Źle, że zaprosiłyście to coś do lalki.
Ten nieludzki byt was oszukał.
Pozwoliłyście mu wejść w swoje życie.
Czym jest nieludzki byt?
Czymś, co nigdy nie było człowiekiem.
Czymś demonicznym.
Lalka nie była opętana?
Nie, była tylko nośnikiem.
Miała wyglądać na opętaną.
Demony nie opętują przedmiotów.
Tylko ludzi.
Chciał posiąść was.
Z racji swoich niezwykłych właściwości...
lalka wymaga specjalnej opieki.
Opieki?
Trzeba ją zniszczyć.
To mogłoby tylko pogorszyć sprawę.
Najlepiej, jeśli lalka trafi do nas.
Umieścimy ją w bezpiecznym miejscu.
To świetny pomysł.
Jest wasza.
Długo jeszcze?
Około godziny.
Oprzyj głowę, odpocznij.
Zgubiłeś się, wracając do domu z supermarketu.
Jeśli przysnę, możemy skończyć w Kalifornii.
Obudzi cię szum Pacyfiku.
To nie takie złe.
Po drodze zabiorę Judy.
To brzmi naprawdę nieźle, Ed.
Powinniśmy to zaplanować.
Co to?
Musicie państwo zawrócić. Zdarzył się okropny wypadek.
Możemy coś zrobić?
Jest pan lekarzem?
Coś w tym stylu.
Może po prostu przyda wam się pomoc?
Tak.
Dajemy sobie radę. Dzięki.
Ładna lalka.
Pozory mylą.
Cofnijcie się trzy mile do ostatniego zjazdu.
Wskoczycie na 26-tkę i ominiecie to miejsce.
- Dwudziestka szóstka. Jasne. - Dziękujemy.
Facet z lalką.
POZIOM PALIWA
Chyba przegapiliśmy zjazd.
Nic takiego. Przed nami Bridgewater.
Bridgewater? Old Ridge Road. Jakie znowu Bridgewater?
Wiesz co? Przegapiliśmy zjazd.
Zacznę wypatrywać Pacyfiku.
Ed?
TEMPERATURA
- Ed? - Czekaj.
- No nie. - Co się stało?
Zajrzę pod maskę i sprawdzę.
Bądź ostrożny.
No dobra.
CMENTARZ MARYVILLE
Podoba mi się twoja lalka.
Zimno mi.
Brałaś udział w wypadku.
Brałam?
Przepraszam. Kabel mi się omsknął.
Powinno zadziałać.
Skarbie, wszystko gra?
Ed!
Nic mi nie jest.
Przepraszam!
Nagle jakby ktoś przejął mój wóz.
Straciłem kontrolę. Jest pan cały?
Nic mi nie jest.
To lalka, Ed.
Przyciąga inne duchy.
Tutaj.
Ojcze, im szybciej, tym lepiej.
Tak.
Nie bądź mądrym we własnych oczach.
Boga się bój, zła unikaj.
Przekleństwo Pańskie na domu występnego.
On błogosławi mieszkanie uczciwych.
On się naśmiewa z szyderców,
a pokornym udziela swej łaski.
Mądrzy dostąpią chwały,
udziałem głupich jest hańba.
Amen.
Potrzeba dodatkowej bariery ochronnej.
Świętej.
Zgadzam się.
Błogosławieństwo może nie wystarczyć.
Szkło, które mamy z kaplicy zburzonego kościoła Świętej Trójcy.
Gdzie jest?
UWAGA! BEZWZGLĘDNIE NIE OTWIERAĆ
...jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.
I nie wódź nas na pokuszenie, ale nas zbaw ode złego.
Amen.
Podziałało?
Zło zostało uwięzione.
Pokój Warrenów mieści największy na świecie prywatny zbiór
nawiedzonych i przeklętych obiektów.
Ponieważ wypełnia go ekstremalne zło,
co tydzień jest błogosławiony.
Mimo że każdy obiekt ma własną, przerażającą historię,
jeden z nich Warrenowie uznają za szczególnie złowrogi.
ANNABELLE WRACA DO DOMU
ROK PÓŹNIEJ
BOHATERZY CZY OSZUŚCI? DEBATA PO EGZORCYZMIE
No dobra, Judy.
Jest już Mary Ellen. Zbieraj się.
Tylko odłóż płatki do...
Nieważne. Sama to zrobię.
Co to?
