W poprzednich odcinkach...
Ma szafir. Co teraz z Szalupą?
Miałaś opracować lek.
Chyba się udało. Brak anomalii DNA.
Dusisz w sobie smutek. Odbija się to na tobie.
Jesteś wyjątkowy. Wśród pasażerów też.
Nie możesz trafić do tego przeklętego miejsca.
Mam czip, tak?
Mamy plan, by odnaleźć 13 poszukiwanych.
Prowadzę kryjówkę.
- Są tam? - Dziewięcioro.
Nie rozumie pan. Mój lęk mnie przerasta.
To już nie jest mój obowiązek!
Tylko dwie osoby widziały, co nadchodzi. Pan i kapitan Daly.
Obie te plagi pochodzą od Daly’ego.
Bóg osądzi wszystkich po śmierci świadków.
Moim obowiązkiem jest wywołać koniec świata.
Muszę zabić dwóch świadków.
KRWAWA RZEKA W POBLIŻU ARESZTU 828
Minęło ponad sześć godzin,
odkąd rzeka przy areszcie 828 przybrała krwistoczerwoną barwę.
Naukowcy wciąż szukają przyczyny.
Nikt nie wie, skąd ten tajemniczy i przerażający widok.
Biorąc jednak pod uwagę serię plag w ośrodku
oraz to, że znajduje się on blisko rzeki, niewykluczone, że to wina pasażerów.
Pęknięcia skorupy ziemskiej i 1000 ofiar to także wszak ich wina.
Czy część nie pozostaje na wolności?
Jak długo rząd będzie udawał, że nic się nie stało...
W kryjówce zrobiło się groźnie. Nie podoba mi się to. Odejdźmy.
Amuta radził zostać.
Powinien był wrócić kilka godzin temu. Może coś się stało?
Georgii nie było.
Zostawiła kartkę.
Co powinniśmy zrobić?
Na razie? Nic. Dość szukania zapasów. Dość wezwań.
Miasto jest jak beczka prochu. Musimy to przeczekać.
Aż nas złapią? Trafimy do aresztu jak pozostali.
Zostać tu to zły pomysł.
Oddychaj.
Jestem tu.
Będziemy czekać, aż nas złapią?
- A jeśli cię śledzili? - Nie.
Przemieszczanie się w dużej grupie to zły pomysł.
Na razie właśnie tutaj...
będzie nam najlepiej.
Jesteśmy tu bezpieczni.
Nie jesteśmy bezpieczni.
Myśli pani, że zamknęła Angelinę,
ale ona wciąż stanowi zagrożenie i trzeba ją zneutralizować.
I co mam zrobić?
Powiedzmy, że wierzę w moce Angeliny. Jak mam im zaradzić?
Serum Saanvi.
Opracowała je, żeby przerwać plagi Daly’ego.
Oparła je na wcześniejszych badaniach.
Co chce pan powiedzieć?
Kilka lat temu opracowała antidotum, które wyciszyło jej wezwania.
Zadziałało na te prawdziwe, więc na fałszywe może też.
Trzeba spróbować.
Angelina jest zamknięta w izolatce.
Jest groźna.
Dla mnie wszyscy jesteście groźni.
A tłumy pod placówką się ze mną zgadzają.
- Obwiniają was o zatrucie rzeki. - Przecież to nie my!
Powie im pan to? Bo ja nie mogę.
Zamknęła nas pani i nie...
Nie wszystkich.
Zbyt wielu jest na wolności.
Jeden z nich mógł zesłać plagę jak Daly.
Angelina zamknięta, więc nią się nie martwię.
Mam większe problemy na głowie.
Przepraszam.
Przepraszam!
Nie przyjmujemy dostaw.
Przyszedłem do córki. Sprawdźcie listę.
WEJŚCIE DLA GOŚCI
Nazywam się Steven Stone.
- Co powiedział? - Stone.
- Tak? - To on?
Dobra. Cofnąć się.
Ben Stone potwierdził twoje zdolności.
Kiedy pojawią się pasażerowie?
Nie mogę zmusić Amuty, żeby tu przyszedł.
Mogę mu to zasugerować, ukazując się jako ktoś bliski.
