W poprzednim odcinku High School Musical: Serial...
Casting do HSM3 i próby do HSM4 w tym samym czasie?
Nie ma problemu.
Starszy musical powinien mieć pierwszeństwo.
Ale młodszy zgarnął nam scenę.
Jeśli chodzi o film, to nasza pani reżyser lubi dramaty.
Zostałaś usunięta z projektu.
Ale tak szczerze, to ćwiczę tę mowę na zakończenie roku.
Byłam dość pewna siebie?
Wstawanie o szóstej rano, żeby zdążyć na plan,
przekonało mnie, że nie sprawdzę się jako nowy Timothée Hal Chalamet.
Ricky, nie musisz iść ze mną na plan.
Statyści są zbędni, nie ma was w tej scenie.
Źle to zabrzmiało. Jesteście bardzo ważną częścią tego filmu.
Skąd wiesz, jak Chalamet ma na drugie imię?
Nie zmieniaj tematu.
Odstawiam cię na pierwszy dzień zdjęciowy, gwiazdo,
i pięć godzin snu mnie nie powstrzyma.
Zobaczymy, czy przetrwam pierwszy dzień,
zanim zaczniesz nazywać mnie gwiazdą.
-Ja cię... -No.
Zawsze chciałem mieć bogatą dziewczynę,
więc wszystko idzie zgodnie z planem.
To się dzieje tak szybko...
Co będzie z próbą stolikową do HSM 3?
Pani Jenn sobie poradzi.
Słyszałem, jak wczoraj ćwiczyła teksty Gabrielli na moim ojcu.
To było słodkie. Do czasu.
No.
Rydwan oczekuje!
Czekaj.
Doceniam twoje wsparcie i to, że totalnie nie panikujesz,
że dostałam tę rolę.
W nikogo nie wierzę tak, jak w ciebie.
Szkoda tylko, że nie mogę wspierać cię jawnie.
Halo, gołąbeczki.
To sektor dla głównej obsady.
Nie dla statystów.
Moja koleżanka ze szkoły jest tu grubą rybą.
Gratulacje!
-A ty spadaj! -Dobra.
Połamania nóg. Gwiazdo!
Gina gra teraz z Mackiem główną rolę w filmie, ale...
Troy i Gabriella są legendą, a to chyba coś znaczy, nie?
Po prostu...
Nie będę ściemniać, trochę zleci, zanim się przyzwyczaję.
Z drogi.
Tak.
Szybko się do tego przyzwyczaję.
HIGH SCHOOL MUSICAL: SERIAL
„NARODZINY GWIAZDY”
Zapraszam, Dzikie Koty.
Ponieważ High School Musical 3 zasługiwał na kilka sporych skrótów montażowych,
nie ma na co czekać, bierzemy się od razu za czytanie.
Mimo że nie ma z nami głównej aktorki.
Co tam w trawie piszczy?
Źródło donosi, że Gina jest na włosach i mejkapie
do wielkiej sceny z panią Darbus.
Źródło, czyli kto?
Carlos, wiesz, że nie mogę powiedzieć.
Byłam na to przygotowana i zgodziłam się na udział Giny w filmie.
Jakoś sobie poradzimy.
Możemy chociaż zaznaczyć, jakie to cudowne,
że prawdziwa pani Darbus będzie tu z nami, w naszych szkolnych murach?
W miejscu, w którym ja kiedyś grałam panią Darbus,
a dzisiaj pani Jenn przejęła tę rolę.
Bez przesady.
Nie chwalmy dnia przed zachodem.
Należę do związku zawodowego
i choć jestem skłonna wyłamać się dla tej roli,
ten fakt musi pozostać między nami.
Tak jest, matko.
Mam czytać i Chada, i Kelsi?
Spoko, płeć to tylko konstrukt.
-Do roboty. -Tak naprawdę...
Wybaczcie! Już jestem.
Zapraszam!
Zarwałam nockę, bo pisałam jedenaście zgłoszeń na studia.
