Magandang umaga. May update na tayo sa ating pangunahing balita.
Halos walong buwan na mula noong mamatay ang mahigit 700 katao
dahil sa tristate fissure event, at marami pang katawan ang hindi pa din nakikita.
Habang patuloy ang pagsisiyasat ng mga eksperto sa sanhi ng mga bitak,
marami ang naniniwala na may kaugnayan ito sa mga pasahero ng Flight 828.
Salamat sa Diyos. Mabilis kayong nakarating--
911, ano ang iyong emergency?
Hello? Nandiyan ka ba?
911, ano ang iyong emergency?
Uy, dahan-dahan lang sa keso, okay?
Kailangan tumagal 'yan hanggang sahod.
Alam ko. Hindi na ako baby.
Okey. Alam mo bang nakakautot ang keso?
'Wag ka nang malungkot, okey?
Ang Martes ay masayang araw.
Hindi para kay Gabriel.
Okey, alam kong hindi naging madali sa'yo ang nakaraang walong buwan,
pero buhay ka at nasa maayos na kalagayan,
walang nakakaalam na isa kang pasahero, at hindi ko alam ang gagawin kung wala ka.
Pumili ka na ng damit, okey? Okey.
Kumusta ka?
Pagkagising ko, ang bilis ng tibok ng puso ko.
Pinagpapawisan ako.
Binabangungot ako, pero 'di ko maalala.
Okey.
At ang peklat ko, lumiliwanag.
Talaga?
Huling lumiwanag 'yan noong--
Noong sinira ko ang Omega Sapphire. at noong si Zeke...
Ito ang unang beses sa loob ng walong buwan.
May ibig sabihin 'yan.
Gusto mo ba ang damit ko?
Gusto ko. Ang ganda mo dyan.
Sige magpaganda ka na para kay Tatay.
Mangyaring lahat ng mga bisita ay bumuo ng maayos na linya.
Makukuha mo ang phone mo paglabas mo.
- Heto. - Sunod.
Lagi mong isusuot 'yan.
Sunod.
828 DETENTION CENTER PASUKAN NG MGA BISITA
Puwede na ang mga bisita sa Group A.
Pakiayos lang ang linya.
Manatili sa paghihintay ang group B hanggang F.
Uy. Pupunta ka ba?
Hindi ngayon. Pupunta si Ben.
Salamat, Bethany.
Ayos ba 'yan? Ayaw kong luwagan at baka madapa ka.
Isa kang tunay na Eagle Scout.
Hindi ako nakalampas sa Tenderfoot, Russ.
Isa kang mabuting tao, Ben. Salamat.
Panibagong araw, panibagong scan.
Sandali lang.
Sinasabi sa brain scan na ang pasahero ay 'di na nagkakaroon ng Tawag.
Hindi naman nalutas.
Okey, alisin mo na sila sa pod,
puwede mo bang kunin ang mga resulta bago mo sila ibalik sa gen pop?
Ano ang gagawin nila sa mga datos?
'Di ko alam. Mas magtatagal ako dito sa lab kapag 'di ako nagtanong
at matulungan ang mga pasahero. Pakiusap.
Puwede mong hawakan ang kamay ko kung gusto mo.
Salamat.
Sige. Ayos ka lang?
- Oo. - Okey.
Ang mga anak ko!
Sobrang miss ko na kayo.
'Di ko alam ang gagawin.
Maligayang anibersaryo.
Paris ang ipinangako ko sa'yo, hindi kulungan.
Kahit saan, anumang oras, makasama ka lang.
Mahal kita.
Mas mahal kita.
'Yan ang pinaka masarap na PB&J.
Ham at keso 'yan!
PB&J, ham at keso. Ang bago kong paborito.
Kumusta si Tita Mick?
Maayos naman siya.
At si TJ?
Matagal ko nang hindi nakakasabay kumain ang Group F,
pero nakita ko siya sa yard.
Mukhang ayos naman.
Alam kong miss ka na niya.
Kumusta si Gabriel?
May check up siya kay Dr. Bates ngayong linggo, 'di ba?
Malusog siya.
Ang totoo siya ay...
lumiliwanag.
Tapos na ang oras ng pagbisita.
Magtungo na kayo sa labasan.
Gusto ko pang makasama si tatay!
Mahal kita.
Oras na para umalis.
- Kaunting oras pa. - Wala akong magagawa.
