- W poprzednich odcinkach... - Gleba!
Nie!
- Iksiarze atakują pasażerów. - Kto wie, jak daleko się posuną?
- Olive nie odbierała. - Tata zniszczył jej telefon.
Nie pamiętasz, Paul? Biłeś żonę!
Nie rozumie pan. Mój lęk mnie przerasta.
Autumn miała ośmioletnią córkę.
Straciła opiekę przez pobyt w więzieniu.
Zrobię wszystko.
Kiedy wrócę do Waszyngtonu, każę cię zwolnić.
To się pospiesz. W tej chwili nie masz tu władzy.
Nie chcę cię tutaj.
Czyraki agenta Cordella mają ślady DNA kapitana Daly’ego.
Możesz mu pomóc?
Nie żyje.
Twój tata smacznie śpi.
Nic go nie obudzi.
Mógłbym uderzyć w garnek nad jego głową, a i tak by spał.
Mówisz to z konkretnego powodu?
To tylko niewinna uwaga na temat snu twojego taty.
Jest tu tak spokojnie. Nie chcę stąd odchodzić.
Po dwóch dniach areszt dosłownie zniknął z mojej pamięci.
Podjęliśmy słuszną decyzję?
Zdecydowanie tak.
Wracasz do łóżka czy co?
Tata jest na górze.
- Nie wierzę. - Żartujesz?
Saanvi mnie ostrzegała, ale musiałem to zrobić.
- Gniew ze mną wygrał. - Ben!
- Zawiniłem. Nie umiałem się powstrzymać. - Ben, przestań!
Powinieneś mnie nienawidzić. Straciliśmy wezwania.
Bez nich nie mamy szansy.
Moja rodzina. I twoja. Wszyscy przeze mnie zginą.
Próbowałeś powstrzymać Angelinę. Nie mogłeś wiedzieć.
Co teraz zrobimy?
- Na górze pusto. - I nikt nas tu nie widział.
Eden, pewnie tęskniłaś za pluszakami.
Idź do pokoju i poszukaj ulubionych.
Gdzie on jest?
Dziadek? Nie ma po nim ani śladu. Ale górę też przeszukano.
Znalazłem to.
Szukali czegoś.
Albo kogoś.
- Musimy stąd uciekać. - Ale dokąd?
Nie wiem, ale coś jest nie tak.
Czemu dziadek się nie pojawił ani nie zadzwonił?
To do niego niepodobne.
Może wyszedł, gdy pojawili się z aresztu, i przyjdzie.
Nie wiem, ale zapytam taty.
- Może coś wie. - Zobaczymy tatę?
Ja mogę zaczekać na dziadka, ale pospieszcie się.
Dobrze, pójdziemy do taty,
ale musimy po drodze bawić się w szybkie przemykanie.
Dobrze.
Tylko tyle mamy na śniadanie.
Dziękuję.
Nie rozwinęli nam czerwonego dywanu. Może go zjedli?
Są przepełnieni strachem.
Muszę im pomóc.
Wiem, że się boicie, ale z naszej strony nic wam nie grozi.
Przyszłam wam pomóc.
Nie chcemy, żebyś pomagała, tylko odeszła.
Ale...
Nie mam dokąd iść. Jestem pasażerką. Jak wy.
Nie jesteś jedną z nas.
- Właśnie. - Nie jesteśmy mordercami.
Zabiłaś żonę Bena Stone’a.
Wiemy o tym.
No dobra...
To dlatego że...
Myślałam, że...
Nie wiecie, przez co przeszłam jako wybranka Boga.
Jaki bóg by tego chciał?
Nie, naprawdę. Jestem Jego wybranką.
Dość tego.
Podjęliśmy decyzję. Kiedy się ściemni, masz stąd odejść.
I zabierz kanciarza ze sobą.
TURBULENCJE
Dobra, mam wszystko z listy. Lubisz pomidorówkę, co?
To tylko sos do głównego dania,
czyli tostów z serem.
I bardzo lubisz tosty.
Mają idealny stosunek łatwości przygotowania do smaku.
Masz masło?
Przynajmniej na pięć miesięcy.
