W poprzednim odcinku High School Musical: Serial...
Nie wiem, kim jestem bez elektroniki.
Lato jedzie na pełnej petardzie.
A raczej na pełnym hejnale.
Gina znalazła balans.
Na paluszkach wejdę na szczyt Znajdę się wśród gwiazd
I wszystko jasne Mam balans
Ona ma balans
Jet znalazł struny głosowe.
Sorry. Casting zaczął się ponad godzinę temu.
Nie szkodzi. Każdy może spróbować.
Idę, dokąd chcę
A ja nie jestem panią Jenn.
Gdzie są teksty?
Gdzie mamy wszyscy stanąć?
Moglibyście sekundę zaczekać?
-Może to ja powinnam zrobić obsadę. -To jedyna rzecz, która mnie w tym jara.
Nie tak wyobrażałem sobie te wakacje.
O nas akurat się nie martwię.
Ale mogę zacząć od początku.
-Możemy zacząć od początku? -Tak. Jasne.
Ulepimy dziś bałwana?
Wypuśćcie wilkołaki, to nie ich wina. To ten przeklęty księżyc.
Dzień dobry, Elsa.
Ty jesteś Anna?
-Tak! -Kobieto, jesteśmy siostrami!
Nie miałem pojęcia, że macie aż taką skalę głosu.
Zatkajcie uszy, bo zaraz będę krzyczał z nimi.
Olaf! Gratki. A ja jestem Kristoff. To...
Osoba.
Gratulacje, zagrasz istotę, która posiada DNA.
Co? Najpierw Lumière, a teraz Olaf.
Mam grać przedmioty nieożywione aż do końca moich dni?
Z drogi, bo idzie Bella.
Z drogi, bo idzie...
Członkini zespołu?
To znaczy, niech żyje zespół.
Bez zespołu nie ma przedstawienia.
Nie ma małych ról, są tylko mali aktorzy, tak?
Nie licz słów, niech słowa się liczą.
No dobra, proszę o spokój. Bądźmy profesjonalistami.
W pełni profesjonalne mazeł tow.
Zwłaszcza dla ciebie, EJ.
Z radością zachowam twoje foty z rogami na przyszłość.
Przydadzą się do szantażu.
O czym ty mówisz?
Twoja kumpela, Val, obsadziła cię w roli Svena, renifera.
Nie. Ja nie gram w spektaklu. Ja reżyseruję spektakl.
Sam sprawdź.
Zdaje się, że dołączysz do klubu aktorów-reżyserów.
Jak Greta Gerwig.
Nie, to na pewno jakaś pomyłka.
Zastanawiam się, czy to ostateczna lista.
Renifery nie reżyserują. Nigdy nie widziałem reżysera-renifera.
Uciszcie się wszyscy!
Dobry, panie kierowniczko. Wszystko gotowe?
Jasna sprawa, Elton.
Ludzie, dzisiaj są Rytualne Otrzęsiny Świeżaków.
Spędzicie noc w lesie, wśród dzikiej przyrody.
I wśród duchów.
Pakujcie namioty i oszczędzajcie struny głosowe.
Może być dużo krzyku.
A tak przy okazji, Carlos,
mamy zainstalowane kamery w biurze.
Ale propsy za próbę zmiany obsady.
High School Musical: Serial
To najwspanialszy czas w roku.
Nie Święta, nie czarny piątek...
Tylko Noc Świeżaka! Zobaczycie, będzie naprawdę fajnie.
Jak już dojdziemy na miejsce, rozstawimy namioty.
Potem rozpalimy ognisko i trochę sobie pośpiewamy,
a na koniec będą nasze słynne opowieści o...
Czy ja gadam do siebie? Gadam do siebie.
Dobrze się czujesz?
Ależ oczywiście. Robię wpis do dziennika.
Spinuję poranną porażkę, żeby przekuć ją w sukces.
Rozumiem. Masz ascendent w Lwie.
Akurat w Koziorożcu.
W wielkiej trójce mam znaki ziemskie i powietrzne.
Serio? A ja czuję w tobie dużo energii ognia.
Słuchaj, znam siebie.
Jestem Krukonką, typem ENFP, Bellą i Samanthą.
Tą lalką, Samanthą.
I na sto procent mam ascendent w Koziorożcu.
Dzisiaj będzie się działo.
Hej, Gina, możemy pogadać?
