Panie i panowie, mówi wasz król, Jerzy III.
Witam na Hamiltonie.
Proszę o wyłączenie telefonów komórkowych
i innych urządzeń elektronicznych.
Fotografowanie i nagrywanie jest surowo zabronione.
NOWY JORK CZERWIEC 2016
Dziękuję i cieszcie się moim przedstawieniem.
TEATR IM. RICHARDA RODGERSA
Jak bękart, sierota Syn dziwki i Szkota
Gdzieś w zapomnianej Niedużej dziurze na Karaibach
Z woli Opatrzności W brudzie, biedzie zrodzony
Stał się bohaterem i uczonym?
Uwieczniony na dziesiątce Ojciec założyciel bez ojca, ale…
W życiu zaszedł dalej Pracując wytrwalej
Miał spryt, talent Na innych nie liczył wcale
Miał 14 lat I już handlował na dużą skalę
Codziennie Gdy niewolników mordowano
I nowych zza morza sprowadzano
Nie było łatwo Ale się pilnował
W sercu marzenie większe chował
Był gotów Kraść, pożyczać, handlować
Wtedy przyszedł huragan Zmienił wszystko w ruinę
Nasz człowiek ujrzał swoją przyszłość Jak rynsztokiem płynie
Do skroni przytknął ołówek Z mózgiem stworzył połączenie
I spisał pierwszą zwrotkę Świadectwa swego cierpienia
Ludzie zaczęli gadać „Coś jest w tym chłopaczynie”
Zebrali kasę Żeby go wysłać na kontynent
Ucz się, lecz pamiętaj Jakiej ziemi jesteś synem
A świat pozna twoje imię
A nazywasz się?
Alexander Hamilton
Jestem Alexander Hamilton
I mam milion rzeczy do zrobienia
Ale cierpliwości Cierpliwości
Gdy miał dziesięć lat Odszedł zadłużony ojciec-blagier
Po dwóch latach Alex i matka zachorowali
Półżywi tkwili w łóżku W smrodzie, wymiocinach
I szczynach
Alex wydobrzał Lecz matka opuściła syna
Zamieszkał z kuzynem Kuzyn z własnej ręki umarł
Została tylko urażona duma W duszy nowa struna
Głos mówiący „Alex, musisz radzić sobie sam”
Zaczął czytać Każdy tom, który mu w ręce wpadł
Spisany byłby na straty Gdyby był mniej kumaty
Zdechłby lub na manowce zszedł Gdzieś, gdzie ściek
Zaczął sprzedawać Dla kamienicznika zmarłej mamy
Trzcinę cukrową, rum Wszystko na co nie miał kasy sam i…
Każdą książkę kradł Na której zawiesił oko
Myślał o przyszłości
I spójrzcie teraz – oto Stoi na dziobie statku
Co ku nowej ziemi go niesie
W Nowym Jorku Można nowym być człowiekiem
Cierpliwości…
W Nowym Jorku…
Cierpliwości
Alexander Hamilton
Już na ciebie czeka w cieniu tłum
Nie powstrzyma cię nic Nie nauczysz się powoli…
Żyć
Alexander Hamilton
Gdy Ameryka śpiewa ci
Czy już wie Ile to kosztowało cię?
I czy wie Że na nowo stworzyłeś tę grę?
Świat Na zawsze zmienił się
Statek jest w zatoce już Czy ktoś go tam widzi?
Kolejny imigrant Z samego dołu idzie
Wrogowie zniesławili go Ameryka zapomniała
- My walczyliśmy razem z nim - Ja za niego zginąłem
Ja mu zaufałem
Ja go kochałam
A ja…
To ten dureń, który go zastrzelił
I mam milion rzeczy do zrobienia Ale cierpliwości
Jak się nazywasz?
Alexander Hamilton
Rok 1776
Nowy Jork
Przepraszam Czy pan Aaron Burr? Sir?
- Zależy, kto pyta - Alexander Hamilton
- Sługa uniżony. Szukałem pana - Jestem zaniepokojony…
Mówili o panu w Princeton
Chciałem tam studiować W trybie przyspieszonym
Miałem sprzeczkę z pańskim znajomym Dostał po głowie, pamiętam tylko tyle
Ten od pieniędzy…
- Kwestora pobiłeś? - Tak
Ja też po dwóch latach studiów Chciałem robić rewolucję
On patrzył na mnie jak na głupca Nie jestem głupi
Jak pan tak szybko Skończył szkołę?
Spełniłem tylko Rodziców ostatnią wolę
Pan jest sierotą, ja też Gdyby Bóg nam wojnę dał
Pokazalibyśmy Ile wart jest każdy z nas
- Pójdziemy na jednego? - Chętnie, dziękuję
Skoro rozmawiamy Coś ci zasugeruję
- Mów mniej - Co?
Uśmiechaj się częściej
Nie zdradzaj się Czy myślisz „tak”, czy myślisz „nie”
Pan tak serio?
- Chcesz osiągnąć cel? - Tak
Rozgadanych durniów Spotyka śmierć
Ojej, to już taka pora? Pora na show!
- Mówiłem… - Pora na show!
Jestem John Laurens I tutaj, dziś
Wypiłem dwa kufle piwa A to jest numer trzy!
Czerwone kurtki boją się mnie Bo prędzej padnę
Niż dam pojmać się
Oui, oui, mon ami Je m'appelle Lafayette
Jestem Lancelotem, co w rewolucję wszedł
Egzotyczny jest czar Mojego „bonsoir”
A królowi „casse-toi” Kto jest mistrz? C'est moi
Jestem Hercules Mulligan Wchodzę w to, kocham to
Twoja matka mi mówiła „Powtórz to!”
Pilnujcie swych córek i klaczy Nawet cztery gorsety da się rozkulbaczyć
Seksu dość Nalej coś do kufla
- Wypijmy jeszcze raz - Wiwat rewolucja!
- Cudowne dziecko Princeton College - Aaron Burr
Leć wierszem Oświeć głupoli
Brawo Znów zdradzasz wszystko
Ty gadasz – ja siedzę Zobaczymy, kto zyska
Idzie rewolucja Czemu zwlekasz?
Nie masz poglądów? Co ruszy takiego człowieka?
A ty kto?
Czego ten dzieciak chce? No co?
Nie odpuszczę, skoro szansę mam
Jestem jak moja ziemia Młodość, głód, marzenia
I nie odpuszczę, skoro szansę mam
Wyrwę stypendium do King's College Nie chwalę się, ale potencjał mam spory
Mam rozum Choć brak mi ogłady i szkoły
Krzyczę, żeby usłyszał tłum Mądrość w każdym moim słowie
Jak nieoszlifowany diament Mam węgla błysk
Cel mi się śni W mowie nie mam równych sobie
Mam 19 lat, ale starszą głowę W Nowym Jorku wieje chłodem
Mogę znieść wszystkie Przeszkody, kłody pod nogi
Bronią się nie pochwalę Chodzę głodny stale
Rozniecić tę iskrę chcę Zmienić w płomień
Ciemno robi się Więc coś wam powiem
A-L-E-X-A-N-D-E-R
- Mamy być… - Kolonią, której nikt nie dyktuje nic
Ale Anglia Bez przerwy nas lży
Podatkami chce nas w ziemię wbić
A potem król i tak Przejada cały zysk
Swym potomkom nie da W wolnym kraju żyć
Dlatego zrobię rewolucję Tutaj i dziś
- Dajcie mi! - Tak przenośnia brzmi
Zobaczycie Historia wpisze mnie w swoje CV
Jeśli trzeba, za wolność Nie pożałuję krwi
W końcu zobaczycie Jak moja gwiazda lśni
Nie odpuszczę, skoro szansę mam
Jestem jak moja ziemia Młodość, głód, marzenia
Nie odpuszczę, skoro szansę mam
Jestem jak moja ziemia Młodość, głód, marzenia
I nie odpuszczę, skoro szansę mam
Wykorzystam ją!
Marzę o życiu bez monarchii
Burdy we Francji Prowadzą do „onarchii”
Jak to się mówi? Anarchii
Gdy walczę Druga strona ma ze strachu ciarki
Terminuję u krawca
In loco parentis Mam durniów za wychowawców
Przyłączam się do sprawy Mam szansę na społeczny awans
Zamiast spodnie szyć Będę się bić!
Wolność będzie wtedy
Kiedy wszystkich wyrwiemy Z kajdan i biedy
Ja i ty – płyń lub giń
Wkrótce wjadę tu na koniu Pierwszego czarnego batalionu
Geniusze, mówcie ciszej
Nie pchajcie się w kłopoty Szanse podwoicie
Jestem z wami Ale ostrożności nigdy dość
Po co tak kusić los? Gadule kulę sprzeda ktoś
Burr, to jest coś! Lafayette jak Lancelot – twardy gość
I spodnie – psiakość! Laurens – uroda jak cios!
Wymyślimy plan, że sztos Angolom na złość
Tak chciał los Zebrał nas tu cudem wprost
Wbrew wszystkiemu Bierzemy go pod włos
Rewolucjoniści, abolicjoniści
Zajmijcie pozycje I pokażcie amunicji skład
Czy ja za głośno mówię?
Ponosi mnie czasami I paplę godzinami
Tylu przyjaciół mam pierwszy raz Nie rozczaruję was
On powinien mówić do mas!
Nie odpuszczę, skoro szansę mam
Jestem jak moja ziemia Młodość, głód, marzenia
I nie odpuszczę, skoro szansę mam
Nie odpuszczę, skoro szansę mam
Jestem jak moja ziemia Młodość, głód, marzenia
Nie odpuszczę, skoro szansę mam
Wszyscy śpiewać!
- Niech was usłyszą! - Tak jest!
Niech się krzyk niesie!
Po dachach niesie!
O tak!
No, już! Powstań
Kiedy żyjesz na kolanach Powstań!
Powiedz swemu bratu „Powstań”
Powiedz swojej siostrze „Powstań”
Kiedy kolonie usłyszą „Powstań”?
Kiedy usłyszą „Powstań”?
Kiedy kolonie usłyszą „Powstań”?
Kiedy usłyszą „Powstań”?
Powstań!
Tyle myślę o śmierci Jakbym ją już przeżył
Gdzie i kiedy uderzy? Czy stoi o metr przede mną?
Czy ucieknę przed nią Czy z nią pogodzę się?
Czy rytm bez melodii ma sens?
Że dwudziestki dożyję, nie myślałem Na mojej wyspie dekada to życie całe
Tam wam powiedzą, czemu Szybkim śmiechem i flaszką żyjemy
By chwila trwała – tego chcemy
To dobre – nie, inaczej! To nie byle chwila, to ruch cały
Szeregi głodnych braci Coś pokazać chciały
Jest też wrogów rzesza Patrzymy im w twarz
Jak lud Mojżesza Ziemia obiecana czeka nas
A jeśli niepodległość wygramy
Czy nasze dzieci Mają wolność gwarantowaną?
Czy też rozlew krwi Rozkręci błędne koło
Zemsty i śmierci nieprzerwanej?
Wiem Na ulicy serce szybciej bije
Jest tyle ofiar i krwi tyle A ja czytam i piszę
Potrzebny jest finansowy plan
Czy to naród stanów? Jaki jest narodu stan?
Nie chcę znowu czekać
Nadzieje miażdżę bez zastanowienia Każdy czyn to akt stworzenia
Ból i ofiary? Śmieszne to wszystko
Pierwszy raz Patrzę dalej w przyszłość
I nie odpuszczę, skoro szansę mam
Nie odpuszczę, skoro szansę mam
Jestem jak moja ziemia Młodość, głód, marzenia
I nie odpuszczę, skoro szansę mam
Powstaniemy! To czas – bo szansa jest!
Powstaniemy
Już czas – bo szansa jest!
Czas – bo szansa jest! Powstaniemy!
Szansa jest! Już czas, skoro szansa jest!
Nie odpuszczę…
Skoro szansę mam!
Hej!
Niech was słyszą! Tak jest!
Ostatnia kolejka.
Być może umrę, nim przyjdzie sława
Lecz chętnie będę walczyć tu
Gdy dzieci będą o nas opowiadać
Powiedzą o dzisiejszym dniu
Wypijmy jeszcze raz w tym dniu…
Wypijmy…
Toast ten za wolność
Której nam nie zdoła zabrać nikt
Nieważne, co powiedzą
Za nas czterech – jeszcze raz!
Jutro będzie więcej nas
By mówić o dzisiejszym dniu
Toast ten za wolność
Której nam nie zdoła zabrać nikt
- Nieważne, co powiedzą… - Wypijmy jeszcze raz w tym dniu
Za nas czterech – jeszcze raz! Jutro będzie więcej nas
- By mówić o dzisiejszym dniu - Wypijmy jeszcze raz w tym dniu
O dzisiejszym dniu…
Toast ten – za wolność
- Powiedzą o dzisiejszym dniu - Toast ten – za wolność
Powiedzą o dzisiejszym dniu
O dzisiejszym dniu
Zawsze to kręci bogaczy
Gdy mogą na biednych Z góry popatrzeć
Podjeżdżają powozami Sycą oczy ubogimi studentami
Gapią się na nich
Taki Philip Schuyler ma forsy jak lodu Lecz pojęcia nie ma
Że jego córki Peggy, Angelica, Eliza
W mieście podglądają facetów Których zajmuje… praca
Angelica
Eliza
I Peggy
- Siostry Schuyler - Angelica, Peggy, Eliza…
Praca
- Tata kazał wracać przed zmierzchem - Lecz nie musi wiedzieć nic
- Mówił: „nie chodźcie po mieście” - Mówię ci: chcesz, to idź
Lecz popatrz tu, popatrz tam
- W Nowym Jorku rewolucja trwa - W Nowym Jorku
Angelico – praca
Jest źle Tata na wojnę by szedł
Ludzi tłum, na placu krzyk
- Przemoc wkroczy na nasz brzeg - Zmianą aż powietrze drży
Popatrz tu, popatrz tam
- Czego szukamy, przypomnij mi - Ona szuka mnie!
Eliza, szukam główki Którą zajmuje praca
Praca, praca
Główki, którą zajmuje praca
Praca
Nie ma jak Lato w mieście
Ktoś się śpieszy Ktoś urodą oko pieści
Wiem, to nic śmiesznego Wybaczy pani
Lecz perfumy mówią Że tata jest dziany
Czego tu szukasz W modnych czółenkach?
Buziaka od łobuziaka? Czegoś więcej?
