W poprzednim odcinku High School Musical: Serial...
Kiedy Corbin Bleu wraca na próbę, musisz się zwentylować.
Tak, bejbe! Przytulaski! Chodźcie tutaj.
Sprytnie wystylizować.
-Niezła stylówa. -Kourtney.
I dobrze skamuflować.
Chwila, Jeta nie ma.
Co jest z tym Jetem? Jakieś kłopoty?
Myślą, że u nas nie ma dramy?
-Moja mama wprowadza się z powrotem. -Co?
Hej, Val, wiedziałaś o tym liście?
Dali się nabrać jak małe dzieci.
Ja wam dam dramę.
ZAJMIJCIE MIEJSCA
Dzień dobry. Wchodźcie, śmiało. Nie mamy dużo czasu.
-Zajmijcie miejsca. -EJ powiedział ci, o co tu chodzi?
Nie. Idź zapytaj Val.
Żartowałam. Nie pytaj Val.
Wczorajszy wieczór był bardzo zabawny.
EJ zapomniał powiedzieć, że wynosi się do Saint Louis na cały rok.
Porozmawiam z nim o tym po próbie.
Ale dzisiaj przyszłam tu zagrać Annę.
I zamierzam trzymać się libretta.
Możemy prosić wszystkich o uwagę?
Dzięki, że jesteście wcześniej. Nie spaliśmy całą noc.
Lepiej gadaj z sensem, bo tutaj jeszcze jest wczoraj.
Pracowaliśmy nad planem, jak uratować show,
żeby Corbin i ten drugi, Channing,
dostali klimat w stylu reality show.
Sorry. Uratować show?
Chcą, żebyśmy wzbudzali więcej emocji, jakby...
Podobno jesteśmy nudni.
Nie pojawił się dzisiaj,
bo właśnie obczaja dzieciaki z Deep Lake Camp w Temeculi.
-Koleś chyba blefuje. -Ale nie martwcie się, mamy już plan.
Jego nazwa to w skrócie pięć liter.
Uwaga.
To nasza tajna broń!
Ry-ce-o-sy-ly?
Nie. Ratujemy chwałę obozu w Shallow Lake.
Zawsze chciałem wziąć udział w operacji szpiegowskiej. Razem z wami.
To proste.
Normalnie zachowujemy się jak zwykli ludzie,
przejmujemy się uczuciami innych.
Serio?
Serio. Ale teraz to się zmieni.
Bo kluczem do każdego popularnego reality show są trzy D.
Dramaty, dogryzanie i d... obrabianie.
Wolno tak mówić?
Kocham reality show jak wszyscy,
ale jak osiągniemy ten poziom?
Jesteśmy dzieciakami, nie mamy milionów na koncie ani kozłów ofiarnych.
-Mogę poprzeć Kourtney? -Nie. Zrobimy tak.
Będzie ten, który osądza, porzucony eks,
dzieciak z mroczną przeszłością, beksa,
wujek cięta riposta, ktoś z niejasną motywacją,
terapeuta, niegrzeczny chłopiec i prowokator.
To jest przepis. Przepis na sukces.
Każdy z was zagra dzisiaj jakąś rolę.
-Przepraszam, Carlos. To twoja obsada? -Wróciłem, bejbe.
A to nie jest trochę tandetne?
To samo chciałem powiedzieć.
Dlatego, Kourtney, będziesz tą, która osądza.
Chcemy wyjść na wrednych typów w telewizji?
Wiedziałem, że uderzysz we współczucie, dlatego dostajesz rolę porzuconego eksa.
Dobrze.
-Ashlyn, masz mroczną przeszłość. -Czuję ten mrok. Tak.
To będzie petarda.
Gadżet, jesteś beksą.
A ty, Gina...
Już dawno ustaliliśmy, że nie potrafię improwizować.
Zero talentu.
Nawet nie mogę się odgryźć, dlatego że nie umiem improwizować.
Spoko, ziomalko. Będziesz wujek cięta riposta.
Powtarzaj ten sam tekst na wszystkie sposoby.
Dobra. Co mam mówić?
-„Nawet nie próbuj”. -I kto to mówi?
EJ ma niejasną motywację. Val jest terapeutką,
Jet - niegrzecznym chłopcem,
a ja będę prowokatorem.
Myślałam, że rola ma być wyzwaniem dla aktora.
Dobrze. Chcę mieć tego złota.
