SERIAL NETFLIX
W poprzednich odcinkach…
Aaron Glover, dziennikarz. Prowadzę podcast 828-Gate.
Nie wiem, jakiego Graala szuka Major,
ale nie pozwolę, żeby ucierpiała przez to moja rodzina.
A może tutaj zostaniemy?
Coś na ciebie czeka?
Nie jestem pewna.
Miałem wezwanie. Musisz uciekać.
Wyślę anioła, który będzie cię strzegł.
- Chyba już wysłałeś. - To ruszaj do niego.
Zeke.
- Żyję, prawda? - Tak.
Już o tobie zapominałem.
Nie rób tego.
Miał zginąć.
Pogadajmy.
„Wszystko ma swój czas
i wyznaczono godzinę na wszystkie sprawy pod niebem.
Jest czas rodzenia i czas umierania.
Czas śmiechu,
czas zawodzenia
i czas pląsów”.
Rejestr musi tęsknić. Nie byłaś tam ostatnio?
W zeszłym tygodniu.
- Macie się zgłaszać co miesiąc. - Wiem. Coś się święci.
Myślisz, że chodzi o Kima?
Oby nie. Nie mogą wiedzieć, że żyje ani że tu jest.
Racja.
Nie chcę iść.
Jeśli ich zignorujesz, jutrzejsze śniadanie zjesz zza krat.
Nie będzie soku.
Wolałam, kiedy uznawano nas za cudownych.
Jesteś cudowna.
Cześć.
Ciężka noc?
Możesz na nas zawsze liczyć. Kochamy cię.
Ja was też.
- Muszę lecieć. - Cześć.
To Saanvi.
Cześć. Mogę wejść?
- Proszę. - Dzięki.
Zgadnijcie, co było na nagraniu. Nigdy nie zgadniecie, ale spróbujcie.
Powiem: kiedy samolot wpada w turbulencje, słychać, jak Daly woła o pomoc.
- Tak jak… - Gupta słyszała dwa lata temu.
- Jakim cudem? - Musimy się dowiedzieć.
Kogo zainteresowałby Daly?
Taty nic teraz nie zainteresuje.
Zwłaszcza z moich ust.
Zainteresuje go.
Ben znał Daly’ego najlepiej. Może coś pamięta.
No nie wiem. Nie widziałaś go od kilku miesięcy.
Pogorszyło mu się.
Przestał odpisywać, więc pomyślałam, że chce być sam.
Może to był zły pomysł.
Sam nie wie, czego chce.
Po prostu…
Przygotuj się.
Tu znów Aaron Glover. Nie poddam się, Ben.
Chcę, żebyś wystąpił. Nie musisz wychodzić z domu.
Przyjadę. Będę dzwonić.
Ben, cześć.
Dobrze cię widzieć.
Mam ważne wieści.
Nie dość, że odzyskaliśmy czarną skrzynkę,
to jeszcze usłyszałam na niej wołanie kapitana Daly’ego o pomoc.
- Masz czarną skrzynkę? - Tak. Mogę odtworzyć.
Wierzę ci.
Halo? Ziemia do Bena. To ważne. Posłuchaj.
Eden jest ważna.
Oczywiście, ale czarną skrzynkę mamy dzięki wezwaniu.
Kto wie, czego się dowiemy?
Data śmierci za 18 miesięcy. Musimy sprawdzić każdą poszlakę.
Wy sobie sprawdzajcie. Ja już nie słucham wezwań.
Sprowadziły na mnie zabójstwo żony i porwanie córki.
Wezwania wszystko mi odebrały.
Nie wiem, co powiedzieć.
Niepotrzebnie przyszłam.
Nie powiem: „A nie mówiłem”.
Przykro mi Cal, ale teraz wszystko zależy od nas.
Po tym, co zrobiła Angelina, Szalupa zatonie.
Musimy znaleźć inny sposób albo zginiemy. Wszyscy.
Gdy ją kołysał, śpiewał.
Ma miłość jest wieczna
Sympatia bezmierna
I dopóki żyję
Córką będziesz mi
Proszę. Już się nie będą plątać, prawda?
Teraz zły pan nas nie pozna. Nic nam nie będzie.
Przepraszam.
