Çeviri: Quinzel İyi Seyirler
Bugün, ağaç taklidi yapacağız.
Çok uzun dalları ve yemyeşil yapraklarla...
...uzun, harika ve yemyeşil ağaçlar olacağız.
Ayağa kalkar mısınız?
Bu ses de ne? Duyabilen var mı?
- Rüzgar. - Rüzgar.
Ve birden...
...fırtına çıktı.
- Hoşça kal. - Hoşça kal.
- Selam. - Selam.
Ev arayışı nasıl gidiyor?
Evet, fena değil. Devam ediyor işte.
Benim tavsiyem hemen bul.
Fiyatlar tavan yapacak.
Evet, fiyatı düşürüp emlakçıyla görüşeceğiz.
Geride kalma Gemma.
Tamam, hoşça kal.
Zavallı küçük kuşlara bunu kim yaptı?
Bilmiyorum.
Belki guguk kuşuydu.
Neden?
Çünkü yuvaya ihtiyacı varmış.
Neden kendi yuvasını yapmamış?
Çünkü doğa böyle, işler bu şekilde yürüyor.
Böyle olması hoşuma gitmedi. Bu korkunç.
Bazen sadece korkunç oluyor.
Molly.
- Hoşça kalın Bayan Pierce. - Hoşça kal.
Merhaba küçük hanım. Biraz daha yaklaşın.
Hadi ama, Bay Ağaç sizi tanımak istiyor.
İşte böyle, işte böyle.
Kabuğum!
- Selam. - Selam.
Ağaç oyununda nasılım?
- Oldukça vasatsın. - İyiymiş.
Zavallı küçük şeyler.
Bu acımasızca.
Tamam, işte böyle.
Hadi ama, biraz saygı göster.
- Onları sen mi düşürdün? - Hayır, ben düşürmedim.
Ben profesyonelim. Hadi ama, bu ne cüret?
- Profesyonel kaçık. - Evet ama profesyonel.
Profesyonel.
Bir gün kendi arabamı alacağım.
Bekle bak, büyük çamurlu bahçıvan kamyonetim olacak.
- Kulağa güzel geliyor. - Evet.
Üstünü değiştirecek misin?
- Ne? - Tişörtünü.
- Ciddi misin? - Evet.
- Siktir. - Kokuyorsun.
Ciddiyim. Annen de en kötü suçlu.
Orada bile olmuyor.
Her zaman orada.
Odasıyla geldi.
Evet.
Merhaba.
Biz sadece...
- bir şeyler... - Evet.
- Bakıyorduk. - Kimsiniz?
Ben Gemma. Bu erkek arkadaşım Tom.
N'aber?
Gemma ve Tom, tanıştığıma memnun oldum.
Biz de çok memnun olduk Martin.
Yonder harika bir şey.
Hem rahat hem pratik.
İstediğiniz ve ihtiyacınız olan her şey var.
Fiyata gelirsek de...
...bu evler havada kapılıyor.
Ne düşündüğünüzü biliyorum.
Banliyö.
Ama Yonder'da bu resimlerde gördüklerinizden fazlası var.
İnsanlar cana yakın.
Taşınmaya hazır bir sürü insan var.
Çeşitli bir topluluk olacak.
Farklı bir şey, hoş bir harman.
Peki nerede?
Yeterince yakın.
Yeterince de uzak.
Tam kararında bir mesafe.
İsterseniz göz atabiliriz.
Aracınız var mı?
- Siktir! Maalesef... - Evet, dışarıda.
Güzel. Anahtarlarımı alayım. Beni takip edebilirsiniz.
İsterseniz başka bir tarihe de randevu ayarlayabiliriz.
Ama dediğim gibi Yonder'daki evler kısa sürede tükenebilir.
- Pekâlâ. - Tam olarak...
aradığımız şey değil ama...
- Sanırım... - Bakmaya değer mi?
Güzel, hepimiz memnunuz yani.
Tanrı aşkına!
Martin, sen tuhaf birisin ve ikna edici bir puştsun.
Hazırım.
- Evet, hazırım. - Hazırız.
Tamam, geldik.