- Burr, ty to aż mnie… - Czyli znasz mnie
Jestem wzorem cnót To chyba jasne
Czytam Paine'a, więc dla panów Jestem pełna zalet lub niespełna…
Chcesz robić rewolucję? Ja chcę objawienia
Mam coś do powiedzenia
„Uważamy za oczywiste Że ludzie rodzą się równi sobie”
Kiedy spotkam Jeffersona
Powiem mu Że kobieta to też człowiek
- Praca - Popatrz tu, popatrz tam
Mamy szczęście Że los dzisiaj żyć nam dał
Popatrz tu, popatrz tam
Mamy szczęście Że los dzisiaj żyć nam dał
Historia dzieje się na Manhattanie
I my jesteśmy tu W najlepszym mieście świata
Czytam Paine'a, więc dla panów Jestem pełna zalet lub niespełna…
Chcesz robić rewolucję? Ja chcę objawienia
Mam coś do powiedzenia
„Uważamy za oczywiste
Że ludzie rodzą się równi sobie”
Popatrz tu, popatrz tam
Mamy szczęście Że los dzisiaj żyć nam dał
Historia dzieje się na Manhattanie I my jesteśmy tu
W najlepszym mieście świata…
W najlepszym mieście świata
- Praca - Angelica
- Praca - Eliza
- I Peggy - Praca
- Siostry Schuyler - Praca
Szukamy główki, którą zajmuje…
Praca
Praca, praca
W najlepszym mieście świata
Słuchajcie!
Jestem Samuel Seabury i przedstawiam
„Myśli o procedurach Kongresu Kontynentalnego”.
Krzykaczy rewolucji Słuchać nie warto
Oni nie o was chcą dbać
Chryste, trzeba mu wlać
Nic nie rozwiążą Przemoc i chaos
Nie dajcie im się zwieść
Nie mój w tym Kongresie brzmi głos
Zostaw go
To niebezpieczne są gry
Daj Bóg, by okazał król litość
Wstyd!
On chce, by potępiono Każdy gniewu krzyk
Lecz rewolucja nadchodzi Biedacy wygrają jak nic
Trudno obojętnie słuchać cię…
Przemoc i chaos Od dawna mamy
Naprawdę, lepiej milcz A Boston?
To był koszt Straciliśmy dość
- Gadasz o Kongresie… - Nie mój tam brzmi głos
- Mój pies gada mądrzej niż ty - To niebezpieczne są gry
- Lecz, dziwne – masz jego pysk - Daj Bóg, by okazał król litość
Ma czachę zrytą
- Wstyd! - Niech żyje rewolucja!
- Jeśli to powtórzysz, będzie… - Krzyk!
Na mnie spójrz, rzuć ten tekst
Nie o was chcą…
Dość modulowania I dyskutowania
Czemu wysepka zza morza Ma cenę herbaty dyktować?
Proszę cię!
Wolę budzić złość, niż Trwać w bezczynności
Uprzejmości dość!
Cisza! Królewska proklamacja!
Królewska proklamacja…
Królewska proklamacja!
Mówicie mi
Że płacić cenę mojej miłości Wam się ani śni
Łzy wam idą
Do herbaty wrzuconej do morza Na mój widok
Skąd ten żal?
Wspomnijcie naszą Umowę na pożegnanie
Teraz przez was wpadam w szał
Pomimo rozstania pamiętajcie
Jestem wasz
Powrócicie Wnet tak się stanie
Pamiętajcie Kto jest waszym panem
Powrócicie Gdy czas da znak
Pamiętajcie Nikt się wam nie przysłuży aż tak
Wstawał szkwał, padał kraj
A my mieliśmy tu razem raj
Gdyby był jakiś kwas
Przyślę armię, która wam przypomni Jak ja bardzo kocham was
Mówicie mi: usycha nasza miłość
I jest wam źle
Będzie się wam przykrzyło
Gdy zabraknie mnie
Kto śmiał tę myśl mi poddać
Że mam poddanych oddać
Ukochanych, uległych poddanych
Lojalnych, królewskich poddanych
Na zawsze?
Na zawsze, na zawsze…
Powrócicie Tak jak dawniej
Będę walczył Wygram tę kampanię
O waszą miłość, o wyrazy czci
I będę kochał was do końca swoich dni
Bez was wpadnę w szał
Nie zrywajcie więzi Co łączyły nas
Gdyby był jakiś kwas
Zabiję wam rodziny i przyjaciół
By przypomnieć wam Że kocham was
Wszyscy razem!
Brytyjski admirał Howe Ma wojsko na wodzie
Trzydzieści dwa tysiące żołnierzy W nowojorskiej zatoce
- Trzydzieści dwa tysiące żołnierzy… - W nowojorskiej zatoce…
Kiedy otoczą nasze wojska Otoczą nasze wojska…
Jako chłopiec na Karaibach Marzyłem o wojnie
Wiedziałem, że jestem biedny I że tylko tak powstanę z kolan
Jeśli mają mnie wspominać
Muszę w boju Chwalebną śmiercią zginąć
Albo powstać
Będziemy walczyć z wrogiem Ale tylko jeden człowiek
Rozkaz wydać nam może Byśmy powstali
Każdy powie Że tylko tak możemy powstać
- Idzie tu - Idzie nasz generał
- Panie i panowie - Idzie nasz generał
- Już kończy się czekania czas - Idzie nasz generał
- Duma Mount Vernon - Idzie nasz generał
George Washington!
- Mają więcej broni - Co?
- Więcej żołnierzy - Co?
Więcej zapasów, rezerw
To będzie walka na życie i śmierć
Adiutanta muszę mieć
Właśnie
Czy mogę być sobą Przez jeden krótki moment
Powiedzieć, co czuję I tak się odsłonić?
„Jam modelowym jest Współczesnym generałem”
Ze stanu Virginia Czcigodnym weteranem
Moich ludzi tłumy Pchają mnie na postument
Piszą listy do domu Chwalą mnie za styl i szyk
Chociaż w szafie jest trup Prawdy nie chce znać nikt
Gdy zabrzmi huk ich dział
Bum!
Skąd brać na sukces nadzieję
Jak być wodzem Skoro ci, którym przewodzę, wieją?
Gramy na zwłokę Lecz Anglicy biorą Brooklyn
Koń bije wieżę – każdy wie, że Mają więcej broni
Więcej żołnierzy Więcej zapasów i rezerw
To będzie walka Na życie i śmierć
Adiutanta muszę mieć
Uwaga!
Trwa bitwa pod Battery Jakie straty?
Zatrzymać ich trzeba Przewagę odebrać
Walczmy z przemocą Z mocą, którą Bóg nam dał
Hamilton nie zejdzie ze statku Okradniemy ich z dział!
Bum!
Armata strzela Leje się krew, gówno i posoka
Z Kip's Bay trzeba się wycofać
Nowy okręt, patrz
Nasz przyczółek padł
Do Harlemu szybko goń Już nie stać nas na błąd
Broń, koń – niech się dzieje Siły dzielę
Przed wrogiem jest strach Nie powiem – trup się ściele
Miasto się podda zaraz Winnych będą karać
Ten bunt To koniec moich starań
Jak z takimi jak oni Mam bronić Ameryki?
W oddali Manhattan Jedziemy po nocy
Nie mogę być wszędzie naraz Potrzebuję pomocy
- Ekscelencjo. - A ty kto?
Aaron Burr, sir. Czy mogę kilka słów?
Spocznij, mów.
Byłem kapitanem Pod generałem Montgomerym
Aż dostał kulą w szyję z muszkietu W Quebecu
Powiem krótko Moja osoba chyba by się przydała
Podoba mi się Jak walicie w Brytyjczyków – z dala
Mam pewne pytania Sugestie dla pana
Jak walczyć A nie uciekać na zachód
Tak?
Ekscelencjo, pan mnie wzywał?
Hamilton, wejdź. Znasz Burra?
- Wciąż się widujemy. - Wciąż…
Chcę zobaczyć, jak pańska strategia zdaje egzamin.
- Burr? - Sir?
Wychodząc, nie trzaskaj drzwiami.
Zrobiłem coś nie tak?
Skądże znowu
Wezwałem cię, bo szanse Mamy mniej niż zerowe
Znam twoją reputację Ale śmiać mi się chce
Czemu do służby Nie sposób wziąć cię?
Sir…
Nie zrozum mnie źle Wszyscy cię znają
Nim miasto padło Ukradłeś Anglikom działa
Greene i Knox Chcieli cię nająć…
Na sekretarza. Dziękuję, postoję.
- Denerwujesz się? - Nie.
W porządku, widzę Że do walki się rwiesz
Jak ja w młodości Wiesz?
Marzysz o śmierci bohaterskiej?
Tak.
Umrzeć jest łatwo, chłopcze Żyć – ciężej
- Czemu pan mi to mówi? - Jestem szczery
Kongres dał mi trzecią część tego Co dać mi mieli
Jesteśmy beczką prochu Iskra – blisko
Potrzebny mi ktoś Kto mnie odciąży – to wszystko
Nie odpuszczę, skoro szansę mam…
Nie odpuszczę, skoro szansę mam
Jestem jak moja ziemia Młodość, głód, marzenia
Nie odpuszczę, skoro szansę mam
Mają więcej broni, żołnierzy
Każda pomoc się liczy Do przyjaciół uderzę
Laurens, Mulligan, Lafayette Co jeszcze?
- Więcej zapasów, rezerw - Przydałby się szpieg
Który u króla Poluzowałby sieć
Bum!
Napiszę do Kongresu Że funduszy nie ma
Pan zbierze ludzi Ważne jest zaskoczenie
Bum!
Będę harował Informacjami się zajmował
By nie sprawić zawodu Nie zawieść narodu
Idzie nasz generał!
- Powstań - Co?
- Idzie nasz generał - Powstań
- Co? - Idzie nasz generał
- Powstań - Co?
Idzie nasz generał
- Co? - I jego adiutant!
Bum!
Jakim bękart, sierota Syn dziwki
Tak pchał się na przód sceny Aż stał się fenomenem?
Patrzcie, jak ten arogant Obrzydliwy do spodu
Siada u boku Ojca narodu
Washington bierze Hamiltona Bez wahania
Lecz Hamilton chce walczyć Ma dosyć pisania
Lekkości jego pióra Nie zaprzeczamy
Ale coś innego wspólnego mamy Uwielbiamy…
Damy
Tyle można zerwać listków
Damy
Mamy wygląd – i do władzy blisko
Damy
Rozrywały go, od pracy odrywały
Martha Washington Kocurowi po nim imię dała
To fakt.
1780, zimowy bal
Taką siostrę Schuyler Każdy by chciał
Jeśli z taką się ożenisz Będziesz nadziany
„Jeśli” – czy „z którą”? To jest pytanie
Hej
Hej, hej, hej…
O tak, o tak…
- Tobie ulegam… - Ulegam
Patrzę w twoje oczy I mogę wszystko
I ulegam
Leżę na deskach I w tych oczach tonę
Nie lubię w świetle stać Czuję się nieswojo
Raz na fecie z facetami W noc rozpaloną
Śmiałyśmy się z siostry Jak czaruje tłum
Wtedy wszedłeś ty I serce zrobiło bum!
Stojąc z boku Wzrokiem cię ścigam
Wszyscy tańczą Głośno gra muzyka
Pije się i je, tańce są
Zęby już sobie ostrzę Szepczę siostrze: „Mój ci on”
Siostra przez salę Podeszła do ciebie
Nerwowo myślałam „Co zrobi? Nie wiem”
Bierze cię za ramię Więc żegnam się z niebem
Spoglądasz na mnie znów I nagle czuję, że ulegam
W te oczy patrzę
- I stać mnie na wszystko - Ulegam
Już wiem
Leżę na deskach I w tych oczach tonę
Ulegam
Cała twoja
Ulegam
Leżę na deskach I w tych oczach tonę
- Dokąd mnie zabierasz? - Odmienić twoje życie.
W takim razie – prowadź.
Elizabeth Schuyler. Miło pana poznać.
- Schuyler? - Moja siostra.
Dziękuję za wszystko.
Połączyła nas wojna, czyli warto było się bić.
Zostawię was.
Tydzień później List co wieczór piszę
Życie jest lepsze Z każdym twoim listem
Z siostry się nabijam Bo jej się harem marzy
Jeśli mnie kochasz Czasem mi go pożycz
Ha!
Dwa tygodnie później Stresuję się w salonie
O moją rękę prosisz Ojciec jest niewzruszony
Umieram w duszy Gdy jecie i pijecie
Próbuję nie płakać Bo na swoim przecież postawisz
Ojciec przez pokój Podchodzi do ciebie
Przez chwilę panikuję Żegnam z niebem
Lecz on wyciąga dłoń „Wierzę, że nie zawiedziesz”
Odwracasz się do mnie Uśmiechasz
I ulegam
W te oczy patrzę I stać mnie na wszystko
Ulegam
Leżę na deskach I w tych oczach tonę
- Ulegam - Jest mój
- W twoje oczy patrzę
Stać mnie na wszystko
Ulegam…
Leżę na deskach I w tych oczach tonę
Eliza, jestem biedny Jak mysz
Nie mam ani ziemi Ani buławy, ani sławy
Mam tylko honor Ból znosić umiem
Dobrze się uczyłem Mam jak brzytwa umysł
Twoja rodzina Wydobywa coś nowego ze mnie
Peggy ma druha we mnie Angelica buja się we mnie
Spokojnie Mojej miłości nic nie zmieni
Będzie dobrze Znajdziemy dom w Harlemie
Nie mam rodziny Od kiedy byłem mały
Ojciec odszedł, matka zmarła Jak dzikus dorastałem
Ale jej twarz ciągle widzę W szczegółach
I dopóki żyję Nie dopuszczę, żebyś czuła, że
- Ulegasz - O tak, o tak…
Elizo…
Pierwszy raz czuję, że
…ulegam
Leżę na deskach I w tych oczach tonę
Dobre życie mnie czeka Bo Eliza jest blisko
W twoje oczy patrzę I stać mnie na wszystko
Ulegam
Leżę na deskach I w tych oczach tonę
W Nowym Jorku Można nowym być człowiekiem
Ulegam
Dobra. To mi się podoba!
Niech żyje druhna,
Angelica Schuyler!
Za pana młodego
Za pana młodego!
Za pannę młodą!
Pije twoja siostra
Angelica
Która zawsze jest obok!
Zawsze obok
- Za Unię - Za Unię, za rewolucję
Za nadzieję waszego powodzenia
Obyście doświadczyli
Spełnienia
Cofamy
Cofamy, cofamy
Ulegam
Patrzę, patrzę…
- Tonę, tonę… - Cofamy
Tamten wieczór pamiętam…
- Pamiętam… - Cofamy
Pamiętam, pamiętam…
Tamten wieczór…
Może będę go żałować Do końca swoich dni
Żołnierze chcieli Naszego uznania za wszelką cenę
Świec bajkowe światło Jak uciekające wciąż marzenie
I ciągle pamiętam Twoje pierwsze spojrzenie
Zmieniło mnie na wieki
Mądre oczy W twarzy głodnego człowieka
Przywitałeś się Zapomniałam swojego imienia
Rozpaliłeś mnie całą płomieniem To nie zabawa, powiedz, że nie
Widzę w tobie kobietę Której brakuje spełnienia
Nie wiem, co to znaczy Zapominasz się
Jesteś taka jak ja Nigdy nie czuję się spełniony
Naprawdę nie?