Ayos lang.
Magkikita tayo ulit.
Mahal kita.
Mahal din kita.
Salamat.
BAWAL PUMASOK TIGIL
Ginagawa na ni Olive ang lahat para kay Eden.
'Di ko alam. Parang mas nakakasama pa ang pagbisita nila sa'kin dito.
Ako dapat ang pumupunta sa kanila.
Ayaw kong hindi nakikita si Cal.
Sabi ni Olive maayos ang lagay niya.
Nasa remission pa rin.
Lumiliwanag siya.
Narinig mo ba ako?
Pasensya na, pagod lang ako ngayon.
Ngayon?
Baka araw-araw.
Babangon. Kakain.
Maliligo, matutulog, magmumumog, ulit.
- Ben, ano'ng gusto mo? - 'Di mo binabanggit si Zeke.
Masyado kang nagpapadala sa kalungkutan mo.
Ayos lang ako.
Sisirain ka niyan.
Maniwala ka. Napagdaanan ko na yan.
Namimiss ko siya bawat segundo araw-araw.
Hindi ako makapaghintay na matulog sa gabi,
para lang hindi ako masaktan.
Kapag nagising ako at wala siya sa tabi ko,
nadudurog na naman ang puso ko.
Nandito ako para sa'yo.
At gusto kong malaman na nandito ka din para sa akin. Para sa aming lahat.
Makakaasa ka.
Salamat.
Dahil may siyam na buwan tayo para iligtas ang mga pasahero.
At ang mundo.
Ngayong bumalik na ang liwanag sa dragon ni Cal,
sa tingin ko oras na para umalis tayo dito.
Madaling sabihin, mahirap gawin.
Patay na patay ako sa mga asul mong mata.
Zeke.
Diyos ko, ang ganda mo.
Nababaliw na ba ako, o patay na ako ngayon?
Wala sa dalawa.
Miss ko nang magising sa ngiting 'yan.
Miss ko na lahat ng tungkol sa'yo.
Pati na ang basa kong tuwalya sa sahig?
Oo. Lahat.
'Di mo kailangang mag-alala sa mga basang tuwalya at maruming pinggan dito.
Saang dito?
Hindi ito Tawag, pero parang pamilyar.
Nakapunta ka na sa liwanag dati.
Nasa liwanag ka.
Oo.
Ang banal na kamalayan ay walang hanggan,
ginagawa namin ang lahat ng makakaya namin.
Kumokonekta sa isa't-isa.
Mahal na mahal kita.
"Maraming uri ng kasiyahan, ngunit humahantong lang ito sa isa."
"Ang saya na mahalin ka."
The Neverending Story.
Binasa ko yan kay Chloe noong siya ay 12.
Ang kwintas ni Chloe.
Iniwan mo yan sa memorial niya ilang taon na ang nakalipas.
Oo.
Hindi ko pa nagagawa 'yan.
Ang damit mo.
'Yan ang suot mo sa kweba.
Isang beses lang ako nakapunta sa liwanag.
Diyos ko.
Hindi ka pa umaalis sa kweba.
Nasa 2018 ka pa din.
Mahirap ipaliwanag, alam ko.
Pero 'di pa tayo nagkikita n'on. Hindi pa tayo magkakilala.
Hindi na mahalaga yan.
Zeke!
Tulong!
Tulungan n'yo ko, pakiusap!
Tulong!
- Uy! - Tulong!
Kailangan kong umalis dito. Kilala ko ang boses ng asawa ko.
- Okey. - Okey? Nasa panganib siya.
Bethany, nagkaroon ka ba ng Tawag?
Nasa panganib si Georgia, okey?
Kailangan ko siyang puntahan ngayon din. Pakiusap.
- Kailangan may gawin tayo. - Bethany, 'wag kang mag-alala.
Ano'ng gagawin natin?
- Tulong! - Bethany!
- Lumayo ka sa pinto! - Tulong!
- Bitiwan mo ako! - Sandali lang!
Okey, pakawalan mo siya.
- Pagkakataon na natin 'to. - Hindi natin puwedeng iwan si Bethany.
Kailangan nating umalis.
Tayo ang kapitan. 'Di natin sila matutulungan dito.
Tama na! Bitiwan mo siya!
- Ngayon na. - Sige, ngayon na.
Ayos lang.