Ludzie się ciebie boją.
Chcą, żebym zabrała ci moce i na zawsze cię zamknęła.
Nie. Mamy umowę.
Owszem. Nadstawiam za ciebie karku, a to znaczy, że musisz się spisać.
- Staram się. - Ale za mało.
Wszyscy, od radnych miasta po szefa personelu Białego Domu,
każą mi opanować sytuację.
Więc jeśli tych 12 pasażerów nie pojawi się w ciągu doby,
nigdy stąd nie wyjdziesz.
Tato.
Nic ci nie jest?
Ciebie też miło widzieć.
- Wyglądasz na... - Wycieńczonego?
Tak. Na zewnątrz jest istny dom wariatów.
Ostatnio widziałem tyle osób na Woodstocku.
- Pewnie tutaj jest bezpieczniej. - Bardzo możliwe.
Zamknięto sklep, w którym pracuję. Chcą poczekać, aż wszystko się uspokoi.
A co...
z Gabrielem i Olive?
Zawiozłem ich rano do Port Authority.
Zatrzymają się u znajomego...
Mądrze.
Tak.
Zdarza mi się.
Zdarza się też starcze otępienie. Nie zawiązałem buta.
Co ty wyprawiasz? To niebezpieczne.
To ważne.
Olive myśli, że coś znalazła. Coś, do czego potrzebny jest TJ.
- Czytałeś? - Wiesz, jaki jestem.
Cała ta mitologia mnie przerasta.
Ale Olive wdała się w tej kwestii w babcię.
- Kiedy już się w coś wgryzie... - Nie odpuści.
Pamiętasz, jak mamę wzięło na obserwowanie ptaków?
Byliśmy chyba w każdym rezerwacie w stanie.
Tęsknię za nią.
Tak.
Spodobałby się jej twój mąż.
Możemy o tym mówić.
Chyba wreszcie jestem w stanie.
Chciała, żebyś wiedziała, że zasługujesz na szczęście, Michaela.
Zwłaszcza teraz.
Wszystko, co wydarzyło się tobie...
i wam wszystkim, jest takie niesprawiedliwe.
Ty tam! Cofnij się!
Nazywam się Daniel Amuta Clarke. Byłem drugim pilotem.
Nie opuszczaj rąk! Na ziemię!
Gleba!
Nam tu nic nie grozi. Kto zajmuje się tobą?
Tato?
Tato!
TURBULENCJE
Mick, co się dzieje?
Jordan mówił...
Co jest? Masz wezwanie?
Co się stało?
Coś strasznego. Upadł.
Tata?
Jezu. Wszystko z nim dobrze?
Chyba nie.
Musiałam stać i patrzyć, jak ratownik mu pomaga.
Nie mogłam nic zrobić.
- Wszystko będzie dobrze. - Nie wiesz tego, Ben.
Nikt nie chce powiedzieć, gdzie jest ani co się dzieje.
- Nie mogę zostać. Muszę coś zrobić. - Chcesz wyjść z aresztu?
Nie było mnie przy mamie ani Zeke’u.
Ben, nie mogę tu siedzieć. Muszę być przy tacie.
Wykorzystaj wezwanie. To, które miałaś.
- Chodziło w nim o strumień. - Według kogo?
Zimmer się nie zorientuje. Będzie tylko wiedziała, że je miałaś.
Wykorzystaj to.
Żeby się wydostać.
Dzięki.
Znajdź tatę.
Zrób, co możesz.
Dobrze.
Strażnik!
Ktoś chyba zapomniał wezwać nas na obiad.
A jeśli ma być pizza, to od razu mówię, że nie trawię tektury.
Angelina w areszcie.
Wykorzystuje moce szafiru omega.
Zabiła ich.
Robisz strajk głodowy, Ghandi?
Odzyskaliśmy wodę. Napij się.
Szlag! Przepraszam!
- Oby to nie było ważne. - Cofnij się.
Spoko. I tak mi ten liścik niepotrzebny.
Już wszystko wiem.
Minęło trochę czasu, od kiedy Angelina ukradła mi szafir.
Ale skoro wróciła, to czas na zemstę.
Nie znajdziesz jej. Nie możesz się tu ot tak przechadzać.