Cóż...
Moja ty bohaterko.
Pieniądze na pizzę są na blacie, numery przy telefonie.
Ekstra.
Wrócimy jutro rano.
Bez pośpiechu, poradzimy sobie. Prawda, Judy?
Tak.
- Masz być... - Grzeczna? Tak.
- I pamiętaj... - Iść spać o czasie.
Bezwzględnie.
- Nie zapomnij... - Mieć frajdy.
- Wiem. - To też.
Ćwiczyliście to wcześniej?
SZKOŁA KATOLICKA ŚW. TOMASZA
Ziemia do Judy!
Coś nie tak?
Nic.
Wszystko gra.
Jeszcze kilka godzin i weekend.
Wyskoczę do sklepu po zakupy.
Potem cię odbiorę.
Brzmi super.
Pa, Judy!
Miłego dnia!
MIESZANKA NA CIASTO
Jest tam, pani Faley. Pokażę pani.
BOHATERZY CZY OSZUŚCI?
Czemu mi nie powiedziałaś, co robią?
Nie masz teraz matmy?
Mary Ellen!
Dwa lata pracowałam u Smithów i też nie mówiłam, co robią.
A co robią?
Są podologami.
To nie to samo.
Naturalnie, dziś cię odwiedzę.
Musimy dokończyć projekt z nauk społecznych.
Nie mamy żadnego projektu.
Skąd mają wiedzieć?
Ona jest medium.
Więc jednak bohaterzy.
To troskliwi rodzice.
Nie chcą, by ktoś miał zły wpływ na ich dziecko.
Jaki zły wpływ? Bo czasem później wracam do domu?
Między innymi.
Jak jest u nich w domu?
Gra straszna muza i wiszą pajęczyny?
To nudne przedmieście. Straszniej jest w twojej szafce.
Czekaj. Kto robi imprezę i czemu mnie nie zaprosił?
Niedługo urodziny Judy, więc uczcimy je wcześniej.
Jesteś najlepszą opiekunką, wiesz?
Komplementy ci nie pomogą.
A groźby?
Zauważyłaś, kto stoi przy kasie?
Miłego dnia.
- Bardzo dziękuję. - Do zobaczenia.
Nie zrobisz tego.
Wiesz, jak go nazywają?
Jak?
Wyposażony Bob.
Jak się masz?
Cześć, Daniela.
Cześć, Mary Ellen. To wszystko?
- Chyba tak. - Fajnie.
Mieszkasz obok Warrenów, Bob?
Dziś wieczorem Mary opiekuje się ich córką.
Mieszkam po drugiej stronie ulicy.
Widziałeś tam kiedyś coś strasznego?
Może jakiegoś ducha?
Bob...
Pani Faley rozlała sos pomidorowy w alejce piątej.
Wygląda jak miejsce zbrodni, więc bierz mop.
- Wszystko gra, drogie panie? - Tak.
Bob wam się nie naprzykrza?
- Nie. - Skąd.
Dzięki, tato.
Zaraz to załatwię.
No i? Co widziałeś?
U Warrenów?
Nic.
To będzie razem 3,50.
Ale wiedziałeś, co robią?
Krążyły jakieś pogłoski, ale...
Pogłoski. Ciekawe.
A wiesz, jaka pogłoska krąży na twój temat?
Jak to? Czego dotyczy?
Dziewczyny, która...
Dobra. Możesz przyjść. Przestań.
Przepraszam.
- To moja wina. - Nie szkodzi.
Co to za...
Pa, Bob. Dzięki.
Pa.
Zapomniała jajek, więc...
Daj.
Lubi cię.
Zdarzył się wypadek.
Nie dotykajcie jej!
Zostaniecie spętani.
- „Opętani”. - Przecież mówię.
A skoro jesteś taka kumata,
czemu nie mówiłaś, że od ducha można złapać syfa?
Nie można.
To czemu ty złapałaś?
Anthony Rios!
Mam pogadać z twoją siostrą?
Nie rób tego.
Więc spadać. Wszyscy. Już.
Zwijamy się!
Sorki, że nie przyjdę na urodziny.
Ty też nie?
Rodzice mówią, że nie jestem gotowa na kontakt ze śmiercią.
To przyjęcie urodzinowe.
Przykro mi.
Od jak dawna to się dzieje?
Odkąd wszyscy usłyszeli o artykule.
Nie mów rodzicom.