YONDER ŞU AN EVİNİZDESİNİZ Kaliteli aile evleri. Sonsuza kadar.
Tamam.
Atlatalım şunu.
Tamam.
- Yonder'a hoş geldiniz. - Teşekkür ederiz.
Dokuz numara.
Birçok evin mükemmel olma iddiası var.
Ama bu evler gerçekten de mükemmel.
Lütfen devam edin.
Sıcacık.
- Bu... - Evet.
Oturma odası. Oturmak için bir oda.
Bu duvarlar arasında anılar yaratacak kadar yeterli alan var.
Gelin.
Güzel, güzel.
Bayıldım. Her rengine bayıldım.
Hoş geldiniz içkisi.
Araba süreceğim.
- Belki çilek alırsınız. - Hayır, ben de süreceğim.
Erkek için mavi.
Her şeyi düşünmüşsünüz.
Dokuz numara başlangıç evi değil.
Sonsuzluk evi.
Genç aileler için mükemmel bir çevre.
Çocuğunuz var mı?
Hayır, henüz değil.
Yatak odası.
Evet.
Arka bahçeye kadar beni takip edebilirsiniz.
Doğanın bir sığınağı.
Güzel, burası hoşmuş.
- Evet. - Burada...
..yaşamak istersen, oldukça geniş.
İnsanlar ne zaman taşınacak?
Martin?
Kimse yok mu?
Yok.
Arabası gitmiş.
Güzel, şimdi biz de siktir olup gidelim.
Peki peki.
Hoşça kal.
- Adam çok tuhaftı. - Evet.
Dur. Hayır, hayır. Doğru yol değil burası.
Geldiğimiz yol burası.
Hayır, öyle mi?
Evet.
Bekle.
Ne? Geride mi kaldı?
Evet, bence geride kaldı.
Etrafta neler varmış bakayım.
Yine dokuz numara.
Döngüye falan mı girdik?
Bu ne lan!?
Kapıyı açık mı bıraktık?
Biz nasıl...
Kullanmamı ister misin?
- Hayır, iyiyim. - Öyle mi? İyi misin?
Çünkü bence daire çizip duruyoruz.
Tom.
Pekâlâ.
Bana bırak.
Ne?
Ne fark edecek ki?
Tamam, hadi. Bana şans ver.
- Şans mı istiyorsun? - Evet.
- Sürmek için şans mı istiyorsun? - Evet.
- Altı yaşında falan mısın? - Evet, altı yaşımdayım.
Hadi, yana kay.
İyi.
Sana şans vereceğim.
Biraz sür bakalım.
Tamam, hadi gidelim.
Telefonun yanında mı?
Evet.
Bir şey var mı?
Hayır, ikisi de çekmiyor.
Harika.
- Tom. - Ne?
Yine dokuz numara amına koyayım.
Sikerler.
Arabamda içemezsin.
Camı açacağım.
Tam bir pisliksin.
Bir saniye, gerildim.
Tamam, hadi gidelim. Teşekkürler.
Dokuz numara.
Neden dokuz numarayı görüp duruyoruz?
Tek bir araba bile görmedim. Burada kimse yok.
- Bir sıra daha... - Tamam, burada kim...
- yeşil evlerden görürsem... - ...yaşıyor amına koyayım?
Kafayı yiyeceğim.
Bu mümkün değil, tamam mı?
- Mümkün değil. - Burada kaldık...
Tom, bu yoldan gitmiştik.
- Bu yoldan geçtim ben... - Tamam, hayır sadece...
- İzin ver çözeyim. - Burası arabayı aldığın yer.
Lütfen, beni dinler misin?
Bence sola dönmeliyiz.
- Ne yaptığımı biliyorum. - Ben bunu beş...
- ...altı kez yaptım. - Ne yaptığımı biliyorum.
Ne yaptığımı biliyorum.
Bu böyle sürüp gidiyor.
Boşaldı.
Aman Tanrım!
Merhaba?
Merhaba!
İçeri girelim.
Tadı yok.
Hiç böyle bir sessizlik duymamıştım.
Peki...
Buraya gel.
Tamam. Ayağınla destek ver.
Dikkatli ol.
Tamam.
Ne görüyorsun?
Tom, ne görüyorsun?
Belki de güneşi takip etmeliyiz.
Bahçelerden gideceğiz.
Çitlerden atlarız. Ne gerekiyorsa, tamam mı?
Buradan çıkacağız.
İyi misin?
Evet.
Durmalıyım. Durmalıyım.
- Tom, bir ışık var. - Işık mı?
Şurada ışık var.
- Ha siktir! - Merhaba?
Merhaba.
Neler oluyor?
Bu ne amına koyayım?
Geri gel!
Ne yaptın?
Dumanla haber gönderiyorum.
Aman Tanrım!
Çocuğu Yetiştirin ve Serbest Kalın
Merhaba.
Bir oğlan.
YARDIM
Biri izliyor olmalı.
Bir çıkış yolu olmalı.
Her yerin bir çıkışı vardır.
Evet, belki de Gemma...
baktığımız her eve hayır dediğin gibi...
...buna da deseydin burada olmazdık.
Suçlu ben miyim yani?
Bu nasıl benim hatam oluyor Tom?
Üzgünüm Gem, burası beni deli ediyor.
Buradaki yiyecekler midemi bulandırıyor.
Ürpertici küçük mutant.
Ölçün beni. Ölçün beni, ölçün.
Bugün büyümüş müyüm?
Evet, bugün daha büyüksün.
Köpek gibi hızlı büyüyorum.
Doğru.
Köpek ne?
Köpeğin ne olduğunu sana söyledik.
- Hav, hav, hav! - Evet. Hav, hav, hav.
Yine mi bunaldın anne?
Ben annen değilim.
Annem kim?
Kim bilir?
Köpek bilir, köpek bilir.
Leziz.
Bunu neden yaptığımızı bilmiyorum.
Biz beyinlerini dağıtmak için beklerken...
...onlar gelecek gibi gözükmüyor.
- Nafile. - Evet.
Çatıya yardım çağrısı yazdık.
Hiçbir uçak görmeden geçemez, değil mi?
Evet.
İzliyorlar.
Şu çocuk her zaman izliyor.
Çocuk değil o.
Kahve?
Evet, tabi.
Anlamı yok, sadece tuhaf bir gübre.
Kutu gitmiş.
Kutuyu sen mi kaldırdın?
- Söyle bana. - Kökleri nerede?
- Tom. - Toprağın tabanı nerede?
- Hiçbir şey yok mu? - Gitmiş.
Buradaydı.
Tam burada duruyordum. Yola bakıyordum.
Tom.
- Yeter! - Gemma, lütfen.
İzin ver kazayım.
Yapabildiğim tek şey bu, bırak kazayım.
Tüm gün kazdın Tom.
- Bütün gün Tom. - Evet.
Neden?
Tabana ulaşmam gerekiyordu.
Bir yere...
- ...çıkacaktı. - Nereye?
Bilmiyorum.
Avustralya.
Evet bebeğim.
Cehenneme belki de?
Hayır.
Zaten oradayız.
Tamam, dışarı çıkacağım.
Beni de bekle, seninle geleceğim.
Hayır, biliyor musun? Sadece bir küreğimiz var.
Ben kazmayı kullanırım.
Çok yığıldı zaten, teşekkürler yine de.
Arabada bir koku var.
Kötü değil, sanki... Gerçek bir koku.
- Fark ettin mi? - Evet.
Evet.
Hoşuma gidiyor. İçime çekiyorum...
Evde olduğumu düşünüyorum.
Tanrım, akü hâlâ çalışıyor.
Tom.
Tom, iyi misin?
Tom!
İyi misin?
Bakayım.
İyi misin?
Sürekli seninle olamayız.
İnsanlar bazen yalnız kalmaktan hoşlanır, tamam mı?
Anlıyor musun?
Sürekli birlikte olamayız.
Unut gitsin.
- İyi geceler. - İyi geceler anne.
Ben annen değilim.
Ne oldu lan!?
Ne istiyorsun? Karnın tok.
Ne istiyorsun?
Tanrım! Ne istediğini söyle. Ne istiyorsun?
Kapa çeneni. Kapa çeneni!
Kapa çeneni! Kapa çeneni!
Gemma, lütfen bırak yapayım tamam mı?
Bu yapabildiğim tek şey Gemma. Bırak yapayım.
İğrenç birisin.
Lütfen Gemma, lütfen.
Bunu biliyor musun?
Lütfen bırak yapayım.
- Bu yapabildiğim tek... - İğrenç birisin!
Lütfen Gemma, bırak...
Üzgünüm.
Sorun değil.
İğrenç biriyim, biliyor musun?
İğrenç biriyim.
Bugün de kazacak mısın?
Evet. Evet, sanırım.
İlerlediğini hissediyor musun?
Evet.
Evet, ben... Devam edeceğim.
Teşekkürler.
Bu ne lan!
Yatağına git.
Beni dinle. Yatağına git.
Beni dinle.
- Yatağına git. - Yeter!
Yeter.
Gemma.
Hayır.
Aç.
- Hayır. - Aç.
Hayır.
Onunla ne yapmam gerekiyor?
Her neyse.
Ne yapıyorsun?
Tom!
Kilitleyeceğim.
Açlıktan ölsün.
- Tom. Tom. - Gemma, burada dur!
Tamam, gir içeri. Hadi.
Anahtarı bana ver.
- Hayır, eve geri dön. - Anahtarı bana ver.
- Eve geri gir! - Tom. Tom!
- Gemma, hadi. - Tom, anahtarı bana ver!
Artık bakmıyorum, tamam mı?
Onu orada bırak, oynama.
Besleme, hiçbir şey yapma onunla.
- Bırak açlıktan ölsün. - Bırak kalkayım!
Annesi gibi davranıyorsun amına koyayım!
Geceleri yatağına yatırıyorsun.
Çizgi film izleme diyorsun.
Tom, bırak beni!
Üzgünüm ama... Bunda yardımcı olamayacağım.
Ölmesini istemiyorlarsa geleceklerdir.
Onlara kalmış.
Ya gelmezlerse?
Ne yapacağız?
Burada oturup çocuğun ölmesini mi bekleyeceğiz?
- Şey. - Ne?
Şey. Çocuk değil.
Çocuk deyip durma.
Ölürse belki gitmemize izin verirler.
Sorun yok.
Canını yakmayacak, söz veriyorum.
Dışarı çıkabilirsin.
Üzgünüm.
Beni duyuyor musun?
Seni duyabiliyorum.
Beni duyuyor musun?
Seni duyabiliyorum.
Birazdan yorgun düşer.
Uyuyacaktır.
Sen de uyumalısın.
Tatlı rüyalar.
Rüya ne?
Rüya...
Zihninde bazı hareketli resimler görürsün...
...ama senden başkası göremez.
Ben hiç rüya görmedim.
Peki...
Gözlerini kapatıp dene.
Diğer tarafta kim var?
Beni duyabiliyor musun? Duyabildiğini biliyorum.
Beni duyabiliyor musun?
Orada olduğunu biliyorum.
Ne kadar güzel bir gökyüzü.
Güzel bir gökyüzünün altında yaşamak ne güzel.
Güzel evlerle dolu güzel bir evde yaşamak da öyle.
Tam bir muammasın.
Tam bir muammasın ve seni çözeceğim.
Ben bir muammayım. Ben bir muammayım.
Şu bulutu görüyor musun?
Bulut ne şeklinde?
Bulut.
Doğru.
Diğer bulutu görüyor musun?
Evet.
O bulut ne şeklinde?
- Bulut. - Evet.
Bulut şeklinde başka bir bulut.
Tüm bulutlar bulut şeklinde.
Mükemmel, usandırıcı...
...küçük bulutlar.
Bulutları seviyor musun?
Benim geldiğim yerde...
Bulutların bir sürü şekli ve büyüklüğü vardır.
Bazıları surata benzer.
Bazıları köpeğe benzer.
Hav, hav!
Çocuğu gördün mü?
Hayır.
- Kayboldu. - Peki...
Biz de öyle.
Merhaba!
Neredesin?
Nereye gittin?
Bugün neredeydin?
Bir muammayı çözüyordum.
Gerçekten mi?
Ne keşfettin?
Bir sürü şey.
Bir sürü şey mi? Ne gibi?
Bir sürü, bir sürü şey.
Muammayı çözerken birileriyle buluştun mu?
Bitirdiğimde seninle buluştum.
Başka biriyle buluştun mu?
Daha önce buluştuğun biriyle?
Kiminle?
Söyleme iznim yok.
Hadi oyun oynayalım.
Taklit oyunu oynayalım.
Benim gibi davran.
Her neyse.
Tom gibi davranabilir misin?
Gemma, burada dur!
- Köpek taklidi yapabilir miyim? - Evet, lütfen.
Taklit edebileceğin başkası var mı?
Bugün buluştuğun biri?
O insan gibi davran.
Yine mi bunaldın anne?
Ben annen değilim.
Bunaldın mı?
Eve gitmek istiyorum.
Şapşal anne, evdesin zaten.
SİKTİR GİT
Teşekkürler.
Bir şey değil.
Ciddi miydin?
Yoksa iğneleme miydi? İğneleme mi yapıyorsun?
Hayır.
Bir şey değil derken ciddi değildin değil mi?
Kibar davranıyordum.
Neden kibarsın?
Korkudan mı?
Muhtemelen.
Bir şeyler yemelisin.
Deneyeceğim.
Teşekkür ederim.
Sorun ne?
Küçükken onu öldürmene neden izin vermedim ki?
Çünkü sen... Sen iyi bir insansın.
Teşekkürler.
Bu oyunu seviyorsun değil mi?
Tom!
Gemma.
Tom!
Gemma!
Tom!
Gemma!
Tom!
Gem...
Tom.
Selam.
Kilitli.
Kapıyı aç.
Bizi içeri al!
Aç! Kapıyı aç!
Kapıyı aç!
Tom.
Siktir!
Lütfen.
Lütfen, lütfen, lütfen. Bize yardım etmelisin.
Gittikçe daha da hastalanıyor.
Lütfen, onu böyle bırakamazsın.
Belki salınma zamanı gelmiştir.
Rüzgarı...
hatırlıyor musun...
Gemma?
Buraya gelmeden önce.
Evet.
Rüzgar harikaydı.
Ne kadar sevdiğimi fark etmemiştim.
O çocuğun seni ekmesine sevindim.
Çok üzgün duruyordun.
Gelip seninle konuşmam...
...sorun olur mu bilememiştim.
Çok üzgün duruyordun, çok sevimli.
Ne dediğimi bile hatırlamıyorum.
Bir şey demedin, sadece...
Yanımda durdun.
Siktir!
Ürkütücü.
İçkiye ihtiyacım varmış gibi durduğumu söyledin.
Öyleydin.
Benim de varmış gibi gözüktüğümü söyledin.
Sonrasında...
Sonra ne olduğunu hatırlayamıyorum.
Sanırım içtik.
Evet.
İçtik ve...
...içtik.
Tom.
Tom... Sonra ne oldu?
Sonra ben...
Uyuyakalmış olmalıyım.
Senin kanepende uyandım.
Güneş gözümü kamaştırmıştı. Hiçbir şey göremiyordum.
Nerede olduğumu bilmiyordum.
Sanki güneşin içinden çıkıp geldin.
Sadece siluetini görebildim.
Sonra... Sonunda seni gördüğümde...
Nerede olduğumu fark ettim.
Sonra benimle konuştun.
Ne söyledim?
Yağda yumurta ister misin diye sordun.
Ve?
Bu kadar.
Evet.
Bu kadar.
Evimdeymişim gibi hissetmiştim...
Senin sayende.
Şimdi de evimdeyim.
Tom?
Ben neyim?
Bu ne?
Burada neyim ben?
Bir annesin.
- Anne mi? - Evet.
Oğlunu dünyaya hazırlayan biri.
O zaman bir anne ne yapar?
Ölür.
Şimdi uyu.
Tatlı rüyalar.
Tüm istediğimiz...
...bir evdi.
Şapşal anne.
Evdesin zaten.
Ben annen değilim!
Pardon?
Dedim ki...
Ben annen değilim amına koyayım.
Her neyse.
Çeviri: Quinzel