Dam radę z pomocą twoich znajomych.
Bałagan w alejce siódmej! Nie zatrzymasz mnie.
Idę z tobą.
Wiem, że tu jest. Zabierzcie mnie do kapitana Daly’ego.
Nie będzie pan stawiał żądań.
Zignorował pan nakaz stawienia się w areszcie.
Zamknijcie mnie i wyrzućcie klucz.
Ale pamiętajcie.
Jeśli nie zobaczę przyjaciela, nie wydam wam pozostałych!
Jak długo wytrzymają zdani na siebie?
Mamy jedzenie, dach nad głową, zespoły badające wezwania.
Będą tu bezpieczni. Proszę pozwolić mi im pomóc.
Chcę się zobaczyć z Billem Dalym.
A prawo do telefonu?
Jestem obywatelem. Mam swoje prawa!
Mamy pasażerkę z wezwaniem. Proszę o zezwolenie na jego rozwiązanie.
Jeszcze pasażerki poza aresztem mi brakuje. To zbyt groźne.
Nie bez powodu wybrała pani Michaelę Stone.
To była policjantka. I to świetna. Poradzi sobie.
- Kto miał wezwanie? - Ja.
No proszę. Chcesz rozwiązać własne wezwanie?
Chcę? Nie. Muszę? Tak.
Myślę, że jest związane z rzeką. Stawką jest życie ludzi.
Twojego ojca? Słyszałam, co się stało.
Nie udaje wezwania. To niemożliwe.
- Sprawdzamy to na trzy sposoby... - Byłeś z nimi.
Potwierdzisz?
Saanvi ma rację.
Pomiary tętna i ciśnienia mogą być przekłamane,
ale oto wyniki rezonansu.
Nie do sfałszowania.
Dziękuję. Możecie iść.
Nie mogę sobie pozwolić na błąd, dlatego muszę trzymać się procedur.
Jeśli zrobi coś nie tak,
ty za to zapłacisz.
Zgadzasz się, Vasquez?
Postawię na szali całą karierę.
Wróćcie do 17.
Najpóźniej.
Nie mamy zbyt wiele czasu.
Niech Drea czeka na rogu Park i Garvey. I potrzebny mi alkohol.
DREA: JESTEŚ? MUSIMY POGADAĆ
Nie rozumiem. Miesiącami się pan ukrywał. Jak rząd pana znalazł?
Nie aresztowano mnie. Sam oddałem się w ich ręce.
Czekam tu na kogoś,
ale ta kobieta, Zimmer, nie pozwala mi go zobaczyć.
Zaraz.
Na kogo pan czeka?
Na kapitana Daly’ego. Był rano w kryjówce.
Panie Amuta, nie wiem, jak to powiedzieć,
ale Bill wczoraj zmarł.
Co? To niemożliwe.
Błagał, żeby się z nim tu spotkać. Jest w drodze.
Przed tym ostrzegałem Zimmer.
Pewna pasażerka, Angelina, ma wyjątkową moc.
Potrafi sprawić, że coś się widzi.
Albo kogoś.
- Nie. Mówię... - Ona tak właśnie działa.
Popycha ludzi do czynów, których nigdy by nie dokonali.
To może zatopić Szalupę.
Nikt nie może mieć takiej mocy. Skąd pan wie?
Bo sam dałem się nabrać.
Angelina zabiła moją żonę.
Potem sprawiła, że ją zobaczyłem. Poczułem.
Grace była na wyciągnięcie ręki.
Ale potem kazała mi zrobić coś wbrew sobie.
Oddać córkę.
A teraz jako Daly to panu kazała zrobić coś wbrew sobie.
Poddać się.
Czyli nie tylko straciłem przyjaciela...
Jezu, ludzie, których zostawiłem w kryjówce...
Ale dlaczego Angelina, miałaby mnie tu zwabić? Co na tym zyska?
Zimmer chce zamknąć wszystkich pasażerów w areszcie.
Ale wszystkie dotychczasowe próby zawiodły...
Jezu.
A jeśli przekupiła Angelinę i kazała jej zwabić tu pasażerów?
- Mogę iść? - Nie.
Ściągnęłam drugiego pilota. Mieliśmy umowę.
