W poprzednim odcinku High School Musical: Serial...
Jestem pierwszy raz na obozie i jest najlepiej!
Siemka, nowi obozowicze!
Witajcie w Shallow Lake Miejscu waszych marzeń
Jest tu mój pierwszy chłopak i pierwsi prawdziwi przyjaciele.
Będziemy wystawiać pierwszą uczniowską wersję Krainy lodu.
Będę reżyserował show o waszym show.
Nie ma kogoś, kto się tym zajmie?
-Ja? -Panie reżyserze.
I co dalej? Pierwsze trzęsienie ziemi?
Pa, Salt Lake.
-Nikt nie stanie nam na drodze. -Przepraszam.
Czy to EJ Caswell z nowej produkcji Disney+, Kraina lodu: Musical: Serial?
Taki tytuł nigdy by nie przeszedł.
Za długi i za skomplikowany.
Dziękuję.
Nie mogłeś spać?
Pomyślałem, że zacznę panikować od rana,
bo będę reżyserować
pierwszą uczniowską produkcję Krainy lodu, która ukaże się
w 63 krajach.
Ja nie panikuję ani trochę.
Będziesz najlepszym reżyserem
i w Shallow Lake, i w tych 63 krajach, gwarantuję ci.
Masz zero dowodów na prawdziwość tej teorii.
To już nie mogę wierzyć w potencjał
mojego mądrego i nieprzyzwoicie zdolnego chłopaka?
I przystojnego.
Udało ci się zachować skromność przez pięć sekund. Mamy rekord!
Nie będę ściemniać, liczyłam na to,
że zagramy z EJ-em główne role w tym show.
I że nasz romans przeniesie się na scenę.
Ale co tam, przynajmniej teraz dostanę dobrą rolę.
Po co Ricky tu przyjechał?
Kiedy ogłosisz, że reżyserujesz ten spektakl?
Niedługo, na castingu,
ale czy mogłabyś wcześniej nikomu nie mówić?
-Nareszcie usłyszałaś naszą pobudkę. -Co?
To idealny początek dnia.
Pobudka, świeżaki! Kolejny piękny dzień w Shallow Lake.
Hejka.
HIGH SCHOOL MUSICAL: SERIAL
Nie ma jak zaparowana facjata o poranku.
Twoje łóżko jest najbliżej gniazdka. Bardzo prestiżowo. O co tu chodzi?
Myślałem, że spędzisz lato z młodą Cersei Lannister
na bajerach, skuterach i terroryzowaniu miejscowej ludności.
-Nie wyszło. -Chcesz o tym pogadać?
-Ani trochę. -Ja też nie. Tylko chciałem być miły.
Nie mogę się skupić na niczym oprócz castingu.
Casting? Ciekawe, co zgarnę. Co w ogóle bym chciał?
Jak się nazywają dwaj główni typiarze w Krainie lodu?
Wiem, że w szkole zawsze jakoś lądowałeś prosto na głównej roli,
ale aż taki Zefron nie jesteś, tym razem się nie uda.
Nie jestem żaden Zefron.
Mogę ogarnąć dwa głupie imiona.
Jeden gość to... chyba Gary?
Nie ma tam żadnych Garych, to się dzieje w Norwegii, Ricky.
Żartuję. Znam ich imiona.
Znam hit z 2013 r. pod tytułem Kraina lodu.
Jest lato, Carlos. Powinniśmy się dobrze bawić.
Zabawa jest dla epizodystów.
Carlos?
To jest Jet. Myślę, że nie spał i nie odzywał się od 24 godzin.
Podejrzewam, że jest wampirem.
Hej, mały.
Plaster miodu
Nie mogę uwierzyć, że będą o nas kręcić film dokumentalny.
Będzie go reżyserował sam Chad Danforth.
Ktoś mógłby powiedzieć, że stawka w tym castingu jest wysoka.
I ja to powiem. Stawka w tym castingu jest wysoka.
To chyba objawy odstawienne.
Po raz pierwszy w życiu ani przez chwilę nie bolała mnie głowa.
To chyba dobrze?
Nie. Nie wiem, kim jestem bez elektroniki.
Jest tu trochę bardziej topornie, niż się spodziewałam.
Ale każdy ma prawo odrobinę podramatyzować w dzień castingu.
Macie może telefon?
