SERIAL NETFLIX
W poprzednich odcinkach…
Marko.
Nie zapomnę, co zrobiła Major.
Te paskudne eksperymenty. Więź z moim synem.
Kiedy się tu znalazłem,
wszyscy mówili, że minęło pięć lat.
Myślałem, że tracę zmysły. Ktoś wezwał policję.
Już dobrze. Nic ci nie grozi.
Policja!
Vasquez z komisariatu 129. Spokojnie, człowieku.
- Nikomu nie robi krzywdy. - No i?
To pasażer.
Wiesz, czego ci trzeba? Tarota.
Widzę u pana przyszłość pełną szczęścia.
Mam szczęście.
Trzymaj się.
Damy radę.
Chcę tylko lepszych wyników.
W ciągu ostatniego miesiąca stosowaliśmy immunoterapię Saanvi.
Organizm nie reaguje.
Rak postępuje.
Gwałtownie.
Co teraz?
Wróć do domu. Odpoczywaj.
Bądź z rodziną.
Nie.
Podniesiemy jego szanse.
- Kiedy będzie mógł znów zacząć? - Na to już za późno.
Nigdy nie ma pewności co do czasu,
ale zostały raczej już tylko dni niż tygodnie.
Musi być jakiś sposób. Ostatnio się udało.
Alex zrobiła wszystko, co i ja bym zrobiła.
- Przykro mi. - Nie!
Nie poddamy się.
Każdego dnia, który wywalczymy, możemy dojść do tego, jak to pokonać.
Czasami, choć bardzo chcemy, nie kupimy więcej czasu.
Zadbamy o komfort Cala.
Załatwimy hospicjum.
Morfinę.
Łóżko szpitalne do domu.
Powinniście powiedzieć rodzinie.
Będziecie sobie potrzebni.
Może to zostać między nami?
Dzisiejszy wieczór należy do Mick i Zeke’a.
Nie chcę, żeby myśleli o mojej śmierci.
Nie powiemy im, bo nie umrzesz.
- Jasne? - Jasne.
To koszmar.
- Lepiej kroisz. - Mówisz tak, bo płaczę.
Znam dobry lek na cebulowe łzy.
Jeszcze jeden.
- Wszystko dobrze? - Cześć.
Cały czas biję się z myślami. Nie wiem, co robić.
Chodzi o Rejestr?
Drei się udało, ale ja nie jestem tak dobry w gierki polityczne.
Nie wiem.
Nie potrafiłbym znów udawać kogoś, kto nienawidzi pasażerów.
Musisz być detektywem.
Wiem. Ale w taki sposób?
Dużo poświęciłeś. Wiemy, po czyjej stronie stoisz.
Cześć. Jak noga?
Powolutku, ale nie chciałem odkładać świętowania.
Szlag, przepraszam.
Powinienem był zadzwonić.
Świętujecie…
Ile? Trzy lata?
Wszystkiego dobrego.
Mamy mnóstwo jedzenia. Zostań.
Chodź.
Dzięki.
MASOŃSKA ŚWIĄTYNIA ZAKONU OMEGA
Zamieć tam.
Kenroy, masz ognia?
Kenroy!
Stary chce pójść na dymka.
Nie wolno tu palić. Znasz zasady.
Większość zawsze reaguje na swoje imię, ale ty robisz to osiem na dziesięć razy.
Co jest grane?
Słabo słyszę.
Jasne. Przed czym uciekasz?
Ja tu tylko pomagam.
Powiedz mu, że może palić na zewnątrz, 15 metrów od drzwi.
Sam mu powiedz, Kenroy.
Ja idę na przerwę.
WSTĘP WZBRONIONY
Tak.
To na pewno w porządku?
Tak. Jest okazja.
Dobrze.
- Przyniosłem. - Tak!
- Dobra. - Proszę.
Dziękuję.
Ja też proszę.
Nie powinieneś.
Zły glina. Dlatego nie chcę mieć dzieci.
No weź.
Tylko łyczek.
No dobrze.
Za Mick.
Moje oparcie.
Za Zeke’a, mojego brata. Oparcie Mick.
I czasem moje oparcie.
Raczej trudno się wam oprzeć.
Razem pokazaliście nam, jak żyć.
I jak kochać.
- Zdrowie. - Zdrowie.
Ja wciąż szukam swojej drugiej połówki, a wy dajecie mi nadzieję.