Miałaś ściągnąć wszystkich.
Amuta nie poda nam lokalizacji kryjówki.
Jest mi potrzebna.
Nie wiem, gdzie jest.
Wejdź do ich umysłów i się dowiedz.
Znajdź to miejsce albo zostaniesz tu na zawsze.
Widziałam kilka wskazówek, gdy ukazałam się Amucie.
Telewizor.
Jakieś liczby na drzwiach... Chyba 408.
Ale co 408? Potrzebny mi cały adres.
Widzę okno.
Ulicę na zewnątrz.
Tablicę z nazwą.
Jakie skrzyżowanie?
Czwartej z...
Czwartej z jaką?
- Poczuła pani? - Jesteś blisko.
Nie martw się wstrząsem.
- Angelina. - Ma też kontrolę nad ziemią?
- Nadużywanie szafiru wywołuje trzęsienia. - Kryjówka.
Nie mogą powtórzyć mojego błędu.
Jaki mamy wybór?
Muszę im przekazać hasło, ale strażnicy zabrali mi telefon.
Ufa mi pan?
Dobrze.
- Strażnik! Chcę widzieć Zimmer! - Co pan robi?
Jakie jest hasło?
Kurnik.
- Kurnik. - A co?
Dotrzemy do pasażerów przed Angeliną.
Park i Garvey. Jak w wezwaniu.
Dobrze. Co teraz?
Czekamy na Dreę.
Czekamy?
Od kiedy na cokolwiek czekasz?
Udawałaś?
Nie udawałam. Naprawdę miałam wezwanie.
Ale widziałam tylko strumyk, więc uznałam, że to nic pilnego.
- Pomyślałam, że możemy zrobić wycieczkę. - Nieźle, Stone.
- Co teraz? - Lepiej, żebyś nie wiedział.
Na to już za późno. Skąd wiesz, gdzie twój tata?
Stare przyzwyczajenia.
Ten szpital jest najbliżej aresztu.
Uznałam, że go tu zabiorą.
Trochę za wcześnie na moje markowe „Mikami martini”,
ale mam dziś wolne.
Co świętujecie?
Dostałaś SMS Jareda. Nie o to chodziło, ale nada się.
- Do czego? - Będzie środkiem...
dezynfekującym.
Musicie usunąć nadajnik.
Drea, wiem, że masz wolne, ale mogłabyś z nim pojeździć.
Chętnie ich zmylę.
Co? Chcesz, żebym... to ci wyciął?
Co ja sobie myślałam? Drea, mogłabyś?
Jasne.
Tutaj.
Przepraszam.
Dobra, mam.
Proszę.
No dobra.
Masz kilka godzin wolności. Dokąd pójdziesz?
Najpierw przydałby się plaster.
Akurat jesteśmy niedaleko szpitala.
Kto by pomyślał?
Wiemy, że Angeliny nie ma w kwaterach.
Na pewno nie było tam muppetowego Jezusa?
Jest ktoś nowy w grupie A, ale to tyle.
NIEUPOWAŻNIONYM WSTĘP WZBRONIONY
Dajesz, Houdini. Zaczaruj te drzwi.
Jestem z wami, ale są pewne granice.
Wystarczy przyłożyć kartę.
No dalej.
Mogą mnie zwolnić.
Wtedy nie zobaczę Polly ani dziecka...
Nie pozwolimy na to.
Wycofajmy się.
Żeby zostawić ci szafir?
Mówiłem, że nie zależy mi na szafirze, tylko...
Tak, koniec świata.
Nie męczy cię to ciągłe zgrywanie bohatera?
Jeśli znajdziemy szafir, będziemy mogli pomóc Polly i dziecku.
Tylko zwiady?
Przysięgam.
- Czemu to robisz? - Na pani prośbę.
Nie urodziłam się wczoraj.
- Czemu chcesz rozmawiać z prasą? - Chce pani wiedzieć?
Bo jestem zmęczony.
Światem widzącym w nas zagrożenie.
- Może zrozumieją... - Co?
Że się nie różnimy.
Że jesteśmy ludźmi.
Może ta cała wrogość zniknie.
Myślisz, że się uda?