- Lintek. Ano na? - May hagdanan sa lab.
Nakakandado din 'yan.
Puwede kayong mapaalis dito at ipadala sa kulungan.
Para maisalba ang Lifeboat at makaligtas sa Petsa ng Kamatayan
kailangan naming umalis ngayon dito.
Bumalik na ang liwanag ni Cal, Vance.
Oras na.
Wala nang tao sa pasilyo. Bukas pa rin ang service entrance.
- Salamat. - Utang namin sa'yo 'to.
'Di ko na binibilang ang utang mo sa akin. Tandaan mo, 'di mo ako nakita.
Naihatid na ang package. Para lang malaman mo.
Mabuti, ipaalam mo agad kay Dr. Gupta.
Hindi naman nakakabahala. Ano'ng package ang inaasahan natin?
Hindi mo na kailangang malaman.
'Di natin malulutas ang Tawag kung hindi natin ito alam.
Ano'ng balita kay Bethany Collins?
Gaya ng sinabi ko, nasobrahan sa gamot pangpatulog si Bethany.
Maghintay na lang tayo.
Desperadong mailigtas ni Bethany ang asawa niyang si Georgia Davis.
Makikita sa log na nagpunta dito si Georgia kahapon.
Oo, nakuha namin ang contact info niya sa file ni Bethany.
- Puntahan at kumustahin n'yo siya. - 'Wag kayong papalpak.
'Di na tayo puwedeng magkamali sa NSA.
Maniwala ka man o hindi, ayaw naming magkamali.
Kung gusto mong tumulong sa mga pasahero--
Ayaw ko. Ang priyoridad ay pag-aralan sila.
At trabaho n'yong malaman kung paano naipapasa ang mga Tawag.
'Yon lang ang mahalaga sa'kin.
Naiintindihan n'yo?
Ngayong dalawa na lang kayo dito, may mga inaalala ako.
Ang isolation pod.
- Bakit? - Masyadong marahas.
Ang pagkakaroon ng Tawag ay nakakabagabag na,
pero ang paglalagay ng mga pasahero sa fMRI machine sa hindi tiyak na tagal...
Kaya ayaw ni Bethany na makipagtulungan.
'Yon ay hanggang sa malutas lang natin ang Tawag.
'Di sapat yan para makaligtas tayo sa Petsa ng Kamatayan.
Gustuhin mo man o hindi, kasama dyan ang buong mundo.
Bakit hindi natin bigyan ng kaunting kalayaan ang mga pasahero,
bantayan sila sa mas malawak na lugar hanggang matapos ang mga Tawag.
Hindi puwede.
Kailangan natin ang tulong ng mga 828ers.
Kung tama si Saanvi, puwedeng mawala sa atin ang lahat.
At kung mali siya, mapapanatili pa din nating ligtas ang mga lansangan.
Kontrolado natin ang sitwasyon.
At may plano nang hanapin ang 13 na pasaherong tumakas.
Nagsanib pwersa na ang NSA at Homeland Security.
Naglabas na sila ng $50,000 na pabuya para sa bawat 828er na mahahanap.
SHANNON, ADRIAN, CLARKE, DANIEL AMUTA NAWAWALA
Patay o buhay?
Binigyan mo lang ng pagkakataon ang mga manloloko para maging bounty hunter.
Sinusubok ng kabastusan mo ang limitasyon ko.
Hindi ka talaga nagpapakita ng awa sa sitwasyong ito.
At maswerte ka dahil nandito ka.
May balita na ba kay Dr. Gupta?
Wala pa simula noong pinagtaksilan niya tayo.
- Bakit? - Wala lang.
Salamat sa oras mo, Dr. Bahl.
Tinulungan mo sila.
May access ka sa database at sa kanilang schedule.
Itago mo sila hangga't kaya mo.
Imposible ito.
Bakit nila kayo pinakawalan?
- Itay! - Anak, halika dito.
Uy, Cal.
- Gusto kitang makita. - Ayos lang ako, Itay. Totoo.
Lumiliwanag ka ulit? Nagkaroon ka din ba ng Tawag?
Hindi pa, simula nang niligtas ni Zeke ang buhay ko.
May nagbago ngayong araw.
Kailangan nating malutas agad ang Tawag.
- Ang mga pasahero ay-- - Sandali!
Hindi n'yo pa sinasagot ang tanong ko.