Nigdy nie czuję się spełniony
Nazywam się Angelica Schuyler
Alexander Hamilton
Skąd pochodzi twoja rodzina?
To nieważne Mam milion rzeczy do zrobienia
Ale cierpliwości…
Co czujesz Gdy umysłem ścigać chcesz
Kogoś równego sobie? Gdzie haczyk jest?
To wolność, światło, co nie gaśnie Jak Ben Franklin i latawiec, jasne?
Dwie minuty rozmowy, trzy może I zgoda w każdym słowie
Kto to wie? To sen, taniec Jakaś poza, jakieś granie
Czaruś z niego Ale szansę niech ma
Spytany o rodzinę – co powiedział? Zaczął drżeć i patrzeć w dal
Jest biedakiem Porywa się na słońce
Przystojny jest i wie to
Czy zarost już ma? A gdzie tam
Daleko stąd go zabrać chcę Lecz widzę siostrę, a ona…
Ulega
Wiem, że…
Ulegam
Widać po oczach, że
Ulegam
- I dostrzegam w jednej chwili… - Trzy fundamentalne prawdy
- Dokąd mnie zabierasz? - Odmienić twoje życie.
W takim razie – prowadź.
Pierwsza!
Dziewczyna ma jedno zadanie Bogato wyjść za mąż
Ojciec nie ma synów Więc społeczny awans mnie przypisano
Najstarszej, najmądrzejszej
A plotki w Nowym Jorku Trafiają prosto w serce
Alexander pieniędzy nie ma Ale dla mnie to bez znaczenia
Elizabeth Schuyler. Miło pana poznać.
- Schuyler? - Moja siostra.
Druga!
Chce mnie Z powodu nazwiska
To go nobilituje
Mam swój rozum, to jasne Dlatego właśnie
Poznałam go z Elizą Z nią się będzie żenił
Brawo, Angelico, on miał rację Nie zaznasz spełnienia
Dziękuję za wszystko.
Połączyła nas wojna, czyli warto było się bić.
Zostawię was.
Trzecia!
Znam siostrę Jak własne myśli
Jest godna zaufania I dobra jak już nikt dziś
Gdy jej powiem, że go kocham Od razu z porażką się pogodzi
Będzie mój A ona powie: „Nie szkodzi”
Będzie kłamać
Lecz kiedy noc ogarnia mnie O oczach Alexandra śnię
Kto to wie Co by było
Gdybym nie oceniła go tak szybko
Tyle z tego, że kochana Eliza Za niego wyszła
Przynajmniej jego oczy Będę miała blisko
Za pana młodego…
Za pannę młodą…
- Pije twoja siostra… - Angelica…
Która zawsze jest obok
- Za wasz związek - Za Unię, za rewolucję
Za nadzieję waszego powodzenia
Obyście doświadczyli…
Spełnienia
I wiem…
Że czeka ją szczęście z nim
I wiem…
Że on nigdy Nie zazna spełnienia
I ja nigdy nie zaznam spełnienia
Być może umrę, nim przyjdzie sława
Lecz już niejeden stał się cud
Bo jeśli kocur bierze żonę
Gdy Alexander bierze żonę
Liczmy i my na szczęścia łut
Toast ten – za wolność
To się nie powtórzy nigdy już
Cokolwiek by mówiła
Pijmy – ostatni raz w tym dniu
Za nas czterech – jeszcze raz!
Za nowego nie-biedaka wśród nas
Powiemy o dzisiejszym dniu
Wypijmy jeszcze raz
- Sam pan Aaron Burr - Sir.
- Jednak pan przyszedł - Wiadoma rzecz
- Burr. - Przyszedłem złożyć gratulacje
- Leć wierszem, Burr - Pełen komplet, widzę
Jesteś zerem zer, Burr
To ja gratuluję, podpułkowniku
Też chcę dowodzić Nie pisać w George'a dzienniku
- Nie wierzę… - Tak
To żart?
Ponoć jest pan dla niego Bardzo wiele wart
No, no, słyszałem, że coś Z kimś na boku kombinujesz
Czyżby?
Czemu się tak maskujesz?
- Na mnie czas. - Niech oni sobie idą.
Zostawcie nas.
To przecież drobiazg
Szkoda Że nie przyprowadził pan jej ze sobą
Uprzejmy pan, ale to wbrew prawu.
- To znaczy? - Ona ma męża.
- Rozumiem. - Brytyjskiego oficera.
Cholera.
Gratuluję jeszcze raz
Uśmiechaj się częściej
Do zobaczenia Kiedy wojna skończy się
Nie rozumiem cię
Jeżeli ją kochasz Walcz o nią
Na co czekać chcesz?
Do zobaczenia Kiedy wojna skończy się
Do zobaczenia Kiedy skończy się
Theodosia Pisze do mnie listy co dzień
Grzeję jej łoże Gdy jej mąż nieobecny jest
Po brytyjskiej stronie w Georgii Z koloniami toczy boje
Niech zatrzyma sobie Georgię Theodosia jest moja
Miłość nie rozróżnia Grzesznik, święty, wróg czy brat
Tylko bierze i bierze, i bierze A my kochamy się i tak
Śmiejemy się, płaczemy Błądzimy raz po raz
Jeśli jest powód, bym z nią był
Poznam go Gdy przyjdzie czas
Przyjdzie czas…
Żarliwym kaznodzieją był mój dziadek
Lecz kazania i hymny Nie na wszystko mają radę
Matka była genialna
Ojciec cieszył się estymą
Nie zostawili ostatniej woli
Jedynie dobre imię
Śmierć nie rozróżnia Grzesznik, święty, wróg czy brat
Bierze i bierze, i bierze A my żyjemy tak czy siak
Wstajemy, padamy Błądzimy raz po raz
Jeśli jest powód Że nadal żyję
Gdy z moich bliskich Nie żyje nikt
Poznam go Gdy przyjdzie czas
Poznam go, gdy przyjdzie czas
Przyjdzie czas…
W życiu mam kontrolę Tylko nad sobą
Jestem nie do podrobienia Drugiego mnie nie ma
Nie jestem gorszy Ani spóźniony
Nie stoję bez ruchu Czekam przyczajony
Hamilton ma przed sobą Niekończący się stromy szlak
Musi się wykazać Do stracenia nie ma nic
W wysiłkach nie ustaje Goni go czas
Gdyby na jego miejscu być…
Hamilton nie waha się
I nie krępuje wcale
Bierze i bierze, i bierze
A i tak wygrywa stale
Zmienia zasady Podbija stawkę
Jeśli jest powód Że tak mu się wiedzie
W okrutnym świecie
Wtedy, do diabła Poznam go, gdy przyjdzie czas
Życie nie rozróżnia Grzesznik, święty, wróg czy brat
Bierze i bierze, i bierze A my żyjemy i tak
Wstajemy, padamy
Błądzimy raz po raz
Jeśli jest powód, że nadal żyję A tylu innych nie
Poznam go, gdy…
Przyjdzie czas…
Proszę, żyj
Pierwszy raz generał Jest taki przybity
Piszę za niego Wszystkie jego listy
Kongres każe „George, atakuj brytyjskie siły”
Odpisuję „Z głodu nasze konie jeść musimy”
Lokalni kupcy Pomagać nam nie chcą
Biorą tylko brytyjski pieniądz Pensy światem kręcą
Kawaleria nie nadciąga.
Mamy tylko jedną szansę na sukces.
Sprowokować wybuch. I cześć.
Tak jest.
Walczyć dopiero Gdy zapadnie zmierzch
Nękać ich Aż uciekną, gdzie rośnie pieprz
Koszty wojny muszą ich zgnieść
- Przegonić - Przegonić
- Zadręczyć - Zadręczyć
Szybki atak, odskok prędki
Byle przetrwać czas najcięższy
Flagi do pół masztu To będzie widok częsty
Pijmy więc
Do krawca W Nowym Jorku wracam
Mam nadzieję, że statek Podeśle mi tu Francja
Artykuły przeciw niewolnictwu Piszemy z Hamiltonem
I każdy dzień to test Naszego braterstwa broni
Niszczymy brytyjskie transporty Kontrabandę kradniemy
Uważnie wybieramy Gdzie się bić będziemy
I co dnia „Proszę mi przydzielić dowodzenie”
- I co dnia… - Nie.
Bez zastanowienia
Zamiast mnie awansuje Charlesa Lee
Na swojego zastępcę
Jestem generałem! Super!
Tak Ja bym go nie wybrał raczej
W Bitwie pod Monmouth Posrał się w gacie
- Wszyscy do ataku - Odwrót
- Atak - Odwrót
Co ty robisz Lee? Wstawaj i się bij!
- Ale ich jest tylu… - Coś nie pasuje ci?
Hamilton!
Niech Lafayette obejmie dowództwo!
Przy czterdziestu stopniach Padło tysiąc ludzi
Lecz jednak remis Od losu dało się wyłudzić
Charles Lee został z niczym Zrzucony z cokołu
Zaczął powtarzać Wszystkim dookoła
Washington się nie nadaje Nie zna się na niczym
Nie umie decydować Wciąż tylko kryzysy
Przysłuży się najlepiej Naszej sprawie
Jeśli wróci do Mount Vernon Uprawiać tytoń
Nic nie rób Historia pokaże, że się myli
- Ale… - Wojna czeka
Nie traćmy ani chwili
Trzeba go rozliczyć Za te słowa ostre
Nie mogę sprzeciwić się rozkazom…
Mnie to zostaw.
Nie mam od ciebie większego przyjaciela.
Nie zmarnuj swojej szansy.
Jeden, dwa, trzy, cztery Pięć, sześć, siedem, osiem, dziewięć
Oto dziesięć przykazań pojedynku
Dziesięć przykazań pojedynku
Pierwsze
Wyzwanie wymaga satysfakcji
Przeprosiny Kończą całą akcję
Drugie
W przeciwnym razie Przyjaciela sprowadź
Na sekundanta Pomoże ci rachunek wyzerować
Trzecie
Niech sekundanci twarzą w twarz
- Wynegocjują pokój - Albo miejsce i czas
Tak bywa najczęściej Wśród rekrutów
Że spory kończą się bez trupów
Czwarte
Jeśli nie ma ugody Nie szkodzi
Czas wybrać pistolety I lekarza sprowadzić
Zapłacić mu z góry Dać gorzałki przydział
Niech się odwróci plecami Powie, że nic nie widział
Piąte
Strzelać się Zanim słońce się zbudzi
Na miejsce śmierci Wybrać odludzie
Szóste
Rodzinie list zostawić trzeba Niech wie, gdzie się podziewasz
- Wymódl wstęp do piekła lub nieba - Siódme
Grzechy wyznaj, zrzuć winę Czekaj na adrenalinę
Na widok przeciwnika
Ósme
Ostatnia szansa na rozmowy
Niech sekundanci Negocjują warunki ugody
- Alexander - Aaron Burr, sir
Zgodzimy się Że pojedynek to głupia rzecz?
Tak, ale twój człowiek Musi ponieść konsekwencje, Burr
Zapłacić życiem? Wiemy, że to absurd, sir
Lee nie miał doświadczenia A ilu ludzi zginęło z jego winy?
Czyli jednak to robimy
Dziewiąte!
Patrz mu w oczy, wyżej nie mierz Zbierz odwagę, która w tobie drzemie
I licz
Jeden, dwa, trzy, cztery Pięć, sześć, siedem, osiem, dziewięć
Dziesięć kroków!
Ognia!
Lee, poddajesz się?
Tak! W bok został ranny
- To jest satysfakcja! - Lepiej spadajmy
- Wygraliśmy - Idzie nasz generał
- Będzie się działo - Co to ma znaczyć?
Sprowadzić medyka dla generała
Tak jest!
Lee, ty i ja się nie dogadamy Ale wierz mi
Oni nie wyrażają Mojego zdania
- Dziękuję za wszystko - Na nas czas
- Hamilton. - Sir.
Do środka właź!
- Synu… - Nie „synu”.
- Nie chcę wewnętrznych walk.
- Zasłużył na to. - To był błąd.
Sojuszników z Południa obrazisz.
Jak najbardziej. Gdyby dostał w usta, gadałby mniej.
- Synu… - Nie!
Nie tym tonem Nie jestem bezbronną panną
Lee, Conway Szargają pańskie nazwisko
Nie pierwsi i nie ostatni Zniosę to
Nie mam pana nazwiska Tytułów ani majątku
- Jeśli… - Nie
Proszę dać mi dowództwo Ludzi pod komendę
Po wojnie Mógłbym wzlecieć wysoko
Mógłbyś zginąć, a potrzebny jesteś żywy.
Chętnie zginę…
Żonie przydasz się żywy, synu. Mnie też!
Jeszcze raz pan powie „synu”…
Do domu. Teraz.
Tak ci każe twój generał.
Sir…
Do domu!
Popatrz tu, popatrz tam
Mamy szczęście Że los dzisiaj żyć nam dał
Popatrz tu, popatrz tam
Od kiedy wiesz?
- Miesiąc już mija - Elizo
Czemu milczałaś?
Napisałam do generała Miesiąc temu
- Nie… - …by odesłał cię do domu
Czemu milczałaś?
Nie żałuję
Wiedziałam Że chcesz walczyć do wygranej
Do tego daleko
Ale poznać syna Niech ci będzie dane
Popatrz tu, popatrz tam
Mamy szczęście Że los dzisiaj żyć nam dał
Czy cieszy cię Że biedak jest twoim mężem
I daje ci tylko nędzę?
Cieszę się Że ty jesteś moim mężem
Popatrz tu, popatrz tam
Popatrz, co już masz
Od czego zaczynałeś
Cudem jest sam fakt, że żyjesz
Po prostu żyj Tyle wystarczy
Jeśli z tym dzieckiem
Podzielisz się Twojego uśmiechu cieniem
Czy ułamkiem rozumu…
Strzeż się, świecie Tyle wystarczy
Nie udaję, że wiem
Z czym zmagasz się co krok
Jakie światy ściera w proch
I buduje twój mózg
Lecz nie boję się
Znam swojego męża
Bylebyś wracał do domu Kiedy kończy się dzień
Tyle wystarczy
Nie trzeba nam dziedzictwa
Pieniędzy nam nie trzeba
Gdybym spokojem obdarowała cię
Gdybyś do serca wpuścił mnie
Och, daj mi być częścią opowieści
Którą zostawimy przyszłym dniom
Niech to będzie pierwszy rozdział
W którym nie ruszasz się stąd
I ja wystarczę ci
Wystarczymy sobie my
Tyle wystarczy
Jakim cudem krnąbrna armia ochotnicza Której trzeba prysznica
Ze światowym mocarstwem Zwycięstwo zalicza?