Będziemy tu tak długo?
Nie wiem.
Areszt na pewno wysłał za tobą ekipę poszukiwawczą. I za mną.
Chciałabym chociaż powiedzieć Olive i Calowi, gdzie jesteśmy.
Mogą podsłuchiwać telefon. Nie narażaj dzieciaków.
Ale w końcu sprawa ucichnie, co?
Póki tak się nie stanie, życie tutaj to najlepszy wybór.
Życie bez wezwań.
W porządku.
Zajmę się tym. Proszę.
I już.
Dobra, co zrobić pańskiej pięknej córce na śniadanie?
Absolutnie nic.
Próbowałam twoich dań. Są gorsze niż moje.
Z tostami dam sobie radę.
Chyba że jest za wcześnie.
Nie, ale zjem owsiankę.
Dobrze.
Gotowe?
Transport do dr Gupty czeka na ciało.
DENAT: DALY, WILLIAM
Dobrze, wyprowadźmy je.
Niczego się nie nauczyłaś.
Nie mam teraz na ciebie czasu.
Zapomniałaś, co się stało w Eurece.
Kierowałeś nią, kiedy zrobiła się chryja.
Podjąłem najlepszą ze złych decyzji.
Nie możesz siłą zdobywać odpowiedzi na zagadkę 828!
Używali ciemnych błyskawic na samolocie.
Co zrobią z ciałem Daly’ego?
Jesteś zbyt blisko sprawy. Źle, że cię tu ściągnęłam.
Miło was obie widzieć.
Zimmer zatrzymała nas przed wejściem.
Zadawała bardzo dużo pytań o ciocię Mick.
Powiedziałam, że nic nie wiem.
Mnie też przepytała kilka dni temu. Powiedziałem jej to samo.
Nie wiem, gdzie jest Mick.
Tęsknię, tato.
Ja za tobą też, słoneczko.
Tęsknimy też za dziadkiem.
O nim też nic nie wiem.
Ale zacznę się martwić dopiero za pięć dni.
A pewnie i tak jest w porządku.
Olive!
Zabierz stąd Eden!
Olive!
Znajdź Mick!
Tata!
Znajdź Mick! Będzie dobrze.
Tata!
Jezu, co się dzieje?
Złap mnie!
Nie!
Eden!
Zabezpieczyć wyjścia! Wsparcie!
Straciliśmy dwóch strażników.
A przedtem dwóch zginęło od czyraków.
No i szarańcza.
I woda, która zamieniła się w krew.
Żadne pieniądze nie są tego warte.
Ci ludzie są przeklęci. Musimy coś zrobić.
I zrobimy.
Rozmawiałam z Waszyngtonem.
Wprowadzamy protokół „Izolacja”. Natychmiast.
Do roboty.
BRAK ŹRÓDŁA OBRAZU
Co to jest protokół „Izolacja”?
Coś, co trzeba było zrobić dawno temu. Ci ludzie są groźni.
Pora ich zamknąć i odejść.
Kiedy strażnicy wyjdą, pasażerowie dostaną, czego chcą.
Areszt będzie ich.
Nie możesz ich zostawić. To ludzie! A ich prawa?
Decyzję już podjęto. Na samej górze.
Można było tego uniknąć.
Nie my za to odpowiadamy!
To tylko ostrzeżenia! Dla was!
Mieliście nas wypuścić!
Próbowaliśmy po waszemu. Podążaliśmy za wezwaniami.
Cały czas dochodziło do jatki. Przez was!
Zawsze przy pasażerach.
Strażnicy do wyjść aż do ewakuacji personelu.
Zostaniecie sami.
Wypuśćcie nas!
Umrzemy tu z głodu!
Nie wierzę, że to robią.
Nie możecie nam tego zrobić!
- Mamy tam rodziny! - Ben!
Vance.
Tak mi przykro.
Zrobiłem, co mogłem, ale...
Wiem, że zrobiłeś.
Areszt okrążą uzbrojeni ludzie.
Budynek zostanie odcięty. Nikt nie wejdzie ani nie wyjdzie.
Nie będę w stanie tego naprawić.