Bakit kayo pinalabas ng Talaan?
Eden, puwede mo bang iguhit si Tatay ng larawan?
Salamat.
Hindi nila kami pinalabas. Kami ang umalis.
- Ano'ng sabi mo? - Wala na tayong oras.
Nanganganib ang asawa ni Bethany, kailangan pa nating ng impormasyon.
Kaya siguro lumiliwanag ka ulit. Sana lang tinago n'yo ang research ko.
Kaunting tiwala lang.
Hindi ako sumuko sa'yo, Itay.
Napagpasyahan naming mas madaling ilipat ang lahat dito
at bantayan si Eden.
Kung ano ang puno, siya rin 'yung bunga.
Nahanap ko na ang numero ni Georgia.
Paumanhin. Ang numerong ito ay--
Hindi na gumagana.
Baka lumang numero niya yan. Bumisita pa siya kay Bethany kahapon.
Okey, mayroon na tayong address. May gas ba ang kotse?
- Ibinenta namin ang kotse. - Lintek.
- Ano? - Kailangang mamili.
Kuryente at pagkain o kotse.
Bakit 'di ka nasabi?
At ano, dumagdag pa sa problema n'yo?
Ginamit ni Lolo Steve ang pensiyon niya pang bayad sa abogado
para makaalis kayo doon.
May trabaho kami.
At binabantayan ko si Eden. Ginagawa namin ang lahat.
Paumanhin. Makakabawi din kami sa inyo.
'Di ito oras para sa awa. Kailangan n'yong mahanap si Georgia.
Kunin n'yo ang phone ko. Kakailanganin n'yo yan.
Salamat. Kailangan pa natin ng kotse.
May kakilala ako. Tara na.
Itay, 'wag kang umalis.
Oh, anak.
Babalik si Itay? Okey?
Pangako.
Ayos na ang isa.
Ah, Chicken alfredo 'yan, okey.
Mga custodial staff, pumunta sa entrance.
Paumanhin kung biglaan ang pagpunta namin.
Nandito kayo. Paanong--
- Paanong... - Salamat.
Mas mabuti nang wala kang alam.
Pero... may hihilingin kaming pabor.
Hihiramin namin ang kotse mo.
Ilang oras lang. Wala kang dapat ikabahala.
Ngayong naririnig ko ang sarili ko, nakakabahala nga.
Hindi namin ito hihiramin kung hindi talaga kailangan.
Noong pinakasalan mo si Zeke, naging parte ka na ng pamilya namin.
Hindi pa rin nagbabago 'yon.
Kukunin ko ang susi.
Napakabata pa nila dito.
'Di ko lubos maisip.
THE NEVERENDING STORY
Diyos ko.
Salamat.
- Hindi. - Para sa mga bata.
Napakabuti mo. Salamat.
Madalas magbasa sina Zeke at Chloe,
at itinago ko lahat ng mga lumang libro nila.
Nahihibang na siguro ako.
Nahanap ko ito sa loob.
MAHAL NA MAHAL KITA... XO - CHLOE
Paborito namin ang lilies.
Pagkatapos ng lahat, 'di ko alam na may ganito.
Maraming salamat.
'Di n'yo alam kung gaano ito kahalaga sa'kin.
Salamat sa kotse.
Mag-ingat kayo.
- Ano'ng mayroon? - Inspeksyon lang.
Nasa yard dapat si Michaela Stone.
Doon siya huling nascan.
Kung kailangan mong kumain sa mess hall, nandito ka rin dapat.
Siguradong sasang-ayon si Zimmer. Panghihimasok ito sa privacy.
Papunta ka sa hindi naaangkop na teritoryo--
Paglabag sa level 5. Nakatakas ang preso.
Uulitin ko. Paglabag sa level 5. Nakatakas ang preso.
- Ano'ng gagawin mo mamaya? - 'Di ako sisiping sa'yo mamaya.
Wow, akala ko nagkakatuwaan lang tayo.
- At wala akong narinig na reklamo. - Okey, nag-usap na tayo tungkol dito.
Magkatrabaho tayo, nagsisiping tayo... Pero walang paki-alamanan.
- Tama. Kaniya-niya. - Mismo. Oo.
Georgia?
- Pulis! - Taas ang kamay, gago!
Wicks, ano ba? Akala namin nasa panganib si Georgia.