Jak się wychodzi Z tarczą z bagna? Wyczaj
Jak sprawić, by po bitwie Sztandar nieba dotykał?
Mamy tajną broń, jak się okazało
Imigranta – już go znacie On nie boi się działać
Wciąż brytyjskim zabijakom Miesza szyki
Okrzyk na cześć Ulubionego Francuza Ameryki
Lafayette
Łapię w ręce lejce Na czerwonych kurtkach czerwieni więcej
Nie skończę, póki Nie padną trupem lub spłoną
Wściekam ich, uciekam im Siekam ich
Proszę Francję o mamonę Wracam z bronią… i statkami
Równowagę sił zmieniamy
Spotykamy się z Rochambeau Darów dosyć mamy
Możemy skończyć wojnę pod Yorktown Odciąć ich na morzu
Żeby udał się ten plan Przydałby się nam…
- Wiem - Hamilton
Chłopak wie, co robić w okopach I francuski zna
Trzeba z niego skorzystać Na ławce siedzieć ma?
Nikt takiej siły nie ma Nie dorówna mi geniuszem
Chcesz mieć swój kraj?
Adiutanta mi znów daj
Adiutanta znów…
Napiszmy to w liście jak najszybciej Żeby wrócił tu
Alexander Hamilton
Wojsko czeka na ciebie w polu
Jeszcze dziś się tu staw
A zmienimy bieg spraw
Alexander Hamilton
Wojsko czeka Byś je wiódł do boju
Jeśli wszystko uda się nam
Poddadzą się przed nastaniem dnia
I świat nie będzie już
Taki sam
Alexander
Miałem mniej lat, niż ty teraz
Gdy pierwsze dowództwo mi dano
Poprowadziłem ludzi na rzeź
Patrzyłem, jak umierają
Myliłem się Nie raz, nie dwa
Rosnący wstyd brał wtedy mnie
I teraz, gdy nocą nie mogę spać
Czuję, że historia patrzy
Na mnie
Historia patrzy
Na mnie
Tak…
Powiem ci, czego nie wiedziałem
Gdy za młodu śniła mi się sława
Nie masz wpływu na to
Kto żyje, kto umiera Kto twoją historię opowiada
Wiem, że możemy wygrać
Że potencjał w tobie drzemie
Ale pamiętaj: od tej pory
Historia patrzy
Na ciebie
Historia patrzy
Na…
…ciebie
Bitwa pod Yorktown.
Rok 1781.
- Monsieur Hamilton - Monsieur Lafayette
- Znowu pan nadaje ton - Jasna rzecz
Znów jesteśmy w grze Idzie nam wyśmienicie
Imigranci…
Można na nas liczyć
- Co po wygranej? - Wracam do Francji
Dam wolność swoim Jeśli będę miał szansę
Będziemy cię wspierać
Powodzenia
- Na razie - Do zobaczenia
Nie odpuszczę, skoro szansę mam
Jestem jak ta ziemia…
Nie odpuszczę, skoro szansę mam
Choćby na głowie stanął świat
Tyle myślę o śmierci Jakbym ją przeżył
Gdzie i kiedy uderzy? Czy stoi z wrogiem przede mną?
Czy to koniec? Ktoś mi bliski jest ze mną
W ręku broń Moi ludzie są ze mną
A czy Eliza Będzie czekać nadaremno?
Na dodatek jest brzemienna
Zróbmy, co trzeba, obowiązek wzywa Chcę zobaczyć nowy naród i syna
Wyjmij kuje, rozbrój broń
Bezszelestny jest Nasz wspólny krok
Idziemy w noc Może doczekamy dnia
Przypadkowy wystrzał Nie zdradzi nas
Czas na walkę twarzą w twarz Chwyćmy moment
Inaczej na końcu bagnetu Czeka koniec
Hasło brzmi „Rochambeau” Jasne?
Rozkazy znacie! Goń, goń, goń!
Wielkie wyzwanie amerykańskie Mych druhów gna na świata krańce
Laurens w Południowej Karolinie Tyczy męstwa granice
Nie ma wolności Póki są niewolnicy
Gdy gonimy Brytoli z ziemi tej Lafayette na nich czeka
W Chesapeake Bay
Skąd było jasne Że plan uda się?
Mieliśmy u nich szpiega Tak jest!
Hercules Mulligan
Po tamtej stronie Krawiec-szpieg
Brałem miary, znałem zamiary Wynosiłem je!
Nie ma jak braci zmowa „Synowie Wolności” – to mi się podoba!
Lepiej z zadziorami Nie zadzieraj pochopnie
Siedzimy w gównie Trzeba się ratować
Hercules Mulligan Tyle wystarczy
Wyrzućcie mnie drzwiami A wrócę, k***a, oknem!
Lewa! Prawa! Już!
Naprzód!
Co?
Po tygodniu walki
Człowiek w czerwonej kurtce Wchodzi na blanki
Opuszczamy broń, a on Macha białą chusteczką
I to już koniec. Liczymy trupy, opatrujemy rannych.
Biali i czarni razem zastanawiają się, czy to już wolność.
Jeszcze nie.
Negocjujemy warunki rozejmu. George Washington się uśmiecha.
Wyprowadzamy Brytyjczyków z Yorktown. Jeden za drugim do domu się wleką.
Dziesiątki tysięcy ludzi wylegają na ulice.
Wzmagają się krzyki i dzwonów dźwięki.
Pokonany wróg odchodzi. Słychać pijackie piosenki.
Na głowie stanął świat
Na głowie…
Wolność dla Ameryki i Francji!
Chcę zobaczyć nowy naród i syna
Wygraliśmy, wygraliśmy!
Na głowie stanął świat!
Mówią mi
Że płacić cenę mojej wojny Ani im się śni
To jakiś amok
Kręcicie z Francuzami
A teraz walczę I z Francją, i z Hiszpanią
Smucę się
Myślałem, że zawarliśmy Umowę na pożegnanie
Mieliście słuchać się mnie
Mimo że wrogie było to rozstanie
Pytanko wam zadać chcę…
Co dalej? Wolność macie
Lecz czy wiecie Jak trudno na czele stać jest?
Zostaliście sami
Super, łał!
Macie pojęcie Co teraz będzie z wami?
Wstaje szkwał
Pada kraj
Trudniej jest Gdy sam się rządzić masz
W samotności za morzem gdzieś
Gdy was naród znienawidzi
U mych stóp nie płaszczcie się
Zostaliście sami
Droga Theodosio Co napisać mam?
Masz po mnie oczy I po matce imię
Kiedy przyszłaś na świat Zabrzmiał twój płacz
Serce mi zaczęło łkać
Tobie poświęcam każdy dzień
Rodzinnego życia Nigdy nie byłem ciekaw
Gdy się uśmiechasz
Rozbrajasz mnie
Cała moja mądrość idzie precz
Dojrzejesz razem Z naszym młodym narodem
Będziemy walczyć dla ciebie
By było dobrze – dla ciebie
Jeśli położymy mocny fundament
To będzie coś dla ciebie
Mamy cały świat – dla ciebie A ty zadziwisz nas
Któregoś dnia
Zadziwisz nas
Któregoś dnia
Philipie, kiedy się uśmiechasz Ujmujesz mnie tym
Mój syn
Oto mój syn
„Duma” to złe słowo To nie to
Coś nowego we mnie zbudziło się
Philipie Świecisz jaśniej niż nowy świt
Mój syn
Kiedy się uśmiechasz
Rozbrajasz mnie Cała moja mądrość idzie precz
- Chowałem się bez ojca - Chowałem się bez ojca
- Ale obiecuję, że ja… - Będę zawsze obok ciebie
- I to, co trzeba, zrobię - Popełnię błędów miliony
Uczynię świat Bezpiecznym dla ciebie
Dojrzejesz razem Z naszym młodym narodem
Będziemy walczyć dla ciebie
By było dobrze – dla ciebie
Jeśli położymy mocny fundament
To będzie coś dla ciebie
Mamy cały świat – dla ciebie
A ty zadziwisz nas
Któregoś dnia
Zadziwisz nas
Któregoś dnia
Być może umrę, nim przyjdzie sława
List do ciebie.
Od Johna Laurensa. Potem przeczytam.
Lecz chętnie będę walczyć tu
- Nie. Od jego ojca. - Ojca?
Gdy dzieci będą o nas opowiadać
Przeczytasz mi go?
Powiedzą o dzisiejszym dniu
„We wtorek, dwudziestego siódmego,
mój syn zginął od kuli,
walcząc z brytyjską armią wycofującą się z Pd. Karoliny.
Było już po wojnie.
John marzył, by uwolnić i wcielić do wojska 3 000 ludzi.
Mieli utworzyć pierwszy czarny pułk.
Jego marzenie o ich wolności umiera razem z nim”.
Jutro będzie więcej nas
Wszystko dobrze?
Czeka mnie dużo pracy.
Do Nowego Jorku Po wojnie wróciłem
Skończyłem studia Zostałem prawnikiem
Burr pracował obok
Chociaż zaczynaliśmy jednocześnie
Hamilton wspiął się wcześniej
Jak szedł na szczyt Za krokiem krok?
To jest pan „Non Stop”
Sędziowie przysięgli Powiedzcie mi
Wiecie Że historię tworzymy dziś?
To pierwszy proces o morderstwo W dziejach nowego narodu
Deliberacja o zakresie swobód
Zamierzam wykazać Z moim asystentem…
Partnerem! Siadaj
Nasz klient jest niewinny Wezwać świadka
- Tyle miałeś powiedzieć - Niech będzie, ale…
Skąd myśl ta Że innych przewyższasz?
Uważaj, stąd na dno Droga bliska
Czemu tak piszesz Jakbyś mało czasu miał?
Nocą i dniem Jakbyś mało czasu miał
Walczysz co dzień Jakbyś mało czasu miał
Walcz, póki masz czas
Non stop
Korupcja to stara śpiewka Możemy ją śpiewać razem
Najgłośniej brzmi w Albany
Jej gospodarka Hamuje coraz mocniej
Dlatego publiczna służba Puka do mych drzwi
Praktykowałem prawo Doskonaliłem je
Widziałem nierówności świata Wyrównywałem je
Bez demokracji scentralizowanej Sokratesem się stanę
Miernoty Ukamienuję słowami
Hamilton Na Konstytucyjnej Konwencji…
Wybrali mnie na Konwencję!
…jako z Nowego Jorku drugi delegat…
Powiem coś Mało delikatnego
…proponuje własną formę rządów
Co?
Ma plan Nowej formy rządów
Co?
Mówi sześć godzin Mało kto słucha
- Bystry młodzieniec - Co to za dupek?
Czemu zawsze mówisz To, w co wierzysz?
Każda proklamacja to woda Na młyn twojego wroga
Czemu piszesz Jakby ktoś nakręcił cię?
Nocą i dniem Jakby ktoś nakręcił cię?
Walczysz co dzień Jakby ktoś nakręcił cię?
Swoje rób
- Alexander? - Aaron Burr, sir.
- Jest środek nocy. - Porozmawiamy?
- To kwestia prawna? - Tak, ważna dla mnie.
- Słucham? - Lepszy z pana prawnik niż ja.
Okej.
Za dużo mówię I niegrzecznie
Ty w sądzie Umiesz przekonywać świetnie
Dla mojej klientki Jesteś rozwiązaniem
- A klientka to? - Nowa Konstytucja Stanów
- Nie. - Posłuchaj.
Nie ma mowy.
Anonimowa seria artykułów Broniących jej wobec ogółu
- Kto to przeczyta? - Każdy.
- A jak to na nic? - Tym bardziej.
- Konstytucja to chaos. - Poprawmy ją więc.
- Jest zagmatwana. - Niepodległość też.
- Od czegoś trzeba zacząć. - Wykluczone.
- Popełniasz błąd. - Dobranoc.
Na co czekasz? Czemu zwlekasz?
- Co? - Wygraliśmy wojnę. Co z tego?
- Chcesz Konstytucji? - Wiadomo.
- Broń jej. - A jeśli stawiasz na złego konia?
Po co było się uczyć Walczyć, mordować?
To dla narodu Który mamy szansę zbudować
Nie wahaj się Chociaż raz
Nie rozumiem Jak możesz obok stać
Trzymam plany Jak karty – przy orderach
Przyjdzie czas
Poczekam tutaj Zobaczę, skąd zawieje wiatr
Nie śpieszę się
Obejrzę sobie Dzieciństwo narodu
Od napięcia powietrze drga
Płynę do Londynu
A ze mną ktoś Kto wszystko opłaca mi
Znalazłam bogatego męża Da mi komfort do końca moich dni
Nudzi mnie, nie powiem
Ale kto dorówna tobie Jeśli chodzi o wymowę?
- Mój Alexander - Angelica
Pisz do mnie co dnia
Popatrz, co już masz
Od czego zaczynałeś
Cudem jest sam fakt, że żyjesz
Po prostu żyj Tyle wystarczy
Jeżeli z żoną Swoim czasem podzielisz się trochę
Chciałabym w zamian Dać ci pogodę ducha i spokój
Tyle wystarczy
Alexander wspólnie z Madisonem i Jayem
piszą cykl esejów w obronie nowej Konstytucji
pod tytułem „Federalista”.
Miało powstać 25 artykułów,
a oni mieli po równo podzielić się pracą.
Ostatecznie napisali 85 esejów w pół roku.
Jay zachorował po pięciu.
Madison napisał 29.
Hamilton napisał pozostałe 51!
Czemu tak piszesz Jakbyś mało czasu miał?
Nocą i dniem Jakbyś mało czasu miał
Walczysz co dzień Jakbyś mało czasu miał
Czy twój czas mija?
Piszesz Jakby jutra miało nie być
Piszesz Jakbyś inaczej nie mógł przeżyć
Jakbyś pisaniem Każdą sekundę życia mierzył
Każdą sekundę życia Każdą sekundę życia
Proszą, bym stał na czele
Robię, co mogę
Żeby mieć przy sobie Ludzi, których mi trzeba
Bądź moją prawą ręką
Skarb czy Stan?
- Wiem, proszę o wiele - Skarb czy Stan?
Proszę, byś zostawił dawny świat
Mam być Sekretarzem Skarbu czy Stanu?
Skarbu.
Do roboty.
Alexander…
Na mnie czas.
Alexander.
Popatrz tu, popatrz tam
Mamy szczęście Że los dzisiaj żyć nam dał
- Ulegam - Chcą mnie na czele
Popatrz Czy to nie wystarczy?
On nie zazna spełnienia
- Czego trzeba do spełnienia? - On nie zazna…
- …spełnienia - Historia patrzy na ciebie
Skąd myśl ta Że innych przewyższasz?
Czy to nie wystarczy?