Jeśli taka legenda jak Dani może stracić pracę w jeden dzień,
nikt nie jest bezpieczny.
Składasz już papiery na studia?
Chwila, jakie są w ogóle terminy?
Wczesny upływa w okolicach Halloween, a właściwy później.
Niewiele później.
Kourtney?
Dlaczego masz kubek z logo rodzinnej farmy Seba?
Właśnie. Może lepiej usiądź.
Rodzina Seba prowadzi punkt z kawą przy bufecie na planie.
Czyli Seb pracuje przy filmie, ale w cateringu?
Wiem. Jestem w szoku tak samo jak ty.
Stałam w kolejce po kawę,
nadstawiając uszu na ploty o tym, co się stało z Dani.
I nagle pojawił się Sebuś, jak w wizji z Księgi Mormona.
Mówił coś o mnie?
Przykro mi, ale kawa nie była tak zimna, jak to spojrzenie.
Dzieci...
Będziemy zaczynać.
Tekst ma 213 stron, więc...
Już zaczęliście?
Przyszła nasza gwiazdeczka!
Pięknie!
Myślałam, że lansujesz się na planie.
Mamy dwie godziny luzu, lot Alyson Reed się opóźnił,
-a to znaczy, że... -Jesteś z nami na próbie!
Fajnie, że możemy czytać w pełnej obsadzie.
Nic się nie martwcie, będzie pełna obsada.
Już za chwileczkę.
Jak tylko doleci samolot.
Tak, miałem świetny pomysł, i tak, wszyscy będą zachwyceni.
Nie traćmy czasu.
Zaczynamy!
Ręce, ręce.
Ręce, ręce...
Zatańczysz ze mną?
Amen.
Dziękuję.
Proszę.
„Głowy pewnie bym nie dała, ale rozumiem, że to zaproszenie”.
„Gabriella daje Troyowi marynarkę.
„Napięcie ogromne, ale odpowiednie dla wszystkich odbiorców”.
„Włóż to”.
„Gabriella i Troy patrzą sobie w oczy”.
Możemy to przyśpieszyć. Szkoda czasu.
Didaskalia są ważne.
Wzorowa dyscyplina.
Czujesz tę chemię?
Właśnie, co się tu dzieje?
„Nie mam doświadczenia. Rzadko chadzam na bale.
„Pomyślałem, że wezmę je na wszelki wypadek”.
„Wiesz, jak się tańczy walca? Bo mnie to słowo niewiele mówi”.
„Na szczęście mnie ojciec nauczył, jak byłam malutka.
„Świetnie tańczył, więc to nic, że nie sięgałam nogami do ziemi.
„Chodź. Pokażę ci”.
-„Co?” -„No chodź!”
„Walc na dachu?”
„Chodź. Spodoba ci się”.
Bardzo dobrze. Piosenki możemy dzisiaj pominąć.
Przejdźmy do...
Weź mą dłoń, nabierz tchu
Obejmij mnie i zrób krok
W oczy patrz mi cały czas
Niech muzyka prowadzi cię
Proszę, obiecaj, że
Tak, obiecaj mi, że
Nie opuścisz mnie
Że będziemy tańczyć
Cokolwiek zdarzy się
To jak za błyskawicą pogoń
Szansa, że znajdę kogoś takiego jak ty
Jest jedna na milion
Że poczujemy to, co czujemy
I że z każdym krokiem
Będzie nam lepiej
Czy zatańczysz ze mną?
Zatańczysz ze mną?
Nie zatrzymają nas góry wysokie Ani morza głębokie
Bo osobno czy razem My tańczymy dalej
To nic, że pada To nic, że grzmi
Tego, co mamy, nie odbierze nam nic
Byliśmy sobie przeznaczeni Ja i ty
Tak!
To jak za błyskawicą pogoń
Szansa, że znajdę kogoś takiego jak ty
Jest jedna na milion
Że poczujemy to, co czujemy
I że z każdym krokiem
Będzie nam lepiej
Czy zatańczysz ze mną?
Zatańczysz ze mną?
Jakby ktoś pytał, to nie moja choreografia, ale...
Nie mam uwag.
Ja również.
Ćwiczyliśmy to do trzeciej nad ranem.
Nic wielkiego.
Mój pomysł.
Idziemy dalej.
„Wchodzi Chad”.
Na co czekasz?
Nie wierzę. To jakiś żart?
Ricky powiedział, że jest wam potrzebny pewien bardzo ważny Chad.
I to nie byle jaki Chad.
Apatyczny i wyjątkowo wredny typ o imieniu Jet.
Mój chłopak.
W przedstawieniu.
Krótko i na temat.
Jet wyleciał z poprzedniej szkoły
i nie radził sobie najlepiej w naszej nowej szkole,
i kiedy pani Jenn zaproponowała Jetowi rolę Chada,
dowiedziałam się, że uczniowie mogą pracować w filmie.
Dobra, było na temat, ale dość długo.
Chodzi o to, że moi kumple z obozu, to teraz kumple ze szkoły
i nie jest to zła opcja.
Możemy kontynuować. Teraz już w pełnej obsadzie.
Wzywam Ginę i statystów.
-Dajesz, Jet! -Tak!
Przyjęłam, zaraz będziemy.
Zmiana planu.
Gina ma być zaraz na planie, a wszyscy statyści w garderobie.
Uwaga. Wszyscy za mną. Raz-dwa!
Dzieciaki miały być wolne do przyszłego tygodnia.
Wiem, ale Quinn postanowiła dołożyć uczniów do sceny z panią Darbus.
Teraz ja.
Nie daj plamy, nie daj plamy.
Skarbie, podobnie jak kartka z życzeniami od mojej mamy,
show-biznes jest chaotyczny, nieprzewidywalny i prawie zawsze okrutny.
Czego potrzebujesz?
Ta scena jest bardzo ważna i chyba to przez nią Dani wyleciała,
a ja nie chcę się zbłaźnić.
Teraz, Emmy.
Skąd wytrzasnęłaś ten scenariusz?
Mam macki wszędzie.
Tutaj chodzi o pierwszą miłość.
-Serio? -Liczy się podtekst.
Twoja postać, Bailey, pojawiła się w East High
zagubiona, bez dachu nad głową, bez przyjaciół.
To uczucie nie jest mi obce.
Właśnie.
A teraz wyobraź sobie, jak to jest, gdy pierwszy raz czujesz się widziana.
A teraz wyobraź sobie, że musisz się pożegnać z tą osobą.
Jesteś do tego stworzona.
Bardzo pani dziękuję.
-Hej, Gadżet! -Hej.
O ile tak tu na ciebie mówią.
Nie wierzę, że nic mi nie powiedziałaś o przyjeździe do East High.
Wiem. Niespodzianka!
Gdzie jest Plaster Miodu? Pamiętasz?
Tak. Albo ognisko. Muszę wskoczyć do ogniska!
Ogniu, pochłoń mnie!
-Dobre, co? -Tak.
Statyści, idziemy.
Piszemy do siebie z Maddox bez przerwy.
Więc dlaczego jest tak dziwnie?
„Cześć, jestem Ashlyn i potykam się o własne nogi”.
Dwie lewe nogi, dwie lewe ręce, a gdzie głowa?
No brawo, Ash.
A może wszystko przez to, że w dokumencie
wyszło na to, że się w sobie zakochałyśmy?
A to... Nie!
Jak ktoś tak wyluzowany jak Maddox,
mógłby się zakochać w kimś tak niewyluzowanym jak ja?
Prawda?
Idziemy, nie rozglądamy się.
Jet!
Sorry.
Hej, Chad. Masz chwilę?
Siema, Sharpay.
Nieźle, co?
Chciałam się upewnić, że między nami jest sztosik.