Bakit ka maniniwala sa asawa ng pasahero? Baka siya mismo ang panganib.
Ikaw ang literal na kahulugan ng bad cop. Wala kayong warrant.
Tayo ang Talaan. Hindi tayo malalagot dito.
- Ano'ng hinahanap mo? - Basta.
Ayos. Sige sirahin mo ang lugar.
Hindi natin alam. Baka patibong ang lugar na 'to.
'Yan, ganyan talaga ang hitsura ng lugar na 'to.
Better Homes & Traps.
Kapana-panabik na balita na naman?
Dalawang pasahero ang nakatakas sa detention center.
Sina Michaela at Ben Stone.
Bumalik ka na. Sasabay ako sa kanila.
Baka may alam sila kung saan pupunta ang mga takas.
Tulungan n'yo ako! Tulong!
Tulungan n'yo ako!
Bethany.
Bethany, tulong!
Bethany.
- Ano'ng nangyayari dito? - Nagkaroon siya ng Tawag.
Nagpapakita si Bethany ng mga senyales ng Tawag,
pero wala pa din siyang malay dahil sa gamot na pangpatulog.
'Di niya maibabahagi sa atin ang nakikita niya.
Abisuhan n'yo ko pag nagising siya.
Puwedeng maabutan tayo ng mga pulis.
Maganda ang panahon kung ganon.
Sana nagpunta muna tayo sa Gray's Papaya.
Georgia?
Ayos lang. Kaibigan kami ni Bethany mula sa 828.
Georgia, ano'ng nangyari dito?
Galing dito ang Talaan.
Kakauwi ko lang noong nakita ko silang paalis.
Sinira nila ang buhay ko. Dahil 'yon ang kailangan ko ngayon.
Puwede ko bang makita?
Ang ganda n'yong dalawa.
Bakit wala kayo sa detention?
Tumakas kami.
- Nag-aalala si Bethany sa'yo. - Nagkaroon siya ng Tawag.
Tinutulungan niya kami. Kailangan naming lutasin 'to para sa kanya.
Mahalaga siya sa amin.
Ibig sabihin mahalaga ka rin sa amin.
Olive?
Nagkaroon ako ng Tawag. Hindi mismo akin. Kay Bethany.
Ano'ng nakita mo?
Nasa eroplano ako,
may nakita akong mansanas sa upuan ni Bethany, kailangan kong umupo doon.
May nakita akong parang.
Nakarinig ako ng mga sigaw, malapit sa lumang kamalig.
'Yon ang sa tingin kong nakita ko.
At may nakita akong pulang kotse na may mga baril sa loob.
Maraming baril sa upuan sa likod.
Ano 'yon, Georgia?
Oo, si Vasik. Ang batang ama kasama ang asawa at dalawang anak niya.
Ang 828er.
- Isa siya sa 13 na tumakas. - Humingi siya ng tulong.
Magkikita dapat kami sa isang lumang kamalig sa Conklin.
Kung gan'on, nasa panganib siya. Kailangan n'yo nang umalis.
Bakit 'di mo sabihin kung ano'ng ginagawa natin dito.
Humingi ng tulong si Anson.
Iyon ang ginagawa ko.
Mas mabuting wala kayong masyadong alam.
Titingnan ko ang paligid. Hanapin n'yo na si Anson.
Anson?
Anson, si Georgia ito.
Anson! Umalis ka na dito! Hindi ka ligtas dito!
Hindi si Anson 'yan.
Lumabas ka na kung nasaan ka man.
Dito, kitty kitty.
'Wag mo nang pahirapan ang sarili mo.
Nakikita na kita.
Tapos na ang laro.
Tapos na talaga, gago. Ibaba mo ang baril mo.
Talaga? Babarilin mo ako?
Ikaw si Billy, 'di ba?
Makinig ka, Billy.
Ipapaalala ko lang sa'yo, na asawa ko ang dinakip mo
at muntik mo nang mapatay sa Xer bar,
kaya wala na akong ibang gusto
kung 'di magkaroon ng rason
para alisin sa mundo ang mga taong kagaya mo.
Hindi mo gugustuhing ako ang nakatutok ng baril sa likod ng ulo mo ngayon.
Ano ba kayo.
Nasa panganib ang tatay at tiyahin n'yo. Tulungan n'yo kaming protektahan sila.