Historia patrzy
Dlaczego piszesz…
Historia patrzy na ciebie
- Nie odpuszczę, skoro szansę mam - Cierpliwości
- Alexander Hamilton - Hamilton
Cierpliwości
Nie odpuszczę, skoro szansę mam!
PRZERWA
Tysiąc siedemset…
Siedemset
Rok 1789
Jakim cudem ten bękart, sierota Imigrant, bohater z orderami
Kolonie jednoczy długami?
Walczy z założycielami Po konfiskaty sięga
Od ściany do ściany Chcecie więcej?
On – Sekretarz Skarbu Washington – prezydent
Każdy eksperyment To precedens
Nie tak prędko Ktoś mu się postawił ostro
Wkurzył go I dwupartyjny system powstał
Jeszcze nie dane wam było Poznać go bliżej
Robił za gwiazdę Jako ambasador w Paryżu
Amerykańskiej obietnicy Ktoś musi dochować
Oto przed wami Thomas!
Thomas Jefferson wraca do domu!
Siedział w Paryżu tyle Że Boże dopomóż…
Tak jak my Francja robi rewolucję
Koniec status quo
Ale słońce wstaje I wciąż kręci się świat
To z moją pomocą Lafayette spisał Deklarację
Potem powiedziałem „Spadam stąd
Muszę być w Monticello”
Na własnym podwórku Pracę zacząć czas
Co ominęło mnie?
Wirginio moja słodka Pocałować cię chcę
W Paryżu poznałem Wiele różnych kobiet
Lata 80. przeszły obok
Zjeździłem szeroki świat Wróciłem, a tu dzieje się!
Na biurku leży List od prezydenta
Nie zdążyłem się rozpakować
Sally Zechciej go otworzyć
Napisał w nim, że tworzy rząd I mam być Sekretarzem Stanu
Świetnie Senat już mnie klepnął
Wróciłem do domu A teraz jadę do Nowego Jorku
Do Nowego Jorku!
Patrzę na pola wokół
Wolność to piękna rzecz
Gotowy jestem na wszystko
Co w Nowym Jorku czeka mnie
I kto mnie wita Tuż za drzwiami?
Mój przyjaciel James Madison Ze wstydu rumiany
Dłoń mi ściska A ja pytam: „Co tam, ziom?”
Thomas, trwa zacięta bitwa
Dusza narodu jest w grze
Czy pomożesz nam Z tego bagna wyjść?
Nowy plan Hamiltona Oznacza tylko jedno
Rząd kontrolę chce mieć
O Południe walczyłem całkiem sam
Gdzieś wtedy był?
We Francji, bo co?
Musimy wygrać.
- Co ominęło mnie? - Co, co, co…
- Co ominęło mnie? - Co tu dzieje się?
Głową w dół W polityczną przepaść leć
Głową w dół W przepaść leć
Pierwsze posiedzenie rządu mam dziś
Muszę sformułować Polityczną myśl
Nieźle idzie mi Do sedna dogrzebiemy się
Co ominęło mnie?
Panie Jefferson, witamy w domu
Pan Jefferson? Alexander Hamilton
Witamy w domu
Witamy w domu, sir
Siedział pan tyle w Paryżu
Że Boże dopomóż
Co ominęło mnie?
Panie i panowie,
dziś moglibyście być gdziekolwiek na świecie,
ale jesteście z nami w Nowym Jorku.
Gotowi na posiedzenie rządu?
Na stole mamy:
plan Hamiltona dotyczący zadłużenia i powołania banku centralnego.
Sekretarz Jefferson ma głos.
„Życie, wolność I prawo do szczęścia”
O to szło Kompromis jest nie do przyjęcia
To mądre słowa Cytują je ludzie śmiali
Nie udawajcie zaskoczenia Sam je napisałem
Hamiltonowi wylatuje z głowy
Że w jego planie rząd Przejmuje długi stanowe
Obstawiajcie Kto na tym zyska
Rząd, w którym Hamilton Jest ministrem
- Nieprawda! - Skoro zaprzecza, to tak jest
Gdy Nowy Jork ma dług Czemu Wirginia ma ciężar nieść?
My długów już nie mamy
Dajcie spokój Południu Jesteśmy w świetnym stanie
W Wirginii wsadzamy w ziemię nasiona Coś tworzymy
Wam się marzy nasza mamona
Ten finansowy plan To oburzający kant
Stron ma tyle, że na bank Nikt go pojąć nie ma szans
Stańcie ze mną Gdzie ludzie wolni są
Oby nigdy Nie kandydował Hamilton
Gdy król opodatkował herbatę Wkurzył wszystkich
Pomyśl, co będzie Gdy opodatkujesz naszą whisky
Dziękuję, panie sekretarzu.
Co odpowie sekretarz Hamilton?
Thomas, to była Ładna przemowa
To jest teraźniejszość Rządzimy narodem
Chcesz się przyłączyć Czy być dalej słaby
I w Monticello Robić, co tam robisz
Weźmy długi stanów A Unia dostanie
Linię kredytową Kroplówkę z gotówką
Rusz główką
Bądźmy agresywni, produkujmy taniej To da nam kopa
Wolisz coś na spanie?
Oto podstawy ekonomii
Długi spłaciłeś Bo za pracę nie płaci twój rolnik
„W Wirginii coś tworzymy”
Bredź dalej Kto to robi, wiemy doskonale
I coś jeszcze Panie od Oświecenia
Nie mów mi o wojnie Prawa nie masz
Nie strasz mnie W okopach ginęliśmy tysiącami
A ty miałeś odlot z Francuzami
Thomas Jefferson Przy prezydencie się waha
Mało gada Każdy plan odrzuca, nim go zbada
Madison, wariujesz, ziom Zacznij brać leki
Jesteś w gorszym stanie Niż nasze długi, człowieku
Siedzicie jak wołowe dupy dwie
Odwróćcie się, wypnijcie Zaraz wam skopie je!
Chwileczkę.
Panowie, na spacer. Hamilton, ty też.
Wznowimy obrady po krótkiej przerwie.
Hamilton,
na słowo.
Nie masz tylu głosów
Potrzebna ci zgoda Kongresu A nie masz tylu głosów
Co za blamaż
Czasem się głowię sam aż Po co się angażuję
Po co się angażuje
Masz zamiar się pozbierać?
Przepraszam. Wirgińczycy to jedna cholera.
Jestem z Wirginii, uważaj na słowa.
Pozwolimy Południu się szantażować?
- Nie dasz rady. - Trzeba odwagi.
- Ten plan… - Musisz większość obłaskawić.
Madison ze mną nie rozmawia. Absolutnie.
Wygrać łatwo, rządzić – trudniej.
- Są nieprzejednani. - Idź na ustępstwa.
- Mój plan im nie w smak! - Przekonaj ich.
A jeśli w Kongresie nie zapanuje zgoda?
Będą chcieli, żebyś zrezygnował.
- Sir… - Przemyśl to. Teraz.
Tak ci każe twój generał.
Un, deux, trois, quatre
Cinq, six, sept, huit, neuf
- Cinq, six, sept, huit, neuf - Dobrze.
Un, deux, trois, quatre
Cinq, six, sept, huit, neuf
Sept, huit, neuf
Jeden, dwa, trzy, cztery, pięć Sześć, siedem, osiem, dziewięć
Najdroższa, Angelico Jutro, jutro i znów jutro
Podstępnie skrada się Dzień za dniem
Rozumiesz odniesienie Do innej szkockiej tragedii
Bez tytułu Obejdziesz się, wiem
Mają mnie za Makbeta Ambicja mnie opętała
Jestem erudytą Kłopotem dla tych panów
Madison to Banko Jefferson – Macduff
Birnamski Las to Kongres W drodze do Dunzynanu
Jesteś za oceanem Czy musisz być za oceanem?
Gdy zaczynam zapominać Kolejny list przychodzi
I wraca o tobie pamięć
- Odpocznij chwilę - Już idę
Mam niespodziankę przed kolacją Nie może czekać tyle
Zaraz przyjdę się posilić
- Alexander… - Tak, tak
Dziś twój syn kończy dziewięć lat
Coś do powiedzenia ma
Ćwiczył to Nie raz, nie dwa
Philip, mów – na mój znak
Tato, tato, patrz
Mam na imię Philip Jestem poetą
Żebyś to wiedział Napisałem co nieco
Mam dziewięć lat
Umiesz rymować Ale nie jak ja
No!
Uczę się francuskiego Z mamą na pianinie gram
Chciałbym brata Siostrę już mam
Mój tata zakłada amerykański bank Un, deux, trois, quatre, cinq!
- Brawo! - Odpocznij chwilę
Chłopak ma tę siłę!
Na lato na wieś Razem z nami wyjedź
Tak zajęty Jeszcze nigdy nie byłem
Posiedzimy u mojego ojca
- Jezioro tam jest - Ja wiem…
I obok park
Pojechać bym chciał
Razem tam pójdziemy Kiedy przyjdzie noc
Spróbuję
Najdroższy Alexandrze
Przekonaj Jeffersona
Siądźcie i porozmawiajcie Aż się w końcu zgodzi
Twoja ulubiona siostra Angelica Przypomina ci
Że ktoś ci kibicuje Zza wielkiej wody
W liście od ciebie Sprzed dwóch tygodni
Zauważyłam Że w dziwnym miejscu przecinek jest
Zmieniał cały sens Postawiłeś go celowo?
Nad tą kreską Myślałam całe dnie
„Najdroższa, Angelico”
Z przecinkiem po „najdroższa”
Tak napisałeś
„Najdroższa…
Angelico”
Tak czy inaczej Latem jadę do domu
Na zaproszenie siostry
Będę tam z twoją rodziną Spróbuj, przyjedź
Wiem, że jesteś zajęty Że masz ważną pracę
Lecz płynę przez ocean I nie mogę się doczekać
Nie będziesz za oceanem gdzieś
O moment stąd będziesz miał mnie
Alexandrze, przyjdź
Angelica przyjeżdża dziś
Angelica
Eliza!
Siostry Schuyler
Alexandrze…
Cześć.
Jak miło widzieć cię
Angelica, powiedz mu
John Adams Spędza lato z rodziną
Angelica, powiedz mojej żonie
John Adams I tak tylko bąki zbija
Nie pojedziesz z nami? Chwila!
Niestety, ja się stąd nie wyrwę
Z tak daleka przybyłam…
Z daleka przybyła
Odpocznij chwilę
Kongres musi przyjąć mój plan…
Na lato na wieś Razem z nami wyjedź
…inaczej stracę pracę
Posiedzimy u ojca
- Jezioro tam jest - Będę za tobą tęsknić
- I park - „Obwaruj swoje męstwo”
- Jedźmy tam - Eliza rację ma
Odpocznij chwilę Wyjedź i tyle
Na lato na wieś
Razem z nami wyjedź
- Nasz dom tam jest - Posiedzimy u ojca
- Nie śpiesz się - Popatrz tu, popatrz tam
Zostawisz ślad
Los dziś żyć nam dał
Zamknij oczy, śnij
Razem tam pójdziemy Kiedy przyjdzie noc
Odpocznij chwilę
Kongres musi przyjąć mój plan.
Nie spocznę, póki Kongres go nie przyjmie.
Nie ma jak lato w mieście
Ktoś się śpieszy Ktoś urodą oko pieści
Czujesz w powietrzu Kłopotów mrowie
Alexander jest sam
Niech wam opowie
Od tygodnia nie spałem Leżałem słaby, niewyspany
Kto widział bękarta, sierotę W takim stanie
Angeliki brak mi było Żony brak było
Wtedy Maria Reynolds się zjawiła
Rzekła
Wiem, że jest pan Człowiekiem honoru
Przepraszam Że przeszkadzam w domu
Ale nie wiem, dokąd iść mam
Sama tutaj przyszłam
Rzekła
Mój mąż mnie krzywdzi
Bije mnie, zdradza mnie
Poniża mnie
Teraz bez ostrzeżenia znikł gdzieś
Już nie mogę tego znieść
Chciałem jej pomóc Odprowadzić do domu
Rzekła
Jest pan zbyt uprzejmy
Ze skarpety 30 dolców jej dałem
Mieszkała ulicę dalej Rzekła
To już tutaj, sir
Ja na to „Wracam do siebie”
Zarumieniła się Nogi rozłożyła i rzekła
Zostań
Hej…
Wtedy zacząłem modlić się
Boże, pomóż mi Powiedzieć „nie”
Nie wiem, jak powiedzieć „nie”
Ale jest taka uległa Bezbronna
A jej ciało woła „Chodź do mnie”
Nie Pomóż mi powiedzieć „nie”
Nie wiem Jak powiedzieć „nie”
- Głowa mówi: „Nie daj się” - Nie daj się
Lecz jej usta lądują na moich I nie mówię…
Nie! Nie! Powiedz „nie”
Nie powiem Że to się nie powtórzyło
Powtarzałem to Czas z nią spędzałem miło
Po miesiącu tej zabawy List przyszedł
Od pana Jamesa Reynoldsa Który pisze
Czy zdrowie dopisuje, mój panie?
Jako człowiek bogaty Pomóc jest pan w stanie
Ludziom takim jak ja Których życie boli
To moją żonę Postanowił pan…
- Pier… - Oho!
Ten tutaj frajer Nie będzie rogaczem
Za zdejmowanie gaci Czas zapłacić
Za dobrą cenę Może pan ją widywać nadal
Jak nie To z pana żoną pogadam
Schowałem list Pobiegłem zaraz do niej
„Jak mogłaś”, krzyknąłem Rzekła
O nie…
Wpół ubrana przepraszała Żałośnie wyglądała, rzekła
Nie odchodź, proszę
To była pułapka, prawda?
O liście nie wiem, uwierz!
Przestań płakać Wstawaj!
Nie wiedziałam!
- Już po mnie - Uległam
Jak ja mogłem?
Daj mu, co chce Będziesz miał mnie
- Nie chcę cię - Jak chcesz
Nie chcę cię
Zapłać mu I zostań tu
Boże, pomóż mi Powiedzieć „nie”
Nie wiem Jak powiedzieć „nie”
Jak mogłem tak ulec
A jej ciało woła „Chodź do mnie”
Boże, pomóż mi Powiedzieć „nie”
Jak powiedzieć „nie”?
Gdzie się ukryć, gdzie?
Gdy jej ciało jest na moim Nie powiem…
- Nie! Powiedz „nie” - Tak
- Nie - Tak
- Powiedz „nie” - Tak
- Nie - Tak
Tak!
Powiedz „nie”
Nie mówię „nie” Nie mów „nie”
Gdzie się ukryć, gdzie?
Gdzie…
Więc?
Niech nie wie nikt, jak jest
Panie sekretarzu
Panie Burr, sir
Generał Mercer… Słyszał pan?
A o ulicy Clermont?
