W poprzednim odcinku High School Musical: Serial...
Ratujemy chwałę obozu w Shallow Lake.
Po raz pierwszy w życiu grubo przegiąłem z dramą.
Kazałem siostrze lecieć na brata.
Znasz Maddox? Ona na ciebie leci.
Kazałem Ricky'emu bujać się w Ginie!
Nie do końca musiałem grać, że lecę na Ginę.
Choć niektórzy tracili formę jak bałwany na słońcu...
Dobra. Stop.
Val, to nie jest dobry moment. Czytaj publikę.
Jestem tutaj, tak? I staram się.
Ja nigdy nie pękam.
Nie chcę się bać, że coś przede mną ukrywasz.
Nie wyjadę z Salt Lake bez walki.
-Pobudka, Shallow Lake! -Włamywacz! Brać go!
Ricky, stój. To pan Bleu.
-A co, gdybym nie był ubrany? -Ale jesteś. W trzy warstwy.
-Siedziałeś w krzakach i mnie filmowałeś. -Ej, ty. Wstawaj.
Słodka kaczuszka.
I stało się. Corbinowi Bleu oficjalnie odjechał peron.
Słodka kaczuszka.
Ludzie! Za dwie godziny rozpocznie się największa atrakcja obozu Shallow Lake.
Bądźcie z nami, kiedy młodzi aktorzy przestaną błądzić z głowami w chmurach
i skupią się na grze.
Mam nadzieję, że chodzi o szachy.
Macie się stawić w amfiteatrze punktualnie o ósmej. Na wojnę kolorów!
HIGH SCHOOL MUSICAL: SERIAL
A potem obracasz wiosło do góry i dajesz do przodu.
-I dalej tak samo. -Tak?
-Tak. -Dobra.
Tak, świetnie. Masz talent.
Zdecyduj się na jedną opcję.
Lewą albo prawą. Inaczej będzie słabo. Dasz radę.
Dzięki za korki z wojny kolorów.
Nie mogę uwierzyć, że tak słabo znasz się na sporcie.
No. Hej, Gadżet, mogę cię o coś zapytać?
Chodzi o mojego brata? Czemu nikt nie wiedział, że jesteśmy rodzeństwem?
Bez komentarza.
Odpowiem na to pytanie pytaniem. Masz brata?
Tak.
I przez cały czas między wami jest idealnie?
-Wszystko jasne. -Tak.
W dzieciństwie byliśmy sobie bliscy.
Tym trudniej wam teraz trzymać się na dystans.
Rozumiem.
Dzień dobry. I ahoj?
Elton.
-Możemy chwilę... -Jasne. Pomyślnych wiatrów.
Słuchaj, czy moglibyśmy spróbować jeszcze raz?
Wiesz, że jeśli chodzi o próbowanie, to nie ze mną.
Wczoraj wykonałem telefon.
Chcę zrobić wszystko, żeby ten program odniósł sukces.
EJ, nie o to chodzi.
Dzięki temu będę mógł zostać w Salt Lake.
I mój tata wreszcie się przekona, że jestem w czymś dobry,
i nie wyśle mnie do swojej szkoły.
Dzięki temu będę mógł zostać z tobą.
Możemy przez chwilę nie zajmować się przyszłością?
Dzisiaj też może być pięknie. Wskakuj.
Woda jest ciepła.
Ćwiczysz na kajakową sztafetę? Dewey właśnie wszystko uwalił.
Ktoś puścił pawia do basenu.
Lekkoatletyka nigdy mi nie leżała,
nie mam najlepszej relacji z piłką, dlatego cała nadzieja była w łódce.
Chcę, żebyśmy dzisiaj wygrali.
To zrobię tak, żebyśmy byli razem.
Całkiem dobry plan.
Widzimy się w amfiteatrze.
-Ktoś mnie przypadkiem nie szukał? -Spodziewałeś się kogoś?
Nie. Nie.
Do zoba w amfiteatrze, kamracie.