'Di ko pa siya nakikita simula kahapon, sa likod ng plexiglass na dingding,
gan'on din noong nakaraang linggo.
Ikaw, Gabe?
'Di ko pa sila nakikita simula noong nakulong ako.
Kilala mo ang babaeng pasahero na namatay noong nakaraang taon.
Si Violet?
Ano man ang tinatago mo, malalaman namin.
Mukha bang may oras kaming makipaglaro?
Hirap na kaming makahanap ng makakain dito.
Matatalino sila. 'Di sila magsisinungaling sa mga alagad ng batas.
Tara na.
Balitaan n'yo kami araw-araw.
Nakabalik na ba ang tatay mo?
- Nasaan sila? - Hindi namin alam.
Isasama natin sila.
'Di ba wala nga tayong warrant?
Alam kong may ugnayan pa din sila. Kunin mo ang phone nila.
Wala akong phone.
Gusto kong gayahin si Marie Kondo.
Isang 20 anyos na walang phone.
Suriin n'yo ang numero. Siguradong mahahanap natin ang tatay nila.
- Huy, anak. Ayos lang kami. - Hindi, Itay.
Galing sila Jared at Drea dito kasama ang isang lalaki.
Alam nilang hawak mo ang phone ko. Pasensya na.
'Wag kayong mag-alala. Kalma lang kayo.
Hindi na tayo ligtas dito. Sabihin mo na ang totoo.
Sabihin mo na sa amin kung ano'ng nangyari dito.
Bahagi ako ng safe house.
Ano'ng safe house?
Pamilyar ka sa 13 na nawawalang pasahero.
Ako at ang ilang 828 ay tumutulong sa kanila sa pagkain, tirahan at gamot.
Magkakasama sila?
Siyam sa kanila.
Akala ko matutulungan ko si Anson,
dadalhin ko siya sa safe house, pero niloko lang ako ng Xer na 'yon.
Dadalhin ko siya sa ibang pasahero, para makuha niya ang pabuya.
Paumanhin, ano'ng pabuya?
May patong na sa ulo ang mga pasahero.
$50,000 para sa bawat taong dinadala. Patay man o buhay.
Mas marami pang mga taong tutugis sa'yo, hindi lang si Billy.
Bumalik ka na at manatili sa safe house hangga't hindi pa ligtas.
- Ihahatid ko na kayo sa kotse. - Delikado. Kami nang bahala.
Umalis ka na.
Pakibigay ito kay Bethany...
pakisabi na mahal ko siya.
At salamat.
Bilisan na natin.
Ano 'to?
Parang may bumagsak dito.
Bago lang 'to. Mainit pa ang lupa.
Wala akong ibang maisip na puwedeng mag-iwan ng ganito kalaking bakas
maliban sa eroplano.
Pero ano'ng eroplano?
At sino ang kayang makapagpawala ng eroplano maliban sa NSA?
Aalamin natin 'to.
Saan?
Sa detention center.
Nagbibiro ka ba? Nagkasundo tayo na wala nang balikan.
'Yon ay bago natin matagpuan ang napakalaking bakas na ito.
Nakabalik na ang eroplano sa pinanggalingan natin.
'Pag bumalik tayo, mahihirapan ulit tayong makalabas.
Kung tayo ang kapitan, babalik tayo at poprotektahan ang iba.
- Kailangan nila tayo. - Tama.
At mas matutulungan natin sila kung nasa labas tayo.
- Magagawa natin ang dapat nating gawin. - Mali ako.
Naitanong mo na ba sa sarili mo kung bakit tayo ang kapitan ng Lifeboat?
Bakit ka unang pinili ng Diyos?
Siguro dahil wala nang mas mahusay.
Siguro dahil kinakailangan mong pawiin ang kahihiyan mo.
Bakit ako?
Dahil siguro hindi malawak ang pagiisip ko.
Wala akong pakialam kundi iligtas si Cal,
gaya ng dalawang taon na ang tanging gusto ko lang ay mahanap si Eden.
'Di rin nagkataon na kalahati sa mga Tawag ang nagdala sa'tin.
Konektado ang lahat.
Mick, ang dami mong sakripisyo.
Hindi kita sinisisi kahit katiting sa kagustuhan mong maging malaya.
Pero 'di ko kayang iwanan ulit ang ibang mga pasahero.