Teraz nosi jego nazwisko
Już nie zapomni o nim świat
- Zginął i proszę - Nie wysilił się
Pójdźmy tym tropem
Ten plan dotyczący długów Jak przepchniesz?
Chyba zacznę cię słuchać wreszcie
Serio?
Mów mniej
Uśmiechaj się częściej
Zrób, co trzeba
Żeby mój plan Przeszedł w Kongresie
Madison i Jefferson Są bez litości
Potęp grzech Grzesznikowi wybacz
- Hamilton. - Wybacz, muszę iść
Ale…
Przy kolacji Będziemy się dogadywać
Dwóch Wirgińczyków i imigrant Wchodzą do pokoju
Mają zdania odmienne Zupełnie
Wychodzą z kompromisem
Otworzywszy drzwi dotąd…
- …zaryglowane - Ziomale
Imigrant wychodzi Z wielką władzą nad pieniędzmi
Może kształtować system Jak sobie życzy
Wirgińczycy wychodzą Ze stolicą kraju
A co najciekawsze
Nikogo innego Nie było za tymi drzwiami
Za tymi drzwiami
Nikogo innego Nie było za tymi drzwiami
Za tymi drzwiami
Nie ma nikt pojęcia Jak w tę grę gra się
Jak do wymiany dochodzi I jak się robi kiełbasę
To się po prostu dzieje Tak zakładamy
Ale nikogo innego Nie ma za tymi drzwiami
Thomas twierdzi
Alexander przyszedł raz do Washingtona W stresie i strachu
Thomas twierdzi
- I rzekł - Nie mam do kogo iść
Błagał mnie Żeby po jego stronie być
- Thomas twierdzi - Powiedziałem Madisonowi
„Wiem, że go nie znosisz Ale wysłuchajmy go”
- Thomas twierdzi - Umówiłem spotkanie
Wybrałem adres Układ miejsc i dania
Ale nikogo innego
Nie było za tymi drzwiami
Nikogo innego
Nie było za tymi drzwiami
Jak doszło do zgody Nie wiadomo
I jakie w tych szachach Figury poświęcono
To się po prostu dzieje Tak zakładamy
Ale nikogo innego Nie ma za tymi drzwiami
Tymczasem Madison musi się godzić
Z faktem, że komisjom Nie wszystko załatwić się uda
Kongres się spiera Gdzie ma być stolica
Jest grubo.
Wtedy Jefferson Wychodzi z zaproszeniem
Madison je przyjmuje Myśląc jak Wirgińczyk
By rozwiązać jeden problem Tworząc inny
I coś ugrać dla Południa
Innymi słowy…
- Coś za coś - Chyba tak
Nie chcesz Pracować bliżej domu?
Bardzo chcę
- Nad Potomakiem? - I głosy mu przekażesz?
- To się okaże - Chodź
Nikogo innego
Nie było za tymi drzwiami
Nikogo innego
Nie było za tymi drzwiami
- Mój Boże! - W Bogu nadzieja!
Nie dowiemy się nigdy Jak to się dzieje
Trzask-prask I po sprawie
Nikogo innego Nie było za tymi drzwiami
Alexander Hamilton
Co ci powiedzieli
Że Nowy Jork Zdradziłeś i sprzedałeś?
Alexander Hamilton
Czy Washington Wiedział o tym?
Czy naciskał na kompromis?
Alexander Hamilton
I czy wiedziałeś
Że to nieważne Gdzie będzie stolica?
Będziemy mieć banki I władza zostanie tam
- Więcej wziąłeś, niż dałeś - Co chciałem – mam
Kto nie ryzykuje Wypada z gry
Żeby wygrać Nie możesz wypaść z gry
Za to cię kochają Za to nienawidzą
Nie dostaje nic, kto…
Czeka, aż przyjdzie czas
Pomóż i wybacz mi, Boże
Chcę zbudować coś Co mnie przeżyć może
Czego chcesz, Burr? Nie masz poglądów?
Co rusza takiego człowieka?
Ja…
Chcę być Za tymi drzwiami
Ja…
Chcę być za tymi drzwiami
Za tymi drzwiami
Chcę być Za tymi drzwiami
- Ja… - Chcę być…
Za tymi drzwiami
O tak!
Chcę być za tymi drzwiami
Za tymi drzwiami
- Muszę… - Chcę…
Być za tymi drzwiami
W tym wielkim starym pokoju…
Sztukę kompromisu głoś
Zamknij oczy, zatkaj nos
Niech przywódcy Ratują świat
Ale nie pytają nas Kto co komu ma dać
Marzy nam się nowy start
Lecz w ciemności śnimy Przez cały czas
Bo ciemność jest tam
- Muszę być… - Za tymi drzwiami
Muszę być za tymi drzwiami
Muszę być…
Za tymi drzwiami
Muszę…
Chcę…
Być za tymi drzwiami!
Trzask-prask!
Zobacz, dziadek jest w gazecie.
„Philip Schuyler traci fotel w Senacie
na rzecz młodego Aarona Burra”.
Dziadek stracił Senatorski fotel
Czasami tak to jest
Tata się dowie Lada moment
Na pewno już wie
A niżej…
Oto nowy Senator z Nowego Jorku
Z Nowego Jorku
Nasz senator
Burr, od kiedy Jesteś Demokratycznym Republikaninem?
Odkąd to pomaga Piąć się po drabinie
Nikt nic o tobie nie wie
Nie szkodzi Dość, że nie lubią ciebie
- Co? - Wall Street cię docenia
Lecz swego stwórcę Wielbią stworzenia
Na prowincji Mają cię za złodzieja
Fotel Schuylera był do wzięcia I tyle
Miałem cię za przyjaciela
Może tak być dalej
Zmieniłeś front By wygryźć mojego teścia
Zmieniłem front By z okazji skorzystać
Twoja duma Naszą śmiercią się skończy
Pycha przed upadkiem kroczy
Sprawa jest następująca:
Francja stoi na krawędzi wojny z Anglią.
Czy pomożemy naszym francuskim przyjaciołom?
Moja decyzja nie podlega akceptacji Kongresu.
Musicie przekonać tylko mnie.
Sekretarz Jefferson zabierze głos.
Kiedy śmierć Do naszych drzwi pukała
Złożyliśmy obietnicę Podpisaliśmy traktat
Potrzebne były Kasa, statki i szansa
Kto wtedy pomógł?
Francja.
Nie chcieli ziemi w zamian
Tylko obietnicy Że dłoń im podamy
I staniemy z nimi Gdy zajdzie potrzeba
Rewolucja to bałagan Ale zdeklarować się trzeba
Stańmy z naszymi braćmi Gdy walczą z tyranią
Wiem, że Hamilton Jest przeciw temu deliberowaniu
Ale nie on jest Sekretarzem Stanu
O lojalności nie ma pojęcia
To nuworysz Który chce uchodzić za księcia
I tylko nosa zadziera
Ideały narodu Zdradza i poniewiera
Panie prezydencie Nie wiedział pan? Wie pan teraz
Dziękuję, panie sekretarzu.
Pan sekretarz Hamilton.
Coś ci się we łbie poprzewracało Jeśli myślisz
Że prezydent będzie Narażał cały naród
Na jakąś wojenną awanturę
Na szachy, w które Gra Francja bez króla i królowej
Traktat był z królem Leży w koszu jego głowa
Wyjmij ją Sprawdź, czy odpowie
„Czy dotrzymać umowy Głowo Ludwika?”
„Rób, jak chcesz Trupa pytasz”
Dosyć, dosyć
Hamilton mówi słusznie
Nie mamy sił By znowu z kimś tłuc się
Przecież o wolność walczymy
Niech Francuzi przemyślą Kto dowodzi nimi
- Lud przewodzi - Lud rozrabia, to różnica
To niepokojące, przyznaj
Przez ideały Nie widzisz rzeczywistości
Hamilton
- Spisz deklarację neutralności - Tak jest
Zapomniałeś Lafayetta?
- Co? - Nie masz sumienia, człowieku?
Zgarniasz długi Zgarniasz władzę
A zapominasz Gdy ktoś na pomoc czeka
Lafayette to spryciarz Przeżyje
I mnie z nim Dłuższa łączy przyjaźń
Nie możemy się mieszać W każdą rewolucję
Gdzie granica by wtedy była?
- Zawsze lotny - No, istotnie
- Jako adwokat… - Wygrywałem bezspornie
Jasne.
- Przypomnieć ci trzeba… - Co?
Bez Washingtona Jesteś nic nie wart
- Hamilton. - Tatuś woła.
To fajna rzecz, to fajna rzecz
Washingtona Po swojej stronie mieć
To fajna rzecz, to fajna rzecz
Washingtona Po swojej stronie mieć
Każda akcja Wywołuje równoważną reakcję
Dzięki Hamiltonowi Rząd podzielił się na frakcję
Spróbuj nie ugiąć się pod presją Rwą się nasze relacje
Obsmarowujemy się w prasie Która wietrzy sensację
Bez satysfakcji Patrzę na wybuchy jego szewskiej pasji
On się stroi, puszy Nosi najmodniejsze kreacje
A nasi najbiedniejsi obywatele Żyją z głodowych racji
Wall Street ich okrada Żeby mieć forsę na akcje
Trzeba utemperować gnidę Bo nie ma racji
Niech mi ktoś da coś Na tego łajdaka
Żeby opadła maska
Pociągnę za spust Niech ktoś broń mi poda
Patrzyliśmy, kiedy on Washingtona do kieszeni sobie chował
To fajna rzecz
Washingtona Po swojej stronie mieć
To fajna rzecz, to fajna rzecz
Washingtona Po swojej stronie mieć
Popatrzcie na Kartę Praw
Ja ją napisałem!
Tusz jeszcze schnie
To fajna rzecz
Washingtona Po swojej stronie mieć
Podwoił liczebność rządu
A wielkość rządu Była problemem wcześniej już
- W oczy spójrz - Łże jak z nut
Czuć jego interesów smród
Centralizacja pożyczki narodowej Konkurencyjność rynku
- Kto nie przeszkodzi, też jest winny - Złożę dymisję
Kto Południe będzie wspierał?
Kto przegada tego pozera?
Gdy żywym ogniem dom płonie
Nie zgasisz go Stojąc w salonie
To moja wina jako ministra Że tyle władzy zyskał
Washington nie słucha Swoich sług?
Wyrzucimy małego za próg!
Tego imigranta Nie wybrał nikt z nas
On nieufność budzi w nas Cały czas
Z kim zadarli Federaliści Zaraz zobaczą sami
Z tymi ch***mi Demokratycznymi Republikanami
Idźmy za pieniędzmi Niech prowadzą nas
Z każdym dniem Bogaci się Skarb
Idźmy za pieniędzmi Tam, gdzie mamona
Rosną nasiona Złych uczynków Hamiltona
To fajna rzecz, to fajna rzecz
Idźmy za pieniędzmi Idźmy ich śladem
To fajna rzecz, to fajna rzecz
Cesarz jest nagi
Nie będziemy niewidzialni
Nie poddamy się
Chociaż to fajna rzecz To fajna rzecz
Washingtona po swojej stronie mieć
Panie prezydencie, pan mnie wzywał.
Wiem, że masz co robić
Czego pan potrzebuje?
Chciałbym cię przed czymś ostrzec
Nie wiem, co pan słyszał, ale to Jefferson zaczął.
Jefferson właśnie Z rządu odszedł
Pan żartuje.
Zrób coś dla mnie
Oczywiście Jefferson zapłaci za swoje zachowanie
Mów mniej
W gazetach wleję mu Pod pseudonimem
Zobaczy pan Na ile mnie stać
Napisz mi przemówienie
Skoro zrezygnował Nie musi się pan już hamować
Odszedł, bo chce Kandydować na prezydenta
Ha! Na pewno pana nie pokona.
Ja odchodzę Nie będę kandydował
Słucham?
Ostatni raz
Odpręż się, wypij ze mną Ostatni raz
Dość pracy na ten dzień Pokażemy im, jak żegnać się
Jak żegnać się
Ty i ja
Nie. Dlaczego?
Chcę mówić o neutralności
Anglia i Francja Są na skraju wojny
To okazja…
Chcę ostrzec Przed wzniecaniem wewnętrznych sporów
Weź pióro i notuj
Chcę mówić o tym Co doświadczenie niesie
O mądrości Płynącej z ciężkich przeżyć
Ale ludzie wierzą
Że musi pan służyć Że mógłby pan dalej służyć
Nie Ostatni raz
Przemówię do ludzi Ostatni raz
Jeśli uda się nam ta rzecz
Pokażemy im Jak żegnać się
Ty i ja
Ludzie zarzucą panu słabość
Nie Zobaczą, że mamy dość sił
Ma pan pozycję niepowtarzalną
Wykorzystam ją I naprzód popchnę ich
Czemu musi pan żegnać się?
Jeśli teraz pożegnam się
Naród nauczy się sam dalej iść
I ta nauka Dłużej niż ja będzie żyć
Pismo przecież głosi
„Będą siedzieć w cieniu Swoich winorośli i drzew figowych
I nikt strachu nie dozna”
Bezpieczeństwo da im naród Stworzony przez nas
Chcę usiąść pod swoją winoroślą I drzewem figowym
Samotności w cieniu zaznać
Poczuć się częścią narodu Stworzonego przez nas
Ostatni raz
Ostatni raz?
Oceniając rząd, któremu przewodniczyłem,
nie zauważam żadnych celowych błędów,
znam jednak swoje wady.
Dlatego sądzę, że mogłem mylić się wiele razy.
Będzie we mnie nadzieja,
że mój kraj potraktuje te błędy łaskawie
i po 45 latach oddanej służby narodowi,
służby bardzo gorliwej,
pomyłki płynące z braku kompetencji zostaną zapomniane.
O mnie także musicie zapomnieć.
Udaję się bowiem na odpoczynek.
Z przyjemnością myślę o wytchnieniu…
Które pozwoli mi uświadomić sobie
Że byłem częścią czegoś wielkiego
Razem z moimi rodakami
Że mamy dobre prawo I rządzą nami ludzie wolni
Co zawsze było najbliższe Mojemu sercu
I że jest to dla nas Słodka nagroda
Za wzajemną troskę
Wysiłek
I niebezpieczeństwa
Ostatni raz
George Washington Udaje się do domu
Pokażemy im Jak żegnać się
George Washington Udaje się do domu
Ty i ja
George Washington Udaje się do domu
- Do domu… - Udaje się do domu
Historia patrzy na ciebie
Pokażemy im Jak żegnać się
Żegnam się Ostatni raz
Ostatni!
Mówią mi
Że Washington oddaje władzę
I zamyka za sobą drzwi
Prawda to?
Nie miałem pojęcia Że można zrobić takie coś
Zdumiewająca rzecz
Czy zamierzają Rządzących bez końca tak zmieniać?
Kto następny jest?
Nie mają w swoim „kraju”
Nikogo z taką charyzmą
Co?
John Adams?
Ja go znam
Czy to żart?
To ten mały Który coś mi do powiedzenia miał
To już tyle lat…
Który to był rok? Osiemdziesiąty piąty?
Biedak, przecież żywcem Zjedzą go te łotry
Wstawał szkwał, padał kraj
Przy Washingtonie Każdy z nich to smark
W samotności
Idą grubo
Będą szarpać się I do krwi gryźć się
Chryste Panie Będzie ubaw
Prezydent John Adams?
Powodzenia.
Jak Hamilton Porywczy twórca Straży Przybrzeżnej
Założyciel New York Post
Mógł zgarnąć publiczny grosz I opinię zszargać sobie?
Witajcie w rządzie Johna Adamsa Panie i panowie!
Jefferson przegrał Więc został wiceprezydentem
Washington już ci nie pomoże Koniec z miłym prezydentem
Adams wyrzuca Hamiltona
„Kreolski bękart” Tak wśród przyjaciół mówi o nim
Co?
Hamilton drukuje swoją obronę
„Siadaj, Johnie Ty głupi sk****synu!”
Nie panuje nad sobą.
Pięknie. Nie ma władzy, nie ma urzędu
i właśnie zniszczył prezydenta Johna Adamsa,
jedynego prócz siebie ważnego Federalistę.
Hamilton ma siłę całej armii.
Gdy tylko chwyta za pióro, stanowi zagrożenie.
Niech się dowie, co wiemy.
Pan wiceprezydent.
Pan Madison.
Pan senator Burr.
Co to jest?
Mamy czeki Z różnych rachunków na wypłaty
Prawie tysiąca dolarów W kilku ratach
Dla niejakiego Jamesa Reynoldsa W 1791…
To wszystko? Coś jeszcze?
Miałeś możliwość Z racji swojej pozycji…
Chociaż na swojej pozycji Nie miałeś racji
…poszukiwać zysków Zapominając o misji
Jak wskazują te dowody Zająłeś się spekulacją
Imigrant zdefraudował Rządowe pieniądze
Już widzę te nagłówki To twojej kariery koniec
Coś odłożyłeś Dla córki, synów i żony?
Lepiej uciekaj Tam, skąd pochodzisz
Ha! Nawet nie wiecie Do czego miałbym się przyznać
Przyznaj się
Nic nie macie Nic wam mówić nie muszę
- Chyba że… - Chyba że…
Jeśli dowiodę Że nigdy nie złamałem prawa
Obiecacie nie zdradzić Tego, co wam teraz wyjawię?
Nikogo innego Nie było za tymi drzwiami
Tak?
Tak.
„Czy zdrowie dopisuje, mój panie?
Jako człowiek bogaty Pomóc jest pan w stanie
Ludziom takim jak ja Których życie boli
To moją żonę Postanowił pan…”
Co?
Uwiodła mnie Do łóżka zaciągnęła
A po wszystkim Wkroczył Reynolds ze swym listem
Płaciłem mu Co kwartał zwykle
Papiery są w porządku Chociaż zrujnowałem sobie przyszłość
Z dawnych lat dowody mam I dokumenty na wszystko
Sprawdzajcie, co chcecie Przeglądajcie zapiski
Cudzego centa Nigdy nie wydałem
Posłaliście psy moim śladem Wspaniale
Tak, były sprawy Wstydliwe i śliskie
Ale nie zdradziłem Nie splamiłem nazwiska
Nie zrobiłem niczego Co byłoby złamaniem prawa
Czy moja odpowiedź was zadowala?
Mój Boże.
Panowie, chodźmy.
A więc?
Nikomu nie powiemy Co wiemy
Burr.
Czy na pewno Nie wykorzystasz tego
Gdy następnym razem Staniemy na ubitej ziemi?
Plotki nie zmienisz
Obaj wiemy to, co wiemy…
W oku cyklonu panuje spokój
Przez jedną chwilę
Niebo żółte jest
Gdy miałem 17 lat Huragan zniszczył moje miasto
Nie utonąłem
Nie chciała mnie śmierć
Pisanie wskazało mi drogę
Pisałem o wszystkim Co widział mój wzrok
Pisanie wskazało mi drogę
Spojrzałem w górę I miastu wpadłem w oko
Pieniądze zebrali
Zupełnie obcy ludzie
Których serca poruszyła
Moja historia
Wystarczyło, by opłacić miejsce Na statku do Nowego Jorku
Pisanie wskazało mi drogę z piekła I do rewolucji
Nawet pęknięty dzwon Zagłuszałem
Pisałem do Elizy Aż mnie pokochała
Pisałem o Konstytucji W jej obronie stawałem
Wbrew ignorancji i oporowi
Opisałem i stworzyłem System finansowy
A kiedy moich modlitw Bóg nie docenił
Chwyciłem pióro Spisałem własny akt wyzwolenia
W oku cyklonu panuje spokój
Przez jedną chwilę
Niebo żółte jest
Miałem 12 lat, kiedy umarła mi matka Trzymała mnie za rękę
Leżeliśmy chorzy I trzymała mnie
Nie chciała mnie śmierć
Przyjdzie czas…
- Pisanie wskaże mi drogę - Przyjdzie czas
Piszę o wszystkim Co widzi wzrok
Przyjdzie czas…
Pisanie wskaże mi drogę
Szczerością ich pokonam
To jest oko cyklonu
Tylko w ten sposób Pamięć o sobie ochronię
Przyjdzie czas
Pamflet Reynoldsa.
Pamflet Reynoldsa
Czytaliście już?
Hamilton miał płomienny romans
Wszystko spisał na tych stronach
Cytaty!
„Stawia mi się zarzut Jakoby z Jamesem Reynoldsem
Łączyły mnie podejrzane interesy
Moim prawdziwym przestępstwem Był związek z jego żoną
Który trwał przez dłuższy czas Za jego zgodą”
Cholera
„Spotykałem się z nią często Zwykle u siebie w domu”
U siebie w domu
Cholera
„Pani Hamilton z dziećmi Była wówczas u swego ojca”
Nie
Czytaliście to?
Nigdy nie zostanie prezydentem
Już nigdy nie zostanie prezydentem
Nigdy nie zostanie prezydentem
O jedno zmartwienie mniej
- Od razu przyjechałam. - Co?
- Angelica - Taki kawał z Londynu?
Cholera!
Dzięki Bogu
Nareszcie ktoś Kto rozumie, z czym się zmagam
Nie dla ciebie przyjechałam
Znam swoją siostrę Tak jak siebie znam
Nigdy nie znajdziesz kogoś Kto ufa ci aż tak
Kocham ją Ponad wszystko w tym życiu
Zawsze jej szczęście Jest dla mnie ważniejsze
Nieważne, co było między nami Staję po jej stronie
Nigdy nie będziesz spełniony Jesteś zadowolony?
Nigdy nie zostanie prezydentem
Już nigdy nie zostanie prezydentem
Nigdy nie zostanie prezydentem
O jedno zmartwienie mniej
Nie zostanie…
Przynajmniej nas nie okradł
Nie zostanie…
…prezydentem
Przynajmniej nas nie okradł
O jedno zmartwienie mniej
Pamflet Reynoldsa.
Czytaliście to?
Znacie kogoś Kto życie sam tak sobie zrujnował?
Biedna jego żona
Zachowałam każdy twój list
Od kiedy je przeczytałam Wiedziałam, że jesteś mój
Mówiłeś, że jesteś mój Myślałam, że jesteś mój
Wiesz, co powiedziała Angelica
Kiedy przyszedł od ciebie pierwszy list?
Powiedziała „Uważaj na niego
Żeby przeżyć – stać go na każdy chwyt”
Otumaniłeś moje zmysły słowami
Pokonałeś mnie swoimi zdaniami
Z akapitów budowałeś mi pałace
Budowałeś katedry
Znowu czytam twoje listy
I szukam w nich odpowiedzi
Szukam znaku wśród słów Tam i tu
A kiedy byłeś mój
Świat zdawał się
Płonąć
Płonąć…
Opublikowałeś listy od niej
Wszystkim powiedziałeś Jak do naszego łóżka ją zaciągnąłeś
Chcąc oczyścić się
Zniszczyłeś życie sobie i mnie
Wiesz, co powiedziała Angelica
Kiedy przeczytała to wszystko?
Powiedziała: „Wyszłaś za Ikara
Który do słońca Podleciał zbyt blisko”
Ty i twoje słowa W nich obsesja pamięci
Każde zdanie Graniczy z bezsensem
W każdym akapicie Paranoja na temat tego
Jak cię widzą…
Ciebie, ciebie…
Mnie nie ma w tej opowieści
Niech przyszli historycy się głowią Jak zareagowała Eliza
Gdy złamałeś jej serce
Rozdarłeś na strzępy
Patrzę, jak płonie
Świat nie ma prawa Do mojego serca
Świat nie ma wstępu Do naszej sypialni
Moimi słowami Nie będzie się karmić
Palę wspomnienia
Palę listy Które mogły dać ci odkupienie
Straciłeś prawa Do mojego serca
Straciłeś prawa Do naszej sypialni
W gabinecie Sofę na noc zajmiesz
Sam na sam ze wspomnieniami
Czasów, kiedy byłeś mój
Mam nadzieję
Że spłoniesz
Oto świeży Absolwent King's College
Może źle, że się chwalę Ale potencjał mam spory
Według profesorów Cnotami, umysłem przypominam tatę
Według dam Podobieństwa nie kończą się na tym
Mam tylko 19 lat Ale starszą głowę
Chcę sam być sobie panem Odważniejszym niż ojciec
I z dumą jego dziedzictwo nieść Mówił mi przecież nie raz
Zadziwisz nas
Drogie panie Szukam George'a Eackera
Przemawiał tydzień temu Z okazji Czwartego Lipca
Publicznie znieważał Mojego ojca dokonania i osobę
Tak być nie może Ojca nie zawiodę
Widziałam go na Broadwayu Niemal za rogiem
- Szedł do teatru - Wizytę mu w loży złożę
- Co za ciacho, Boże - Wyglądasz nie najgorzej
Później zrzucimy wszystko Prócz skarpet może?
OK!
Zadziwisz nas
George!
Oglądam spektakl.
Było przymknąć japę Zanim o ojcu zacząłeś klepać
Samą prawdę mówiłem
Twój ojciec to łajdak I ty też – to tyle
- Ot, tak? - Nie cackam się
- To nie szkółka niedzielna - Pojedynku chcę!
Może być nawet Tutaj w tej chwili
Oglądam coś, więc później Znajdę cię, szczylu
Gdybyś słyszał Jakie głupoty o tobie plótł
Nie puściłbyś tego płazem Ja też nie daruję mu
- Spokojnie - Poradź mi coś
To mój pierwszy raz
W szkole o pojedynkach Jakoś nie uczyli nas
Czy przyjaciele Próbowali was pogodzić?
Ze zgody nici Bo nie chciał przeprosić
- Gdzie to ma być? - Za rzeką, w Jersey
Wszystko jest legalne W New Jersey
Dobrze
Posłuchaj mojej rady
Stój wyprostowany Aż Eacker się pojawi
Kiedy przyjdzie pora W powietrze strzelisz
To będzie koniec całej afery
Jeżeli on strzeli Skończę w grobie
Zrobi to, co ty Jeśli jest honorowy
Nie chcesz do końca życia Nosić piętna mordercy
Nie możemy znowu Złamać matce serca
- Ojcze. - Obiecaj mi…
Nie chcesz jego krwią Sumienia sobie splamić
Dobrze, obiecuję
Wracaj potem do domu
Weź moją broń Daj mi powód do dumy, synu
Mam na imię Philip I jestem poetą
Trochę się denerwuję Ale nie mogę pokazać tego
Jestem Hamiltonem Mam swoją dumę
Mówisz o moim ojcu? Wystawię ci rachunek
Jak tam reszta przedstawienia?
Darujmy sobie uprzejmości Do dzieła
- Weź broń - Pomów z sekundantami
Po odliczeniu do dziesięciu Zaczynamy
Do dziesięciu
Patrz mu w oczy, wyżej nie mierz Zbudź odwagę, która w tobie drzemie
Potem powoli Wyceluj prosto w niebo
Jeden, dwa, trzy, cztery Pięć, sześć, siedem
Po prostu żyj
- Żyj - Gdzie mój syn?
Proszę wejść.
Przynieśli go pół godziny temu. Stracił dużo krwi.
- Żyje? - Tak.
Ale proszę zrozumieć…
Kula weszła nad biodrem i utkwiła w ręce.
- Mogę go zobaczyć? - Robię, co mogę.
Rana była już zainfekowana, kiedy do mnie trafił.
Philipie…
Tato…
Zrobiłem tak, jak powiedziałeś
- Stałem z podniesioną głową… - Wiem, cicho…
- Wysoko… - Wiem, cicho
Wiem, że zrobiłeś, co trzeba
Zanim doszliśmy do dziesięciu
Celowałem w niebo
Wiem, cicho…
- Celowałem w… - Wiem…
Wiem Oszczędzaj siły i po prostu żyj
Nie!
Elizo…
Oddycha? Przeżyje?
- Po prostu żyj - Kto to zrobił?
Wiedziałeś?
Mamo, przepraszam
Że zapomniałem Czego mnie uczyłaś
Mój synu
- Graliśmy na fortepianie - Uczyłam cię…
Twoja dłoń na mojej była
Zmieniałeś melodię co chwilę
Zawsze tak robiłem
Cicho, wiem
Zawsze tak robiłem
Wiem, wiem
Un, deux, trois, quatre…
Cinq, six, sept, huit, neuf…
Dobrze. Un, deux, trois, quatre…
Un, deux, trois…
Sept, huit, neuf.
Sept, huit…
Są chwile Że słów brak aż
Jest cierpienie Zbyt wielkie, by je nazwać
Obejmujesz swoje dziecko Z całych sił
I odpychasz to Co niewyobrażalne
Te chwile Kiedy cierpienie cię przerasta
I dajesz się porwać fali
Hamiltonowie Wynieśli się z miasta
I nauczyli żyć z tym Co niewyobrażalne
Spędzam godziny w ogrodzie
Samotnie po sprawunki idę
Na przedmieściach Panuje spokój
Spokoju nigdy dotąd nie lubiłem
Biorę dzieci Do kościoła w niedzielę
Znak krzyża robię w drzwiach
I modlę się
Modlę się pierwszy raz
Kto go ujrzy na ulicy
Samotnie idącego
Do siebie mówiącego
Niech okaże litość
Philipie, byłbyś zachwycony Na przedmieściach panuje spokój
Próbuje pojąć to Co niewyobrażalne
Głowa siwizną pokryła się Mija mu dzień za dniem
Podobno chodzi po mieście Wzdłuż i wszerz
Ten jeden cios Powalił mnie
Czy to można sobie wyobrazić?