WOJNA KOLORÓW
-Dzień dobry, panie Bleu. -Cześć, Thomas.
Jest sprawa.
Wczoraj Channing nagrał moje żenujące zwierzenia
i chciałbym prosić, żebyście je skasowali, jeśli to możliwe.
To urocze, synu. Nie ma opcji, ale to urocze.
O ile nie chwaliłeś Nickelodeona, wszystko idzie na antenę.
Kiedy usłyszałem, że obóz, który wystawia Krainę Lodu dla Disney Plus
ma tradycję à la Disney Channel z lat 2006-2008,
razem z ludźmi od Myszki
od razu wiedzieliśmy, że chcemy mieć to w naszym programie.
Dewey, wyjaśnisz wszystkim zasady?
Tak. Każdy obozowicz ma obowiązek wziąć udział w kilku wyzwaniach.
-Są dwie drużyny... -A w każdej drużynie są zawodnicy.
Ja to ogarnę. Dobra. Znacie ją i kochacie.
Kapitanem drużyny Żółtych jest... Maddox!
Nie wiem, czy wszyscy mnie kochają, ale dziękuję.
Nie wszyscy.
Kapitanem drużyny Niebieskich jest reżyser show o naszym show.
Niektórzy tutaj myślą, że nazywa się DJ. Ale to EJ.
Dajesz, EJ.
A teraz z uśmiechem na twarzy
powiedz do kamery, w której drużynie będą ludzie z obsady.
A co z innymi dzieciakami?
Będziemy musieli wyblurować im twarze,
więc nie możemy wymieniać żadnych nazwisk, o ile nie podpiszą zrzeczenia.
Okej.
Najpierw mój team. Zapraszam Ricky'ego, Ashlyn i Ginę.
Razem na sto procent wygramy.
W drużynie Maddox będzie Kourtney, Carlos i Jet.
Tak dla jasności, jestem ambitna. Walę poniżej pasa i oszukuję bez litości.
-Nie mają szans. -Mam też śmiertelny lęk wysokości.
To jakieś tam mają.
Gdybyście byli na bezludnej wyspie i mogli napisać do jednej osoby,
kto by to był?
Wasza mama? A może eks? Albo coach?
Jutro zwycięski team będzie mógł pisać do tylko kogo zechce
ze swoich własnych telefonów!
To niezgodne z regulaminem. Nie wolno...
Weźcie drużynowe stroje z koszy.
Jestem Corbin Bleu, oglądacie Disney Plus.
Ashlyn. Przyszedł list od twojego...
Męskiego chłopaka.
Nie musisz mi się tłumaczyć.
-Mówię, jak jest. -Na pewno?
Bo mam wrażenie, że próbujesz coś sobie kompensować.
Dobra, pani Freud. Niby co kompensuję?
Mogłabym to stwierdzić po wielu godzinach rozmów.
Masz złożoną osobowość.
Bywasz dość ostra, ale masz też w sobie wiele miłości.
Stanowisz piękne wyzwanie. Nie da się ciebie rozgryźć w pięć minut.
Dziękuję. To, co powiedziałaś, było miłe.
Na razie.
Do boju, Niebiescy. Dalej!
Hej, stary. Wczuwasz się w klimat?
Niekoniecznie.
Sporo się działo wczoraj.
Myślisz, że jestem najgorszy? Przez to, co krzyczała Maddie?
Odwaliłem sporo numerów, z których nie jestem dumny,
więc nie będę cię oceniał.
Myślałem, że to esy od jakiegoś kolesia. I się wkurzyłem.
Dlaczego ona chodzi na randki, a mnie nie wolno?
Nie wiedziałem, o co chodzi.
-Maddox o tym wie? -I tak by mi nie uwierzyła.
W dzieciństwie ciągle śpiewaliśmy razem. A teraz prawie nie gadamy.
Znałem jedną dziewczynę, która była na mnie wściekła. Miała powody.
Ale pomogło to,
że zaangażowałem się w coś ważnego dla niej.
Wygrałem casting i ciężko pracowałem.
Aktorstwo jest dla ciebie lekarstwem na wszystkie problemy?
Na wszystkie to może nie, ale...
Maddox kocha ten obóz. Jest wojna kolorów.
Może mógłbyś pomóc jej wygrać? Szanse są pół na pół.
Wygra jeden team albo drugi.
Jest trzecia opcja, w której wyniki płoną w piecu do pizzy.
To prawda. Dobre. O kurczę.
Już jestem.
Nie wierzę, że mi pani pomoże.
EJ, moje najwyższe dziecko.
Stęskniłem się.
Dałam słowo, że będę pomagać Dzikim Kotom w potrzebie,
w każdym zakątku naszego malowniczego kraju.
Jak mogłabym odmówić?
Oto zapiski geniuszki albo kobiety cierpiącej na bezsenność.
Tu jest wszystko, co musisz wiedzieć, żeby wyreżyserować ten musical.
Poradnik Jennifer: Jak reżyserować dzieci w nowoczesnym świecie.
-Twizzlerka? -Znalazła je pani w lesie?
Nie. Kupiłam w miejscowym sklepiku. U Susan.
Fajne tam mają ubrania i akcesoria. Bardzo fajne.
Do roboty, panie reżyserze.
Ktoś ich używał?
A potem rzucasz piłką w to coś i najlepiej z taką miną.
Nie wiem, co ty tu odstawiasz. Nie grałeś przypadkiem Troya?
Tak, ale podwieszali mnie wtedy w uprzęży. To co innego.
Od kiedy się tak interesujesz koszykówką?
Po prostu chcę dzisiaj wygrać. Z EJ-em.
Jasne, a gdzie on jest?
Powinien tu zaraz być.
A co powiesz na niego? Pewnie zna niezłe patenty.
Wielki Chad Danforth? Mój taneczny guru od dzieciństwa? To nie jest dobry pomysł.
-Mówicie o mnie. -Reaguje pan na „Chad”?
Role nigdy nas do końca nie opuszczają. W czym mogę pomóc?
Chyba nie do końca rozumiemy się z piłką.
Nie wiem, jak to możliwe, że mam dobrą koordynację na parkiecie,
a słabą na boisku.
Musisz połączyć te dwa miejsca w jedno.
-Jak? -Uwaga!
Gina? Wszystko gra?
Hej
Stop, puść to jeszcze raz Widzisz, jak oni się ruszają?
Uwaga Patrz i ucz się
Obserwuj i wsłuchaj się w rytm Nie śpiesz się
Musisz wrzucić na luz Trzymać tempo
Nawet jeśli nie znasz zasad Graj w tę grę
Czy wygrywasz, czy nie
Ale nie przegra ten Kto wie, co jest grane
Pełna koncentracja Utrzymuj balans
Wiem, że o tym wiesz Tylko ci przypominam
Kluczem jest pasja Raz, dwa, mocno złap grunt
Poruszaj się tak A zobaczysz, co będzie
Piłka jest w twoich rękach Myślisz, że nie masz szans?
Spróbuj zaryzykować Zobaczysz, co się stanie
W końcu to też jest taniec W końcu to też jest...
Nie idź w technikę Pozwól ciału swobodnie płynąć
Jak ktoś ci podskoczy Walnij mu jeté
Łapiesz, o co chodzi?
-A jak się potknę? -Zapomnij
-Jak upuszczę piłkę? -Tak bywa
Nie chcę ryzykować
Musisz Nawet najlepsi zaczynają od zera
Pełna koncentracja Utrzymuj balans
Wiem, że o tym wiesz Tylko ci przypominam
Kluczem jest pasja Raz, dwa, mocno złap grunt
Stopy na podłodze
Poruszaj się tak A zobaczysz, co będzie
-Piłka jest w twoich rękach -W moich rękach
Myślisz, że nic nie ugrasz? Spróbuj zaryzykować
Zobaczysz, co się stanie W końcu to też jest taniec
To też jest taniec
Nie jest idealnie Ale będzie lepiej
Nie masz sobie równych Kiedy pamiętasz jedno
Kluczem jest pasja Raz, dwa, mocno złap grunt
Stopy na podłodze
Poruszaj się tak A zobaczysz, co będzie
Piłka jest w twoich rękach Myślisz, że nie masz szans?
Spróbuj zaryzykować
-Zaryzykuj -Zobaczysz, co się stanie
W końcu to też jest taniec W końcu to też jest taniec
W końcu...
To też jest taniec
Taniec
-Carlos? Chwila. Co się stało? -Nie wiem.
Przewróciłaś się, a potem jakby jęczałaś czy śpiewałaś... To było dziwne.
Ale masz jeszcze szansę zostać bohaterką.
Słuchaj, drużyna Żółtych zaraz wygra,
chyba że zaliczysz jeden celny rzut za trzy punkty.
Powodzenia, kumpelo.
Ten program wiele zyska, jeśli ci się uda.
Dasz radę. Mam nadzieję.
Cofnąć się.
Wygrywają Niebiescy!
To jakiś obłęd.
„Zasada numer 1. Magnetyczna osobowość”. Liczy się charyzma.
Moje ulubione motto to: „Czasami wystarczy być”.
Rób to, co ja.
Jeszcze do tego wrócimy.
„Zasada numer 4. Podziel się przeżyciami, które uruchamia w tobie tekst”.
Wakacyjne wietrzenie!
Latem zawsze czekam na wyprzedaże z okazji 4 lipca.
Kocham.
„Zasada numer 9.
„Kiedy się zgubisz, przewracaj papiery w segregatorze i krzyw się”.
Zasada numer 17. Weź asystenta, kogoś jak Carlos, gdyby tutaj był.
-Carlos tutaj jest. -Nie bierz go. Carlos należy do mamy.
Tak jest.
„I zasada numer 50. Nigdy nie ujawniaj prawdziwej tożsamości aktorom.
„Tajemnica to podstawa”.
Na przykład nikt nie wie, co znaczy „EJ”.
Jasne.
O kurczę. Spóźnię się na „Dewey mówi”.
-Co mówi? -Wyjaśnię później. Zaraz wracam.
EJ, skarbie, chciałabym zobaczyć się ze wszystkimi.
Wiem, proszę pani,
ale zjedliby mnie, gdyby wiedzieli, jak bardzo nie ogarniam.
-Pani rozumie. -Tak. Rób, co musisz.
DEWEY MÓWI
Dewey mówi: „Skaczcie na jednej nodze”.
Hej, Dewey. Szymon nie poda cię do sądu za kradzież gry?
Nie znamy się osobiście.
Z ostatniej chwili, Dewey Wood zamknął Szymona z „Szymon mówi” w piwnicy.
Odpadasz. Pa-pa.
Dewey mówi: „stop”.
Skaczcie na jednej nodze.
Gina nie zaśmiała się z mojego dowcipu chyba od środy.
Pewnie jej przykro, że nie widziałeś jej tanecznego lansu pod koszem.
Staram się być w dziesięciu miejscach na raz.
Co ty powiesz?
Dewey mówi: „Tańczcie jak na balu”.
Co powiedziałeś? Powiedział, że na tym obozie jest bal?
Ty. Stop.
Dewey mówi: „Kręćcie się w kółko”. Szymon mówi: „Stop”.
Jestem Dewey, nie Szymon. Wy dwie odpadacie.
Dewey mówi: „Zwyciężyła drużyna Żółtych i to w pięknym stylu”. Gratulacje.
Witaj nowa osobo, która bardzo się dzisiaj stara.
Oby tak dalej!
Dewey mówi: „Przygotujcie się na ściankę wspinaczkową”. Napięcie rośnie.
-Powiedział: „ściankę wspinaczkową”? -Tak. Dotrę tam za chwilę.
-Gdzie ty tak ciągle biegasz? -Muszę się przygotować do spektaklu.
Nie możesz wieczorem?
Pani Jenn mówi, że lepiej wszystko...
Co?
O, matko, to niesamowite! Mogę...
-Dzikie Koty. -Skąd pani się tu wzięła?
EJ poprosił mnie o kilka wskazówek reżyserskich,
a ponieważ przed kwadransem wróciłam z rejsu po Karaibach,
zaraz tu przyjechałam.
Jest pani zmęczona?
Powoli zaczynam być. Opowiadajcie.
-Chcę wiedzieć wszystko o przedstawieniu. -Kourt i ja gramy Elsę i Annę!
A ja Olafa.
Ale nie ma tu garderoby, więc cały dzień spędzam w kostiumie.
Rozumiem.
Jestem Kristoff, ale pewnie tata już pani powiedział.
Przypomnij mi później, przekazał mi twój prezent urodzinowy.
Kogo ty grasz, Ashlyn?
Pewnie Anna i Elsa odnalazły siostrę na Przodek.com?
Nie wolno nam dodawać ról.
Sprawdziłam. Kilka razy.
Tym razem występuję w zespole.
Musical jest jak piękne ciało.
A zespół to solidny kręgosłup.
Wybaczcie, musimy iść szybko na ściankę,
bo przegramy walkowerem.
-O rany. -Chce pani zobaczyć?
Nie mam okularów ani sportowych butów.
Chodźmy, pani Jenn. Zapraszam.
-Robi wrażenie. -Spore to.
To już nasza ostatnia konkurencja sportowa przed wielkim śpiewaniem.
Zrobimy serię wyścigów jeden na jeden, zwycięzca pojedynku przechodzi dalej.
Kourtney, Gina, zaczynacie.
-Dawaj, Kourt. -Do boju, Gina!
Carlos, potrzebna ci przebieralnia dla Olafa?
Jedyne, czego potrzebuję, to klata Ryana Goslinga.
Może kiedyś nauczysz się kochać własną.
Jak już mówimy o miłości...
Skąd pani wiedziała, że chce pani płynąć na rejs z panem Bowenem?
Najpierw był pocałunek, zobaczyłam fajerwerki
i zanim się zorientowałam, smarowałam oparzenia słoneczne na Saint Barts.
Zawsze tak powinno być, prawda? Nie wolno nikomu mówić, co ma czuć.
Chcesz mi coś powiedzieć?
Sporo tutaj krzyczę na pewne osoby.
Masz prawo mieć złożoną osobowość.
Trochę życia, ludzie, wchodzimy następni.
-Opowiedz, jak to było z tym koszem. -Trzeba było tam być.
-Mamy mały kryzysik. -O nic nie pytałam.
Do roboty!
Przypomniałam sobie, że Idina Menzel powiedziała w podcaście,
że Elsa miała lęk wysokości.
-Serio? A mieszkała w wieży. -Nie teraz, Carlos.
Chodź.
Dawaj, Kourt.
Trzy, dwa, jeden...
Dasz radę, Kourt.
Żółci rządzą! Żółci rządzą!
Jest niewiarygodnie szybka.
Niebiescy górą! Niebiescy górą!
Niebiescy górą!
Super. Gina wygrała. Już koniec.
Musisz chociaż spróbować.
Jesteście wszyscy świetni w te klocki i nie musicie próbować.
Gdybym miała podejść do tego przy was,
sprawy wymknęłyby się spod kontroli.
Musisz wyjść ze strefy komfortu. Nawet, jak nie jest lekko.
Kourtney. Kourtney.
-Kourtney. -Kochani! Teraz mówi mama.
Myślę, że wejdziesz na tę ściankę, kiedy będziesz gotowa.
-Nie jestem na to gotowa. -W porządku.
To ja będę się zbierać,
bo ciężko mi funkcjonować ponad 40 godzin bez snu.
Nie może pani zostać? Jeszcze nie opanowałem zasady numer 49.
Skarbie, masz wszystko, co trzeba, żeby być liderem. Zawsze miałeś.
Patrz, kogo reżyserujesz, te dzieciaki to prawdziwe skarby.
Jeśli nauczą się tekstu, jesteś w domu.
Dziękuję, pani Jenn. Za wszystko, naprawdę.
Richard.
To od taty.
Połamania nóg. Jennifer wychodzi.
Gdzie tu są drzwi?
Dobra, ludzie!
Mamy remis,
więc ten konkurs rozstrzygnie, kto jest zwycięzcą wojny kolorów.
W tym roku wybrałam piosenkę Do boju z Camp Rocka 2.
Wydrukowałam wam teksty,
ale jeśli nie znacie słów, to znaczy, że coś było nie tak
z waszym dzieciństwem i ominął was ten kultowy sequel.
Kiedy ja przestaję śpiewać, ktoś musi przejąć pałeczkę. Jedziemy.
Bębny.
Troszkę gitar, proszę Raz, dwa, trzy, cztery
Konkretna zabawa czeka cię
Nudzić się przy mnie nie będziesz, nie
Zapnij pasy i trzymaj się
Jazda Imprezę rozpocząć najwyższy czas
-Wszyscy ręce w górę raz -Ręce w górę raz
Zapnij pasy i trzymaj się
Pokażcie, pokażcie, pokażcie Na co was stać
Jazda, jazda, jazda, jazda Gra już trwa
Ile możecie z siebie dać?
To wyzwanie, wyzywam was Dajcie czadu, czadu, czadu
Czas po bandzie grzać Jak dajemy czadu, to na maksa
Bo kiedy gramy, to wymiatamy Tańczymy do utraty tchu
To wyzwanie, wyzywam was
-Ale to jest dobre. -Wszyscy gotowi? No to jazda.
Raz, dwa Raz, dwa, trzy, cztery
Robię furorę, gdy wkraczam na scenę
Poprosicie o bis, zanim skończę
Wszyscy na pokład Chodźcie, ruszamy pruć fale
Dalej, dalej Każdy robi swoje
Patrzcie, jak czuję rytm Teraz twoja kolej
Chcecie być tacy jak my Drugie miejsce to nie dla nas
Pokażcie, pokażcie, pokażcie Na co was stać
Jazda, jazda, jazda Gra już trwa
Ile możecie z siebie dać? To wyzwanie, wyzywam was
Dajcie czadu, czadu, czadu Czas po bandzie grzać
Bo kiedy gramy, to wymiatamy
Wymiatamy Tańczymy do utraty tchu
To wyzwanie, wyzywam was
-Dobra. Wszyscy gotowi? -Tak.
Raz, dwa Raz, dwa, trzy
Nie mamy konkurencji Jesteśmy numer jeden, zawsze najlepsi
Nie pokonacie nas Jesteśmy zbyt niebezpieczni
Nie macie na to psychy ani klasy
Nam się nie pali Bujamy się na fali
Chodźcie do nas Wrzucamy mocny bas
-Z nami łapie się pion -Ale może być dzwon
-Może być dzwon -To wyzwanie, wyzywam was
To wyzwanie, wyzywam was
To wyzwanie
Wyzywam was
Pokażcie, pokażcie, pokażcie Na co was stać
Jazda, jazda, jazda, jazda Gra już trwa
Ile możecie z siebie dać To wyzwanie, wyzywamy was
Dajcie czadu, czadu, czadu Czas po bandzie grzać
-Po bandzie grzać -Kiedy gramy, to wymiatamy
Wymiatamy Tańczymy do utraty tchu
To wyzwanie, wyzywamy was
Wyzywamy was
Ameryko! Bardzo się cieszę, że zaginiony obozowicz się odnalazł,
bo dzięki niemu team Żółtych wygrywa wojnę kolorów!