Tak. Jest sztosik.
Bo wiesz, na ekranie wyglądało, jakbyś odrobinę leciał na Elsę.
Spokojnie.
To była zajawka Hansa, nie Jeta, więc...
Zajawka Hansa...
Jasne, zgoda, pieczątka i podpis.
Jak na moich aplikacjach na studia,
bo na pewno dostanę się na wszystkie wymarzone uczelnie.
Nawet jeśli nie wybrano mnie do głównej roli w filmie.
Pieczątka i podpis, Kourt.
Będziesz dumą każdej uczelni.
Może i miałem pewną słabość do Kourtney.
Ale co w tym dziwnego? Tego lata miałem niejedną słabość.
To urocze, że tak się wkręciła,
ale gdyby widziała esy od lasek,
które dostałem po premierze dokumentu,
wiedziałaby, że mam inne opcje.
A co? Mówiła wam coś o mnie?
Dziękawkuję!
Cześć! Możemy pogadać? Proszę!
Następny klient.
Przepraszam pana, tutaj jest kolejka.
A poza tym, dlaczego jesteś tak ubrany?
Latem bardzo się zmieniłeś, ale to już przegięcie.
Nawet jak na ciebie.
To kostium.
Jestem aktorem filmowym, Sebastianie.
Tak, to wyzwanie i ogromna presja.
I tak, to prestiżowe zlecenie.
Ale proszę, możemy...
Jestem zajęty, obsługuję klientów.
Dobra.
Zamieniam się w klienta.
Poproszę jedną kawę i jedną szansę na szczerą rozmowę.
Jaką kawę pan sobie życzy?
Możesz na mnie mówić, jak chcesz, ale nie „pan”.
Widzisz, że gram rolę skejta. Opanuj się, proszę, Seb.
Dziękuję i do zaparzenia! Co podać?
Ale... Mogę tu stać przez cały dzień.
Mamy tu limit pięć kaw, potem mogę wezwać ochronę.
Musimy pogadać o tym, co ci się zdawało, że widziałeś na ekranie.
Uwaga, statyści, macie stawić się na planie!
Idziemy.
Hej, krzykaczka, nie wiem, jak to robisz, ale tak trzymaj.
Takiego talentu nie widziałam
od czasu rebootu Ognistego podmuchu, który skasowali w Hulu.
Masz dar, mała.
Dziękuję.
Chyba.
Carlos, ruchy.
Jeszcze tu wrócę.
Miłego dnia życzę.
Panu.
Uwaga, wchodzimy.
Tak, jesteśmy w wiernej replice sali pani Darbus,
i tak, też się jaram.
Możemy wybrać sobie miejsca?
Nie, nerdzie.
Tu panuje dyktatura, nie demokracja.
Czyli zupełnie jak w domu.
Richard, siadaj.
Tak jest. Albo przyjąłem.
Szybciej. Gociara?
„Kiedy przyszłam tu do szkoły, nie znałam nikogo”.
Nie wiesz, czy ta Gina nie zrobi ci obciachu?
Proszę mnie źle nie zrozumieć.
Wiem, że świetnie tańczy, ale czy umie grać?
Nie chciałbym wyjść na głupka.
Tego byśmy nie chcieli, prawda?
Dziękuję. Pysznie pachnie.
Widział ktoś Quinn?
Kourtney, wczułaś się w postać.
Też powinienem coś pisać?
Nie, Ricky. To nie rekwizyt.
Piszę osiem listów polecających na studia,
które dam do podpisu nauczycielom.
To tak można?
Dobra, słuchajcie.
Strzelamy reakcje w tle kontrplanowo, a pierwsza ekipa zgrywa akcję.
Odjeżdżamy.
Jet, po jakiemu ona mówi?
Naucz się szczekać jak kierprod. 30 zwrotów do wykrzykiwania na planie.
Zmemoryzowała to wszystko w samolocie.
Jest bardzo władcza.