Za szczęście i nadzieję.
- Tak! - Zdrowie!
Zdrowie.
Jeszcze jeden toast.
Nie będę owijał w bawełnę.
Nie zawsze im kibicowałem.
Naprawdę?
Ale wygrał najlepszy mężczyzna. I najlepsza kobieta też.
- Zdrowie. - Zdrowie.
Jesteśmy wdzięczni za tę rocznicę, której nigdy się nie spodziewaliśmy.
Dziękujemy Calowi, że nas poznał.
- O tak! - Tak!
- Za Cala. - Za Cala.
Dobra. Co nas ominęło?
Olive, nic nie widziałaś?
Czemu miałabym widzieć coś, co było w waszym wezwaniu?
- Bo w nim byłaś. - Olive w wezwaniu?
- Wszyscy byliście. - Ja nie miałem wezwania.
- Co to znaczy? - Nie wiem, ale…
To było coś złego.
Chyba kończy się nam czas.
Tak.
Z początku trudno mi było wszystkich rozpoznać.
Zobaczyć was w naszych fotelach… To było…
Straszne.
Potem samolot zaczął spadać.
Widziałem lampkę.
Jakiś pasażer nas potrzebuje.
Nie tylko jeden. Kto był z tyłu?
Thomas. Leciał na gapę.
Ciągnął za luk ładunkowy, jakby zależało od tego jego życie.
Szampana?
- Do tablic. - Tak.
Mam słabą głowę.
Idźcie. Pomyślimy na dole nad tą lampką.
- To ten Thomas? - Tak. Pomówmy z nim.
- Dowiedzmy się, co robił w wezwaniu. - Bethany straciła z nim kontakt rok temu.
Wiele przeżył.
Uciekł z Jamajki przed groźbami śmierci.
Dotarł tu pięć lat później, jego chłopak Leo zniknął…
Thomas najpewniej się ukrywa.
Jak znaleźć kogoś niewidzialnego?
Mick?
Wciąż nie dostaję wezwań. Wyjaśnicie?
Igła się obracała. Teraz nie wskazuje północy.
Chyba nas dokądś prowadzi.
Albo do kogoś.
Do kogoś niewidzialnego.
Czekaj, ja się tym zajmę.
W porządku. Zostaw to.
Proszę.
No już.
Nie.
Nie musisz cierpieć.
Muszę rozgryźć to wezwanie.
Tato, chcę pomóc z Szalupą.
- Leki uśmierzą twój ból. - A jeśli wezwanie może mi pomóc?
Jeśli ja mogę sobie pomóc? Tato, to mój wybór.
Dobrze.
No dobra, dowiedzmy się, czyją lampkę widziałeś.
Była przy schowku, z którego wypadła duża torba.
Czyli to rząd siódmy.
- Czemu nie zauważyłem? - Lampka zaświeciła się pod koniec.
To było po drugiej stronie. Przy oknie.
Czyli miejsce 7F.
- Marko Waleriew. - Musimy się z nim zobaczyć.
Nie narażę cię na bakterie z tego ośrodka.
Jeśli mam pomóc Szalupie i nam wszystkim, muszę jechać.
Cal, uspokój się.
- No to ty jedź. - Nie zostawię cię.
Ja pojadę.
- Zeke? Na pewno? - Tak.
Pojedziemy obaj.
- Dajcie znać, kiedy go znajdziecie. - Nie.
Przywieziecie go?
To kiepski pomysł.
Muszę pomówić z Marko. Jestem pewien.
Nie pozwolą zabrać go obcym!
- Spróbujemy. - Tak.
No dobra.
Nie wiem, czemu taka mugolka jak ja pojawiła się w wezwaniu.
Ja też nie.
Jakiś postęp z nieuchwytnym szafirem omega?
Znalazłam wzmiankę w tłumaczeniu
dziennika XIX-wiecznego handlarza z Erywania.
I co?
Spotkał się z człowiekiem z tajemnego zakonu Omega,
którego jedynym celem była ochrona mistycznego szafiru.
To już coś.
Tylko że potem ślad się urywa.
- Rozgryziemy to. - Kiedy?
Kiedy? Bo szukamy go od tygodni.
Wiesz, że to musi potrwać.
Co jest?
Według legendy boski szafir dał wyroczni w Delfach nieopisaną moc.
Wyobraź sobie, co moglibyśmy z nim zrobić.
Choćby pomóc Calowi.
Może.
Bo nie wiem, ile czasu…
mu zostało.
Oby rupieć wiedział, dokąd nas prowadzi.
Źle mi z tym,
że wyciągnęłam cię z rocznicy.
No coś ty.
- Ostatnio razem… - Czekaj.
Kompas każe nam wejść do środka.
Byłyśmy tu już.
Jezu. To kotłownia, w której ukryłyśmy Thomasa.
Może wrócił.
Co ty tu robisz?
Wstęp wzbroniony.
Stalkujesz mnie?
Sprawdzam, co ukryto w tym labiryncie.
Ty też, Kenster?
Chcę cię powstrzymać przed wtargnięciem i kradzieżą!
Nie wolno ci!
Daj spokój.
Ci, którzy to zbudowali, zarabiali, wyzyskując takich jak my.
Co ich stara płytka?
Odłóż to.
Albo wezwę policję.
A gdybym powiedział, że ukryto tu tak potężną skałę,
że spełniłaby twoje sny?
Bzdura.
Chodzisz do kościoła, prawda?
Wiem coś o cudach. Leciałem samolotem 828.
Tak?
Teraz można powiedzieć, że dostaję wiadomości od bogini.
Prowadzi mnie, choć czasem w zwariowany sposób.
Mówi, żebym tam wszedł.
Zadzwoń po gliny.
Albo…
zobacz ze mną, co tam jest.
Rozczarowujące.
Czemu kompas zaprowadził nas do pustego pomieszczenia?
Saanvi, odsuń się!
No proszę, Watson i Holmes.
A to kto?
Przyjaciel.
Bo ty niby masz przyjaciół? Co tu robisz?
A jak myślisz? To samo, co ty. Idę za wezwaniem.
Jakie miałeś wezwanie?
Czyli informacja za informację?
Tak. Ty pierwszy?
Kto to napisał?
Pasażer. Miał na imię Thomas.
Kiedy wylądował, szukał miłości swojego życia.
- Miał się z nim spotkać przy fontannie. - Przy Aniele Wód.
Ale go nie było.
Leo.
Wiedziałem! Nie wygląda na Kenroya.
Co się sta…?
Gdzie byłeś?
Gdy samolot zniknął…
myślałem, że Bóg chce nas rozdzielić.
Ukarać za naszą miłość.
Wiesz, że to nieprawda?
Śnię o nim każdej nocy.
Nie chcę psuć tej taniej telenoweli, ale kompas wam wariuje.
Wskazuje na serce.
Czekaj, Eagan! Nie!
- Stój! - Co robisz?
Nie rozumiecie? Kompas prowadzi nas do szafiru!
Poważnie?
Siedziałem w celi z Loganem.
Stricklandem z 828?
Nie, z instruktorem pilatesu.
Tak, tym z 828. Powiedział mi o kompasie.
Mówił, że to rodzinna pamiątka, ale nic nadto.
Mnie sprzedał całą opowieść.
Pradziadek Arnold, pierwszy właściciel,
był wolnomularzem.
Pracował nad lożą przed nami,
Masońską Świątynią Zakonu Omega.
Kotłownia musiała być jej częścią.
- To znajomy obraz. - Narysował serce przed innym.
Thomas wskazywał prosto na nie.
Zagadka wyryta w kamieniu przez pradziadka Logana.
Jest więcej.
Uważasz, że to nas doprowadzi do szafiru?
Ja to wiem.
Trochę pomocy?
Przesuńcie to.
Nie mogę dopuścić do pacjenta z 828 bez zezwolenia.
- Rejestr bezwzględnie tego zakazuje. - To nagły wypadek.
Czemu mnie nie powiadomiono?
Niech to będzie powiadomienie.
Marko Waleriew jest podejrzanym w sprawie.
To bez sensu. Od lat nie ma z nim kontaktu.
Wie państwo, że za utrudnianie śledztwa możemy państwa zatrzymać?
Daj spokój.
Państwo Zein taką ma pracę.
To niech ją wykonuje lepiej.
Zdążyłem już zauważyć kilka naruszeń.
Oby to nie było nic, co narazi pacjentów.
Formalista.
Wrócimy z nim przed świtem, dobrze?
Nie wiem.
Proszę śmiało dzwonić do Rejestru.
Zaprowadzę na komisariat albo państwo, albo Marko.
Państwa wybór.
Moje płytki będę pasować do otworów.
Kradzione płytki.
Pożyczone.
Znajome obrazki. Tu chodzi o coś więcej.
Powiesz?
Patrzcie, co znalazłam.
- Jezu. - Nie wierzę.
Talia Al-Zurasa.
Obrazki idealnie pasują do kart tarota.
- Ciociu, gdzie jesteś? - To długa historia.
Myślę, że to nas doprowadzi do szafiru…
- Omega. - Być może.
Wyślecie mi zdjęcie talii?
- To chyba mapa. - Tak.
- Już wysyłam. - Tak.
Karty tarota? To żart?
Cyfry rzymskie pasują do tych na talii.
To nie przypadek.
Może trzeba dopasować obrazek do właściwej liczby.
Ale Rzymianie nie mieli zer, geniuszko.
W talii Al-Zurasa były.
Karta zero. Głupiec.
To chyba twoja.
Ja to zrobię.
Skoro nalegasz.
Dobra, co teraz?
Cal!
Czekaj. Pomogę ci.
Już dobrze.
W porządku? Co się stało?
Chciałem sięgnąć pilot.
Ja będę sięgać po pilot, wodę, przekąski. Ty odpoczywaj, dobra?
Tato, zakręciło mi się tylko w głowie.
Mamy morfinę.
Nie. Marko jeszcze nie przyjechał. Muszę być sprawny umysłowo.
- Potrzebuje mnie. I Szalupa też. - Nie bierz wszystkiego na siebie.
Dobrze? Za bardzo się starasz. Pozwól mi pomóc.
Może woda?
Do usług.
NIEZNANY NUMER
Sprawiedliwość – osiem.
Dwanaście – Wisielec.
Hola, hola, to było celowe.
Bo zawsze chodzi o ciebie, co?
Są.
Chodź, wstawaj.
- Dziękuję. - Zły i dobry glina. Praca zespołowa.
- Tak. - Nie widziałem go od lotu.
Klepnął mnie w głowę.
Przy tobie wydaje się spokojniejszy.
Głębiej i wolniej oddycha.
Może nadal łączy nas więź.
Wydaje się smutny.
- Cal. - Cal, ostrożnie.
Nie skrzywdzi go.
To się jeszcze nie wydarzyło.
Pielęgniarz nie mógł uwierzyć we łzę.
Coś chyba widzi.
Kartka i długopis.
Zobaczcie, jak ułożył palec.
Ja też kiedyś nie umiałem wyrazić wezwań. Może chce je narysować.
Narysował kontury, a potem…
Nic.
- Tak. - Może skończył.
Nie.
Miły tata pomaga.
Dziękuję.
Marko czegoś chce.
Potrzebne nam kredki Eden.
Czasami odczuwałem wezwania jako kolory.
To mi pomagało przejść dalej.
Inny kolor.
Działa.
Czy to…
wulkan?
Nie jakiś tam wulkan.
No i gotowe.
W talii Al-Zurasa jest jeszcze jedna karta.
Karta Świata.
- Pasują. - Co to znaczy?
Nie wiem. Może dlatego wszyscy byliśmy w wezwaniu.
Wasze podróże się łączą.
Rozwiązaliśmy, co się dało, ale brakuje nam…
Karty Świata. Z wulkanem.
Skąd wiesz?
- Marko ją narysował. - On rysuje?
Cal pomógł nam rozgryźć jego rysunek.
Wiemy, że potrzebna nam karta Świata.
- Co teraz? - Rysunek Marko trochę się różni.
Narysował ogień.
Czy to coś dla was znaczy?
Wiecie co? Może. Oddzwonię.
- Zauważyłam wcześniej palenisko. - Ja też.
Trójkątne.
Może ma przypominać wulkan?
Ma ktoś ognia?
Stary.
Ja mam.
Dziękuję.
Jezu.
Była na tablicy Bena.
Umiera.
Coś tam jest.
To może być…
Szafir.
Ostatni szafir omega?
Eagan, czekaj! Nie ruszajmy go.
- Mogłem go mieć lata temu. - Skąd mogłeś wiedzieć?
Pierwsze wezwanie.
Miałem go znaleźć.
My też.
Eagan!
- Michaela! - Moja noga!
Michaela!
Uciekajcie, zanim wszystko się zawali.
- Powinnyśmy zostać. - Nie zostawimy cię.
Na mój znak ciągnij.
Raz, dwa, trzy. Ciągnij!