Nie powiem, dopóki sama tego nie zrobisz.
- Nie chcę ich martwić. - To rodzice.
Martwią się wszystkim na zapas.
KU PAMIĘCI OJCA MICHAELA MORRISSEYA
Na pewno trapią cię tylko te docinki?
Wcale mnie nie trapią.
Wiesz, co mam na myśli.
I pamiętaj o naszej umowie. Zero sekretów.
Wiem.
Nie mam sekretów.
Co kupiłaś w sklepie?
To niespodzianka.
- Mówiłaś bez sekretów. - Niespodzianka to nie sekret.
- Co to jest? - Niespodzianka.
Narobisz bałaganu.
Zostaw trochę do ciasta!
Nie.
Chyba ktoś stoi pod drzwiami.
Pukałam do drzwi dobre dziesięć minut.
Jak tu weszłaś?
Tylnymi drzwiami. To dzwonek na duchy?
A co to jest?
Uprzedza cię, jeśli w pobliżu są duchy.
- Więc jednak. - Nie.
To tylko dzwonek. Moja mama je zbiera.
Kim jesteś?
To Daniela i wychodzi, jak zjemy ciasto.
Fajnie!
Uwielbiam ciasto.
Powiedz, Judy.
Czy twoi rodzice nie trzymają tu jakichś strasznych przedmiotów?
Nie.
Przechowują je zamknięte w pokoju.
Możemy chociaż wejść i zerknąć?
Nie!
Nikt nie powinien tam wchodzić.
A to czemu?
Po prostu nie.
Czekaj.
Proszę.
Prezent urodzinowy.
Co to jest?
Zajrzyj do środka.
Skąd wzięłaś tyle kasy?
Były moje.
Raz użyte. Złamałam rękę...
przy pierwszym podejściu.
Żartujesz.
Widać, że ma lepszą koordynację.
Zniszczą podłogę.
To może rundka po okolicy?
- Nie wiem... - Dobry pomysł.
Idźcie. A ja popilnuję, żeby ciasto się nie spaliło.
Dobra. Ale nie myszkuj, nie dotykaj.
Nic nie rób. Proszę?
Zostajesz w kuchni. Obiecaj.
Obiecuję.
WARRENOWIE: KONSULTANCI DS. DEMONOLOGII I CZARNEJ MAGII
NIEBEZPIECZEŃSTWO! NICZEGO NIE DOTYKAĆ!
Jebać to.
Wzywam duchy po drugiej stronie.
Otwórzcie te drzwi i wpuśćcie mnie.
Kurde.
Proszę, nie osądzaj mnie.
Amen.
LUKA MORRI „CZARNY PIES”
A ty, za co tu trafiłaś?
Jeśli w tym pokoju coś jest...
niech da mi jakiś znak.
Jakikolwiek znak.
Tato?
To głupie.
UWAGA! BEZWZGLĘDNIE NIE OTWIERAĆ
Kurde.
Przypaliłaś ciasto? Daniela.
Tylko wierzch.
Przykryjesz lukrem.
Nawet nie zauważy.
Jak tam wrotki?
Było super, aż upadła
i zdarła kolano.
To lepsze niż złamanie.
Gdzie ona jest?
Na zewnątrz. Karmi kury.
Mają kury?
Jak kolano?
Bo twoim dżinsom przyda się parę szwów.
Wszystko gra.
Wypadki się zdarzają.
To co, masz stracha?
Stracha? Co? Nie.
A kto mówi, że ma stracha?
Ludzie z mojej klasy.
A podpuścił ich Anthony Rios.
Nienawidzę go.
Czekaj. Tony Rios ich podpuścił?
Znasz go?
Tak, to mój brat.
Anthony Rios jest twoim bratem?
Tak, wiem. Nie miej mi tego za złe.
Też go nie znoszę.
Wciąż leje do łóżka.
Nie wiesz tego ode mnie.
Albo i tak, mam to gdzieś.
Tylko...
nie dojeżdżaj go za mocno.
To był trudny rok.
Straciłaś kogoś, prawda?
Mojego tatę.
Mary Ellen ci powiedziała?
Nie.
Po prostu wiedziałam.
Z dostawą.
Można prosić jedną dużą?
To będzie Wayman Street 3506.
Świetnie. Dziękuję.
Idę.
Nie pali się.
Kto tam?
Halo?
Daniela?
Jest tam Annabelle?
Kto?