Mogę go potrzymać? Chociaż przez chwilę?
Chcę ogłosić całemu światu, że idę na ten casting po zwycięstwo.
Jestem gotowa sięgnąć po główną rolę. Nie przepraszam, nie biorę jeńców.
-Gina 1.0 przejęła nad tobą władzę. -Nie.
Słuchaj, nasz wspólny występ na castingu przed rokiem był super
i nadal świetny z nas tercet,
ale tym razem czuję, że potrzebuję stanąć na własnych nogach.
Zwłaszcza że kręcą tu o nas dokument.
Od tego dosłownie zależy nasza przyszłość.
Jasne, 1.0.
Umiem być słodka Umiem być kwaśna
Mogę tańczyć solo Mogę wmieszać się w tłum
Mogę wzlecieć wysoko I wrócić na ziemię
Ale nie będę ukrywać, na co mnie stać
To jest mój czas
Skończyła się dawna ja Teraz pokażę swój blask
Po linie wejdę na szczyt Znajdę się wśród gwiazd
-Mam balans -Ona ma balans
Na paluszkach wejdę na szczyt Znajdę się wśród gwiazd
I wszystko jasne Mam balans
Ona ma balans
B-A-L-A-N-S Pokażę, co potrafię
Umiem wszystko Moje ruchy są płynne
Mogę być taka i taka I tak to będzie bomba
Wcześniej żyłam na pół gwizdka
Ale teraz ufam sobie I kocham ten widok
To jest mój czas
Skończyła się dawna ja Teraz pokażę swój blask
Po linie wejdę na szczyt Znajdę się wśród gwiazd
-Mam balans -Ona ma balans
Na paluszkach wejdę na szczyt Znajdę się wśród gwiazd
I wszystko jasne Ona ma balans
-Ona ma balans -Krok za krokiem
Idę po swoje Nie wiem, co się kryje za rogiem
Idę do przodu, noga za nogą
Idę po swoje Nie wiem, co się kryje za rogiem
Po linie wejdę na szczyt Znajdę się wśród gwiazd
-Mam balans -Ona ma balans
Na paluszkach wejdę na szczyt Znajdę się wśród gwiazd
I wszystko jasne Mam balans
Ona ma balans
B-A-L-A-N-S Pokażę, co potrafię
Dobra.
Wybieram się na szybkie śniadanie przed castingiem.
Ja też. Bliźniaki.
-Chciałem tylko... -To może ja...
Nie, ty pierwsza.
-Możemy zacząć od początku? -Tak. Jasne.
Bliźniaki.
Nie, Ricky, nie o to mi chodziło.
Czy my możemy zacząć od początku?
No raczej.
Bliźniaki.
Mówiłaś coś?
Jesteśmy w nowym miejscu, jesteśmy zupełnie inni.
Możemy zacząć od nowa? Bez dramatów, bez czekoladek.
-Wakacje powinny być fajne, tak? -Masz rację. Wakacje są fajne.
Jesteśmy w LA, gdzie wszystko się zaczęło.
Jesteśmy za młode na zjazd absolwentów po 20 latach.
-Czuję się jak osiemnastka. -To bez sensu.
Bo osiemnastki nie mogłyby mieć córki,
która zaraz ma osiemnastkę.
Matma to zło.
Hej, słońce. Pamiętasz naszego kumpla, Marvina?
Pewnie. Uwielbiałam go, jak miałam cztery lata.
-A co? -Pamiętasz, jak byłaś mała
i zapytałaś nas kiedyś o dawcę, z którego jesteś,
a ja powiedziałam ci wtedy, że to był ktoś obcy, ale...
To był Marvin.
To może znaczyć dla ciebie dużo albo mało. Obejdź się z tym, jak chcesz.
Oczywiście.
Pomyślałam, że mógłby do nas podjechać, spędzić z nami trochę czasu,
-zjeść coś przed imprezą... -Bez napinki, na luzie.
Ale tylko, jeśli chcesz. Jeśli chcesz.
Jasne, w końcu i tak od dawna się znamy.
Chcemy, żebyś poznała go znowu jako osoba dorosła.
-Albo prawie dorosła. -Tak.
-Może się nawet polubicie, kto wie? -Dobra. Chodź.
Tak. Dzięki, kotku.
Nie będę ściemniać, jak na stodołę to wow.