Hej! Wyjdź.
To tylko głowa.
Niech ci będzie.
Ale teraz już muszę wjechać z resztą.
Masz dwie minuty. Dawaj.
-Przepraszam za najście. -Miłość to otwarte drzwi.
Wiedziałem, że ci się uda. Jesteś gwiazdą.
Dziękuję. To znaczy...
Tak, to wiele dla mnie znaczy.
Tym bardziej że to nie ty mnie obsadziłeś, wiesz?
Tyle lat próbowałam ogarnąć, jak pogodzić się z byciem „taką sobie”
albo „prawie na topie, ale nie całkiem”.
Nie wierzę, pokazuję cudzysłowy. Zaczynam upodabniać się do ciebie.
Dobra, chodzi o to, że... Tak, mam główną rolę.
Czuję się wspaniale.
Policzyłam wszystkie piosenki i kwestie mówione.
Elsa ma Mam tę moc.
Ale moim zdaniem Anna ma lepiej zarysowaną postać
i jest większym wyzwaniem aktorskim. W dobrym sensie.
EJ?
Przepraszam, słucham cię. Tylko znowu trochę panikuję.
Corbin Bleu wraca jutro
na nasze pierwsze czytanie, z ekipą, kamerą i w ogóle.
Muszę przegryźć się dziś przez libretto.
Po prostu...
Chcę, żeby wszystko poszło idealnie.
W końcu to Chad.
Gina, ja nie mogę zawieść Chada.
To dla ciebie duża sprawa,
ale dzisiaj mieliśmy się dobrze bawić.
Hej. Wbijam się. Corbin? Jutro?
A my spędzamy noc w dziczy. Czy to mądre?
Dzyń, dzyń. Przykro mi, ale czas minął.
ścieżka przyrodnicza JURTY
Słuchajcie, tutaj czasem bywają węże.
Większość z nich nie jest jadowita.
Większość?
-Tak. -Nie mogę, przepraszam.
Tak nie można. Musisz tu wrócić.
Wiesz, że jestem feministką, tak?
Tak.
Lubię wszystkie kobiety.
Prawie wszystkie kobiety.
Dokąd to zmierza?
Nie uważasz, że Val jest trochę...
Nie mogę znaleźć słowa.
Mnie się wydaje całkiem miła.
A Maddox ma niezły tupet. Powiedziała, że mam ascendent w Lwie.
Ja znam swój horoskop najlepiej.
Nie licząc Madame Stefanii.
Wróżko-coachki. Była na moich urodzinach.
Wiem, obca kobieta w knajpie, która plątała się między nami.
Wcale nie obca. Madame Stefania.
Dobra. Powiem ci, co myślę. Byłaś wspaniała w głównej roli.
Mów dalej.
I to, że znalazłaś się tu w zespole, było pewnym zaskoczeniem.
Tak.
Ale szczerze mówiąc,
w życiu bym się nie spodziewała, że aż tak bardzo cię to ruszy.
Czas na twardą siostrzaną miłość.
To do ciebie niepodobne, Ash.
Słyszeliście, co powiedziała? „To do ciebie niepodobne, Ash”?
„Ascendent w Koziorożcu:
„racjonalni ludzie, którzy nie lubią
„dzielić się emocjami”.
A teraz słuchajcie tego.
„Ascendent w Lwie”, który według Maddox mam.
„Lubi być w centrum uwagi i wyróżniać się z tłumu.
„Uwielbia być podziwiany i chwalony. Uznanie daje mu niezłego kopa”.
Teraz to naprawdę zaczynam mieć ciary.
Zaśpiewasz dzisiaj naszą tradycyjną piosenkę?
Liczyłem, że ty ją przejmiesz.
Mam dużo pracy z przedstawieniem.
Nie. No weź.
Kiedy śpiewam kawałki country, brzmię jak żaba.
Słuchaj. Ja biorę straszną piosenkę, a ty straszną opowieść.
Nie musisz mi mówić. Straszna opowieść to moja specjalność.
Nie mogę się doczekać.
Hej. Namiot gotowy?
Tak. Gina jest totalną profesjonalistką, jeśli chodzi o survival.
Myślę, że ten namiot przetrwałby nawet huragan.
Przepraszam, że tak wyskoczyłam z tym ascendentem.
-Coś mi się tam zdawało. -Spoko.
Nie miałaś racji, ale spoko.
Jesteś pewna, że nie masz nic w Lwie?
Bo żeby znać ascendent, trzeba znać godzinę urodzenia, więc...
Wiem, że do ascendentu trzeba znać godzinę urodzenia.
Jestem dość biegła w kwestii gwiazd. Nie wiem, dlaczego krzyczę.
Ona chyba za mną nie przepada, co?
-Kto, Ash? -Tak.
Po prostu miała ciężki dzień.
Daj jej czas. Ashlyn kocha wszystkich i jest feministką.
Jasne.
Co jest?
Przychodzę tutaj czasami pomyśleć.
Poważnie?
Jak jestem głodny, jem twizzlersa. Jak spragniony, piję ze szklanej kuli.
Nabijasz się ze mnie.
Chociaż magia tłumaczy twój głos.
Człowieku, wszyscy są w szoku po castingu.
Gdzie się nauczyłeś tak śpiewać?
To długa i głupia historia.
Lubię takie.
Wychowałem się sam, na YouTube,
bo starzy ciągle byli w pracy.
Nauczyłem się grać na pianinie.
Śpiewać też się sam nauczyłem.
Potem nauczycielka muzyki w szkole
zaczęła mnie tak cisnąć,
że zapomniałem, dlaczego w ogóle lubiłem to robić.
Miałem same jedynki, mama dawała mi leki na ADD.
Ale nie pomogło, bo ja nie mam ADD.
Mam AND.
AND?
Alergię Na Dorosłych.
Miałeś rację, to głupia historia, ale na szczęście nie za długa.
Umiesz się śmiać. No proszę.
Witajcie na waszych pierwszych w dziejach Rytualnych Otrzęsinach Świeżaków!
Na dobry początek
naróbmy hałasu dla naszego bezcennego Eltona!
Tak!
A teraz skupcie się wszyscy,
bo nie mam dzisiaj dla was dużo czasu.
Będę potrzebował wokalnego wsparcia.
Trzęsiesz tą klatą, Caswell!
Nie pomagasz.
Dobra, jedziemy.
Ten kawałek to Ballada o Shallow Lake
i każde słowo jest prawdą.
Opowiem wam o Susan Fine
Przed dwustu laty żyła
Usłyszała nocą dziwny gwizd
Mrożący krew w żyłach
Mówią, że połknęło ją Shallow Lake
Zaginał po niej ślad
Dopóki nie rzeknie jej duch
Że nastał świt
Straciła duszę Wpadła w dziki szał
Nie daj się złapać Susie Fine
Módl się i do domu drogę znajdź
Wypije ci krew Wampirze wino do dna
Lepiej uciekaj od Susie Fine
To prawdziwa historia?
W zasadzie jest to piosenka dokumentalna.
Szybkie pytanie.
Mam jeszcze dużo pracy,
ale wspaniała Maddox wszystko wam wyjaśni.
Zobaczmy. Kto lubi opowieści o duchach?
W takim razie najwyższy czas na opowieść
o Kobiecie z Lasu.
Ja takich rzeczy nie lubię.
Obóz Shallow Lake został założony dawno temu przez pewne małżeństwo,
Johna i Susan Fine.
Wszyscy uwielbiali panią Fine. Była dobra.
Miała anielski głos. I apetyt na słodycze.
Zawsze miała pod ręką paczkę twizzlersów.
Ale w noc całkiem podobną do tej, doszło do wielkiej tragedii.
Były to pierwsze w dziejach Rytualne Otrzęsiny Świeżaków.
Legenda głosi, że pani Fine usłyszała cichy gwizd
dochodzący z głębi lasu.
Wybrała się tam całkiem sama.
Czekaj. I co tam znalazła?
Helikopter Corbina Bleu?
Nie. Tak długo błąkała się po lesie,
że nie wróciła już do domu.
-Skąd ja to znam? -Ja też.
Chwila. To się wydarzyło 20, to znaczy 50 lat temu.
Od czasu tej pamiętnej nocy
pani Fine wciąż błąka się po lesie,
głodna, zagubiona i wściekła.
Może to ja jestem Susan Fine?
Jesteś wściekły. Nie będę ściemniał.
Przez cały czas. Trochę mnie to przeraża.
Wybaczcie, nie tak miało... To jest straszne.
To znaczy, miało być straszne. Nieważne. Sorry.
Maddie, czekaj.
Hej, wiceprezesko Klubu Dobrego Stylu.
Tak, wiceprezesie Klubu Dobrego Stylu?
Chyba już wystarczy.
Kogo chcesz udusić, skarbie?
Pająki, duchy, aktywistów ruchu praw mężczyzn. Mało?
Co to było?
-Chyba powinnaś iść sprawdzić. -Słucham? Sam idź.
-Dobra, pójdę. -Nie, ty...
Aha. Podziałało. Idź, szybko.
ZAKAZ UŻYWANIA OGNIA W NAMIOTACH
Carlos?
Uratuję cię, przyjacielu.
I robię dokładnie to samo, co wszyscy w horrorach.
Carlos, ja nie chcę umierać pierwsza.
Jestem na to zbyt mądra i zbyt piękna.
Chyba że ty już nie żyjesz.
Jeśli odszedłeś pierwszy, scenarzysta musi być strasznym homofob...
O ludzie. To okropne. Potworne. Straszne.
To właśnie przez was nikt nie ufa chłopakom.
Tak, to też do ciebie, Carlos.
Przepraszam.
Bu!
Ziomuś. Dzieje się.
Znalazłem jakiś ołtarz w lesie. Idziemy!
Nie mogę. Muszę to skończyć, zanim...
Czekaj! Co znalazłeś w lesie?
Najbardziej upiorną rzecz, jaką widziałem.
A widziałem Dziedzictwo.
No weź, chodźmy, EJ.
Nie przeszkadzajcie sobie. Mam tylko tyci kryzysik tożsamości.
EJ, o której się urodziłam?
Muszę wiedzieć, czy to było o 11.37 rano, czy wieczorem.
Możecie się przymknąć?
O 11.37 rano.
Wiem, bo mama zawsze opowiada, jak jej spaprałaś jaja po benedyktyńsku.
Pamiętasz? To jednak typowe danie śniadaniowe.
Nie będę teraz oglądał żadnych ołtarzy.
Muszę przejrzeć tekst przed przyjazdem Corbina.
Mam teraz sporo na głowie.
-Gina, naprawdę... -Musisz się skupić. Jasne.
Chodźcie, idziemy.
Kim jestem, gwiazdy?
-Ale tu cicho. -Może nawet trochę za cicho.
-Nie mów, że się boisz? -Chciałbyś.
W sumie to tak. Nie czułbym się bezradny jak dziecko.
Zobacz. Serce mi wali.
Cykor.
Nie powiedziałem ci jeszcze czegoś. Słyszałem przed chwilą jakiś gwizd.
-Przez który pani Fine oszalała. -Nabijaj się ze mnie, ile chcesz.
Ciekawe, co powiesz, jak dojdziemy do ołtarza,
który powinien tu gdzieś być.
Weź się przesuń.
Jako wiodąca aktorka,
chętnie powiodę cię przez ten ciemny las.
Nie podskakuj, Anna. Nie wiesz, gdzie ten ołtarzyk jest.
Jakoś to ogarnę, Kristoff.
STODOŁA
To musi być znak, jaśniej już się nie da.
Musi gdzieś tutaj być. Przysięgam.
Hej, Ricky, może powinniśmy już wracać?
I kto tu jest cykor?
-Czy to... -Kobieta z lasu?
Maddox mówiła, że ma głos jak anioł. Anielski głos.
Ups.
I co teraz?
Idziemy za głosem?
Mój głos rozsądku mówi dokładnie co innego.
No dobra.
Ty pierwsza. Cykor.
Kim jestem, kiedy się zmieniam
Kim jestem, gdy zaczynam czuć
Znaki mnie prowadzą Sama nie wiem dokąd
Czy polubię siebie, która budzi się
Szukam gwiazd
Horyzont w mroku tkwi Ale ja swoje wiem
Powrotu nie mam już
Żyłam na maleńkim skrawku nieba
Nagle cały świat otworzył się przede mną
Unoszę się w górę, w górę
Część mnie sięga aż do gwiazd
Mogę już pokazać prawdziwą twarz
Ogień we mnie płonie, płonie
-Sprawdzimy, kto śpiewa? -I tak już tu jesteśmy.