Może się ze mną pobawić?
Chyba pomyliłaś domy. Tu nie ma żadnej Annabelle.
Jest.
Stoi tuż za tobą.
Ludzie świrują na myśl o śmierci.
Pewnie dlatego nękają cię w szkole.
Przeraża ich.
Jest jak choroba, której nie chcą złapać,
choć każdy już ją ma.
Ale coś ci powiem.
Myślałam, że trzask-prask i po sprawie.
Jak wyłączenie telewizora.
Aż usłyszałam o twoich rodzicach
i ich badaniach nad życiem pozagrobowym...
i dali mi nadzieję.
Że może życie w jakiś sposób trwa dalej.
Może...
mój kochaniusi tata wciąż gdzieś tam jest.
„Kochaniusi tata”?
Tak mówiliśmy.
Był kochaniusim tatą, a ja jego kochaniusią Danielą.
To głupie.
On wciąż tam jest.
Tak myślisz?
Moi rodzice powiedzieliby to samo.
Dokąd idziesz?
Zaraz wracam.
Tato?
Daniela?
Daniela!
Dokąd ona poszła?
Co ty robisz?
Danielo, nie wolno ci tam schodzić!
- Co ty robisz? - Chyba coś widziałam.
Co widziałaś?
Zapomnij. Nieważne.
TĘSKNICIE?
Judy?
Boże, jesteś moją nadzieją.
Niech nie doznam wstydu na wieki. Wyrwij mnie i wyzwól
w Twej sprawiedliwości. Nakłoń ku mnie swe ucho...
Hej! Judy!
Co się dzieje? Co z tobą?
Co się dzieje?
Co się stało?
Nic.
Judy...
Przestraszyłam się.
Przestraszyłaś czego?
Czasami...
widzę różne rzeczy.
Jak moja mama.
Masz na myśli duchy?
Gdzie je widujesz?
Wszędzie.
Judy...
Duchy były kiedyś ludźmi.
A nie wszyscy ludzie są źli...
więc może też nie wszystkie duchy są złe.
Daniela.
- Musisz to zobaczyć. - Co?
Warrenowie badali sprawę dziewczyny
nękanej przez istotę zwaną Przewoźnikiem.
To zdjęcie laski, którą zabił.
Wygląda znajomo?
Mogłybyście być siostrami.
To reszta akt, gdybyś chciała rzucić okiem.
Spójrz na to wszystko.
Ale jazda.
To akta sprawy Czarnego Psa.
Czarnego Psa?
Warrenowie badali przypadek
kolesia z Anglii opętanego przez ogara piekielnego.
Sterroryzował całe miasto.
- MGŁA? - CZTERY CIAŁA?
Dlaczego mają monety na oczach?
Co?
Tego nie doczytałam.
Kładziono je na oczach zmarłych,
żeby Przewoźnik zabrał ich dusze w zaświaty.
To była jego opłata.
Powinnyśmy iść.
Spoko. Też lubię czasem pomyszkować.
Wiesz, do czego to służy?
Nazywają to tu Bransoletą Żałobnika.
Pomaga nawiązać kontakt ze zmarłymi bliskimi.
Co to jest?
Sprawa, którą moi rodzice badali ostatnio.
Suknia ślubna.
Opętuje ludzi.
I sprawia, że wpadają w szał.
Gdzie jest ta suknia?
W pokoju artefaktów.
Znaczy... tam, gdzie reszta przedmiotów.
Prawda, Judy?
Wspominałaś nam o tym.
Tak.
Tata mówi, że wszystko tam...
jest nawiedzone, przeklęte...
albo zostało użyte w jakichś rytuałach.
A co wiesz o lalce?
Czytałam wywiad z twoim tatą...
Nie.
Nie rozmawiajmy o niej.
Dlaczego nie?
Nie bez powodu jest w tej gablocie.
Lepiej już chodźmy.
- Ciekawe, co tu jest. - Nie, Daniela! Czekaj!
Nakazuję ci, duchu nieczysty...
i wszystkim twym sługom...
nakazuję ci...
ugnij się przed moją wolą!
Koniec pokazu. Zajmijmy się czymś innym.
Czymś bardziej odpowiednim.
Nie chcesz dowiedzieć się czegoś o tym samuraju?
Może ta?
Nie kojarzę tej gry.
Jak w to się gra?
Przekonajmy się.