REJESTR 828
ODDZIAŁ NOWOJORSKI
POCZEKALNIA DLA OSÓB SPOZA SAMOLOTU
MELDUNEK W REJESTRZE
Czy w ciągu ostatnich czterech tygodni, spotykała się pani z innymi pasażerami?
Z Benem Stone’em i Saanvi Bahl, jak zawsze.
Czy popełniła pani przestępstwa:
handel ludźmi, pranie pieniędzy, terroryzm?
- Nie. - Czy napotkała pani…?
Przepraszam. Zrób sobie przerwę, Morales.
Mamy kilka pytań spoza listy do pani Stone.
Ja się tym zajmę, panie poruczniku.
Jeden z pasażerów jest poszukiwany za przestępstwa w Singapurze i Chinach.
- A jakie jest pytanie? - Była pani wczoraj rano w porcie?
- Nie byłam. - Ma pani alibi?
Widziano osobę o twoim wzroście i kolorze włosów.
Jeszcze raz?
Co robiłaś wczoraj rano?
Wczoraj?
Tak, wczoraj rano otrzymaliśmy akt zgonu mojej bratanicy.
Ktoś od was zamknął sprawę,
więc cały ranek pocieszałam zdruzgotanego i owdowiałego ojca,
a jego jedyne żyjące dziecko płakało w swoim pokoju.
A wy co robiliście?
Była twoją partnerką.
Wierzysz jej?
Tak.
Chciałabym wam pomóc, ale nie mam żadnych informacji,
więc jeśli to wszystko, chciałabym wrócić do brata.
ŁAWKA W PARKU, SZYBKO
Wie pani, gdzie nas znaleźć.
Tato, wiesz, że Saanvi chce tylko pomóc.
Szukamy samolotu od dwóch lat.
Teraz mamy jego element.
Tato, to moje wezwanie doprowadziło do skrzynki.
Miałeś wezwanie?
Nie wiem, czemu znów zostałem obdarzony zaufaniem.
Jedno wezwanie prowadzi cię do tego, czego szukasz.
Tato, zrobiłeś wszystko, co mogłeś.
Nie wszystko.
Mogę iść do Aarona Glovera.
Aarona Glovera? Tego podcastera? Po co?
Prosił mnie o wywiad. Chce usłyszeć, co mam do powiedzenia.
- Przypomni światu, że Eden zaginęła. - Facet nie chce ci pomóc.
Chce tylko nowych słuchaczy. I tyle.
Pamiętasz, co mówiłeś?
- Nagłośnienie może zaszkodzić pasażerom. - Już i tak cierpimy.
Idź do dziadka Steve’a. Nie powinno cię przy nich być.
- Tato… - Muszę to zrobić.
Weź kurtkę!
Powiedziałam Henry’emu, że przygotowuję kryjówkę.
- W Hamptons. - Jasne.
Musimy jeszcze wszystko dopiąć.
Na razie nikt nie może wiedzieć, gdzie jest.
Zrobiłeś coś niewiarygodnego. Uciekłeś. Dotarłeś tu.
Gdy byłem mały, uderzył we mnie piorun.
Została mi po tym dziwna blizna.
Tata powiedział,
że wygląda jak smok.
Tak, zgadzam się.
Powiedział, że żyje we mnie smok,
który dodaje mi sił i sprawia, że jestem zdolny do wszystkiego.
Cztery tygodnie na morzu. To cud.
Nie wspominając o dwóch latach w laboratorium.
Przyzywałem mojego smoka.
Oddychałem razem z nim,
aż zdołałem obniżyć rytm serca na tyle, by poczuć wibracje skrzynki.
Jakie wibracje?
Brzęczenie. Jakby skrzynka medytowała razem ze mną.
Wtedy się to wydarzyło.
Co takiego?
Zacząłem wyłapywać z brzęczenia morze ludzkich głosów.
Głosów? Co mówią?
Nie umiem dosłyszeć.
Wszystkie mówią jednocześnie.
Wczoraj słyszałam tylko, jak Daly woła o pomoc.
To słychać na końcu. Pokażę.
Możesz odtworzyć?
Zamknij oczy.
Oddychaj.
Na pewno?
Utrzymuję wysokość.
Lecimy.
Jest. Brzęczenie. Wsłuchaj się.
Mnóstwo głosów.