Popatrz, na co nam przyszło
Od czego zaczynaliśmy
Nie wiem Czy zasługuję na ciebie, Elizo
Ale wysłuchaj mnie Tyle wystarczy
Gdybym mógł go uratować
Swoje życie w zamian dać
Stałby tu teraz z nami
A ty mogłabyś się śmiać Tyle wystarczyłoby
Nie udaję, że wiem
Z czym będziemy Zmagać się co krok
Wiem, że nigdy nie wróci to Co straciliśmy
Potrzebujesz czasu
Ale ja się nie boję
Znam swoją żonę
Pozwól mi być przy tobie
Tyle wystarczy
Kto go ujrzy na ulicy
Obok niej idącego
Do niej mówiącego Niech okaże litość
Elizo, podoba ci się tutaj? Na przedmieściach panuje spokój
Próbuje zrobić to Co niewyobrażalne
Oto idą przez park
Już dawno zapadł zmrok
Spoglądają na miasto
Popatrz tu, popatrz tam, Elizo
Próbują zrobić to Co niewyobrażalne
Są chwile Że słów brak aż
Jest łaska zbyt wielka, by ją nazwać
Odpychamy to Czego nie rozumiemy
Odpychamy to Co niewyobrażalne
Stoją w ogrodzie
Alexander u boku Elizy
Ona bierze jego dłoń
Na przedmieściach panuje spokój
Przebaczenie
Czy to można sobie wyobrazić?
Przebaczenie
Czy to można sobie wyobrazić?
Kto go ujrzy na ulicy
Obok niej idącego Obok niej mówiącego
Niech okaże litość
Przechodzą przez to Co niewyobrażalne
Wybory w roku 1800.
- Wrócimy do polityki? - Proszę.
Każda akcja Wywołuje równoważną reakcję
Adams sam się wkopał
Uwielbiam go Ale nadaje się do kasacji
Biedny Alexander Hamilton Zaginął w akcji
Więc przede mną Aaron Burr
I jego frakcja
Jest popularny na północy U Nowojorczyków ma szansę
Na każde pytanie Ma gotowe okrągłe zdanka
W każdej kwestii widać Że to krętacz i kłamca
A mnie mają za frankofila
Bo wiem Gdzie jest Francja
W tym problem właśnie
Burra uważają Za mniejszego radykała
Zmień kurs Pomoc ważnej osoby by się przydała
Kogo masz na myśli?
- Nie śmiej się. - Kto to?
Kiedyś razem pracowaliście.
- Co? - To fajna rzecz
To fajna rzecz
Hamiltona po swojej stronie mieć
To fajna rzecz, to fajna rzecz
Hamiltona po swojej stronie mieć
- Mów mniej - Burr!
Uśmiechaj się częściej
Nie zdradzaj się Czy myślisz „tak”, czy „nie”
Uściśnij mu dłoń
A ją oczaruj
To rok 1800, panie, mówcie mężom: „Głosuj na Burra!”.
Nie lubię Adamsa.
Przegra, to defetysta.
A Jefferson?
- Kocha Francję. - I elity.
Podoba mi się Aaron Burr.
Nie wierzę, że tu z nami jest.
Taki przystępny…
Można by z nim na piwo iść.
Drogi panie Hamilton Pańscy koledzy Federaliści
Pytają, kogo pan wybiera
- Na przedmieściach spokój - Panie Hamilton, Adams nie ma szans
Kogo pan popiera?
- Na przedmieściach spokój - Jeffersona czy Burra?
Tak źle i tak niedobrze Kogo pan poprze?
Drogi panie Hamilton…
Adams nie ma szans
Kogo pan popiera? Kogo pan wybiera?
Coś takiego Aaron Burr
- Alexander! - Namieszał pan, sir
- Prowadzę kampanię - Tak otwarcie?
- Tak - To nowość
Strasznie to męczące
- Burr. - Sir.
Przed niczym nie masz oporów?
Nie. Chcę osiągnąć cel.
I wiesz co?
Jesteś dla mnie wzorem.
Kto kogo poprze?
Remis.
Kto kogo poprze?
Zdecydują delegaci.
Kto kogo poprze?
Zdecyduje Hamilton!
Jefferson czy Burr?
Wybiera…
Ej!
Ludzie chcą usłyszeć moje zdanie
Kraj staje przed trudnym wyborem
Jeżeli pytacie Kogo bym poparł…
Jestem za Jeffersonem.
Nie zgadzałem się z nim nigdy
Na wielu frontach Toczyliśmy bitwy
Lecz ostatecznie Nie ma co kryć
Jefferson w coś wierzy
Burr nie wierzy w nic
A niech mnie
Hamilton jest po twojej stronie
A niech mnie, a niech mnie
I co?
Wygrałeś z wielką przewagą.
Gratuluję dobrej kampanii
Zmusiłem cię do wysiłku
Cieszę się na współpracę.
- Współpracę? - Jako twój wiceprezydent.
Ha! Jasne.
Słyszycie go?
Jest moim kontrkandydatem,
a się cieszy na współpracę.
To szaleństwo. Przegrany
zostaje wiceprezydentem.
Możemy to zmienić.
Wiesz dlaczego?
Bo jestem prezydentem.
Burr, kiedy spotkasz Hamiltona,
podziękuj mu za wsparcie.
Jak Hamilton
Arogant, sierota, imigrant Bękart z matki dziwki
Wsparł Jeffersona Swojego wroga
Człowieka Którego od zawsze nienawidził, aby
Mnie wygranej pozbawić?
Chcę być za tymi drzwiami
Za tymi drzwiami
Przez ciebie nie jestem Za tymi drzwiami
Po raz ostatni
Alexandrze drogi
Do złości nie jestem skory Ale teraz trafia mnie szlag
Bo myślę o tym, jaki wpływ Na moje życie masz
Patrzę wstecz na błędy swe I gdy im przyglądam się
Widzę, że łączy je Twój brak szacunku do mnie
Mówisz o mnie „niemoralny” To groźna obelga jest
Jeśli coś powiedzieć chcesz
Powiedz kiedy, powiedz gdzie Spotkamy się
Mam zaszczyt pozostawać
Uniżonym sługą
A – kropka – Burr
Panie wiceprezydencie Nie przeze mnie nikt Panu nie ufa
Nikt nie wie, w co Pan wierzy Nie będę krył swojej opinii
Otwarcie głoszę tę tezę
Nawet jeśli powiedziałem Takie słowa
Proszę dokładniej Jakąś krzywdę przywołać
Oto szczegółowa Lista naszych sporów z 30 lat
Jezu…
Ja tam się nie wstydzę Niech ludzie widzą
Że wszystko robię dla kraju O zwadę nie proszę
Ale nie przeproszę Za słuszną sprawę
Mam zaszczyt pozostawać
Uniżonym sługą
A – kropka – Ham
Uważaj, dobrze ci radzę Mój panie
Jesteś pieniaczem, mój panie
Opowiedz na zarzuty Bo inaczej
Krwią zapłacisz, mój panie
Masz zasadne żądanie Podtrzymuję swoje zdanie
Dbasz tylko o siebie Nie masz zasad
Za prawdę nie przepraszam
W takim razie – stawaj.
Weehawken, o świcie.
Pistolety, jeden strzał.
Tak.
Mam zaszczyt pozostawać
Uniżonym sługą
A – kropka – Ham
A – kropka – Burr
Alexandrze Wracaj do łóżka
Mam spotkanie poza miastem O świcie
- Jeszcze jest ciemno - Wiem.
Tylko coś zapiszę
Czemu tak piszesz Jakbyś mało czasu miał?
Wracaj do łóżka Tyle wystarczy
Wrócę, zanim wstaniesz
Wracaj do łóżka
O świcie mam spotkanie
Wracam do łóżka
Hej.
Najlepsza z żon Najlepsza z kobiet…
Jeden, dwa, trzy, cztery Pięć, sześć, siedem, osiem, dziewięć
- Dziesięć spraw musisz znać - Pierwsza
O świcie przekroczyliśmy Hudson Mój druh Van Ness zgodził się łatwo
- Być moim sekundantem - Druga
Hamilton ze swoimi przyjechał
Był Nathaniel Pendelton I jego znajomy lekarz
Trzecia
Patrzyłem jak Hamilton Ogląda teren
O czym wtedy myślał? Niestety, nie wiem
Ten człowiek Moje polityczne ambicje wykolejał
Lecz zwykle spory wygasają I nikt nie strzela
Czwarta
Hamilton poszedł na pozycję
Wyglądał, jak człowiek Który wypełnia misję
To żołnierz Z okiem celnym jak rzadko
Lekarz się odwrócił Gdyby coś – nie będzie świadkiem
Piąta
Nie wiedziałem wtedy Że stoimy…
…blisko miejsca śmierci Mojego syna!
Czy z tej przyczyny…
- Szósta - …broń oglądał tak uważnie?
Patrzyłem, jak spustem Bawi się wprawnie
Siódma
Czas coś wyznać I przyznać się teraz
Że właściwie Nie umiem strzelać
Ósma
Ostatnia szansa na rozmowy
Niech sekundanci
Negocjują warunki ugody
O tym w szkole Nikt wam nie powie
Ale Hamilton Miał okulary na nosie
Po co? Bo chciał oddać śmiertelny strzał!
On albo ja Świat na zawsze zmienić się miał
Przed masakrą Pomyślałem tylko o tym
Że ten człowiek Nie zrobi z mojej córki sieroty!
Dziewiąta
Patrz mu w oczy Wyżej nie mierz
Zbierz odwagę Która w tobie drzemie
I licz
Jeden, dwa, trzy, cztery…
Dziesięć kroków Pal!
Tyle myślę o śmierci Jakbym ją przeżył
Czy teraz uderzy? Czy stoi kilka metrów przede mną?
Widzę ją
Uciekać, strzelać Czy na los zgodzić się?
Nie ma rytmu Melodii też nie
Burr, mój pierwszy przyjaciel Mój wróg
Może żadnej innej twarzy Nie ujrzę już
Jeśli zrezygnuję z szansy
Czy tym zapiszę się W pamięci ogółu?
Czy moje dziedzictwo To ta kula?
Dziedzictwo
Czym ono jest?
To siew, którego plonu Nigdy nie zobaczy się
Napisałem coś
Na początku pieśni Którą mi zaśpiewają
Ameryko Jesteś niedokończoną symfonią
Wezwałaś mnie Pozwoliłaś odcisnąć piętno
Tam, gdzie nawet imigranci i sieroty Mogą powstać z kolan
Mam mało czasu Mój czas dobiega końca
Skup się Wznieś wzrok
Widzę coś po tamtej stronie
Laurens prowadzi żołnierzy Po tamtej stronie
Mój syn jest po tamtej stronie
Z moją matką po tamtej stronie
Washington patrzy z tamtej strony
Uczy mnie, jak żegnać się
Powstań, powstań…
Elizo!
Ukochana, nie śpiesz się.
Zobaczymy się po tamtej stronie.
Toast ten za wolność
Unosi pistolet w niebo.
Czekaj!
Trafiam go pomiędzy żebra
Idę ku niemu Ale odciągają mnie
Przewożą go przez rzekę Hudson
Idę się napić
Słyszę łkanie na ulicach
Ktoś mi mówi „Ukryj się lepiej”
Powiadają Że Angelica i Eliza
Były u jego boku Kiedy zamknął powieki
Śmierć nie rozróżnia Grzesznik, święty, wróg czy brat
Tylko bierze i bierze, i bierze
Historia zamazuje Każdy obraz, jaki stworzy
Kreską moich błędów Kreśli mnie na papierze
Gdy Alexander W niebo wycelował broń
Być może z nas dwóch Pierwszy umarł on
Ale ja Zapłaciłem za to
Przeżyłem Ale zapłaciłem za to
W waszej historii Uosabiam to, co złe
Byłem zbyt młody i ślepy By pojąć, że…
A powinienem był to wiedzieć…
Że świat Wystarczająco duży był
Dla nas obu Hamiltona i mnie
Świat wystarczająco duży był
Dla nas obu Hamiltona i mnie
Powiem wam Czego nie wiedziałem
Gdy za młodu śniła mi się sława
Nie masz wpływu na to
Kto żyje, kto umiera Kto twoją historię opowiada
Prezydent Jefferson.
Przyznaję, że jego system finansowy to dzieło geniusza.
Nie da się go rozmontować.
A próbowałem.
Kto żyje, kto umiera Kto twoją historię opowiada
Prezydent Madison.
Przeprowadził nasz kraj od bankructwa do rozkwitu.
Ciężko mi przyznać, że nie odpłaciliśmy mu
za to, co nam wypłacił.
Kto żyje, kto umiera Kto twoją historię opowiada
O innych ojcach założycielach Mówi się wiele
Wszyscy dożyli sędziwych lat Umarli we własnej pościeli
Kiedy już umrzesz Kto pamięta o tobie?
Kto podtrzymuje twój ogień? Kto twoją historię opowiada?
Eliza
Znów jestem częścią Tej opowieści
Eliza
Na łzy przestaję tracić czas
Żyję jeszcze pięćdziesiąt lat
- To za mało - Eliza
Rozmawiam z każdym żołnierzem Który walczył obok ciebie
Ona naszą historię opowiada
Usiłuję zrozumieć Tysiące zapisanych przez ciebie stron
Naprawdę piszesz Jakbyś mało czasu miał
Wspiera mnie Angelica
Dopóki żyje
Twoją historię opowiadamy
Spoczęła w Trinity Church
Przy tobie
Kiedy jej potrzebowałam Zawsze była na czas
To nie wszystko Co mam zrobić
Pytam siebie „Co zrobiłbyś, mając mój czas?”
Bóg w swej dobroci Daje mi to, czego pragnąłeś stale
Daje mi czas
Zbieram pieniądze Na Pomnik Washingtona
- Ona moją historię opowiada - Jestem przeciw niewolnictwu
Zrobiłbyś dużo więcej Gdybyś miał czas
Czy zrobię dość dużo Zanim minie mój czas?
Czy naszą historię opowiedzą?
Wiesz, co mnie napełnia Największą dumą?
Sierociniec
Zakładam pierwszy Prywatny sierociniec w Nowym Jorku
Sierociniec
Pomagam wychować setki dzieci
Widzę, jak rosną
Sierociniec
W ich oczach Widzę ciebie, Alexandrze
Widzę cały czas
Czy zrobię dość dużo Zanim minie mój czas?
- Czy moją historię opowiedzą? - Czy naszą historię opowiedzą?
Nie mogę się doczekać Kiedy znów cię zobaczę
To tylko kwestia czasu
Czas
Czy naszą historię opowiedzą?
Kto żyje? Kto umiera? Kto twoją historię opowiada?
Czas
Czy twoją historię opowiedzą?
Kto żyje? Kto umiera?
Kto naszą historię opowiada?
Napisy: Michał Wojnarowski