Dobra, ciągniesz kartę-obrazek
z przedmiotem, który masz znaleźć,
wyczuwając go w pudełku.
Jeśli wyciągniesz przedmiot z obrazka, masz punkt.
Ty pierwsza.
Dobra.
Otworzysz?
Tak.
Przeproszę was. Grajcie dalej.
Mam punkt.
Nieźle.
Halo?
Cześć, Mary Ellen.
Cześć.
Pamiętasz, jak Daniela mówiła w sklepie, że tu będziesz?
Tak.
Ja też.
I dlatego przyszedłem.
Bob, oni nie życzą sobie, żebym zapraszała tu chłopaków.
Nie, to nie tak. Nie chcę wchodzić.
Ja tylko...
Znaczy, chciałbym...
no...
Wiedziałem, że tu będziesz...
i chciałem po prostu zajść i z tobą pogadać...
bez głupiego taty na głowie.
Wyposażony Bob!
Fajno.
Pizza dla dwojga?
- Przyniosę pieniądze. - Tak.
Czy wy dwoje...
Chciałbym.
Wiesz, że musisz ją zbajerować?
- Zbajerować? - Tak.
Kolesi takich jak Mary Ellen, trzeba konkretnie zbajerować.
Chyba dziewczyny jak Mary Ellen.
A co powiedziałem?
Kolesi.
To jak ją zbajerować?
Jest tylko jeden sposób na bajerę.
Oczywisty.
Rock and roll.
Reszta dla ciebie.
Milusio.
Dzięki, w takim razie to dla ciebie.
Bez jednego kawałka.
Uraczyłem się nim w furze.
Nara, Wyposażony.
Zaprosiłabym cię, ale jak mówiłam...
Nie, spoko.
Pomyślałem tylko, że zajdę i powiem cześć.
Cieszę się.
Ja też.
Hej, Bob...
o co chodzi z tą ksywką?
Wiesz, że odpowiadam za sprzęt w drużynie kosza?
- Tak. - To dlatego.
Nie ma w tym żadnych podtekstów.
Mówią: „Nie ma piłek”.
A ja na to: „Luzik. Jestem wyposażony”.
Do zbajerzenia.
Znaczy... zobaczenia.
Pójdę już.
Cześć, Bob.
Cześć.
Carolyn, nawet wróżka nie przewidziałaby miejsca,
które wybraliśmy na twoją randkę z Donem.
Bo kto wymarzyłby sobie miejsce
tak słynne jak...
Las Vegas w stanie Nevada?
„Niesamowite” to właściwe słowo.
Polecicie na randkę do niesamowitego Las Vegas
i fantastycznego hotelu Flamingo,
ulubionego miejsca przy Vegas Strip.
Dawn, w ramach prezentu...
Możesz ją przytulić?
Mary Ellen?
Daniela?
No dobra, Judy.
Gotowa do spania?
To dla ciebie.
Co to jest?
JESTEŚ ZAPROSZONA
Zaproszenie na urodziny.
PROSZĘ, PRZYJDŹ!
Nie sądzę, by przyszło wiele osób...
A ty?
Widzisz, co dostałam?
Mam swoje od tygodni.
Więc przyjdziesz?
Jak mogłabym to przegapić.
Co to jest?
O Boże.
To chyba nie...
Właśnie że tak.
Bob!
Wyposażony Bob.
Jak wyglądam? Gdzie mój inhalator?
Cholera, jest w aucie. Co robić?
Nic ci nie będzie. To tylko Bob.
O w mordę!
Kurde!
Nie!
Bob?
Zmył się.
Oby po to, żeby poćwiczyć.
Dobra. Wracaj do łóżka.
- Daniela. - Tak, tak.
Może lepiej z tobą zostanę? Wyjdę wcześnie.
- Nie musimy mówić Judy. - Wszystko gra.
Idź do domu.
Ale...
Ale co?
Dzięki, że wpadłaś.
To było duże wsparcie dla Judy.
Niestety nie było pajęczyn i strasznej muzy.
Przynajmniej występ Boba był straszny.
Ale jeśli późno w nocy Bob zapuka do drzwi,
zapomnij się na chwilę i go wpuść.
Zadzwoń jutro i wszystko opowiedz.
Nie będzie o czym.
Cholera.
Jak umarł jej tata?
Nie wiem, czy to dobra historia na dobranoc.
Pamiętaj, kim są moi rodzice.
Przywykłam do tego.