Mas may alam ako sa mga Tawag at sa mga pasahero,
at kung may 828er na kailangang bumalik sa detention center,
para maging isang strategist para makaligtas sa Petsa ng Kamatayan.
Ako 'yon.
Tama ka.
Magpapaalam muna ako sa mga anak ko bago ako bumalik.
At dahil 'di ka sasama, puwedeng akin na ang unan mo?
Mahal na mahal kita.
Mahal din kita.
Itay?
Ikaw ba 'yan?
Uy, nasaan si Tita Mick?
Kailangan mong pumunta kay Georgia,
kunin mo ang kotse ni Priscilla at ibalik sa kanya.
Bakit?
- Ano'ng problema? - Patawad.
- Babalik ka. - Ito ang nakakabuti para sa lahat.
Hindi puwede. Paano na kami?
Paano na ang pamilya natin? Nangako ka!
Alam kong 'di kayo sang-ayon
pero ipinapangako ko, ginagawa ko ito para sa pamilya natin.
Kayong tatlo...
kayong tatlo ang pinakamahalaga sa akin.
May siyam na buwan ako para mag-isip ng paraan kung paano tayo makakaligtas.
At ang tanging paraan para masiguro na malalagpasan natin ito...
ay ang pag-alis ko ngayon.
Mahal kita magpakailanman, Itay.
Mahal kita.
Lahat kayo.
Ay! Tingnan mo nga naman.
Billy. Kumusta, pare?
Matagal tayong 'di nagkita.
Kilala mo ang loko na 'to?
Kita mo? Alam kong magkakasundo tayo.
Nahuli na namin siya. Walang anuman.
Mukhang sinubukan ng mga pasahero na umiwas sa madugong enkwentro.
Mas mahusay ang mga 828ers sa pag resolba ng mga Tawag kaysa sa atin.
Tingin mo?
Alam mo talaga kung kailan ka papasok, ano?
Pinapanatili ko lang na bago.
Salamat sa pagtulong sa nanay ko.
Oo naman.
Sabihin mo kung saan ito magtatapos.
Kailangan ko ng kaunting pag-asa
na 'di ako tuluyang mahuhulog sa kawalan nang wala ka.
Hindi ko kaya.
Alam mo kung gaano kita kamahal.
Alam ko kung gaano pa kita mamahalin parang...
Paano mo alam 'yan?
Bawat salita, bawat ngiti, bawat haplos,
bawat halik na pinagsaluhan natin
ay mananatiling magaalab sa kaluluwa ko.
Sa'yo ako ngayon at magpakailanman.
Gusto ko lang na kumapit ka.
Parang hindi ko kaya.
"Huwag kang susuko, at ang suwerte ang hahanap sa'yo."
The Neverending Story ba 'yan?
Ang paborito kong linya.
'Yan ang nagpatatag sa'kin.
Kaso hindi ako naniniwala sa swerte.
Naniniwala ako sa'yo.
At ganoon din sila.
PASUKAN NG MGA BISITA
Ako si Ben Stone.
- Wala akong armas. - Tutukan niyo.
- Sumusuko na ako. - Dapa!
Lagay ang mga kamay sa ulo.
- Tara na. - Bilis. Tara na.
Tara na.
Hawak na namin ang asset.
Lagot ka ngayon, Mr. Stone.
Sa may taniman ng mansanas sa Conklin.
May nangyari. Malaki.
Ilabas n'yo na siya dito.
- Oo, siya nga. - Itawag mo. Positibong si Ben Stone.
- Positibong siya nga. - Papunta na.
Lakad.
Heto. Inumin mo. Gaganda ang pakiramdam mo.
Ligtas si Georgia.
Salamat sa Diyos.
Pero 'di ka muna niya makikita.
Ano? Bakit hindi?
Ang mahalaga ligtas siya.
Natatangi talaga siya, 'no?
Alam ko na 'yan simula pa noong makilala ko siya.
Puwede na siyang umalis.
"Huwag kang susuko, at ang suwerte ang hahanap sa'yo."
Akala ko hindi ka na--
Kapitan tayo ng Lifeboat.
Hindi ba?
Salamat.
Ano'ng nakapagpabago sa isip mo?
Wala. Lahat.
Tama ka. Kailangan nila tayo.
Patayin ang ilaw.
Ano 'to?
Pakawalan n'yo ko!
Tagapagsalin ng subtitle: Jerameel Aquino