Moi wspaniali statyści, bądźcie wielcy, ale nieistotni,
ożywieni, ale nie fascynujący, bardzo wyraziści,
ale ulotni jak poranna mgła, sami wiecie.
Cokolwiek się stanie, pamiętajcie, ani słowa.
Tak jest, pani kapitan.
-Weź. -Dobra.
Teraz już milczę jak grób.
Witajcie, cześć.
Chciałabym nakręcić pierwszą próbę,
żeby przewidzieć ewentualne katastrofy. Możemy zaczynać.
-Do roboty, ludzie. -Tak jest!
No to jedziemy.
Mówię ci, Seb nie wie, co traci.
Powinien tu być.
Cześć wszystkim. Jestem Alyson, mówcie mi Aly.
Nie stresujemy się. Damy radę.
O Boże, to prawdziwa Alyson Reed!
Umieram, odwalam kitę, to koniec.
Scena 27, ujęcie pierwsze.
Klaps.
Jesteś „tak”.
Co?
Nigdy nie byłaś „może”. Jesteś „tak”.
Ricky.
Będzie mrocznie, będzie niebezpiecznie,
bo to High School Musical 4, ale mógłby to być Kill Bill 3.
Tak dla jasności. Lubię nagrywać sporo dubli.
Być może powtórzymy to 50 razy.
Jasne? Dziękuję.
Akcja.
Hej, Bailey, mogę powiedzieć ci coś ważnego?
Wiesz, że możesz powiedzieć mi wszystko, Sam.
Jasne, skarbie, ale to jest wyjątkowo trudny temat.
Skarbie, zaczynam się bać.
Co?
Chodzi o panią Darbus.
Teraz naprawdę się boję.
Wyglądają dobrze, co?
-Tak. -Dobra.
Właśnie się dowiedziałem, że pani Darbus nie zostało wiele czasu.
W naszej szkole.
Idzie na emeryturę.
Błagam, powiedz mi, że to żart.
Nie wiem, jak sobie poradzę w East High bez pani Darbus.
Jego włosy odwracają uwagę. Bo...
-Za bardzo się świecą. -Za bardzo.
Kiedy przyszłam tu do szkoły, nie znałam nikogo.
Byłam totalnie zagubiona, a pani Darbus pomogła mi się odnaleźć.
Ona tak wiele dla mnie znaczy.
Wszyscy bardzo ją kochamy.
Jakoś przez to przejdziemy.
Razem.
-Jest obłędna. -Jest piękna.
-To wkurzające. -Bardzo.
Płaczecie?
Dlaczego płaczecie?
Przykro mi, ale powiedziałem Bailey, że pani odchodzi.
Nie mogłem dłużej milczeć.
I tu wchodzi monolog, którego Disney nie pozwala mi wyciąć.
Do którego nasza Alyson dorzuciła jeszcze cztery zdania.
Uwaga, kochani! Słuchajcie!
Sam powiedział prawdę.
Przechodzę na emeryturę pod koniec roku,
ale co to w ogóle jest emerytura?
Bo dla mnie to kolejny etap.
To takie triumfalne przejście na nowy grunt,
do następnej klasy, w której przeżyjemy wiele przygód.
Nie chcę się jeszcze z panią żegnać.
W teatrze pożegnania nie istnieją.
Jest tylko zejście ze sceny.
Buzi, buzi i uściski w kulisie.
Trzeba pilnować, żeby nie zakochać się w partnerze,
bo co będzie, jak zerwiecie, a tydzień później
spotkacie się na próbie do awangardowej produkcji Romea i Julii?
Tam się dopiero działo...
Bailey, Samie, nerdzie,
skejcie w czapce, gociaro i wszyscy moi uczniowie.
Chcę wyrazić ogromny smutek i żal,
że wkrótce powiem adieu ukochanemu East High.
Ale prawdziwy nauczyciel
nigdy do końca nie odchodzi.
Macie go w sobie.
W sercu.