-Zaczynajcie już rozgrzewkę. -Nie mogę się doczekać.
Może znowu zagramy razem głównych bohaterów.
Wiesz których. Jest ich dwóch. Są kumplami? Wrogami? Kochankami?
Wreszcie przyszła.
To jest Val. Ósmy raz w Shallow Lake, aktualnie szkoli się na opiekuna.
-Znają się z EJ-em od lat. -Właśnie widzę.
Byli Gretl i Kurtem w Dźwiękach muzyki, totalna prehistoria.
Taka więź zostaje na zawsze.
Hej, słuchajcie! Jestem Val, i jeszcze niedawno byłam taka jak wy.
Czekałam w kulisach na swoją szansę na sławę.
A potem poszłam na studia i moje marzenia o Broadwayu
zostały znokautowane przez profesora od zadań aktorskich.
Mówił, że nie jestem przekonująca jako człowiek.
Ale skończyłam psychologię. Jestem też waszą choreografką.
Reżyser za chwilę otworzy casting, bądźcie gotowi.
Corbin Bleu.
Co tam?
EJ, musisz im powiedzieć, że to ty zajmiesz się reżyserią.
Ashlyn cały czas nawija tylko o tym,
jak będzie śpiewać, patrząc Corbinowi prosto w oczy.
Powiem wszystkim, ale za chwilę. Daj mi jeszcze chwilę. Albo dwie.
Hej, Maddox! Polecam swoje usługi, robię włosy i make-up.
Będę też na castingu, ale wracając do East...
Ja się wszystkim zajmę.
Nie potrzebujesz pomocy? Współpraca zawsze popłaca.
Zawsze radziłam sobie sama. Jeśli coś działa, nie naprawiaj.
Możemy przerzucać się mądrościami cały dzień.
Ludzie mówią, że zyskuję przy bliższym poznaniu.
To taka elegancka wersja stwierdzenia, że nie jestem dla każdego.
Udaję, że mi to pasuje, bo jestem taka cool i niedostępna.
Ale tak naprawdę cierpię w milczeniu.
Kiedyś była tu cała ekipa dzieciaków,
z którą miałam przez lata super sztamę.
Zwłaszcza z jedną osobą.
Ale było, minęło,
a ja dawno nie musiałam poznawać nowych ludzi.
Więc nie do końca ogarniam, co ja tutaj robię.
Ulepimy dziś bał...
Nie przeszkadzaj sobie. Wpadłem tylko po rekwizyt.
Podoba ci się? Trochę jak Norwegia z lat 80.
Hej. Nie wiedziałem, czy nie będzie zimno.
To Kalifornia, stary.
-On mówi. Ale czy śpiewa? -Teraz już nie.
Hej, Gina.
Wyluzuj. Sorry, jestem Alex, a to jest Emmy.
Jesteśmy z ósmej klasy, prawie w liceum, wielbimy cię na maksa.
-Znamy na pamięć wszystkie twoje tik toki. -No brawo. Wyluzowałaś.
-Zgłaszacie się na casting? -Tak. Może.
Nigdy nie brałyśmy udziału w czymś takim.
Przygotujcie się dobrze. Poćwiczcie. Musicie być pewne siebie.
Jeśli nie wierzycie w siebie, ściemniajcie, że wierzycie.
Mamy ściemniać. To się nam przyda. Mów dalej.
Nastawcie się na ostrą walkę.
Nie jesteście już przyjaciółkami. Jesteście konkurencją.
Co ja mówiłam? Gina 1.0.
„KRAINA LODU” HARMONOGRAM PRÓB
Czyli Corbin Bleu będzie reżyserował program o produkcji naszego spektaklu.
-Tak. -A na ciebie spadła reżyseria spektaklu?
-Wiesz o tym tylko ty i Gina. -A co z Nini?
Z nieśmiałą dziewczyną, która tak słodko się czerwieniła?
-To był długi rok. -Słuchaj, pomogę ci.
Może to ja powinnam zrobić obsadę. Sama.
To jedyna rzecz, która mnie w tym jara.
Nie będziesz obiektywny. Twoje stronnicze decyzje wpłyną na wynik.
Jak jesteś taka mądra, może przejmiesz też reżyserię?
Próbuj dalej.
Udawaj, że wiesz, co robisz.
Ludzie. Jesteśmy gotowi.
Najwyższy czas, żebyście poznali swojego reżysera.
Elton we własnej osobie, czyli EJ Caswell.
Udawaj, że wiesz, co robisz.
-Jasne. -A Corbin Bleu?
Reżyseruje show o naszym show. To skomplikowane.
Stańcie w kole.
Ulepimy dziś bałwana? Albo zrobimy coś innego
Tak dawno nie widziałem cię
-Kraina lodu! Jedziemy z tą zimą. -To taka tradycja.
Gdzie jest pan Bleu?
Co ty tutaj robisz?
Nie wolno przebywać w jurcie podczas zajęć.
To niebezpieczne. Mogliśmy odkurzać.
Nie zapisałeś się na żadne zajęcia.
Jest wolne miejsce na pływanie.
Mam uczulenie na chlor.
W takim razie czeka cię wakacyjne odczulanie.
Chyba że wolisz casting do musicalu.
-Rozumiem, że mam tylko dwie opcje? -Tak. Dobrze rozumiesz.
Nie przyjechałem tu śpiewać po stodołach.
To po co tu przyjechałeś?
A myśląc usilnie nad odpowiedzią, uważaj, żebym nie zabrał ci zabawki.
Za dziesięć minut kolejny obchód.
Dobra, słuchajcie. Głęboki oddech na uspokojenie.
I odjazd!
Do tych, z którymi łączy mnie znajomość, dziś nie jesteście Dzikimi Kotami.
Jesteście jak czyste płótna, jak nieznajomi z ulicy.
-Dzisiaj jesteśmy dla siebie obcy. -Już nic nie mów.
Otworzyć się dało okna, drzwi Zawiasy wytrzymały lata rdzy
Dwie przemiłe panie Suknie niosą dwie
Dziękuję Dzięki
Nie będę sama wśród tych ścian W sali balowej ruszą w tan
Koronacji dzień najlepszy jest!
Będą tutaj żywi ludzie Aż niemożliwa to myśl
Ale tej odmiany pragnę dziś
Pierwszy raz jak sięga pamięć
Będzie bal i świateł moc
Pierwszy raz jak sięga pamięć
Tańczyć będę całą noc
I czuję na raz radość i zgagę Mieszane uczucia mam
Dziś pierwszy raz jak sięga pamięć
Już nie będę sam
Ulepimy dziś bałwana?
No chodź Zrobimy to
Tak dawno nie widziałam cię Nie chowaj się
Uciekłaś gdzieś czy co?
Bawiłyśmy się razem A teraz nie
Dlaczego tak jest, czy wiesz?
-Ulepimy dziś bałwana? -Albo zrobimy coś innego
Anka, idź sobie.
No to cześć
Bez słów, bez snów
Łzom nie dać się
Bo dziś mnie nie stać Na najmniejszy błąd
Lecz to tylko jeden dzień
To tylko jeden dzień
Niech otworzą wrota już
Tak chcę
Ulepimy dziś... Ulepimy dziś...
Ulepimy dziś bałwana?
Dziś pierwszy raz jak sięga pamięć
Już nie będę sam
Ulepimy dziś bałwana?
-Przeginasz. -Przestań.
Kiedy przeginasz.
Mogę powiedzieć, jak bardzo się cieszę, że ta historia w końcu wyszła na jaw?
Cieszę się, że ta historia wyszła na jaw.
Nini, jak ci się podoba w Kalifornii?
Spotkałaś już jakichś celebrytów czy...
Myślałam, że widziałam influencera, ale to był zwykły barman.
-Szkoda. -Jak dwie krople wody.
Pójdę wrzucić burgery na grilla.
-Pójdę z tobą. -Świetnie.
-Pomogę wam. -Nie, zostań.
Wiem, o czym myślisz. Myślę dokładnie to samo.
Nie wierzę, jaka jesteś do mnie podobna.
Żartuję. Uprawiasz może jakiś sport czy...
Nie, oprócz ligi bejsbolowej w drugiej klasie, ale byłam beznadziejna.
Możliwe, że mamy to w genach. Grałem w baseball na studiach i...
Tym razem nie żartuję. Podobno byłem całkiem niezły.
Co jeszcze?
Powiedzmy swój ulubiony kolor, ale razem. Trzy, dwa, jeden.
-Zielony? -Czarny.
Widzisz? Było całkiem blisko.
Biorąc pod uwagę, że oba kolory są w paśmie widzialnym.
Pewnie czytałeś poradnik
Instrukcja obsługi dziecka dawcy?
To był...
To był artykuł, ale tytuł miał podobny.
O co zapytać swoje biologiczne dziecko na pierwszym spotkaniu.
-Pokaz zdjęć z komentarzami. -Może ja też zadam ci jakieś pytania?
Chętnie zaspokoję twoją ciekawość.
-Pytaj, o co chcesz. -Tego się spodziewałam.
Wolisz śniadanie na kolację czy kolację na śniadanie?
Śniadanie na kolację. Wieczorne naleśniki? Proszę bardzo.
-Jakieś hobby? -Lubię piec.
Przy kawałkach Liz Phair.
Ile sufletów zrujnowała ta kobieta...
Chociaż nikt nie zawodzi tak, jak Tori Amos. Ale...
Na pewno już to sto razy słyszałaś. Znasz nasze liczne inspiracje.
-W jakim sensie? -Nie mówcie, że ona nic nie wie.
-Czego nie wiem? -To było w innym życiu.
Mieliśmy z twoimi mamami całkiem niezłą pozycję...
-Nie. -...na początku lat 2000, na scenie LA.
-Nie zmyślam, tak było. -I co jeszcze?
Nasza jedna piosenka leciała trochę w radio.
Co to za piosenka? I jak się nazywał wasz zespół?
Czemu dopiero teraz się o tym dowiaduję?
-Powiedz. Tego nie wie nikt. -Taki był tytuł.
-Nie wierzę. -University Clowns to nasz zespół.
-O rany. -To było tak dawno, że aż wstyd przyznać.
-Gdzie są teksty? -Teksty?
Do wybranych scen, na casting.
Robimy spektakl bez libretta? Co to ma być? Kraina improwizacji?
Hop-hop, panie kierowniku. Gdzie mamy wszyscy stanąć?
Moglibyście sekundę zaczekać? Proszę.
Może odegracie same teksty piosenek?
Takie czytanie z wczuwką.
-Co ja wiem, jestem kierowniczką sceny. -To świetny pomysł.
Dziękuję.
„Niech nie wie nikt, nie zdradzaj nic. Żadnych uczuć. Od teraz tak masz żyć.
„Bez słów, bez snów.
„Łzom nie dać się”.
Sorry. Casting zaczął się ponad godzinę temu.
Nie szkodzi. Każdy może spróbować.
-Nie wiem, czy chcę. -Nikt cię nie ocenia.
Dawaj.
Pierwszy raz jak sięga pamięć
Przeminą samotności dni
Chcę z kimś ten sen niezwykły śnić
Chcę zakochany być
Pierwszy raz jak sięga pamięć
Koniec łez i koniec burz
Pierwszy raz jak sięga pamięć
Wrota są otwarte już
Ja wiem, jutro się obudzę
Ale dzisiaj jeszcze śnię
Pierwszy raz jak sięga pamięć
Idę, dokąd chcę
-Stary, co to było? -To było dobre.
To jakiś obłęd.
Mam ciary.
Wpadł z hukiem na casting spóźniony. Wymiótł, aż wszystkich zatkało.
Udawał, że nie interesuje go teatr. Zupełnie jakbym widział siebie.
W czym mogę pomóc?
Pomyślałem, że potrzebujesz pomocy w ogłoszeniu obsady.
W ogłoszeniu obsady?
Znajdę taśmę, przykleję kartkę w miejscu publicznym,
werble, fanfary i tak dalej.
Chciałabym się z tym przespać, zanim podejmę ostateczne decyzje.
Jasne, rozumiem.
Mamy spokojnie spać, gdy ważą się losy narodu.
-To tylko musical, Carlos. -Ta rewolucja będzie w telewizji, Val.
Pozamiatałaś, wiesz?
To nie zależy ode mnie, ale Anna jest twoja.
Dzięki. To był bardzo ciekawy casting.
Ktoś się tam deczko pogubił, co nie?
Val kazała mi udawać, że wiem, co robię,
ale żadne patenty nie są w stanie ukryć faktu,
że jestem zagubiony jak dziecko we mgle.
Rany, jak ty dramatyzujesz. Przestań udawać.