Cóż...
mówiąc w skrócie, zginął w wypadku samochodowym.
A doprecyzowując...
Daniela siedziała za kierownicą.
To była jej wina?
Nie.
Jest tylko jedna osoba, która uważa, że to jej wina.
Dobra.
Spróbujmy jeszcze raz.
Jeśli coś tutaj jest...
Tato?
Ty mi to zrobiłaś!
Wszystko przez ciebie!
Wracaj tu!
Ty mi to zrobiłaś!
Nie. Proszę.
Proszę. Nie idź.
Nie idź.
Nie, chodź tu.
Chodź, chodź. Nie.
Wybacz.
Judy?
Dlatego zabrał ją z szafy?
Tak. Musiało tak być.
Ale nie włoży jej do szafy, prawda?
Zostań tu i bądź cicho.
Co się dzieje?
Gdzie moja kawa?
Dzień dobry.
Doświadczasz nadnaturalnych...
Dzień dobry. Gdzie kawa?
Chwileczkę.
Miał srebrne monety na oczach.
Powiedziała, że jego latarnia wskazuje drogę do krainy umarłych.
Chcę tylko odnaleźć siostrę.
Kiedy zobaczyła go pierwszy raz?
Tuż przed tym, nim ją zabrał.
Mówiła, że kiedy się obudziła, był u niej w pokoju...
i patrzył na nią.
Tej nocy, kiedy zaginęła, obudził nas hałas.
Jakby moneta spadła na podłogę.
Kazała mi zaczekać w pokoju.
I tak zrobiłam.
Już nie wróciła.
Zaczęłam jej szukać i trafiłam do długiego korytarza.
Wypełnionego trumnami.
Ostatniej nocy...
zbudził mnie hałas.
Kolejna upuszczona moneta.
Tak jakby...
Jakby mnie wołał.
Widziałaś kiedyś Przewoźnika?
Jeśli mu nie zapłacisz, w zamian duszę stracisz.
EGZORCYZM RAMSEYA
Kurde! Nie.
Judy!
Otwórz drzwi, Judy!
Podobają mi się twoje lalki.
Judy!
Tylne drzwi!
Jesteśmy uwięzione.
- Halo? - Dzięki Bogu. Pani Warren?
Mamo?
Mary Ellen? Judy?
Wszystko gra? Co się dzieje?
Judy nic nie jest.
Coś się dzieje w państwa domu.
Na zewnątrz chyba też.
Nie wiemy, co robić.
Mogę rozmawiać z Annabelle?
Słucham?
Musisz jej dać duszę, złotko.
- Co? - Duszę. Ona chce duszy.
Oddaj mi jej duszę.
Czekaj! Nie rób tego!
Przepraszam.
Co ty tu robisz?
TĘSKNICIE? TĘSKNICIE? TĘSKNICIE?
Annabelle.
Lalka. To wszystko jej sprawka.
Lalka.
Chce duszy.
Chciałam go tylko znów zobaczyć.
Co zrobiłaś?
Chciałam mu powiedzieć, że go przepraszam.
Wiem, że to była moja wina.
Danielo...
co zrobiłaś?
Wypuściłam ją.
Czego jeszcze dotykałaś?
Wszystkiego.
Uciekajcie!
Mary Ellen!
To astma. Dostała ataku.
Inhalator jest w aucie.
Przyniosę go.
Nie! Ja to zrobię!
Judy! Uciekaj!
Mary Ellen!
Masz.
Nic ci nie jest?
Gdzie Daniela? Pobiegła za tobą.
Mary Ellen?
Judy? Jestem tutaj.
Nie. To nie Daniela.
Coś ją opętało. Wyczuwam to.
Co zrobimy?
Musimy znaleźć Annabelle.
I odłożyć ją do gabloty.
Wiesz, gdzie ona jest?
Nie.
Czekaj, Judy, nie.
Nie wszystkie duchy są złe.
Prawda?
Nie wszystkie duchy są złe.
Nie wszystkie są złe.
Nie wszystkie duchy są złe.
Co powiedziałaś?
No już, chodźmy.
No chodź.
Wezmę ją.
Nie! Stop!
Gdzie rodzice trzymają klucz?
Są zawsze otwarte.
Wiem, gdzie jest klucz.
- Wezmę go. - Nie! Nie rób tego.
Ja to zrobię.
Judy.
Mam go.
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje.
O Boże.
Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy,
jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.
Mary Ellen?
Wiej!
Daniela.
Daniela, proszę!
Daniela, przestań!
Przestań!
Nakazuję ci, duchu nieczysty...
i wszystkim twym sługom...
którzy atakujecie tego sługę Bożego.
- Ugnijcie się przed moją wolą. - Judy, uciekaj!
W imię Jego, węże brać będą do rąk...
i wszelkie zło potępią.
Nakazuję ci, duchu nieczysty...
i wszystkim twym sługom.
- Ugnijcie się przed moją wolą. - Nie.
Ja, który jestem sługą Bożym, nakazuję ci, duchu nieczysty...
i wszystkim twym sługom...
którzy atakujecie tego sługę Bożego...
Judy!
Judy! Judy.
Bierz lalkę!
- Zamknij to! - Próbuję!
Pospiesz się!
Ojcze nasz, któryś jest w niebie, święć się imię Twoje.
Przyjdź królestwo Twoje, jako w niebie, tak i na ziemi.
Wsadź ją tam!
Chleba naszego powszedniego daj nam dzisiaj i odpuść nam nasze winy...
jako i my odpuszczamy naszym winowajcom.
I nie wódź nas na pokuszenie...
ale nas zbaw ode złego.
Amen.
Już po wszystkim?
Zło zostało uwięzione.
Bob?
- Jesteście całe? - Tak, nic nam nie jest.
- Wszystko gra? - Nie!
Na zewnątrz był wilkołak!
Widziałeś wilkołaka?
Tak.
Uratował mnie przed nim.
Serio?
Tak.
Coś w tym stylu.
Może pogadajmy o tym gdzie indziej.
Miłego dnia od całej załogi WPKW-PV6 w Hartford, Connecticut.
To Hartford, Connecticut, kraina rygorystycznych obyczajów...
Moi rodzice.
Żadnych chłopaków!
To teraz najmniejsza z trosk.
Lepiej się zmyję.
Słuchaj, niedługo jest bal...
- i naprawdę... - Tak, pójdę.
Ze mną?
O ile Warrenowie mnie nie zabiją.
Powiemy im o wszystkim.
Mamo!
Judy! Dlaczego wstałaś tak wcześnie?
Nie wściekajcie się...
Co się stało z twoim samochodem?
Proszę bardzo.
Zrobimy własne przyjęcie.
STO LAT
- Co? - Mógłbyś to zdjąć?
Nie zawsze tak będzie, obiecuję.
Prędzej czy później znajdziesz ludzi, którzy zrozumieją.
A ten mały Anthony
niech lepiej w najbliższym czasie mnie unika.
Ed.
Najlepszego, Judy.
Dziękuję.
Sto lat.
Pogadałam sobie z moim braciszkiem.
Dzięki.
Wejdźcie.
Mógłby do nas dołączyć mój chłopak?
Jasne.
Cześć, dzięki za zaproszenie.
Wyposażony Bob.
Ale numer.
- Cześć, Judy! - Sto lat, Judy!
Wszystkiego najlepszego!
- Sto lat, Judy. - Cześć, zapraszamy.
Wciąż przychodzą.
Sto lat, Judy.
- Anthony? - Bardzo przepraszam.
Zaproszenie nadal aktualne?
Pewnie.
Daniela?
Mam coś dla ciebie.
Dla mnie?
Odczułaś na własnej skórze,
jak wiele zła jest w tym pokoju.
Ale wiesz, co mi się w tym podoba?
Całe zgromadzone tu zło...
przypomina mi o dobru, które jest tam.
Kochaniusia Daniela.
Judy to pani powiedziała?
Nie. Twój tata.
Mówi też, że bardzo za tobą tęskni.
I żebyś przestała się zadręczać,
bo to nie była twoja wina.
Dziękuję.
Przepraszam.
Nie szkodzi.
Jesteś młoda.
Kiedy byłam w twoim wieku,
zwiałam raz z chłopakiem na trzy dni,
nie mówiąc nic rodzicom.
Ja uwolniłam demona.
To nie to samo.
No dobrze. To prawda.
Pan Warren wie o tym chłopaku?
On był tym chłopakiem.
Ktoś chce posłuchać piosenki?
Tak!
W porządku.
DEDYKOWANE PAMIĘCI LORRAINE WARREN 1927-2019
ANNABELLE WRACA DO DOMU
Napisy: Bartek Fukiet