Kim jestem, gdy czuję dziki zew
Tak głośny, że nareszcie wiem
Nie będę się dłużej chować już
Nie będę się dłużej siebie bać
Świecą mi nowe gwiazdy Ruszam na nowy szlak
Bo ja swoje wiem
Powrotu nie mam już
Żyłam na maleńkim skrawku nieba
Nagle cały świat otworzył się przede mną
Unoszę się w górę, w górę
Część mnie sięga aż do gwiazd
Mogę już pokazać prawdziwą twarz
Ogień we mnie płonie
Płonie
Płonie, płonie
Gina?
Jesteś kobietą z lasu?
Jesteś kobietą z lasu.
Za wcześnie. Rozumiem.
Okej. Przepraszam.
Ale...
To moja ulubiona noc na obozie.
Kiedyś się bałam.
Ale nauczyłam się, że kiedy przejmuję narrację,
od razu przestaję się bać.
A ty wszystko wyśmiałeś i zepsułeś.
-Ricky chciał, żebym... -Cieszę się, że masz kumpli, serio.
Mamusia i tatuś będą z ciebie dumni.
-Maddie... -Nie, to miejsce było tylko moje.
Cokolwiek się z tobą działo w domu,
a bądźmy szczerzy, Jet,
z tobą zawsze się coś działo...
Mogłam być tutaj i udawać,
że te wszystkie problemy, które były w domu, nie istnieją.
Wiesz, że rodzice kazali mi mieć na ciebie oko w te wakacje?
Nie potrzebuję niańki.
Jasne, ale to nie ma znaczenia,
bo i tak wychodzi na to, że kara zawsze spada na mnie.
Chyba rozumiem.
To takie złudzenie optyczne, tak?
-I Merkury niby porusza się do tyłu? -Tak.
A kiedy tak się dzieje, dzieją się złe rzeczy.
-To nauka. -Jasne.
A Merkury jest teraz w retrogradacji?
Szczerze?
Nie. Po prostu chciałam zwalić
tę żenującą wtopę z Val i castingiem na coś, nad czym nie mam kontroli.
Nie szkodzi, Ash. Miałaś doła. Chciałaś mieć jakieś wyjaśnienie.
W zeszłym semestrze nie wierzyłam, że w ogóle mogę zagrać główną rolę.
A od dzisiaj wiem, że urodziłam się w porze brunchu.
Codziennie człowiek się czegoś uczy.
I to wszystko?
Ta cała inba z Corbinem Bleu,
liczyłam na wielki przełom w mojej karierze.
-Hej, to jeszcze możliwe. -Nie.
Ale ty masz duże szanse, Anna. Zasługujesz na to.
Dobranoc, ekipo. Ascendent w Lwie żegna.
Tylko uważaj na kobietę z lasu.
Ona ma rację, wiesz? To twoja wielka szansa.
Poważnie. Jesteś Anną.
A to już nie byle co.
Jestem z ciebie dumny.
O rany...
Tu jesteście! Nie wolno ci wychodzić bez przepustki.
Obudziłam się, a ciebie nie ma. Myślałam, że nie żyjesz.
Mówiłem już milion razy, Kobieta z lasu nie istnieje.
-Ma dzisiaj ciężki wieczór. -Tak jak ja.
Ciekawe, dlaczego nie mogę spać
i to dzisiaj, kiedy stoję u progu wielkiej kariery.
Nie patrz na mnie. Kostium potwora to pomysł Ricky'ego.
Słuchajcie, naprawdę nie chcę być chamski, ale mamy teraz większe problemy.
Większe od potworów?
No więc problemy są dwa. Pierwszy - Dewey przekazał nam wieści.
Corbin Bleu pojawi się dużo wcześniej. Totalny czerwony alarm.
Będziemy robić pierwsze czytanie przed moją trzecią kawą.
A ten drugi problem?
Ricky i Gina zaginęli w lesie.
Co?
A jeśli kobieta z lasu...
-Muszę ci przerwać. -Ale...
Carlos ma rację. Ricky i Gina na pewno są cali.
Hej, G.
To był spoko wieczór.
Nie znaleźliśmy twojego ołtarzyka.
Cel nie jest ważny. Liczy się droga.
Dzięki, że mnie oświeciłeś swą mądrością.
Dobranoc, Ricky.
I nadal przemieszczamy się w tym samym kierunku.
-Wcale nie jest dziwnie. -Nie. Między nami? Niemożliwe.
Serial inspirowany serią filmów High School Musical
Napisy: Renata Wojnarowska