Wiem, że sporo tego, ale czy wszyscy zrozumieli?
Super. Bo to jeszcze nie wszystko.
Mamy na dzisiaj cztery cele.
Ktoś musi wybiec stąd z płaczem, ktoś musi oberwać z liścia,
ktoś musi oblać kogoś piciem
i ktoś musi zostać nagrany, kiedy mówi skandaliczne rzeczy.
-Jakieś pytania? -Wiele pytań.
Dzięki temu nasz show zacznie się liczyć. Wczujcie się.
Channing będzie tu za kwadrans.
Dzięki, Val. Zawsze znasz wszystkie sekrety.
Wchodźcie już w postacie!
Nie mamy chwili do stracenia, za to wiele nagród do zyskania. Do roboty!
HIGH SCHOOL MUSICAL: SERIAL
„OPERACJA SHALLOW LAKE”
Pięć, sześć, siedem, osiem. Raz i dwa, i trzy, i...
Awaria? Patrz. To tylko policzek, skarbie.
-Nie tak. -Sorry.
-Musisz klasnąć. -Okej.
Powiedz mi, kiedy...
-Nie. -To było sztuczne.
-Jestem otwarty na rady. -Ja też.
-Mogę mu przywalić naprawdę. -Nie, dziękuję. Zasady BHP.
Zagrajcie to jak aktorzy. Może tak.
EJ, ukradłeś kobietę, którą Ricky kocha.
Masz na myśli Ginę? To dziewczyna EJ-a, więc to on ją ukradł.
To znaczy, niby ukradł. W tym scenariuszu.
Tak. Idźmy w to.
Ostrzyłeś sobie na nią zęby od lat, to znaczy, w tym scenariuszu,
nawet zgubiłeś się z nią w lesie,
a to dziwne, bo ona kocha mnie i przyjechała tu ze mną.
Teraz dobrze?
Dość przekonująco, nie?
Mam dobrą motywację.
Jeszcze raz?
KRAINA LODU
Carlos nie mógł kazać płakać na zawołanie komuś z doświadczeniem aktorskim?
To dużo łatwiejsze, niż myślisz. Zdechł ci jakiś zwierzak?
Tylko pies, ale jeszcze żyje.
Nikt ci nie mówił?
Dzwonili niedawno do biura. Doszło do wypadku, to straszne.
-Mogę jej przywalić w twarz? -Dopracowujemy szczegóły.
Nie ma na to czasu, wymyślcie sobie dobrą historię.
Na przykład taką. Jesteście przyjaciółkami i bujacie się w tym samym chłopaku.
-Niech to będzie Jet. -O Boże, nie.
Właśnie, że tak.
No jasne, to ma sens. Ja, dziewczyna z mroczną przeszłością, kocham się
w niegrzecznym chłopaku.
Jet, chodź no tu.
Znasz Maddox? Ona na ciebie leci.
Ale ty, Jet, lecisz na Kourtney.
Hej, Channing przyszedł.
Dobra.
Zawołajcie Troskliwe Misie. Wykończymy ten program miłością.
Będziesz dzisiaj mile zaskoczony.
Nie byłem mile zaskoczony od czasu Survivor: Nicaragua.
Przywitajmy się serdecznie z Channingiem.
-Mnie tu nie ma. -Nie witamy się z Channingiem.
Wszystko gra między tobą i reżyserem?
Nawet nie próbuj.
Chyba zwierza się Val i mówi jej rzeczy. Nie wiem, jakie rzeczy, ale mówi.
I czuję się z tym naprawdę niezręcznie.
Ups, zaczyna mnie nosić.
Alex, Emmy, Carlos, na miejsca do Troszeczkę dasz ty.
Wyłączamy światło.
Wiesz, że jest przepis na prawdziwego bałwana?
Naprawdę?
Troszeczkę dasz ty Troszeczkę dam ja
-Część, która marzyć chce -I na drzewie buja się
Troszeczkę jak ja Troszeczkę jak ty
-Część, która miła jest -I ta niegrzeczna też
Dobry przyjaciel, który przy tobie trwa
-Okrągły brzuch ma -I okrągły wielki zad!
Polubi przytulasy i słońca blask
I na pewno polubi lato
-Roztopi się -Tak, to fakt
To ulepimy go jeszcze raz
Tak, razem, to sens ma
Bo jest troszeczkę jak ty i ja
Dobra. Stop. Włączamy światło.
