NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
Pradawne zaklęcie...
by poskromić moc czarownic.
Słońce zaraz wzejdzie. Musimy się przygotować.
Dziękuję.
Ale załóż na siebie, bo zimno.
Znów zachorujesz.
Co z tego?
I tak nas zabiją.
Znajdziemy jakiś sposób.
Nikt was nie ocali.
Chyba że powiecie, gdzie jest wiedźma.
Myślisz, że należysz do grona Benandantich.
Ubierasz się jak oni.
Walczysz.
Ale prawdziwa siła jest nie tylko cechą mężczyzn.
Za kogo naprawdę walczysz?
Swoje przekonania...
czy ich?
Otwierajcie! Dajcie mi wyjść!
Otwierajcie te drzwi!
Chcę wyjść!
- Uspokój się. - Chcę wyjść!
Nie mogę ryzykować, że cię stracę.
Wtedy stracisz Leptis, miłość swego życia.
Wypuść mnie!
W porządku?
Postąpiłaś słusznie.
Nie wiemy, gdzie ich trzymają.
Ani co im zrobią.
Pozwól mi pójść.
To zbyt niebezpieczne.
Nie możemy czekać bezczynnie, aż coś się wydarzy.
Ja pojadę.
A jak cię złapią?
Co zrobimy?
Pozwól mi pójść.
Dobrze, Persepolis.
- Petro, jedź z nią. - Nie.
Jadę sama.
Poradzę sobie.
Skóra za jedyne cztery monety.
To na Festiwal Świec?
Pasuje do twoich oczu.
Tylko trzy monety. Będziesz dziś najpiękniejsza.
Spirto, pomóż mi.
- Muszę uratować chłopca. - Chciał zabić twego ojca.
Nie możemy zabić dziecka. To zabije też Ade.
Widziałeś, co zaszło w karczmie. Była z wiedźmami.
Twoja dziewczyna z nimi żyje. Spaliłbyś ją za to na stosie?
Nazwą mnie zdrajcą.
Tylko ty możesz mi pomóc.
To moja ostatnia prośba.
Co mam zrobić?
Wyprowadź się od nich.
- To moje siostry. - A jeśli cię złapią?
To się nie stało.
Nie mógłbym patrzeć, jak tam stoisz.
Cała w płomieniach jak to dziecko.
Co?
Chcą ich stracić?
Kiedy?
Po Festiwalu Świec.
O świcie.
To tylko dziecko.
Powiedz, gdzie ich ukryli.
W lochach.
Kardynał Oreggi ich tam uwięził.
I ukrył zaklęty klucz.
Mówił też, że Piotr chce zobaczyć Ade.
Czeka na nią przy źródle do zmierzchu.
Tebe, puść mnie.
Może to zasadzka?
Piotr by tego nie zrobił.
Już zaplanowano egzekucję!
To jedyna szansa!
Ufasz synowi Santego?
Właściwe pytanie brzmi: jak on nadal ufa mnie?
A ty?
Wierzysz chłopakowi?
Jak ty Leptis.
Nikogo nie ma! Chodźmy.
Przyjedzie.
Jestem pewna.
Nie obawiaj się.
Można jej zaufać.
Ja ufam tobie.
Wybacz. Nic nie wyszło, jak powinno.
Nie zmienię przeszłości.
Ale chcę ci pomóc.
Szybko. Wiesz, że nie jest tu bezpieczna.
Nikt z nas nie jest.
Chyba znam sposób, by ich uwolnić.
Jak? Dlaczego to dla nas robisz?
Nie dla ciebie.
Tylko dla niej.
Jesteś gotów zdradzić dla niej ojca.
Jesteś jak on.
Wierzysz w sny i magię.
Ja wierzę w to, co widzę.
Dobrze.
Przyjmiemy twoją pomoc. Co możesz zrobić?
Jest ukryty klucz, ale Spirto ma go zdobyć.
Spotkamy się na Festiwalu Świec. Tam go wam przekażemy.
Niech zgadnę.
Nie możesz spać.
Zobaczysz, że ich uwolnimy.
Byłaś kiedyś na Festiwalu Świec?
Nie.
Co się świętuje?
To dawna tradycja.
Rodzaj obrzędu,
by odeprzeć zły urok,
plagi...
i wiedźmy.
Mieszkańcy zakładają maski.
Zapala się świece i ustawia w oknach.
Serra wygląda jak pole świetlików.
Na rynku gra muzyka, wszyscy tańczą, piją, jedzą.
Nie umiem tańczyć.
Chodź.
Dokąd?
Rób to, co ja.
Jeszcze raz.
Nie ściągajcie na siebie uwagi.
Nie ufajcie nikomu, kto się zbliży.
Za każdą maską może czyhać Benandanti.
Ruszajmy.
Wiecie, co robić.
Witam damy. Udanej zabawy.
Festiwal jest też dla was.
Spójrz!
Eliksir na włosy.
Z tajemniczych ziem Wschodu.
Urosną w niecały tydzień.
Czysta esencja.
Narodziłaś się z czystej miłości.
Która zamieniła się w nienawiść.
Wkrótce...
będziesz musiała wybrać między nocą...
a dniem.
Róża, jaśmin, bergamota.
Podejdź.
Wypróbuj.
Może bergamotę.
Chodźcie.
Próbujcie.
Chodź.
Nie możemy tańczyć.
Przyjaźnimy się, tak?
Oczywiście. Cóż za pytanie?
To się nie obraź, ale czasami nic nie rozumiesz.
Dzięki, droga.
Najciekawsze rzeczy dzieją się, gdy robisz coś innego.
Witaj, Podkasana.
Mam coś dla ciebie.
Widzę, że ćwiczyłeś.
- Piotrze... - Bez imion.
Teraz tańczymy jako dwoje nieznajomych.
Myślałam, że nie umiesz tańczyć.
Ty ponoć też nie.
- Nie spuszczaj wzroku. - Ten taniec mógłby trwać wiecznie.
Ade.
Musimy iść.
Masz dziś niewdzięczną robotę.
Niedługo przyjdzie zmiennik.
Ktoś tu jest.
Petro!
Wpadłyście w pułapkę.
Ja bym się nie ruszała.
Tebe.
Minęło dużo czasu.
Twoje stare sztuczki tu nie działają.
Oreggi.
A twoje pozwoliły ci odczytać Księgę Królestw?
Jestem cierpliwy.
Widzę, że wciąż masz stróża u nogi.
Uważaj! Psy gryzą.
I są wierne.
Ta wasza obsesja na punkcie wierności...
Upór, w którym trwa także twoja ukochana Leptis.
Jak czytamy u Łukasza:
„Przyszedłem ogień rzucić na ziemię.
I jakże pragnę, żeby już zapłonął”.
Zamknąć je.
Żyjesz? Skrzywdzili cię?
Ale ją tak.
Myślałam, że cię straciłam.
Nigdy nie dałabym ci tej satysfakcji.
Jest tutaj?
Błagam, zaprowadź mnie do niej.
Nie jesteś jak oni. Wiem o tym.
Nigdy nie byłaś.
- Nie ja cię zdradziłem, przysięgam. - Wiem.
Powstrzymam ich.
Wszystko będzie dobrze.
Chodźmy.
Wstawać.
- Rozbierajcie się. - Nie.
Mam wezwać resztę?
Jego też.
Nie.
Ja to zrobię.
Zdejmij to.
Ojcze!
Wybacz, przyjacielu.
Gdy znów poprosisz mnie o przysługę,
upewnię się, że jestem z dala od Serry.
Musimy iść.
Przygotowano stosy.
Zgińcie!
Osiem.
Jest tylko osiem.
Ty!
Chodź ze mną.
Idź!
Nie! Zostaw mnie!
- Ty, nie on! - Nie!
Walenty!
- Idziemy. - Nie!
- Prędzej!
Zostaw mnie!
Ruszaj się!
Nie!
Tu jest twoje miejsce.
Mieszkańcy Serry!
Przyjaciele.
Czymże jest zło?
Zło...
nie jest ideą.
Nie jest abstrakcyjne,
tylko jest wśród nas!
Czai się za nami i chowa między nami.
Jest naszym sąsiadem.
Staruszką, która się uśmiecha, sprzedając chleb.
Dzieckiem!
Albo kobietami,
które odrzuciły Boga,
i wyznają kult czarów.
Spójrzcie na nie!
Przyjrzyjcie się!
Wyglądają jak my...
ale są inne.
Nie musicie się dłużej bać.
Wkrótce wyzwolimy miasto od zła.
Jak obiecałem.
Spójrzcie w górę!
O Litościwy...
Wiedźmy!
Otoczyć je!
Stój!
Dokąd to?
Ojcze, nie!
Ade, chodź!
Piotrze.
Idziemy!
Piotrze!
Ojcze, nie umieraj.
Obiecaj, że będziesz bronił Serry.
Za cenę życia.
Nie zostawiaj mnie.
Chrzczę cię imieniem Luxor.
Jak światło, które ochroni przed mrokiem.
Ade...
Ade, idź.
Idź do nich.
Nie jestem jak one.
Nie wiem, kim jestem.
Nikt nie jest tym, czym się wydaje, córko.
Wiedziałaś?
Tak.
Wiedziałam.
Od dnia jej narodzin...
wiedziałam, kim jest.
Wybrańcem.
Jedynym sposobem, by ją chronić,
było ukryć przed światem
i przed nią samą,
kim naprawdę jest.
Wykorzystałam całą swoją moc,
wyrzekając się młodości,
by zamienić ją w chłopca.
Żeby była bezpieczna.
Zaklęcie miało działać do pierwszego czarnego księżyca.
Wtedy jej prawdziwa natura...
miała się ujawnić.
Musiałam chronić was obie.
Nie mogłaś poznać prawdy.
- Musiałam wybrać za ciebie. - Nie możesz.
Nie interesują mnie twoje prawdy ani ty!
Nigdy nie ma jedynej prawdy.
Nigdy.
Niedługo poznasz swoją i musisz być gotowa.
Ciągle mnie okłamywałaś.
Matka może w imię miłości.
- Czyjej? - Uwierz. Nie miałam wyjścia.
Dosyć tego!
Odejdź!
Przed twoim martwym ciałem
przysięgam...
że dzielnie poprowadzę towarzyszy
i już nigdy nie wpuszczę kobiety do mego serca.
Spirto.
Nie tylko zostaniesz częścią drużyny...
ale poprowadzisz ją
u mego boku.
Przysięgam na honor,
że Benandanti zawsze będą na pierwszym miejscu.
Nawet przede mną.
Pozwoliłeś rzekomej ukochanej zabić twego ojca.
A teraz przyjmujesz zdrajcę w nasze szeregi
jako przywódcę.
Wódz, który nie docenia męstwa
i lojalności swoich ludzi...
nie zasługuje, by za nim iść.
Kto ze mną, niech wyciągnie miecz.
Niech Bóg ma nas w opiece.
Niech odwaga nas prowadzi! Niech wiara w nas płonie!
Chrzczę cię imieniem Luxor.
Jak światło, ochroni przed mrokiem.
Ade.
Ade, idź...
Idź do nich.