Tyle przez ciebie przeszedłem!
Nigdy nie sądziłem, że tak to się skończy.
W porządku.
Zawsze będę ci wdzięczny.
Mogę zrobić jeszcze jedno.
To karta do spiżarni.
A to klucz do pacjentów ALNI.
Po krzyku Angeliny podłączono ich do aparatury.
Potrzebna im opieka.
Opieka?
Saanvi tu nie ma. Jak mam sobie poradzić?
Wyznacz odpowiednich ludzi.
Gdy strażnicy wyjdą, otworzą się drzwi. Wszystkie kwatery zostaną połączone.
Wszyscy pasażerowie będą razem. Tylko ty możesz ich poprowadzić.
Posłuchaj, Ben!
Bracie, nie mam spisu wszystkich zapasów.
Ale oby wystarczyły na dziewięć miesięcy.
Do daty śmierci.
Muszę iść.
Idź. Wracaj do rodziny.
- Vance! - Tak?
Znajdź moje dzieci. Powiedz, że je kocham.
Pomóż im znaleźć Mick.
Pomogę.
W areszcie pytałeś, czemu miałbyś mi zaufać.
Teraz moja kolej.
Nie będę udawać kogoś, kim nie jestem.
Jesteś zbyt inteligentna.
Wiesz, że jestem oportunistą.
Trzeba nim być, żeby przeżyć.
Wybieram to, z czego mam korzyść. Teraz stawiam na ciebie.
Wykorzystujesz mnie.
Nie, moja ty chrześcijaneczko. Teraz to ty wykorzystasz mnie.
Posłuchaj.
Mogę ci pomóc.
W czym?
Wysłuchają cię.
Na razie nie mówisz w ich języku.
Ty masz moc szafiru, a ja mam gadane.
Musisz nawiązać z nimi więź.
Pokazać, że nie jesteś idealna. Tak jak oni.
Jak Autumn, która straciła prawo do opieki nad córką.
Albo Paul, który bił żonę.
Jezus nie zadawał się z Faryzeuszami.
Był przyjacielem grzeszników.
Mam materiały, które zebrał Ben, w głowie.
Wszystkie informacje o grzesznikach z lotu 828.
Pomogę ci nawiązać więź,
dzięki czemu nie wyrzucą nas do wielkiego, złego świata.
Olive, co robisz w środku?! Musisz uciekać!
Nie mogę. Eden gdzieś tu jest.
Eden?
Za moment zamkną się drzwi. Nikt już nie wyjdzie.
Ben znajdzie Eden.
Ale ty możesz jeszcze wyjść. Chodź.
Nie! Za długo byłam na zewnątrz.
Straciłam już pięć lat z tatą i nie wiem, ile czasu jeszcze zostało.
Rozumiem.
Przeproś ode mnie Cala.
I dopilnuj, żeby poradził sobie sam.
Nic się nie stało.
Tato, z dnia na dzień przybywa ci sił.
Pamiętasz, jak byłam mała i bardzo chciałam rozpalić ognisko?
Próbowałam i próbowałam, aż w końcu chciałam się poddać.
Ale pojawił się mały płomyk.
Wziąłeś gazetę i ognisko zapłonęło.
Powiedziałeś: „Widzisz?
Wystarczy iskierka”.
Tobie też wystarczy iskierka. Odzyskasz siły.
Daję ci słowo.
Dostawa paliwa.
Jestem naprawdę pod wrażeniem.
Odkroiłem brzegi.
Bam! Jestem jak ten kucharz, Bobby Flay.
On chyba nie mówi „bam”, ale nieważne.
Wszystko jedno.
Liczy się to, że przygotowałem posiłek i oparzyłem się tylko raz.
Tylko na tyle akcji możesz tu liczyć.
Nie doświadczysz tu łapania przestępców ani wyważania drzwi.
To chyba dobrze, prawda?
Prawda?
Nie masz chyba wątpliwości?
Co do odejścia?
Co do wszystkiego.
Jay, cieszę się, że jestem tu z tobą.
Tak mogło wyglądać nasze życie, gdyby samolot wylądował wtedy, gdy miał.