-Bądź sobą. -Nikt tutaj tego nie chce.
Pani Jenn nie powstała w jeden dzień. Dasz sobie radę, nie jesteś sam.
-Masz Val. -Val jest najlepsza.
Poważnie, jeśli tak bardzo się stresujesz tym projektem,
nie chciałabym ci jeszcze dokładać zmartwień,
więc może jako para powinniśmy wrzucić na luz.
-Hej. -Co?
Ty i ja, to jedyna rzecz, o którą się nie martwię.
Ale może faktycznie to dobry pomysł, żeby utrzymywać
profesjonalny dystans na próbach.
Tak. Zdrowe kilka metrów. Bez trzymania za rączki.
-I bez znaczących spojrzeń. -Takich?
Tak.
-Idziemy na basen? -Chcesz popływać?
-Tak. -Czemu nie?
-Będę pierwsza. -Nie masz szans.
Nie wierzę, że University Clowns o mało nie zagrali na pierwszej Coachelli.
-Jestem w szoku. -Mało brakowało.
A ja nie wierzę, że pracujesz z Jamiem Porterem.
Ten dzieciak to gruba ryba. Musiałaś zrobić wielkie wrażenie.
Cokolwiek się stanie, nie rzucaj pisania piosenek.
Jasne.
Przepraszam, muszę zakończyć nasz zjazd rodzinny.
Idę na kolejny z twoimi mamami.
-Jasne. -Wezmę tylko portfel z samochodu.
Mam czarny samochód. Twój ulubiony kolor.
Nie zielony, więc chyba faktycznie jesteśmy spokrewnieni.
No tak.
Pamiętam jeszcze, jak to jest być w twoim wieku.
Życie wydaje się trudne i nieprzewidywalne.
Ale zaufaj mi, Nini, najlepsze jeszcze przed tobą.
Cieszę się, że znowu się spotkaliśmy. Bałem się, że się wystraszysz.
Nie było tak źle.
Dobra.
Na nowy rozdział już czas Kartki przewraca wiatr
Co będzie dalej, nie wie nikt Ale najlepsze jeszcze przede mną
Wciąż patrzę, jak horyzont ucieka w dal W oku kręci mi się łza
Kalifornijskiego słońca blask
I nie wie nikt Co dalej się zadzieje
W którą stronę wiatr zawieje Dokąd zmierza nowy szlak
I nie wie nikt
Nieźle jak na gościa, który nie śpiewa - Ricky
W jakim znajdziesz się miejscu Jaki obraz nosisz w sercu
Który jest ci bliski tak I nie wie nikt
Nikt
I nie wie nikt Nikt
To lato jest moje Więc je wezmę przebojem
Nowe życie zacznę dziś
Nie mam pojęcia, dokąd iść Nie
Lecz nie zlęknę się tajemnic Chociaż nadal nie wiem nic
Bo każdy nowy krok Nadzieję daje mi na nowy start
I nie wie nikt Co dalej się zadzieje
OBSADA
W którą stronę wiatr zawieje Dokąd zmierza nowy szlak
I nie wie nikt W jakim znajdziesz się miejscu
Jaki obraz nosisz w sercu Który jest ci bliski tak
I nie wie nikt Nikt
TWORZYSZ SWOJE ŻYCIE
I nie wie nikt Kończę 18 lat
NIE BÓJ SIĘ PORAŻEK NIE BÓJ SIĘ RYZYKA
Czeka na mnie nowy świat Kończę 18 lat
I nie wie nikt W jakim znajdziesz się miejscu
Jaki obraz nosisz w sercu Który jest ci bliski tak
I nie wie nikt Nikt
I nie wie nikt Kończę 18 lat
Czeka na mnie nowy świat Kończę 18 lat
I nie wie nikt
Hej, Maddox w ogóle wróciła po kolacji?
Pewnie uskutecznia jakieś supertajne
lokalne tradycje albo inne rytuały.
Czy to wredne z mojej strony, jak powiem, że jest trudna?
I mówię to ja. Ktoś również dość niełatwy.
Przestańcie się czepiać. Maddox jest super.
Chce, żebyśmy się poznali, zaprzyjaźnili
i docenili te jej różne dziwactwa.
Jest nieszkodliwa.
Obsada.
Nie.
Nie na mojej wachcie.
Napisy: Renata Wojnarowska