Dzikie Koty żyją wiecznie.
Cięcie!
Czy mogę się przytulić?
Nie wiem, czy kiedykolwiek będę w stanie się z panią rozstać.
W scenariuszu tego nie było.
Czekaj, czekaj, myślę, że to działa.
Dlaczego musimy się rozstawać?
Chodź tu do mnie, kochana.
Już dobrze.
Chcę o tym zapomnieć chociaż na chwilę.
Cięcie!
Ricky!
No dobra. Ty od „wow”.
Boże. Wyglądasz, jakbyś wyskoczył z reklamy American Eagle,
więc nie zwalniam cię jeszcze.
Ale nie prowokuj mnie.
Wylatujesz z tej sceny.
Przestawiamy się. Mamy to w jednym tejku.
Nieźle.
Sorry, ale muszę cię wyprowadzić.
Dobra.
Mam nowe info. Aktualny grafik Giny.
Zdobyłaś go? Jak?
No wiesz.
Właśnie nie wiem.
O rany.
To przecież jakiś absurd.
Postać Giny jest prawie w każdej scenie.
Nie tak się umawiałyśmy z Quinn.
Zyskała pani Chada...
Ale straciłam Gabriellę.
„Byłaś niesamowita”.
„Rozwaliłaś system”.
Ricky Bowen.
Wiedziałem, że się spotkamy.
Pan Mazzara.
-Kopę lat się... -Tak.
Nie wziął pan tej pracy w Kalifornii?
Za dużo słońca. Depresyjny klimat.
Tak, to ma sens.
Zabawne.
Stoisz tuż obok tablicy z ofertami uczelni.
Mnie to nie bawi, nie wie pan, jak bardzo jestem do tyłu w tych sprawach.
Myślisz, że to ma związek z tym?
Że co ma związek z czym?
Tutaj jest gotowa czeklista.
Możesz pogadać o tym, kiedy chcesz. Ze mną
albo z rodzicem lub inną dorosłą osobą.
Nawet z panią Jenn.
Na pewno nie.
Nawijają z moim tatą o wszystkim.
Nie zamierzam dostarczać im amunicji.
Rozumiem.
-Powinienem już... -Tak. Powinieneś.
Miło było... Wie pan.
Tak.
-Witamy w domu. -Dziękuję.
Tak. Jeszcze tu jestem.
Powtórzmy to.
Chcę mieć duże zbliżenie twarzy Alyson.
Jakie konkretnie?
Z ręki.
Rozedrgane, żebym mogła pokazać lęk i załamanie.
Może wrzucimy terminalną chorobę w akcie trzecim.
O Boże.
Gdzie jest Kenny Ortega, jak go potrzebuję?
Bez kitu, jak to zrobiłaś?
Co?
Uwaga, wchodzimy za 20 sekund.
Alyson na pozycję. Przygotować się.
Pozamiatałaś scenę w jednym tejku.
Od dzieciństwa uczyłem się roli z mamą.
Zagrałaś to tak prawdziwie.
A ja czuję się nagi bez podłożonych śmiechów.
Wiesz, Mack, po prostu zamknęłam oczy
i wyobraziłam sobie pożegnanie z kimś, kto jest dla mnie bardzo ważny.
Na przykład z psem?
Jasne.
Może być pies.
Co powiesz na umowę?
Ja cię nauczę, jak być nastolatkiem, a ty nauczysz mnie być gwiazdą.
W skrzynce mam już dziwne wiadomości od życzliwych fanów.
Witaj w klubie.
Ludzie, zaczynamy.
Koń by się uśmiał. Albo pies.
Ricky kończy liceum i zaraz pójdzie na studia.
Chyba że się nie dostanie, ale to już nie moja sprawa.
Tylko nie wiem,
dlaczego zawsze muszę się żegnać, zanim zdążę się porządnie przywitać?
Hej, Kourt, skończyliśmy na dzisiaj.
Rekwizyty zostają tutaj.
Nie, ten zeszyt... Zeszyt jest mój.
Pisałam list polecający dla siebie.
Podoba mi się ten pomysł.
Jeszcze go nie czytałaś. Słuchajcie, nie wiem, co napisać.
Brawo, byłaś świetna.
Mówisz poważnie?
Jak nigdy w życiu.
Wkuwałam to w samolocie, więc...
To ja spadam do kogoś, kto bierze kasę za słuchanie mnie.
Super ci w tej gotyckiej stylówie.
-Dziękuję. Mam na sobie 12 naszyjników. -Tak?
Seb? Seb.
Seb.
Zamówiłem tu pięć kaw. I wszystkie wypiłem.
Wypiłeś wszystkie?
Tak, i chcę zamówić następną.
Ochrona może mnie ugryźć.
Nie, przestań.
Proszę cię. Nie gniewaj się na mnie, wiesz, że to były same kłamstwa.
To nie jest czas ani miejsce na takie rozmowy.
Więc podaj czas i miejsce.
Ja powiem swoje, ty powiesz swoje. Proszę.
Słuchaj. Dwa pytania.
Dlaczego tak bardzo się denerwujesz?
I dlaczego przez twoją przyjaciółkę, Ginę?
To nie jest...
Nieważne.
Zaczęły się zdjęcia i ma grafik zapchany pod korek.
Emmy powiedziała Maddox, Maddox Ashlyn, a Ashlyn mnie.
Po prostu...
Jeśli Gina zrezygnuje z musicalu, to nie wiem.
Nic innego chyba mi nie zostało.
Trochę dramatyzujesz, ale rozumiem.
Na pewno masz co robić poza teatrem.
Poproś Kourt, żeby pomogła ci z podaniem na studia.
Musisz mnie jeszcze bardziej dobijać?
Co zamierzasz zrobić?
Z Giną i tak dalej?
Dawna wersja mnie
pewnie chciałaby, żeby ten cały film nie wypalił
i żebyśmy spędzili z Giną upojny czas na scenie,
grając Troya i Gabriellę.
Jasne. A co zrobiłby Ricky 2.0?
Mogę w czymś pomóc?
Nie wiedziałam, że pan tu jest.
Próbuję napisać sobie list polecający
i mam wrażenie, że wyszło to trochę arogancko.
Kourtney, to jest wspaniałe.
-Serio? -Tak.
Tyle tu osiągnięć, tyle punktów, tyle przymiotników.
Nie widzę arogancji, widzę dumę i bardzo dobrze.
-Korzystałaś ze słownika? -Z dwóch.
Ten list jest idealny.
Dziękuję panu za te słowa, od razu mi ulżyło.
Pisz jeszcze raz. Uczelnie nie szukają ideału.
To po co przez 18 lat starałam się osiągnąć to wszystko?
Uczelnie chcą ciebie prawdziwej,
a nie idealnej, którą opisałaś w tym liście.
Ale ja nie jestem idealna.
I właśnie o to chodzi.
Od tego zacznij.
Jasne, ale to nie jest odpowiedź na moje pytanie.
-Pisz jeszcze raz. -To nie jest odpowiedź na moje pytanie.
Dzień dobry. Miłego dnia.
Jeszcze nie skończyłem.
Ricky! Chwila.
Ty tak na poważnie? Co?
Jak się tu...
Zgrywałem ochroniarza i zakradłem się.
Emmy zrobiła mi szkolenie, więc...
Jesteś kochany.
Poza tym patrzyłem dziś na ciebie i oświeciło mnie.
Myliłaś się.
Na premierze High School Musical
mówiłaś, że nic ci nie wychodzi za pierwszym razem.
Naprawdę?
Nigdy nie zapominam tego, co mówisz.
W każdym razie dziś ci się udało.
I to za pierwszym razem. W jednym...
Co Maddox krzyczała na planie?
W jednym tejku.
I tak, oczywiście musiałem go zepsuć.