Przepraszam, czy to miał być sztuczny śnieg?
Olaf? Ty umiesz mówić.
Nie chcę robić dymu, ale to wygląda na sól.
Pomyliłam rekwizyty?
Starałam się, jak mogłam. Jasne?
Nie róbcie mi z głowy lejka. Następnym razem sypcie po stopach.
-On nas wkręca? -Bo wyglądam jak wielka margarita.
Nie zaprosiłem dziewczyn na tajne zebranie przed próbą.
Nie wiedzą, co tu się odstawia.
O Boże, zepsułem dzieci.
Dawno nie rozmawiałyśmy. Miłe uczucie.
-Tak, to prawda. -Może powinnyśmy robić to częściej?
Nie wierzę.
Przepraszam, możemy przerwać? Poważnie? Tak będziesz grała tę kwestię?
Wiesz, jaką mam dla ciebie kwestię? Nawet nie próbuj.
Bo co? Woda.
No błagam. Chyba...
-Nie daruję ci tego! -Trzeba było nie próbować. Ups.
-Zaraz porozmawiamy. -To najlepszy dzień mojego życia.
Jak wiadomo, będę grał Svena, renifera w tej scenie.
Jako aktor i reżyser jestem dumny, że będę mógł napiąć wszystkie mięśnie.
Pewny siebie, wiadomo. Jest cis i hetero, a CV ma na pięć linijek.
Racja. Wszyscy kochają pewność siebie.
Nie skumałeś ani słowa.
A teraz zróbmy scenę Anna-Kristoff-Hans. Strona 24.
Radzę ci, skup się na nim. To niegrzeczny chłopiec.
I akcja.
-Bardzo przepraszam. -Nie. Wszystko w porządku?
Nic mi nie jest. Trochę mi głupio, że tak...
Reżyserze, nie kumam Hansa. Jest jakiś lewy.
Możemy go trochę podkręcić?
Podważasz moje kompetencje reżyserskie i aktorskie?
Myślę, że to całkiem możliwe.
Jedźmy dalej.
-Cześć. Mogę o coś zapytać, gołąbeczki? -Gołąbeczki?
-Nie. My się przecież jeszcze nie znamy. -Ale właśnie się poznajemy.
Tak, to prawda.
-Świetnie. Lubisz zimne napoje? -Bardzo.
-Stary, co ty odstawiasz z głosem? -Nie wiem, ale to boli.
Ty za mało płaczesz. A ty zacznij osądzać ludzi.
Nie wiem, o czym mam myśleć.
Jet za chwilę wyzna miłość innej dziewczynie.
Powinnaś być totalnie załamana.
Po prostu...
Nie mogę patrzeć, jak mój facet flirtuje z inną.
Przedszkole.
Lubisz osądzać ludzi.
A ty lubisz robić hałas i ekscytować się byle czym.
I co zamierzasz z tym zrobić?
Moja twarz! Dostałem z liścia.
Nie jest lekko. Staram się wejść w postać i nie wiem...
Channing jest na jedynce.
Tak się mówi na siku w Hollywood. Jak sytuacja?
-Nawet nie próbuj. -Porzucony.
Świetnie.
To ostatnia piosenka dzisiaj, więc musimy ją dobrze sprzedać. Kumacie?
Pamiętajcie: Ricky, twoje uczucia do Giny nie wygasły.
Gina, znasz tylko trzy słowa. Reszta zrobi się sama.
Serio?
Gina, twoja motywacja?
Żeby nikt nie próbował.
Tak, i jesteś zła na swojego chłopaka,
i wykorzystujesz byłego, żeby mu maksymalnie dowalić.
Czyli dręcz EJ-a, ile wlezie.
-Da się zrobić. -Skoro o tym mowa, gdzie on jest?
-Hej. -Hej, mały.
Gina.
Jestem szczęściarą.
Do roboty.
Wiem, że piosenka jest świeża, więc markujcie.
Testujcie przestrzeń, ale bezpiecznie. Na pół gwizdka.
Zgadzam się. Nie będziemy kozaczyć.
Hans nie jest obcy.
To jak ma na nazwisko?
Z Południowych Wysp.
-Rozmiar buta? -Rozmiar nie ma znaczenia.
Ale znajomość swojego wybranka przed ślubem jakby ma.
Dużo wiesz na temat moich relacji
Ale coś ci powiem
Proszę, oświeć mnie
Miłość to jedyna rzecz bez komplikacji
Ja to po prostu wiem
Trochę to przeraża mnie
Niektórzy sercem czują Miłości pierwszy zew
Niektórzy czytają książki
Lubię książki.
Niektórzy od razu wiedzą Gdy miłość mówi „cześć”
Niektórych kręci książęcy wdzięk
A co ty o miłości wiesz?
Co ty o miłości wiesz?
Mówię tylko, że jak chcesz Wspiąć się na górę
Nie wskakujesz na sam szczyt
Jeśli kochasz, to tak.
Każdy krok to wyzwanie To jak walka o byt
Trzeba pracować non stop
Chyba ty.
Miłość to nie bułka z masłem Trzeba dać sobie czas
Przed nami całe życie Taki jest plan
To żaden plan.
Miłość nie kwitnie sama To krew, pot i łzy
Powiedział spocony góral
Co ty o miłości wiesz?
Co ty w ogóle wiesz o życiu?
Każdy, kto ma mózg Zadbałby o zimowy sprzęt
Każdy, kto ma życie Niekopytnych kumpli miałby też
Przecież mam.
Głupiec, który skacze na główkę W głowę uderzy się
Głupca, który nie skacze wcale Czeka pewna śmierć
Pytam więc...
Co ty o miłości wiesz?
Ale masz mięśnie.
Co ty o miłości wiesz?
Dźwigam ciężki lód.
Jedno chociaż jasne jest Nikt nie będzie nudził się
Co ty o miłości wiesz?
Zróbmy krótką przerwę.
Ricky, to musiało być straszne. Gina cię porzuciła i w ogóle.
To był koszmar, mówię ci.
Szkoda, że nie widziałaś Ricky'ego rok temu.
Ledwo ogarniał tekst na pamięć. Jestem w szoku.
Tak między nami, chłopak ma naprawdę złamane serce.
Ciągle wzdycha, ma zachrypnięty głos i te oczy...
Faktycznie było coś między nimi. Jesteś jakąś jasnowidzką czy...
Interesuje mnie to, czego nie widać.
Jasne. Psychologia. To niesamowite.
Moim zdaniem Ricky przerabia klasyczną sublimację tęsknoty.
Kiedy musimy czekać na miłość, której naprawdę pragniemy,
frustracja manifestuje się na wiele różnych sposobów.
Wczuwasz się teraz w postać? W terapeutkę?
-Chciałabyś wiedzieć, co? -Możliwe.
Całe życie interesowała mnie psychologia.
Od kiedy straciłam nienarodzonego bliźniaka.
W więzieniu. W czasach ciężkiej recesji.
Skąd czerpiesz tyle siły?
Hej, G.
Hej.
Wiem, że kostium renifera był dość szokujący,
ale jesteś na mnie o coś zła?
-Nawet nie próbuj. -To groźba?
Wiem, że dzisiaj było trochę dziwnie,
ale obiecuję, że będziemy więcej razem, jak się ta korba z Corbinem skończy.
Serio? Bo wydaje mi się, że żyjemy w dwóch różnych światach.
Wiem, ale jutro będzie lepiej. Obiecuję.
Uwaga.
No proszę. Widzę, że was nie doceniałem.
Co za bałagan.
Ale taki bałagan zasługuje na najwyższe nagrody.
Byliście przerażeni. A te wasze miny? To było dobre.
To do następnego!
Gratulacje, kochani. Udało się.
Poprowadziłeś nas do zwycięstwa. Posiadasz bardzo szczególny dar.
Carlos.
Hej.
Przepraszam, chyba pojechałem trochę za grubo.
Nie, to nie ty. To ja.
Nie wiem, czy ci wolno zmieniać repertuar.
-Nawet nie próbuj. -Nawet nie próbuję próbować.
Nie spodziewałam się, że teraz, kiedy wszystko jest pierwsze,
przeżyję pierwszą kłótnię z chłopakiem.
To nawet nie jest kłótnia, tylko pierwsza przykra niespodzianka.
Pierwszy raz mój chłopak coś ukrywa.
Chyba trudno jest nie mówić tego, co się czuje, prawda?
Hej. Odłóżcie te amory. Zapomniałem o czymś.
Dzieci, zapomniałem o wspólnym zdjęciu.
Nie da się zrobić lansu u myszki bez zacnej foty obsady.
Dobrze mówię?
Kraina lodu!
Cały czas tego pilnuję, żeby potem... Może coś z tego będzie.
Ty bierzesz to.
-A ty bierzesz to. -Super.
Dlaczego Gina jest na mnie zła?
Myślę, że schodzą z niej emocje po próbie.
Ten projekt jest dla niej ważny.
Jasne. To ma sens.
A teraz uśmiech. Zaraz będziemy w domu.
-W Salt Lake czy w Saint Louis? -Zaraz. Co?
Nie wiesz, o co chodzi? Witaj w klubie.
Co z tym Saint Louis?
W 1904 r. była tam Wystawa Światowa. Fajne miasto.
-Możemy pogadać o tym później? -Nawet nie próbuj.
Uśmiechajcie się. Mocniej. Agresywnie szczęśliwi.
Jeszcze raz dzięki. Miłego dnia. Corbinek będzie zachwycony.
Mogę tak do niego mówić, bo się lubimy. Nara.
Już dłużej to trwać nie mogło.
Nie mogę się doczekać hejtu, który nam zgotuje cała Ameryka.
Myślę, że wystarczy zwykłe „dziękuję”.
Możemy już przestać drążyć ten temat?
Jak się szybko nie pozbieramy,
czekają nas większe problemy niż napisy na plakacie.
Mam zagrać Elsę do końca tygodnia i jeśli nie wyciągnę wysokiego es,
to mnie wymontują.
Możesz zjechać w dół o jakieś tysiąc procent?
Powszechnie wiadomo, że lęki są fatalne na cerę.
-Przepraszam, co to było za słowo? -Lęki?
-Powiedziałaś mu, co moja mama... -Chwila.
Że niby co?
To, co się teraz dzieje, to normalna reakcja
na dzień pełen napięć i intensywnych emocji,
więc idźcie na spacer, weźcie kilka oddechów...
To chyba nie jest najlepszy moment na psychoanalizę. Czytaj publikę!
Val chyba woli czytać listy, których czytać nie powinna.
Wiem, że Val bywa dość skomplikowana.
Też się kiedyś w niej bujałam,
ale wrzeszczenie na ludzi to słaby sposób na miłosne wyznania.
Przepraszam, co? To...
-Okej. -Mam chłopaka!
Możesz przestać mówić ludziom, kim są i jacy powinni być?
-Jednak się do mnie odzywasz? -Nieważne. Zaraz zaczniesz się drzeć.
Jasne, masz rację, Jet. To moja wina, jak zwykle.
Ominął mnie odcinek naszego reality show? Oni znali się przed obozem?
Słuchaj, Maddie, jestem tutaj, tak? I staram się.
Bo zmusili cię do przyjazdu,
jak z hukiem wyleciałeś ze szkoły.
Czy wolisz udawać, że to się nie wydarzyło?
Nie dałaś mi tego wyjaśnić.
To wyjaśnij, czemu nie pojawiłeś się na moich piętnastych urodzinach?
Wyjaśnij, dlaczego tracę pewność siebie, kiedy jesteś obok,
i kurczę, wyjaśnij mi też, dlaczego
wygadałeś rodzicom o mnie i o Madison,
jak znalazłeś jej esy w moim telefonie? Wyjaśnij mi to.
Rodzicom? Ale... Co?
-Zrobiłem coś potwornego. -Muszę usiąść.
Muszę się położyć.
Sporo tajemnic krąży wokół nas.
Wiem, co było w liście, ale to nie jest cała prawda.
Saint Louis? A ja się cieszyłam, że będziemy sąsiadami.
I będziemy.
Tata chce mnie wysłać do Akademii Sukcesu Caswellów,
ale przekonam go do zmiany zdania.
Jak zobaczy, że dokument, który tu robię, odniósł sukces,
odpuści mi to swoje szkolenie.
Nie wyjadę z Salt Lake bez walki.
Czemu nic mi nie powiedziałeś?
Nie chcę się bać, że coś przede mną ukrywasz.
-Nigdy. -Mogę poprzeć Ginę w tej kwestii?
Eltonie Johnie Caswellu, nie wiesz, jak się na tobie zawiodłam.
Chwila, to od tego jest skrót EJ?
-Mogłam się domyślić. -Kolejna rzecz, o której nie wiedziałam.
Myślałem, że to żart, że jesteś Eric Junior czy coś.
-Mój tata ma na imię Cash. -Rodzinna tradycja.
Jet i Maddox są rodzeństwem?
Gina, błagam, ja wcale...
Zachowałeś się jak dawna wersja siebie.
A może taki jest EJ z Shallow Lake.
Pewnie słyszałyście wszystko, co tam się działo?
Jestem w szoku i chce mi się spać. Ale jestem za duża na spanie w dzień.
Jeśli młodzi aktorzy są tacy...
Nie.
Zajmiemy się czymś bezpieczniejszym.
Jak łyżwiarstwo szybkie.
Czasem bywamy trudni, w teatrze nie zawsze jest lekko.
-Ale w końcu... -Dajecie sobie w twarz?
Tylko jeśli nam za to płacą.
Mama przysłała mnie tu, żebym wyszła ze skorupy,
ale chyba już wiem, czemu żółwie w niej siedzą.
Tam jest spokojnie. I można coś zjeść.
Zresztą nie znam się na żółwiach. Chodzi o to, że jesteście porąbani.
Ale warto, możecie mi wierzyć.
Nawet jeśli mierzy się wysoko, a upada nisko,
w dniu premiery każdy jest z siebie dumny.
-Moim zdaniem ściemniasz. -A ja ci wierzę.
Ty zawsze znajdujesz moje kryjówki.
Dziwne, że nie wracasz stopem do domu.
Daruj sobie. Urwałbym się, gdybym mógł.
Przed czym tak uciekasz?
Powiedzmy, że Maddie nie uważa, że grałem dziś rolę.
Jestem dla niej wredny od dawna i słabo się z tym czuję.
Sam nie wiem. Trudno to opisać.
My czasami, jak nie możemy znaleźć słów, po prostu śpiewamy.
-Jacy my? -My. Młodzi aktorzy.
Jasne, ale to nie w moim stylu.
-Czy on mi kiedyś wybaczy? -Nie. Chodzi o jego siostrę.
-A ty dałeś dziś do pieca. Szacun. -Dzięki. Też nie byłeś najgorszy.
Porzucony eks nieźle ci leży, ziomuś.
O, nie. Powiedziałem „ziomuś” i zaraz zaczniesz mi się zwierzać.
-Tak między nami... -O rany.
Możliwe, że nie do końca grałem,
kiedy udawałem, że lecę na Ginę.
-Tak myślałem. -Aż tak widać?
Mój hetero-radar się nie myli. Oprócz jednej wtopy ostatnio.
-Obiecaj, że nie powiesz. -Nie jestem prowokatorem.
Pożary wciąż płoną wokół mnie
Wszystkim lepiej jest beze mnie
Odszedłem, żeby było ci lżej
Chciałem dobrze, a wyszło jak zwykle Nie wiedziałem, że tak cię zranię
Nigdy bym cię nie skrzywdził Przecież wiesz
Dziś chcę cofnąć czas I odzyskać nas
Nikt nie jest idealny Popełniłem niejeden błąd
I chociaż myślisz, że Robię wszystko źle
W moim sercu miejsce masz
Nie chciałem cię skrzywdzić
Milczę, bo brak mi słów Jedno tylko wiem
Choćby kończył się świat W moim sercu miejsce masz
Dostałem tysiące szans To wszystko moja wina
Czułem, że nie rozumie mnie nikt
Że jestem zbędny Całkiem sam
Ciągnąłem cię za sobą na dno
Gdybym mógł, cofnąłbym czas
Tak bardzo mi brakuje nas
Nikt nie jest idealny Popełniłem niejeden błąd
I chociaż myślisz, że Robię wszystko źle
W moim sercu miejsce masz
Nie chciałem cię skrzywdzić
Milczę, bo brak mi słów
Jedno tylko wiem Choćby kończył się świat
W moim sercu miejsce masz
Proszę, wysłuchaj mnie
Wysłuchaj mnie
Choćby nie wiem co
W moim sercu miejsce masz
Proszę, wysłuchaj mnie Wysłuchaj mnie
Myśl sobie, co chcesz Myśl, co chcesz
Ale w moim sercu miejsce masz
Nikt nie jest idealny
Popełniłem niejeden błąd Jedno tylko wiem
Przez cały czas W moim sercu miejsce masz
Hej, to ja.
Jak szybko możesz tu być?
Serial inspirowany serią filmów High School Musical
Napisy: Renata Wojnarowska