Ma pani lepszy pomysł?
Po wstrząsach spróbuję wszystkiego.
Ale jeśli zauważę coś choć odrobinę podejrzanego...
Tak.
- Chcemy odpowiedzi. Natychmiast! - Witajcie.
Nazywam się Ben Stone i byłem pasażerem lotu 828.
Skąd kolor rzeki?
Spokojnie.
Nie jestem tu, żeby mówić o rzece czy wstrząsach.
Wiem tyle, ile wy.
Czemu pan tu jest?
- Coś musisz wiedzieć. - Tak!
Staję tu dziś przed wami nie jako pasażer...
ale jako osoba.
Ojciec, brat i syn.
Człowiek, który chce tego...
czego pragnie każdy: wolności.
Chcę wieść wymarzone życie.
Ale zamknęliście nas...
NA ŻYWO Z ARESZTU 828
...w tym kurniku bez powodu.
Bez powodu?
Nie wiem, czemu rzeka jest czerwona, ale nie przez nas.
- Tego nie wiemy. - Właśnie.
Dlatego proszę.
Błagam was.
Pomóżcie nam uciec z tego kurnika i wrócić do naszych przyjaciół
bliskich i krewnych.
Powrócić do naszej misji: nie by podzielić świat, tylko go uzdrowić.
Uzdrów się po tym, dziwolągu!
Pani Stone?
Jest bardzo źle?
Dobre wieści są takie, że przeżył.
A złe? Mogę się z nim zobaczyć? Porozmawiać z nim?
Pani ojciec doznał rozległego udaru.
Niedotlenienie mózgu wywołało szereg komplikacji,
w tym problemy z mówieniem.
- Miało być dobrze. - Przeżył.
To początek bardzo długiej podróży.
Będą mu potrzebne całodobowa opieka i rehabilitacja.
Wyzdrowienie nie jest wykluczone, ale będzie wymagało poświęceń.
Na pewno nie tego się pani spodziewała, więc zostawię panią samą.
Opieka i rehabilitacja.
Co mam...? Jestem uwięziona.
Nie jesteś sama.
Powiedz, co mam zrobić. Zrobię wszystko. Dokąd go zabrać?
To nieważne. Nie będę mogła go zobaczyć...
Nie zostawię go. Nie, i już.
Policja! Na ziemię!
Wchodzić!
Przedpokój pusty!
Sypialnia pusta.
Miejsce ewakuowano.
Kryjówka była pusta.
Jak gdyby ktoś ich ostrzegł.
Że niby ich uprzedziłam? Po co? Przecież chcę stąd wyjść.
Zostawili gorącą kawę i włączony telewizor. Ktoś ich ostrzegł.
Mówię, że to nie ja.
Jak mam ci wierzyć?
Nie znalazłaby pani tego adresu beze mnie.
Zrobiłam swoje. Teraz pani kolej.
Bo co?
W mojej dłoni skrywa się moc szafiru.
Widziała pani, co mogę zrobić, gdy współpracujemy.
Nie chce pani zobaczyć, co zrobię przeciwko pani.
Masz rację.
Ciekawi mnie, co sama mogłabym zrobić z szafirem w ręku.
Przykro mi. Bolało?
To nic. Nie przejmuj się mną.
Będę się przejmować.
Nie musisz. Nic mi nie jest.
Nieźle dostałeś.
Martw się o pasażerów.
Saanvi, Angelina... Ona zatopi Szalupę, a ja nie wiem...
jak ją powstrzymać.
- Staramy się ją przeciwważyć. - Jak?
Zabiła Fionę i Daly’ego. Ich wiadomość przepadła.
Potem zmanipulowała Amutę, wywołała trzęsienie i zagroziła kryjówce.
Dr Bahl!
Rzuć wszystko.
Masz usunąć szafir omega.
Nie! Bóg dał mi szafir. Chce, żebym z niego korzystała!
Kto na to zezwolił?
- Orson, uśpij ją. - Nie!
Nie mamy pojęcia,
jakie będą konsekwencje medyczne usunięcia szafiru.
Widziałaś chaos, który już wywołała.
Póki ma szafir, nie będziemy mogli nad nią zapanować.
Co chcesz z nim zrobić?
Z szafirem, kiedy już go usuniemy. Jaki masz plan?
O tym zadecydują osoby postawione wyżej.
Czyli nie chcesz go użyć, żeby uczynić broń z wezwań?
Bo kiedy Major...
Usuńmy go, a potem pomyślimy.
Bahl, możesz albo uczestniczyć w zabiegu, albo się odsunąć.
Gotowa?
Szafir. Przesuwa się.
Gdzie on jest?
- Co to znaczy? - Zniknął.
Otwórzcie ją i go wyciągnijcie!
Chyba nie miała go pani dostać.
Jej ciało go wchłonęło. Trafił do jej żył.
Usunięcie ją zabije.
Muszę wszystkich poinformować. Przyprowadźcie ją, gdy się ocknie.
Dobra. Co teraz?
Dom opieki blisko mnie czy Beverly?
Nie mogę go oddać do domu opieki, skoro ma mnie.
Jesteś uwięziona. Sama mówiłaś.
Nawet jeśli Drei się uda i jakoś cię wypuszczą...
Wezwanie?
Znów strumień.
Nie poznałam go wcześniej, ale to ten przy domu Tarika.
Tam każe mi iść wezwanie.
Iść? Michaela!
- Musisz wrócić... - Jared.
Dzięki wezwaniu mogę być przy tacie. Nie zmarnuję tej szansy.
Dobrze. Skoro tego chcesz.
- Wchodzę w to. - Co?
- Dokąd teraz? - Nie.
Będziesz pomagał uciekinierce.
Sam będziesz ścigany.
- Nie mogę prosić, żebyś zmarnował życie. - Wiem. Robię to z własnej woli.
Może to nasza szansa.
Gdyby nie samolot, bylibyśmy razem.
Zniknięcie nam to odebrało.
Nie pozwolę na to drugi raz.
Jesteś pewien?
Nie musisz tego robić.
Zawsze byłem pewien.
Po prostu teraz tam, gdzie ty...
tam i ja.
Zrobiło się niezręcznie.
Skąd. Skoro nie ma zobowiązań, to nie jest niezręcznie.
Tak i...
Wszyscy wiemy, że od jakiegoś czasu i tak tego nie ciągniemy.
No pewnie.
Zresztą nie ma o czym mówić. Niczego między nami nie było.
Ale zastanawiam się, co zrobić
z pierwszym na świecie
alkoholowym nadajnikiem,
skoro chyba nie masz zamiaru wracać.
Powiedz Benowi, że go kocham i przepraszam, że go zostawiam,
ale wezwania chcą, żebym była przy tacie.
Zrozumie. Pasażerowie mają też mnie.
Musimy jechać. Poprowadzę.
Szlag, przepraszam. Pisałaś do mnie. Chciałaś...?
Nawet nie pamiętam, o co chodziło.
Panie detektywie! Proszę uważać.
Ty też uważaj.
Mamy wodę utlenioną?
Możesz przynieść?
Słyszałeś? Dokąd idziesz?
To antidotum na wezwania.
Nie mamy czasu. Mogę jej to wstrzyknąć.
Ben, przestań.
Musimy, skoro nie możemy usunąć szafiru.
- Nie możemy! Trzeba zrobić badania! - Saanvi.
Póki Angelina może fałszować wezwania, nikt nie będzie bezpieczny.
Jeśli nie skorzystamy z okazji i nic nie zrobimy,
narazimy całą ludzkość.
Zabije nas.
To też może zabić!
Niemal umarłam, kiedy je sobie wstrzyknęłam.
Ma teraz szafir w żyłach.
To może wyrządzić sporą krzywdę.
Wiesz, kim ona jest.
To potwór.
- Skoro mogę odebrać jej moc, zrobię to. - Ben!
Nie!
To koniec, Angelina. Póki żyjesz, nikogo nie skrzywdzisz.
Przestań! Wezwania i moce, to jedyne, co mi zostało.
- Nie zabieraj ich. - Ty zabrałaś mi żonę i córkę.
Chcę, żebyś poczuła, jak to jest.
Żebyś poczuła ból, Angelina.
Ben, czekaj! Nie...
Mick!
Mick.
Nic ci nie jest? Mick?
Pomocy! Proszę, muszę się stąd wydostać.
Wyjdę stąd tylko ja. Z szafirem w ręku.
Ukradłaś mi go. Teraz go odzyskam.
Nie rozumiesz. To nie szafiru chcesz.
Chcesz mnie.
Nie wstawaj.
Nie mogą...
mnie tu znaleźć.
Jeśli ktoś mnie zobaczy i dowie się, że wam pomogłem, zwolnią mnie.
Dobrze.
Pomogę ci.
Chodź.
Wydostanę nas z Azkabanu, ale potem przyda się pomoc.
Do ciebie mówiłem. Wiesz, dokąd możemy iść?
Chyba tak.
- Jak mogę ci zaufać? - A jak ja tobie?
No dobra. Będzie ciekawie.
Dobra.
Chodź za mną.
- Jesteś cały? - Tak.
- Co robisz? - Badam swoje DNA.
Spójrz na rękę.
Co to jest?
Wygląda jak wysypka, której dostałam po użyciu serum.
Jezu!
Straciliśmy wezwania.
Co? Niemożliwe.
Miałam wtedy identyczne wyniki.
Jak gdyby każdemu podano serum. Wezwania ucichły.
- Niemożliwe. Powtórz badania. - Mogę je zrobić i 1000 razy! Ucichły!
Straciliśmy wezwania.
Zatopiłem Szalupę.
Saanvi, ostrzegałaś mnie,
ale miałem obsesję i chciałem ją powstrzymać.
Nawaliłem.
Jej krzyki... Krzyk...
zniszczył receptory wezwań.
Jezu.
Pozwoliłem jej uciec.
Co się stało?
- Tata cały? - Tak.
Jest cały. Obaj jesteśmy.
- Jak się czujesz? - Boli mnie głowa.
A ręka? Boli?
Nie wiem, co to w ogóle...
Co się stało?
Nie wiem, Mick. Straciłaś przytomność.
Coś strasznego.
To Zimmer. Każe ci wrócić do aresztu.
Pasażerowie stracili wezwania.
To coś zmienia?
Chcesz wrócić?
I co zrobić? Wezwania ucichły...
Poza tym tata mnie potrzebuje. Jestem mu to winna.
I tobie też.
POMYŚLAŁAM, ŻE POWINIENEŚ WIEDZIEĆ
Na pewno chcesz to zrobić?
Tu nic nam nie grozi. Widziałam to ich oczami. To tutaj.
Może powinniśmy byli...
Nie strzelaj!
Jesteśmy pasażerami! 24 D.
33 E. Nie strzelaj.
Tu TJ.
TJ, jesteś cały?
Nie. I jeśli Olive ma rację, wszystkim coś grozi.
Karta Świata pokazuje rzekę.
Przekazała mi to rano. Musi być jakiś związek.
TALIA AL-ZURASA
ŚWIAT
Zbadałam wodę z rzeki. Powinny być wyniki.
Jezu. Peyssonnelia. Aż tyle? Tak szybko?
Co się dzieje? Mów.
To nie krew Daly’ego zabarwiła rzekę, tylko krasnorosty.
Tak dużo glonów mogłoby pojawić się tak szybko, tylko jeśli...
w skorupie ziemskiej jest jakiś otwór termiczny.
Na przykład podziemny wulkan?
Bahl, pójdziesz ze mną.
Nie, mam tu pracę...
Już nie. Przeniesiono cię.
Przeniesiono? Nie dotykaj mnie! Dokąd?
- To tajne. - Nie możecie jej zabrać.
Nie powinno cię tu nawet być, Stone.
Daj sobie spokój albo trafisz do izolatki.
Nie! Ben!
Saanvi, naprawię to. Porozmawiam z Vance’em!
Saanvi, będzie dobrze!
Co jest?
Uprzedzili nas.
Nie tylko Saanvi odkryła wulkan pod Nowym Jorkiem.
Ale tylko ona wie, co to oznacza.
Spójrz.
Karta Świata.
ŚWIAT
Czerwona rzeka prowadzi do wulkanu.
To było ostrzeżenie.
Świat się kończy.
I wiemy jak.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz