik dengan adik saya.
Kita setuju nak berkawan, bukan?
Kita bukan sekadar kawan.
Cole, ini bukan…
- Saya dan Alex… - Apa?
Kenapa awak tak boleh jauhi dia, tapi awak boleh jauhi saya?
Saya tak boleh jauhkan diri daripada awak, okey?
Saya cuba, tapi saya tak berjaya.
Saya tak boleh ikut perasaan saya.
Saya tak boleh bersama orang yang buat saya rasa begini.
- Apa yang awak rasa? - Sudahlah.
Saya cintakan awak, Jackie.
Saya ingat awak pun rasa begitu, jadi tolonglah beritahu saya.
Saya cintakan awak.
Okey?
Dah selesai? Boleh saya pergi?
Kenapa awak tak nak bersama saya?
Apa salahnya?
Semasa kita berciuman sebelum ini,
itu satu-satunya masa saya berhenti memikirkan semuanya.
Keadaan saya di sekolah, di rumah ini, masa depan saya.
Saya rasa bebas.
Saya rasa saya dah hilang kawalan. Saya tak boleh rasa begitu, Cole.
Tak boleh. Saya tak boleh hilang kawalan.
Kenapa?
Sebab…
Saya tak tahu apa akan berlaku.
Awak cintakan dia?
Alex…
Hei, apa yang berlaku?
Ayah.
Terjemahan sari kata oleh AMG