To o co chodzi?
Znam cię. Coś jest nie tak.
Pogubiłam się.
Przez te kilka dni starałam się o tym nie myśleć, ale bez wezwań...
czuję, że już nie mam żadnego celu.
Rozumiem.
Nie wiem, co się teraz wydarzy,
ale obiecuję, że razem coś wymyślimy.
Na pewno.
- Myślisz, że wrócą? - Nie.
Umrzemy z głodu.
Nie mogą nas zostawić. To jakiś obłęd!
Mogli nas po prostu zastrzelić.
Zostanę tu.
Ben, co o tym wszystkim myślisz?
Tak naprawdę.
Nie wiem.
TJ?
Olive?
TJ!
Olive?!
- Olive! - Tata.
Co tu robisz?
Przepraszam.
Gdzie Eden?!
Przepraszam.
- Uciekła podczas trzęsienia. - Co?
Jest tutaj. Musimy jej poszukać.
Dobrze.
- Znajdźmy ją. - Tak.
Olive i Eden całe? Powinny już wrócić.
- Są bezpieczne. - Całe szczęście.
Gdzie są?
W areszcie z twoim tatą.
Nie rozumiem. Dlaczego?
W areszcie otworzyła się szczelina.
Pochłonęła ciało Daly’ego i kilku strażników.
Zimmer ewakuowała cały personel.
Potem na stałe zamknęli drzwi. Olive i Eden były w środku.
Są tam uwięzione?!
Podjęły decyzję.
Chciały tam być razem z twoim tatą.
Oby nie na długo.
Olive kazała cię przeprosić i zadbać o to, żebyś sobie poradził.
- Zostałem sam. - Nie. Masz mnie.
Dzięki.
A co z twoją rodziną?
Chłopcy są z Estelle na Florydzie. Nic im nie będzie.
Są bezpieczni.
Dopilnuję, żebyś ty też był.
Ciocia się odzywała?
Mick? Nie.
Opuściła areszt z Jaredem.
Ścigają ich, więc są ostrożni.
Nie martw się o nich.
Wiedzą, co robią. Ciocia odezwie się, gdy tylko...
- Czy to...? - Wezwanie, tak. Widziałem karty i...
To niemożliwe. Nikt już nie otrzymuje wezwań.
Jak to?
Angelina wydała okropny krzyk i wszyscy pasażerowie stracili wezwania.
Cal, jeśli ty nadal je masz, to jesteś jedyny.
Lepiej zaczynajmy.
Czyli to prawda. Ktoś tu zamieszkał.
Tom. Mieszkam niedaleko. Mam skrzynkę w kształcie kota.
Rzeczywiście. Rzuca się w oczy.
Pomysł mojej byłej.
Jared. Miło pana poznać.
Kurczak miodowo-balsamiczny. Z Instant Pota.
Nie jest pan wegetarianinem, peskatarianinem ani innym takim?
Nie. Kurczak w miodzie brzmi pysznie. Dziękuję, to miłe.
Nie ma sprawy.
W tej okolicy wszyscy o siebie dbamy.
Pasażerowie lotu 828 zabili poprzedniego lokatora.
I policjanta. Nikt tu od tamtej pory nie mieszkał.
Tak było?
Tak słyszałem.
Tak czy siak, w razie czego wie pan, gdzie mnie znaleźć.
Skrzynka w kształcie kota. Jasne.
Dziękuję.
Streszczaj się. Już na was pora.
Spokojnie.
Wiem, że chcecie jak najszybciej wrócić do kulenia się w ciemności.
Wymagająca publika.
Wszyscy wiemy, że nie jestem święty.
I miałem sporo przejść z Angeliną, naprawdę.
Rozumiem, co czujecie.
Ale zmieniłem zdanie.
Jeśli dacie jej pięć minut,
zrozumiecie dlaczego.
Wiem, co o mnie słyszeliście,
i rozumiem, czemu chcecie się mnie pozbyć.
Jestem osobą pogubioną i niepozbawioną wad.
Popełniłam błędy.
Ale niech ten, kto jest bez grzechu, pierwszy rzuci kamieniem.