Pomocy!
Cześć. Mam jeszcze kilka.
Dziękuję.
Mick, tak mi przykro.
Przywieźć coś na stypę?
Nie powinieneś przyjeżdżać.
- Jeśli to ma coś wspólnego z tym, co… - Ma.
Z tym, co mówiłeś o Zeke’u.
Moim mężu.
Nie powinno cię być w moim życiu.
Powiedz coś.
Chcesz usłyszeć, że będzie dobrze.
Rozumiem.
Zaryzykowałem i przegrałem.
Zrobiłbym to drugi raz.
Serio szukasz podsłuchów?
- To Rejestr, więc wiesz… - Niech cię, Stone.
Za takiego mnie masz?
Musiałeś wybrać ten park, co?
Jest na uboczu.
Nie muszę mówić, jak ryzykowne są spotkania policjanta z pasażerem.
Dlatego poprosiłem Dreę.
- Chodzi o port? - Powiedzmy.
Chiny wiedzą o Henrym.
Policja ma go zatrzymać. Są w gotowości.
Na co czekają?
Na namiary. Współpracujemy z Chinami.
Lokalizują go. Nie wiem jak. Namierzają telefon albo zegarek.
Albo jego samego.
Jeśli go gdzieś ukrywacie, musicie go natychmiast przenieść.
Twoje „M” trzyma się lepiej niż moje „J”.
Masz paskudny charakter pisma.
Pamiętasz, jak musiałem czytać ci moje liściki?
Nie mogłaś się doczytać.
Mogłam.
Masz mało czasu. Ruszaj.
Dziękuję.
Nadal nic nie słyszę. Żadnych głosów ani brzęczenia.
Wzmacniam częstotliwość. Spróbuję tak.
ANALIZA DŹWIĘKOWA
Co to?
Nadal nie słyszę.
Coś widziałem.
Tam.
To jedna z maszyn dr. Coopera, prawda?
Tak. Śledzi aktywność sejsmiczną.
Zareagowała pierwszy raz od…
Zatrzymać nagranie. Nie możemy.
Nasze eksperymenty mogą zaszkodzić światu.
Ściągnijmy dr. Coopera.
Cześć. Policja może namierzać Henry’ego.
- Skąd wiesz? - Mam źródło.
Masz przy sobie telefon? Zegarek, biżuterię?
Tego się obawiałam. Mogli ci wszczepić jakiś mikrochip?
Bywałem pod znieczuleniem.
- To możliwe. - Musimy go przenieść.
Znam pewne miejsce. Jedźcie, ja was poprowadzę.
Ruszajcie.
REJESTR 828
Czy w ciągu ostatnich czterech tygodni miał pan wizje lub słyszał głosy?
Tym razem, tak jak i zawsze, nie.
Czy doświadczył pan, słyszał, zasłyszał
lub w inny sposób dowiedział się o jakimś niewytłumaczalnym zjawisku?
Powiem to, co zawsze.
Istnieje wytłumaczenie.
- Wy go nie uznajecie. - No tak.
- Apokalipsa. - Proszę to zapisać.
Oraz to, że moim jedynym zamiarem jest pomoc swoim.
Moje odciski nie zmieniły się od…
SCHRO…
Czy właśnie miał pan wizję?
Słyszał pan głosy?
Powstrzymywałem kichnięcie. Przeziębiłem się.
Powinien był pan powiedzieć.
- Cześć. - Jak się trzymasz?
Daruj sobie, Zeke.
To zły moment. Muszę przygotować dom.
Nigdy nie jest dobry moment, ale musisz posłuchać. Proszę o pięć minut.
Czuję twój gniew.
Tak, Zeke, jestem zły.
Na Cala.
Nie na Cala.
On tego nie wie.
Od dwóch lat ten mrok…
wysysa całą energię, Ben.
Nie trzeba być empatą, żeby to czuć. Cal to czuje.
Nikogo nie winię. Próbuję odnaleźć córkę.
Wiesz co?
Daruj sobie psychoanalizę i może…
wykorzystaj swoją zdolność, żeby mi pomóc znaleźć córkę.
Co się dzieje?
Mam wywiad na żywo. Będą telefony.
Może coś wyłapiesz. Świadka, pomocnika…
- Wywiad będzie tutaj? - Tak.