MISTRZOWIE
Hej. Nie mówi nikomu, ale dziś nie było najgorzej.
Ktoś podmienił mi brata.
Zwyciężyliśmy razem, Maddie. To nasz sukces.
Tak. Nasz wspólny.
Mocno się zaangażował.
Tak. Nie wiem, co się zmieniło.
Może chce ci pokazać, że mu zależy?
Ricky, wiem, co chcesz zrobić, i bardzo to doceniam.
Ale Jet miał już takie zrywy i...
Wolę się na nic nie nastawiać, żeby potem nie żałować.
Przegraliśmy.
Brawo. Panie Bleu, zrobi pan okrzyk Dzikich Kotów? Proszę.
Słuchaj, Carla, jestem wdzięczny za mój czas w HSMCU.
W High School Musical Cinematic Universe.
Ale to już przeszłość. Rozumiesz?
Tak.
Ja mogę robić okrzyk Dzikich Kotów na okrągło.
Wstydu nie mam. Polecam się.
A wiesz, że przydałaby mi się twoja pomoc.
Dobra, idź dalej.
Oby było warto, Bowen.
I...
Jest jedno miejsce wolne.
Ona chyba mówi o tobie.
Ciasno tu.
To ja już pójdę.
Zaczekaj. Dziękuję, że mi pomogłeś. Jesteś najlepszy.
Mów, o co chodzi?
Miałam nadzieję, że spędzimy cały dzień razem.
Wiem.
Miałam też nadzieję, że razem wygramy, po tamtej bardzo dziwnej próbie.
Gina, wiem.
Ale dzisiaj nauczyłam się rzucać piłką, więc postanowiłam pójść na całość.
EJ, czy zechcesz pójść ze mną na bal?
Pójdziesz ze mną na bal?
-Więc o to ci chodziło? -Tak, o to.
O matko.
Bardzo bym chciał, ale nie wolno.
Na bal każdy przychodzi sam.
Stara tradycja, żeby nikt nie czuł się urażony.
Bardzo nowoczesne podejście.
Tak.
Ale hej, możemy tu trochę posiedzieć
i powiosłować, aż odpalą fajerwerki.
Mogę sobie zrobić kilka minut przerwy.
Te fajerwerki to metafora czy...
Nie, zaraz będzie pokaz. To nasza wojenna tradycja.
Będą już za chwilę.
-Było super. -To prawda.
Ashlyn, miło z twojej strony, że pomagasz, ale naprawdę nie trzeba.
Val, bardzo mi przykro. Nie wiem, czemu ciągle na ciebie krzyczę.
Ja na nikogo nie krzyczę. Nie to, że jestem idealna.
Daleko mi do ideału.
Zapominam o urodzinach, daję marne napiwki,
w szkole zawsze zapominałam tekstu na akademiach na cześć.
Ale ty od samego początku byłaś dla mnie miła.
Dlaczego ja na ciebie krzyczę?
Teraz już wiem.
-Dobrze się czujesz? -Ja? Tak.
Mój...
Mój tata dał mi księżycowy kamień, żebym stanął na księżycu przed urodzinami.
Może nawet zaliczę całą listę życzeń.
-I to jest powód do płaczu? -Nie.
Nie. Tylko tak mi szkoda, że wojna kolorów wymknęła mi się z rąk.
-Chyba Gina. -Przestań.
To ty dziś prowadziłeś misję naprawiania błędów przeszłości.
A ja cię wspierałem i byłem miły.
Doceniam to.
-Byłeś w porządku przez całe lato. -Dziękuję. A ty byłeś potworem.
Nie wiem, jak to będzie z tym balem.
Moja siostra i Madison zerwały rok temu na tym balu.
Zawsze czułem, że to moja wina.
-Co to za mina? -Dzięki tobie coś mi przyszło do głowy.
Serial inspirowany serią filmów High School Musical
Napisy: Renata Wojnarowska