Jeszcze trochę!
Mam cię.
Zatamuję krwawienie, ale na krótko.
Eagan nas zamknął.
A to?
Przyspawane.
Może tędy wyjdziemy?
Czekaj, Mick! Co to?
- To ty. - Thomas!
Leo?
Najdroższy!
Nadal?
Pamiętasz sztukę?
Anioły w Ameryce.
Tylko ty.
Tylko ty mnie kochasz.
Spośród wszystkich na świecie.
Zaraz. Jak…?
Coś mnie tu przyciągnęło.
Wezwanie.
Musimy jak najszybciej wydostać Leo.
Dajmy im minutkę.
Wyślij zdjęcie Olive.
Dobre i złe wieści.
Dobre, bo znaleźliśmy szafir omega.
Świetnie. Jeśli jest tak potężny…
Złe, bo Eagan z nim uciekł.
To mógł być nasz klucz do wezwań…
- Musimy go znaleźć. - Wiem. Znajdę.
Odzyskam go.
Pomogę. Ze wszystkim.
Tak.
Damy radę, stary.
Chyba pora kłaść się do łóżka.
NIEZNANY NUMER
Dziękuję, że przywieźliście Marko. I za wszystko.
Ja powinienem dziękować.
Przyszedłem po radę i wszystko mi się rozjaśniło.
Odwieźmy Marko.
Chyba dziś przesadziłem.
Zajmę się tym.
Czekajcie.
Marko.
Chciałbym zrobić dla ciebie więcej.
Marko cieszy się, że nam pomógł.
Eden, kochanie, nie możesz tego dać.
W porządku, tato.
Powinien to mieć.
Dobrze. Chodź.
Karty tarota i masońskie płytki.
- To niesamowite, że wszystko się tak… - Łączy?
Tak.
Nie wierzę.
Bogini Maat.
Z papirusu.
Mówił, że wszyscy będziecie osądzeni razem.
Co jest, Ol?
Tracę wszystkich, których kocham.
Nie wiem, czy to pomoże, ale mnie nie stracisz.
Skąd wiesz?
A może sprawdzimy w tarocie?
Nazwijmy to…
tarotem wyroczni.
Gotowa?
Zadaj najbardziej palące pytanie, ale wybierz mądrze.
Los jest w twoich rękach.
ŚMIERĆ
Nie martw się.
Karta Śmierci oznacza duchową przemianę.
Jasne.
Albo że zaraz stracę Cala.
Wszystko w porządku?
Chyba potrzebuję morfiny.
Jasne. Już daję.
- Podasz? - Tak.
Dzięki.
Proszę.
Zostawię was.
Nie postawię na tobie kreski.
Cokolwiek się stanie.
Wiem.
Co się dzieje, Cal?
Proszę.
Powiedz.
Dość ukrywania.
Jest źle, Ol.
Nie.
Nie, proszę!
Proszę, nie!
Nasz kot o dziewięciu żywotach.
- Znów wściubia nos w nie swoje sprawy. - To cię nie dotyczy.
Rejestr kontroluje tę placówkę. Wkopałeś się, funkcjonariuszu.
Detektywie.
Przenoszę się do Rejestru.
Nie słyszałeś?
I gotowe. Przez jakiś czas nie może pan biegać.
- Jak się pani odpłacić? - Proszę się odpłacić innym.
Dziękuję.
Zaraz będę.
- Dziękuję. - Drobnostka.
Nie chodzi tylko o to.
Chodzi też o Cala. Nie zaufałabym nikomu innemu.
Chciałam zrobić więcej. Dać mu więcej czasu.
Gdy ma się coś cennego, zawsze chce się więcej.
Szansy, by się nie skończyło.
Cal, przykro mi.
W porządku.
Żadne z nas się nie podda.
Alex!
Co jest? Czemu wciąż tu są?
Jezu.
Tato!
Nie tylko my.
Dlatego tu są.
Arka Noego, apokaliptyczne wezwania.
Data śmierci nie dotyczy tylko pasażerów, ale wszystkich.
Całego świata.
Wszyscy zginiemy.
Patrzcie!
Eagan!
Spójrz na mnie, Eagan.
No dalej. Oddaj szafir.
Tu chodzi o coś więcej niż datę śmierci i 828.
Eagan, proszę!
Oddaj szafir!
Nie!
Napisy: Krzysztof Bożejewicz