Dobrze.
Pomożesz mi?
- Spróbuję. - Świetnie.
Kazałem Calowi wyjść z domu, ale musimy…
pozbyć się jego śladów.
Razem?
SPECJALNA OFERTA DLA WETERANÓW, PASAŻERÓW 828…
Przepraszam. Zostawiła to pani w łazience.
Dziękuję.
Macie kłopoty?
Znalazłam numer do schroniska…
Nie. Wszystko dobrze.
Jaka kochana!
To dla mnie?
Powinna się zdrzemnąć.
Chodźmy, skarbie.
No chodź.
Przepraszam. Mogę panią prosić?
Skręć w lewo. Zbliżają się.
Na pewno się uda?
Jedziecie do budynku z mocnymi magnesami. Karty kredytowe przestaną tam działać.
Szkoda, że nie uprzedziłeś. Mam przy sobie wszystkie karty.
Mikrochip Henry’ego nie ma szans.
Musicie uciekać. Zbliżają się. Zablokują was.
Robi się.
Są blisko.
- Tutaj. - W prawo!
Mają wsparcie powietrzne.
Jedź. Zgubisz ich pod wiaduktem.
Przyspiesz. Doganiają cię na ziemi.
Trzymaj się.
- Czemu stoisz? - Blokuje mnie śmieciarka.
Zawracam.
Henry, co ty wyprawiasz? Wracaj, jedziemy!
- Henry wracaj! - Zrobiłem, co miałem.
- Dałem skrzynkę Calowi. Jedź. - Nie.
Nie! Henry!
Musisz stamtąd uciekać.
Spokojnie.
Powinnam była tam zostać.
- Zamknęliby cię. - Nic nie mogłaś.
- A ty coś możesz, Vance? - Chciałbym.
Masz przecież znajomości. Spójrz na ten sprzęt!
Wykorzystałem fundusze ze starej operacji.
Rząd nie ma z tym nic wspólnego. I tak powinno zostać. Nie narażajmy się.
Musisz mieć kogoś zaufanego. Powell?
Zadzwonię, ale trudno będzie zapobiec ekstradycji.
Eksperymentowano na nim. Prawie zginął, płynąc do nas.
Przynajmniej spróbujmy.
- Cześć. - Masz godzinę?
Ben rozmawia z Gloverem.
To jakiś żart?
Chciałbym.
Saanvi, znajdziesz podcast Glovera?
Znasz Bena. Myśli, że zadzwoni sprawczyni, a ja to wyłapię.
Siedzę w domu Benjamina Stone’a,
żeby porozmawiać o pasażerce, która popełniła morderstwo
i uszło jej to na sucho.
Szlag. Nie możemy się wychylać. Sprawa Kima zrobiła się poważna.
- Aresztowali go. - Rejestr wie o tobie?
Nie, ale to dlatego, że ktoś nas ostrzegł.
- Całe szczęście. - Tak.
Co ukrywasz?
Nie używasz chyba…?
Nie muszę. Co jest?
To Jared mnie uprzedził.
Pomógł drugi raz w tygodniu.
- Nie masz z tym problemu? - A ty?
Porozmawiamy później.
Widzimy się wieczorem.
Jasne.
Mówiłeś, że powinniśmy pogadać…
Ja zacznę.
Nadal coś czuję do Jareda.
Jest mi z tym źle, ale takie są fakty.
Przepraszam, że cię tym obarczam, bo to…
nie jest wobec ciebie fair.
Ani dla mnie.
Pewne rzeczy powinny pozostać prywatne, a w naszym związku takie nie są.
- Nie czytam ci w myślach. - Wiem.
Zeke.
Te uczucia wygasną.
Minęło sporo czasu.
Nie wiem, Mick.
- Może byliście sobie pisani. - Nie.
Gdybym nie wyszedł z jaskini.
- Gdybyśmy się nie spotkali. - Wybrałam cię.
I będę cię wybierać każdego dnia.
Nieważne, czy zostanie ci jeden dzień, czy 10 000.
Kocham cię.
To też na pewno czujesz.
Bardzo cię kocham.
Daj nam czas.
Daj nam szansę, żeby do tego wrócić.
Tylko ty, ja i gwiazdy.
Gdzie Henry?
- Nie tu. Co jest? - Muszę go zobaczyć.
- Zatrzymali go. - Co?! Nie!
Miałem kolejne wezwanie.
Był w nim Henry.
Chciał mi coś dać, ale miał puste dłonie.
Przecież dał ci skrzynkę.
Pewnie jest coś jeszcze. Muszę z nim porozmawiać.
Wezwania wreszcie wróciły, ale osoba, które może mi pomóc…
- Muszę to z nim rozwiązać. - Zobaczę, czy Vance go namierzył. Zostań.
…do domu i okazuje się, że otoczyła go policja, a twoją żonę…
- To…? - …zamordowano.
Jej domniemana zabójczyni, Angelina Meyer, użyła zapasowego klucza,
porwała twoją córkę,
a potem skoczyła z mostu.
Angelina Meyer to zabójczyni i porywaczka.
Wciąż jest groźna.
Nadal żyje.
Nie było ciała. Nikt nie widział jej na moście. Żyje.
Jeśli twoi słuchacze zaczną jej szukać, znajdziemy ją.
Wtedy znajdziemy też moją córkę, więc proszę…
Pomóżcie mi znaleźć Angelinę.
Ma 157 cm wzrostu, ciemnobrązowe oczy…
Brat na chwilę wyszedł, ale cieszymy się, że pani zadzwoniła.
To miłe, że pozwolicie nam się tu zatrzymać.
- Odpłacę jakoś. Mogę sprzątać. - Nie wygłupiaj się, Violet.
To zaszczyt udzielić schronienia pasażerce 828.
Czujcie się jak u siebie, a ja pościelę wam łóżko.
Steven dzwoni do nas z informacją.
- Cześć, Steven. - Mam informacje na temat Angeliny.
Dobrze wiem, gdzie jest.
Została karmą dla ryb.
Nikt nie przeżyłby skoku z tak wysokiego mostu jak nad The Narrows.
- To niemożliwe… - To nie są żarty.
Nieważne, co pan o mnie myśli. Chodzi o małą dziewczynkę.
Ma trzy lata. Jest sama. Nie zrobiła nic złego.
Następne pytanie zadam ja.
A co z drugim dzieckiem?
Słucham?
Stracił pan wtedy nie tylko córkę, ale też syna.
Skupiam się na Eden.
Były pogłoski,
że urzędnicy rządowi nazywali Cala Świętym Graalem.
Boi się pan syna? Dlatego go pan nie szuka?
Cal uciekł. Dokonał wyboru.
Eden…
Ona nie decydowała. Jest niewinną ofiarą.
Włącz, nic mi nie jest.
Dość usłyszeliśmy. Tata próbuje cię chronić.
- Nie mówił tego poważnie. - Zasłużyłem.
- Nikt cię nie wini. - Na pewno?
Mój własny tata nie spojrzy mi w oczy. Rozumiem.
Wszyscy wiedzieli, że Angelina jest groźna, ale ja…
Szedłeś za wezwaniem.
Robimy, co możemy.
Wezwania, to nasza jedyna nadzieja. Odzyskasz wprawę.
Dobre wieści.
Wiem, gdzie trzymają Henry’ego.
Złe wieści. Nie da się go wydostać.
A gdyby posłać tam Cala?
Proszę.
Powinno wam tu być wygodnie.
Czy mogłaby pani nikomu nie mówić, że tu jestem?
Dlaczego?
Wiele osób nas nienawidzi. Nie ma nas za ludzi.
A pani co o tym myśli?
Nie wiem.
To może warto się zastanowić.
Zostańcie tu.
Wyczuwasz, co Mick chce przekąsić, ale tu nic nie wyłapałeś.
Czemu uważacie, że czuję przez telefon?
Wy nie macie kontroli nad wezwaniami. Ja też się uczę.
Przykro mi.
Bardzo na to liczyłeś.
- Nie proszę… - Nie jestem w nastroju na wykład.
Zrób w sercu miejsce dla reszty rodziny.
To nie zmniejszy twojej miłości do Eden.
Można kochać więcej niż jedną osobę.
Wiem coś o tym.
Nie.
Przestań.
Nie musisz mi pomagać w znoszeniu bólu.
AARON GLOVER: POCZTA GŁOSOWA
Świetny odcinek. Ludzie wciąż dzwonią.
Jestem w studiu. Odsłuchuję wiadomości.
Jakaś kobieta mogła widzieć Angelinę.
Chciałem dać ci znać.
Jadę z tobą.
Pamiętaj, nie było cię tu.
Wiem.
Sprzętu sejsmologicznego też tu nie instalowałem.
Spójrz. Coś wyłapało, prawda?
Zdecydowanie tak.
Wstrząsy pojawiają się, kiedy odtwarzam nagranie z kokpitu.
To dziwne.
W Eurece odtwarzali je mnóstwo razy.
Nagranie się zmieniło.
To z czarnej skrzynki? Zmieniło się?
To niemożliwe.
A jednak.
Pomocy!
Fascynujące.
Skoki w odczycie pojawiają się co 6,2 sekundy.
Za każdym razem, gdy odtwarzam nagranie, wywołuję trzęsienie?
Nie wywołujesz.
Inne maszyny też by je zarejestrowały.
Ta reaguje.
Bo nie wykrywa wstrząsów,
ale pasmo fal ultradługich, tak zwane ULF.
Chodzi o fale dźwiękowe?
Powiedzmy.
Ludzkie ucho nie słyszy fal elektromagnetycznych.
To ważne dla mnie, a w związku z tym dla ciebie,
bo trzęsienia wywołują ULF.
Ale to nie trzęsienie wywołało skok częstotliwości. Co w takim razie?
- Chciałabym iść z tobą, ale… - Nie możesz.
To moje wezwanie, ale zupełnie nie wiem, co robię.
Wiesz. Dasz radę, jasne?
Zaraz za recepcją…
- Prawo, lewo i drugie drzwi po prawej. - Lewej.
- Jasne. - Henry będzie w środku.
Masz góra dwie minuty.
- Pogadaj i uciekaj. - Jasne.
Nie zostaw odcisków.
- Pobrali je, gdy wysiedliśmy z samolotu. - Czyli niczego nie dotykać.
Jakbym wchodził na Gwiazdę Śmierci.
Trochę tak jest.
Uda się. Wierz mi.
REJESTR 828
PRALNIA
Taki dał mi adres.
Dlatego nikt nie odbierał.
- Wrócimy. - Nie mogę odpuścić.
Jeśli Angelina i Eden…
tędy przechodziły…
Byłem tu.
To dom Anny.
Ma monitoring. Chodź.
Dziękuję, Anna.
Chodzi o moją córkę.
Ktoś z pralni widział Angelinę.
Jezu. Ktoś ją widział?
Z dzieckiem w wieku Eden.
Pamiętam, że masz monitoring.
Możemy zerknąć? Może tu przechodziły.
Kamera nie jest prawdziwa.
To atrapa, żeby odstraszyć wandali.
Przepraszam. Chciałabym pomóc.
Kłamie pani.
Anna, co jest?
Skąd te nerwy?
Ukrywa to pani, ale boi się pani zostać przyłapana.
Nie.
Pomogłam ci.
Uratowaliśmy kogoś.
Żałuje czegoś.
Przepraszam.
- Nie chcę kłopotów. - Co zrobiłaś?
Przepraszam. Nie mogłam spać. Wierciłam się w łóżku.
Zastanawiałam się, czy zadzwonić.
Zmanipulowała mnie.
- Przysięgam. - Angelina?
Rozmawiałaś z nią? Żyje?
Eden?
Angelina powiedziała, że uratowała Eden przed tobą.
Mówiła okropne rzeczy o tobie i twojej żonie.
Myślałam o moich siostrzeńcach i tym, co bym zrobiła, by ich chronić.
Dopiero gdy cię wczoraj lepiej poznałam, zrozumiałam…
Eden żyje.
Gdzie jest?
- Gdzie?! - Ben!
Proszę!
Gdzie jest?!
SCHRONIENIE WITA
SCHRON…
Chciałem to zgłosić.
Może to nic, ale chodzi o pasażera, więc…
Boks piąty. Tam można zgłosić incydent.
Następna osoba! Co mogę dla pani zrobić?
Dzień dobry…
Córką będziesz mi
Dobrze.
Już dobrze. Zostań tu.
Adrian?
- Ty. - Pomóż.
Musimy iść. Szybko.
Po drugiej lewej.
Wiedziałem.
- Powiedzieli ci o dodatkowych badaniach? - Jakich?
Nie jestem pewna. Lepiej ich zapytaj.
Ja go popilnuję.
Typowe.
- Dwie minuty. - Henry! Całe szczęście!
- Miałem nadzieję, że się pożegnamy. - Przykro mi, że cię nie uratowaliśmy.
Vance kontaktuje się z człowiekiem w ONZ. Zadbają o ciebie.
Nic mi nie jest. Zakończyłem podróż.
Jak możesz tak mówić po naszym okropnym wezwaniu?
Wyciągnąłeś dłoń, jakbyś próbował…
Nie wiem, dać mi coś?
Masz wszystko, czego ci trzeba.
Nie mam. Potrzebuję pomocy.
Wezwania kazały mi cię szukać przez dwa lata.
Wiedziałem, że muszę do ciebie dotrzeć.
Dać ci to, czego potrzebujesz.
Wierzę w ciebie.
Jesteś silny. Zdolny do wszystkiego.
Musisz tylko uwierzyć.
Ja mam bliznę na zewnątrz.
Ty swoją nosisz wewnątrz.
Jesteś smokiem, Cal.
Tak jak ja.
Musisz spadać.
Wciąż nie rozumiem.
Zrozumiesz.
Kiedy zobaczyłam, jaki naprawdę jesteś,
powiedziałam, że dłużej nie mogę.
Wczoraj wzięła, co mogła, i odeszła.
- Gdzie teraz są? - Nie wiem. Naprawdę. Przepraszam.
Czemu stajemy?
Musimy pogadać.
Mamusia porozmawia z kolegą.
- Zaraz wrócę. - Dobrze.
Jak mogłaś to zrobić?!
Kazałeś mi zabrać anioła stróża.
Nie kazałem ci porywać dziecka!
Ani mordować!
Grace by jej nie oddała. Miałeś rację. Potrzebowałam Eden.
Zapewniła mi bezpieczeństwo. Wezwała ciebie, żebyś nas uratował.
Co ja mam z tobą zrobić?
Mam nowe życie. Jestem zajęty opieką nad pasażerami.
Pomóż mi.
Proszę, Adrian.
Mamusiu, jestem głodna!
Jedźmy. Ale to tylko na dziś.
- Halo? - Dziękuję za podrzucenie Cala.
- Żaden kłopot. Nie chciałam ryzykować. - Znów mam u ciebie dług.
- Możesz na mnie liczyć zawsze i wszędzie. - Wiem. Chciałam tylko podziękować.
Nie musisz.
- Kto to? - Chyba nie jesteś już detektywem.
- Używasz stopnia przeciwko mnie? - Skąd.
Ale nie muszę ci niczego mówić. Żadnych zobowiązań.
Żadnych.
- Zero. - Nic a nic.
Cześć.
- Chciałam pójść dłuższą drogą. - Domyśliłem się. To dobrze.
Bo chciałem zrobić to.
Miałam przygotowane przemówienie, a teraz zaniemówiłam.
Ja powiem za nas oboje.
Wiem, że niekoniecznie spełniamy marzenia.
Nie mamy drewnianego płotu, dzieci, minivana…
Minivana?
Nie marzę o minivanie.
I wiesz, że nie chcę dzieci.
To ci się marzy? Drewniany płot?
Mam wszystko, czego chcę. Niczego nie chcę zmieniać.
A co do Jareda…
Masz ogromne serce.
Wystarczy w nim miejsca dla wszystkich, których pokochałaś.
Wybieram cię, Michaelo Stone.
Taką, jaka jesteś.
Tutaj, znów pod gwiazdami.
ZAGINIONE DZIECKO POMÓŻCIE NAM ZNALEŹĆ EDEN STONE
Utrzymuję wysokość.
Lecimy.
Utrzymuję wysokość.
Lecimy.
Utrzymuję wysokość.
Lecimy.
Nie martw się, aniołku.
Jeśli mam…
Wolniej.
Wróć. Uratuj ją.
- Jego. - Ostatnia szansa.
Akceptuję to.
- Szansa. - Uwolnij ich.
- To się łączy. - Wszystko.
Napisy: Krzysztof Bożejewicz