To było nawet śmieszne, jak cię pogonili z sali.
Mam pierwszego przystojnego psychofana.
Zawsze.
Wiem, że masz teraz mało czasu,
więc mogę próbować do HSM3 po szkole,
w weekendy, a jak trzeba, nawet na naszych tajnych randkach.
-Po prostu nie chciałbym... -Hej.
Jakoś to wszystko poukładamy.
Ten musical jest dla mnie bardzo ważny.
Nie wiem jak, ale na pewno znajdziemy rozwiązanie.
Mam nadzieję.
Halo. Dzień dobry.
Nazywam się Jennifer i jestem nauczycielką teatru w East High.
Kourtney dała mi twój numer. Słyszałam, że jeszcze stąd nie wyjechałaś.
A raczej zadzwoniłam do najlepszego hotelu w mieście
i powiedzieli, że jeszcze masz pokój, więc...
Wiem, że jeszcze nie wyjechałaś.
Dzwonię do ciebie,
bo chcę ci pomóc.
Masz naprawdę duży potencjał i być może
przyda ci się teraz przyjazna mentorka,
która ma dobre oko i pomoże ci oszlifować twój aktorski talent.
Mówię to z szacunkiem i podziwem.
Wiem, jak to jest, kiedy z ciebie drwią,
kiedy cię nie doceniają.
Poza tym potrzebuję twojej pomocy.
Mogłabyś do mnie oddzwonić?
Dziękuję.
To zabrzmiało poważnie.
Benjamin.
Martwię się o niektórych uczniów.
Też się martwię.
O Ricky'ego, Kourtney, Carlosa, Ashlyn i Ginę?
Tak.
Mogę tu...
Bardzo cię tu brakowało.
Mamo.
Idę, Ko-Ko.
Słucham?
Dwa pytania.
Dobrze. Chętnie na nie odpowiem.
Mogę wrócić na terapię w tym tygodniu?
A jakie jest drugie pytanie?
Gdybyś miała napisać list polecający o mnie,
to jaka jestem tak naprawdę?
Prawdziwa ja, a nie chodzący ideał.
Długo czekałam na to pytanie.
Trudna prawda czy klepanie po plecach?
Hej, Ricky z fajnymi włosami.
Dani, co ty tu jeszcze robisz?
Bez urazy. Sorry.
Nie obraziłam się.
Słyszałam plotę.
O rany.
To nie tak, że całkiem mnie zwolnili,
ale zostałem wyeliminowany ze sceny z panią Darbus,
więc chyba coś nas łączy. Oczywiście bez urazy.
W kółko to powtarzasz, a jednak nie przestajesz mnie obrażać.
To nie jest plotka o High School Musical 4,
to plotka o High School Musical 3.
Serio?
Słyszałam, że szukacie nowej Gabrielli.
Ricky, ty wariacie.
Wchodź.
Hej, mogę na chwilę?
Jasne. Wchodź.
Przemyślałem twoją ofertę.
Jaką?
Że ty nauczysz mnie grać, a ja cię nauczę, jak być gwiazdą.
Wiesz, ogarniać psychofanów, kontrolować stres,
brylować na planie po trzech godzinach snu.
Kiedy chciałbyś zacząć?
Gwiazdorstwo, lekcja pierwsza.
Kristen Stewart i Robert Pattinson, J Lo i Drake,
Kendall Jenner i Harry Styles.
Wymieniłeś grupę ludzi,
którzy udawali, że są razem dla piaru.
Dokładnie. Pomyśl o tym.
Temu filmowi przyda się trochę reklamy.
Przecież ty spotykasz się z Dani. Jak w ogóle...
To jest mój prawdziwy numer.
Berek, teraz ty.
Dałem ci pierwszą lekcję gwiazdorstwa,
daj znać, kiedy dasz mi pierwszą lekcję aktorstwa.
Nara.
Serial inspirowany serią filmów High School Musical
Napisy: Renata Wojnarowska