Eagan, skłamałeś, mówiąc, że jesteś sierotą.
Wykorzystywałeś wezwania do własnych celów i dbałeś tylko o siebie.
Paul, twoja żona tak się ciebie boi, że ukryła się, gdy nasz samolot wylądował.
Autumn, byłaś karana, a to oznacza, że twoja córka może cię nigdy nie poznać.
Nie jestem pewna, czy powiedzieć, co wiem o tobie, Astrid.
Nie chciałabym wywołać stanu lękowego.
Ale wszyscy mamy jakieś wady.
Wszyscy popełniliśmy błędy.
Ale Pan posługuje się najmniejszymi.
Jeśli w to nie wierzycie, może uwierzycie w to.
Wiemy, że świat skończy się drugiego czerwca.
Ale Bóg wybrał mnie,
bym poprowadziła godnych na sąd ostateczny.
Bym dała początek nowemu światu.
Poprowadzę was ku zbawieniu, gdyż On wskazał mi drogę.
Pokażę ją wam.
Jeśli mnie zechcecie.
Kamery wyłączone.
Przykro mi.
W porządku. To był dobry pomysł.
Gdyby działały, widzielibyśmy wszystko.
Znajdziemy ją.
Tato?
Eden! Kochanie, jesteś cała?
Skarbie, tak się martwiłem.
Jolene była przy mnie.
Tak nazwała lalkę.
A ja nazwę po tobie mój pierwszy siwy włos!
Dzięki.
Cieszę się, że ze mną jesteście, ale...
- Będzie dobrze. - Tak.
Jesteśmy razem. Tylko to się liczy.
Widzisz?
Zawsze trzeba szukać dobrej strony.
- Proszę. - W lewo. Śmiało.
W wezwaniu widziałem królową kier, karo, pik i koniczynek.
- Trefl. - Co?
Królową trefl.
Tak. Zgadza się, były trefne.
Mów dalej.
Zamiast „Q” w rogach widniały liczby.
Sześć, dwa, trzy i osiem.
Tak to wyglądało. I nie mogłem w tym wezwaniu oddychać.
Firma chłodnicza Every Queen obsługiwała areszt.
Mieli takie logo.
- Musimy iść do ich biura. - Znasz mnie w ogóle?
Pracowałem w NSA. Daj komputer.
Harmonogram przewozów.
NSA, że hej!
- Nie. - Dobra, przepraszam.
Tylko ty masz wezwania.
- To musi być ważne. - Co mamy?
Firma śledzi swoje auta.
Mamy dostęp do ich lokalizacji, prędkości, odbytych postojów...
- Obłęd. - Żebyś wiedział.
Czekaj, zatrzymaj się. Sześć, dwa, trzy, osiem. Nasze auto.
Ma się jutro zatrzymać w areszcie.
Dziwne. Czemu tak bardzo zboczyło z kursu?
To dość daleko.
Bez obaw. Przygotowałem playlistę.
- Lubisz dubstep, nie? - To mój ulubiony „step”.
Czysty?
Tak. Następnym razem mi pomożesz.
Chodź.
Nie wiedziałam, że tak trudno będzie mi widzieć go takim.
Czy my podołamy?
To, co ważne, nigdy nie jest łatwe.
Tak.
Zamówiłeś coś po tostowej porażce?
Nie masz za grosz wytrwałości, rety!
Nie, to prezent od naszego sąsiada.
Rozbawiłby cię. A potem by cię wkurzył.
Zupełnie przeinaczył fakty.
Obwinił pasażerów.
Czyli mnie.
Coraz więcej dezinformacji, Jared.
Wezwania były dowodem na to, że robimy coś dobrego.
Bez nich...
nie wiem...
nie wiem, jak pomagać.
Co? Przecież teraz pomagasz.
Jesteś tu z powodu taty.
Chyba tak.
Czuję się uwięziona.
Muszę pójść pobiegać czy coś...
Byłam w areszcie cały rok.
Nie zamkną mnie znowu. Nie ma mowy.
Będę unikać głównej drogi.
Uważaj na siebie.
Nie rozmawiaj z obcymi.
Od roku nie widziałem niektórych pasażerów.
Tak.
Różne grupy?
Tak.
Tylko wy i ja, pasażerowie.
Schowajcie się i nie wychodźcie.
Zakończmy to raz na zawsze!
Pora zapłacić!
Zachowujecie się jak ofiary,
ale nimi nie jesteście!
Skrzywdziliście ludzi. Zabiliście ich!
Nie. Nikogo nie skrzywdziliśmy ani nie zabiliśmy.
Przyznajcie się.
Patrzyłem jak moi bracia, strażnik po strażniku,
giną z waszego powodu!
Rozumiem, dlaczego tak to widzisz, ale próbujemy to powstrzymać!
Bzdura!
Wiedzieliście o szczelinach. Wiedzieliście o plagach.
Możecie sobie wymyślać wymówki,
ale śmierć i zniszczenie
zawsze są tam, gdzie i wy!
Przyznajcie się!
Facet jest groźny.
Mam nazwisko, datę urodzenia i kartotekę kierowcy.
- Coś rzuca się w oczy? - Tak.
Zatrzymano go za napaść na pasażera.
Do tego był członkiem forum dla Iksiarzy.
- Dobrze, że nie dostanie się do aresztu. - Nie musi. Wpompowuje freon z zewnątrz.
Powstrzymamy go.
Auto jedzie.
To 20 minut drogi stąd. Ruszajmy.
Nie nabłoć mi.
Bałem się ciebie, ale ty jesteś jak tata.
Ojców też można się bać.
Jasne.
Apostołko Angie, możesz mi dziękować.
Zrobili głosowanie. Pozwolą nam zostać.
Nadal nie rozumiem, czemu mi pomagasz.
Naprawdę dbasz tylko o siebie
i jeszcze nie tak dawno mnie zdradziłeś.
Wykorzystałeś moją mamę, żeby zyskać nagrodę. Co się zmieniło?
Ja.
Przejrzałem na oczy.
Jesteś wybranką.
Twoja dłoń. Takie rzeczy nie dzieją się ot tak.
Moje pierwsze wezwanie dotyczyło szafiru.
Odnalazłem go lata później.
A teraz...
wrył ci się w dłoń i przypiekł jak grillowane panini.
Tobie był pisany ten szafir.
Nie mnie.
Wszyscy ci ludzie...
posłuchają ciebie.
Nie mnie.
Tak niczego nie rozwiążesz.
Dlaczego to robisz?
Po co tu jesteś?
Zostałem, żeby położyć temu kres.
Mam jaja, żeby zrobić to, czego oni nie zrobią!
- Nie. - Eden, uciekaj!
- Co tu robi dziecko?! - Nie, proszę.
Nie ma racji.
Boi się pan.
Eden.
Ja też się boję.
Ale mam Jolene.
Może gdyby pan miał Jolene, to też już by się nie bał.
To tylko dziecko.
Nie rozumie.
Nie rób jej krzywdy.
Nikomu nie zrobi krzywdy. Widzę to.
Quinn, posłuchaj.
Masz prawo się bać, być zdezorientowanym i czuć gniew. Jak my wszyscy.
Nie sprowadzamy końca świata. Chcemy go powstrzymać.
Na niczym mi tak nie zależy, jak na tym...
żebym mógł patrzeć, jak córka dorasta
w świecie tak miłym i uroczym jak ona.
Żeby czekała nas jakakolwiek przyszłość,
musimy rozwiązywać wezwania.
Ale żeby to robić...
musimy być wolni.
Nie mogę was wypuścić.
Co z nią zrobisz?
Kiedy wyjdę, drzwi zostaną zamknięte.
Tato, chcę z tobą zostać.
Spędziła już dość czasu bez ciebie, tato.
Obie spędziłyśmy.
Zostaną ze mną.
Przyda ci się w takim razie.
Pomocy, proszę!
Ratunku!
Pomocy!
Proszę!
Moja noga!
- Noga! - Jest pan ranny?
- Nie! - Wiedziałem! Dziwka z 828!
Myślałem, że was zamknęli.
Nie będziecie mieszkać w tej okolicy!
Ciocia Mick?
Jesteś cała?
Co się stało?
Jak...?
Biegałam i mnie zaatakował.
- Co wy tu robicie? - Miałem wezwanie.
Namierzyliśmy tutaj auto i trafiliśmy na ciebie.
Wezwania są niesamowite.
Przecież je straciliśmy.
Ale nie ja. Jestem jedyny.
Całe szczęście.
Facet mnie rozpoznał.
Udawał, że utknął pod autem. To jakiś hejter pasażerów.
Dziwne. Nie było cię w wezwaniu.
Nie mieliśmy pomóc tobie.
Auto miało jutro jechać do aresztu.
Sprawdźmy, co jest w środku.
- To nie jest freon. - A co?
Sarin.
Bezbarwny, bezwonny i bardzo trujący.
Chciał go wpuścić przez wentylację i zatruć cały ośrodek.
Dlatego nie mogłem oddychać.
Zmykajcie stąd.
Ja się tym zajmę.
Wiesz, gdzie jesteśmy?
Czekaj...
Dom Tarika? Ulice wyglądały znajomo.
Wiem, że trudno ci tu wracać,
ale razem z Jaredem i dziadkiem całkiem się tu zadomowiliśmy.
Emmett, wysyłam ci adres.
Odbiór śmieci.
Zbliżyłeś się do Angeliny.
Twoja dłoń nie jest inkrustowana szafirem.
Żeby było jasne: nie ufam ci za grosz.
Nie musisz.
To ona się liczy.
Nie mogę.
Nie wydostaniemy się.
Nie wiesz tego.
A ty niby wiesz?
Rozejrzyj się.
Zostawili nas na pewną śmierć.
Nie mów tak.
Tato, ludziom zaczyna odbijać.
Posłuchajcie.
Chcę wam coś powiedzieć.
Po miesiącach kontroli Zimmer wreszcie nie ma tu strażników.
To nie jest wolność,
ale chociaż coś.
Nie wiem, co będzie.
Czy odzyskamy wezwania.
Co to znaczy dla Szalupy.
I zdaję sobie sprawę, że większość z nas nie ma tu rodziny.
Ale wiem jeszcze jedno.
Każdy pasażer w areszcie stał się członkiem rodziny.
I nawet jeśli czasami będziemy tracić nadzieję,
to wciąż mamy siebie.
Zostało nam dziewięć miesięcy.
Znajdźmy sposób, by liczyła się każda sekunda.
Za małe radości!
No dobra!
Osoby o specjalistycznych umiejętnościach na prawo.
Po lewej niech ustawią się ochotnicy, którzy zorientują się, ile mamy prowiantu.
A tu z przodu...
postarajmy się odmienić to miejsce.
- Uczynić z niego dom. - Tak!
Nasz dom.
Staram się być optymistką,
ale protokół „Izolacja” i zamknięcie Olive i Eden...
Przynajmniej Cal wciąż ma wezwania.
- To ważne. - To chyba dzięki szafirowi.
Na pewno.
Może jakoś mnie ochronił,
kiedy przez krzyk Angeliny znikły pozostałe wezwania?
Ciekawe...
Co?
Zastanawiam się, czy to wezwania zniknęły, czy ludzie nie mogą ich otrzymać.
Że niby Angelina zniszczyła tylko wasze anteny?
Tak. Może jeśli wezwania wciąż gdzieś tam są, to szafir...
Mogę przenieść się do samolotu i sprawdzić.
Tak jak z Joem i Bethany.
Cal, to może być niebezpieczne. Wszystko się zmieniło.
- Nie wiesz, co może się wydarzyć. - Wszyscy jesteśmy w niebezpieczeństwie.
Warto spróbować.
W porządku?
Nie przejmuj się, jeśli się nie udało.
Nie dostałem wezwania.
Dostałem je wszystkie.
Miałaś rację. Wciąż tam są.
Dostałem wezwania wszystkich pasażerów naraz.
Ale jeśli się skupię, mogę je wyłuskać jedno po drugim.
I wtedy je rozwiążemy.
Mamy szansę przeżyć datę śmierci.
Szansa to już coś.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz